2017: wat laat ik achter me én waar ga ik voor? 

Vandaag vroeg ik op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie: ‘Wat laat je achter je je én waar ga je voor in 2017?’ Klik hier om de diverse antwoorden te lezen. 

Het bedenken van zo’n vraag is makkelijk, er een antwoord op geven vraagt wat meer tijd. Deze vraag zette ook mij aan het denken. Wat laat ik achter mij?

  • De eerste drie maanden na de bevalling van onze jongste. Deze waren prachtig mooi en o zo pijnlijk. Door slaapgebrek ’s nachts zweten, koortsig en één keer zelfs op de grond neergeknald. Dat was eng. Ondanks de tepelkloven en borstontsteking doorgegaan met voeden, terwijl ik vaak genoeg zei dat ik ermee zou gaan kappen. Arnold was hierin mijn steun en toeverlaat. Hij hoorde mij simpelweg aan en googelde naar informatie over hoe goed borstvoeding en co-sleeping wel niet is. Ben er trots op dat ik door heb gezet, geef nog steeds borstvoeding en ga er binnenkort mee stoppen. O,ja, ook heel blij met de ondersteuning van mijn antroposofische huisarts om op een natuurlijke manier te herstellen van de borstontsteking.
  • De blijdschap én teleurstelling dat Arnold en ik de door mij opgezette coachingpraktijk samen zouden gaan runnen. Ik wilde hem er graag bij hebben, omdat ik dit werk al zo lang alleen doe. We hebben hem via een aantal mooie blogs van zijn hand geïntroduceerd als rebirther, maar een paar maanden later bleek het toch anders uit te pakken. Ik voelde deze verandering aankomen en had mezelf mentaal voorbereid. Ook voelde ik de kracht vrijkomen dat ik het prima alleen af kan. Achter de schermen blijven we elkaar zakelijk en creatief steunen.

En waar ga ik voor in 2017? Zo’n kersvers jaar, leuk om te fantaseren over hoe ik en wij als gezin dit jaar gaan invullen.

  • Meer slapen. Yes, ik kijk ernaar uit om meer te slapen. Uitgerust wakker worden en naast werken nog tijd hebben om te lezen en andere leuke dingen te doen.
  • Quality time met mijn dochter. Ze is ontzettend geduldig geweest, omdat het meeste van mijn aandacht ging naar de zorg voor haar broertje.
  • Daten met mijn man. Naar het theater of uit eten gaan. Oh, my gosh, hoe fijn zal dat zijn??!!
  • Verder gaan met het actief begeleiden van onze dochter, zodat ze haar energie terugkrijgt en het vormgeven van onze rollen als betrokken ouders bij haar school. Die input wordt van ons verwacht en wij vinden het leuk om met onze kennis en kunde bij te dragen.
  • Professioneel ga ik lekker door met waar ik mee bezig ben: mensen coachen/ rebirthen naar een energiek, fijn, krachtig en liefdevol leven.

Dat was het voor nu. Ik kijk ernaar uit. En ik hou je op de hoogte!

HSP: eerlijkheid ten top, heerlijk

307999_325074240937610_1896537671_n

Ik stond op het punt om een biologisch brood te kopen bij de Hoogvliet. De biologische broden waren in de aanbieding, 20 % zou ervan af gaan. We liepen de Hoogvliet uit zonder brood, ik zal vertellen hoe dat zo kwam.

Ik zag de ongesneden broden liggen en vroeg aan de dame op de broodafdeling om assistentie. Het brood waar ik om vroeg en waarvan ik de naam vergeten ben, bleek niet het brood te zijn dat ik wilde; de naamkaartjes waren onduidelijk gekoppeld aan het brood dat erachter lag. Zij pakte haar dikke broodmap erbij met het nieuwe assortiment en begon haar hoofd te schudden: ‘Ze hebben het oude biologische assortiment eruit gedaan en dit is het nieuwe assortiment. Ik ben er niet van te spreken. Ze hebben geen 100% speltbrood meer.’

Met grote sprekende ogen voegde ze eraan toe: ‘Voor mijn 100% speltbrood ga ik naar de Albert Heijn. Tja, als ze het hier niet hebben…Ik kan niet tegen gluten. In de speltversie die we hebben zitten biologische tarwegluten, dat zijn nog steeds gluten!’ Op het etiket kwam ik ook biologische suiker tegen en benoemde dit. Hmmm…wij waren gewend aan het 100% speltbrood zonder suiker uit het oude assortiment. Het deed haar hoofd nog meer schudden.

‘Zoals ik al zei, ik ben er niet van te spreken. Naar de medewerkers luisteren ze niet, ze luisteren wel naar de klachten van klanten.’ Ik had meerdere broden in mijn handen gehad, mijn ogen waren over de ingrediënten gegleden en ondertussen genoot ik van haar eerlijkheid. Heerlijk. Hoe zou ik na haar eerlijke relaas over wat er niet te koop is nog weg kunnen lopen met een brood waar tarwegluten in zitten? Haha, nee, ik zou er meer plezier van hebben om het brood bij de Albert Heijn of de Ekoplaza te kopen.

Dit voorval deed me ook denken aan die ene keer dat we bij een Vietnamees lunchtentje in de Theresiastraat waren en mijn dochter een drankje bestelde. Thuis drinken we geen koolzuurhoudende dranken, maar wanneer we buiten lunchen mag ze dat wel een keer. Zij bestelde Ice Tea. De Vietnamese dame (zie een lief schattig omaatje voor je) gaf in gebrekkig Nederlands terug: ‘Ice Tea niet gezond, kinderen beter water drinken.’ Arnold en ik gierden het van binnen uit van het lachen, maar uit respect voor haar bleven we rustig. Die eerlijkheid is heerlijk. Onze dochter kreeg haar Ice Tea, maar dat ging niet van harte.

Door deze momenten van eerlijkheid herinner ik mij een telefoongesprek van laatst met iemand die mij benaderde voor begeleiding. Ik sprong haast uit mijn vel na het horen van de woorden dat hij de huidige stand van zaken bij mij wilde droppen in een gesprek om hierna fluitend naar huis te gaan. Nee, dan ben je bij mij op het verkeerde adres, je bent bereid je emotionele bagage te doorvoelen en voor werkelijke verandering te gaan of je gaat op zoek naar een begeleider/therapeut of wie dan ook waar je dat wel kan doen. Ik hoorde het mezelf op strenge toon zeggen: Nee, dat accepteer ik niet, dan kun je beter op zoek gaan naar een andere begeleider.

HSP & Voeding: afscheid nemen van mijn Chinees-zijn?

663431D4-0D31-4022-BB4E-940ECFFE8147.JPG

Foto: dumplings bereid door mijn moeder met biologisch rundergehakt.

De ontwikkelingen op het gebied van voeding en welzijn vinden in onze huishouding plaats in een stroomversnelling. We staan ervoor open. Alhoewel er wel een groot verschil is tussen hoe Arnold en ik de ontwikkelingen “verteren”. Arnold past alles direct toe. Ik ben terughoudender. Ik wil nog mijn geliefde moot MSC gecertificeerde zalm kunnen blijven eten. Recent kwam hij terug uit Brazilië met nieuwe voedingskennis. Hierdoor zijn we wederom plantaardiger gaan eten: onze focus ligt momenteel op vegan en raw food; spirituele voeding.

Dit keer drong het dieper door tot mijn bewustzijn. Al een maand lang at ik geitenkaas in plaats van koemelk kaas, omdat het lichter viel en ik het lekkerder vond. Na het maken van mijn eerste vegan cheese gebaseerd op cashewnoten en edelgistvlokken besloot ik voorlopig geen kaas meer te eten. De vegan cheese was zeer goed gelukt. Hiermee kon ik mijn behoefte aan hartig eten dekken. Arnold vond ‘m zelfs te kazig en Amé vond ‘m ronduit stinken. Voor mij ging er een wereld open en begon al te fantaseren over de diverse vegan kazen die ik zou gaan maken.

Afscheid nemen van mijn Chinees-zijn?
Door deze nieuwe invloeden werd ik, zoals ik al aangaf, diep geraakt. Zou ik afscheid moeten nemen van Chinees eten zoals ik het ken? Alle Chinese bijeenkomsten, visites, vieringen en bruiloften draaien om het uitbundige delen en genieten van eten. Eten in de breedste zin van het woord. Of het wel of niet gezond is voor het lijf en de geest vanuit spiritueel oogpunt wordt niet besproken.

Het ging niet alleen om het eten, het ging om de betekenis dat de Chinese gemeenschap hecht aan het eten. Eten is een communicatiemiddel. Het samen boodschappen doen, koken en het opeten van de feestelijke creaties verbindt ons met elkaar. Met het geven van eten wanneer je op bezoek gaat bij familie of vrienden geef je aan dat je om de ander geeft, het is het willen delen van “rijkdom” in de vorm van goed en gezond eten. Ik huilde om het eventueel nooit meer eten van die dumpling. Ik zag direct voor me dat de dumpling natuurlijk ook kan worden gevuld met groente en Chinese specerijen dat het zo Chinees laat smaken. Toch huilde ik. Dag oude vertrouwde dumpling.

Van vlees naar gefermenteerde groente
In november 2014 deelde ik met mijn moeder dat ik in januari 2015 30 dagen veganistisch wilde gaan eten. Ik was nieuwsgierig naar het effect op mijn lichaam en geest, of ik het zou volhouden en wat ik zou gaan missen. Mijn moeder was in die periode allesbehalve nieuwsgierig naar wat het met mij zou doen. Haar kerstcadeau was een demonstratief gebaar met als boodschap: vlees is goed voor je, eet vlees, veel vlees. Ik kreeg zes kilo vlees cadeau. Een grote homp vlees. Ik hield wijselijk mijn mond en bedankte haar. Het enige wat ik er nog weifelend uit kreeg was: mama, mijn diepvries is te klein.

Flashback: een aantal maanden daarvoor, vertelde mijn moeder tussen neus en lippen door dat ze een week lang plantaardig had gegeten. Terwijl ze dit vertelde zat ze voor een schaal Peking eend. Dit hadden wij voor haar besteld, omdat ze het zo lekker vindt. Ik stelde vragen, maar ze wilde er verder niet over uit wijden. Blijkbaar was het haar niet bevallen. Mij wilde ze er in ieder geval van behoeden: plantaardig eten, mooi niet.

Een grote sprong vooruit: ruim anderhalf jaar na het ontvangen van mijn kerstcadeau spreek ik met mijn moeder en ze is 180 graden bijgedraaid. Mijn zusje en haar zusje bleven tips over gezond eten met haar delen. Het is te danken aan mijn tante dat ze die ene week plantaardig eten was aangegaan. Momenteel kookt ze met biologische speltmeel, boekweitmeel, zilvervliesrijst, kokosnootolie en nog veel meer. Dit alles dankzij mijn zusje. Na de bevalling at ik meer vlees en kip. Eerlijk gezegd had ik hier zin in. Maar na een rijtje Franse kippen (tante), biologisch vlees van de bio markt in Den Bosch (mama) wilde ik mijn eigen voedingspatroon oppakken. Ik had voldoende op onder het mom van ‘het stimuleert gezonde borstvoeding’.

Mijn boodschap was duidelijk. Het kwam binnen. Bij mijn moeder én mijn tante. Hierna ontving ik van mijn moeder twee potjes gefermenteerde groente: rettich en rode en oranje paprika. En van mijn tante twee potten met groene kruiden. Waar ik zo bang voor was, gebeurde niet; het communiceren via eten bleef. Ze houden van mij. Ik voel het. Op mijn manier ben ik nog steeds Chinees. Zelfs zonder het overvloedige rijke eten waarmee ik ben opgegroeid. Ik hoef geen afscheid te nemen. We blijven met elkaar eten, verbinden en communiceren met behulp van eten. En mijn moeder is hiervan het bewijs. Via de app nodigde ze ons uit voor een familie diner bij haar thuis. We zijn van harte welkom en tussen haakjes “vooral vegetarisch”. Dat raakte mij, mijn ziel ontdaan van het culturele jasje.

Wat is jouw relatie met voeding? Hoe eet jij? Sta je open voor nieuwe eetgewoontes? Ik ben benieuwd! Ik lees je reactie graag onder deze blog.

Klik hier voor foto’s van wat wij eten!
Klik hier voor nog meer foto’s van eten op Instagram. 

HSP: stop! 8 tips om je kostbare energie terug te krijgen

Stop met het doen van dingen die je geen energie geven, die juist kostbare energie uit je zuigen. Om concreter te zijn: stop met het praten met mensen uit beleefdheid, terwijl je ondertussen denkt ‘wanneer kan ik er tussenuit piepen’.

Stop met het gaan naar familie verjaardagsfeestjes uit verplichting én onder het mom van ‘ik doe het voor de kinderen, voor de nichtjes onder elkaar’. Ik vraag je, wat is het nut van het stimuleren van het contact tussen kinderen van vijf jaar wanneer de ouders geen authentiek contact met elkaar hebben? Het is ronduit vermoeiend!

Stop ook met het toezeggen van teveel sociale happenings binnen een kort tijdsbestek. De enige die je teleurstelt ben jezelf, de ander dient verantwoordelijkheid te nemen voor zijn/haar emoties van bijvoorbeeld ‘teleurstelling’. Je hebt namelijk als hooggevoelig persoon de tijd nodig om sociale interacties te verwerken en weer op te laden voor een volgende sociale activiteit.

Stop met het functioneren als klaagmuur of emotionele afvalbak. Sterker nog: verminder het contact of stop met de relatie. Een relatie, welke dan ook, is gebaseerd op een gelijkwaardige uitwisseling van verhalen en oprechte interesse in elkaar. Als je het gevoel hebt dat je niet aan bod komt dan is dat zo. Je kunt er nog wat aan doen, maar als jouw pogingen vervliegen zonder enige reactie weet je hoe laat het is.

Stop met het doen van TEveel activiteiten. In het begin denk je ‘leuk, leuk’, maar vaak zonder dat je het door hebt begint het te veel van je te vragen. Het lijkt mij het beste als je vanaf het begin af aan me-time ook inplant. Zo heb je alles gedekt; je behoefte aan sociaal contact en je behoefte aan rust. Om een duidelijk overzicht te krijgen van de activiteiten die je ontplooit of wilt ontplooien kun je een schatting maken van de tijd die het van je gaat vragen. En met alles wat je doet, laat het een keuze vanuit het hart zijn.

Stop met zitten en ‘lui’ zijn. Dit is het tegenovergestelde van het voorgaande stuk, maar ik zal het toelichten. We leven in een lichaam en ons lichaam is onze motor. Om de motor draaiende en fit te houden is het van belang om in beweging te zijn. Juist wanneer je niet zo lekker in je vel steekt. Op zulke momenten is de uitdaging des te groter om jezelf uit de energiezuigende situatie te bewegen, maar het is de moeite waard. Je doet het voor jezelf, je doet het vooral om jezelf weer te voelen. Je bent niet wat je denkt: ‘lui’, ‘slonzig’, ‘lusteloos’ of ‘niet creatief’. Daag jezelf uit en kom fysiek in beweging.

Stop met het eten van voedingsmiddelen die energie van je vragen in plaats van je energie geven. Een goede graadmeter is om je ontlasting eens onder de loep te nemen. Het gaat om een goede vertering en dat jouw lichaam in staat is om de voedingsstoffen uit het eten op te nemen. Heb je last van obstipatie of moet je juist heel vaak voor nummer twee? Neem dan je voedingspatroon onder de loep in plaats van het grijpen naar medicijnen. Er zijn tal van informatiebronnen die je helpen voeding met elkaar te combineren, zodat je binnenkrijgt wat je nodig hebt en hiermee jouw ‘graadmeter’ optimaliseert.

Stop met zelfmedelijden en kom in actie. Werkelijk waar, je hebt veel meer om dankbaar voor te zijn dan het gemok over waar je nu in het leven staat. Wat ik onder andere van vele hooggevoelige personen heb gehoord, is dat ze meer last hebben van hooggevoelig zijn dan dat ze er plezier aan beleven. Dit is een gedachte die behoorlijk destructief kan zijn wanneer je ‘m continue herhaalt. Het wordt een deel van je. Begin je te focussen op de voordelen van jouw hooggevoeligheid. Begin klein en bouw het uit, hiermee verleg je de focus. Ja, het is moeilijk om over jezelf te zeggen dat je creatief bent, maar wie gaat het dan zeggen?

Mijns inziens ervaren deze mensen het verder als een last, omdat ze zichzelf niet voelen. Ook negatieve emoties zijn een deel van je, loop er niet voor weg, maar doorvoel het. Onder al die emotionele zooi komt de hooggevoelige mens tevoorschijn die van nature blij is en lacht. Echt waar. In mijn coachingpraktijk heb ik mensen zien huilen, schreeuwen en keihard lachen; het is één geheel en door acceptatie, erkenning en loslaten van wat je op je schouders draagt, kom je aan bij jezelf.

Voor meer informatie over mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen, zie de website Orchid of Life ~ Life Coaching

30 Days Vegan Challenge: een gezond mondgevoel

IMG_1033

De aanleiding om aan deze 30 Days Vegan Challenge te beginnen, was om aan den lijve te ervaren wat het met mijn lijf en geest zou doen. Zou ik mij gezonder gaan voelen? Zou ik anders gaan denken over voeding? Het antwoord op beide vragen is een volmondig “ja”. Ik heb dit vooral gemerkt aan een fris mondgevoel gedurende de hele dag én dat ik veel meer proef.

Ik zal het frisse mondgevoel eens toelichten. Na het eten van bijvoorbeeld van die overheerlijke zachte Franse kazen bleef er altijd wel iets van de nasmaak hangen. Of van het eten van desserts waar melk in zit verwerkt. Thuis eten wij over het algemeen geen desserts. Die ene keer dat ik vorig jaar een crème brûlée kreeg uitgeserveerd was tijdens een netwerkdiner. Terwijl iedereen aan tafel aan het smullen was en de crème brûlée in no-time op had, bleef die van mij voor 6/8 deel liggen. Om twee redenen: die volle smaak van melkeiwitten trok ik niet in combinatie met een bom suiker dat erin was verwerkt. Na mijn crème brûlée avontuur weet ik dat ik nooit meer een crème brûlée zal eten. Tenzij het een veganistische versie is waarbij rekening is gehouden met de hoeveelheid suiker die erin zit verwerkt. Alle geraffinneerde suiker-vervangers zoals rijststroop, agavesiroop, palmsuiker en dadelstroop blijft zoet.

Na het eten van plantaardige voeding ervoer ik een schoon en fris mondgevoel. En dan heb ik het niet alleen maar over mijn mond, maar ook wat er gaande is in het darmgebied en de maag. Ken je die vreselijke boertjes die je soms na het eten laat en waarbij er geuren en smaken naar boven komen vermengd met maagzuur? Na het eten van plantaardig eten kwam er bij mij niks meer naar boven. Dat ik dit positieve resultaat heb mogen ervaren door recht-toe-recht-aan 30 dagen veganistisch te eten, is voor mij een hele winst. Hiernaast heb ik nog veel meer geleerd en is er veel meer veranderd in mijn denken over voeding. Waar het op neer komt en wat ik iedereen toewens is een gezond en gelukkig leven op basis van het eten van de juiste voeding. Voeding dat voedt in plaats van energie zuigt, kostbare energie van je afneemt, omdat je lichaam iets aan het verteren is waar het lichaam hard voor moet werken.

Draai het eens om, laat jouw lichaam minder hard werken en ervaar hoeveel energie er vrijkomt om leuke dingen te doen.

Dag 25 ~ 26 januari
Ontbijt: Twee boterhammen met avocado, olijfolie en mierikswortel. Koffie met havermelk.
Lunch: Soep met doperwten, Chinese champignons, ui, knoflook en rijstwijn. Salade van een type sla waarvan ik de naam kwijt ben, qua grootte lijkt deze sla op de witlof met mooie gekrulde bladeren met doperwten en een dressing van extra vierge olijfolie, citroensap, palmsuiker en zeezout. Dupois linzen met kurkuma, komijnzaad en djahe.
Tussendoor: twee gedroogde abrikozen. 1 rode wijn. Koffie met havermelk. Water. Twee kamutwafels met hummus.
Diner: Yam met bosui en gebakken ui. Bananencake met een saus van soja yoghurt en nuscarobe.

Dag 26 ~ 27 januari
Ontbijt: Groene smoothie. Twee boterhammen met avocado, olijfolie en mierikswortel. Thee met havermelk.
Lunch: Dupuis linzen met witte rijst, doperwten en witlof.
Tussendoor: Zonnebloempittenreep met lijnzaad, appelstroop, palmsuiker, agavesiroop, chia zaad en geurende kokosolie. Koffie met havermelk. 1 rode wijn. Chips.
Diner: Farro met sperziebonen. Augurk. Peper. Postelein.

Dag 27 ~ 28 januari
Ontbijt: Soja yoghurt met cruesli met gepofte quinoa.
Lunch: Twee boekweitpannenkoeken met edelgistvlokken en avocado. Broccoli.
Tussendoor: Thee. 1 rode wijn. Chips. Osawa cake. Twee mandarijnen.
Diner: Broccoli salade met rucola melange, walnootolie, olijfolie, citroensap, witte wijnazijn en zeezout. Japanse noodles met tofu gebakken in rijstolie met kurkuma en sojasaus.

Dag 28 ~ 29 januari
Ontbijt: Twee boterhammen met amandelpasta. Thee.
Lunch: Rucola melange, postelein, linzen, olijfolie, citroensap en zeezout.
Tussendoor: weet ik niet meer.
Vegan & Raw Diner met vrienden: Salade. Speltcouscous met geroosterde kastanjes, kurkuma en zeezout. Gefrituurde zoete aardappel met zwarte sesamzaad. Thaise couscous met limoen. Salade van venkel en granaatappel. Chips van zwarte mais. Groenten chips. Emping. Raw chocolate. 1 rode wijn. 1 witte wijn.

Dag 29 ~ 30 januari
Ontbijt: Twee bruine boterhammen met amandelpasta. Thee.
Lunch: Rucola melange met couscous en salade van tauge, rode paprika, koriander en rode peper.
Tussendoor: Zonnebloempittenreep. Banaan. Koffie met spelt-amandelmelk.
Diner: Zilvervliesrijst met gebakken tofu, pindasaus en gewokte groenten: bleekselderij, wortel en champignons. 1 Palm bier.

Dag 30 ~ 31 januari
Ontbijt: Twee boterhammen met pindakaas en hummus. Koffie met sojamelk.
Lunch: Bij Spirit.
Tussendoor: Drie rogge crackers met baba ganoush. Water. Thee. Koffie met sojamelk.
Diner: Linzensoep met bio kokoscreme, eko ui bouilon, limoenblad, komijn, koriander en kurkuma.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: snakken naar seafood

IMG_0988

Deze dagen heb ik gesnakt naar sushi, mosselen, vis en pittige smaken. Gek genoeg geen zucht naar vlees. Hormonaal. Verder hoef ik het niet uit te leggen toch? Ik heb het opgevangen door pittiger te eten en te gaan voor comfort food. En mijn comfort food is typisch een kom met Japanse noodles met Chinese champignons, spinazie, rijstwijn, sojasaus, knoflook en sambal. Tijdens het bereiden en het eten van deze kom met overvloeiende zaligheid voel ik mij heel erg Chinees.

Op bezoek bij mijn tante in Amsterdam genoot ik van bruin stokbrood met pindakaas en een deel ervan gedipt in extra vierge olijfolie. Heerlijk. Het stokbrood had ik bij Vinnie’s deli gehaald. Later hoorde ik van haar dat deze bakkerij sinds kort haar deuren had geopend. Ik wilde weten of er melk in zat en de dame ‘dacht’ even na en zei dat er geen melk in zat. Ze zag dat ik dit niet direct voor waarheid aannam waardoor ze begon te twijfelen. Ze vroeg het aan haar collega. Haar collega had een schort om en een of ander hoedje waaruit bleek dat hij de broden bakt. Hij was ontzettend behulpzaam en maakte echt contact. Hij keek mij recht in de ogen aan. Ik voelde het contact. Dat is in mijn beleving tegenwoordig zeer zeldzaam. Daar genoot ik wel van; op een oprechte manier geholpen te worden. Hij las mij zelfs de ingrediënten van het stokbrood voor!

Een Vegan Challenge lijkt op het eerste gezicht niet echt handig als je een dag op stap bent. De opties om ergens compleet vegan, gevarieerd en lekker te kunnen eten zijn minimaal. Gelukkig stonden mijn vrienden ervoor open om ergens veganistisch te gaan eten. Samen met een vriendin hebben we genoten van een salade bij SLA op de Westerstraat in Amsterdam. Hierna ging ik weer voor een salade bij La Place in Utrecht. De volgende dag hunkerde ik naar iets stevigers dan bijna de hele dag groenten. Ik heb het goedgemaakt met boekweitpannenkoeken en rijk belegde broodjes voor de lunch.

O,ja, dit is ook wel noemenswaardig. De buikpijn die ik in mijn Vegan eetdagboek noem kwam door het eten van berglinzen die nog niet helemaal gaar waren. De tweede keer buikpijn kwam doordat ik wilde testen of het daadwerkelijk door deze linzen werd veroorzaakt.

Vegan eetdagboek dag 19 t/m 24

Dag 19 ~ 20 januari
Ontbijt: 1 boekweitpannenkoek met avocado en marmite. ½ pannenkoek met amandelpasta. Thee met havermelk.
Lunch: Farro met gemengde sla, veldsla, zongedroogde tomaten, groene olijven, walnootolie, zelfgemaakte rode & groene peper en edelgistvlokken. Tofudressing.
Tussendoor: Twee kokos-citroenkoekjes. Heet water.
Diner: Groene smoothie: spinazie, avocado, sojamelk, veldsla en appel. Twee kleine boterhammen met amandelpasta.

Dag 20 ~ 21 januari (buikpijn: berglinzen)
Ontbijt: 1 boekweitpannenkoek met edelgistvlokken. Heet water.
Lunch: Berglinzen met broccoli en tofudressing.
Tussendoor: Koffie met havermelk. 1 banaan. Cashewnoten. Appel-limoensap. Heet water. Rijstwafel met Jori pindakaas.
Diner: Pastinaak, wortel, uit en aardappelpuree met zout en olijfolie. Postelein.

Dag 21 ~ 22 januari (buikpijn)
Ontbijt: 1 boekweitpannenkoek met gebakken ui en edelgistvlokken. Heet water. Appel-limoensap.
Lunch: Salade bij SLA in Amsterdam: pompoen, champignons, aubergine, Japanse dressing, kiemen, halve avocado.
Tussendoor: 2 gedroogde abrikozen. Cashewnoten. Bruin stokbrood met extra vierge olijfolie en pindakaas. Thee. Twee mandarijnen. Wortelsap.
Diner: Salade bij La Place: spruitjes in sambal, gegrilde venkel, champignons, aubergine en radijs.

Dag 22 ~ 23 januari
Ontbijt: Twee boekweitpannenkoeken met Jori pindakaas en Nuscarobe. Thee. Wortelsap.
Lunch: Bruin ciabatta-achtig broodje en wit kaiserbroodje met zonnebloempasta met aubergine en rucola.
Tussendoor: Drie gedroogde abrikozen. Bananencake van boekweitmeel, amandelmeel, kokosolie, blauwe maanzaad, cacao poeder, 3 kleine bananen en havermelk. Twee palmbier. Hummus. Pindakaas. Twee rijstwafels met een mengels van wortel en pastinaak.
Diner: Salade met rucola, postelein, witte azijn, olijfolie, appel, zonnebloempasta met aubergine, mierikswortel en edelgistvlokken.

Dag 23 ~ 24 januari
Ontbijt: Twee tarwepannenkoeken met zonnebloempasta met aubergine. Thee.
Lunch: Spinazie salade met geraspte wortel, ui, olijfolie, limoensap.
Tussendoor: Koffie met havermelk en bananencake. Twee mandarijnen. Chips. Spinaziesalade met marmite. Havermelk. Twee crackers met zonnebloempasta met aubergine en pindakaas.
Diner: Pastinaakpuree. Witte rijst met gewokte spinazie en gebakken tofu met pindasaus.

Dag 24 ~ 25 januari
Ontbijt: 1.5 tarwe/speltpannenkoek met marmite en avocado. Koffie met havermelk.
Lunch: ¾ bruin broodje, ¼ wit broodje met salade van komkommer, doperwten, walnootolie en hennepzaad. Dip van zonnebloemolie van de zongedroogde tomaten met extra vierge olijfolie en mierikswortel.
Tussendoor: 1 banaan. 1 mandarijn. Water. 1 rode wijn.
Diner: Spelt pasta met een saus van hummus en rode bieten. Edelgistvlokken. Bananencake met nuscarobe.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: ontdekken van nieuwe eetgewoonten

IMG_0874

Dag in, dag uit ontdek ik nieuwe eetgewoonten. Dat is natuurlijk ook inherent aan het aangaan van een challenge. In plaats van een heerlijk mals biologisch biefstukje, mosselen, vis (sushi!!) en ei leer ik nu verschillende soorten linzen kennen. Voor deze challenge wist ik niet dat je berglinzen een half uur kunt stomen om deze gaar te krijgen. Bovendien blijven ze heel wat een lekkere bite geeft in salades. Edelgistvlokken zijn ook een uitkomst als je een risotto klaarmaakt of een salade wat meer pit wilt geven. Het hartige van edelgistvlokken is vergelijkbaar met het hartige van parmezaanse kaas. Verder ontdekte ik laatst dat de biologische cruesli (te koop bij de AH) gezoet is met rietsuiker en de havercrunchy van de Ekoplaza gezoet is met honing. Onze dochter was erg blij dat zij de hele zak met havercrunchy mag oppeuzelen.

Waar ik in het begin echt aan moest wennen, waren de hoeveelheden veganistische en rauwe voeding die ik tot mij moest nemen om niet al te snel weer trek te krijgen. Ik had bijvoorbeeld heerlijke erwtensoep klaargemaakt met slechts miso bouillon blokjes van de Ekoplaza. Het was mijn avondeten. Na het eten ging ik achter de laptop aan de slag. Blijkbaar had ik voldoende gegeten om een paar uur achter elkaar door te werken. Daarna werd ik overmand door vermoeidheid. Tijdens het naar-bed-gaan-ritueel voelde ik mijn maag lichtjes knorren, maar door de vermoeidheid koos ik ervoor om te gaan slapen. Rond tien uur ging het licht uit. Weldra lag ik te draaien en te draaien. Jemig, ik moest toch nog wat eten. Ik stond op en at twee rijstwafels met hummus, left-over tomaten-kokos soep met broccoli en bloemspruiten. Anders zou ik nooit en te nimmer in slaap kunnen vallen. Deze ervaring heeft me geleerd dat ik dus wel wat meer mag eten dan een kom erwtensoep!

En nu kom ik op de geur van vlees. Daar heb ik van mogen genieten op dag 12 en 14. Uit de diepvries haalde ik een stukje biologisch vlees voor mijn dochter. Ik bakte het in kokosvet en ze at het gretig op. Ze spreidde tijdens het eten zelfs haar armen wagenwijd open en riep keihard ‘lekker, dit vind ik zo lekker’. Hmmm…Vanaf jongs af aan vindt ze vlees lekker. Hierdoor begon ik te geloven dat wij mensen simpelweg carnivoren zijn. Eenzelfde verhaal hoorde ik van een zeer voedingsbewuste kennis wiens dochtertje van 1 jaar een drumstick met smaak schoon kluift. Dit alles is dan wel in strijd met wat ik heb gezien in deze documentaire over veganisme van een half uur: 

Blijkbaar kun je een baby dragen als veganist en het kind veganistisch opvoeden. Hier wil ik wat meer in gaan duiken alvorens ik daar eventuele stappen in ga zetten, voor mezelf en voor ons kind.

Vegan eetdagboek dag 11 t/m 14

Dag 11 ~ 12 januari
Ontbijt: Twee speltpannenkoeken met amandelpasta. Thee.
Lunch: Twee spelt boterhammen met tomatensaus en artisjok mengsel en kom met bloemkool, broccoli en wortel.
Tussendoor: Koffie met sojamelk, gezoet met agavesiroop. Smoothie van ….. Açai bes & rode bessen sap en kokoswater van Healthy People.
Diner: Spruitjes met taugé en edelgistvlokken, amaranth, krokant gebakken tofu en hot mango chutney. Dip: sojasaus met Chinese vijf-kruiden mix.

Dag 12  ~ 13 januari
Ontbijt: Twee spelt-boekweit pannekoeken met amandelpasta en marmite. Thee.
Lunch: Soba noodles met boerenkool, taugé met tomatensaus, sojasaus.
Tussendoor: Koffie met sojamelk gezoet met agavesiroop. Chips. Twee roggecrackers met artisjok mengsel. Japanse mix. Açai bes en rode vruchten sap. Water. Zeewier. Amandelmelk. Diner: Chinese aardappel met wortel, ui, kurkuma, komijn, sojasaus, koolzaadolie, zout, marmite en water.

Dag 13 ~ 14 januari
Ontbijt: Havermoutpap met banaan, chia zaad, hennep zaad, bosvruchten, pompoenpitten en amandelmelk. Thee.
Lunch: Soja yoghurt met havercrunchy. Heet water.
Tussendoor: Twee crackers met hummus. Açai bes & rode bessen sap. Thee. Water. Koffie met sojamelk. Twee kokos-citroenkoekjes (Ekoplaza)
Diner: Yam, Chinese aardappel met wortel, doperwten, kurkuma, komijn, sojasaus en gewokte fijngesneden spruitjes, venkel en ui.

Dag 14 ~ 15 januari
Ontbijt: Soja yoghurt met havercrunchy, zonnenbloempitten, hennep zaad, diepgevroren aardbeien en cacao nibs. Heet water.
Lunch: Spelt couscous met gewokte spruitjes, diverse champignons en groene olijven.
Tussendoor: Chai thee met sojamelk. Twee rogge crackers met hummus. Sojamelk met havercrunchy. Emping. 1 bio bloedsinaasappel.
Diner: Kastanjechampignons gebakken in kokosolie, koolzaadolie en knoflook met spelt couscous, mungbonen, rijstwijn, sojasaus en huisgemaakte hete peper.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: doe het samen!

IMG_0903

In november 2014 kondigde ik aan dat ik de 30 Days Vegan Challenge aan wilde gaan. Eén vriendin haalde ik over de streep en een andere vriendin kondigde spontaan aan dat ze ook mee zou doen. Op onze housewarming maakten de dames kennis met elkaar. Het leuke van deze 30 Days Vegan Challenge vind ik wel dat ik het samen met mijn gezin en deze twee vriendinnen doe. Verder deelde ik het met zakelijke relaties en andere vrienden en ontving de hulp en steun die ik nodig had om hiermee aan de slag te gaan. Nogmaals, ik ben ontzettend blij dat ik twee maanden lang de tijd heb genomen om mezelf op deze Challenge voor te bereiden. Een combinatie van een goede voorbereiding en het aangaan van deze challenge met meerdere mensen is leuk, fijn en inspirerend.

Het leek een vriendin van me leuk om tijdens deze 30 dagen bij elkaar te eten. Op dag 7 waren wij bij haar uitgenodigd. Voor Kerst had ze namelijk een Veganistische kookboek van Attila Hildmann gekregen en het organiseren van een etentje nodigde uit om een aantal recepten uit te proberen. Oelalala, wat hebben wij ons buikje lekker rond gegeten. Wat voor ons een grote ontdekking was, was dat je van amandelpasta een overheerlijke witte pastasaus kunt maken. Verder konden we over onze spelt spaghetti een mengsel van gemalen cashewnoten, pijnboompitten, edelgistvlokken en zeezout strooien. Het had eenzelfde bite als de doorgaanse Parmezaanse kaas die we gewend zijn bij een pasta te eten. Het is overduidelijk dat je heel goed veganistisch kunt eten. Je moet gewoon weten wat je kunt eten én op welke manieren je het kunt bereiden. Een gebalanceerde combinatie van geur, smaken, kleuren en diverse texturen maakt een maaltijd tot een waar feest.

Over feest gesproken. Op dag 9 stond er een bruiloft op de planning! De vriendin bij wie we op dag 7 hadden gegeten, had voor deze bruiloft twee veganistische quiches gemaakt. Geweldig. Er stonden twee rijen met tafels vol met lekkers. Op kaarten stond aangegeven welke ingrediënten er in de gerechten te vinden waren. Het veganistische, vegetarische, glutenvrij en suikervrije hoekje was klein, maar fijn. Dat ik op een bruiloft mijn belofte aan deze Challenge op een fijne en gevarieerde manier kon voortzetten was te gek. Ik heb een ieni-mini stukje kaas binnen gekregen. Het zag er ondefinieerbaar uit en ik wilde weten wat het was. Een wijntje op zijn tijd vind ik lekker, maar ik kreeg mijn glas niet eens leeg. De biologische sapjes hielden mij op de been. Deze bruiloft was er overigens één uit duizenden. Wat een spektakel! Met veel dans, dans en nog eens dans. Het bruidspaar traint bij onze capoeira groep en wij, als Brincadeira de Capoeira Den Haag, waren erbij om een optreden te geven.

Ik geef toe, op dag 9, heb ik al met al veel meer gegeten en gedronken dan een doorgaanse dag. De dag na zo’n feestdag had ik zin om de dag met een lekker ontbijt te beginnen. Dat houdt in, niet heel gezond, maar een wit broodje met baba ganoush. Omdat ik het zo lekker vond, vond ik het toch verdacht en liet mijn ogen over de kleine lettertjes glijden. Ah, nee, ei!! Waarschijnlijk heel weinig, maar toch, wat nu? Hmmm…de Vegan politie (mijn dochter) zei ‘niet eten, stoppen’ (met een brede grijns!). Maar ik koos ervoor om dit overheerlijke witte broodje wel op te peuzelen met deze verrekte Baba ganoush waarvan ik niet had verwacht dat er ei in zou zitten. Ik maak het zelf namelijk altijd klaar zonder ei. Maar goed, ik beschouw het nog steeds als een challenge, dus we gaan ermee door!! That’s the spirit. Ja, toch? Niet dan?

Vegan Eetdagboek. Dag 7 t/m 10.

Dag 7 ~ 8 januari
Ontbijt: Havermoutpap met rozijnen, hennepzaad, lijnzaad, zonnebloempitten, pompoenpitten en amandelmelk.
Lunch: Smoothie van avocado, spinazie, andijvie, bleekselderij, mango, aardbei, sojayoghurt. Twee bruine boterhammen met hummus, radijskiemen en olijfolie extra vierge.
Tussendoor: Drie rijstwafels met hummus. Thee.
Diner bij een vriendin: broccoli soep met kokos en chili, spelt spaghetti met spinazie, pijnboompitten in een saus van amandelmelk.Mengsel: gemalen cashewnoten, pijnboompitten, edelgistvlokken en zeezout. Als dessert: soja yoghurt met frambozen en kokos. Perensap. Açai & rode bessen sap.

Dag 8 ~ 9 januari
Ontbijt: Twee spelt boterhammen met hummus en olijfolie en thee.
Lunch: Havermoutpap met zonnebloempitten, pompoenpitten, water, sojamelk, banaan en een theelepel amandelpasta.
Tussendoor: Koffie met sojamelk. Smoothie met rode biet, bosvruchten, aardbei, andijvie, bleekselderij en een beetje agave siroop. Bakje chips. Dip: hot tomato. Water. Banaan.
Diner: Gigli pasta (wit) met boerenkool en uien gebakken in koolzaadolie.

Dag 9 ~ 10 januari
Ontbijt: rode linzen met snufje zout en olijfolie
Lunch: Gigli pasta (wit) met broccoli in tomatensaus met ui, knoflook, oregano, basilicum
Tussendoor: Heet water. Twee boekweitpannenkoeken met hazelnoot carobe. Farro met broccoli en ui. Rode linzensoep met miso bouillon. Bleekselderij gevuld met een mengsel van artisjokken, zongedroogde tomaten, zonnebloempitten en edelgistvlokken.
Diner op een bruiloft: 2 stukken vegan quiche met groenten, tofu en sojaroom. Quinoa salade. Rucola salade. Ingelegde komkommer. Rode wijn. Biologische cranberry-appelsap en vlierbessen-appelsap. Water. Cashewnoten in plaats van al dat overheerlijk ruikende lekkers.

Dag 10 ~ 11 januari
Ontbijt & lunch: Wit broodje en rijstwafel met Baba ganoush. (ei!!) Thee. Koffie met sojamelk en agave siroop.
Tussendoor: lychees. Popcorn met palmsuiker en stevia. Rode linzensoep met miso bouillon en farro. Restantje Smoothie met rode biet, bosvruchten, aardbei, andijvie, bleekselderij en een beetje agave siroop.
Diner: 3 spelt boterhammen; 2 met artisjok mengsel, 1 met hot tomato, handvol flower sprout. Heet water.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: onbewust zondigen

IMG_0804

Nooit gedacht dat ik tijdens deze Vegan Challenge een keer iets zou eten wat niet veganistisch is. Maar toch is het gebeurd. Op de dag dat onze dochter met de waterpokken thuis was, besloot ik samen met haar ketanballetjes gevuld met pindakaas, tahin en chocolade te maken. Het was de eerste keer dat ik dit zou gaan maken. Ik zocht een recept op, maar standaard wijk ik daarvan af. Tijdens het maken en tijdens het eten dacht ik continue dat ik iets veganistisch verantwoord aan het maken was. Not. Jammer. Ja, toch jammer, ook al was het maar een klein beetje melk dat ik binnen heb gekregen. Zonder erbij stil te staan had ik chocoladepasta gebruikt waar melk in zat.

Hiermee kon ik de hand schudden van een vriendin die ook meedoet met de Vegan Challenge. Zij smste mij met de vraag of ze eigenlijk wel honing mag eten? En of ze wol en leer mag dragen? Zij was uit eten met een vriend die wel van een stuk vlees houdt. Na het eten nam ze een thee en normaal doet ze er geen suiker in, maar deze keer vond ze de thee wat bitter en deed er honing in. Nee, eigenlijk hoort het niet bij veganistisch eten. Honing is een product dat afkomstig is van bijen. Bijen verzamelen vooral nectar in de winter om deze koude periode door te komen en ze overleven de winter niet als de nectar van hen wordt afgenomen. Wat betreft het dragen van wol en leer. Een veganist in hart en nieren zou het niet doen, maar ik focus mij tijdens deze Challenge op het eten. Dat vindt ik wel meer dan genoeg.

Ik heb al zeven dagen veganistisch gegeten en dat voelt goed. Vandaag bemerkte ik een algeheel fris en gezond mondgevoel op. Heerlijk. Verder heb ik het gevoel dat ik na elke maaltijd direct aan de slag kan gaan. Ik hoef niet uit te buiken van datgene wat ik heb gegeten. Zoals je aan mijn eetdagboek merk eet ik veel hummus. Hummus maak ik zelf, in verschillende variaties. De plastic bakjes van de Hema vind ik erg prettig om de hummus mee in te vriezen. (met groene deksels, 5 stuks voor €2,50)

Vegan Eetdagboek. Dag 4 t/m 6.

Dag 4 ~ 5 januari
Ontbijt: Smoothie van sojamelk, rode bieten, avocado, banaan met cacao nibs en kokos snippers. Koffie met sojamelk. Lunch: drie bruine boterhammen met hummus en radijskiemen.
Tussendoor: Chai thee met amandelmelk. Heet water. Restantje ontbijt smoothie.
Diner: gebloemde spruiten met gele wortel, spinazie met knoflook en sojasaus, gebakken tofu met een sausje van avocado, gember en sojasaus.

Dag 5 ~ 6 januari Ontbijt: Twee boterhammen met pindakaas. Thee. Lunch: Smoothie: sojamelk, appel, spinazie, avocado en rode bieten.
Tussendoor: twee mandarijnen, ketanballetjes met een vulling van pindakaas, tahin en chocolade. Thee. Koffie met amandelmelk.
Diner: Erwtensoep met miso bouillon blokjes en rijstwijn. Late snack: twee rijstwafels met hummus, left-over tomaten-kokos soep met broccoli en bloemspruiten.

Dag 6 ~ 7 januari Ontbijt: Havermoutpap met rozijnen, hennepzaad, lijnzaad, zonnebloempitten en amandelmelk.
Lunch: Zelfgebakken frietjes in kokosolie met hummus, andijviesalade met mungbonen en dressing van sojayoghurt, knoflook, sojasaus en walnootolie.
Tussendoor: twee mandarijnen. Heet water. Koffie met amandelmelk. Cashewnoten. Japanse mix.
Diner: Erwtensoep, gewokte broccoli en hummus.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

Vegan Eetdagboek. Dag 1 t/m 3

Spirit Rotterdam

Foto: Lunch @ Spirit in Rotterdam 

Het is wat om met een Vegan Challenge te beginnen, terwijl we (Arnold en ik) op stap zouden gaan in Eindhoven. Van tevoren had ik uitgezocht dat we bij Sri Ganesh, een 100% vegetarisch Indiaas restaurant zouden kunnen gaan eten. We hadden niet van tevoren gereserveerd en waren eind van de middag binnen gelopen om door te geven dat we ’s avonds wilden komen eten. Op hun website stond dat de gerechten zelfs zonder dierlijke producten worden bereid. Qua smaak en textuur kwamen we zeker aan onze trekken. Wat een rijkdom aan smaken biedt de Indiase keuken. Zelfs wanneer het veganistisch eten betreft. De ober kreeg heel wat vragen op voor de kiezen. De menukaart was namelijk niet duidelijk. De gerechten stonden erin met hun Indiase naam en er stond geen uitleg bij. En we wilden nogal wat, namelijk geen gluten en geen melkproducten. Het gerecht met yoghurt werd uit het menu gelaten en hiervoor kregen we een licht zuur-zoete komkommer, tomaat en ui salade.

Mijn eerste uitdaging in Eindhoven was overigens wat ik tussendoor wilde snacks. We liepen een supermarkt in en de crackers die ik oppakte, bevatte melkvet. Hoppa, terug in het schap. Ik stond ook even stil bij croissants. Oei, daar had ik ook wel zin in, maar een croissant zonder boter vind je niet zo snel. Uiteindelijk liepen we de supermarkt uit met komkommer, een kist mandarijnen, ongezouten cashewnoten, water en Japanse mix. Alhoewel ik vanaf begin november mezelf aan het voorbereiden was door doordeweeks veganistisch, vegetarisch of raw te eten, moest ik toch wel even slikken bij wat ik wel en niet kon eten door volledig veganistisch te gaan eten. Dat ‘slikken’ was gelukkig maar van korte duur, want het gevoel opnieuw te leren denken over voeding voelt als een frisse douche op een warme zomerdag. Ik vind het verfrissend om mijn gewoontes uit te dagen. Zoals je hieronder in mijn eetdagboek kunt lezen ben ik nogal gehecht aan mijn koffie met sojamelk in de ochtend. In november ging ik opeens vanzelf over op kruiden thee of een mok heet water om de dag te beginnen. Wellicht gaat het deze dertig dagen ook plaatsvinden. Let’s see!

Op dag 2 van deze Vegan Challenge waren we nog steeds onderweg. Thuis veganistisch eten is altijd nog makkelijker dan het hanteren van deze levensstijl wanneer je onderweg bent. Na mijn grote vriend Google geraadpleegd te hebben, kwamen we op dag 2 uit bij Vegan walhalla; Spirit in Rotterdam. Wat ik miste bij Sri Ganesh vond ik bij Spirit in veelvoud. Spirit is een restaurant die staat voor 100% biologisch en vegetarische gerechten. Wat betreft veganistisch eten kunnen ze er ook wat van. Keuze genoeg. Al watertandend schreed ik langs het buffet. Kaarten op het buffet vertelden ons precies welke ingrediënten in het gerecht waren verwerkt. Je kunt er uitgebreid ontbijten, lunchen, dineren en afhalen. Je maaltijd wordt afgewogen. Je betaalt wat je opschept. Wat een verwennerij en wat een inspiratie. Ander pluspunt: water is overigens gratis. Uit eten gaan als veganist is blijkbaar wél mogelijk. Sri Ganesh en Spirit, dank jullie wel voor het aanbod.

Vegan Eetdagboek. Dag 1 t/m 3. 

Dag 1 ~ 2 januari
Ontbijt: twee bruine boterhammen met artisjok en zongedroogde tomaten. Koffie met sojamelk.
Lunch: volkoren spaghetti met tofu, kokosmelk, cashewnoten, bleekselderij, wortel.
Tussendoor: water, twee mandarijnen, één banaan, cashewnoten, twee gedroogde abrikozen, thee, muntwater, Latte Machiatto met sojamelk.
Diner: Sri Ganesh, zie foto. Rode linzensoep. Snijbonen. Pittige aubergine. Komkommer en tomaat salade. Witte rijst. Aardappel in een gele curry.

Dag 2 ~ 3 januari
Ontbijt: één banaan, handvol cashewnoten, water.
Lunch: Spirit in Rotterdam. Vegan paradise. Quinoa salade, boerenkool en avocado salade, avocado met citroen, tofu maki, tarte tatin rode biet, vegan tzaziki (tot hier; zie foto) en vegan cheese cake.
Water. Koffie met amandelmelk.
Tussendoor: Slow juice met wortel, bleekselderij, gember, citroen en komkommer. Laagje witte wijn. Emping. Thee.
Diner: drie bruine boterhammen met een groentegerecht van aubergine in tomatensaus met kurkuma, komijn, zout en sojasaus. Komkommer ingelegd in water, sambal, citroensap en sojasaus.

De slow juice was door niemand minder dan mijn dochter gemaakt. Zie hier het filmpje. 

Dag 3 ~ 4 januari
Ontbijt: Smoothie van sojamelk, spinazie, avocado, diepvriesfruit bosbessen en aardbeien, cacao nibs en kokos snippers. Heet water.
Lunch: Drie bruine boterhammen met mengsel van mungbonen met masala kruiden, sojasaus en olijfolie. Ingelegde komkommer.
Tussendoor: Japanse mix. Koffie met sojamelk.
Diner: Tomaten-kokossoep met broccoli en champignons. Boekweit met zongedroogde tomaten en augurk.
Snack: rijstwafel met zelfgemaakte hummus.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015.