Persoonlijk groeien door angsten te overwinnen

Fun Forest 1 Fun Forest 2

De laatste tijd heb ik nogal wat angsten doorleefd. En dan spreek ik over een tijdsbestek van acht maanden. De angsten hadden het volgende met elkaar gemeen: kloppend gevoel op mijn borst- en keelgebied, de emotie maakte mij heel erg moe en het sloeg op mijn darmen en mijn blaas. De angst werd gedragen door een algeheel gevoel van nervositeit. Het was de angst om te falen, om afgewezen te worden, om gezien te worden, om mijn dochter van bijna drie los te laten en om keihard neer te knallen.

Theatersport workshop
Het begon allemaal in september 2012 met het geven van de theatersport workshop. Het was een traject van vijf workshops aan een groep ‘moeilijke’ kinderen. Als ik deze try-out periode met vlag en wimpel zou doorstaan, zou ik meer opdrachten krijgen. Het voortraject was niet eng. In mei had ik een workshop voorstel geschreven. In juni werd ik uitgenodigd op gesprek. Het gesprek leidde tot de try-out periode op een locatie waarvan het werken met kinderen een uitdaging zou vormen, zo waarschuwde de opdrachtgever mij. Ik wist dat ik het kon, maar desondanks stond ik elke week, op de bewuste lesgeefdag doodsangsten uit.

Door alle drukte en weinig energie bereidde ik de workshop altijd kort van tevoren voor. De oefeningen had ik op een los briefje geschreven en onderweg in de tram las ik het een paar keer door. Vlak voordat ik het huis uitging, werd ik altijd ontiegelijk moe. Ik moest even op de bank liggen en mijn ogen sluiten. En waar was ik dan bang voor? Ik was bang om te falen. Ik was bang voor het nieuwe. Ik werd bang van mijn eigen lef; ik was nog aan het acteren dat ik een theatersport juf ben. Naast de last-minute voorbereidingen was ik zeker wel voorbereid. Via de provocatieve coachingopleiding in 2009 kwam ik in aanraking met theatersport. Hoewel in een totaal andere context (coachingsessies) had ik het de afgelopen jaren regelmatig beoefend. In de weken voordat ik les ging geven, had ik lange gesprekken gevoerd met een theatermaker/acteur, een actrice en samen met Arnold een workshop Theatersport gevolgd in het Koorenhuis.

Uiteindelijk hoefde ik nergens bang voor te zijn. Vanaf het moment dat ik de locatie betrad, was ik de theatersport juf. Vijf weken lang kreeg ik enorm veel inspiratie en een energie stoot van het werken/ spelen met deze kinderen.

Financiële situatie
Drie maanden geleden stonden Arnold en ik voor een keerpunt. Na jarenlang doorgezet te hebben met hoofdpijn kon hij niet meer werken. De fysieke symptomen waren alom aanwezig in de vorm van hoofdpijn, griep symptomen en algehele vermoeidheid. Dit zou een ramp betekenen voor onze financiële situatie. De angst voor het verliezen van onze basis stak de kop op. Sowieso leven we al een tijdje met een minimaal inkomen. En dat was prima. Zijn gezondheid en ons gezin gingen voor. Maar hoe zouden we in deze nieuwe situatie het hoofd boven water moeten houden? Waar zouden we een beroep op kunnen doen? Bijstand? Geld lenen? Besluit Bijstandsverlening Zelfstandigen (BBZ)?

Door het gezoek op google en het lezen over de voorgenoemde opties kreeg ík hoofdpijn en stress. Een huis vol met stress. De spanningen zakten weg door me bezig te houden met onze dochter. Totdat ik ‘s avonds om zes uur echt niet meer kon en op de bank ging liggen. Dit keer zorgde de angst voor een creatieve oplossing. Alsof er een lampje aanging: ik ga de capoeira kinderlessen geven. Ik kon niet wachten, totdat ik deze bevrijdende gedachte met Arnold kon delen. Het drong niet helemaal tot hem door. Nadat hij de informatie had laten bezinken, konden wij er rustig over praten. We besloten het op deze manier op te lossen. Verder regelde hij vervanging voor de volwassen capoeira lessen. We zijn gezegend met onze talenten en alle lieve mensen om ons heen.

Capoeira liedjes zingen
Sinds het geven van de capoeira lessen aan kinderen ben ik als capoeira leerling des te gemotiveerder om beter te worden in capoeira. Een van de onderdelen van capoeira is het zingen in de roda. (Roda is de cirkel waarbinnen capoeira wordt gespeeld) Je kan het refrein meezingen of de leidende zang op je nemen. Een volgende stap is het doen van de leidende zang, terwijl je de berimbau bespeelt. Nog een stapje hoger is het zingen, bespelen van de berimbau en de roda leiden. Hier ben ik nog lang niet. Laat ik eerst maar eens liedjes uit mijn hoofd leren en deze te zingen in de roda. Voor Capoeira Den Haag organiseer ik de Sing a Song events. De laatste twee keer had ik behoorlijk wat geoefend alvorens ik naar het event ging.

Het was werkelijk waar bloed, zweet en tranen. Ik was omringd met mensen die me steunden, tips gaven en niets dan liefde uitstraalden. En toch, was ik bang! Bang om het verkeerd te doen, bang om iets verkeerd uit te spreken, maar bovenal bang om mijn stem te laten horen. Een vest ging uit, mijn t’shirt plakten tegen mijn oksels en na een behoorlijke oefensessie waarbij alle aandacht op mij was gericht, was ik er klaar mee. Na deze oefenavond heb ik twee weken lang niet naar het nummer kunnen luisteren dat ik had geoefend.

Drie weken later vond het volgende event plaats. Ik heb hetzelfde nummer gedaan en een tweede nummer erbij geleerd. Beide heb ik kunnen oefenen. Nog steeds was ik zenuwachtig, maar het was absoluut niet meer zo eng als de vorige keer.

Vertrouwen op mijn moeder
Terwijl ik bij mijn moeder op bezoek was, kreeg ik spontaan het idee om Amé te vragen of ze bij oma Chin wilde blijven logeren. Mijn spontaniteit was gevoed door hoe ik haar zag communiceren met oma en hoe prettig zij zich voelde in haar huis, terwijl ze daar vier maanden niet was geweest. Hoe ik mijn angsten in toom hield, lees je in onderstaand dagboekfragment.

‘Vanochtend deelde ik met mama dat ik ook mijn zorgen heb. Er flitsten gedachten vanuit angst door mij heen over het op en neer lopen met Amé op mama’s arm. Mama heeft namelijk last gehad van haar schouder. Stel nou dat ze een pijnscheut krijgt en ze vliegen allebei van de trap? Mijn hersenspinsels brachten mij naar oplossingen voor dit mogelijke gevaar; laat Amé zelf de trap oplopen en loop achter haar aan en als jullie naar beneden willen hetzelfde verhaal, maar dan ga jij eerst op de trap staan en laat haar stapje voor stapje naar beneden klimmen. Met deze angstaanjagende gedachten lijk ik een beetje op jou en ik wilde je het niet vertellen, maar nu doe ik het toch via een omweg. Ik weet dat het mijn angsten zijn en ik weet dat jij nog voorzichtiger te werk gaat dan ik. Jij kan het, dus ik hoef niks te zeggen.’

Via deze weg had ik mijn angsten op een rustige manier met haar kunnen delen. Ze had alles binnen gekregen en zei met een glimlach en een schouderklopje dat ik háár nu eindelijk begrijp. ‘Ik maak me altijd zorgen om jou, maar ik weet dat je het kan!’ Ze maakte me aan het lachen, want ik wist dat dit niet waar was. Mama, je probeert mij te slim af te zijn door mij na te zeggen!’ Tijdens het logeerpartijtje bleek dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Ze hebben ontzettend veel lol met elkaar gehad.

Angst voor hoogte en om te vallen
Onze dierbare vrienden hebben mij en Arnold recentelijk behoorlijk in de watten gelegd. We hebben een verrassende dag gehad in Fun Forest; een bomen klim- en speelparcours in het Amsterdamse bos. Het was vooral leuk, maar op sommige momenten behoorlijk spannend. Tijdens het organiseren van deze dag hadden ze er geen moment bij stilgestaan of één van ons hoogtevrees had. Door mijn enthousiasme en vrolijkheid stond ik er niet echt bij stil en helemaal vreemd, ik voelde het niet eens, maar toegegeven, Ik heb wel een beetje hoogtevrees.

Haha, en dit was te merken. Sportievelingen als we allemaal zijn, begonnen we direct met parcours 7. Er waren in totaal 9 parcours. Het eerste station bestond uit stukken hout die zweefden; ik stapte direct mis. Neeeee, ja echt waar, want ik keek niet. Daaruit bleek wel dat ik bang was. Ik keek niet eens waar ik mijn voet neer kon zetten. Bij het volgende station was het al de bedoeling dat we via een kabelbaan naar het volgende platform zouden gaan. Dat vond ik verschrikkelijk eng. Dit parcours bestond uit diverse kabelbanen, dus gelukkig begon ik eraan te wennen én het vooral leuk te vinden.

Terwijl iedereen wild enthousiast aan parcours 9 wilde beginnen, dacht ik bij mezelf: Kan ik dit nog wel aan? Ik had al megaveel spanning gevoeld. Niet alleen in dit bomen speelpark, maar dan denk ik ook aan het zingen van capoeira liedjes en de angst voor het loslaten van mijn dochter. Al deze ervaringen vonden kort na elkaar plaats. Door even stil te staan bij alles wat ik voelde, voelde ik opeens iets heel sterks naar boven borrelen: Ik wil dit meemaken. Ik wil dit met hen delen. Ik heb er zin in. Het lukt me wel. 

Dit hele sterke gevoel was exact mijn drijfveer om deze paden te gaan bewandelen. De liefde voor datgene wat ik wilde doen (en mezelf zag doen), was vele malen sterker dan de angsten die ik zou gaan voelen. Het doorvoelen van al deze angsten hebben mij van binnen sterker gemaakt. Het voelt heerlijk en vrij.

Hoe voelt het voor jou om jouw angsten te doorleven?

If we are bold, love strikes away the chains of fear from our souls. ~ Maya Angelou

Fun Forest 3 Fun Forest 4

3 gedachten over “Persoonlijk groeien door angsten te overwinnen

  1. Wat bijzonder…….net op het moment dat ik gekozen heb een nieuwe weg in te slaan op mijn werk omdat ik het tijd vond voor professionele en persoonlijke groei kom je met dit verhaal. Ik heb lang getwijfeld en kwam erachter dat ik vooral in het “veilige” doorging om maar niet bang te hoeven zijn het fout te doen! Alleen het besluit nemen was al heel emotioneel dus ik ben benieuwd waar ik allemaal nog doorheen ga wanneer mijn nieuwe functie start in september. Heel spannend maar ik vind dat ik het moet doen……. Super fijn zo’n verhaal van jou om te lezen!
    Bedankt! Groetjes, Monique

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s