Rebirthing: adem door twijfels, irritatie en frustratie heen

Cliënt huilde van blijdschap na het horen van de klank van haar ziel. Moeiteloos luid en krachtig, nadat ze zich mega had geïrriteerd aan het doen van de verbonden ademhaling. Want het was vermoeiend en ze wist niet of ze het goed deed. 

Jawel, dat was de innerlijke criticus aan het werk. En wat die criticus nodig heeft is veiligheid, vertrouwen en liefde om zichzelf bloot te geven. Om willens en wetens door de blokkade op de keel te ademen en uiteindelijk vanuit de buik jezelf te laten horen.

Bijzondere was dat ik een cliënt tegenover me had die sessies lang benoemde dat de grootste belemmerende overtuiging is: “Ik ben niet goed genoeg.” Deze overtuiging creëerde nog meer vervelende gedachten. 

“Niks van wat ik doe is goed genoeg. Ik doe te weinig. Ik kan niet meer elke dag tot 22.00 uur ‘s avonds werken. Ik kan meer verdienen en hoef minder te werken als ik meer tijd steek in deze nieuwe business, maar ik voel niet de motivatie en heb de energie er niet voor.” 

We hadden een mooi gesprek over zelfstandig ondernemerschap (want cliënt is zzp’er). We zitten allebei in een fase waarin we onze werkzaamheden naar een hoger plan willen tillen. Hierin merken we dat het huidige werk zoveel tijd opslokt dat er weinig energie en tijd overblijft om die verandering te realiseren. 

Ik liet me tijdens het bespreken van dit onderwerp ontvallen dat ik het zat ben om de hele tijd te zeggen hoe goed ik in mijn werk ben. Hierdoor besloot ik wel, in mijn eigen tempo, tijd en energie te investeren om ervoor te zorgen dat andere zorgverleners cliënten naar mij gaan doorverwijzen. 

Cliënt sloot hierop aan met dat het tegenstrijdige van de belemmerende overtuiging “niet goed genoeg zijn” is dat praten over werk prima gaat. De woorden tonen de professionaliteit hoewel het haaks staat op het nare gevoel van binnen. Het gevoel dat je tekort schiet.

Na de sessie realiseerde ik me dat de cliënt zich bizar genoeg veilig voelde en 200% wilde geven, juist omdat ik had gezegd dat ik goed ben in mijn werk. Aan de andere kant is het niet bizar, maar logisch, want het was precies het tegenovergestelde van hoe de cliënt zich voelde. Al jarenlang. 

Herkenbaar? Deel je reactie/ verhaal in een comment onder deze blog.

Met Com-Passie,
Chungmei

Ben je benieuwd wat coaching & ademhalingssessies jou op kunnen leveren? 

Advertenties

Over SOLK: somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten

Dit was te gek! De inspiratie moet er even uit, vandaar dat ik je schrijf. Ik ben net terug van een netwerkbijeenkomst waarbij SOLK het thema was. SOLK staat voor Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke klachten. 

Te midden van zorgprofessionals uit de reguliere gezondheidszorg werkzaam in de omgeving Wassenaar, Leiden, Voorschoten en Den Haag heb ik mijn waarheid over lichamelijke klachten gedeeld. Ik vertelde over de link tussen deze klachten en onverwerkte emoties zoals woede, angst en verdriet gerelateerd aan trauma. 

Mijn professionele wereld werd hiermee plots een stuk groter. We zaten met huisartsen, praktijkondersteunders van huisartsen, psychosomatische fysiotherapeuten, arts en seksuologe, chiropractor, ergotherapeut, gz psychologen en revalidatie therapeuten bij elkaar om de aanpak te bespreken van mensen die last hebben van en lijden onder SOLK. 

Ik had prachtige gesprekken en hierin benoemde ik hooggevoeligheid, maar niet zo expliciet in relatie tot pijn. Op een ander moment wil ik hier dieper op ingaan: hoe hooggevoelige personen lichamelijke pijn ervaren. Via de 1-op-1 gesprekken heb ik nu diverse ingangen om hier werk van te maken. 

Mijn 1-minute pitch ging aan mijn neus voorbij. Helaas! Mijn geluk was dat een hele aardige dame werkzaam als psychosomatisch fysiotherapeute mijn persoon en werk aanhaalde in haar pitch. Dankbaar!! 

Meer over SOLK; klik hier om een video te bekijken.

Tot zover. 

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing. 

Lees ook: HSP: over chronische stress, hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid.

Van Slachtoffer tranen naar Helende Tranen

In mijn coaching & rebirthing praktijk ontvang ik hooggevoelige personen die hun trauma’s komen verwerken. Dit gaat gepaard met de nodige tranen. Deze blog zoomt in op het verschil tussen slachtoffer tranen en helende tranen. Oftewel huilen vanuit je hoofd en huilen vanuit je hart en ziel. Het eerste laat je verzuipen in de ellende, keer op keer. Het tweede lost de pijn op in je hart, ziel en lijf.

Huilen vanuit het hoofd

Heb je te maken met een collega die altijd zeurt over teveel of te weinig werk of niet doet wat je aan hem of haar vraagt? Een baas die blijft aansturen op een bepaalde strategie waar jij het niet mee eens bent? Of een partner die geen vinger in het huishouden uitsteekt en nooit het initiatief neemt om op een date te gaan? Kan je niet tegen je verlies? (in sport en werk) Deze situaties maken een hoop frustratie en frustratie los.

Deze situaties vormen voer om alles tot in de puntjes te overdenken. Na de nodige reflectie concludeerde je wellicht dat je handelde en communiceerde vanuit het gekwetste kind. Dit verergerde de situatie en leverde vermoeiende discussies op.

Vervolgens gaat de innerlijke criticus aan het werk. Je bent bang om uitgemaakt te worden voor dom, stom of niet sportief. De mogelijkheid tot reputatie- en gezichtsverlies zijn ook stevige angst triggers. Mannen kunnen specifiek bang zijn voor verlies van mannelijkheid en als te vrouwelijk te worden gezien. Vrouwen kunnen bang zijn om dominant en controlegedrag los te laten om hun vrouwelijkheid juist te omarmen.

Wanneer er tranen worden gelaten komen deze voort uit slachtoffer denken en gedrag. Er zijn tranen omdat iemand gekwetst is, tranen van angst, van boosheid, van onmacht en hulpeloosheid over de voorgevallen situatie. “Had ik maar”, “het zou makkelijker zijn geweest als…” of het uiten van allerlei verwensingen richting je collega, baas, partner, schoonouders, zwager of vriend(in).

Het huilen vindt plaats vanuit het hoofd. Het kan zeker opluchting bieden, maar het hoofd maakt het altijd erger. Het haalt herinneringen op waarin je hetzelfde meemaakte. Je herbeleeft alles, je beweegt in cirkels. Er is geen uitweg. Al deze tranen kunnen niet genezen. Integendeel: ze houden ons vast in de verkeerde houding, ze versterken onze woede, gekrenktheid en ons zelfmedelijden. Bovendien is de kans groot dat je in de nabije toekomst in een vergelijkbare situatie terecht komt.

Volgens Dorothee Sölle wassen tranen alle beelden weg die anderen in mijn opvoeding over me heen hebben gelegd, ze leiden me uit het leugenhuis dat ik heb ingericht. Ze bevrijden me van de rollen die ik tot nu toe heb gespeeld. Ze lossen de pantsers op die ik rond mijn hart heb gelegd om niemand dichtbij te laten komen. Op die manier openen ze me voor de mensen en voor God. Tranen zetten me aan tot een nieuwe taal, tot een eerlijke taal tot een taal die de pijn niet ontwijkt, maar hem uitdrukt.

Helende tranen

Dat klinkt goed. Laten we ons verlossen van de verschillende rollen die we onszelf hebben toegeëigend. Laten we de slag maken van slachtoffer tranen naar helende tranen. Hierbij doel ik op het uiten van verdriet dat door trauma is vastgezet in het lichaam. De geest kan er niet bij. Vandaar dat we ook in het piekeren blijven hangen wat leidt naar het uiten van tranen die niet helen.

De perikelen, oftewel uitdagende situaties in persoonlijke en professionele relaties komen ergens vandaan. Ben je vroeger gepest? Moest je altijd opboksen tegen een dominantere en/of slimmere broer of zus? Of werden je ware gevoelens niet gezien? Werd er in het gezin waarin je opgroeide niet over emoties gesproken? Werd je niet getroost, maar alleen toegeschreeuwd?

Je kunt blijven hangen in geloven dat je het niet kan, dat het niet lukt en dat je het niet waard bent. Maar je kan ook bewegen naar de kern. Waardoor ben je bang om jezelf te laten zien? Om liefde te ontvangen? Of om je kwetsbaarheden te tonen? Het verdriet dat gepaard gaat met de antwoorden op deze vragen bevrijden je van de pijn in het lichaam en de ziel. Het gevolg is dat het hoofd tot rust komt.

Veel mensen zijn bang om dit verdriet aan te gaan. Bang om erin te verdrinken of erin te blijven hangen. Het is een gerechtvaardigde angst. We hebben allemaal iemand nodig die ons vasthoudt. Ons laat voelen dat het oké is, totdat we zelfstandig ervaren dat we dit grote verdriet aankunnen en er sterker uitkomen.

Een cliënt vertelde me over haar hond. Wanneer ze huilt uit zelfmedelijden blijft haar hond bij haar weg. Wanneer het huilen haar geest overneemt en alleen het lichaam spreekt, komt haar hond bij haar zitten. Hoe geweldig is dat! Het begeleiden van ademhalingssessies heeft me veel geleerd over hoe mensen tot het uiten van verdriet kunnen komen. Een interventie die helpt om de spanningen in het lijf in contact te brengen met het verdriet waar de spanning een uiting van is, is het laten klinken van de buikklank.

Een cliënt schreef me het volgende: “Door middel van de buikklank kon ik ontladen. Mijn lichaam leerde mij wat ik nodig heb om spanning te ontladen. Ik voelde op een diepere laag helende warme energie door mijn lijf stromen. Ik moest er van lachen, voelde opluchting en verlichting. En mijn hoofd is nog steeds druk, maar dan met positieve gedachten.”

Helende tranen kunnen heel anders klinken dan dat je van jezelf gewend bent te horen wanneer je huilt. Hartverscheurend, hoog, diep, hortend en stotend, trillerig, doorspekt met het schrille geluid van angst en pijn. Het huilen kan van zover komen dat het je de adem beneemt.

Wanneer je het helingsproces aangaat sta je ervoor open om te ontdekken wat je werkelijk voelde, in elke fase van je leven. Het is een pittig proces, maar absoluut de moeite waard.

Ben je benieuwd wat coaching & ademhalingssessies jou op kunnen leveren? 


Over hoe je anders naar depressie kan kijken

Dit interview van Marie Forleo met Kelly Brogan, een psychiater en MIT neurowetenschapper voelde voor mij als 100% thuiskomen. Ik ben het volledig eens met waar Kelly Brogan voor staat: 

  • Depressie is geen ziekte. Depressie is het resultaat van een samenstelling van factoren die leiden naar de gevoelens die onder een depressie vallen én waar je heel veel aan kan doen. Eén ervan is dat onverwerkte emoties heel veel tijd en aandacht vragen om te verwerken, 
  • Een depressie is een groot signaal van het lichaam om alle levensgebieden onder de loep te nemen. Waar ben je uit balans? Hoe kan je de balans weer ervaren? 
  • Voedende voeding is cruciaal om je goed te voelen. Ik ben het met haar eens dat het belangrijk is om voldoende vetten binnen te krijgen, maar liever niet een dieet waarbij het gros van de vetten van dieren komt. Ik eet nog wel af en toe kip en vis. 
  • Regelmatig kort en intensief sporten is wat je kan implementeren om je lichamelijk energiek te voelen. Wat ik hieraan toe wil voegen zijn lange wandelingen en yoga. Deze werken voor mij! 
  • Kelly Brogan is via de wetenschappelijke weg geschoold tot psychiater en stond hiermee in contact met de farmaceutische industrie. Zij nam ook medicijnen, maar nu zweert zij het gebruik van medicijnen af. Bij het leiden van haar praktijk is haar doel dat haar patiënten geen dokters meer nodig hebben, inclusief dat ze haar hulp op een gegeven moment niet meer nodig hebben. 

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng

HSP: ik ben niet meer bang voor mezelf

Coaching & rebirthing ervaring van een van mijn cliënten…

Door mijn sessies met Chungmei en de begeleiding die ze me aanbood, ontvouwden zich veel aspecten van mezelf en mijn verleden. Ik wist niet dat ik hiertoe in staat was. Het waren persoonlijke zaken waar ik nog steeds aan vasthield.

Het is moeilijk om het gevoel dat je doormaakt te beschrijven als je de ‘rebirthing’-sessies ondergaat. Mijn ervaring is dat er veel spanning in mijn lichaam naar de oppervlakte kwam. Soms vond ik een release in het laten horen van mijn stem en soms rolde er een traan over mijn gezicht.

Wat in mijn ervaring Chungmei anders maakte dan andere therapeuten, is dat ik het gevoel had dat ze zo comfortabel is met het tonen van haar emoties. Ze is ook een zeer gevoelig persoon. Hierdoor voelde ik me meer begrepen op een onuitgesproken manier. Het hele proces voelde natuurlijker in plaats van een ‘volgens-het-boekje-werken‘-type benadering. Volgens mij is dat ook dè manier om het aan te pakken, omdat elke persoon anders is, elke ervaring, elk trauma en coping-mechanisme.

Ik dacht altijd dat er iets mis was met me, mijn manier van omgaan met het leven en gevoelens. Omdat andere mensen niet dachten dat iets een behoorlijk probleem. Ik vond van wel. Ik was emotioneel veel eerder geraakt door zaken die bij anderen emotioneel niet binnen kwamen. Ik dacht dat ik harder moest worden, maar was bang dat dit zou betekenen dat ik niet bij mezelf kon blijven. Ik was bang dat ik mijn manier van behandelen van mensen moest veranderen.

Maar ik kan nu zeggen dat ik nog steeds trouw ben aan wie ik altijd wilde zijn. Ik leef meer vanuit mijn eigen energie en heb controle over mijn emoties. Op een manier dat ik mijn emoties accepteer: ik mag alles voelen in plaats van te analyseren hoe ik mij zou moeten voelen of denken.

Ik was bang dat ik de rest van mijn leven aan mijn moeder zou denken en haar zou herinneren met het immense gevoel van niet kunnen ademen en pijn. Chungmei vroeg me ‘wat als je haar kon herinneren vanuit pure liefde’. Ik dacht niet dat dat mogelijk was. Maar nu ben ik in staat om dit te doen. Nog niet altijd, want ik ben er nog niet helemaal, maar nu heb ik ervaren wat ze daarmee bedoelde.

Chungmei’s bijdrage aan mijn genezingsproces en zelfacceptatie was geweldig. Haar begeleiding liet mij innerlijke wijsheid en onvoorwaardelijke liefde ervaren over hoe mijn emoties in balans te houden. Ik ben niet langer bang voor mezelf, en ik geloof ook niet dat ik te zwak ben, omdat ik gevoeliger ben voor stimuli om mij heen. Ik zie het nu als een kwaliteit en gebruik het in mijn voordeel.

Ik zou dit aan iedereen aanbevelen om het op zijn minst een keer te proberen. Misschien is het soort therapie waarvan je niet wist dat je het nodig had. Ik hoop verder te gaan op deze weg van zelfontdekking, met af en toe een klop op je deur, Chungmei. 😉

Heel erg bedankt voor alles wat je tot nu toe voor mij hebt gedaan.

Dank dat je met mij wilde samenwerken mooi mens. Het was een geweldig, inspirerend en ontroerend traject! Ik ervaar het als enorm waardevol en verrijkend om met zielen te werken die hun talenten in de wereld willen zetten. ~ Chungmei Cheng

Wil je coaching & rebirthing ervaren in mijn praktijk in Den Haag of via videobellen?

Bezoek mijn website: Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing
Of maak een afspraak voor een introductie sessie, klik hier voor meer informatie.

De tranen stromen over haar wangen

img_9201

Het meest bijzondere van mijn werk als HSP Coach & Rebirther is wanneer ik cliënten spreek die in eerste instantie niet spreken. Ik heb bijvoorbeeld iemand voor me zitten (videoskype) en ik zie direct dat ze er niet is. Ze is niet in haar lijf. Ze is aan het zweven. De pijn in haar lijf is te groot om zich ermee te verbinden. Ze vindt het eng. Bovendien is de stem van de innerlijke criticus heel sterk: “Het heeft allemaal geen zin meer, ik kan het niet en alles wat ik poog om me beter te voelen zal niet helpen”.

Het eerste wat ik stimuleer is om te gaan ademen. Aangezien ze een tijd terug voor een coaching & rebirthing traject in mijn praktijk in Den Haag is geweest, weet ik hoe haar lijf reageert. Nog beter gezegd: we weten allebei hoe haar lijf reageert waardoor we via videoskype kunnen werken.

Ze ademt en houdt haar ogen open. De angst is aanwezig. Gedachten razen door haar heen. Het hoofd houdt niet op, het staat altijd aan. Langzaamaan zie ik dat er een groter contact is met haar lichaam. Ik praat in op het voelen van het vertrouwen, op het in contact komen met haar kern, met liefde. Ik vraag haar de ogen te sluiten. De tranen stromen over haar wangen. Zo tijdens een ademhalingssessie van drie kwartier was ze in staat om meerdere golven van verdriet toe te laten. Schokschouderend verdriet.

Hierna was ze weer in staat om te praten.

Ik heb haar toegesproken. Je kan het wel. Hoewel je je zo slecht (kut in haar woorden) voelt, ben je er voor deze sessie. Ja, ik had je vanochtend een app gestuurd, maar hierna had je het ook weer kunnen vergeten. Je was er én ook nog eens op tijd. Iets in jou is sterker dan hoe jij je voelt.

We pakken het traject weer op na een pauze van negen maanden. Het worden wekelijkse coaching & ademhalingssessies via videoskype. Ik vind het geweldig om cliënten terug te zien voor verdere begeleiding. Doordat je elkaar al kent, is het werken met elkaar zo natuurlijk en moeiteloos.

Sta je op dit moment op een kruispunt in je leven? Loop je al jaren rond met een bepaalde rusteloosheid in je lijf? Word je gek van de innerlijke criticus in je hoofd? Boek de introductiesessie en ervaar wat het jou kan opleveren.

Warme groeten,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl


HSP & Vrouw: omgaan met de menstruatiecyclus. 7 Tips

IMG_6868

Veel hooggevoelige vrouwen die ik heb gesproken hebben gedurende 5 tot wel 14 dagen last van hormonen door de menstruatiecyclus. Ze voelen zich fysiek zwakker, voelen zich emotioneel instabiel; dit uit zich in spontane en niet herleidbare huilbuien en een kort lontje. Op mentaal niveau zijn ze wazig, warrig en hebben last van onzekere gedachten over zichzelf en de interactie met mensen in werk en privé. 

Al deze veranderingen door hormonen zijn waarschijnlijk herkenbaar voor het gros van de vrouwen; los van of je jezelf als hooggevoelig of niet hooggevoelig  beschouwt. Maar de volgende ervaringen komen van vrouwen die zichzelf als hooggevoelig beschouwen: 

  • het voelen van de eisprong
  • zware bloedingen
  • heftige hoofdpijn als één van de uitingen van het premenstrueel syndroom
  • vertraging of uitblijven van de menstruatie door stress
  • zintuigen: geen een fel licht of plotselinge harde geluiden kunnen verdragen
  • niet of minder adequaat kunnen reageren op ad-hoc situaties
  • hele drukke dromen en niet uitgerust wakker worden
  • moeten afmelden van werk door lichamelijke symptomen

Al deze symptomen vinden plaats voordat het vloeien begint of juist bij aanvang van het vloeien. Ik hoor bij de eerste groep. 

En een vriendin van mij ook. Plus minus vijf dagen voor het vloeien verandert ze in een heks. Ze besteedt geen aandacht meer aan haar uiterlijk en loopt er verwaarloosd bij. Niet zo handig als je een eigen onderneming hebt waar mensen in en uit lopen. Dit in combinatie met vitten op haar kinderen leidde ernaar dat haar oudste zoon van 10 vroeg: ‘Mama, gaat het wel met je?’ En dat haar dochter van 7 een sjaal om haar wilde krullenbos bond, zodat ze nog enigszins goed voor de dag kwam.

Deze symptomen zijn geheel herkenbaar voor mij. Qua kleding kies ik voor vaak effen donkere kleuren, terwijl ik normaal geniet van het dragen van meerdere opvallende kleuren en patronen. Thuis heb ik veel minder mentale ruimte en energie om met de kinderen te zijn en hier voel ik me schuldig over. Ik wil me anders voelen, maar het lukt niet. Richting Arnold (partner) en kinderen ben ik veel sneller geïrriteerd. Qua sociale omgang richting vrienden en zakelijk sluit ik me af, ik richt me naar binnen toe. In het kijken van films ervaar ik emotionele steun en afleiding van mijn hormonale staat van zijn.

Of ik hormonaal ben, merk ik als eerste aan hoe ik wil eten. Ik wil meer zout, vet, pittig of zoetigheid. Ook wil ik meer kaas en vis en drink ik een wijntje of biertje wanneer de gevoelens mij teveel worden. Het blijft wel bij één glas, omdat dit alles is wat ik qua alcohol-inname lekker vind en lichamelijk prettig aanvoelt. 

Verder word ik tijdens de hormonale fase nog sensitiever dan ik al ben. Ik schrik een gat in de lucht én met luide kreten door onverwachtse geluiden. Mijn lichaam staat letterlijk op spanning. Ik heb een kort lontje; ik irriteer me heviger aan huishoudelijk werk dat moet worden gedaan. En als mijn grote lieve kleine man een poepluier heeft, sluis ik ‘m door naar Arnold. Wat er ook nog bijkomt is een intense vermoeidheid: ik lig rond acht uur ‘s avonds in bed en kan dit zo een paar avonden achter elkaar doen. 

Conclusie: ik wil dit anders gaan ervaren. 

Menstruatiecyclus in de agenda
De afgelopen acht jaar zet ik mijn menstruatiecyclus in mijn digitale agenda. Op de dag dat ik vermoed dat mijn hormonen beginnen zet ik “hormonen” in de agenda en een week later staat er “menstruatie”. Dat heeft enorm geholpen. Als ik anders at, opeens fel uit de hoek kwam of mij intens moe voelde wist ik soms vanuit mezelf dat het de hormonen waren en als ik het niet wist checkte ik mijn agenda om het bevestigd te krijgen. Arnold vond het ook prettig en greep regelmatig terug naar onze agenda.

Experimenteren met gezonde voeding
In januari 2015 deed ik de vegan challenge. Hierdoor merkte ik dat plantaardig eten een positieve invloed heeft op de ervaring van mijn menstruatiecyclus. Ik was rustiger, niet zo opgejaagd en kon beter meegaan met hoe hormonaal ik mij voelde. Een soort van acceptatie mede mogelijk gemaakt door bewuste voedingskeuzes te maken. Wat een goede leidraad vormt voor een gezond dieet is het volgende:

Zo min mogelijk geraffineerde suiker, fruitsuikers en andere koolhydraten om ervoor te zorgen dat je niet zoveel schommelingen krijgt in de bloedsuiker. En zeker ook niet te vaak eten. Dus maximaal drie keer per dag en zo min mogelijk tot geen tussendoortjes. Zorg ervoor dat je meer dan voldoende gezonde vetten binnenkrijgt. Vooral de omega drie vetten, want daar worden heel veel hormonen van gemaakt. Hormonen hebben als een van de belangrijkste bouwstoffen vet nodig.

Met het noteren van de menstruatiecyclus in de agenda en het maken van bewuste voedingskeuzes ben ik heel ver gekomen. De ene maand (of maanden) was het zwaarder en door sommige maanden floot ik vrolijk heen. Zonder er bewust mee bezig te zijn, maakte ik vanaf 2018 een bewustzijnsgroei door in relatie tot de beleving van de menstruatiecyclus.

Om de gehele maand de vrouw te zijn die ik ben én die jij bent, wil ik mijn ontdekkingen met je delen. Ik neem je mee in de mentale, emotionele en fysieke stappen die ik maakte…

Continue creatieve expressie
Waar ik pasgeleden achter kwam was dat ik mijn hormonale toestand prima kon opvangen door mij te focussen op iets te creëren. Vanaf januari 2018 begon ik met het geven van wekelijkse Fb lives. Vanaf maart werd het één keer per maand. Creatie is voor mij ook het schrijven van een blog over wat ik meemaak in mijn werk en acties nemen vanuit een nieuw idee. In januari en februari heb ik nauwelijks last gehad van mijn hormonen. Ik was zo gefocust op de voorbereidingen van de fb lives dat de positieve impact van mijn focus op creatie niet tot mij doordrong. Ik had namelijk geen last van mijn hormonen.

Menstruatiecyclus = creatie
In april en mei drong de volledige positieve impact van “continue creatieve expressie” door in mijn hele systeem. En wel via de weg van het uiten van verdriet over de mogelijkheid van een baby. Het dubbele hiervan is dat ik helemaal geen derde kind wil. Desondanks voelde ik het verdriet. Ik voelde hoe mijn hele lijf zich een week lang voorbereidde op het loslaten, het laten vloeien van het onbevruchte eitje.

Terwijl ik huilde drong het besef tot mij door dat de menstruatiecyclus gelijk staat aan creatie. Ik hoef niet meer verdrietig te zijn over het onbevruchte eitje als ik mij in de hormonale fase focus op creatie. Ik dacht aan de oerkracht van de vrouw wanneer ze aan het baren is. Dus in plaats van naar beneden gehaald te worden door al het ellendige door de hormonen, kunnen we als vrouw een beroep doen op de oerkracht om deel uit te maken van creatie.

Creatie op wat voor manier dan ook. Creatie in relatie tot werk, een grote schoonmaakklus, spelen met de kinderen en vriendschap, contact en verbinding. Iets waar je je vanuit daadkracht en focus op kan richten, zodat het jou en mensen om jouw heen inspiratie en voldoening verschaft.

Kies voor balans en rust
Elke maand worden we neergeslagen door fysieke pijn en sombere stemmingen. In de twee tot drie weken dat we energie voelen is het van belang dat we voorzichtig omgaan met de aanwezige energie. Als je voorbij je grenzen gaat en dingen blijft doen die niet stroken met jouw normen en waarden zal het onbewust knagen. De hormonale periode kan hierdoor veel meer als een bom inslaan. Ik heb meer last van mijn hormonen en fysieke pijn wanneer ik het druk heb gehad en niet genoeg rust voor mezelf heb genomen.

Sombere stemmingen zijn niet alleen te wijten aan de hormonen
Vind je het ook zo irritant wanneer je partner of dierbare aan je vraagt:
“Wat raakt het in jou?”, terwijl jij gewoon de behoefte hebt om die zak chips leeg te eten en te spuien op alles om je heen? 

Vrouwen hebben één keer per maand de kans om beetje bij beetje hun trauma’s te helen. Je somberheid en laag incasseringsvermogen is niet alleen maar 1-op-1 gelinkt aan de hormonen. Door de hormonen voel je je fysiek en mentaal zwakker. Je verliest eigenlijk de controle over je lichaam en geest. Hierdoor kunnen verdekt opgestelde gevoelens of gevoelens die je normaliter wegdrukt naar de oppervlakte komen. Natuurlijk kun je het zo goed en kwaad als het kan deze nare gevoelens verdringen met je ratio, verslavende middelen, emotie eten of pilletjes. De andere kant is dat je deze hormonale dagen kunt zien als een kans om te doorvoelen wat er speelt en werkelijk te doen waar je behoefte aan hebt. 

Ga maar eens na of je in situaties terecht kwam die iets in jou hebben geraakt. Situaties die langs de pijn in jou hebben geschuurd, omdat iemand niet uitkeek en jou op de weg afsneed, mensen niet naar je luisterden. Mensen met wie je in aanraking kwam die onbehoorlijk gedrag vertoonden, geen respect toonden en jou uitmaakten voor egoïstisch en controle freak. Wil je huilen? Ben je boos? Uit je gevoelens in een voor jouw veilige omgeving met of zonder de aanwezigheid van een dierbare. Ontvang deze zachte kant, geef toe aan de behoefte aan rust en slaap en ga creëren met de vrijgekomen energie. 

Eindelijk! Yes! Ik ben vanochtend ongesteld geworden. Ik huilde van blijdschap. Ditmaal voelde het wederom als een bevalling. Anderhalve week lang was ik bewust! hormonaal én heb ik bewust mezelf ergens op gefocust én gecreëerd. 

En tot slot: deze bewustzijnsgroei, het leren omgaan met de uiting van mijn hormonen, bracht mij terug naar mijn jeugd. Ik vond het altijd opvallend en vreemd hoe mijn moeder zich uitte over de menstruatiecyclus.

Belemmerende overtuigingen
Als dochter van een Chinese moeder werd mij het volgende verteld:

Ga niet zwemmen, ga niet sporten.
Eet geen koud voedsel.
Blijf doorwerken, niet zitten jammeren over het vrouw-zijn.
Vrouwen hebben het zwaarder dan mannen.

Over het algemeen kreeg ik de indruk dat ik mij moest verbergen; zowel het fysieke als het emotionele. Dat ik voorzichtig moet zijn en dat de vrouw zwak is. Op mijn manier ging ik hier tegenin. Ik deed het op mijn manier. Ik ging wél zwemmen, ik at wél een ijsje en merkte juist dat ik mij door het sporten beter voelde.

Door alle inzichten van de afgelopen tijd ben ik ervan overtuigd dat wij in staat zijn om ons bewustzijn ten aanzien van hoe zwaar en ellendig de menstruatiecyclus is positief te veranderen. Deze bewustzijnsgroei zal je zachte vrouwelijke energieën in balans brengen met doelbewuste mannelijke energie. Zie voor je dat ze de “handen ineen te slaan” om tot voldoening gevende creaties te komen. Je kan het!

Leef. Bewust. Groei.
Wees de Vrouw die je bent.
Altijd. En overal.
Schitter. Oogverblindend.

Hoe maak jij de menstruatiecyclus mee? Wat pas jij op mentaal, emotioneel en fysiek vlak toe om je beter te voelen? Laat je reactie achter onder deze blog.

Warme groet,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Website: Orchid of Life