HSP: ik ben niet meer bang voor mezelf

Coaching & rebirthing ervaring van een van mijn cliënten…

Door mijn sessies met Chungmei en de begeleiding die ze me aanbood, ontvouwden zich veel aspecten van mezelf en mijn verleden. Ik wist niet dat ik hiertoe in staat was. Het waren persoonlijke zaken waar ik nog steeds aan vasthield.

Het is moeilijk om het gevoel dat je doormaakt te beschrijven als je de ‘rebirthing’-sessies ondergaat. Mijn ervaring is dat er veel spanning in mijn lichaam naar de oppervlakte kwam. Soms vond ik een release in het laten horen van mijn stem en soms rolde er een traan over mijn gezicht.

Wat in mijn ervaring Chungmei anders maakte dan andere therapeuten, is dat ik het gevoel had dat ze zo comfortabel is met het tonen van haar emoties. Ze is ook een zeer gevoelig persoon. Hierdoor voelde ik me meer begrepen op een onuitgesproken manier. Het hele proces voelde natuurlijker in plaats van een ‘volgens-het-boekje-werken‘-type benadering. Volgens mij is dat ook dè manier om het aan te pakken, omdat elke persoon anders is, elke ervaring, elk trauma en coping-mechanisme.

Ik dacht altijd dat er iets mis was met me, mijn manier van omgaan met het leven en gevoelens. Omdat andere mensen niet dachten dat iets een behoorlijk probleem. Ik vond van wel. Ik was emotioneel veel eerder geraakt door zaken die bij anderen emotioneel niet binnen kwamen. Ik dacht dat ik harder moest worden, maar was bang dat dit zou betekenen dat ik niet bij mezelf kon blijven. Ik was bang dat ik mijn manier van behandelen van mensen moest veranderen.

Maar ik kan nu zeggen dat ik nog steeds trouw ben aan wie ik altijd wilde zijn. Ik leef meer vanuit mijn eigen energie en heb controle over mijn emoties. Op een manier dat ik mijn emoties accepteer: ik mag alles voelen in plaats van te analyseren hoe ik mij zou moeten voelen of denken.

Ik was bang dat ik de rest van mijn leven aan mijn moeder zou denken en haar zou herinneren met het immense gevoel van niet kunnen ademen en pijn. Chungmei vroeg me ‘wat als je haar kon herinneren vanuit pure liefde’. Ik dacht niet dat dat mogelijk was. Maar nu ben ik in staat om dit te doen. Nog niet altijd, want ik ben er nog niet helemaal, maar nu heb ik ervaren wat ze daarmee bedoelde.

Chungmei’s bijdrage aan mijn genezingsproces en zelfacceptatie was geweldig. Haar begeleiding liet mij innerlijke wijsheid en onvoorwaardelijke liefde ervaren over hoe mijn emoties in balans te houden. Ik ben niet langer bang voor mezelf, en ik geloof ook niet dat ik te zwak ben, omdat ik gevoeliger ben voor stimuli om mij heen. Ik zie het nu als een kwaliteit en gebruik het in mijn voordeel.

Ik zou dit aan iedereen aanbevelen om het op zijn minst een keer te proberen. Misschien is het soort therapie waarvan je niet wist dat je het nodig had. Ik hoop verder te gaan op deze weg van zelfontdekking, met af en toe een klop op je deur, Chungmei. 😉

Heel erg bedankt voor alles wat je tot nu toe voor mij hebt gedaan.

Dank dat je met mij wilde samenwerken mooi mens. Het was een geweldig, inspirerend en ontroerend traject! Ik ervaar het als enorm waardevol en verrijkend om met zielen te werken die hun talenten in de wereld willen zetten. ~ Chungmei Cheng

Wil je coaching & rebirthing ervaren in mijn praktijk in Den Haag of via videobellen?

Bezoek mijn website: Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing 
Of maak een afspraak voor een introductie sessie, klik hier voor meer informatie.

Advertenties

De tranen stromen over haar wangen

img_9201

Het meest bijzondere van mijn werk als HSP Coach & Rebirther is wanneer ik cliënten spreek die in eerste instantie niet spreken. Ik heb bijvoorbeeld iemand voor me zitten (videoskype) en ik zie direct dat ze er niet is. Ze is niet in haar lijf. Ze is aan het zweven. De pijn in haar lijf is te groot om zich ermee te verbinden. Ze vindt het eng. Bovendien is de stem van de innerlijke criticus heel sterk: “Het heeft allemaal geen zin meer, ik kan het niet en alles wat ik poog om me beter te voelen zal niet helpen”.

Het eerste wat ik stimuleer is om te gaan ademen. Aangezien ze een tijd terug voor een coaching & rebirthing traject in mijn praktijk in Den Haag is geweest, weet ik hoe haar lijf reageert. Nog beter gezegd: we weten allebei hoe haar lijf reageert waardoor we via videoskype kunnen werken.

Ze ademt en houdt haar ogen open. De angst is aanwezig. Gedachten razen door haar heen. Het hoofd houdt niet op, het staat altijd aan. Langzaamaan zie ik dat er een groter contact is met haar lichaam. Ik praat in op het voelen van het vertrouwen, op het in contact komen met haar kern, met liefde. Ik vraag haar de ogen te sluiten. De tranen stromen over haar wangen. Zo tijdens een ademhalingssessie van drie kwartier was ze in staat om meerdere golven van verdriet toe te laten. Schokschouderend verdriet.

Hierna was ze weer in staat om te praten.

Ik heb haar toegesproken. Je kan het wel. Hoewel je je zo slecht (kut in haar woorden) voelt, ben je er voor deze sessie. Ja, ik had je vanochtend een app gestuurd, maar hierna had je het ook weer kunnen vergeten. Je was er én ook nog eens op tijd. Iets in jou is sterker dan hoe jij je voelt.

We pakken het traject weer op na een pauze van negen maanden. Het worden wekelijkse coaching & ademhalingssessies via videoskype. Ik vind het geweldig om cliënten terug te zien voor verdere begeleiding. Doordat je elkaar al kent, is het werken met elkaar zo natuurlijk en moeiteloos.

Sta je op dit moment op een kruispunt in je leven? Loop je al jaren rond met een bepaalde rusteloosheid in je lijf? Word je gek van de innerlijke criticus in je hoofd? Boek de introductiesessie en ervaar wat het jou kan opleveren.

Warme groeten,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl


HSP & Vrouw: omgaan met de menstruatiecyclus. 7 Tips

IMG_6868

Veel hooggevoelige vrouwen die ik heb gesproken hebben gedurende 5 tot wel 14 dagen last van hormonen door de menstruatiecyclus. Ze voelen zich fysiek zwakker, voelen zich emotioneel instabiel; dit uit zich in spontane en niet herleidbare huilbuien en een kort lontje. Op mentaal niveau zijn ze wazig, warrig en hebben last van onzekere gedachten over zichzelf en de interactie met mensen in werk en privé. 

Al deze veranderingen door hormonen zijn waarschijnlijk herkenbaar voor het gros van de vrouwen; los van of je jezelf als hooggevoelig of niet hooggevoelig  beschouwt. Maar de volgende ervaringen komen van vrouwen die zichzelf als hooggevoelig beschouwen: 

  • het voelen van de eisprong
  • zware bloedingen
  • heftige hoofdpijn als één van de uitingen van het premenstrueel syndroom
  • vertraging of uitblijven van de menstruatie door stress
  • zintuigen: geen een fel licht of plotselinge harde geluiden kunnen verdragen
  • niet of minder adequaat kunnen reageren op ad-hoc situaties
  • hele drukke dromen en niet uitgerust wakker worden
  • moeten afmelden van werk door lichamelijke symptomen

Al deze symptomen vinden plaats voordat het vloeien begint of juist bij aanvang van het vloeien. Ik hoor bij de eerste groep. 

En een vriendin van mij ook. Plus minus vijf dagen voor het vloeien verandert ze in een heks. Ze besteedt geen aandacht meer aan haar uiterlijk en loopt er verwaarloosd bij. Niet zo handig als je een eigen onderneming hebt waar mensen in en uit lopen. Dit in combinatie met vitten op haar kinderen leidde ernaar dat haar oudste zoon van 10 vroeg: ‘Mama, gaat het wel met je?’ En dat haar dochter van 7 een sjaal om haar wilde krullenbos bond, zodat ze nog enigszins goed voor de dag kwam.

Deze symptomen zijn geheel herkenbaar voor mij. Qua kleding kies ik voor vaak effen donkere kleuren, terwijl ik normaal geniet van het dragen van meerdere opvallende kleuren en patronen. Thuis heb ik veel minder mentale ruimte en energie om met de kinderen te zijn en hier voel ik me schuldig over. Ik wil me anders voelen, maar het lukt niet. Richting Arnold (partner) en kinderen ben ik veel sneller geïrriteerd. Qua sociale omgang richting vrienden en zakelijk sluit ik me af, ik richt me naar binnen toe. In het kijken van films ervaar ik emotionele steun en afleiding van mijn hormonale staat van zijn.

Of ik hormonaal ben, merk ik als eerste aan hoe ik wil eten. Ik wil meer zout, vet, pittig of zoetigheid. Ook wil ik meer kaas en vis en drink ik een wijntje of biertje wanneer de gevoelens mij teveel worden. Het blijft wel bij één glas, omdat dit alles is wat ik qua alcohol-inname lekker vind en lichamelijk prettig aanvoelt. 

Verder word ik tijdens de hormonale fase nog sensitiever dan ik al ben. Ik schrik een gat in de lucht én met luide kreten door onverwachtse geluiden. Mijn lichaam staat letterlijk op spanning. Ik heb een kort lontje; ik irriteer me heviger aan huishoudelijk werk dat moet worden gedaan. En als mijn grote lieve kleine man een poepluier heeft, sluis ik ‘m door naar Arnold. Wat er ook nog bijkomt is een intense vermoeidheid: ik lig rond acht uur ‘s avonds in bed en kan dit zo een paar avonden achter elkaar doen. 

Conclusie: ik wil dit anders gaan ervaren. 

Menstruatiecyclus in de agenda
De afgelopen acht jaar zet ik mijn menstruatiecyclus in mijn digitale agenda. Op de dag dat ik vermoed dat mijn hormonen beginnen zet ik “hormonen” in de agenda en een week later staat er “menstruatie”. Dat heeft enorm geholpen. Als ik anders at, opeens fel uit de hoek kwam of mij intens moe voelde wist ik soms vanuit mezelf dat het de hormonen waren en als ik het niet wist checkte ik mijn agenda om het bevestigd te krijgen. Arnold vond het ook prettig en greep regelmatig terug naar onze agenda.

Experimenteren met gezonde voeding
In januari 2015 deed ik de vegan challenge. Hierdoor merkte ik dat plantaardig eten een positieve invloed heeft op de ervaring van mijn menstruatiecyclus. Ik was rustiger, niet zo opgejaagd en kon beter meegaan met hoe hormonaal ik mij voelde. Een soort van acceptatie mede mogelijk gemaakt door bewuste voedingskeuzes te maken. Wat een goede leidraad vormt voor een gezond dieet is het volgende:

Zo min mogelijk geraffineerde suiker, fruitsuikers en andere koolhydraten om ervoor te zorgen dat je niet zoveel schommelingen krijgt in de bloedsuiker. En zeker ook niet te vaak eten. Dus maximaal drie keer per dag en zo min mogelijk tot geen tussendoortjes. Zorg ervoor dat je meer dan voldoende gezonde vetten binnenkrijgt. Vooral de omega drie vetten, want daar worden heel veel hormonen van gemaakt. Hormonen hebben als een van de belangrijkste bouwstoffen vet nodig.

Met het noteren van de menstruatiecyclus in de agenda en het maken van bewuste voedingskeuzes ben ik heel ver gekomen. De ene maand (of maanden) was het zwaarder en door sommige maanden floot ik vrolijk heen. Zonder er bewust mee bezig te zijn, maakte ik vanaf 2018 een bewustzijnsgroei door in relatie tot de beleving van de menstruatiecyclus.

Om de gehele maand de vrouw te zijn die ik ben én die jij bent, wil ik mijn ontdekkingen met je delen. Ik neem je mee in de mentale, emotionele en fysieke stappen die ik maakte…

Continue creatieve expressie
Waar ik pasgeleden achter kwam was dat ik mijn hormonale toestand prima kon opvangen door mij te focussen op iets te creëren. Vanaf januari 2018 begon ik met het geven van wekelijkse Fb lives. Vanaf maart werd het één keer per maand. Creatie is voor mij ook het schrijven van een blog over wat ik meemaak in mijn werk en acties nemen vanuit een nieuw idee. In januari en februari heb ik nauwelijks last gehad van mijn hormonen. Ik was zo gefocust op de voorbereidingen van de fb lives dat de positieve impact van mijn focus op creatie niet tot mij doordrong. Ik had namelijk geen last van mijn hormonen.

Menstruatiecyclus = creatie
In april en mei drong de volledige positieve impact van “continue creatieve expressie” door in mijn hele systeem. En wel via de weg van het uiten van verdriet over de mogelijkheid van een baby. Het dubbele hiervan is dat ik helemaal geen derde kind wil. Desondanks voelde ik het verdriet. Ik voelde hoe mijn hele lijf zich een week lang voorbereidde op het loslaten, het laten vloeien van het onbevruchte eitje.

Terwijl ik huilde drong het besef tot mij door dat de menstruatiecyclus gelijk staat aan creatie. Ik hoef niet meer verdrietig te zijn over het onbevruchte eitje als ik mij in de hormonale fase focus op creatie. Ik dacht aan de oerkracht van de vrouw wanneer ze aan het baren is. Dus in plaats van naar beneden gehaald te worden door al het ellendige door de hormonen, kunnen we als vrouw een beroep doen op de oerkracht om deel uit te maken van creatie.

Creatie op wat voor manier dan ook. Creatie in relatie tot werk, een grote schoonmaakklus, spelen met de kinderen en vriendschap, contact en verbinding. Iets waar je je vanuit daadkracht en focus op kan richten, zodat het jou en mensen om jouw heen inspiratie en voldoening verschaft.

Kies voor balans en rust
Elke maand worden we neergeslagen door fysieke pijn en sombere stemmingen. In de twee tot drie weken dat we energie voelen is het van belang dat we voorzichtig omgaan met de aanwezige energie. Als je voorbij je grenzen gaat en dingen blijft doen die niet stroken met jouw normen en waarden zal het onbewust knagen. De hormonale periode kan hierdoor veel meer als een bom inslaan. Ik heb meer last van mijn hormonen en fysieke pijn wanneer ik het druk heb gehad en niet genoeg rust voor mezelf heb genomen.

Sombere stemmingen zijn niet alleen te wijten aan de hormonen
Vind je het ook zo irritant wanneer je partner of dierbare aan je vraagt:
“Wat raakt het in jou?”, terwijl jij gewoon de behoefte hebt om die zak chips leeg te eten en te spuien op alles om je heen? 

Vrouwen hebben één keer per maand de kans om beetje bij beetje hun trauma’s te helen. Je somberheid en laag incasseringsvermogen is niet alleen maar 1-op-1 gelinkt aan de hormonen. Door de hormonen voel je je fysiek en mentaal zwakker. Je verliest eigenlijk de controle over je lichaam en geest. Hierdoor kunnen verdekt opgestelde gevoelens of gevoelens die je normaliter wegdrukt naar de oppervlakte komen. Natuurlijk kun je het zo goed en kwaad als het kan deze nare gevoelens verdringen met je ratio, verslavende middelen, emotie eten of pilletjes. De andere kant is dat je deze hormonale dagen kunt zien als een kans om te doorvoelen wat er speelt en werkelijk te doen waar je behoefte aan hebt. 

Ga maar eens na of je in situaties terecht kwam die iets in jou hebben geraakt. Situaties die langs de pijn in jou hebben geschuurd, omdat iemand niet uitkeek en jou op de weg afsneed, mensen niet naar je luisterden. Mensen met wie je in aanraking kwam die onbehoorlijk gedrag vertoonden, geen respect toonden en jou uitmaakten voor egoïstisch en controle freak. Wil je huilen? Ben je boos? Uit je gevoelens in een voor jouw veilige omgeving met of zonder de aanwezigheid van een dierbare. Ontvang deze zachte kant, geef toe aan de behoefte aan rust en slaap en ga creëren met de vrijgekomen energie. 

Eindelijk! Yes! Ik ben vanochtend ongesteld geworden. Ik huilde van blijdschap. Ditmaal voelde het wederom als een bevalling. Anderhalve week lang was ik bewust! hormonaal én heb ik bewust mezelf ergens op gefocust én gecreëerd. 

En tot slot: deze bewustzijnsgroei, het leren omgaan met de uiting van mijn hormonen, bracht mij terug naar mijn jeugd. Ik vond het altijd opvallend en vreemd hoe mijn moeder zich uitte over de menstruatiecyclus.

Belemmerende overtuigingen
Als dochter van een Chinese moeder werd mij het volgende verteld:

Ga niet zwemmen, ga niet sporten.
Eet geen koud voedsel.
Blijf doorwerken, niet zitten jammeren over het vrouw-zijn.
Vrouwen hebben het zwaarder dan mannen.

Over het algemeen kreeg ik de indruk dat ik mij moest verbergen; zowel het fysieke als het emotionele. Dat ik voorzichtig moet zijn en dat de vrouw zwak is. Op mijn manier ging ik hier tegenin. Ik deed het op mijn manier. Ik ging wél zwemmen, ik at wél een ijsje en merkte juist dat ik mij door het sporten beter voelde.

Door alle inzichten van de afgelopen tijd ben ik ervan overtuigd dat wij in staat zijn om ons bewustzijn ten aanzien van hoe zwaar en ellendig de menstruatiecyclus is positief te veranderen. Deze bewustzijnsgroei zal je zachte vrouwelijke energieën in balans brengen met doelbewuste mannelijke energie. Zie voor je dat ze de “handen ineen te slaan” om tot voldoening gevende creaties te komen. Je kan het!

Leef. Bewust. Groei.
Wees de Vrouw die je bent.
Altijd. En overal.
Schitter. Oogverblindend.

Hoe maak jij de menstruatiecyclus mee? Wat pas jij op mentaal, emotioneel en fysiek vlak toe om je beter te voelen? Laat je reactie achter onder deze blog.

Warme groet,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Website: Orchid of Life 

HSP Coaching & Rebirthing: jij doorvoelt wat jou tegenhoudt

IMG_5387

De begeleiding die ik verzorg vindt plaats op zijnsniveau in plaats van gedragsniveau. Een hooggevoelige dame was zeer opgelucht en blij dat ik aan haar terug koppelde dat ze van binnenuit zal veranderen. Deze verandering zal ze uit gaan stralen waardoor mensen in haar omgeving zullen voelen dat ze haar grenzen stelt en uit zal spreken. Haar manager zei namelijk tegen haar dat ze aan haar collega’s moest vertellen dat ze met een coachingstraject begint, omdat ze zich hierdoor heel anders zal gedragen en zal gaan communiceren.

Deze uitspraak ging volledig tegen haar gevoel in. Ze gaat inderdaad veranderen, maar geheel in haar eigen tempo en op haar eigen manier. Natuurlijk komen gedrag en communicatie aan bod, maar de nadruk van de sessies zal liggen op het doorvoelen van verdriet, angsten en boosheid die jou tegenhouden bij het bereiken van jouw persoonlijke doelen.

De coachingstrajecten die ik verzorg zijn gefocust op het naar boven halen en bevestigen van wie jij bent, waar je voor staat en waar je werkelijk voldoening uit haalt.

Hoe gaat dit in zijn werk?

Heel simpel.

Je neemt mij in vertrouwen.
Je doorvoelt wat jou tegenhoudt.
Er ontstaat ruimte in je geest en lichaam.
Je onderneemt acties. Klein of groot, maakt niets uit. Alles draagt bij aan jouw emotionele ontwikkeling.
Je koppelt terug. We praten. Jij ademt.
Je gaat door een proces van ups en downs, maar je komt verder.

Tijdens dit emotionele ontwikkelingsproces zul je voelen dat er een stem in jou zit die vol van vertrouwen is. Een stem die geleid en gemotiveerd wordt door liefde. De stem die spreekt vanuit angst, twijfels zaait en piekert zal steeds minder ruimte innemen, omdat het verdriet van deze stem de ruimte krijgt. Het verdriet wordt erkend, gesteund en getroost. Er ontstaat ruimte in jouw geest en lichaam. Hierdoor kan de stem van de liefde in jou naar de oppervlakte komen en kan bijvoorbeeld het volgende willen delen:

  • Ik wil tegen mijn vader zeggen dat ik van hem houd.
  • Ik wil mijn moeder blijven zien ook al blijft ze kritiek op mijn leven hebben.
  • Ik wil goed voor mijn lichaam zorgen.
  • Ik wil blijven leven.
  • Ik wil mezelf niet langer afzeiken.
  • Ik wil trouw blijven aan mijn gevoel.
  • Dit is het niet voor mij, ik mis het vonkje. (liefdesrelatie)

Ben je benieuwd naar wat een sessie jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie van anderhalf uur. Bij mij in Den Haag of via video bellen.

Mail me op chungmei@orchidoflife.nl met jouw coachingsvraag.

Hartelijke groet,
Chungmei

HSP & Gezondheid: het lichaam is als een tuin

IMG_0866

In deze blog lees je over John Jaarsveld en hoe hij zijn gevoeligheid gebruikt in zijn werk als acupuncturist en beoefenaar van traditionele Chinese geneeskunde.

1. Kun je ons meenemen in jouw levensloop? Hoe ben je gekomen tot waar je nu bent?

Ik geloof dat ik altijd al een interesse in het gedachtegoed uit China en vooral Japan heb gehad. In Leiden kwam ik in aanraking met meditatie, krijgskunsten en van daaruit in de geneeskundige tradities in Azië. Ik wilde graag een constructieve bijdrage kunnen leveren aan de mensen om mij heen, en shiatsu-massage leek me daar geschikt voor. Later ben ik doorgegroeid naar acupunctuur, en ben ik me gaan specialiseren in de Japanse acupunctuur van Kiiko Matsumoto sensei.

2. Hoe lang voer je al je praktijk Itchi-go? Wat dreef jou hiertoe? Wat betekent Itchi-go?

Ik ben begonnen met shiatsu, een Japanse massagemethode. Itchi-go, itchi-e is een uitdrukking die zowel in de Japanse theeceremonie gebruikt wordt als in de krijgskunsten. Het betekend “Één moment, één ontmoeting”. In de theeceremonie betekend dit dat we elkaar ontmoeten als gelijken, als mens, wat heel bijzonder is in de hiërarchische Japanse cultuur, om samen te genieten van elkaars gezelschap en van de thee. Straks is het weer voorbij en gaan we weer naar huis, ieder naar zijn eigen sores. In de krijgskunsten betekent het hetzelfde, maar zit er nog de bijbetekenis bij dat er misschien maar één naar huis gaat. Het is dus een bitterzoete uitdrukking, die zowel de kostbaarheid van het leven en de bijzonderheid van de ontmoeting van mensen uitdrukt als vergankelijkheid ervan.

3. Wat is de visie en missie van Itchi-go?

Het is belangrijk dat mensen echt wat hebben aan de diensten van Itch-go. Natuurlijk wordt niet iedereen “beter”, geen enkele arts of therapeut kan ooit de uitkomst van een behandeling met zekerheid voorspellen. Maar het doel is wel dat iedereen er iets mee opschiet, ook al is dat misschien tijdelijk. Ik houd er niet van als een dienstverlener (medisch of anderszins) me probeert te verplichten om een traject af te nemen, of probeert vast te leggen, en dat doe ik dus ook niet. Voor sommige mensen is het beter om een aantal keer te komen: het lichaam is als een tuin, en ik ben een tuinier die het water geeft, zodat de planten in de tuin weer kunnen groeien en bloeien, maar ik ga het niemand opleggen. Bij Itchi-go moet de menselijke maat centraal staan, zowel van de patiënt als van mij.

4. Ben je van jongs af aan al bezig met gezondheid?

Nee, eigenlijk niet. Toen ik jong was suggereerden veel mensen dat ik misschien maar geneeskunde moest studeren. Dat leek me niets. Of het achteraf een goed idee was geweest als ik wel geneeskunde was gaan studeren weet ik niet; het is natuurlijk een prima opleiding, maar ik weet niet of ik er tussen had gepast.

5. Omschrijf jezelf eens als hooggevoelig persoon. Wat waren jouw uitdagingen in het leven?

Ik kan enorm enthousiast zijn en hard werken, maar ook mijzelf opbranden. De grootste uitdaging is denk ik om tussen die uitersten door te laveren. Teveel over de top en de boel komt vast te zitten. Te weinig en, nou ja, hetzelfde probleem.

6. Hoe ziet jouw ideale werkweek eruit?

Ik houd van afwisseling. Op verschillende plaatsten werken. En bijleren, want ik houd van leren. Er komen langzaamaan vragen of ik mijn kennis wil delen in workshops, en dat vind ik ook erg leuk. Ik werk het liefste als “troubleshooter”: geef me een ingewikkeld probleem om op te lossen, daar wordt ik blij van.

7. Heb je een bepaald ritueel, voordat jij aan een werkdag begint?

Ha! Vroeger, voordat ik een gezin had, stond ik graag vroeg op om te mediteren en oefeningen te doen. Met een gezin lukt me dat gewoon niet, en werk ik vaak ‘s avonds tot laat door. Ik hoop dat ik op een gegeven moment weer een ritme kan oppakken, maar daar is nog niet echt zicht op.

8. Hoe hou jij jouw energie op peil als hooggevoelig persoon?

Ik kan echt bijtanken van het lezen van boeken. Dan moet ik wel genoeg energie en tijd hebben om ook daadwerkelijk een boek te pakken. Verder is het natuurlijk belangrijk om geen troep te eten, en ik probeer de hoeveelheid elektromagnetische straling te beperken door thuis geen wifi te hebben, en ook geen smartphone. Ik vind het erg jammer dat er vanuit de Nederlandse overheid zo weinig gedaan wordt om ethervervuiling tegen te gaan, en dat ook andere milieuvervuiling zo ontzettend weinig serieuze aandacht krijgt. Als een industrie zoveel troep produceert dat het een probleem wordt, dan is het heel jammer, maar dan moeten we het maar zonder die producten doen.

9. Hoe heeft Itchi-go bijgedragen aan jouw mentale, emotionele en fysieke ontwikkeling?

Itchi-go is natuurlijk een bedrijf, en er zit heel erg veel van mijzelf in. Tijd, geld, energie. Mark Silver zei eens dat een bedrijf als een kameel is, waarmee je door de woestijn trekt. De kameel zal je dragen en steunen, mits jij de kameel goed verzorgd. Misbruik de kameel, of eet hem op, en je bent ook je schip door de woestijn kwijt. Itchi-go heeft mij geleerd goed voor mezelf te zorgen. Ik denk dat voor veel bedrijven, zeker als ze te groot worden, geldt dat vooral gezien worden als iets waar je zoveel mogelijk geld uit trekt. De relatie tussen het bedrijf en de mensen is zoek, en als de relatie verdwijnt, dan komen de slechte kanten te voorschijn. En uiteindelijk verliest dan iedereen, de eigenaar, de werknemers en de klanten. En daarmee de hele maatschappij.

10. Hoe komt jouw hooggevoeligheid tot uiting en hoe gebruik je dit in jouw werkzaamheden als acupuncturist?

Voor acupunctuur hoef je geen speciale gave te hebben, alleen een normaal verstand en wat empathisch vermogen. Maar een belangrijk verschil tussen de Traditionele Chinese Geneeskunde en de Moderne Industriële Geneeskunde is wel dat niet de machine die diagnosticeert centraal staat, maar het lichaam en de geest van de behandelaar. Dat moet voldoende getraind en scherp zijn om subtiele verschillen waar te nemen. Het beeld dat in de klassieke Chinese literatuur wordt gebruikt is dat van een bel: die zal met een andere bel mee-resoneren, als die wordt aangeslagen. Maar dan moet hij wel “vrij” hangen en niet vastzitten in zijn eigen dingen.

Dank je wel voor het delen van je verhaal John! Bezoek ook eens zijn website: Itchi-go praktijk voor Japanse acupunctuur in Den Haag, Zoetermeer en Leiden. 

HSP Man: dingen die je van een fietstocht kan leren

Een tijdje terug fietste ik door Nieuw Zeeland van Alexandra naar Kaikoura. Een tocht van zo’n 800 KM door schitterende landschappen en met pieken en dalen op alle fronten. Het was mooi, het was afzien, het was vrijheid, het was eenzaam en uiteindelijk erg helend. Tijdens de tocht hield ik een (mentaal) logboek bij dat ik graag  wil delen.

Waarom fietsen?
Ik wilde graag op avontuur. Op dat moment was ik al 8 maanden in Nieuw-Zeeland maar  had ik nog niet echt het vrije avontuur ervaren zoals ik me dat had voorgesteld. Tijdens een fietstocht op een geleende fiets in Alexandra, kwam ik na een flink stuk klimmen bij een afdaling terecht. Ik liet mijn remmen los. Het gevoel was intens: Gaan met die banaan en lang leve het onbekende. Ik schaterde het uit. Geen twijfels, gedachtes en angsten meer. Gewoon ik, een fiets en de weide wereld. Vanaf dat moment ben ik me voor gaan bereiden en direct na de winter op pad gegaan.

Alexandra –> Oamaru (277 km)
De grootste uitdaging was het dealen met mijn verwachtingen en prestatiedrang. Mijn oorspronkelijk geplande tocht was een stuk langer dan ik uiteindelijk gefietst heb maar ik kwam er al snel achter dat 75 km per dag, door heuvelachtig landschap met zware bepakking, niet voor mij was weggelegd. Toch bleef ik hoge doelen stellen en na 3 dagen stonden mijn kuiten op springen. Ik was eigenlijk helemaal niet aan het genieten.

“Het was mooi de tocht. Het weer was goed en fietsen is ook echt tof. Maar ik heb ook afgezien man. Sommige heuvels waren killing. En bovenaan staat er niemand die je een high five geeft.”

Ik deed het wel voor die high five. Voor de ge’like’te foto op facebook en voor de mensen die langsrijden en even hun duim uit het raam steken. Ik heb het altijd voor die high 5 gedaan. Hard werken voor een mooi rapport zodat papa trots is, hard zijn op de voetbal zodat de trainer me een bikkel vindt en beunen in de horeca om geliefd te zijn bij managers. Alles voor dat gevoel van bevestiging. Alles voor dat gevoel liefde. Voorwaardelijke liefde. Ik heb er een hoop voor afgezien en ik wil niet meer afzien. Ik kan niet meer afzien. Het vat van de externe motivatie is leeg. Op zoek naar een andere brandstof.

Oamaru –> Mt Hutt (231 km)
Mijn voornaamste brandstof was rijst. Rijstwafels en bananen. Maar ook al had ik genoeg te eten, sommige dagen voelde mijn benen als pap. Aangezien de afstanden tussen faciliteiten, dorpjes en campings behoorlijk waren was het op dergelijke dagen afzien of afstappen.

“Ik voel me net een slak. Huisje achterop. Kan niet sneller dan mijn eigen benen me kunnen peddelen. Als er iets kapot is of ik voel me niet goed moet ik eerst repareren voor ik verder ga.”

Maar hoe doe je dat repareren? Ik moest het voor mezelf gaan doen, op zoek naar interne motivatie. Ik ben begonnen met het verminderen van het afzien. Kijken of ik de tocht leuker kon maken voor mezelf. Kortere afstanden, vlakkere routes en wat meer genieten onderweg. Een groot ding bleek het uitgeven van geld aan mezelf. Wat vind ik mezelf waard? Een dikkere slaapzak kopen omdat snachts mijn tenen er afvriezen… Mijn stuur hoger laten zetten omdat ik als een quasimodo op de fiets zit… Een dagje skieen met een warm bubbelbadje achteraf… Ben je mal, weet je niet wat dat allemaal kost?! Toch heb ik het allemaal gedaan. Oorspronkelijk onwennig maar er ontstonden steeds vaker momenten waarin ik de liefde kon voelen die ik aan mezelf gaf. In deze momenten ving ik een glimp op van een leven waarin ik gewoon kan staan voor wat IK leuk en belangrijk vind, voor een leven waar IK me tot aangetrokken voel. Het was een glimp van intense vrijheid en blijheid. Aan de andere kant enorm buitenaards, spannend en onbekend.

“Het gat waarin ik afstap is nog groot, leeg en angstig. Ook nu, terwijl ik huil, voel ik nog de angst die zegt dat ik op moet schieten. Dat ik niet mag lanterfanten.”

Deze haast en strengheid komt nog regelmatig de kop opsteken maar de glimp is getransformeerd naar langere periodes van helderheid waarin ik precies voel wat ik wil en wat me raakt. Periodes zonder verwachtingen en eisen. Als een kind kan ik hier spelen en creëren. Hier houd ik van mezelf en ben ik tevreden.

MT. Hutt –> Kaikoura (310 km)
Zolang als ik me kan herinneren heb ik altijd in een soort paradox geleefd. Alleen zijn was rustig en veilig omdat ik me niet aan anderen aan hoefde te passen. Aan de andere kant was alleen ook erg alleen en koos ik er toch vaak voor contact op te zoeken. Ik ben nog nooit zo alleen geweest als tijdens mijn fietstocht. Maar naarmate de tocht vorderde maakten de oneindige weides en pasgeboren lammetjes plaats voor wat meer huisjes en mensen. Ik vond het leuk, ik had contact gemist. Aan de andere riep dit ook weer moeilijkheden op.

“Onderweg voel ik het alleen als anderen me zien. In gesprekken merk ik dat ik openingen zoek om gezien te worden. Maar mijn blijheid vergaat met het contact. Ik pas me aan, verlies mezelf. Ben ik toch weer alleen.”

Opeens voelde ik hoe alleen ik het voor mezelf had gemaakt. Door mezelf niet met andere mensen te delen. Hoe ik andere mensen verantwoordelijk achtte voor het feit dat ik mijn waarheid niet bij ze kon delen. Hoe ik boos en geirriteerd werd terwijl ik eigenlijk boos op mezelf was. Boos en vooral verdrietig dat het me maar niet lukte om contact fijn te laten verlopen. Dit besef was een grote stap in het vergeven van mezelf en in het aangaan van echt, oprecht en mooi menselijk contact.

Bus terug naar Christchurch
De belangrijkste les die de fietstocht me heeft geleerd is dat hoe vreemd de mens en de wereld ook in elkaar lijken te zitten, IK ben zelf uiteindelijk honderd procent verantwoordelijk voor mijn gedachtes en gevoelens. Dat klinkt misschien vreselijk maar is eigenlijk heel geruststellend. Ik creeer steeds meer positieve gevoelens en voel steeds meer dat ik leef in plaats van geleefd word. Dit brengt me enorm veel enthousiasme, compassie en energie en ik zal een fietstocht dan ook aan iedereen aanraden. Haha, ikzelf doe het alleen nooit meer.

Geschreven door Ramon

HSP: hoe je veerkracht inzet om stress te lijf te gaan

IMG_4647

Ik luister naar een jongedame op de bank. Ze is enthousiast aan het vertellen dat ze een mindere week ertussen had zitten. Een aantal nachten waarbij ze niet kon slapen. Dit kwam door stress. En stress zorgt ervoor dat ze slechter voor zichzelf gaat zorgen waardoor slapeloosheid ook nog eens om de hoek komt kijken. Maar ditmaal verliep het anders. Terwijl ze zich door en door moe voelde, besefte zij zich dat ze het tij kon keren.

Ze had deadlines staan en deze wilde ze halen. Ze wist waar het verkeerd ging, ze moest beter voor zichzelf zorgen. Hierdoor voelde ze zich direct beter en kon ze zich goed focussen op haar creatieve werk (zang, songteksten schrijven, muziek maken) en de deadlines. Geweldig. Terwijl ik haar woorden en positieve en krachtige armgebaren in mij opnam legde ik een link met een sessie eerder in de week.

Het komt vaker voor dat ik in één week meerdere personen spreek wiens ontwikkelingslijnen parallel lopen. Dat vind ik zo bijzonder. Ik hoor iemand aan en besef mij dat ik het eerder in de week al heb gehoord. Alleen speelde het zich af in een geheel andere context en levensfase.

Ditmaal ging het om de ontwikkeling van de eigenschap veerkracht.

Veerkracht is de mate waarin je je kunt aanpassen aan een veranderende situatie, en kunt herstellen tijdens of na een stressvolle gebeurtenis.

De jongedame in kwestie was daadkrachtig ten aanzien van de slapeloosheid en gebrek aan energie die ze ervoer. Waar ze vroeger er slap bij zou hangen, totdat ze er langzaam uit zou krabbelen was ze deze keer er een stuk alerter op en wist ze exact wat ze moest doen om zichzelf weer op het juiste spoor te krijgen.

Haar daadkracht herinnerde mij aan eenzelfde getoonde daadkracht, maar dan van een dame wiens huid wederom in vuur en vlam stond. Het eczeem op haar gezicht was terug op een hele heftige wijze. Ze schrok. Ze was toch al bezig geweest met het uiten van de woede die aan het eczeem ten grondslag lag? Ze had toch rust genomen? Blijkbaar moest er nog heel veel verdriet uit. Het duurde even, voordat ze doorhad dat bepaalde emoties eruit wilden.

De avond ervoor had ze een enorme behoefte aan eten. Ze had teveel op en ging met een zwaar gevoel in de buik slapen. De volgende dag sloeg de eczeem toe en dit zette haar aan het denken. Ze besefte dat meer willen eten dan nodig is voor haar een teken is dat ze emoties aan het onderdrukken was. Die emoties waren zo heftig dat ze er wel via een andere weg uit wilden en dat was via de vertrouwde eczeem-weg.

Ze besloot de buikklank te gaan doen in de badkamer. (waar hopelijk niemand haar zou horen) Ze was vertrouwd met het doen van de buikklank, omdat ze deze meerdere malen tijdens rebirthing sessies bij mij had gedaan. De buikklank maakte al het verdriet vrij dat eruit wilde. Ik zag haar een aantal dagen later. De huid van haar gezicht zag er goed uit. Het was zoals zij aangaf: ‘Vele malen beter dan op de dag waarbij het in vuur en vlam stond.’

Deze stressvolle gebeurtenis, het wederom openbaren van enorm veel eczeem, had ze snel weten te tackelen door te gaan doen wat nodig was om deze situatie te ontstijgen. Hierdoor was de eczeem veel sneller gezakt dan wat ze voorheen had ervaren. Net zoals de jongedame die haar deadlines wilde halen wist dat ze beter voor zichzelf moest gaan zorgen om het tij te keren.

Deze dames toonden de capaciteit om zich aan te passen aan een veranderende situatie en herstellende sneller van een stressvolle gebeurtenis. Maar veerkracht is ook: groeien en leren van stressvolle situaties. Het vallen en opstaan hoort erbij om te komen tot het besef dat je je beter wilt voelen dan dat je je altijd hebt gevoeld. Tijdens dit proces leer je de signalen van je geest en lichaam te herkennen en leer je er adequater op te reageren.

Ben je benieuwd wat een introductiesessie jou op kan leveren? Klik hier voor meer informatie en om een afspraak te maken…

Wees welkom op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing.