HSP: heb ik omschakeltijd nodig?

Een cliënt over het volgende:

Hoe komt het toch dat ik me niet toe kan zetten tot het doen van dingen die mij plezier en ontspanning geven? Ik denk dat ik last heb van uitstelgedrag en dat ik erg goed ben in het verkloten van mijn spaarzame tijd. (Me-time)

Of het ligt eraan dat ik omschakeltijd nodig heb…

Ik merk het ook aan mijn kind. Als ze binnen lekker aan het spelen is, is ze niet buiten te krijgen. Als we buiten zijn, wil ze niet naar binnen.

*Opeens begint er een lampje te branden* Ach, gepaard gaande met een diepe zucht van verlichting, we denken wel dat we volwassen zijn, maar misschien zijn we gewoon kinderen die, net als op school, met een belletje geattendeerd moeten worden dat speeltijd buiten bijna voorbij is en dat ze over vijf minuten naar binnen gaan.

Ik ga mijn wekker zetten als ik wil gaan douchen of viool spelen. Totdat het alarm afgaat verkloot ik lekker mijn tijd en daarna: actie en ontspannen maar.

Mooi om te zien hoe mensen tot bijzondere oplossingen komen als je hen de ruimte geeft om te denken.

Ik had namelijk een heel verhaal afgestoken over dat ze hyper intelligent is en in korte tijd veel bergen kan verzetten en dat het verbruiken van denkkracht je daarna in een staat van zijn plaatst waar je mag opladen en lanterfanten. In haar beleving stond dit dus gelijk aan verkloten, maar goed, herkaderen mag.

Herkaderen vanuit hoe jij optimaal functioneert. Je kan niet altijd maar aan staan. Je mag uit staan en even geen energie hebben om andere dingen te doen, zelfs niet de fijne dingen zoals douchen, mediteren en muziek maken.

Hoe dan ook: ik ben benieuwd wat de resultaten zullen zijn van ik-zet-mijn-alarm-voor-de-fijne-dingen-in-het-leven.

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Zijn wie je bent, dat is geluk
www.orchidoflife.nl
Meer informatie over de introductiesessie, klik hier…

Eenzaam

Ik voel mij alleen, eenzaam
Voelde mij net weer verbonden
Gevonden en weer kwijt

Wat te doen in deze tijd
Terug naar jezelf
Aan huis verbonden 

Samen alleen
Ik wil je vasthouden
Niet online, maar fysiek

Laten we zwemmen in de zee 
En voelen wat kan
Wat kan in deze tijd

Zo verloren en alleen

Bovenstaande woorden zijn geïnspireerd door mijn werk. Mensen die bij mij in een traject zitten gaan door een intensieve metamorfose. Ze nemen steeds meer hun eigen ruimte in doordat ze meer vanuit hun eigen energie leven. Het openstaan voor nieuwe ontmoetingen met mensen die resoneren met wie ze nu zijn is waar ze naartoe groeien. Dat we nu aan huis zijn gebonden en alle activiteiten zijn afgelast brengt hen en één ieder die dat ook zo ervaart, weer terug naar dat gevoel van eenzaamheid. 

Hoe kun je die verbinding weer voelen als je niet houdt van (video)bellen, eindeloos whatsappen en rondstruinen op social media? 

Dit is een vraag die hen bezighoudt. Hoe ervaar jij op dagelijkse basis verbondenheid als je alleen leeft? (geen partner, geen gezin)

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Zijn wie je bent, dat is geluk
www.orchidoflife.nl
Meer informatie over de introductiesessie, klik hier…

Hoe om te gaan met bange kinderen


Afgelopen weekend ontvingen we in de groepsapp van één van onze kinderen een emotioneel getint bericht: er was een dieptepunt bereikt in de ouder-kind relatie. Desbetreffende ouder ontving hele lieve berichten waaronder onderstaand verhaal dat ik graag met je wil delen.

Gekopieerd en vertaald van een leraar in de VS.
Beste ouder met schoolgaande kinderen,

Je hebt waarschijnlijk de neiging om een strakke minuut tot minuut rooster te maken voor je kinderen. Je hoopt op uren leren, online oefeningen, experimenten en boek verslagen. Je gaat schermtijd beperken tot alles klaar is! Maar er is iets belangrijks…

Onze kinderen zijn net zo bang als wij op moment. Ze horen niet alleen alles wat er gebeurt maar ze voelen ook onze constante spanning en angst. Zij hebben nog nooit zoiets meegemaakt. Ja, het idee van 4 weken vrij vinden ze geweldig en ze hebben waarschijnlijk het idee dat het een ontzettend leuke vakantie gaat zijn, niet zich realiserend dat de werkelijkheid is dat ze thuis vast zitten zonder hun vrienden te kunnen zien.

In de komende weken zul je steeds meer gedragsproblemen zien ontstaan. Of het nou angst is of boosheid of protest omdat ze niets ‘normaals’ kunnen doen – het komt eraan. Ze gaan meer ‘meltdowns’ krijgen, woede aanvallen, en tegendraads gedrag in de komende weken. Dit is normaal en te verwachten onder deze omstandigheden.

Waar kinderen nu behoefte aan hebben is om zich veilig en geliefd te voelen. Het idee hebben dat het allemaal goed gaat komen. Dit kan betekenen dat je je perfecte rooster moet gaan vergeten en je kinderen iets meer kind laten zijn. Speel buiten en ga met ze wandelen. Bak koekjes en klieder met verf. Speel bordspellen en kijk films. Ga samen experimenteren of zoek virtuele rondleidingen van musea of dierentuinen. Begin een boek te lezen samen met het hele gezin. Ge lekker onder een deken knuffelen en doe helemaal niets.

Maak je geen zorgen over achterstand op school. Alle kinderen zitten in hetzelfde schuitje en ze zullen het allemaal wel redden. Als we terug zijn in het klaslokaal, gaan we hun koers corrigeren en ze tegemoet komen op hun niveau. Leraren zijn hier experts in! Ga in het moment geen ruzie met ze maken, omdat ze geen zin hebben in rekenen. Ga niet tegen ze schreeuwen als ze het rooster niet volgen. Verplicht ze op dat moment niet om twee uur te leren als ze dat niet willen.

Als ik je één ding kan meegeven is het dit: als dit allemaal is afgelopen, is de mentale gezondheid van je kind veel belangrijker dan hun academisch niveau. En hoe ze zich nu voelen zal hen veel langer bijblijven dan wat ze precies gedaan hebben in die vier weken. Hou dat in gedachten, ieder komende dag.

Stay safe.

Toch niet sterven

Als ik niet beter zou weten, zou je elke dag op de mat
Sterven voor mijn ogen onder mijn begeleiding
Je zit op de bank, kijkt pijn uit je ogen, levenloos
Je kan niet meer nadenken staan of bewegen
Ik dwing je te gaan liggen op de mat 
Het is weer tijd om herboren te worden
Herboren is je geboortetrauma 
Doorvoelen, los te laten zodat je echt
Leert lopen op je eigen benen 

Als ik niet beter zou weten, zou ik bang, een dokter 
Bellen angstig vragen vertellen paniek
Mijn partner heeft epileptische achtige aanvallen
Mijn partner kan niet lopen 
Mijn partner heeft pijn in haar nek
Steken in haar borst
En knalt af en toe uit elkaar van wanhopige ellende
Wij leven en zijn zelf het medicijn 
Of de motor achter ons eigen heling, ik zeg: 
“Adem eerst drie keer diep in…en..”
Daar ga je al. Je ademt even het leven in
En je transformeert in een baby. 
Je laat los, vind het eng, het voelt als doodgaan

Als ik niet beter zou weten, zou ik iets anders zeggen
Maar ik zeg: “Ga maar dood, laat maar los en breek…
In duizend stukken” 
Natuurlijk weet ik dat dit het tegenovergestelde effect heeft
De baby in jou wil niet dood. Wil niet voelen. Wil niet
Wil niet voelen hoe zij alleen is gelaten
Wil niet voelen dat zij boos is 
Wil niet voelen dat zij mag voelen
De baby wil niet. Maar de baby wil wel. 
Jij, jouw ziel, wil wel…. Daarom gebeurt het
Je volwassen lichaam stopt er mee

Niet meer vasthouden aan familie pijn
Niet meer vasthouden aan braaf zijn
Niet meer vasthouden aan alles nep
Vast willen pakken aan, wat is echt
Echt is jouw gevoel, echt is jouw kloppende hart
Echt is wat de baby echt wil 
Het eerste wat zij ooit deed
Diep inademen, diep diep inademen 
En ontspannen uit….Maar de ontspanning is er al 40 jaar uit

Hoe ontspannen bij schreeuwende mensen?
Hoe ontspannen bij Chinese dictator achtige trauma’s?
Hoe ontspannen bij een sociale cultuur
Die geen ene FUCK geeft om jou, jij, of iets persoonlijks 

Gelukkig weet ik beter, ik vertrouw ik voel 
Lees je energie, laat je vrij, schreeuw maar 
Krijs maar, al het gif uit je lijf
Bedankt dat ik je mag helpen 
Bedankt voor al je gegeven hulp aan mij
Toen ik ook als een baby, kleine jongen stierf 
in het vasthouden aan angst, om te voelen
Verloren in de wanhoop het leven, jij gaf me even
Hoop opluchting ontspanning fijn onze pijn
Is nep, wel een goed theaterstuk 
Het is tijd om naar het theater te gaan
Doorvoelen wat echt lijkt maar niet is

Jij durft te breken
Jij durft te sterven
Omdat diep van binnen
De baby in jou lacht
Van zuurstof, vrijheid, kracht
Stort in, laat los, 
Het is tijd om te leven. 

Geschreven door Arnold Baldé

De impact van het corona-virus

Mijn werkdag stond vandaag in het teken van het corona-virus én emotionele ontwikkeling. De sessies werden afgetrapt met de impact van de maatregelen rondom het corona-virus in ons werkende en persoonlijke leven. Bij de meeste mensen was de angst om het te krijgen er niet, maar wel dat ze onrustig werden door de onrust onder de mensen. 

Van bijvoorbeeld de maatregel op scholen dat de leerkrachten extra moeten letten op de hygiëne. Tot aan het gevoel van angst dat je bekruipt wanneer je het laatste pakje gezeefde tomaten uit het schap pakt. 

Hoe kan een leerkracht naast het overdragen van de lesstof en/ of het in gareel houden van een kleuterklas nog letten op dat iedereen zijn handen goed blijft wassen? En stel dat er eentje ertussendoor glipt en op vele plekken zijn of haar handdruk achterlaat? En dan zijn er ook nog ouders die totaal flippen, omdat ze bang zijn dat een kind die in een risico-gebied is geweest hun kind besmet. En dit terwijl het kind gezond was verklaard door de GGD. Angst verblind. Leerkrachten moeten omgaan met de emoties van ouders, kinderen en collega’s. Bijvoorbeeld oudere leerkrachten die werken als mantelzorger voor hun ouders: bij het verlaten van het bacteriënhok gaan ze op weg naar hun zieke ouder. Wat een clash, wat een zorgen kan een mens met zich meedragen zo de hele dag door.

Onderweg, al wandelend van school naar huis, zag ik twee jongens van rond de 11 jaar aan ons voorbij fietsen. Zegt de één tegen de ander: “De scholen gaan pas dicht wanneer we allemaal dood zijn.” Tien meter verderop passeerden we een terras voor een wijkcafé. Daar zaten een moeder en haar zoon van rond de 11 jaar. Zegt de moeder: “Ik kijk even of ik vanuit huis moet werken.” Iedereen heeft het erover. Ben jij bang? 

Ik ben niet bang om het te krijgen. Wel volg ik de adviezen van het RIVM op. Ik heb nog niet eerder op zoveel manieren achter elkaar mijn cliënten gegroet: op een gepaste afstand gebogen, vrolijk gezwaaid en op eerbiedige wijze met de handpalmen tegen elkaar een knikje gegeven. 

Naast de zorgen zijn er ook mensen die het hele gebeuren rondom het corona-virus op een positieve manier kunnen zien. Hoe goed is het eigenlijk dat we nu gezamenlijk onze sociale activiteiten op een zeer laag peil moeten zetten, zodat we de kansen vergroten dat we gezond blijven. Geweldig! In mijn wereld waarin emotionele ontwikkeling en gezondheid centraal staan gebeurt dit al. Een introvert hooggevoelig persoon zei: “Voor mij verandert er eigenlijk bar weinig nu alle openbare sociale gelegenheden sluiten.” En een extraverte hooggevoelige onderneemster vond het wel prima dat een aantal opdrachten vooruit waren geschoven. Ze had het al druk genoeg. Bovendien verschijnt ze binnenkort in de media en als mensen massaal thuis gaan zitten wordt er meer gelezen. 

Mijn afspraken van vandaag gingen gelukkig allemaal door. Ik ga ervan uit dat mijn afspraken komende week ook doorgaan. Speelafspraken zijn wel afgezegd. Pathé thuis kwam in mijn mailbox binnen met 100’en films die met korting zijn te bekijken. Hoogstwaarschijnlijk zal Netflix booming zijn. Op twitter zag ik een mooi initiatief voorbij komen die vanavond ergens in Italië plaatsvindt. Via whatsapp werd de oproep gedaan om op een bepaald tijdstip met je muziekinstrument op het balkon te gaan staan om samen muziek te maken.

Ja joh, laten we met zijn allen weer naar binnen gaan, cocoonen of lekker naar buiten met de wind door je haren. Wellicht worden we ondertussen creatiever in het opzoeken van elkaar, om de verbinding te blijven ervaren. Om de mensen in de supermarkt vriendelijk aan te blijven kijken, terwijl de angst om je heen zoemt. Blijf bij jezelf. Kalm. Zo hou je je immuunsysteem krachtig. 

Met Com-Passie, 

Chungmei

HSP: ik ben mijn anti-depressiva aan het afbouwen

Op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie komen mooie én waardevolle reacties voorbij. Zoals de reactie hieronder op de blog HSP: ik ben niet meer bang voor mezelf.

Ik werd eerder altijd opgezadeld met termen van psychiatrische ziektes, maar altijd zei de psycholoog “Maar je hebt dat niet”!

Het was allemaal heel onduidelijk, totdat diezelfde psycholoog, mij liet testen op mijn EQ, en IQ! Beide heel hoog! En vanaf dat moment ging het alleen maar beter met mij, én een wereld ging open: Die van de hooggevoelige personen en hoogbegaafde personen!

Als eerste kwam ik een boek met 28 punten tegen. Als je daar een bepaald aantal van had, was je een HSP! Wel…ik had er 26!!

Eindelijk kon ik al die termen weg, de prullenbak, ingooien. Ik was heel normaal!! En dat is zo’n enorm fijn gevoel, wat je niet kan beschrijven, als je dat zelf nooit voor handen hebt gehad, denk ik.

Inmiddels ben ik zover, en heb ik zoveel zelfliefde weer terug gekregen, dat ik met medicijnen (anti-depressivia), waarvan ik dacht, en ook verteld werd, dat ik die mijn hele leven moest slikken, aan het afbouwen ben! En daar ben ik ongelooflijk trots op! Ik kan nu, bijna, de hele wereld aan! 🙂 ❤ ~ Deanie

Dank je wel Deanie, voor het delen van jouw persoonlijke ervaring!

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng

Zijn wie je bent, dat is geluk, ontspanning en plezier.
http://www.orchidoflife.nl

Laat je tranen toe! Het is helend.

We zijn erop geconditioneerd huilen zo snel mogelijk te willen stoppen. We leren het onze kinderen al; niet huilen, niet zeuren, anders ben je een last. Lukt het niet met woorden dan grijpt men snel naar een speen, de borst, iets te eten of afleiding via beeldschermen. We snoeren kinderen de mond en leren het zo dat huilen niet gewenst is. Liever iets in de mond dan je emotie de vrije loop te laten gaan. 

Het mogen huilen is, zowel voor kinderen als volwassen belangrijk. Verdriet opkroppen verhoogt de stresswaarden en brengt een mens in disbalans. Het is veel beter om je emoties de ruimte te geven. Door te huilen komen hormonen vrij die als een natuurlijk kalmeringsmiddel, stressverlager en pijnstiller werken, waardoor we ons opgelucht en ontspannen voelen. 

Geschreven door Eveline, mama van 3 jongens, gelukkig getrouwd en wonende in Duitsland uit de blog Huilen begrijpen, waarom huilen net zo belangrijk is als lachen.

In aanvulling op haar schrijven: Dat het voor volwassenen net zo belangrijk is om te huilen als voor kinderen kan ik volmondig bevestigen vanuit de emotionele ontwikkelingsprocessen die ik begeleid. Wat ik voorbij heb zien komen is dat cliënten:

  • voorbij het ongemak en de schaamte gaan van het tonen van hun tranen;
  • ervaren dat hun verdriet er mag zijn na meerdere pogingen van het hoofd om het huilen te stoppen;
  • al jaren niet meer hebben gehuild vanuit hun eigen emotie en door in contact te treden met hun emotionele lichaam leren huilen;
  • ontdekken op hoeveel verschillende manieren/ toonhoogtes ze kunnen huilen;
  • leren huilen vanuit het gekwetste kind in henzelf (alle fasen van het kind inclusief de baby-fase)
  • dat het huilen gepaard kan gaan met kreten van boosheid en angst;
  • dat het toelaten van het verdriet direct de fysieke spanningen verlaagt tot aan helemaal laat verdwijnen;
  • stap voor stap zich veilig genoeg voelen om het verdriet tussen de sessies in toe te laten;
  • dat het erkennen en laten doorstromen van het grote verdriet, emoties als boosheid en angst verminderen.

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Zijn wie je bent, dat is geluk
www.orchidoflife.nl
Meer informatie over de introductiesessie, klik hier…

Is hooggevoeligheid hetzelfde als hoogsensitiviteit?

Is hooggevoeligheid hetzelfde als hoogsensitiviteit?

Sinds dat het werk van hoogsensitiviteitsexpert Elke van Hoof van de Vrije Universiteit Brussel is uitgebracht willen mensen van me weten hoe ik erover denk. Ik sluit me aan bij Nederlandse HSP professionals Susan Marletta Hart en Esther Bergsma. Ik heb de term “hooggevoeligheid” altijd gezien en gebruikt als de aangeboren gevoeligheid voor prikkels en maak geen onderscheid tussen hooggevoeligheid en hoogsensitiviteit. 

In mijn werk begeleid ik mensen die zichzelf zien als hooggevoelige personen. De focus ligt op het verkrijgen van inzichten in de psyche en de relatie van de psyche met het emotionele en fysieke lichaam. Daarnaast krijgen onverwerkte emoties zoals verdriet, angst en woede de ruimte om in een veilige omgeving te worden beleefd. Burn-out en trauma’s passeren veelvuldig en ik hoor regelmatig dat mensen gevoeliger zijn geworden doordat ze bewust werden van de impact van hun trauma’s in hun dagelijkse leven en omdat ze door burn-out op mentaal, fysiek en emotioneel vlak totaal uitgeput waren. Maar deze verhoogde gevoeligheid is tijdelijk. Zodra het nemen van rust en andere wegen worden ingezet om het herstel te bevorderen zal deze verhoogde gevoeligheid afnemen.

Als het goed is, kan je op den duur steeds meer van het leven aan. Op het pad van herstel kies je er bewust voor het tempo van het leven te verlagen. Je bent niet meer de persoon die je was. Door de ontwikkelingen ben je meer in contact met jezelf, en daarmee dus ook met je hooggevoelige zelf.

In het jaar 2000 las ik het boek Het hoogsensitieve kind van Elaine Aron. Dit was een complete eye-opener voor me. Normaal eet ik geen letters, maar ik was elke alinea en alle inzichten die op kwamen borrelen hongerig aan het verorberen en heel snel aan het verteren. Na het lezen legde ik het boek én de inhoud doelbewust naast me neer. Ik was 22 jaar; jeugdig en soms onbezonnen en in relatie tot hooggevoelig zijn was ik niet bewust liever voor mezelf. Ik had andere prioriteiten. Studeren, studeren en nog eens studeren. Van fitness en aerobic diploma’s, HBO communicatie en talrijke coaching opleidingen. Na een burn-out op mijn 23ste was ik genoodzaakt rustiger aan te doen, maar de drive bleef.

Na het volledig accepteren van mijn hooggevoelige zelf in 2011, één jaar na de geboorte van mijn dochter, positioneerde ik mijn coachingspraktijk als een praktijk voor hooggevoelige personen. Met deze omslag kwam ik met mijn werk in een fijne flow terecht.

Tot aan vandaag en absoluut totdat ik de aarde verlaat voel ik de noodzaak om alles in relatie tot hooggevoelig zijn te blijven delen. Opdat we onze hooggevoelige zelf volledig omarmen en vanuit onze aangeboren én aangeleerde talenten en kwaliteiten gaan leven. 

Doe je met me mee? ♥️

Met Com-Passie, 
Chungmei Cheng

HSP Coach & Rebirther 
www.orchidoflife.nl

Emotionele groei: bewegen vanuit angst naar liefde

Na vijftien jaar coaching en vijf jaar rebirthing blijft het proces van emotionele ontwikkeling boeiend. Soms heb ik van die dagen ertussen zitten die mij sterk het gevoel geven dat ik dit werk blijf doen tot op hoge leeftijd.

Hieronder omschrijf ik wat er op zo’n dag allemaal voorbij kan komen:

Hoe iemand van zichzelf weet dat ze altijd controle wilt uitoefenen op de situatie. Dat veel op haar manier moet, maar ze vindt het verschrikkelijk dat ze zo denkt. Ook ziet ze eerder beren op de weg en denkt ze in onmogelijkheden wanneer iets moois haar wordt voorgespiegeld. In een oefening kwam het volgende naar boven: wanneer ze geen controle heeft voelt ze zich ongehoord, machteloos en boos. Hierna kwam er verdriet naar boven en daarna een deel in haar die bewondering voelde voor het deel dat verdriet ervaarde. Dat ze op deze manier kan meevoelen! Het was een heel vriendelijk en liefdevol deel van haar. Ze glimlachte en was onder de indruk van deze vriendelijke compassievolle kant in haarzelf.

Dus in plaats van niet meer willen voelen dat ze de controle wil kan ze beter gaan doorvoelen wat er onder zit en dat is verdriet. Als je het verdriet verwerkt wordt de behoefte om controle te willen hebben minder. Een super inzicht waar ze wat mee kon!

Emoties zoals verdriet, boosheid en angst die omslaan in opvliegendheid, kribbigheid, lusteloosheid, paniek, sterke stemmingswisselingen, negatief denken, piekeren en vermoeidheid kunnen lang aanhouden. Vooral als je niet naar de kern gaat. Het is heel verdrietig wanneer de zoektocht naar de oorzaak van je zo slecht voelen niks oplevert en je uiteindelijk toch kiest voor medicatie. Tijdens deze derde sessie onderging de cliënt voor het eerst een rebirthing sessie (ademtherapie). Er kwam veel fysieke spanning naar boven en een boel angst werd eruit geschreeuwd. Iedereen reageert anders op een eerste ademhalingssessie. Het contact met deze cliënt was al zodanig goed en vol vertrouwen waardoor er veel openheid en nieuwsgierigheid was naar het effect van een dergelijke lichamelijke sessie.

Zelfs als je bent gaan geloven dat je niet zonder medicatie kan is emotionele groei mogelijk.

Verder kwamen de volgende thema’s voorbij:

Deze ontwikkelingen waren geen doel op zich, maar waren een logisch gevolg van het openstellen voor emotionele groei.

Communicatie en intimiteit in liefdesrelaties

Belemmerende overtuigingen in de liefde

Één woord: energie. Een dag als deze geeft me heel veel energie. Verder heeft het op diverse manieren nieuwe wegen geopend voor de mensen met wie ik werk. Dat maakt me blij.

Heb je interesse om te ervaren hoe het voelt om los te laten wat jou verdrietig maakt? Waar je je voor schaamt? Wat jou eindeloos frustreert? Boek een introductiesessie? Klik hier voor meer info!

Meer informatie over mijn werk lees je hier:

Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing: http://www.orchidoflife.nl
Orchid of Life’s Weblog: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com
Bestel het eboek Ben ik boos? Dan mag dat!

Warme groeten,

Chungmei Cheng

Een feest van innerlijke groei

Ik hoor de meest trieste verhalen van de mensen met wie ik werk. Traumatische ervaringen die hun leven hebben getekend. Diepe wonden die hun keuzes hebben beïnvloed op het gebied van relaties, werk, gezondheid en het wel of niet krijgen van kinderen. Mensen die ervoor kozen om geholpen te worden wisten van te voren niet hoe ze zouden veranderen. Het enige dat ze voelden was dat ze zich klote voelden, vast waren gelopen en geen uitweg meer zagen. Lusteloosheid en paniek alom.

Ze hadden zich geen enkele voorstelling kunnen maken van alle positieve ontwikkelingen die zich in hun leven zouden gaan ontvouwen. Maar het gebeurde, stap voor stap. Hieronder wil ik een lijst van positieve ontwikkelingen met je delen waar ik getuige van ben geweest. Soms krijg ik maanden na afloop van een traject nog een app met de meest recente ontwikkeling. Dat maakt mijn werk wel heel bijzonder.

  • een jongedame stuurde me een foto van haar onderzoeksplan en dat ze eind januari 2020 haar scriptie gaat inleveren;
  • een dame in de veertig die voor haar rij-examen was geslaagd;
  • eindelijk in een liefdevolle relatie zitten waarin beide personen elkaar echt zien;
  • je hooggevoeligheid gaan ervaren als een kracht;
  • uit relaties krabbelen waarin slachtoffer-energie dynamieken de boventoon voeren;
  • eindelijk in een prettige en stimulerende werkomgeving werken met fijne collega’s die blij worden van jouw input;
  • open staan voor sociaal contact en weer gezien worden in liefdessferen;
  • ervoor kiezen om bepaalde activiteiten on hold te zetten en te ervaren dat het fijn en goed is om gehoor te geven aan de eigen behoeften en wensen;
  • ontdekken dat fysieke ongemakken het gevolg zijn van onverwerkte gevoelens;
  • ervaren dat het uiten van woede ervoor zorgt dat angsten minder worden.

Deze ontwikkelingen maken me blij. Belangrijker nog: ze maken de cliënt blij. Helaas komen ze niet uit de lucht vallen. Om ruimte te creëren voor nieuwe ontwikkelingen is het zaak om los te laten wat jou ervan belemmert levensgeluk te ervaren.

Heb je interesse om te ervaren hoe het voelt om los te laten wat jou verdrietig maakt? Waar je je voor schaamt? Wat jou eindeloos frustreert? Boek een introductiesessie? Klik hier voor meer info!

Meer informatie over mijn werk lees je hier:

Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing: http://www.orchidoflife.nl
Orchid of Life’s Weblog: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com
Bestel het eboek Ben ik boos? Dan mag dat!

Hartelijke groet,
Chungmei Cheng