HSP: bang dat menselijk contact teveel is

We willen ons allemaal verbonden voelen. In verbinding kunnen we floreren. Kunnen we aarden, landen en van hieruit glimlachen, spelen en creëren. We willen onze hand uitreiken naar mensenlijk contact. Maar we doen het niet. Angst houdt ons tegen.

Bang dat we niet gewenst zijn, dat we niet (langer) voldoen en dat we worden afgewezen.

Wat ook zeker meespeelt onder hooggevoeligen is dat ze bang zijn dat het menselijk contact hen teveel is of wordt. Logisch.

Mensen kunnen vermoeiend zijn met hun angsten, vooroordelen, stress, verdriet, neurotische gedragingen en dominantie. Of anders gezegd: mensen die niet aan je vragen hoe het met jou gaat.

In het helings- en transformatieproces heb ik mensen zien bewegen van angst naar liefde. Van rouwen en afscheid nemen van relaties (familie, vrienden, collega’s) die niet meer resoneren met wie ze nu zijn naar openstellen voor nieuwe verbindingen.

Wanneer er een deur dicht gaat, gaat er een andere open. Durf hier doorheen te lopen. Vertrouw erop hoe het leven zich voor je ogen op liefdevolle en creatieve wijze zich ontvouwt.

P.s. Je mag er vaker voor kiezen deuren dicht te doen, zodat ruimte ontstaat voor nieuwe ontwikkelingen.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng

HSP Coach & Rebirther

http://www.orchidoflife.nl

Advertenties

Wel of niet vertellen dat je hooggevoelig bent?

Wel of niet vertellen dat je hooggevoelig bent? De keuze is aan jou.

Vertel het vooral aan mensen waarbij je het gevoel hebt dat ze je volledig kunnen ontvangen. Ze hoeven je niet te begrijpen of te geloven. Als ze het maar kunnen ontvangen en eventueel nog in staat zijn om vragen uit oprechte interesse te stellen.

Door bewust te kiezen voor de mensen aan wie je het wilt vertellen bespaar je jezelf een hoop kostbare energie en eventuele ellende.

Denk aan vervelende opmerkingen zoals: “dat is gewoon weer een of andere hype”, “dat zijn een stelletje losers die zichzelf een naampje hebben gegeven” of “betekent dit nu dat je niks meer aan kan”.

Je hebt wel wat beters te doen dan deze shit-energie te moeten verteren. Maar goed, soms moet je het een paar keer meemaken, voordat je goed aanvoelt wanneer je het wel of niet wilt vertellen.

De strijd zit ‘m vaak in dat je begrepen wilt worden, eerlijk wilt zijn en door eigen ervaring misschien wel voor een ander wilt opkomen. Maar als dit, keer op keer, ten koste gaat van jouw welzijn en energieniveau mag je je afvragen welke strijd je nu aan het leveren bent.

Die van je vader? Je moeder? Je grootouders? Je zussen of broers?

Kies bewust voor Wat je aan Wie vertelt en pluk vervolgens de vruchten van de relaties die je wilt onderhouden en je leven verrijken.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng

HSP Coach & Rebirther

http://www.orchidoflife.nl

Erken wat het met jou doet

Ik sprak laatst een dame van 10 jaar en had haar al een tijd niet gezien. Op de vraag hoe het op school was zei ze dat ze blij was dat er een bepaalde leerling van school was gegaan. Ze werd al een jaar lang door deze leerling gepest.

Wat ik geweldig vond aan dit korte gesprek was dat ze zeer openhartig was. Ze was enorm blij dat deze leerling met haar negatieve energie van school was gegaan.

Het deed me denken aan verhalen van cliënten die met een negatief ingestelde collega te maken hadden en op een gegeven moment met een diepe zucht van verlichting vertelden dat deze collega een andere werkplek kreeg binnen dezelfde organisatie of een baan had gevonden bij een andere organisatie.

En wat ik in deze verhalen tegenkom is dat mensen het moeilijk vinden om het negatieve wat rondom een persoon hangt te benoemen. Richting een ander; een leidinggevende of collega’s, maar ook zeker richting henzelf.
Want het is zwak. Je moet er toch tegen opgewassen zijn. Of anders ben ik straks het zwarte schaap.

Soms kan je het eeuwig proberen met een collega. Je eigen communicatie en gedrag aanpassen, maar soms wil het niet lukken en dat mag je best toegeven. Het toegeven ervan en op zoek gaan naar oplossingen levert ruimte en energie op voor het verhogen van de productiviteit in plaats van dat je je continue belemmerd en bekeken voelt.

En om dit te doen: erken wat het met jou doet. Maak het waar mogelijk bespreekbaar en vind oplossingen om vanuit je eigen energie te gaan leven, werken en communiceren.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing. 

Hoe uit mijn woede zich?

Ik spreek een mega intelligente dertiger die sinds vier weken bezig is met zelfonderzoek naar hoe de emotie woede zich op verschillende manieren laat zien in haar systeem. Het zelfonderzoek startte na de vorige sessie waarin woede zich namelijk voor het eerst zien. (sessie 12) Na deze sessie besloot ze bewust open te staan voor het ervaren van irritaties, frustraties en woede.

Ze kwam op de werkvloer in een situatie terecht waarin ze uiteindelijk van binnen explodeerde. Van tevoren koos ze er bewust voor aanwezig te zijn bij deze brainstormsessie, terwijl ze wist dat het hoogstwaarschijnlijk heel vermoeiend zou worden. Ze was uitgenodigd door dit groepje mensen die zich bezig hielden met communicatie en graag hun input wilden leveren aan haar opdracht.

Omwille van het behouden van goede verhoudingen en open staan voor de input die ze wilden leveren was ze gegaan. Al snel bleek dat er proces interventies nodig waren, omdat het niet constructief bleek te zijn. Zij zat klaar om notities te maken, maar het was een kakofonie van geklaag over wat eerder niet goed was gegaan. De proces interventies hadden niet het gewenste resultaat.

Hierna begon de frustratie op te borrelen en sloeg ze dicht. Ze trok zich terug, omdat ze zich niet veilig genoeg voelde om nogmaals aan te geven dat het op deze manier geen vruchtbare bijeenkomst voor haar was. Het was vast aan haar non-verbale communicatie te zien, maar omdat ze met een groep IT’ers zat, kreeg ze hier geen reactie op. Dus haar conclusie was: noch mijn positieve bijdrage als mijn negatieve bijdrage aan deze bijeenkomst is opgemerkt dus het heeft geen zin, ik trek mij terug.

De frustratie was zodanig aanwezig dat ze zich mentaal niet meer kon focussen op het doen van iets nuttigs. Aangezien ze in een fase zit waarin de focus ligt op het herstellen van haar gezondheid koos ze bij terugkomst op haar werkplek ervoor mijn boek over woede te lezen: Ben je boos? Dan mag dat! Ze las het in één ruk uit en het bood haar exact wat ze nodig had: hoe de woede zich kan manifesteren en hoe je ermee om kan gaan.

Op eigen initiatief was ze thuis gaan dansen om de energie van woede in haar systeem in beweging te krijgen. Geweldig!

Ik ben er heilig van overtuigd dat voor alles in het leven een juist moment is. Dit boek had ik tijdens een van de eerste sessies al aangeboden, maar toen had ze geen ruimte om het te lezen. Dit keer was er een noodzaak en kwam het boek als geroepen. Door de herkenning van de verhalen voelde ze zich gesteund in het proces van het ontdekken en uiten van woede.

Haar zelfonderzoek heeft het volgende opgeleverd:

  • Ze reageert eerst vanuit het hoofd en voelt niet dat ze is gefrustreerd;
  • Als er niet positief wordt gereageerd op haar positieve bijdrage keert ze naar binnen toe;
  • Vanuit hier beginnen de frustraties op haar borst omhoog te borrelen en ze begint vermoeid uit haar ogen te kijken;
  • De groep mensen voelt te onveilig om nog iets over het proces te zeggen;
  • Ze maakt notities, maar voelt geen verbinding meer met de groep mensen;
  • Conclusie: ze wil meer weten over hoe het met deze frustraties werkt en hoe ze er in het vervolg mee om kan gaan.

Het nut van het uiten van woede is het ervaren en uitspreken van haar grenzen. Weliswaar in eerste instantie in een veilige omgeving; de omgeving van mijn praktijk, waarna ze in staat zal zijn te kiezen voor en te communiceren wat haar behoeften en wensen zijn in elke emotioneel uitdagende situatie: vooraf, tijdens of erna.

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Ben je benieuwd naar het boek Ben je boos? Dan mag dat! Klik hier om het boek te bestellen.

Laat alle concepten over jezelf los

Pasgeleden heb ik een hele bijzondere en duidelijke sessie gehad met een hooggevoelige jongeman. Hij is opgegroeid in een gezin waarin hij verschillende rollen had geadapteerd. Hij zit momenteel in een transformatiefase waarin hij zich los aan het koppelen is en afscheid aan het nemen is van deze rollen. Dit is niet makkelijk. Het is ronduit emotioneel zwaar. De rollen waar hij zich van los aan het maken is, zijn: 

  • Partner voor zijn moeder; 
  • Surrogaat-vader voor zijn zusje. 

Wanneer door zijn moeder en zusje wordt gecommuniceerd en gehandeld vanuit pijn, komt er bij hem destructieve energie vrij. Deze energie vertaalt zich naar een innerlijke criticus die alles wat hij leuk vindt en waar hij tijd in stopt op een negatieve manier labelt. Hij mag er niet van genieten. Hij mag het niet doen, want onbewust speelt er een enorm schuldgevoel dat hij eigenlijk moet zorgen voor zijn moeder en zusje vanuit de geadapteerde rollen. De innerlijke criticus neemt alle ruimte in beslag en het schuldgevoel wordt bewust ervaren.

Deze destructieve energie kwam voor een deel vrij in een aan het gesprek gekoppelde ademhalingssessie. Verder gaat hij zelf aan de slag door via “therapeutisch schrijven” de naar binnen gerichte energie naar buiten te schrijven. Van zelfvernietiging naar opkomen voor zichzelf om zijn ouders tot verantwoording te roepen. Schreeuwen. Huilen. Wat nodig is. We zijn weer een stap verder…

Verder wil ik met je delen dat Arnold, mijn levenspartner, zijn eerste FB Live heeft gegeven over Bewust Ouderschap & Opvoeding: van negatieve communicatie naar positieve communicatie. 

Klik hier door op de Orchid of Life Agenda voor nog meer activiteiten.

Over het creatieve proces van de begeleide meditaties via FB Live

Ontwaken. Dit gebeurt als je alle concepten over jezelf loslaat en je je beseft dat je een onbegrensd wezen bent met onbeperkt potentieel, groter en weidser dan het leven zelf. Oneindig verbonden met het bestaan van het universum en de bron. Dat was je altijd en dat zul je altijd zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat bovenstaande onbewust en bewust mijn motivatie is om mezelf continue uit te dagen op creatief vlak. Mijn huidige creatieve project en uitdaging is bijna ten einde. Aankomende dinsdag 16 juli geef ik de laatste begeleide meditatie via FB Live. In totaal heb ik het dan 11 keer gegeven. Ik ben waanzinnig trots op het feit dat ik dit aan het doen bent, want het maakte behoorlijk wat in mij vrij.

Mijn bewuste motivatie was om middels deze begeleide meditatie mensen laagdrempelig aan het ademen te krijgen. Tijdens de rebirthing/ ademhalingssessies die ik inzet om mensen te begeleiden bij het verwerken van trauma’s zag ik dat mensen die veel verdriet en angst vasthouden haast onzichtbaar ademden. Anders gezegd: oppervlakkig, kortademig, hoog op de borst of ze hielden hun adem lang in waarna ze naar adem hapte. Je ademhaling is het belangrijkste instrument om in contact te blijven met je lichaam. Wanneer je door angst teveel in je hoofd “woont” en vanuit je hoofd leeft dan verlies je de verbinding met je lichaam en kunnen er allerlei fysieke kwaaltjes ontstaan.

Met deze begeleide meditaties wilde ik delen hoe belangrijk het is om continue te blijven ademen.

Ik ontving superleuke reacties via verschillende communicatiekanalen. Cliënten die meededen met hun kat op schoot, alle sessies in hun agenda hadden gezet of hun werkrooster zodanig in deelden dat ze erbij konden zijn. Enthousiastelingen uit België, vakantieganger in Frankrijk. Mijn eeuwige jarenlange supporter op Hawaii. Ben enorm dankbaar voor alle relaties die in mijn leven zijn gekomen vanaf dat ik Orchid of Life in het leven heb geroepen. (2004) En, o, ja, gisteren vertelde mijn nieuwe beneden buurvrouw dat ze afgelopen dinsdag had meegedaan. Ze kwam via hsp op facebook terecht bij een lezing van me. Klikte door, zag het adres en tot haar verbazing concludeerde ze dat ik het was.

Tijdens dit proces heb ik enorm veel gevoeld en geleerd. De eerste zeven keren vonden in mijn beleving plaats met vallen en opstaan. En dan heb ik het over details die mij opvielen en waarvan ik het een volgende keer anders wilde aanpakken. Bijvoorbeeld dat ik blijkbaar niet dertig minuten lang in een halve lotushouding kan zitten. Door de (positieve) spanningen was ik vergeten mijn benen in kleermakerszit te plaatsen. Later merkte ik dat de kleermakerszit op de vloer het ook niet helemaal voor mij was en werd het zitten op een stoel. Dit gaf mij meer vrijheid van beweging.

Een ander dingetje was het omgaan met de vrijgekomen adrenaline. Vanaf de 8ste keer kon ik eindelijk al mijn uren slapen en beleefde ik de woensdag erna als normaal. De eerste zeven keer werd ik veels te vroeg wakker door adrenaline. De adrenaline van “yes, ik heb het weer gedaan, ondanks dit of dat”. Dat was heel vermoeiend. De woensdagen waren pittig. Vroeg naar bed gaan om de volgende dag wel normaal te functioneren was de oplossing.

Wat ik erg leuk vond om te doen was het praatje dat ik hield voorafgaand aan de begeleide meditatie. Ik hield het simpel, bereidde niks voor, want er is altijd genoeg te vertellen. De ene keer ging het over wandelen en het weer en andere keren werkgerelateerd over hooggevoelig en burnout zijn of hoe ik met de innerlijke criticus van een cliënt een oefening deed. Het geven van deze begeleide meditaties versterkte mijn manier van spreken voor de camera. Ik was veel meer in-tune met mezelf en voelde me mega verbonden met, inderdaad de Bron. Ik werd verrast door de stroom van woorden die als vanzelf in mij opkwamen.

De eerste zeven keren was ik niet altijd verbonden en hobbelde ik van het een naar het ander. Althans zo voelde het voor mij. Maar vanaf de 8ste sessie voelde ik mij volledig op mijn gemak voor de camera en het instrueren van de rekoefeningen en begeleiden van de meditatie. Na sommige sessies was ik na afloop onder de indruk van de woorden die voorbij waren gekomen. Ik kon het niet meer navertellen, maar het gevoel bleef hangen.

Verder vond ik het bijzonder om op FB Live te verschijnen en de opname na de sessie te verwijderen. Tot nu toe liet ik de opgenomen FB Live altijd staan, zodat mensen het terug konden zien. Ik stelde me voor dat ik plaats nam in een ruimte waarin ik mijn praatje begon, terwijl de deelnemers één voor één binnen liepen en plaatsnamen. Dat de sessie dan niet meer terug te zien is, is net als in het echt. Je deelt

Als laatste wil ik een SHOUT-OUT geven aan iedereen die mee heeft gedaan. Hartstikke leuk dat je er was. Dankzij jouw aanwezigheid was dit creatieve proces interessant, inspirerend en enorm leerzaam voor mij. Dus, dank je wel 🙂

Het heeft mij in ieder geval geïnspireerd om meer van dit type projecten/ trajecten te doen via FB Live. Ik weet nog niet wat het wordt. Ik zal me laten verrassen door mijn ingevingen. Hou de Orchid of Life Agenda in de gaten…

Deze zomer staat de Orchid of Life Agenda boordevol FB Lives van Arnold Baldé, mijn levenspartner. De ingeplande FB Lives gaan over Bewust Ouderschap & Opvoeding. We gaan er nog meer inplannen. Hij heeft ook een boel te delen. Kletskousen dat we zijn! Kletskousen met een Missie ❤

Met Com-Passie, 
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing

Rebirthing: tranen die nooit eerder zijn geuit

Mensen komen bij mij om een potje te huilen.

Oh, nee, emmers vol.

En van emmers naar containers vol met helende tranen; tranen die nooit eerder zijn geuit.

Tranen die het hele systeem door elkaar schudden, zodat alles weer op zijn plek valt.

De tranen trekken het hoofd leeg en het hart vol. Zo vol dat je wil gaan geven, alles waar je bij kan komen, wat je aan wil raken.

Raak me aan. Schreeuwt het hart. We willen allemaal geraakt en aangeraakt worden. We willen leven en levensenergie laten stromen.

Adem. In en uit. Continue. Het hoofd, hart en ziel zullen weer één zijn.

Met Com-Passie,
Chungmei

Ben je benieuwd wat coaching & ademhalingssessies jou op kunnen leveren?