Wel of niet vertellen dat je hooggevoelig bent?

Wel of niet vertellen dat je hooggevoelig bent? De keuze is aan jou.

Vertel het vooral aan mensen waarbij je het gevoel hebt dat ze je volledig kunnen ontvangen. Ze hoeven je niet te begrijpen of te geloven. Als ze het maar kunnen ontvangen en eventueel nog in staat zijn om vragen uit oprechte interesse te stellen.

Door bewust te kiezen voor de mensen aan wie je het wilt vertellen bespaar je jezelf een hoop kostbare energie en eventuele ellende.

Denk aan vervelende opmerkingen zoals: “dat is gewoon weer een of andere hype”, “dat zijn een stelletje losers die zichzelf een naampje hebben gegeven” of “betekent dit nu dat je niks meer aan kan”.

Je hebt wel wat beters te doen dan deze shit-energie te moeten verteren. Maar goed, soms moet je het een paar keer meemaken, voordat je goed aanvoelt wanneer je het wel of niet wilt vertellen.

De strijd zit ‘m vaak in dat je begrepen wilt worden, eerlijk wilt zijn en door eigen ervaring misschien wel voor een ander wilt opkomen. Maar als dit, keer op keer, ten koste gaat van jouw welzijn en energieniveau mag je je afvragen welke strijd je nu aan het leveren bent.

Die van je vader? Je moeder? Je grootouders? Je zussen of broers?

Kies bewust voor Wat je aan Wie vertelt en pluk vervolgens de vruchten van de relaties die je wilt onderhouden en je leven verrijken.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng

HSP Coach & Rebirther

http://www.orchidoflife.nl

HSP Coaching & Rebirthing: ga voor een introductiesessie

IMG_2136

De introductiesessie duurt anderhalf uur. Je komt om helderheid te krijgen over de zaken waar je momenteel tegenaan loopt. Zowel professioneel als privé. Deze sessie is een cadeautje voor jezelf.

Sinds het uitkomen van het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ komen mensen van buiten Den Haag naar mijn coaching praktijk: Leeuwarden, Amsterdam, Almere, Eindhoven, Utrecht, Leiden, Rotterdam, Den Bosch, Helmond, Bennebroek, Dronten, Zwolle en Groningen. Als je vanwege de afstand, een druk leven of vermoeidheid liever via video skype begeleid wil worden kan dat. Ook als je in een ander land woont ben je van harte welkom.

Coaching vraagstukken
1. Ik ben hooggevoelig. Wat nu? Hoe richt ik mijn leven in?
2. In sociale situaties en/of zelfs in mijn liefdesrelatie voel ik mij onzeker. Ik word hier gek van. Ik twijfel aan mezelf.
3. Ik werk al 25 jaar (of vul dit zelf maar in) bij hetzelfde bedrijf en de afgelopen jaren begint het te knagen. Dit wil ik niet meer, maar wat dan wel?
4. Ik voel dat ik vast zit in een terugkerend patroon van faalangst, onzekerheid en angst voor het maken van keuzes. Hoe kom ik hieruit?
5. Ik voel mij verantwoordelijk voor iedereen en loop mezelf voorbij. Ik krijg hier stress en lichamelijke klachten van. Ik wil mij weer gezond en fit voelen.
6. Ik ben gevoelig voor negatieve energie van anderen. Het belemmert mij in mijn communicatie en helderheid over wie ik ben en waar ik voor sta.

Ervaar wat coaching inhoudt. Het werkt verhelderend om voor jezelf op een rijtje te zetten wat je nu precies voelt, denkt en doet in bepaalde situaties. Dit levert inzichten op waar je wat mee kan.

Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing voor hooggevoelige personen op weg naar een energieke en gezonde levensstijl.

Leesvoer ter informatie en voorbereiding op de sessie(s)
Life Coaching: wie komt er voor coaching en HSP vraagstukken
Life Coaching: proces met pit
Ervaringen van coachees…
Life Coaching: hoe verloopt een coachingtraject?

Werkwijze Orchid of Life

  • E-mail en/of telefonisch contact: orchidoflife@gmail.com, +31642804038
  • Bevestiging afspraak via e-mail met tijd, adres en betalingslink
  • Betaling van de sessie(s) via online betalingssysteem van Digitale Factuur: introductiesessie kost 85 euro
  • Plaatsvinden van de sessie in mijn praktijk in Den Haag of via videoskype
  • Kort verslag via e-mail binnen drie werkdagen

HSP: social media is niet voor mij

Je zou denken dat iedereen die bij mij terecht komt voor begeleiding actief is op social media aangezien ik informatie over mijn werk deel op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie.

Dat het een keer anders was, was verfrissend. Een dame die ik voor een derde keer sprak is niet actief op social media. Het enige dat ze heeft is een twitter account om muziek bandjes te volgen. Via het volgen van de tweets van deze muziek bandjes kwam ze een keer toevallig uit op soChicken. Ze vond dat soChicken een mooie uitstraling had, las verder en kwam uit op artikelen van mijn hand over hooggevoeligheid. Zo kwam ze bij mij terecht.

Toen het gebruik van social media opkwam, was er geen haar op haar hoofd die eraan wilde beginnen. Ze heeft nooit een facebook account gehad. Wanneer ze op feestjes is, vangt ze weleens op dat mensen naar elkaars facebook updates vragen. ‘Hoe was het op dat feestje waar ik de foto van voorbij heb zien komen?’ als een ingang voor een gesprek.

Social media is voor haar te sociaal, ze heeft geen enkele behoefte om een foto te delen of te vertellen wat ze heeft gedaan. Overdag, op haar werk, is ze al sociaal genoeg. Ze werkt met verstandelijk gehandicapten. Na haar werk wilt ze rust. Geen scherm. Niet van een ipad, niet van een mobiele telefoon. Ze doet boodschappen en geniet van het koken met verse ingrediënten.

Ze houdt wel van contact. Wanneer ze lacht, buldert ze van het lachen. Wat een heerlijk mens. Ze onderhoudt contact via whatsapp, haar e-mail komt binnen op haar telefoon en dat vindt ze wel genoeg. Ze heeft zich een paar keer afgevraagd of ze veel mist door niet op facebook te zitten. Deze vraag stelde ze aan vrienden die op facebook zitten en zij stelden haar gerust: nee hoor, je mist niets en daarna spraken ze over facebook updates die ze hadden gezien.

Haar partner zit evenmin op social media. Hij werkt ook in de zorg en leert aan verstandelijk gehandicapten hoe ze allerhande klusjes kunnen klaren. Wat ze graag doet, is een paar dagen per week vertoeven in haar tuinhuisje. Pas geleden heeft ze samen met haar partner een kachel in het tuinhuisje geplaatst. In haar tuinhuisje komt ze tot rust.

Doordat er allerlei nieuwe ontwikkelingen zijn, heeft ze de laatste tijd te weinig tijd voor zichzelf genomen. Haar tuinhuisje moest het even zonder haar doen. Ze ging mee met de energieën die op de voorgrond waren. Ze merkte dat ze sneller geïrriteerd raakte. Ze wil balans in haar leven ervaren. Tijdens de sessie werd ze eraan herinnerd dat ze “nee” kan zeggen en dat je voor jezelf kan en mag kiezen.

Lees ook: Versterk je hooggevoelige identiteit – 8 tips

Wil je als hooggevoelig persoon in jouw kracht staan? Ga voor een introductiesessie en ervaar wat het jou op kan leveren.

HSP: open en eerlijk zijn in relaties

Op donderdag 13 oktober 2016 deelde ik bovenstaande filmopname die ik op 15 mei 2014 op YouTube had geplaatst. Meer dan twee jaar later wordt mijn boodschap over de eerlijke en recht-voor-zijn-raap communicerende hooggevoelige voor de zoveelste keer positief ontvangen. Dit is voor mij het bewijs hoe zeer wij als hooggevoelig persoon snakken naar een eerlijkere wereld. Hoe moeilijk het vaak is om eerlijk te blijven in welke situatie en relatie dan ook, het is de moeite waard. Het tekent je als persoon, je staat in je kracht als je vanuit eerlijkheid communiceert. Dat het betekent dat bepaalde relaties weg komen te vallen is een natuurlijk proces. Maar het betekent ook dat je meer verbondenheid voelt in de relaties die je hebt en aan zult gaan.

Vanuit mijn eigen ervaring en ervaringen opgedaan in mijn coaching praktijk zorgt de eerlijkheid die je zelf uitdraagt ervoor dat mensen om je heen eerlijker worden. Soms worden ze er mooier van en soms lelijker. Hoe dan ook, blijf eerlijk tegen jezelf en kom uit voor hoe je je voelt. Doe je dit niet, zal het aan je blijven knagen en dat vreet kostbare energie.

Eerlijkheid en doortastendheid
Een hooggevoelig persoon voelt zich in werkkringen vaak belemmerd om eerlijk te zijn vanwege een angstige werkcultuur. Om ervoor te zorgen dat je niet langer wordt bekneld in je functie, dien je te kiezen voor wat het beste is voor jou. Zoals Silvia heeft gedaan: “Ik was een tijdje geleden in mijn werk steeds meer in een management rol terecht gekomen. Het ging op een gegeven moment meer en meer over politiek geneuzel in plaats van gewoon doorpakken en zorgen dat dingen geregeld worden.

Ik was op een gegeven moment de hele dag en ‘s avonds ook nog bezig met me afvragen of ik wel de juiste dingen gezegd en gedaan had. Soms droomde ik er ook nog van of kon ik niet slapen. Verschrikkelijk.

Uiteindelijk maar gewoon besloten weer programmeur te worden. Ik krijg nu vaak de lastigere klussen waarbij al meerdere malen geprobeerd is om iets volgens de wensen van de eindgebruikers te maken, maar het pakt steeds anders uit. Door mijn doortastendheid krijg ik wel boven water wat ze eigenlijk willen en nodig hebben in hun systeem en krijgen ze eindelijk de oplossing waar ze vaak al heel lang op wachten en zoveel energie in gestoken hebben. Ze zijn dan meestal zo blij dat ze eindelijk krijgen wat ze willen en nodig hebben, dan ze mij een wat te directe opmerking graag vergeven.”

Eerlijkheid en gelijkwaardigheid
Persoonlijke en zakelijke relaties varen wat mij betreft op eerlijkheid en gelijkwaardigheid. Als je als zzp’er voor diverse projecten wordt ingeschakeld op basis van een overeengekomen uurtarief lijkt het mij meer dan logisch dat er rechtstreeks met de zzp’er wordt gecommuniceerd als de opdrachtgever het uurtarief wilt wijzigen. Een e-mail met de boodschap dat het uurtarief wordt verlaagd, is onacceptabel. Laat angst je niet in deze relatie houden, maar durf ervoor te kiezen om deze relatie te laten gaan en te vertrouwen op fijne toekomstige zakelijke relaties.

Eerlijkheid en openhartigheid
Een coachingtraject bij mij begint altijd met het bespreken van waar de coachee tegenaan loopt om vervolgens in kaart te brengen waar we de komende tijd naartoe gaan werken. De menselijke geest is bijzonder, bijzonder angstig in veel gevallen. Zelfs na het vaststellen van de persoonlijke doelstellingen kan het zijn dat ik degene ben die begint over bepaalde onderwerpen waar veel heftige emoties mee gemoeid zijn. Als je vooruitgang wilt boeken, is het van belang om het erover te hebben. Hoe lastig en pijnlijk het ook is om hartzeer bloot te leggen, het is wel de weg naar heling.

We willen natuurlijk niet altijd eerlijk en openhartig zijn. Soms willen we een stuk taart om hartzeer weg te eten. Helaas kunnen we het niet weg eten, gedurende die zoete momenten denken we er alleen even niet aan. Recentelijk koos ik niet voor de taart, maar om wel mijn hart te openen. Het was in een facetime gesprek met een vriendin. “Hoe gaat het met je? Hoe is het bij jullie?” vloog het om mijn oren. Het gaat niet, antwoordde ik. Ik ben zeer emotioneel. Trek je het als ik het met je deel? Ik wist dat zij genoeg omhanden had, maar toch had ze ruimte, dat was fijn en bevrijdend. Voor ons beiden.

HSP: ik kies ervoor om ‘ja’ te zeggen

saying no

Dit jaar ben ik begonnen met het geven van lezingen over mijn werk. Op zondag 20 september was ik in Parnassos Cultuurcentrum in Utrecht voor het geven van een lezing over hooggevoeligheid en relaties. Door de aanwezigheid van de vijf deelnemers kreeg de lezing na afloop van mijn verhaal het karakter van een workshop. Ze kwamen uit Kaatsheuvel, Roosendaal, Amsterdam en Utrecht.

Eén van de thema’s die voorbij kwam, was ‘nee’-zeggen. Waar een deelnemer geen moeite mee heeft is ‘nee zeggen’. Maar waar hij wel moeite mee heeft, is het verwijt dat hij na een ‘nee’ te hebben aangegeven voelt bij de ander. Hierdoor kiest hij er dan toch liever voor om ‘ja’ te zeggen. Alhoewel dit hem niet verder brengt, omdat hij dan wel in situaties terecht komt die hem teveel energie kosten.

Wat duidelijk werd, was dat hij door zijn keuze wel in een negatieve energie-spiraal verbleef. Zijn tijd en energie gaat telkens weer uit naar de ander waardoor dit energie zuigt. Ik heb hem meegegeven dat hij het emotionele proces waarin hij terecht komt wanneer hij ‘nee’ zegt, kan doorleven of zijn ogen ervoor sluiten en doorgaan met ‘ja’ zeggen, maar dan dien je wel volmondig te kiezen voor het helpen en bijstaan van de ander zonder achteraf geklaag. Hij beaamde dit, hij gaf toe dat hij nog steeds het emotionele proces gekoppeld aan het ‘nee’ zeggen uit de weg gaat.  

Een ander thema dat door alle aanwezigen werd gedragen was het opkomen voor jezelf. Het opkomen voor jezelf in professionele en persoonlijke relaties vraagt om moed en helderheid. Op de eerste plaats helderheid over wat jouw grenzen zijn. Als je jouw grenzen niet kent, ga je hier geheid overheen. Als je het moeilijk vind om je grenzen aan te geven, is het in eerste instantie dus van belang om je af te vragen wat jouw grenzen zijn in plaats van hoe dit te doen. Daarna volgt de juiste communicatie wel en hiervoor is een flinke dosis moed nodig. Goed nieuws! Hier kun je ook aan werken. Het komt niet van de een op de andere dag, maar zodra je zekerder in je schoenen staat en steeds opnieuw kiest voor datgene wat voor jou goed voelt, zal het zeker goed komen.

Na afloop ontving ik een fijne e-mail van een deelneemster van deze lezing.

Nogmaals bedankt voor de lezing van afgelopen zondag! Ondanks dat ik al veel wist en er al jaren mee bezig ben, was het toch fijn om weer even met mijn neus op de feiten gedrukt te worden en ervaringen van anderen te horen.

Het e-boek over woede komt eigenlijk als geroepen. Ik ben mij al lange tijd bewust van het feit dat ik de emotie ‘woede’ gewoon niet meer ken en na zondag kwamen er wat dingen naar boven, waardoor ik daar weer over na begon te denken. Het e-boek geeft precies de juiste voorbeelden/handvatten om hiermee aan de slag te gaan. Heel fijn! Dankjewel!

Het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ kun je bestellen via deze link.

Communicatie: eerlijk zijn duurt het langst

hartenboom

Vanochtend kregen we van onze dochter te horen dat papa en mama een uurtje mochten komen spelen op de peuterspeelzaal. Tot mijn grote verbazing reageerde een juf op de peuterspeelzaal met: ‘Aha, Amé heeft het goed gekopieerd. Er was gisteren een ouder aanwezig, omdat diens zoontje het moeilijk heeft met het wennen aan de peuterspeelzaal. En omdat zij ernaar vroeg, hebben we aan haar verteld dat alle papa’s en mama’s een andere keer ook een uurtje aanwezig mochten zijn’. Maar niets was minder waar, het was helemaal niet de bedoeling dat dit zou gebeuren, het was slechts een reactie op haar nieuwsgierigheid.

Kun je je voorstellen hoe zij zich voelde? Vlak voordat we deze conversatie met de juf hadden, zaten we op de fiets. Ik maakte aan haar duidelijk dat ik geen zin had om te blijven. Ik wilde liever naar huis gaan om te werken. Zij was nog even blij en probeerde mij met een ondeugende vrolijke kop over te halen met ‘Mama, dan kan je gaan spelen’. Nee, ik wil liever naar huis, maar nu ben ik toch wel benieuwd, ik ga eens aan de juf vragen hoe het zit. ‘Mama, je hoeft het niet te vragen. Ik weet het zeker.’

Mijn dochter was er zeker van, omdat ze dit van de juf te horen had gekregen. Ze had het goed gehoord, opgeslagen en overgebracht. De juf dacht waarschijnlijk dat ze niks met deze informatie zou doen. Helaas. De waarheid kwam aan het licht. Mijn kijk op deze situatie is dat de juf Amé niet teleur wilde stellen, door een “nee” te verkopen, namelijk door te vertellen dat niet alle papa’s en mama’s hoeven te komen, alleen wanneer het kind moeite heeft met wennen aan de peuterspeelzaal. Ze had dit makkelijk aan mijn dochter kunnen vertellen. Dat zou ze begrijpen. Nu werd ze in een later stadium ‘teleurgesteld’. Tussen aanhalingstekens, want ik vermoed dat ze niet echt diep teleurgesteld was, want na het ontvangen van de informatie ging ze direct spelen.

Maar het moest toch even van mijn hart, omdat ik vind dat het ‘niet vertellen van de waarheid’ nog veels te veel plaatsvindt. En vooral juist met dit soort pietluttigheden. Kinderen begrijpen heel veel. Waarom zouden we dingen niet vertellen om een eventuele teleurstelling te voorkomen? Als je vanaf het begin af aan duidelijk, eerlijk en consequent bent, zullen ze alleen maar blij zijn met de verhalen die je vertelt.

Communicatie: Stop met praten!

kiteboarding

Zaterdag 15 februari vond het tweede deel van de training Positieve communicatie plaats in Utrecht. Hiermee heb ik mijn eerste versie van deze training succesvol af mogen ronden. Wederom heb ik mogen ervaren hoe leuk ik het vind om kleine groepen te trainen. Eind vorig jaar speelde ik met het idee om deze training te gaan geven. Hoewel mijn intentie en acties om een groep mensen bij elkaar te krijgen heel gericht waren, was ik desalniettemin verrast dat het me gelukt was. Mijn eerste training zat vol en ik kon gaan ‘spelen’.

De deelnemers hadden elkaar drie weken niet gezien. De eerste oefening sloot hierop aan door hen direct in tweetallen met elkaar te laten praten. De opdracht was om met behulp van ‘aandachtig luisteren’ en de andere besproken communicatie ezelsbruggetjes het gesprek in te gaan over hoe het eerste deel van de training was geland, hoe het oefenen was verlopen en of ze nog tot bepaalde inzichten waren gekomen. De inzichten waar ik benieuwd naar was, bleken vooral concrete positieve effecten te zijn geweest. Positieve effecten die waren opgetreden, doordat ze een aantal communicatie ezelsbruggetjes hadden toegepast. Een mooie conclusie was dat je door middel van ‘aandachtig luisteren’ al heel veel kan bereiken.

Verder kwamen de volgende onderdelen dit keer ook aan bod: ontdekken van negatieve communicatie die je als vanzelfsprekend gebruikt, omzetten van negatieve communicatie naar positieve communicatie, feedback geven en ontvangen en het geven en ontvangen van complimenten. Dit zijn een aantal voorbeelden van het omzetten van negatieve communicatie naar positieve communicatie waar de deelnemers zelf op waren gekomen:

‘Jij moet stoppen met praten.’ >>> ‘Ik heb even een adempauze nodig.’
‘Het lukt me niet.’ >>> ‘Het lukt me wel.’
‘Het gaat nooit meer lukken.’ >>> ‘Het gaat wel lukken met de tijd.’
‘ Waarom weegt zijn ‘nee’ zwaarder dan mijn ‘ja’?’ >>> ‘Ik ga mijn ‘ja’ meer op de voorgrond plaatsen.’
‘Zij komt altijd te laat.’ >>> ‘Ik los het zelf op.’

Het mooiste vond ik dat de deelnemers binnen drie weken enorm waren gegroeid. Drie weken!! Dit is te danken aan hun intentie en zeker ook aan de kracht van de groep. We hebben pittige persoonlijke en professionele conflicten met elkaar besproken en hiernaast enorm veel gelachen. Met een lach en een traan op weg naar meer positieve communicatie. Ik zeg ‘JA’!!

Wil je ook deelnemen aan de training Positieve communicatie in relaties? Bekijk de agenda en neem je collega’s, vrienden en partners mee. We maken er een leuke en leerzame training van!

Communicatie: Doe het dan lekker zelf!

SONY DSC

Afgelopen zaterdag vond voor het eerst de training Positieve communicatie plaats in Utrecht. Ik kijk er met een blij en tevreden gevoel op terug. Allereerst vond ik het bijzonder leuk om te zien hoe deelnemers met elkaar in gesprek raakten. Voordat er überhaupt een woord werd gewisseld over ‘positieve communicatie’ was er al zelfstandig een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen gaande. Daar had ik absoluut niks mee te maken. Ik mocht op dat moment glimlachend toekijken. Dankzij een deelneemster die eerder aanwezig was in een workshop voor hooggevoeligen laaiden de gesprekken op. Geweldig!

Wat ik hier toch nog even wil benadrukken is dat de training Positieve communicatie in relaties toegankelijk is voor IEDEREEN. Door mijn positionering als hsp coach is de kans natuurlijk groot dat de training hooggevoeligen aantrekt en dat is alleen maar mooi. Wat nog mooier is, is dat er een deelnemer aanwezig was die zichzelf herkende in de onderwerpen die in het kader van hooggevoeligheid voorbij kwamen. Hij noteerde titels van boeken over hooggevoeligheid en riep uit dat hij wel weer naar huis kon! Dit was voldoende ‘training’ voor hem. Prachtig om te zien dat ‘herkenning’ zoveel kan opleveren; een gevoel van rust, een gevoel van er mogen zijn.

Voordat de training plaatsvond, had ik gelukkig niet te maken met afmeldingen. Alle acht deelnemers waren aanwezig en de meeste kwamen in koppels; hetzij getrouwd of collega’s. De meesten hadden behoorlijk wat gereisd om bij de training aanwezig te kunnen zijn. Ze kwamen uit Westerbork, Paasloo, Diemen en Leiden. Ook bij deze training merkte ik dat Utrecht wel een fijne en praktische plek is om de workshops en trainingen te laten plaatsvinden.

Op het gebied van communicatie kwamen er verschillende onderdelen voorbij, waaronder parafraseren en backtracken. Parafraseren en backtracken zijn communicatie technieken om oprechte interesse te tonen en je gesprekpartner de volledige aandacht te geven. Door te parafraseren en te backtracken onthoudt je beter wat de ander aan je heeft verteld en kan je het makkelijker navertellen. Het nare gevoel dat eventueel gepaard gaat door het toepassen van deze communicatie technieken kun je hiermee ondervangen; het gevoel dat je iemand onderbreekt in zijn verhaal. Je geeft namelijk jouw volledige aandacht aan je gesprekspartner en de gesprekspartner voelt zich gezien en erkend in zijn behoefte om zijn verhaal te delen.

Alle aanwezigen waren het er wel over eens dat communicatie heel erg complex kan zijn. Door stil te staan bij wereldbeelden, cultuur, tradities, subculturen, opvoeding, communicatiestijlen en het voeren van een open dialoog werden er handvatten aangereikt. Om de positieve communicatie aan het einde van de training nog een extra boost te geven, liet ik de deelnemers een aantal zinnen omzetten in positieve formuleringen. Bijvoorbeeld de zin ‘Doe het dan lekker zelf!’ Hoe zou jij dit positief verwoorden? De meest originele en grappige formuleringen werden gedeeld! Ik vond het ontzettend leuk en boeiend om deze training te mogen geven. Uit enthousiasme heb ik alvast dit eerste half jaar volgepland met deze training.

Wil je een keer deelnemen aan de training Positieve communicatie in relaties? Neem dan een kijkje op de agenda, neem je collega’s, vrienden en partners mee en we maken er een leuke en leerzame training van!

HSP: omgaan met ‘voelen wat de ander niet zegt’. 6 Tips!

orange

In de voorgaande blogs ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt‘ en ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt. 6 Valkuilen!’ is naar voren gekomen, hoe moeilijk we het vinden wanneer we ‘voelen wat een ander niet zegt’. Dat we het zo moeilijk vinden kan liggen aan de manier waarop we geleerd hebben met gevoelde emoties om te gaan. Vooral bij de emotie woede komt het vaak voor dat mensen als het ware dichtklappen. ‘Oh, jee, hij is woest, ik weet niet wat ik over me heen ga krijgen wanneer ik er wat van zeg, dus laat ik dan maar mijn mond houden’. In dit voorbeeld wordt direct duidelijk dat wanneer we heftige emoties van een ander voelen er emoties in onszelf worden wakker gemaakt. Het kan ook zijn dat de ervaring ons leert beter te zwijgen: ‘Heb ook geleerd om dit niet altijd te delen, sommige mensen verklaren je voor gek of blijven ontkennen. Best lastig hoor, want ik heb mensen heel snel door. Ik vind het alleen moeilijk om mezelf te uiten, dus dan maar zwijgen.’

De truc is dus om te leren intense emoties als woede, verdriet en angst van een ander niet al te hevig binnen te laten komen. Daarnaast is het van belang om te leren wanneer je wel of niet iets terug wilt geven en hoe je het ‘gevoelde’ het beste kan omschrijven, zodat het de kansen vergroot dat het bij de ander binnenkomt. Hieronder volgen 8 tips om te leren omgaan met ‘voelen wat een ander niet zegt’. De tips hebben betrekking op wanneer je ervoor kiest het voor je te houden en wanneer je er iets van wilt zeggen.

Ten alle tijde bij jezelf blijven

In situaties waar je ervoor kiest om iets terug te geven aan de ander is het van belang om altijd positieve communicatie te hanteren en aan te voelen wanneer de conversatie te beëindigen. Als capoeira juf heb ik weleens te maken met ouders die het moeilijk vinden om te ontvangen dat hun kind de les verstoorde of dat hun kind beter op een latere leeftijd de lessen kan hervatten. Ik voel duidelijk dat ze geraakt zijn. Zij hebben een ander beeld van hun kind en ik moet de communicatie of de inhoud van mijn les aanpassen aan het kind in kwestie. Mijn taak is mijn observaties terug te geven en een advies uit te brengen over het wel of niet vervolgen van de lessen. Ik luister naar hun verhaal en de onderliggende emoties als verdriet, ontkenning, angst, teleurstelling die ik bij de ouders voel, geef ik niet terug.

Zou ik naast capoeira juf nog een rol hebben als mentor of leraar gelieerd aan de school dan wordt het binnen bepaalde grenzen wél belangrijk om enkele gevoelde emoties terug te geven aan de ouders. In elke context is het van belang voor jezelf duidelijk te hebben wat jouw verantwoordelijkheden zijn en hoe de eventuele terugkoppeling van invloed is op het grotere geheel. En waar je ook voor kiest, in elke context is het belangrijk om bij het volgende stil te staan: ‘Ik maak keuzes tussen wat ik wel en niet binnen mijn muurtje laat komen. Als ik ervoor kies om mensen ermee te confronteren dan doe ik dat wel op een zodanige manier dat ik bij mezelf blijf en me niet laat opslokken door zijn probleem. Blijf vooral bij jezelf en ga niet mee in andermans energie of gevoel; of dit nu uitgesproken of onuitgesproken is. Vooral proberen bij jezelf te blijven, jij hebt een extra kwaliteit!’

Zie het als een voordeel

‘Je kan het gebruiken als een voordeel. Tenminste zo doe ik het, zowel op professioneel vlak, als in privé situaties. Je helpt mensen echt, want je bent oprecht.’ Hier ben ik het volledig mee eens. Zodra je het begint te zien als een voordeel ga je merken dat het heel fijn en ‘normaal’ is dat je de ander voelt. Zelfs wanneer ze verdrietig zijn! Het voelen én lezen van de emoties vertelt je hoe je ermee om kunt gaan. Sommige willen wel die schouder om op te huilen. Anderen vinden het juist fijn dat jij het gesprek opent over ‘emoties’. Maar er zullen ook mensen zijn die er liever niet over willen praten. Dat neemt niet weg dat het een prachtige kwaliteit is die je bij je draagt. Om het werkelijk te ervaren als een voordeel kun je het beste even alle tips doorlezen en waar mogelijk al gaan toepassen.

Jouw intuïtie heeft gelijk

Voor velen onder ons zal het volgende steeds meer waarheid worden zodra we door en door beseffen, waarderen, erkennen en accepteren dat onze intuïtie het altijd bij het rechte eind heeft. ‘Maar mijn gevoel en intuïtie heeft achteraf zo vaak gelijk dat ik nu zeker weet dat het mijn kompas is.’ De intuïtie wordt zuiverder naarmate we onze ‘negatieve’ gevoelens doorvoelen en het los kunnen laten. Hiermee refereer ik naar emoties als boosheid, verdriet en angst. Of je met deze lieverds op een positieve manier mee aan de slag kan, is afhankelijk van door welke bril je de emoties ervaart. Zolang je hen ziet als negatief, is de neiging om de afstand tot hen groot te houden of hen in zijn geheel te ontwijken. Ik, daarentegen, omarm hen, luister naar hen en geef hen de ruimte. Ik zeg niet dat het makkelijk is, ik zeg dat het steeds makkelijker wordt als je ‘negatieve’ emoties gaat zien als positief. Hierdoor zal langzamerhand de waas om de intuïtie heen verdwijnen. De intuïtie neemt een grotere plek in en kan je altijd de weg wijzen. In contact met de ander wordt het makkelijker om de emoties van de ander en van jezelf te scheiden en aan te voelen of je iets over de aangevoelde emoties van de ander wilt teruggeven.

Bouw een muur

‘Denkbeeldig bouw ik een muurtje. Dat wil nog eens helpen.’ Wat vind je van het inbeelden van een doorzichtige muur? Dan kun je de ander blijven zien, terwijl de intense emoties van de ander niet zo hard bij jou zullen binnenkomen. Of loop rond in een luchtbel. Dan kom je iets veerkrachtiger over. Of anker een doorzichtige rolgordijn! Elke keer wanneer je iets voelt, trek je het denkbeeldig naar beneden. Voel het en blaas het weg. Voor een ieder werkt iets anders. Belangrijk hierbij is jouw staat van bewustzijn. Hoe bewuster je in het leven staat, hoe steviger je in je schoenen blijft staan. Herhaal en geloof bijvoorbeeld de volgende mantra: ‘Ik ben verantwoordelijk voor wat ik voel en de ander is verantwoordelijk voor zijn gevoelens’.

ACCEPTATIE

‘Als de acceptatie er is, wordt het zelfs leuk. Gebruik het voor het positieve. Jij ‘weet’ meer dan een ander. Leer te accepteren dat je anders bent dan de meeste mensen. Makkelijker gezegd dan gedaan.’ Inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan, maar helemaal waar. Hierdoor neem je al heel veel ongewilde frustratie en irritatie weg wanneer je iets voelt bij de ander wat niet wordt genoemd. Als je de hele tijd rondloopt met de gedachte ‘ik wil dit niet voelen’ of ‘ik wil het verbannen’ dan werk je jezelf alleen maar tegen. Prettiger zou zijn als je denkt ‘oh, wat een heerlijke onweersbui’ of ‘laat maar komen, ik kan dit aan’.

Visualisaties, meditatie en mindfulnes

Omgeef jezelf met wit licht of maak je aura schoon en trek de parel oever je heen. Doe het ‘s ochtends voor je aan de slag gaat en ‘s avonds voor het slapen gaan. Duurt maar 10 minuten. Hiermee versterk je je energieveld om je heen en komen er minder prikkels binnen van andere energieën die niet welkom zijn. Deze tips kreeg ik binnen als reacties op de update ‘Waar ik last van heb, ik voel alles wat mensen niet zeggen en dat is zoooo lastig. Hoe gaan jullie hier mee om?’ op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie. 

Hieraan wil ik meditatie en mindfulness aan toevoegen. Door te mediteren (kleermakerszit, loopmeditatie etc.) sta je stil bij wat er allemaal door je hoofd rond aan het tollen is. Je aandacht kan naar alle gedachten gaan, maar je kan ze ook sturen naar je ademhaling. Mediteren is een kwestie van blijven doen. Mindfulness is in mijn beleving een vorm van meditatie om je aandacht bij één activiteit te houden. Meditatie en mindfulness dragen bij aan het aarden van jezelf. Weet wie je bent en wat je voelt en het contact met de medemens zal leuk en in balans zijn.

Als laatste wil ik benoemen dat ‘voelen wat een ander niet zegt’ ook heel veel waardevolle momenten kan opleveren. In sommige situaties is het gevoel van liefde en dankbaarheid zo intens en groots dat er geen woorden aan worden gegeven. Benadruk ook deze momenten en laat deze gevoelens een grotere plek in je hart innemen dan de worstelingen die je meemaakt omtrent dit thema. Je zult zien dat het je makkelijker afgaat. Dat het voelen van de ander heel vaak blijft bij alleen maar voelen.

HSP: voelen wat de ander niet zegt. 6 Valkuilen!

Tipu tree

In communicatie met een ander draait het altijd om timing. Wanneer kan je wat wel of niet zeggen. Wanneer wordt er misschien zelfs van je verwacht dat je je uitspreekt. Vaak hebben we het gevoel alsof we op een heel dun koord aan het dansen zijn. Elk moment kan je misstappen en vallen, heel hard vallen. De ander begrijpt je totaal niet! Als je geluk hebt, hangt er een vangnet om je op te vangen. Dit geluk heb je wanneer degene met wie je spreekt zelfbewust is en jouw woorden kan ontvangen. Hoe een ander jouw woorden ontvangt, is afhankelijk van de kwaliteit van de communicatie. Onder deze kwaliteit versta ik een houding en een intentie waarbij je de ander in zijn waarde laat.

In gesprekken die op persoonlijk en professioneel niveau plaatsvinden heb je altijd te maken met het specifieke kader waarin de gesprekspartners zich bevinden. Als het bijvoorbeeld gaat om een zoon van 21 jaar die zijn vleugels wilt uitslaan door samen met zijn vrienden op vakantie te gaan, is het voor de moeder een kwestie van loslaten. Hoewel de moeder al zenuwachtig wordt bij het idee dat hij in twaalf dagen vier landen gaat bezoeken waar het eventueel onveilig kan zijn. De moeder voelt aan dat de zoon ook onzeker en bang is, maar het uitspreken van de onuitgesproken gevoelens van haar zoon heeft altijd tot hevige discussies geleid. De ervaring leert. Het is beter om gedachten voortkomend uit bezorgdheid en angst voor zich te houden.

In een andere situatie, op professioneel niveau, kan er van je verwacht worden dat je je uitspreekt. Dit kan communicatie betreffen op het niveau van collega’s, tussen een werknemer en zijn manager of tijdens vergaderingen. Als je bijvoorbeeld aan je collega merkt dat hij ergens over twijfelt, maar het niet uitspreekt, kan je door middel van het stellen van open vragen het pijnpunt boven tafel krijgen. De oplossing zou binnen handbereik kunnen liggen. Door iemand op zijn gemak te stellen en het bespreekbaar te maken, bevorder je het contact tussen collega’s. Bovendien kan het direct een positief effect hebben op de beoogde resultaten van de organisatie.

Kiezen voor het wel of niet teruggeven van wat we tijdens een gesprek voelen bij de ander is sterk afhankelijk van de context waarin wij ons begeven. Het zelfbewustzijn van de personen en de kwaliteit van de communicatie die zij toepassen zijn daarnaast bepalend voor de uitkomst. Alvorens in te gaan op de tips die ik aan je wil meegeven, omschrijf ik in deze blog de valkuilen waar we met open ogen in vallen. Weten welke valkuilen dit zijn en hier bewust van zijn wanneer de gespreksmomenten zich voordoen is een hele kunst. Laten we beginnen bij het begin: stilstaan bij de valkuilen.

Anderen voelen niet wat jij voelt
Wat zou het makkelijk zijn om in deze hooggevoelige wereld te leven wanneer anderen voelen wat jij voelt. ‘Je hebt toch wel door dat je weer teveel hooi op je vork neemt! Ik voelde het aankomen. Ik dacht dat jij het ook wel wist, want de vorige keer was je er nog zo lang ziek van geweest. Je moest je afmelden bij het werk. Nu zit ik weer met de gebakken peren.’ Nee, in de meeste gevallen is het niet duidelijk. Het is handig om te beseffen dat de ander niet voelt wat jij voelt. Je vermijd hiermee mogelijke discussies die alleen maar energie vreten en nergens naar toe leiden.

Open kaart willen spelen
Een sterke drijfveer hebben om open kaart te spelen tijdens gesprekken is positief. Helaas vindt het omgekeerde plaats wanneer de ander er niet klaar voor is om open kaart te spelen. De ander waardeert het niet en je krijgt de wind van voren. Open kaart spelen heeft alleen zin wanneer de weg ervoor is geplaveid in de vorm van open communicatie waarbij de communicatie is gebaseerd op authentieke interesse. En wanneer de ander bereid is om erover te praten.

Uitschakelen van het gevoel
Overweldigd raken door alle emoties van de ander kan leiden tot het willen ‘uitschakelen van het gevoel’. Over het algemeen gaan mensen dan van alles doen om zichzelf af te leiden van datgene wat ze voelen: uitgaan, films kijken, lezen, op vakantie gaan etc. Ik zie dit als het afhakken van je arm. Een onderdeel van je lijf wat het geheel compleet maakt. Hiermee doe je alleen maar jezelf pijn. Op den duur laten de gevoelens zich weer zien en dan begin je van voren af aan. De emoties willen erkend worden. Gevoeld worden. Gezien worden.

Blijven piekeren over oneerlijkheid
De hele dag blijven piekeren over wat er niet is gezegd door de ander. Het piekeren heeft brandstof nodig. In een dergelijke situatie kan de brandstof zijn dat je stuit op de oneerlijkheid van de mens. Vinden dat de ander oneerlijk is geweest, maakt je boos en vervolgens sla je aan het piekeren. Je piektert en piekert en blijft in rondjes draaien. Jij wordt er gek van. Jij wordt er moe van. De emoties die we bij de ander voelen en niet worden gezegd, zijn vaak heel intens voor de ander. De emoties raken aan woede, verdriet en angst. Mensen benoemen alleen datgene waar ze klaar voor zijn. Als je dit beseft, hoef je niet de hele dag erover te piekeren en boos te zijn. Jij bent verantwoordelijk voor wat jij voelt en de ander voor wat hij voelt.

Bevestiging zoeken in alle hoeken
Een beweegreden om voor de ander te benoemen wat je voelt bij hem, kan zijn dat je bevestiging wilt. Je wilt terugkrijgen dat het waar is. Afhankelijk van of de persoon zich bevindt op eenzelfde bewustzijnsniveau als jij kan het benoemen ervan uitdraaien op een positieve ontwikkeling van het gesprek. Het wordt pas een enorme valkuil wanneer je het tegen iemand zegt die er niet klaar voor is. En het wordt nog erger wanneer de ander het ontkent en in de verdediging schiet. Dit soort situaties zuigen je helemaal leeg. Dus vraag jezelf altijd af of de persoon er klaar voor is. Dat voel je ook als je je eigen gedachten en gevoelens even opzij zet.

Blijven communiceren als je moe bent
Als je blijft communiceren wanneer je moe bent, weet je zeker dat je je begeeft in de energie van de ander. Dit kan alleen maar van kwaad tot erger worden en jij mag jezelf na afloop bij elkaar rapen. Tijdens zo’n gesprek is het heel lastig om je eigen gedachten en gevoelens te scheiden van de gedachten en gevoelens van de ander. Denk maar eens terug aan een situatie waarbij je bleef praten, terwijl je eigenlijk allang had willen stoppen. Als je als hooggevoelige de ander heel sterk voelt, kan het zijn dat je jezelf minder de ruimte geeft. Als je vermoeid bent, is de kans op miscommunicatie hoger. Geef aan dat je liever een andere keer verder wilt praten.