HSP: omgaan met ‘voelen wat de ander niet zegt’. 6 Tips!

orange

In de voorgaande blogs ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt‘ en ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt. 6 Valkuilen!’ is naar voren gekomen, hoe moeilijk we het vinden wanneer we ‘voelen wat een ander niet zegt’. Dat we het zo moeilijk vinden kan liggen aan de manier waarop we geleerd hebben met gevoelde emoties om te gaan. Vooral bij de emotie woede komt het vaak voor dat mensen als het ware dichtklappen. ‘Oh, jee, hij is woest, ik weet niet wat ik over me heen ga krijgen wanneer ik er wat van zeg, dus laat ik dan maar mijn mond houden’. In dit voorbeeld wordt direct duidelijk dat wanneer we heftige emoties van een ander voelen er emoties in onszelf worden wakker gemaakt. Het kan ook zijn dat de ervaring ons leert beter te zwijgen: ‘Heb ook geleerd om dit niet altijd te delen, sommige mensen verklaren je voor gek of blijven ontkennen. Best lastig hoor, want ik heb mensen heel snel door. Ik vind het alleen moeilijk om mezelf te uiten, dus dan maar zwijgen.’

De truc is dus om te leren intense emoties als woede, verdriet en angst van een ander niet al te hevig binnen te laten komen. Daarnaast is het van belang om te leren wanneer je wel of niet iets terug wilt geven en hoe je het ‘gevoelde’ het beste kan omschrijven, zodat het de kansen vergroot dat het bij de ander binnenkomt. Hieronder volgen 8 tips om te leren omgaan met ‘voelen wat een ander niet zegt’. De tips hebben betrekking op wanneer je ervoor kiest het voor je te houden en wanneer je er iets van wilt zeggen.

Ten alle tijde bij jezelf blijven
In situaties waar je ervoor kiest om iets terug te geven aan de ander is het van belang om altijd positieve communicatie te hanteren en aan te voelen wanneer de conversatie te beëindigen. Als capoeira juf heb ik weleens te maken met ouders die het moeilijk vinden om te ontvangen dat hun kind de les verstoorde of dat hun kind beter op een latere leeftijd de lessen kan hervatten. Ik voel duidelijk dat ze geraakt zijn. Zij hebben een ander beeld van hun kind en ik moet de communicatie of de inhoud van mijn les aanpassen aan het kind in kwestie. Mijn taak is mijn observaties terug te geven en een advies uit te brengen over het wel of niet vervolgen van de lessen. Ik luister naar hun verhaal en de onderliggende emoties als verdriet, ontkenning, angst, teleurstelling die ik bij de ouders voel, geef ik niet terug.

Zou ik naast capoeira juf nog een rol hebben als mentor of leraar gelieerd aan de school dan wordt het binnen bepaalde grenzen wél belangrijk om enkele gevoelde emoties terug te geven aan de ouders. In elke context is het van belang voor jezelf duidelijk te hebben wat jouw verantwoordelijkheden zijn en hoe de eventuele terugkoppeling van invloed is op het grotere geheel. En waar je ook voor kiest, in elke context is het belangrijk om bij het volgende stil te staan: ‘Ik maak keuzes tussen wat ik wel en niet binnen mijn muurtje laat komen. Als ik ervoor kies om mensen ermee te confronteren dan doe ik dat wel op een zodanige manier dat ik bij mezelf blijf en me niet laat opslokken door zijn probleem. Blijf vooral bij jezelf en ga niet mee in andermans energie of gevoel; of dit nu uitgesproken of onuitgesproken is. Vooral proberen bij jezelf te blijven, jij hebt een extra kwaliteit!’

Zie het als een voordeel
‘Je kan het gebruiken als een voordeel. Tenminste zo doe ik het, zowel op professioneel vlak, als in privé situaties. Je helpt mensen echt, want je bent oprecht.’ Hier ben ik het volledig mee eens. Zodra je het begint te zien als een voordeel ga je merken dat het heel fijn en ‘normaal’ is dat je de ander voelt. Zelfs wanneer ze verdrietig zijn! Het voelen én lezen van de emoties vertelt je hoe je ermee om kunt gaan. Sommige willen wel die schouder om op te huilen. Anderen vinden het juist fijn dat jij het gesprek opent over ‘emoties’. Maar er zullen ook mensen zijn die er liever niet over willen praten. Dat neemt niet weg dat het een prachtige kwaliteit is die je bij je draagt. Om het werkelijk te ervaren als een voordeel kun je het beste even alle tips doorlezen en waar mogelijk al gaan toepassen.

Jouw intuïtie heeft gelijk
Voor velen onder ons zal het volgende steeds meer waarheid worden zodra we door en door beseffen, waarderen, erkennen en accepteren dat onze intuïtie het altijd bij het rechte eind heeft. ‘Maar mijn gevoel en intuïtie heeft achteraf zo vaak gelijk dat ik nu zeker weet dat het mijn compas is.’ De intuïtie wordt zuiverder naarmate we onze ‘negatieve’ gevoelens doorvoelen en het los kunnen laten. Hiermee refereer ik naar emoties als boosheid, verdriet en angst. Of je met deze lieverds op een positieve manier mee aan de slag kan, is afhankelijk van door welke bril je de emoties ervaart. Zolang je hen ziet als negatief, is de neiging om de afstand tot hen groot te houden of hen in zijn geheel te ontwijken. Ik, daarentegen, omarm hen, luister naar hen en geef hen de ruimte. Ik zeg niet dat het makkelijk is, ik zeg dat het steeds makkelijker wordt als je ‘negatieve’ emoties gaat zien als positief. Hierdoor zal langzamerhand de waas om de intuïtie heen verdwijnen. De intuïtie neemt een grotere plek in en kan je altijd de weg wijzen. In contact met de ander wordt het makkelijker om de emoties van de ander en van jezelf te scheiden en aan te voelen of je iets over de aangevoelde emoties van de ander wilt teruggeven.

Bouw een muur
‘Denkbeeldig bouw ik een muurtje. Dat wil nog eens helpen.’ Wat vind je van het inbeelden van een doorzichtige muur? Dan kun je de ander blijven zien, terwijl de intense emoties van de ander niet zo hard bij jou zullen binnenkomen. Of loop rond in een luchtbel. Dan kom je iets veerkrachtiger over. Of anker een doorzichtige rolgordijn! Elke keer wanneer je iets voelt, trek je het denkbeeldig naar beneden. Voel het en blaas het weg. Voor een ieder werkt iets anders. Belangrijk hierbij is jouw staat van bewustzijn. Hoe bewuster je in het leven staat, hoe steviger je in je schoenen blijft staan. Herhaal en geloof bijvoorbeeld de volgende mantra: ‘Ik ben verantwoordelijk voor wat ik voel en de ander is verantwoordelijk voor zijn gevoelens’.

ACCEPTATIE
‘Als de acceptatie er is, wordt het zelfs leuk. Gebruik het voor het positieve. Jij ‘weet’ meer dan een ander. Leer te accepteren dat je anders bent dan de meeste mensen. Makkelijker gezegd dan gedaan.’ Inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan, maar helemaal waar. Hierdoor neem je al heel veel ongewilde frustratie en irritatie weg wanneer je iets voelt bij de ander wat niet wordt genoemd. Als je de hele tijd rondloopt met de gedachte ‘ik wil dit niet voelen’ of ‘ik wil het verbannen’ dan werk je jezelf alleen maar tegen. Prettiger zou zijn als je denkt ‘oh, wat een heerlijke onweersbui’ of ‘laat maar komen, ik kan dit aan’.

Visualisaties, meditatie en mindfulnes
Omgeef jezelf met wit licht of maak je aura schoon en trek de parel oever je heen. Doe het ‘s ochtends voor je aan de slag gaat en ‘s avonds voor het slapen gaan. Duurt maar 10 minuten. Hiermee versterk je je energieveld om je heen en komen er minder prikkels binnen van andere energieën die niet welkom zijn. Deze tips kreeg ik binnen als reacties op de update ‘Waar ik last van heb, ik voel alles wat mensen niet zeggen en dat is zoooo lastig. Hoe gaan jullie hier mee om?’ op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie. 

Hieraan wil ik meditatie en mindfulness aan toevoegen. Door te mediteren (kleermakerszit, loopmeditatie etc.) sta je stil bij wat er allemaal door je hoofd rond aan het tollen is. Je aandacht kan naar alle gedachten gaan, maar je kan ze ook sturen naar je ademhaling. Mediteren is een kwestie van blijven doen. Mindfulness is in mijn beleving een vorm van meditatie om je aandacht bij één activiteit te houden. Meditatie en mindfulness dragen bij aan het aarden van jezelf. Weet wie je bent en wat je voelt en het contact met de medemens zal leuk en in balans zijn.

Als laatste wil ik benoemen dat ‘voelen wat een ander niet zegt’ ook heel veel waardevolle momenten kan opleveren. In sommige situaties is het gevoel van liefde en dankbaarheid zo intens en groots dat er geen woorden aan worden gegeven. Benadruk ook deze momenten en laat deze gevoelens een grotere plek in je hart innemen dan de worstelingen die je meemaakt omtrent dit thema. Je zult zien dat het je makkelijker afgaat. Dat het voelen van de ander heel vaak blijft bij alleen maar voelen.

Advertenties

14 gedachtes over “HSP: omgaan met ‘voelen wat de ander niet zegt’. 6 Tips!

  1. Petra zegt:

    Hallo Chungmei,

    ik lees nog steeds graag je blogs en lees ook vaker dat woede kennelijk een lastige emotie schijnt te zijn.
    Ik heb vooral moeite met de onuitgesproken emotie van de ander, die ze ook niet willen delen na uitnodiging. en dan van de mensen die me heel na aan het hart liggen.
    evenals slachtoffer gedrag bij de ander.(wegtrekkende energie dus)
    ik voel me buiten gesloten, ondergewaardeerd door de ander (want ze mogen toch zo goed zichzelf zijn, pfff) en alleen. en ik ben er nog steeds niet achter hoe ik me van mijn eigen beleving losmaak, cq de balans kan vinden. ondanks dat ik mijn eigen leven onder de loep neem, mezelf oprecht bewust ben van prachtige kwaliteiten.
    maar ik blijf kennelijk alleen staan in dit leven…
    en dat doet pijn…

  2. H. Hagedoorn zegt:

    want ik heb mensen heel snel door. Dat zinnetje wat ik in vele artikelen op dit blog tegen kom, irriteert mij mateloos, de arrogantantie, om ook maar te denken dat je mensen snel door zou kunnen hebben, je hebt mensen n.l. NIET snel door, het kost vaak heel veel gesprekken en dan nog blijkt, b.v. Na jaren dat je je toch vergist hebt, dus nooit meer zeggen, erg arrogant en zelf ingenomen.

    • c zegt:

      de woorden irriteren , arrogantie, en zelf ingenomen zeggen in dit geval meer over jou zelf. Wat ligt hieronder………..leuk om nader e onderzoeken lijkt me want waarom storen jou bepaalde zaken aan dit stuk en wel en een ander niet………..

  3. dilana zegt:

    In 2011 ben ik compleet ingestort, daarvoor had ik altijd het gevoel dat ik “anders” was dan anderen. Sinds een aantal maanden heb ik inzicht in mijn gevoel en wie ik ben, voelen welke eigenschappen bij mij horen, waar ik voor sta en wat ik door wil geven aan mijn kinderen. Kan soms “passen” of iets (gedachten, gevoelens) mij past, bij mij past. Ik voel ineens wat ik voel en durf het ook aan anderen te laten zien. Sinds kort betrap ik mezelf erop dat ik wéét hoe een ander zich voelt, zonder dat iemand het zegt of voor iemand het vertelt. Ik luister en vraag tot iemand het zelf inziet, wat ik belangrijk blijk te vinden is inzicht, de ander hoeft het niet hardop te zeggen als ze het maar “zien” dan kunnen ze (naar mijn mening) een keuze maken die het beste bij hun past. Alles gaat bij mij zo vanzelf, vloeiend en fijn. Ik dacht namelijk dat iedereen dit had, dat ik een laat bloeier was. Tot vanavond, ik sprak erover met een vriendin en zij zei stomverbaasd: ‘bijna niemand kan/heeft dat wat jij hebt!’ Huh??? Wat heb ik dan?? Het eerste wat ik deed was mijn gedachten verifiëren, is het dan wel zo? Maar echt waar, alles wat ik gevoeld had klopte, ik heb er niet 1 keer naast gezeten.
    Voor het eerst opgeschreven, weet niet waarom en ben bang dat mijn verhaal te lang is…., het gevoel mijn reactie te moeten plaatsen is sterker 😀

    • Heel erg bedankt voor je reactie!!! Het is voor een ieder een persoonlijk proces om uiteindelijk te weten waar je staat en hier vervolgens naar te gaan handelen. Fijn voor je dat je nu weer lekker in je vel zit. En waarschijnlijk velen malen lekkerder dan voordat je was ingestort. Super. Geniet ervan.

  4. Ano Niem zegt:

    Het lastige vind ik dat ik aan de ene kant heel snel aan lijk te voelen als er iets bij een ander speelt.. Terughoudendheid, weerstand… Keren dat ik dit poog te benoemen komt er vaak een sociaal wenselijk ‘nee hoor, ik ben blij dat je er bent’, terwijl mijn gevoel iets anders blijft zeggen.
    Aan de andere kant ben ik ook een enorm onzeker persoon die overal potentiele afwijzing in ziet en zichzelf er aan moet blijven herinneren niet naar die angst te luisteren omdat het vaak onterecht is en tot selffulfilling prophecies kan leiden. Het kan weken duren, maar uiteindelijk komt dan vaak toch die afwijzing en een gevoel van ‘ik wist het wel!’

    Hoe bepaal ik nou wanneer ik iets écht aanvoel/het intuitie is, en wanneer het mijn natuurlijke neiging is overal afwijzing op de loer te zien?

  5. Melanie zegt:

    Hallo
    Interessant onderwerp. Ik heb dit naar mijn mening ook, maar als ik er wat van zeg dan blijkt het niet waar te zijn en ben ik paranoïde. Wat resulteert in serieus twijfelen in mezelf.
    Ik zit nu in een diepe depressie omdat ik dingen voel die uiteindelijk niet blijken te kloppen volgen de betreffende mensen.
    En mijn zelfvertrouwen is ook ver zoek.
    Lieve groet Melanie

  6. Silvia zegt:

    Goede morgen
    Wat een informatie en zo herkenbaar
    Ook hier hetzelfde gevoel een vriendschap hebben maar steeds voelen dat die ander niet echt zegt wat ze zou willen zeggen maar afkapt of terug trekt zo jammer want zo kan ik geen vriendschap meer aan ,waar is het vertrouwen van die ander ? Of ligt het aan mij ? Voel ook heel veel van mijn partner en onze kinderen je merkt als er iemand binnen komt de spanning en of vrolijkheid meteen op ,zelf doe ik er pas iets mee als de spanning negatief is dan ga ik een gesprek aan met degene en het zuivert meteen de lucht een beetje ,want ik kan er niet tegen als iets mijn rust verstoord

  7. Arjen zegt:

    Jaren heb ik geleefd in diverse modi. Min of meer was het gegeven moment daar. Het omslagpunt. Binnen 2 jaar werd ik me ervan bewust in relatie te zijn die gekenmerkt werd door narcistische dynamiek. Aan de ene kant de herkenning in de ander en aan de andere kant de conclusie dat mijn issues waren als die van een getraumatiseerde sensitieveling.
    Voelen wat de ander voelt! Het was voor mij aanspraak maken op opgedane referenties door wat is overkomen of simpelweg door gemaakte keuzes al dan goed of niet. En het als vanzelf schieten in een modus een reflectie was van mijn (oncomfortabele) comfortzone.
    Ben ik dan iemand zoals anderen omdat we iets hebben, n.l. een hooggevoelige persoon door hooggevoeligheid? Tegenwoordig minder vaak dan voorheen voel ik me als een magneet die teveel intenties aantrekt vanuit zijn directe omgeving. Maar ben ik dan iemand die hoogsensitief is?
    Intuïtie is door de jaren heen veel beter begrepen geworden, helder en onder woorden te brengen, en wanneer het functioneert als een gids werkelijk een goede raadgever! Maar intuïtie is er voor en van iedereen. Het hart is het innerlijk kompas. Het hart is de kern en omvat alles!
    Hoe tegenstrijdig ook, de relatie was gedoemd te mislukken en zo gebeurde het, onze harten bleken zich niet te verenigen.
    Ja, ik ben iemand die meer dan gemiddeld hooggevoelig is en minder overgevoelig is geworden door o.a. mijn gevoeligheid te onderscheiden van de ongevoeligheid van de ander, die overigens kan ontstaan door een in de kiem gesmoorde hooggevoeligheid!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s