Ouderschap: op de fiets doen alsof hij autorijdt

Dían is nu 17 maanden. Hij leert zichzelf zoveel, ik hou het niet meer bij. Met deze blog zet ik even alles op een rijtje wat mij vooral de afgelopen week en de weken ervoor is opgevallen.

Over Dian en zijn blauwe beker; ik vroeg aan hem waar zijn blauwe beker was, terwijl we in de woonkamer stonden. Met rappe passen liep hij naar de keuken, schoof een aantal potten in de voorraadkast opzij en jawel, daar stond de blauwe beker. Ik sta er versteld van hoeveel hij begrijpt. Hij begrijpt alles wat we tegen hem zeggen.

Onze nieuwsgierige jongen is een klimmer. Hij klom laatst op de eetkamerstoel en sindsdien klimt hij vanaf de eetkamerstoel op de eettafel. Hij gaat graag naar buiten, schoenen aan en hupsakee. Hij eet het liefste zelf waardoor hij alles onder knoeit. Met dit warme weer is het des te makkelijker om hem dan maar even uit te kleden, zodat hij vrijuit een nectarine kan eten en zelfs zijn haar kan ondersmeren.

Dían heeft overal geluidjes voor, maar de enige woorden die hij tot nu toe heeft gesproken zijn “mama”, “bobo” en “opa”. Opa Willem was natuurlijk heel trots en wij (Amé, ik en oma Hetty) waren er helemaal stil van. Hij pakte het bierglas van opa op en zei heel bewust “opa”.

Hij speelt graag met Amé. En het zijn de spelletjes die Amé verzint. Zij staat op knieën en handen en hij gaat op haar zitten. Of zij staat en hij houdt haar kleren vast en loopt achter haar aan. Als Amé bij mij op schoot zit is hij het er niet mee eens. Dan gaat hij wijzen en schreeuwen. Als hij “melkie melkie” wilt en Amé is bij mij in de buurt krijgt ze een klap.

Hij probeert zijn sokken en broek zelf aan te doen. Hij pakt Amé tassen en brengt het hengsel over zijn hoofd en tilt het weer over zijn hoofd om zich ervan te ontdoen. Amé deed kattenbrok (paardje rijden op schoot) met Arnold en Dían vond dat heel erg leuk. Hij wilde het ook.

Dían pakte voering uit koekiemonster en ging in de hoek bij de router zitten. Hij had de voering in beide handen en ging op mierenjacht. Hij boog zijn hoofd voorover om de mieren te spotten. Ik vertelde dit verhaal aan Arnold en Dían stond erbij. Daarna liep ik naar de woonkamer en zag hoe hij wederom voering uit koekiemonster aan het pakken was. Hij reageerde op het verhaal dat ik aan Arnold vertelde.

In de speeltuin laat hij goed van zich horen. Waar hij een paar maanden geleden over zich heen liet lopen, maakt hij nu duidelijk wat hem niet zint. Het zint hem niet als een andere jongen (+/- 6 jaar) achter het stuur kruipt van een jeep waar hij had gezeten. Ook als een meisje van 2 jaar op een rode race auto gaat zitten, laat hij van zich horen. Zij stapte eraf en hij kroop weer achter het stuur.

Pasgeleden klom hij op een plastic mini-glijbaan toen ik het niet in de gaten had. Ik zag nog net op tijd dat hij eraf gleed met een grote glimlach op zijn gezicht. Ook klom hij een keer op de bank en van de bank op een kinderstoel. En sinds hij klimt, draagt hij een kruk met zich mee van kamer naar kamer om op ontdekkingstocht te gaan.

Hij is gefascineerd door iphones, laptops, steps, fietsen en andere nieuwigheden. In zijn kinderzitje op de fiets met zijn handen op zijn stuurtje deed hij alsof hij auto aan het rijden was.

Overigens is hij supersociaal. Op zaterdag 24 juni zaten we in de trein van Rotterdam naar Den Haag. Hij maakte contact met een jongedame die een trekkoffer tussen haar benen had geklemd. Hij stond naast haar, hield zijn hoofd schuin en maakte oogcontact. Zij lachte terug. Vervolgens liep hij weg en kwam snel terug, hij voelde zich aangemoedigd om het contact uit te bouwen.

Drie grote vlotte mannen stonden in dezelfde ruimte met een blikje bier in hun handen. Zij waren onderweg naar Night At The Park in Den Haag. Dían zette de volgende stap, hij maakte fysiek contact door zijn rechterhand op de koffer te plaatsen. Zij demonstreerde hoe het handvat werkte. Het volgende moment zag ik zijn linkerhand rusten op haar been. De gesprekken tussen de drie mannen verstomden, zij keken toe hoe de grote baas (haha, onze charmante zoon) het contact maakte wat zij vermoedelijk graag met haar hadden willen maken.

Zie hier, van kinderen kunnen we hartstikke veel leren. Vooral in het maken van een fijn en authentiek contact in het moment. Wat een avontuur om deze dappere jongen te begeleiden in zijn leven. Ik ben benieuwd wat hij nog allemaal gaat uitspoken.

HSP coaching: hoe zorg ik voor mezelf?

Mijn gewoonte is om niet te voelen, hard werken en door te gaan. Rebirthing zette mij terug in mijn lichaam, ik kon mijn lichaam weer een beetje voelen. Dat was voor mij lichamelijk zwaar, alles wat ik vanuit mijn hoofd niet kon voelen, kon ik nu wel voelen, in de vorm van lichamelijke pijn; vastgezette emoties. En terwijl ik mij niet lekker voelde na zo’n sessie wilde ik zo snel mogelijk weer doorgaan, doorgaan met waar ik daarvoor mee bezig was, niet voelen, mijn lichaam negeren en hard werken. Lekker patroontje.

Mijn vraag voor mezelf was en is hoe zorg ik voor mijzelf?
Antwoord: Door te doen wat mijn lichaam van mij vraagt en daar voor te staan.

De volgende vraag is: Hoe kan ik daarvoor staan? Ergens voel ik wel een lichtpuntje van vertrouwen, maar ik weet niet waar mijn basis is.
Waar is mijn basis-vertrouwen?

Het doorleven van vastgezette emoties is het antwoord.

Elke keer wanneer ik door een stukje verdriet, boosheid of wat voor een vastgezette emoties dan ook heen ga, groeit het vertrouwen in mijzelf, groeit de liefde voor mijzelf en voor mijn omgeving, voel ik mij een stukje vrijer! Het is immens intens, maar ik voel mij een rijker en completer mens. Wanneer ik stukje bij beetje dat wat in mij leeft kan omarmen.

Het doorleven van angst en verdriet. Het grijpt mij. Ik voel mij bang, bang voor ‘het’ verdriet. Ik durf het niet zo goed alleen aan te gaan, om naar mijn verdriet te kijken! Om dat stukje te omarmen wat verdrietig is in mij, een deel van mij. Soms voel ik mij eenzaam, alleen. Verdoofd in mijn hoofd loop ik rond, maar ik weet ook als ik verder wil zal ik eerst moeten gaan voelen. Ik kan diep gaan. Ik neem een duik en duik diep in mij zelf, en kom van alles tegen.

Het leven van het verdriet die niet voelt als van deze tijd. Diep innerlijk verdriet, van vroeger dat nooit geleefd is. Niet van deze tijd? Mmm, dat klopt niet helemaal, het leeft tenslotte nu nog steeds in mij. Het leeft voort, in mijn systeem.

Note: geschreven door iemand die ik momenteel begeleid.

Lees ook: Rebirthing: magisch om te voelen wat het lijf vertelt

Ben je benieuwd naar Orchid of Life ~ Life Coaching? Ga voor een introductiesessie. 

HSP Coaching: straal van binnenuit

Het is geweldig om de hooggevoelige mensen die ik begeleid te zien groeien. Tijdens elke sessie groeit hun motivatie om het leven te leven vanuit de behoeften en wensen van hun hooggevoelige zelf. Ik heb hen zien veranderen van een verdrietige, boze en angstige volwassene naar een hooggevoelig persoon die straalt van binnenuit.

Tijdens het proces maak ik ook kennis met hun innerlijk kind. Al het nare en vervelende wat je als volwassene in het leven tegenkomt is een weerspiegeling van de wond die je nog bij je draagt. Je komt de mensen en situaties tegen die jou iets te leren hebben. Natuurlijk maak je heel veel moois mee, maar als er bepaalde situaties zijn die terug blijven komen, mag je bij jezelf te rade gaan.

Bijvoorbeeld wanneer je bij een reeks van werkgevers wordt gepest door collega’s of een dominante manager. Het kan goed zijn dat het verband houdt met dat je als kind op school werd gepest. Bovendien is het vaak een combinatie van factoren waardoor je als volwassene nog steeds niet lekker in je vel steekt. Naast het pesten op school leefde je met een dominante veeleisende moeder, een vader die nooit aanwezig was en een gehandicapte broer.

Terugkerende verdrietige situaties kun je ook in de liefde tegen blijven komen. Kom je continue mannen tegen die het na een tijdje uitmaken met de zin ‘Ik ben niet verliefd op je’. Je voelt je voor de zoveelste keer gebruikt, bedrogen. Niet alleen door hem, maar absoluut ook door jezelf. Je bent boos op jezelf, omdat je wederom je hart open hebt gezet, omdat je ervan overtuigd was dat hij net zo van jou hield als jij van hem. Hij durfde het alleen niet te zeggen.

De mensen die bij mij terecht komen hebben behoorlijk wat meegemaakt op emotioneel vlak. Op psychologisch, eclectisch of spiritueel vlak hebben ze van alles ondernomen om zichzelf te begrijpen, om alles wat ze voelen een plek te geven. Na een tijdje merkten ze dat niet alles een plek had gekregen. Wat ik vaak terug krijg is dat ze hun psyche wel begrijpen, maar dat ze zichzelf tegen blijven komen. Wanneer ze kiezen voor mijn begeleiding willen ze toewerken naar échte en blijvende positieve veranderingen op gevoelsniveau. 

Ik leer je geen psychische trucjes, sterker nog, jouw ratio mag op vakantie. Je komt bij mij om te voelen wat je dwars zit. Op cognitief niveau kun je alles beredeneren of jezelf zodanig sturen dat je het nog wel een tijdje volhoudt. Pas na weer de zoveelste burnout of leegzuigende relaties op het gebied van de liefde, familierelaties of vriendschappen besef je dat je het nu anders wilt. 

De personen die ik begeleid voelen zich gehoord, de emoties waar ze al zo lang mee rond lopen worden erkend, geaccepteerd en doorvoeld. Dat laatste, het doorvoelen, het verwerken van diepgeworteld verdriet, woede en angsten, is het meest confronterende én het meest bevrijdende.

Loop je momenteel rond met innerlijke onvrede? Wil je het anders, maar lukt het niet? Ga voor een introductiesessie van anderhalf uur. Klik hier voor meer informatie. 

Orchid of Life: top 10 HSP coaching thema’s

17621656_762893530541428_5117855529206048440_o

Foto door Hans Jongman

In deze blog wil ik zo beknopt mogelijk met je delen welke coaching thema’s veelvuldig in mijn coachingspraktijk Orchid of Life ~ Life Coaching zijn besproken.

De volgende vier coaching thema’s komen het meeste voor:

Burnout
Herstellen van een burnout op mentaal, fysiek en emotioneel niveau. Voordat iemand bij mij komt, heeft de persoon vaak al diverse behandelaars gezien. Bijvoorbeeld een acupunturist, fysiotherapeut, manueel therapeut, psycholoog, psychotherapeut, haptonoom en andere type behandelaars. Vanaf het moment dat ze door mij worden begeleid kan het zijn dat ze daarnaast nog een andere behandelaar zien.

Herstellen van een burnout doe je het beste met ondersteuning van fysieke én geestelijke behandelaars. 

Perfectionisme
Omgaan met hoge verwachtingen van anderen, maar vooral van jezelf. Niet tevreden zijn met wat je hebt bereikt en altijd maar beter of meer willen ten aanzien van studies, werk en projecten vanuit een zzp-bestaan. Ik laat mensen inzien waar hun perfectionisme vandaan komt; waardoor ze alsmaar zoveel van zichzelf vragen en niet voelen wanneer ze te ver gaan.

De verkregen inzichten vormen het fundament voor nieuwe denk- en gedragspatronen waardoor je veel blijer zult zijn met wat je hebt en meer ontspannen door het leven kan gaan. 

Open staan voor de liefde
Het verwerken van liefdesverdriet om vervolgens weer open te staan voor nieuwe liefdes. Het emotionele verwerkingsproces beslaat de volgende thema’s: erkennen van de eigen behoeften, communiceren van behoeften en wensen ten aanzien van de relatie en omgang met familie en vrienden, omgaan met verwachtingen en het helen van je innerlijk kind.

Kind-ouderrelaties & gezinstrauma’s
Verwerken van verdriet, woede, angsten in relatie tot een ouder, dominante broer of zus, ouders die niet over emoties praten en niet weten hoe om te gaan met verdriet en boosheid, als kind te weinig aandacht gekregen door een groot gezin, zieke ouder(s), alleenstaande ouder of hardwerkende ouders, geslagen worden, gepest worden (thuis en op school), seksueel misbruik en rouwen om overleden dierbaren.

Hieronder volgen nog zes coaching thema’s waar ik veel ervaring mee heb:

Wonen en werken in een ander land: losmaken van de eigen cultuur, ontdekken en opbouwen van nieuwe tradities, op eigen benen staan.

Seksuele identiteit: val ik op mannen, vrouwen of allebei?

Omgaan met culturele verschillen: ‘Het haalt niet veel uit om tegen hen ((schoon)ouders) in te gaan. Het is beter om “ja” te knikken, niet alles te vertellen en stiekem onze eigen dingen te doen.’

Omarmen van de hooggevoelige identiteit: ‘Ik ben gevoelig, bewust, empathisch, creatief, lief, eerlijk en trouw.’

Leiden van een creatief leven op basis van aangeboren talenten: emotionele ontwikkeling bestaat vooral uit het doorvoelen van angst voor afwijzing, maar zeker ook angst voor te worden ontvangen. (ontvangen van liefde, voelen van jouw licht)

Leren kennen van de intuïtie, vertrouwen op intuïtieve ingevingen en hiernaar handelen.

Ga jij momenteel door één of meerdere van de genoemde thema’s en ben je benieuwd hoe ik jou verder kan helpen?

Ga voor een introductiesessie. Klik hier voor meer informatie. 

Synchroniciteit: ik voel mij diep verbonden met mijzelf

Foto door Hans Jongman

Onderstaand verhaal is geschreven door een jongedame die ik begeleid bij haar emotionele ontwikkeling. Hoe mooi is het wanneer alles bij elkaar komt en je mag spelen vanuit de flow. Dit is een verhaal waarin liefde, dankbaarheid en enthousiasme voor het leven bij elkaar komen.

Een ding die je tijdens de sessie tegen me zei, blijft me bij. Je zei iets in de trant van:

‘Jij doet eigenlijk niet wat je ziel wil en dan kunnen dingen/emoties  zich op gaan stapelen.’

Naar school en praktijk gaan en niet naar mijn gevoel luisteren. Yup, dat heeft mijn lijf heel goed gevoeld!! Maar goed dat is ook niet voor niks! Ik wilde even weg van school, (ook mijn huis, want die is bij de school.) Dus ik mocht crashen bij mijn yogadocent. Er alleen maar zijn, plat op mijn rug liggen en voelen. Toen ik weer ruimte had in mijn hoofd wist ik wat ik moest doen. Met school communiceren.

Later vroeg de yoga-docent aan mij: Kun jij gitaar spelen tussendoor de yoga lessen in? Toen zei ik “ja en zingen”!! Dat mocht. Spelen vanuit de flow! Dat is waarvan ik houd. Maar goed, het is een keer voorbij gekomen, ik hoef niet meteen te beslissen.

De volgende dag was een dag dat dingen op zijn plek leken te vallen. Ik was bij een festival met mijn zus. Ik had er totaal niks van verwacht en wist niet zo goed wat er allemaal te doen was. Haha…typisch mij, en dan kijken wat er allemaal gebeurd.

We gingen eerst 1,5 uur kundalini yoga en klank doen. Dat was echt super gaaf en inspirerend. Een combinatie van yoga-oefeningen met allerlei klanken tussendoor. Een meisje zong en speelde daarbij de trom. (af en toe ook met die ooo-aaa-ieee- klanken.) En er was ook ook een gong en als je dat toe laat in je systeem en door blijft ademen, dendert die echt door je hele lichaam! Er ging weer van alles stromen van binnen. Iemand gaf er yoga en nog iemand speelde de fluit en dat meisje zong dus. Super gave combi, yoga en muziek! Inspiratie!

Toen zaten mijn zus en ik bij het vuur. Toen vroeg ik aan mijn zus: wat zullen we dadelijk gaan doen? Lezing en workshop oesterzwammen kweken op koffiedik kwam ter sprake. Misschien kunnen wij zelf ook wel oesterzwammen kweken. Toen zag ik een vrouw bij het vuur staan die ik vaag kende en zei kende mij ook nog! Ja ik had twee jaar geleden in de community waar zei woont een natuurwerkdag meegedraaid. Ik ontmoette haar weer en het was een leuk gesprek. En toen zei ze: ‘Ik geef dadelijk een workshop over oesterzwammen kweken in koffie dik.’ Oh, daar wilde wij nou net heen gaan.

Zij halen koffiedik bij restaurants op en gaan daarop oesterzwammen kweken en leveren het dan weer terug aan de restaurants. Zij vinden het zonde dat koffiedik weg word gegooid, terwijl je het zo goed kan gebruiken. Ze vertelden ook: informatie en kennis is er om gedeeld te worden. Sommige grote bedrijven willen graag dingen geheim houden. Maar dat betekent niet dat we er geen geld voor mogen vragen. Dat vond ik zo mooi.

Na veel vragen, na alles te weten te zijn gekomen over hoe het werkt met oesterzwammen, vroeg ze wat ik deed. Ik zit op het Warmonderhof, ben bijna klaar en wil daarna werken ervaring opdoen. Ik ga werken in een tuinderij. Maar jammer dat we dit soort dingen niet leren op het Warmonderhof; over blauwe economie, en het (her)gebruiken van afvalstoffen, in dit geval de koffie dik. Zei zijn niet biologisch omdat de koffie dik en niet biologisch is, daar zitten natuurlijk allerlei regels aan vast. Maar dit is echt super duurzaam en daar gaat het uiteindelijk ook om vind ik: Lokaal en duurzaam! En uiteindelijk alles biologisch! Samenwerken met je omgeving, in het produceren van voedsel, dat vind ik het mooiste wat er is. Ik was super enthousiast en zij waren ook super enthousiast.

Zij zei: Wanneer je klaar bent met school kun je het altijd bij ons leren, oesterzwammen kweken! (kaartje van hun gekregen.) We zijn helaas nog niet zo groot om een werknemer aan te nemen. Toen gingen we weer met andere mensen kletsen en op het eind zei ze: We zien je nog he?

Echt een mooi moment, het delen van enthousiasme en elkaar daarin vinden. Dan voel ik mij diep verbonden met mijzelf! 

http://www.westerzwam.nl/

 

 

 

Synchroniciteit: wanneer alles samenvalt

Pasgeleden was ik op een heel leuk feestje. Het was absoluut een hooggevoelig feestje te noemen. De jarige liep op blote voeten, er werden geraffineerde suikervrije zoetigheden voorgeschoteld, mama’s borstvoeding aan het geven te midden van het feestgeruis of in ons geval, in de logeerkamer. Mijn hooggevoelige zoon gaf aan dat de drukte hem teveel werd. In de logeerkamer, waar het heerlijk rustig was, leefde hij weer helemaal op.

Onderweg in de auto maakte ik een aantal notities naar aanleiding van het geven van de workshop emotiemanagement voor HSPers op zondag 23 april. Dit was overigens weer een waar feestje van herkenbaarheid en authentieke ontmoetingen.

Eenmaal op het feestje gearriveerd raakte ik in gesprek met de zus van de jarige job. Zij werkt als illustrator en sinds dat ze weet dat ze hooggevoelig is viel alles op zijn plek. Waar ze voorheen altijd overspoeld werd door golven van emoties kan ze haar emoties nu beter plaatsen in relatie tot hooggevoeligheid. Dat was een bevrijding!

Ik deelde een aantal van mijn notities met haar en zij begreep het volkomen. Wanneer ze op een feestje verschijnt komt er zoveel op haar af dat ze liever de kat uit de boom kijkt. Het viel mij op dat ze haar nichtje optilde en via de communicatie met haar nichtje op het feest landde. Dat klopte, ze is ook veel liever met de kinderen op zo’n feestje.

Ik maak veel van dit soort dingen mee, wanneer alles samenvalt, wanneer alles vanzelf gaat. Dat is synchroniciteit. Ik schreef er, alweer een tijd geleden, een blog over; Meer Synchroniciteit in je Leven: 7 Stappen. 

Uit het contact met de illustrator en mijn notities van het begeleiden van de workshop over emotiemanagement voor HSPers is een blog gerold, namelijk: Hoe om te gaan met negatieve energie op een verjaardagsfeest: 10 Tips

Woede: ik wilde de “brave” zijn

De woorden van de schrijver van deze e-mail raakten mij diep en stimuleren mij verder te gaan met mijn werk.

Beste Chungmei,

Enkele weken geleden heb ik bij je het boekje “Ben ik boos? Dan mag dat!” besteld. Op de boekenlegger die je in het boekje had gedaan, vroeg je of ik een reactie wil geven, en dat wil ik graag doen.

Ik vind het boekje in één woord echt grote klasse. In heel eenvoudig taalgebruik leg je de problematiek rond HSP en woede uit zonder al te lang uit te wijden, met relevante voorbeelden, en je blijft mooi dicht bij de kern van het verhaal. Dat betekent dat je heel ver boven de stof staat en heel kernachtig kunt uitleggen waar het om gaat. Daar mogen heel veel auteurs van psychologische boeken een voorbeeld aan nemen. 

Voor mij is het een boekje dat ik nu één keer gelezen heb, maar nog een keer wil lezen. Dan meer op een studieuze wijze met pen en papier erbij om wat aantekeningen te kunnen maken. Echt heel veel wat je in het boekje beschrijft, herken ik. Zelf ben ik een hooggevoelig persoon die al vroeg als kind zijn woede is gaan inslikken, ook omdat mijn zus, ook hooggevoelig, juist heel vaak kwaad was op mijn ouders en ik de “brave” wilde zijn. Ook bij mij is mijn woede zo diep weg dat ik het niet meer voel, hooguit af en toe wat verdriet, wat dus vaak samen gaat met woede.

Ik vind het mooi dat je in zo’n korte tekst zoveel wijsheid beschrijft. Veel HSP’ers kunnen daar zeker hun eigen graantje uit meepikken. Verder vind ik het mooi hoe je beschrijft wat je er zelf mee kunt doen om dichter bij je woede te komen en dit los te kunnen laten. Meer liefdevol met jezelf en met de perso(o)n(en) waar je boos op bent leren omgaan. Het is makkelijker beschreven dan in de praktijk gedaan, althans zo is mijn gevoel hier nu bij. Je hebt namelijk je hele leven (ik ben nu 63), veelal in een hoekje weggeduwd, al een andere houding gehad. Maar ik ben het ermee eens dat het zo moet, zoals je beschrijft. Vaak zal daar denk ik ook wel ondersteuning van anderen als hulp bij nodig zijn. In ieder geval ga ik vooral ook dit deel van het boekje nog eens goed lezen.

Maar, kortom, een heel goed boekje, over denk ik een soort problematiek die bij heel veel HSP’ers speelt. Ik vind het leuk dit even aan je te laten weten.

Wil je het eboek of de paperback “Ben ik boos? Dan mag dat!” bestellen? Dat kan via deze link…