Ouderschap: altijd blijven spelen

photo (1)

Vooruit dan, vanavond gaan we je samen naar bed brengen. Mijn taak was om onze dochter in haar pyjama te krijgen en papa zou haar tanden poetsen. Mevrouw wil op mijn rug de trap op; zij verandert in een rugzak en Bobo, haar beste vriend, is mijn buikzak.

Eenmaal in haar kamer schud ik mijn rugtas eraf. De rugtas verandert in een razendsnelle peuter die op het hobbelpaard klimt. Met één hand op de vensterbank en één hand op een witte stoel naast het hobbelpaard, staat zij met beide benen op de rug te hobbelen.

Terwijl ik haar pyjama bij elkaar zoek, staat ze nog steeds te spelen. Ze geeft me een paar seconden de tijd om haar legging uit te trekken en glipt uit mijn handen. Vervolgens zit ze op de houten rand van het hobbelpaard en werkt ze mee door één voor één haar voet in de broekspijpen van haar pyjama te steken. Met grote glimmende ogen van plezier daagt ze me uit, ze blijft op de rand zitten.

Mijn doel is duidelijk: de billen tevoorschijn toveren. Ik ga in gesprek met haar grote teen: Weet jij waar de billlen van Amé zijn? (Met mijn vinger beweeg ik haar grote teen) Kleine teen antwoord met ‘nee, ik zou het echt niet weten’. De andere grote teen krijgt dezelfde vraag voorgeschoteld en hopla mijn dondersteen antwoordt: ‘Ze zijn hier!’ (En wijst naar haar billen.)

De billen komen tevoorschijn en de pyjamabroek gaat moeiteloos aan. Telkens weer merk ik dat verrassende wendingen in de communicatie met mijn dochter ervoor zorgt dat ze meewerkt. Spelen is het sleutelwoord. Altijd blijven spelen en nieuwe spellen ter plekke verzinnen: je speelt hen binnen een mum van tijd het bed in.

De fantasie ontbreekt mij zeker weleens wanneer ik moe ben. Op dat soort momenten val ik terug op iets wat we al eerder hebben gedaan: het ‘woef woef’ lied waarbij ik langs het bed kruip als een klein kefhondje en daarna uit zicht raak en terugkeer als een grote Sint Bernard of ik laat haar springen en dollen op ons grote bed.

Tandenpoetsen kan ook zo’n crime moment zijn. ‘Ik wil niet tandenpoetsen. Niet, niet, niet!’ Variëren in locatie en positie kan helpen. Vandaag werden haar tanden in liggende houding gepoetst. Ik zag het mijn man doen, zelf heb ik dit nog nooit gedaan, maar het werkt. Het tandenpoetsen vond plaatst vlak nadat ze een gesprek met haar grote tenen had gevoerd.

Spelen is flowen; het tandenpoetsen in liggende houding met haar tenen in de lucht was opeens heel logisch.

Ik ben wel benieuwd hoe jij dat aanpakt! Wat zeg je en welke spelletjes speel je als je je je kind naar bed brengt? Wat zijn de ‘naar-bed-gaan-rituelen’? 

Advertenties

Een gedachte over “Ouderschap: altijd blijven spelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s