Bekrachtigen van mijn chakra’s, mijn energievelden

_MG_7996

Afgelopen week heb ik tijdens het begeleiden van ademhalingssessies de bekrachtigen voor de chakra’s voorgelezen. Ons systeem bestaat uit zeven chakra’s, oftwel energievelden. Chakra is een woord dat komt uit het Sanskriet. Het betekent letterlijk “wiel”. Een chakra kun je zien als een draaiend wiel van energie. Met het voorlezen van de bekrachtigingen van de chakra’s heb ik de coachee gestimuleerd de chakra’s bewust te openen om de levensenergie erdoor heen te laten stromen. Het was ontzettend fijn om de bekrachtigingen te voelen en te aanschouwen hoe het gevoel achter de woorden bij de coachees binnenkwamen. Ik kon aan hen zien waar hun pijn was; welk chakra zich meer diende te openen voor een volledige doorstroming van het systeem.

Het voorlezen ervan had ik ook een positief effect op mijn eigen emotionele ontwikkeling. Ik merkte dat tijdens elke sessie een andere bekrachtiging van een chakra bij mij extra opviel. Blijkbaar opende ik mij op verschillende momenten voor steeds een andere bekrachtiging. De bekrachtigingen die mij raakten:

Wortelchakra
Ik sta open voor de ziel van het leven, die me boven mijn oorspronkelijke grenzen uittilt naar een hogere, creatievere ruimte.

Geslachtschakra
Elke keer als ik mijn waarde bekrachtig en mijn keuzen voor liefde eer, moedig ik genezing aan.

Zonnevlechtchakra
Ik kies voor goedheid, licht en liefde.

Hartchakra
Ik ben stil en luister naar het lied dat mijn hart zingt.

Keelchakra
Mijn integriteit is mijn woord en mijn woord is mijn waarheid.

Voorhoofdchakra
Ik vertrouw erop dat mijn hoogste goed en grootste vreugde zich ontvouwen.

Kroonchakra
Ik ben dankbaar voor alle goede dingen en mensen in mijn leven.

Het effect van het binnen laten komen van de bekrachtigingen van de chakra’s was voor mij dat ik in mijn leven naging wat ik na gelaten heb te doen en wat ik wil doen om meer vreugde en genot in mijn leven toe te laten. Ik heb mijn excuses aangeboden, ik heb vriendinnen uitgenodigd iets leuks te gaan doen. Het was zo fijn om hier bij stil te staan.

En zowaar, het universum liet mij vanochtend zien waar ik nog niet aan had gedacht. Toen ik bij de bushalte stond met mijn kids herkende ik een buurman van wie ik ooit het telefoonnummer van zijn vrouw heb gekregen. Zijn vrouw werkt als mondhygiëniste en daar had ik een paar vragen over. Blijkbaar dacht het universum: laat ik Chungmei een handje helpen, ze is op de goede weg.

Om terug te komen op de sessies. Een dame in het bijzonder reageerde zo goed op de begeleiding van het openen en bekrachtigen van de chakra’s dat ze een foto wilde van het boek waaruit ik aan het voorlezen was. Dezelfde avond stelde ik aan haar voor of ze het leuk zou vinden als ik de bekrachtigingen voor haar opneem. Dat vond ze geweldig. Inmiddels is dit een feit. Ik heb een video-opname gemaakt via photobooth en naar haar verstuurd via wetransfer.

Zo kan ze tussen de sessies door zichzelf ademhalingssessies blijven geven. Het is een dame met veel fysieke pijn. Emotionele stress zorgt ervoor dat er geen beweging meer is in het bindweefsel in bepaalde delen van haar lijf. Een ademhalingssessie helpt haar op een zachte manier ruimte te creëren in de delen van haar lijf die pijnlijk zijn.

Inmiddels heb ik een afspraak staan met mijn buurvrouw. Ze komt binnenkort langs om te kletsen over haar werk als mondhygiëniste.

Advertenties

50 Uitingen van mijn hooggevoeligheid

Bij deze wil ik 50 uitingen van mijn hooggevoeligheid met je delen:

1. Waardevolle gesprekken en contacten staan hoog op mijn prioriteitenlijstje.

2. Doordeweeks ontvangen wij haast geen bezoek in de avonduren. De avonduren heb ik nodig om te ontladen en weer op te laden voor de volgende werk- en mamadag.

3. Vanaf 2007 heb ik geen tv in huis. Wel kijk ik weleens wat op de laptop. Dan liever lichte humoristische en/ of romantische films en series. Comedy en cabaret zet ik ook weleens op.

4. Heb een sterk reukvermogen. Pasgeleden hield ik mijn neus dicht in een sprinter, terwijl er nog voldoende zit- en staruimte was. Het was muf en de mengelmoes van verschillende geuren was heel vies. Wanneer de vuilnisbak stinkt, moet de vuilniszak zo snel mogelijk worden verschoond.

5. Last-minute veranderingen ervaar ik als stressvol. Een voorbeeld is wanneer we hebben besproken hoe we het met de kinderen gaan doen wanneer één van ons iets voor onszelf wil doen en dat Arnold met een ander voorstel komt. De mentale switch kan niet plaatsvinden, omdat ik emotioneel voorbereid was op de eerste afspraak.

6. Lage pijngrens: een snee in het topje van mijn vinger of gestoken in het ooglid en ik ben gedesoriënteerd. Ik voel mij dan onwel in het hele lijf.

7. Meehuilen met films. De laatste film waarbij ik dat hartstochtelijk heb gedaan was Spirit: Stallion of the Cimarron.

8. Thuis zijn; comfortabele kleding aan en mijn haar in een grote knot bovenop mijn hoofd.

9. ’s Ochtends sta ik stil bij welke kleur kleding ik wil dragen. Ook welk materiaal en patronen ik wil dragen. Ik knip labels uit kleding.

10. Intuïtie spreekt met mij via gedachten en beelden die plots tot mij komen.

11. Het ene moment iets denken of wensen en het op een later tijdstip bewaarheid zien worden.

12. Aan zee ervaar ik dat de tijd stilstaat. (Ook tijdens een hammam massage > LeesTip: Hammam: nieuwe lichamelijke sensaties)

13. Rust vinden in creatief bezig zijn met boodschappen doen, koken, lezen, kleuren, verven, papier, opruimen en schoonmaken.

14. Schrikken van plotselinge geluiden met een luide kreet.

15. Bij zonlicht in de auto of tijdens het wandelen en fietsen heb ik vaak last van de felheid van de zon. Een zonnbril brengt soelaas.

16. Als ik bij een baby ben ervaar ik heel veel rust.

17. Aanvoelen wat mensen nodig hebben wanneer ze emotioneel zijn en dit proces intuïtief begeleiden.

18. Ik voel mij thuis in de energie van kinderen.

19. Zielscontacten aangaan. Zielscontacten ervaar ik ook als familie. De relaties zijn vrediger en fijner dan met de mensen met wie ik een bloedband heb.

20. Communicatie met dierbaren die heen zijn gegaan via signalen uit het universum.

21. Ik voel, hoor en zie het wanneer iemand reageert vanuit belemmerende patronen.

22. Ik heb het nodig om mijn observaties te delen. Schrijven en spreken zijn mijn uitingsvormen.

23. Ik communiceer met de ziel van de mens met al mijn zintuigen.

24. Wanneer ik lekker in mijn energie zit maak ik op een sociale gelegenheid met meerdere mensen een babbeltje. Als ik niet lekker in mijn vel zit, hou ik mij afzijdig, praat met een enkeling, help mee of speel met de kinderen. (LeesTip: Hoe om te gaan met negatieve energie op een verjaardagsfeest: 10 tips)

25. Na een half glas alcohol ben ik al aangeschoten.

26. Als achtjarige begon ik met het schrijven in dagboeken. Dat was mijn manier om prikkels te verwerken. Sinds ik met Arnold ben, is het schrijven meer en meer overgegaan in het al pratende te verwerken.

27. Ik word blij van de planten in ons huis.

28. Ik hou ervan om lichamelijk in beweging te zijn, om de energie in mijn lijf te voelen stromen.

29. Ik hou niet van de kermis en attractieparken.

30. Mooie zangstemmen raken mij diep in de ziel waardoor de tranen over mijn wangen kunnen rollen.

31. Onrechtvaardigheid maakt mij boos en verdrietig en motiveert mij meer om te blijven doen wat ik doe.

32. A zeggen en B doen. Gewoon niet doen bij mij.

33. De veranderingen die ik doormaak op het gebied van voeding. (LeesTip: HSP Voeding: ik laat mijn lichaam beslissen, keer op keer)

34. Ja: tweedehands kleding, meubelen en spullen.

35. Ja: meedoen met de ruileconomie.

36. Ik kan helemaal opgaan in de geuren, kleuren en smaken van een fijne maaltijd.

37. Als ik achter mijn laptop aan het werk ben, moet je eerst mijn aandacht trekken, voordat ik je hoor.

38. Een zoemend geluid in een ruimte waar het voor de rest stil is, vind ik heel vervelend.

39. Wanneer er oud zeer uit mij moet, heeft dit zijn weerslag op mijn lichaam. Zintuigen gaan “uit” en ik kan last hebben van hoofdpijn en andere lichamelijke pijntjes. Na het uiten van de heftige emoties verdwijnen de lichamelijke pijntjes als sneeuw voor de zon.

40. Ik kijk iemand graag in de ogen aan bij een weerzien en afscheid.

41. Winkelen doe ik het liefste op doordeweekse dagen of ’s ochtends in het weekend.

42. Ik word helemaal blij van gebaren gegeven met aandacht en veel blijdschap zoals een kaartje, brief per post, een spontaan bloemetje, zelfgemaakt eten en groente en fruit uit eigen tuin. En vrienden die hun huis aanbieden, zodat we kunnen genieten van een andere omgeving.

43. Op vakantie doe ik het graag rustig aan in plaats van op de toeristische toer te gaan. Ergens zitten en wandelen waar ik de cultuur van het land voel. Ook kies ik liever voor actieve vakanties waarbij het lijf actief en soepel wordt gehouden. Salsa, yoga, wandelen, fietsen en zwemmen.

44. Ik voel mij vaak een nerd, omdat ik voornamelijk bezig ben met persoonlijke en emotionele groei. Gelukkig ervaar ik “het-nerd-zijn” wel op een positieve manier.

45. Ik ben allergisch voor oneerlijkheid. (Lees ook: Communicatie: eerlijk zijn duurt het langst)

46. Ik spreek het liefst 1-op-1 af met vriendinnen of in kleine groepjes van drie of vier personen.

47. Ik vind het gezellig om mij privé en professioneel in een groep te begeven, maar hou mij meer op de achtergrond. (Bv. tijdens een verjaardagsfeestje of cursus/opleiding)

48. Als kind was ik veel aan het dagdromen.

49. De pijn van de ander voelen en hierdoor graag willen helpen. Met vallen en opstaan geleerd dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn/haar emoties en keuzes in het leven.

50. Intense behoefte om de wereld een stukje mooier te maken door hooggevoeligheid onder de aandacht te brengen. (LeesTip: HSP: leven vanuit passies en missies)

Herken jij je in bepaalde uitingen die ik heb omschreven? En hoe uit jouw hooggevoeligheid zich? Laat het aan mij weten door te reageren op deze blog! 🙂

HSP & Werk: in een stoffenwinkel word ik altijd heel hyper

19732053_1522709454446143_4130889965342492498_n

In deze blog lees je over de hooggevoelige Vandhana Debipersad en haar buitengewoon stijlvolle zelfontworpen kledingmerk VANA.

1. Wanneer ben je voor het eerst met het maken van kleding in aanraking gekomen?

Toen ik klein was, maakte mijn moeder kleding voor mij en mijn zusje. Ze kon dat heel goed en er werd altijd heel enthousiast op gereageerd door familie en vrienden. Ik werd hierdoor ook besmet en maakte ook kleertjes voor mijn pop. Gewoon met een naald en garen.

2. Wat zijn jouw ervaringen met het werken met stoffen/kleuren? Hoe reageerden de kopers op het dragen van jouw kleding?

In een stoffenwinkel word ik altijd heel hyper. Bij elke mooie stof beginnen mijn hersenen te kraken: ‘wat kan ik hiervan ontwerpen/maken’. Mijn klanten zijn gelukkig tevreden met mijn kleding; ik let heel erg op afwerking en pasvorm. Effen stoffen en stoffen met niet teveel dessins spreken mij het meest aan; voelt minder druk aan. Ik let zelf op hoe de stoffen aanvoelen en vallen. Verder zorg ik ervoor dat labels en naden ook van fijn materiaal zijn en geen irritatie veroorzaken. Ik ben zelf niet gevoelig voor labels en naden maar let er wel op bij aankoop van kleding. Klanten vinden de stoffen lekker aanvoelen.

3. Heb je een bepaald ritueel, voordat jij aan een werkdag begint?

Ik mediteer elke ochtend 20 minuten en neem me elke dag voor het beste van die dag te maken en prijs ik mezelf gelukkig met alles in mijn leven.

4. Hoe hou jij jouw energie op peil?

Ik hou mijn energie op peil door genoeg te slapen en te luisteren naar mijn lichaam. Door af en toe wat me-time in te plannen, kan ik weer opladen. Als het te druk wordt in mijn hoofd, dan val ik terug op mijn ademhaling.

5. Welke kenmerken van hooggevoeligheid gebruik je veel in je werk als kledingontwerper?

Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel dus hebben mijn klanten een grote prio. Doordat ik sferen en stemmingen kan aanvoelen, kan ik snel inspelen op situaties. Goed inleven in de ander zodat je weet wat de ander nodig heeft. Door het ontwerpen kan ik ook mijn creativiteit ten uitvoer brengen.

6. Wat is jouw visie en missie vanuit VANA?

Elke vrouw is mooi en bijzonder en kan het maximale uit haar leven halen. Of je kledingmaat S of XL hebt is niet belangrijk. Wel belangrijk is dat je je goed in je vel voelt en onderscheidend bent. Een mooi kledingstuk geeft je de power om te stralen! Met mijn collectie wil ik graag vrouwen het zelfvertrouwen geven dat ze nodig hebben om hun hart te volgen en hun dromen waar te maken. Ik ben met een online shop begonnen (www.byvana.com), omdat er hiermee een goede prijs-kwaliteit verhouding kan worden aangeboden en omdat de vrouw van vandaag voor het gemak van internetshoppen kiest. In de toekomst wil ik verbreding en verdieping van mijn collectie, dus er komen nieuwe materialen en nieuwe varianten naast de reeds aanwezige items.

7. Hoe was voor jou de stap van werken in dienstverband naar het zelfstandig ondernemerschap?

Het was wel even wennen want ik vereenzaamde heel erg. De wereld van fashion designers is klein en gesloten. Ik kon mijn ideeën niet sparren met een andere designer; mijn wereld werd steeds kleiner. Om hier uit te komen heb ik nagedacht over wat ik nog meer leuk en uitdagend vond; dit is dus projectleiding geworden. Ik miste collega’s die ongeveer hetzelfde werk doen en waarmee ik eventueel zou kunnen sparren. Sinds kort doe ik combinatie van werken in dienstverband (als ICT projectleider) en het zelfstandig ondernemerschap (fashion designer). Hierdoor kan ik enerzijds werken tussen professionals die hetzelfde doel hebben als als mijn creatieve geest de ruimte geven. In beide functies werk je aan een resultaat die je kunt zien. De functie ICT projectleider is wat meer zakelijker wat weer mooi wordt aangevuld/gecompenseerd door het creatieve van fashion design.

8. Wat heeft VANA jou opgeleverd?

Bij een zelfstandig ondernemerschap kom je jezelf heel erg tegen. Ik heb mezelf geaccepteerd hoe ik ben en kan de wereld steeds meer aan. Ik heb ook veel mensen leren kennen die oprecht mijn creaties waarderen.

Dank je wel voor het delen van jouw verhaal Vandhana! Bezoek ook eens haar online webshop By VANA. 

13256235_1140400672677025_3505706243302360077_n

Energiemanagement voor hooggevoelige coaches, psychologen en trainers: 12 Tips!

IMG_1739

Energiemanagement kreeg deze week extra aandacht in mijn leven. Energiemanagement in de vorm van schrijven, douchen, huilen en slapen. De sessies die ik de afgelopen weken heb begeleid waren pittig. Er kwamen thema’s voorbij die raakten aan wat er in mijn leven zich heeft afgespeeld en nog steeds speelt. Op onderbewust niveau kreeg mijn emotionele ontwikkeling een enorme boost. In gesprek met een zeer bekwame hooggevoelige voedingscoach kreeg ik de gelegenheid om in een gesprek te delen hoe ik mijn werk aanpak. Soms raak ik vol en dien ik mezelf te legen, zodat alles wat ik hoor, voel, zie en ruik tijdens sessies weer door mij heen kan laten stromen.

De thema’s ik de afgelopen weken aan de hand heb gehad lopen uiteen van faalangst, perfectionisme, oorlogstrauma’s, rouw, afscheid nemen van levensfases, acceptatie van de hooggevoelige identiteit, toewerken naar een liefdesrelatie die aansluit op behoeften en verlangens vanuit het hart, openstaan voor de liefde zorgt voor verwarring, hoe verder na het verbreken van een langdurige liefdesrelatie, hoe het beste te communiceren met kinderen wanneer in relatie tot woede en angst, vertrouwen op de intuïtie, angst voor afwijzing van een ouder en in contact komen met de seksuele energie.

De thema’s die op onderbewust niveau mijn emotionele ontwikkeling een boost gaven waren afscheid nemen van levensfases, rouw en angst voor afwijzing van een ouder. Hierdoor raakte ik emotioneel vol. Het gevolg hiervan was dat ik mij na een nacht slapen ‘s ochtends niet uitgerust voelde en na een dag werken een stuk vermoeider was dan anders. Ik had geen energie meer om op een leuke en creatieve manier met mijn kinderen te spelen of met mijn volledige aandacht gesprekken te voeren met manlief, kinderen en vrienden. Het werd tijd om mezelf te legen.

Ik heb regelmatig de vraag gekregen of ik als hooggevoelige coach het wel trek om te werken met pittige thema’s. Het kan namelijk ook zijn dat je als begeleider zo gevoelig bent dat je letterlijk fysiek misselijk wordt van de emoties van anderen of simpelweg aan jezelf moet toegeven dat je geen woede kan begeleiden. Het antwoord is “ja”, ik vind het juist boeiend en uitdagend om met deze thema’s te werken. Wanneer ik goed in mijn vel steek kan ik de emoties en energieën van anderen prima aan. Maar wanneer ik vol zit met mijn eigen emoties wordt het iets lastiger.

Naast dat behandelde thema’s in mijn praktijk de aanleiding hiervan kunnen zijn, kan het ook komen doordat de menstruatie eraan zit te komen. De dagen ervoor merk ik het aan mijn eetgedrag; zucht naar zoet, vet en zout en dat ik emotioneel prikkelbaar ben. Hoe dan ook, het is zaak voor mij om continue aan energiemanagement te doen. Mocht je je hierin herkennen deel ik graag met je hoe ik dit aanpak. (Overigens werk ik vanuit huis, dus sommige tips zijn misschien niet haalbaar voor jou of kan je een andere invulling aan geven.)

Openzetten van het raam
Vanaf februari 2015 pas ik rebirthing toe als één van de technieken om hooggevoelige personen te begeleiden bij het verwerken van emotionele ballast. Sindsdien zet ik steevast na elke sessie het raam wagenwijd open. Ik vind het prettig om elke sessie in een neutrale energie en geur te starten.

Staand lunchen & buitenlucht
Ik begeleid veelal zittend, dus zodra ik lunchpauze heb, vind ik het fijn om staand te lunchen. Ik bereid mijn lunch voor in de keuken, eet of drink ‘m weleens op in de keuken en ga daarna op het balkon staan, loop heen en weer of doe een aantal ademhalingsoefeningen ondersteunt met armen die de lucht ingaan. Het is goed om in beweging te blijven en frisse lucht in te ademen. Energie in jou dient te stromen om je leeg te kunnen voelen.

Kleding
Wat ik vaak merk is dat ik de kleur, motief of stijl van de kleding draag van de persoon die ik ga begeleiden. Heel opvallend, maar op de dagen dat ik minder lekker in mijn vel steek, doe ik bijna bij elk persoon een ander kledingstuk aan. Het helpt al om een andere blouse of t’shirt aan te trekken. De broek of rok die ik aan heb, hou ik dan wel aan. Op dagen dat ik lekker in mijn vel zit, begeleid ik iedereen in dezelfde outfit.

Coachingverslagen en e-mails
Een deel van mijn werk is dat ik coachingverslagen bij hou. Jaren geleden schreef ik nog ellenlange verhalen, omdat dit mijn manier was om de sessies te verwerken. Inmiddels heb ik hier de tijd niet meer voor. Wat ik nog wel doe is het bijhouden van een verslag die de coachee ook ontvangt: een puntsgewijze samenvatting van de sessie, huiswerk en bevestiging van de volgende afspraak. Deze probeer ik altijd zo snel mogelijk te schrijven; het helpt mij om de sessie te verwerken en dan weet ik sneller de essentie neer te schrijven.

Dagboekschrijven & therapeutisch schrijven
Het schrijven in een dagboek doe ik al vanaf mijn achtste. Vanaf 2003 hou ik een digitaal dagboek bij. Dagboekschrijven en therapeutisch schrijven heeft bij mij altijd door elkaar gelopen, totdat rebirthing in mijn leven verscheen. Vanaf dat moment hou ik een therapeutisch dagboek bij. Ik omschrijf waar ik doorheen ga en ik schrijf regelmatig van mij af. Deze week schreef ik een brief aan mijn opa en oma. Ik had de behoefte om aan hen te vertellen hoe mijn leven nu is, hoe dankbaar ik hen ben voor alle goeie zorgen en hoe graag ik nu nog bij hen op bezoek wil gaan, maar dan ditmaal met mijn kinderen.

Douchen
De dag beginnen en bij pittige dagen eindigen met een douche is heerlijk. Het helpt mij de energie in mezelf goed te laten doorstromen en het brengt mij in contact met mijn lichaam. Als je een bad hebt, ga lekker in bad. Dat zal je nog meer in je lichaam brengen en je helpen om keuzes te maken waar je een grote behoefte aan hebt. Keuzes vanuit het lichaam in plaats van keuzes vanuit het hoofd.

Huishouden & organisatie
Na een lange werkdag “raas” ik soms door naar het doen van de afwas, koken en het draaien van wasjes. Hoewel het lijkt alsof ik dan te ver ga en er een kans in zit dat ik me overwerk voelt het voor mij als een enorme ontlading. De ontlading houdt voor mij in dat ik de energie in mijn lijf kan laten doorstromen, fysiek in beweging ben. Vaak heb ik Spaanstalige dansmuziek opstaan in de keuken en recentelijk heb ik mij gewaagd aan Afrikaanse drums. Het voelen van het water op mijn huid en horen van het geluid van water tijdens het doen van de afwas in combinatie met dat de wasmachine zijn toeren draait, helpt mij negatieve energie af te voeren.

Voeding
Om mezelf te blijven voeden, juist op de momenten dat ik het emotioneel wat moeilijker heb, zorg ik (eigenlijk mijn man, hij doet voornamelijk de boodschappen) ervoor dat gezonde en lekkere snacks grijp-klaar liggen. Bijvoorbeeld dat er een homemade granola reep (dat was mijn idee) in de diepvries staat of ingrediënten voor een powershake gebaseerd op fruit en spinazie. Eerlijk is eerlijk, chips gaat er af en toe bij mij goed in. Daar kan ik enorm van genieten. Ik eet het liever eind van de middag in plaats van ‘s avonds, omdat ik anders ‘s nachts last heb van een droge mondholte door het zout. Verder drink ik de hele dag door water, water met citroensap, heet water met gember of thee en meestal één keer op de dag koffie met sojamelk.

Slapen
Wat is slapen toch fantastisch. De keren dat ik ervoor koos om rond acht uur te gaan slapen waren hard nodig. Soms was het niet eens een keuze. Ik knalde neer. De keren dat ik ervoor koos, kies ik er ook voor om voor het slapen op bed de verbonden ademhaling te doen. Daarbij denk ik bij de inademing dat ik levensenergie naar binnen adem en spanningen uitadem. Mijn mantra.

Beweging
Ik denk vaak dat ik te weinig beweeg, maar de werkelijkheid is gelukkig anders. Zoals eerder genoemd, in het huishouden ben ik fysiek in de weer en met mijn jongste (nu 19 maanden) doe ik de nodige bicep-training. Yoga op zijn tijd, vooral wanneer ik mentaal er de ruimte voor heb, is mijn moment van rust en bezinning. Fietsen doe ik ook graag. Spelen met de kinderen ook.

Praten & doorvoelen
Wat voor mij magisch werkt is een luisterend oor. Ik ben gezegend dat mijn man Arnold naar mij luistert wanneer ik daar behoefte aan heb. De laatste tijd trekt hij ook vaak aan de bel: ‘Chung, ga zitten, sluit je ogen, adem of vertel, wat voel je?’ (ik heb hem afgetraind 🙂 Deze praat- en doorvoel momenten zijn voor mij essentieel. Naast mijn partner zijn er een aantal vriendinnen die mijn werk door en door begrijpen. Vaak vanuit hun eigen hoedanigheid als begeleider vanuit een mentaal, fysiek, emotioneel of energetisch oogpunt.

Inplannen van eigen tijd
Deze tip is echt goud waard. In ieder geval voor mij. Na enkele weken veelvuldig intensieve coaching- en rebirthing sessies te hebben begeleid plan ik een aantal dagen achter elkaar waarbij ik geen mensen ontvang. Wat ik sowieso altijd probeer is om gedurende een week één hele dag geen sessies te plannen of in ieder geval een paar dagdelen vrij te zijn. Dat heb ik nodig om orde in mijn hoofd te scheppen en tijd en energie voor mijn gezin te hebben.

Bovenstaande tips zijn inmiddels geïntegreerd in mijn gedrag en pas ik op dagelijkse basis toe. Andere fijne “energiemanagers” zijn massage, saunabezoek, de natuur in, met vrienden zijn en iets lezen, luisteren of doen wat inspirerend is of buiten de comfortzone ligt. Ook dat laatste kán voor een ontlading en oplading zorgen. Het is leuk om met deze energiemanagers te variëren.

Ik ben benieuwd of jij wat aan deze tips hebt. Hierbij spreek ik naast de hooggevoelige coach, psycholoog en trainer natuurlijk ook de hooggevoelige medemens aan. Wat doe jij om jouw energie te managen? Wat werkt voor jou?

Ben je een hooggevoelige coach, psycholoog en/of trainer met een behoefte om pas op de plaats te nemen, zodat jij eens aan bod komt? Maak gebruik van de introductiesessie om te ervaren wat het jou op kan leveren!

Dromen over sterke Marokkaanse koffie

Vanochtend werd ik wakker met wel de herinnering aan een hele bijzondere droom. Ik bleef nog even liggen om de details van de droom terug te halen. Ik droomde over een gesluierde Marokkaanse dame die samen met haar drie kinderen naar Nederland vloog om een sessie met mij te hebben. Daar zaten we dan, in een klaslokaal samen met haar drie kinderen. De oudste was tien jaar en de jongste was net vier jaar. Ze had eten en sterke Marokkaanse koffie meegenomen. Ik zette thee. We zaten op de grond.

Ze vertelde over een aantal incidenten waar ze verdrietig over was. Over een kennis die haar familie opbelde om te zeggen dat hij haar nooit meer zou opzoeken vanwege een conflict dat jaren geleden had plaatsgevonden. Ze vond het onterecht en voelde zich machteloos. Ze schoot in tranen. Wat er door mij heen ging en ik richting haar uitstraalde was dat ze heel gevoelig is en diep geraakt was door de onterechte veroordeling. Door het hebben moeten ontvangen van die negatieve energie van die kennis.

Vervolgens kwam er verdriet op over het loslaten van haar kinderen en haar herwonnen vrijheid, omdat de jongste net vier was geworden. Maar het verdriet dat ze liet gaan, ging over toen haar oudste, van nu tien jaar, net vier was geworden. Dit vertelde mij dat ze nu pas de tijd, geestelijke en emotionele ruimte had om dit stuk te erkennen en te doorvoelen.

Het derde incident was dat ze zich erg druk maakte over een bepaalde net uitgebrachte, super aantrekkelijk uitziende hummusdip die schadelijke stoffen bevatte voor kinderen. Ik vond het mooi om de gezondheidsactivist in haar naar boven te horen komen. Mijn wereldbeeld werd een stukje ruimer; iemand die opgroeiend in een Islamitische cultuur en zich veelal in en om het huis beweegt vanwege de zorg voor het gezin, zich opwierp om hier verandering in te willen brengen.

Ik kan mij niet meer herinneren hoe de overgang verliep van bovenstaande scène naar hoe het klaslokaal vol stroomde met kinderen en een leraar. De leraar hielp mij met het oprapen van theezakjes en ander afval en daarna was de droom afgelopen.

HSP Voeding: ik laat mijn lichaam beslissen, keer op keer

Deze blog is een vervolg op de blog HSP Voeding: wat ik voel is veel sterker dan ik.

De volgende dag had ik een videoskype sessie met een jongedame die ik al een jaar begeleid. Zij vertelde me dat ze was gestopt met het eten van vlees. Haar lichaam verteert het niet goed. Ze koos ervoor om alleen maar voeding tot zich te nemen die haar lichaam kan verteren. Haar uitspraak resoneerde met waar ik de afgelopen maanden qua voeding mee bezig was. Wederom synchroniciteit!

De afgelopen tijd waren er momenten dat ik er bewust voor koos om een pizza met witte tarwe-bodem te eten. Ik genoot ervan. Of inderdaad die zelfgemaakte baopao van wit tarwemeel en biologisch gestoofd vlees. Mijn moeder had extra gestoofd vlees meegegeven wat ik de volgende dag (met smaak) had opgesmikkeld. Het viel prima, maar wat het bij mij is, is dat ik voel dat het langer in mijn darmen blijft en dat de ontlasting niet soepeltjes verloopt. Ik merk het steeds beter en het heeft een duidelijke impact op mijn energieniveau. Al een paar keer dacht ik: dat wil ik niet meer, ik wil mij altijd energiek voelen.

Dus de aaneenschakeling van synchronische gebeurtenissen was zeer welkom én voelde, hoe verwarrend het ook was, als een liefdevolle steun in mijn rug van het universum. Dit is blijkbaar mijn pad. Mijn hoofd, mijn ego, mijn ik, mijn culturele identiteit moest er heel erg aan wennen. Werd aan wankelen gebracht.

Terwijl Arnold naar mijn relaas luisterde kwam ik dichterbij de emotionele pijn in de kern van emotionele verwarring. Opeens was ik onderdeel van een dierbaar beeld van vroeger. In tranen zag ik mezelf als schoolgaand kind. Ik ging naar de basisschool op loopafstand van het Chinees-Indisch restaurant van mijn opa en oma. Mijn oma haalde ons vaak op van school. We kwamen aan in het restaurant en mijn opa liep blij de trap af met de vraag: ‘Wat willen jullie eten?’ Het antwoord en de smaak- en visuele beleving die mij het meest was bijgebleven, was die van een goed gebakken biefstuk met champignons.

Soms antwoordde ik niet, maar blijkbaar las mijn opa in mijn blik dat ik dit wilde eten. Hij stelde het zelf voor en ik juichte van blijdschap. Het bijzondere van dit tafereel vind ik ook wel dat het een typisch Hollands gerecht is dat mijn opa subliem bereidde. Het vlees was heerlijk mals en de saus was verrukkelijk. Mijn voedingsontwikkeling maakte een lichte angst vrij; het voelde voor mij alsof ik afscheid moest nemen van mijn opa, van mijn culturele achtergrond. Maar ik nam geen afscheid van hem, in plaats daarvan, voelde ik juist zijn liefde voor mij. Een uitspraak van de schrijver Abdelkader Benali sluit hier mooi op aan: “Het belangrijkste ingrediënt van een gerecht is de herinnering”.

Ik voel mij gezegend dat ik door deze emotionele ontwikkeling heen mag gaan. Ik voel mij vrijer en vol vertrouwen in het leven. Het doorvoelen van dit verdriet opende mijn ogen en ik voelde de liefde weer stromen. En ik blijf erbij: ik wil nog steeds niet beslissen dat ik voor de rest van mijn leven geen (rood) vlees meer eet of andere voedingsmiddelen die niet goed worden verteerd. In plaats daarvan laat ik mijn lichaam beslissen, keer op keer.

HSP Voeding: wat ik voel is veel sterker dan ik

Ik wilde het niet zeggen, maar ik heb het toch gezegd, want ik werd duizelig en licht misselijk. Er was kortsluiting in mijn lijf. Ik vroeg mij af waar die kortsluiting door was ontstaan. Het waren emoties, daar was ik zeker van. Snel scande ik diverse situaties in mijn hoofd en belandde bij datgene wat het meest verwarrend voor mij was.

In gesprek met Arnold: ‘Ik vind het heel moeilijk om dit tegen je te zeggen. Ik wil het eigenlijk niet.’ Vervolgens zette ik mijn gedachten uit en zei het heel snel ‘Ik eet geen (rood) vlees meer’. Ons aan te vangen gesprek werd onderbroken door een korte pauze: onze jongste liet van zich horen, (borst)voedingstijd.

Eenmaal terug in het gesprek liet ik een waterval aan woorden stromen en het begon met: ik wil niet beslissen dat ik geen vlees meer eet, maar wat ik voel is veel sterker dan ik. Een aaneenschakeling van gebeurtenissen hadden mij namelijk verteld dat ik geen behoefte meer heb aan vlees. Iets in mij wilde het niet met Arnold delen, omdat hij veganistisch (gluten-, suiker- en zuivelvrij) eet. Hier is hij al een tijd mee bezig en ik trok mijn eigen voedingsplan.

Waarom wilde ik het niet vertellen? Omdat het dan “echt” werd, het zou tastbaarder worden. Ik zou me dan aan mijn woorden moeten houden. En hoe zou ik ermee omgaan als mijn moeder weer zo’n verrukkelijk zelfgemaakt broodje baopao bereidt met gestoofd vlees? Ik wilde mezelf niet vastleggen met een besluit, maar ik kon mijn gevoel en de synchronische gebeurtenissen niet negeren. Dat kan niet, want ik leef naar mijn gevoel. Kortom: ik was in de war.

Het begon op een doodgewone maandag (10 juli 2017), ik werd wakker met de gedachte dat ik geen behoefte meer heb aan rood vlees. Ik schrok van deze gedachte, maar het klopte, de weken ervoor had ik geen vlees meer gekocht en klaargemaakt. De woensdag erop stond ik in de Ekoplaza. Ik had een bakje rundvleesgehakt in mijn handen, het was in de aanbieding. Ik voelde er niks bij. Er kwam geen beeld op van een lekker gerecht. Ik was lichtelijk verbaasd en legde het terug in de koeling.

Het weekend erop waren we in Rotterdam, in het appartement van een vriendin. Arnold, Amé en ik hebben de film Okja gezien. Arnold was in tranen. Amé huilde met hem mee. Ik was geraakt. Arnold voelde dat hij qua voeding op het juiste pad zat. Amé werd flexitariër en ik was verbouwereerd. Al wandelend in Rotterdam centrum langs de restaurants aan het Schouwburgplein merkte ik op hoe het tegen mijn borst stuitte dat de mensen op het terras grote hompen vlees aan het eten waren. De week erop in Amsterdam had ik hetzelfde: terwijl ik drie dames achter hun net geserveerde hamburgers zag zitten, liep het water bij mij niet! in de mond. Wat?! Dat kende ik niet van mezelf.

Drie weken later.

Ik sprak tijdens een lunch een goede vriendin. We raakten aan de praat over voeding en de industrieën die erachter zitten. Zij wist veel te vertellen. Opeens sloeg ze haar handen tegen haar wangen en riep uit: ‘De film Okja moet je niet met Amé kijken!’ Ik: Dat hebben we al gedaan. Zij: ‘Oh, oh, door deze film ben ik gestopt met het eten van vlees.’ Zij was, net als Arnold, helemaal in tranen door de boodschap (en beelden) van deze film. Zij was er ook al langer mee bezig; bijvoorbeeld op een barbecue, zich realiserende waarom er zoveel vlees werd gegeten, het was niet eens van een hoogwaardige kwaliteit. Diezelfde avond zou ze naar een familiebarbecue gaan en haar eigen vegetarische hamburgers meenemen. Dit was hét vriendinnetje waarmee ik mijn passie voor Asian food deelde; geen Koreaanse barbecue meer, geen dimsummetjes.

Wordt vervolgd…

Foto: Één van Arnold’s heerlijke vegan creaties: krokant gebakken rijstpannekoek met kruiden en specerijen.