Mijn overgrootoma: cake-traditie & facebook

Mijn Nederlandse overgrootoma is 91 jaar en bakt al jaren een goeie ouderwetse boerencake. Dit doet zij voor de gasten die ze ontvangt. Zo ook voor mijn bezoek aan haar. Ik eet liever geen geraffineerde suiker in combinatie met wit tarwe. Mijn bloedsuikerspiegel gaat ervan schommelen. Ik dacht eraan dit aan te geven, maar kon het niet over mijn hart verkrijgen. Één plak cake met daar achteraan een paar koppen thee kan mijn lichaam wel aan.

Hoewel ik het liever niet wilde eten, heb ik de cake met smaak opgegeten. De traditie is namelijk dat de plak cake op een schotel wordt geserveerd met een kop thee of koffie. Er werd niet gevraagd of ik een plak cake wilde. Ik at de traditie op én de traditie smaakte goed: naar boter, eieren, wit tarwe en geraffineerde suiker. De traditie deed me denken aan toen ik acht jaar was en met mijn moeder en zusje bij haar en mijn Chinese overgrootvader op bezoek ging. Mijn oma is trots op haar cake én ze geniet ervan om de cake te bakken. De avond ervoor had ze drie cakes gebakken.

Als acht-jarige keek ik altijd uit naar dit Hollandse cake moment. In mijn herinnering waren ze groter en dikker. Ik keek ernaar uit, omdat ik dit type zoetigheden thuis niet at. Nu, dertig jaar later, verlangde ik niet naar de cake, maar om weer acht jaar te zijn. Ik stapte in de tijdmachine en kwam terecht in een huis waarvan de geur hetzelfde is als toen ik er kwam als kind. Ik ben blij dat mijn omaatje nog in goede gezondheid, zelfstandig in haar flatje leeft. Toen ze aan kwam zetten met twee rinkelende kopjes thee schrok ik wel even. Ze zei: ‘Thee lukt me nog wel, maar met koffie heb ik hulp nodig, dat gaat eroverheen.’

Wat ik zo geweldig vind aan mijn oma (overgrootoma is een hele mond vol) is dat ze digitaal up-to-date is. Ze heeft een ipad die ze met een pen heel behendig bedient. Gloeiend van trots vertelde ze dat haar dochter prachtige foto’s had gemaakt van de wintertaferelen in Drenthe. Ze pakte de ipad erbij om de foto’s te laten zien. Oma, ik heb de foto’s inderdaad op facebook voorbij zien komen. Ze zijn schitterend.

Twee maanden geleden was ze per ongeluk op facebook beland. Toen ik haar aan de telefoon had bedankte ze me voor de foto met mijn zoon die recentelijk 1 jaar is geworden. Welke foto? Ik heb helemaal geen foto met haar gedeeld, dacht ik. Opeens begon het mij te dagen. Twee dagen geleden had ik inderdaad een foto op mijn facebook tijdlijn geplaatst. Zij zag het later en ervoer het als een persoonlijk bericht aan haar. En zo ervaart ze alle berichten.

Tot haar verrassing zit iedereen die zij kent op facebook. Binnenkort ontvangt ze de dochters van haar zuster op de koffie dankzij facebook. Wat een heerlijke moderne oma heb ik toch!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s