Hoe om te gaan met bange kinderen


Afgelopen weekend ontvingen we in de groepsapp van één van onze kinderen een emotioneel getint bericht: er was een dieptepunt bereikt in de ouder-kind relatie. Desbetreffende ouder ontving hele lieve berichten waaronder onderstaand verhaal dat ik graag met je wil delen.

Gekopieerd en vertaald van een leraar in de VS.
Beste ouder met schoolgaande kinderen,

Je hebt waarschijnlijk de neiging om een strakke minuut tot minuut rooster te maken voor je kinderen. Je hoopt op uren leren, online oefeningen, experimenten en boek verslagen. Je gaat schermtijd beperken tot alles klaar is! Maar er is iets belangrijks…

Onze kinderen zijn net zo bang als wij op moment. Ze horen niet alleen alles wat er gebeurt maar ze voelen ook onze constante spanning en angst. Zij hebben nog nooit zoiets meegemaakt. Ja, het idee van 4 weken vrij vinden ze geweldig en ze hebben waarschijnlijk het idee dat het een ontzettend leuke vakantie gaat zijn, niet zich realiserend dat de werkelijkheid is dat ze thuis vast zitten zonder hun vrienden te kunnen zien.

In de komende weken zul je steeds meer gedragsproblemen zien ontstaan. Of het nou angst is of boosheid of protest omdat ze niets ‘normaals’ kunnen doen – het komt eraan. Ze gaan meer ‘meltdowns’ krijgen, woede aanvallen, en tegendraads gedrag in de komende weken. Dit is normaal en te verwachten onder deze omstandigheden.

Waar kinderen nu behoefte aan hebben is om zich veilig en geliefd te voelen. Het idee hebben dat het allemaal goed gaat komen. Dit kan betekenen dat je je perfecte rooster moet gaan vergeten en je kinderen iets meer kind laten zijn. Speel buiten en ga met ze wandelen. Bak koekjes en klieder met verf. Speel bordspellen en kijk films. Ga samen experimenteren of zoek virtuele rondleidingen van musea of dierentuinen. Begin een boek te lezen samen met het hele gezin. Ge lekker onder een deken knuffelen en doe helemaal niets.

Maak je geen zorgen over achterstand op school. Alle kinderen zitten in hetzelfde schuitje en ze zullen het allemaal wel redden. Als we terug zijn in het klaslokaal, gaan we hun koers corrigeren en ze tegemoet komen op hun niveau. Leraren zijn hier experts in! Ga in het moment geen ruzie met ze maken, omdat ze geen zin hebben in rekenen. Ga niet tegen ze schreeuwen als ze het rooster niet volgen. Verplicht ze op dat moment niet om twee uur te leren als ze dat niet willen.

Als ik je één ding kan meegeven is het dit: als dit allemaal is afgelopen, is de mentale gezondheid van je kind veel belangrijker dan hun academisch niveau. En hoe ze zich nu voelen zal hen veel langer bijblijven dan wat ze precies gedaan hebben in die vier weken. Hou dat in gedachten, ieder komende dag.

Stay safe.

Toch niet sterven

Als ik niet beter zou weten, zou je elke dag op de mat
Sterven voor mijn ogen onder mijn begeleiding
Je zit op de bank, kijkt pijn uit je ogen, levenloos
Je kan niet meer nadenken staan of bewegen
Ik dwing je te gaan liggen op de mat 
Het is weer tijd om herboren te worden
Herboren is je geboortetrauma 
Doorvoelen, los te laten zodat je echt
Leert lopen op je eigen benen 

Als ik niet beter zou weten, zou ik bang, een dokter 
Bellen angstig vragen vertellen paniek
Mijn partner heeft epileptische achtige aanvallen
Mijn partner kan niet lopen 
Mijn partner heeft pijn in haar nek
Steken in haar borst
En knalt af en toe uit elkaar van wanhopige ellende
Wij leven en zijn zelf het medicijn 
Of de motor achter ons eigen heling, ik zeg: 
“Adem eerst drie keer diep in…en..”
Daar ga je al. Je ademt even het leven in
En je transformeert in een baby. 
Je laat los, vind het eng, het voelt als doodgaan

Als ik niet beter zou weten, zou ik iets anders zeggen
Maar ik zeg: “Ga maar dood, laat maar los en breek…
In duizend stukken” 
Natuurlijk weet ik dat dit het tegenovergestelde effect heeft
De baby in jou wil niet dood. Wil niet voelen. Wil niet
Wil niet voelen hoe zij alleen is gelaten
Wil niet voelen dat zij boos is 
Wil niet voelen dat zij mag voelen
De baby wil niet. Maar de baby wil wel. 
Jij, jouw ziel, wil wel…. Daarom gebeurt het
Je volwassen lichaam stopt er mee

Niet meer vasthouden aan familie pijn
Niet meer vasthouden aan braaf zijn
Niet meer vasthouden aan alles nep
Vast willen pakken aan, wat is echt
Echt is jouw gevoel, echt is jouw kloppende hart
Echt is wat de baby echt wil 
Het eerste wat zij ooit deed
Diep inademen, diep diep inademen 
En ontspannen uit….Maar de ontspanning is er al 40 jaar uit

Hoe ontspannen bij schreeuwende mensen?
Hoe ontspannen bij Chinese dictator achtige trauma’s?
Hoe ontspannen bij een sociale cultuur
Die geen ene FUCK geeft om jou, jij, of iets persoonlijks 

Gelukkig weet ik beter, ik vertrouw ik voel 
Lees je energie, laat je vrij, schreeuw maar 
Krijs maar, al het gif uit je lijf
Bedankt dat ik je mag helpen 
Bedankt voor al je gegeven hulp aan mij
Toen ik ook als een baby, kleine jongen stierf 
in het vasthouden aan angst, om te voelen
Verloren in de wanhoop het leven, jij gaf me even
Hoop opluchting ontspanning fijn onze pijn
Is nep, wel een goed theaterstuk 
Het is tijd om naar het theater te gaan
Doorvoelen wat echt lijkt maar niet is

Jij durft te breken
Jij durft te sterven
Omdat diep van binnen
De baby in jou lacht
Van zuurstof, vrijheid, kracht
Stort in, laat los, 
Het is tijd om te leven. 

Geschreven door Arnold Baldé

De impact van het corona-virus

Mijn werkdag stond vandaag in het teken van het corona-virus én emotionele ontwikkeling. De sessies werden afgetrapt met de impact van de maatregelen rondom het corona-virus in ons werkende en persoonlijke leven. Bij de meeste mensen was de angst om het te krijgen er niet, maar wel dat ze onrustig werden door de onrust onder de mensen. 

Van bijvoorbeeld de maatregel op scholen dat de leerkrachten extra moeten letten op de hygiëne. Tot aan het gevoel van angst dat je bekruipt wanneer je het laatste pakje gezeefde tomaten uit het schap pakt. 

Hoe kan een leerkracht naast het overdragen van de lesstof en/ of het in gareel houden van een kleuterklas nog letten op dat iedereen zijn handen goed blijft wassen? En stel dat er eentje ertussendoor glipt en op vele plekken zijn of haar handdruk achterlaat? En dan zijn er ook nog ouders die totaal flippen, omdat ze bang zijn dat een kind die in een risico-gebied is geweest hun kind besmet. En dit terwijl het kind gezond was verklaard door de GGD. Angst verblind. Leerkrachten moeten omgaan met de emoties van ouders, kinderen en collega’s. Bijvoorbeeld oudere leerkrachten die werken als mantelzorger voor hun ouders: bij het verlaten van het bacteriënhok gaan ze op weg naar hun zieke ouder. Wat een clash, wat een zorgen kan een mens met zich meedragen zo de hele dag door.

Onderweg, al wandelend van school naar huis, zag ik twee jongens van rond de 11 jaar aan ons voorbij fietsen. Zegt de één tegen de ander: “De scholen gaan pas dicht wanneer we allemaal dood zijn.” Tien meter verderop passeerden we een terras voor een wijkcafé. Daar zaten een moeder en haar zoon van rond de 11 jaar. Zegt de moeder: “Ik kijk even of ik vanuit huis moet werken.” Iedereen heeft het erover. Ben jij bang? 

Ik ben niet bang om het te krijgen. Wel volg ik de adviezen van het RIVM op. Ik heb nog niet eerder op zoveel manieren achter elkaar mijn cliënten gegroet: op een gepaste afstand gebogen, vrolijk gezwaaid en op eerbiedige wijze met de handpalmen tegen elkaar een knikje gegeven. 

Naast de zorgen zijn er ook mensen die het hele gebeuren rondom het corona-virus op een positieve manier kunnen zien. Hoe goed is het eigenlijk dat we nu gezamenlijk onze sociale activiteiten op een zeer laag peil moeten zetten, zodat we de kansen vergroten dat we gezond blijven. Geweldig! In mijn wereld waarin emotionele ontwikkeling en gezondheid centraal staan gebeurt dit al. Een introvert hooggevoelig persoon zei: “Voor mij verandert er eigenlijk bar weinig nu alle openbare sociale gelegenheden sluiten.” En een extraverte hooggevoelige onderneemster vond het wel prima dat een aantal opdrachten vooruit waren geschoven. Ze had het al druk genoeg. Bovendien verschijnt ze binnenkort in de media en als mensen massaal thuis gaan zitten wordt er meer gelezen. 

Mijn afspraken van vandaag gingen gelukkig allemaal door. Ik ga ervan uit dat mijn afspraken komende week ook doorgaan. Speelafspraken zijn wel afgezegd. Pathé thuis kwam in mijn mailbox binnen met 100’en films die met korting zijn te bekijken. Hoogstwaarschijnlijk zal Netflix booming zijn. Op twitter zag ik een mooi initiatief voorbij komen die vanavond ergens in Italië plaatsvindt. Via whatsapp werd de oproep gedaan om op een bepaald tijdstip met je muziekinstrument op het balkon te gaan staan om samen muziek te maken.

Ja joh, laten we met zijn allen weer naar binnen gaan, cocoonen of lekker naar buiten met de wind door je haren. Wellicht worden we ondertussen creatiever in het opzoeken van elkaar, om de verbinding te blijven ervaren. Om de mensen in de supermarkt vriendelijk aan te blijven kijken, terwijl de angst om je heen zoemt. Blijf bij jezelf. Kalm. Zo hou je je immuunsysteem krachtig. 

Met Com-Passie, 

Chungmei

HSP: ik ben mijn anti-depressiva aan het afbouwen

Op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie komen mooie én waardevolle reacties voorbij. Zoals de reactie hieronder op de blog HSP: ik ben niet meer bang voor mezelf.

Ik werd eerder altijd opgezadeld met termen van psychiatrische ziektes, maar altijd zei de psycholoog “Maar je hebt dat niet”!

Het was allemaal heel onduidelijk, totdat diezelfde psycholoog, mij liet testen op mijn EQ, en IQ! Beide heel hoog! En vanaf dat moment ging het alleen maar beter met mij, én een wereld ging open: Die van de hooggevoelige personen en hoogbegaafde personen!

Als eerste kwam ik een boek met 28 punten tegen. Als je daar een bepaald aantal van had, was je een HSP! Wel…ik had er 26!!

Eindelijk kon ik al die termen weg, de prullenbak, ingooien. Ik was heel normaal!! En dat is zo’n enorm fijn gevoel, wat je niet kan beschrijven, als je dat zelf nooit voor handen hebt gehad, denk ik.

Inmiddels ben ik zover, en heb ik zoveel zelfliefde weer terug gekregen, dat ik met medicijnen (anti-depressivia), waarvan ik dacht, en ook verteld werd, dat ik die mijn hele leven moest slikken, aan het afbouwen ben! En daar ben ik ongelooflijk trots op! Ik kan nu, bijna, de hele wereld aan! 🙂 ❤ ~ Deanie

Dank je wel Deanie, voor het delen van jouw persoonlijke ervaring!

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng

Zijn wie je bent, dat is geluk, ontspanning en plezier.
http://www.orchidoflife.nl

Toolkit om in contact te komen met je Innerlijke Kracht

Pasgeleden had ik een bijzondere sessie. Aan het begin van het gesprek was de innerlijke kracht ver te zoeken. Ze zat er helemaal doorheen. Ze wist niet of ze dit helingsproces vol kon houden. Ze voelde zich wanhopig. Ze was niet in staat om de afwas te doen. Liep doelloos rond in huis. 

De donkere wolk was alom aanwezig en ze was aan het ploeteren om de onvoorwaardelijke liefde in zichzelf te voelen. Wat ze wel was blijven doen was de verbonden ademhaling (rebirthing ademhaling) wanneer de donkere wolk op zijn grootst, diepst en donkerst was. Het gaf haar ruimte van binnenuit.

Hoewel ze het niet meer zag zitten koppelde ik terug dat ze niet in een hoekje in het huis zat, terwijl de uren voorbij tikken. Ze kon nog ergens de innerlijke kracht vandaan halen om te eten, om te gaan wandelen en om te gaan ademen.

In dit gesprek kwamen vervolgens allerlei tips naar boven waar ze direct mee aan de slag ging. Ik was zeer onder de indruk. Deze TOOLKIT is handig voor iedereen die middenin zijn of haar helingsproces zit en de boel fysiek en emotioneel door wil laten stromen. Bezig zijn met een diepgaand helingsproces laat ook zeker de nodige eenzaamheid naar boven komen. Wat kan je doen en waar kan je terecht?  

Hieronder de TOOLKIT die ik met haar had besproken. Via de app liet ze over een aantal punten weten hoe het was gegaan. Ik ben heel benieuwd wat jij ervan vindt en met welke tips je al bezig bent of mee aan de slag wilt gaan. 

1. Een video over huilen voor meer energie en minder burn-out en depressie Tijdens de sessies die ik begeleid leer ik mensen in contact te komen met hun diep weggestopte verdriet.

2. Een video over het uiten van woede (in het Engels) Woede is een zeer krachtige emotie. Als je er niet mee in contact bent, maakt het je lichaam langzaamaan kapot. Door in contact te komen met de woede die in je huist, begin je jouw innerlijke kracht weer te ervaren. Bestel het boek: Ben ik boos? Dan mag dat!

3. Als je van full-time werken gaat naar thuis zitten, omdat je overspannen bent kan het thuis zitten benauwend zijn. Overweeg licht vrijwilligerswerk en dan ben je ook even onder de mensen. Bv. op een school, buurthuizen. 

4. Zwemmen of een andere vorm van beweging die het lichaam versterkt en ontspant. En vooral de delen van je lijf ontspant waar opgehoopte spanningen te ervaren zijn. Denk ook aan hatha en yin yoga, tai chi, qi gong. Boksen als een ontlading van frustratie en woede en het ervaren van je innerlijke kracht. 

5. Check vergelijkbare initiatieven zoals www.aandachtscentrumdenhaag.nl

6. Of ga meer op de meditatieve toer met Brahma Kumaris: www.bksa.org 

7. Yoga with Adriene: https://www.youtube.com/user/yogawithadriene

8. Alles van je af laten klinken in de vorm van diepe klanken vanuit de buik of oerkreten die ook wat hoger kunnen klinken. Vermijd een schorre keel en stop als het zeer begint te doen. Als je je buren wilt ontlasten: schreeuw in een kussen. Het werkt en is bevrijdend. 

Terugkoppeling van de cliënt…
Ik heb mijn energie en vertrouwen wel redelijk terug. Blijf wel veel bezig, maar voelt voor deze fase wel goed. En vooral tussen alle bezigheden  ruimte nemen om te ademen en te voelen en ontladen. Ik heb zelfs de krant kunnen uitlezen, lijken kleine dingen maar was voor mij al snel te veel. Heel fijn. De woede en mijn mantra ‘tot hier en niet verder’ helpen hierbij. Dank je daarvoor! Ik heb wel een balans nu tussen woede en mijn grens bepalen en ook met compassie en liefde naar oude kindstuk te kijken en te voelen. Ik heb gezwommen. Merkte dat fysiek super goed voor me was, maar ik heb toch iets nodig wat mijn hoofd meer afleid. En maandag mijn eerste proefles boksen. Zin in, erg benieuwd. Dank je voor alle inspiratie.   

Ben vandaag naar mijn eerste boksles geweest. Het was echt super leuk. Heel fijn om zo mijn kracht te voelen en om mijn woede, frustratie en angst er uit te boxen. En mooie om naast de meer zachte dingen als yoga en tai chi te doen. Super bedankt voor de tip. Het helpt me echt om mijn kracht te voelen. En afgelopen weekend naar ectatic dance feestje geweest. Was heerlijk om zo in mijn lijf te zijn en helemaal ok te zijn met wat er was. Kortom, ik ben goed bezig.  

Wat me echt motiveert is dat je zei dat ook goed is om mijn lijf in conditie en kracht te brengen, ook om fysiek aan te kunnen wat er allemaal naar boven komt. Mijn conditie is echt niet zo goed nu namelijk. Voelt als hele fijne en liefdevolle motivatie. 

Met Com-Passie, 
Chungmei Cheng

HSP Coach & Rebirther 
www.orchidoflife.nl

71 jaar en op emotioneel vlak willen blijven groeien. Respect!

Cliënt (71 jaar): Door de 1e sessie heb ik ruimte gecreëerd voor mezelf. Hierdoor heb ik voor het eerst vrijuit gezongen, zonder de nodige zweetdruppels van te voren en tijdens…(in het koor). Door te kiezen voor wat ik nodig heb put ik moed uit mijn zwakheden.

Na ons eerste gesprek heb ik verschillende activiteiten on hold gezet. Doordat ik de druk ervan af had gehaald zit ik beter in mijn vel. Het is nu echt tijd dat ik luister naar mijn behoefte en ernaar handel. Hierdoor ontvang ik wel af en toe scheve gezichten en opmerkingen van mensen die dit niet van mij zijn gewend. Mensen zien mij als de gangmaker, degene die praatjes maakt en gezellig is, dus als ik een keer niets zeg dan gaat het van “wat ben je stil!” Ik wil ook een keer de grijze muis zijn in een groep van 20 mensen, maar als ik even mijn mond open doe ben ik bij wijze van al voorzitter.

Ik wil eindelijk de persoon zijn die ik ben. Ik wil rust. Ik wil mij ergens in verdiepen. Ik wil mijn hart volgen. Het carrière pad dat ik heb gekozen, koos ik op basis van de verwachtingen die naar mij uitgingen. Ik heb de verwachtingen waar gemaakt. Ik heb successen behaald, maar het heeft me teveel gekost. Het heeft mijn lichaam ook een flinke knauw gegeven. Ik wil rust.

In deze tweede sessie kwam hij bij zijn lichtheid, vrolijkheid en kracht. Het voelen ervan gaf hem de steun om de zwaarmoedigheid, angsten, hoog pieker-gehalte en onrust beetje bij beetje te (door) voelen.

Hier krijg ik héél veel energie van als coach & rebirther! Dat je ervoor kiest innerlijk te blijven groeien ver na je pensioen.

Meer informatie over mijn werk lees je hier: 

Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing: http://www.orchidoflife.nl
Orchid of Life’s Weblog: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com

Heb je interesse in een introductiesessie? Klik hier voor meer info!

Hartelijke groet,
Chungmei Cheng


Erken wat het met jou doet

Ik sprak laatst een dame van 10 jaar en had haar al een tijd niet gezien. Op de vraag hoe het op school was zei ze dat ze blij was dat er een bepaalde leerling van school was gegaan. Ze werd al een jaar lang door deze leerling gepest.

Wat ik geweldig vond aan dit korte gesprek was dat ze zeer openhartig was. Ze was enorm blij dat deze leerling met haar negatieve energie van school was gegaan.

Het deed me denken aan verhalen van cliënten die met een negatief ingestelde collega te maken hadden en op een gegeven moment met een diepe zucht van verlichting vertelden dat deze collega een andere werkplek kreeg binnen dezelfde organisatie of een baan had gevonden bij een andere organisatie.

En wat ik in deze verhalen tegenkom is dat mensen het moeilijk vinden om het negatieve wat rondom een persoon hangt te benoemen. Richting een ander; een leidinggevende of collega’s, maar ook zeker richting henzelf.
Want het is zwak. Je moet er toch tegen opgewassen zijn. Of anders ben ik straks het zwarte schaap.

Soms kan je het eeuwig proberen met een collega. Je eigen communicatie en gedrag aanpassen, maar soms wil het niet lukken en dat mag je best toegeven. Het toegeven ervan en op zoek gaan naar oplossingen levert ruimte en energie op voor het verhogen van de productiviteit in plaats van dat je je continue belemmerd en bekeken voelt.

En om dit te doen: erken wat het met jou doet. Maak het waar mogelijk bespreekbaar en vind oplossingen om vanuit je eigen energie te gaan leven, werken en communiceren.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing. 

Hoe uit mijn woede zich?

Ik spreek een mega intelligente dertiger die sinds vier weken bezig is met zelfonderzoek naar hoe de emotie woede zich op verschillende manieren laat zien in haar systeem. Het zelfonderzoek startte na de vorige sessie. In deze sessie liet woede zich voor het eerst zien. (sessie 12) Na deze openbaring besloot ze bewust open te staan voor het ervaren van irritaties, frustraties en woede.

Ze kwam op de werkvloer in een situatie terecht waarin ze uiteindelijk van binnen explodeerde. Van tevoren koos ze er bewust voor aanwezig te zijn bij deze brainstormsessie, terwijl ze wist dat het hoogstwaarschijnlijk heel vermoeiend zou worden. Ze was uitgenodigd door dit groepje mensen die zich bezig hielden met communicatie en graag hun input wilden leveren aan haar opdracht.

Omwille van het behouden van goede verhoudingen en open staan voor de input die ze wilden leveren was ze gegaan. Al snel bleek dat er proces interventies nodig waren, omdat het niet constructief bleek te zijn. Zij zat klaar om notities te maken, maar het was een kakofonie van geklaag over wat eerder niet goed was gegaan. De proces interventies hadden niet het gewenste resultaat.

Hierna begon de frustratie op te borrelen en sloeg ze dicht. Ze trok zich terug, omdat ze zich niet veilig genoeg voelde om nogmaals aan te geven dat het op deze manier geen vruchtbare bijeenkomst voor haar was. Het was vast aan haar non-verbale communicatie te zien, maar omdat ze met een groep IT’ers zat, kreeg ze hier geen reactie op. Dus haar conclusie was: noch mijn positieve bijdrage als mijn negatieve bijdrage aan deze bijeenkomst is opgemerkt dus het heeft geen zin, ik trek mij terug.

De frustratie was zodanig aanwezig dat ze zich mentaal niet meer kon focussen op het doen van iets nuttigs. Aangezien ze in een fase zit waarin de focus ligt op het herstellen van haar gezondheid koos ze bij terugkomst op haar werkplek ervoor mijn boek over woede te lezen: Ben je boos? Dan mag dat! Ze las het in één ruk uit en het bood haar exact wat ze nodig had: hoe de woede zich kan manifesteren en hoe je ermee om kan gaan.

Op eigen initiatief was ze thuis gaan dansen om de energie van woede in haar systeem in beweging te krijgen. Geweldig!

Ik ben er heilig van overtuigd dat voor alles in het leven een juist moment is. Dit boek had ik tijdens een van de eerste sessies al aangeboden, maar toen had ze geen ruimte om het te lezen. Dit keer was er een noodzaak en kwam het boek als geroepen. Door de herkenning van de verhalen voelde ze zich gesteund in het proces van het ontdekken en uiten van woede.

Haar zelfonderzoek heeft het volgende opgeleverd:

  • Ze reageert eerst vanuit het hoofd en voelt niet dat ze is gefrustreerd;
  • Als er niet positief wordt gereageerd op haar positieve bijdrage keert ze naar binnen toe;
  • Vanuit hier beginnen de frustraties op haar borst omhoog te borrelen en ze begint vermoeid uit haar ogen te kijken;
  • De groep mensen voelt te onveilig om nog iets over het proces te zeggen;
  • Ze maakt notities, maar voelt geen verbinding meer met de groep mensen;
  • Conclusie: ze wil meer weten over hoe het met deze frustraties werkt en hoe ze er in het vervolg mee om kan gaan.

Het nut van het uiten van woede is het ervaren en uitspreken van haar grenzen. Weliswaar in eerste instantie in een veilige omgeving; de omgeving van mijn praktijk, waarna ze in staat zal zijn te kiezen voor en te communiceren wat haar behoeften en wensen zijn in elke emotioneel uitdagende situatie: vooraf, tijdens of erna.

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Ben je benieuwd naar het boek Ben je boos? Dan mag dat! Klik hier om het boek te bestellen.

Laat alle concepten over jezelf los

Pasgeleden heb ik een hele bijzondere en duidelijke sessie gehad met een hooggevoelige jongeman. Hij is opgegroeid in een gezin waarin hij verschillende rollen had geadapteerd. Hij zit momenteel in een transformatiefase waarin hij zich los aan het koppelen is en afscheid aan het nemen is van deze rollen. Dit is niet makkelijk. Het is ronduit emotioneel zwaar. De rollen waar hij zich van los aan het maken is, zijn: 

  • Partner voor zijn moeder; 
  • Surrogaat-vader voor zijn zusje. 

Wanneer door zijn moeder en zusje wordt gecommuniceerd en gehandeld vanuit pijn, komt er bij hem destructieve energie vrij. Deze energie vertaalt zich naar een innerlijke criticus die alles wat hij leuk vindt en waar hij tijd in stopt op een negatieve manier labelt. Hij mag er niet van genieten. Hij mag het niet doen, want onbewust speelt er een enorm schuldgevoel dat hij eigenlijk moet zorgen voor zijn moeder en zusje vanuit de geadapteerde rollen. De innerlijke criticus neemt alle ruimte in beslag en het schuldgevoel wordt bewust ervaren.

Deze destructieve energie kwam voor een deel vrij in een aan het gesprek gekoppelde ademhalingssessie. Verder gaat hij zelf aan de slag door via “therapeutisch schrijven” de naar binnen gerichte energie naar buiten te schrijven. Van zelfvernietiging naar opkomen voor zichzelf om zijn ouders tot verantwoording te roepen. Schreeuwen. Huilen. Wat nodig is. We zijn weer een stap verder…

Verder wil ik met je delen dat Arnold, mijn levenspartner, zijn eerste FB Live heeft gegeven over Bewust Ouderschap & Opvoeding: van negatieve communicatie naar positieve communicatie. 

Klik hier door op de Orchid of Life Agenda voor nog meer activiteiten.

Rebirthing: adem door twijfels, irritatie en frustratie heen

Cliënt huilde van blijdschap na het horen van de klank van haar ziel. Moeiteloos luid en krachtig, nadat ze zich mega had geïrriteerd aan het doen van de verbonden ademhaling. Want het was vermoeiend en ze wist niet of ze het goed deed. 

Jawel, dat was de innerlijke criticus aan het werk. En wat die criticus nodig heeft is veiligheid, vertrouwen en liefde om zichzelf bloot te geven. Om willens en wetens door de blokkade op de keel te ademen en uiteindelijk vanuit de buik jezelf te laten horen.

Bijzondere was dat ik een cliënt tegenover me had die sessies lang benoemde dat de grootste belemmerende overtuiging is: “Ik ben niet goed genoeg.” Deze overtuiging creëerde nog meer vervelende gedachten. 

“Niks van wat ik doe is goed genoeg. Ik doe te weinig. Ik kan niet meer elke dag tot 22.00 uur ‘s avonds werken. Ik kan meer verdienen en hoef minder te werken als ik meer tijd steek in deze nieuwe business, maar ik voel niet de motivatie en heb de energie er niet voor.” 

We hadden een mooi gesprek over zelfstandig ondernemerschap (want cliënt is zzp’er). We zitten allebei in een fase waarin we onze werkzaamheden naar een hoger plan willen tillen. Hierin merken we dat het huidige werk zoveel tijd opslokt dat er weinig energie en tijd overblijft om die verandering te realiseren. 

Ik liet me tijdens het bespreken van dit onderwerp ontvallen dat ik het zat ben om de hele tijd te zeggen hoe goed ik in mijn werk ben. Hierdoor besloot ik wel, in mijn eigen tempo, tijd en energie te investeren om ervoor te zorgen dat andere zorgverleners cliënten naar mij zouden gaan doorverwijzen. 

Cliënt sloot hierop aan met dat het tegenstrijdige van de belemmerende overtuiging “niet goed genoeg zijn” is dat praten over werk prima gaat. De woorden tonen de professionaliteit hoewel het haaks staat op het nare gevoel van binnen. Het gevoel dat je tekort schiet.

Na de sessie realiseerde ik me dat de cliënt zich bizar genoeg veilig voelde en 200% wilde geven, juist omdat ik had gezegd dat ik goed ben in mijn werk. Aan de andere kant is het niet bizar, maar logisch, want het was precies het tegenovergestelde van hoe de cliënt zich voelde. Al jarenlang. 

Herkenbaar? Deel je reactie/ verhaal in een comment onder deze blog.

Met Com-Passie,
Chungmei

Ben je benieuwd wat coaching & ademhalingssessies jou op kunnen leveren?