Verwerken van geboorte- en bevallingstrauma’s

Pasgeleden sprak ik Selina Plaat in het kader van het Online Interview over het verwerken van geboorte- en bevallingstrauma’s. Door een lezing van Anna Verwaal viel alles wat ze voelde in relatie tot de emotionele ontwikkeling van haar kinderen en die van haar zelf op zijn plek.

Haar kinderen kampten op een gegeven moment met het lastig vinden om afscheid te nemen, niet goed meer kunnen slapen en haar jongste wilde nooit zijn das om doen. Met hulp van een ehbb coach begeleidde ze haar kinderen door het verwerken van hun geboortetrauma’s. Door haar persoonlijke ervaringen voelde ze de passie ontstaan om zelf als ehbb coach aan de slag te gaan. De afkorting staat voor “eerste hulp bij bevallingen”.

Vanochtend werd ik wakker met het gevoel dat het mij leuk lijkt om de ehbb coach opleiding te gaan doen. Het lijkt mij een welkome aanvulling op het begeleidingswerk dat ik al enige tijd doe. En ik voel met name een sterke link met rebirthing en hoe dit lichaamswerk met behulp van de ademhaling mij al naar verschillende geboortetrauma’s heeft gebracht.

Later op de ochtend ging ik even goed voelen. Wat wil ik nu echt? Eerdere gedachten en gevoelens hadden mij al naar het werken met baby’s en jonge moeders geleid, maar ik had er nog niks mee gedaan. Was dit het definitieve signaal?

Hmmm…het voelen leverde mij het volgende op: ik wil creëren. Ik heb zoveel te delen op basis van de reeds opgedane werkervaring in relatie tot hooggevoeligheid dat mijn gevoel hiernaar uit ging. Ik wil producten (boeken, videocursussen) maken, zodat meer hooggevoelige mensen zich erkend en gewaardeerd zullen voelen. Ik wil dat het leidt naar een volledige omarming van hun zijn, zodat ze onbevangen en vol vertrouwen stappen gaan zetten richting het leven dat zij wensen.

Zodra onze jongste volledig geland is op de basisschool ga ik nog meer los dan nu al het geval lijkt te zijn. Dus ja, wellicht dat ik op een later moment kies voor het volgen van de ehbb coach opleiding. En voor nu, als het jou interessant lijkt, doen!! We hebben meer mensen nodig om het bewustzijn te verhogen waar Anna Verwaal over spreekt in deze Tedx talk.

Anna Verwaal reist als geboorteconsulent de hele wereld rond om workshops en trainingen te geven. Haar doel: het bewustzijn verhogen van de invloed van conceptie, zwangerschap en geboorte op onze levensweg. Haar inzicht: wat niet tot ons komt via het bewustzijn, komt op ons pad als lot. Door gebeurtenissen van vóór de geboorte te negeren, volgen we een bepaalde blauwdruk zonder die te herkennen.

Anna Verwaal: “Eén generatie van gewenste kinderen die liefdevol in de baarmoeder ontvangen zijn, zou het leven op aarde compleet veranderen.”

Zullen wij hier samen voor zorgen?

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Zijn wie je bent, dat is geluk
Landingsbaan: http://www.orchidoflife.nl

Hoe om te gaan met stress door een babyshower

Op woensdag 13 mei 2020 ontving ik de volgende vraag via de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie: 

Ingezonden HSP vraag: Gisteren kreeg ik een uitnodiging voor een (corona-proof) babyshower van een goede vriendin, die ik om verschillende redenen niet kan/mag/wil missen. Ik gun het haar verschrikkelijk, maar het levert me ook gelijk stress op. In plaats van het leuk te vinden, denk ik gelijk: wat moet ik dan maken, wat voor cadeau moet ik kopen, wat moet ik regelen, gaat het dan alleen maar over alle zwangerschapsverhalen van iedereen (bijna iedereen die uitgenodigd is heeft kinderen of zijn zwanger en ik niet)?

Herkennen jullie dit? Ik snap niet hoe of waar het vandaan komt. Hoe gaan jullie hiermee om? Ik zou zo graag naar zulke dingen uit kunnen kijken in plaats van er gelijk stress van te krijgen.

De hooggevoelige dame ontving een aantal bruikbare reacties: 

Wellicht prettiger voor jou om apart af te spreken met je vriendin ipv met een grote groep op een babyshower. Je kan dan toch de geboorte van het kindje vieren met je vriendin. Je vriendin kan haar verhalen kwijt. Maar dan gewoon 1 keer van haar in plaats van van alle vriendinnen. En daarna kan je het ook nog eens over wat anders hebben. ~ Silvia 

Ja maar toch: dan zet je jezelf in een aparte rol. In dit soort situaties denk ik tegenwoordig; ik ga gewoon even, het draait niet om mij. Dat kost vaak minder energie dan apart afspreken en uitleggen. ~ Corina

Dat is waar. Uiteindelijk zijn er altijd meerdere opties mogelijk. En wat je doet moet ook passen bij hoe je zelf in elkaar zit. En hoe je band is met betreffende vriendin en de groep. Op dit moment ben ik zelfs voor een vriendin bezig een kleine babyshower te regelen met ons fietsgroepje. Dat is een groep waar ik me echt thuis en gewaardeerd voel. Maar bij iemand anders zou ik juist voor het apart bezoek kiezen. ~ Silvia 

Wat je kan doen, is je eraan over geven. Je weet dat je naar een babyshower gaat, het zal dus alleen maar voornamelijk over baby, s kinderen en bevallingen etc etc gaan. Je gaat heen voor je vriendin, zij moet genieten. Zorg dat je comfortabel zit, eet en drink het lekkers wat je wordt aangeboden en laat het maar gebeuren. Ook als hsp kun je je mindset aanpassen. Stel je hoofd in op die paar uurtjes en sluit jezelf af, probeer te genieten en blij te zijn voor je vriendin en niet met jezelf bezig zijn. ~ Carla

Helemaal eens met deze tip. Je geeft zelf aan dat je het die speciale vriendin gunt dus dat is je focus. Vooral samen genieten van de aandacht die ze krijgt, de leuke cadeautjes (alles is hierbij leuk trouwens, je bent als zwangere dame blij met alle kleine beetjes die kunnen helpen) en lekker eten. Niet kunnen meepraten omdat je geen kinderen hebt kan inderdaad een vervelend gevoel geven, maar het is voor de zwangere wel heel leuk dus hopelijk kan je jezelf daar heel even voor opzij zetten. Het gaat per slot van rekening om de zwangere dame en als je merkt dat je het echt niet trekt, kan je toch altijd gewoon vertrekken wanneer je wilt? Succes! ~ Zi Sheng

Misschien helpt het om dit te bespreken met de vriendin. Voor dat de shower er is. Veel onderwerpen voel ik me ook totaal niet goed bij en dat accepteer ik nu maar omdat het snappen en forceren te veel energie kost. ~ Peet

Ik koop meestal kleertjes in een wat grotere maat, aangezien de meeste mensen aankomen met kleertjes voor pasgeborenen, en de ouders daar zoveel van hebben, maar niets voor als het kindje weer wat groter is. (Ze groeien hard. 😉 ) Altijd een succes. (Y) Voor de rest? Het is moeilijk omdat het om een goede vriendin gaat, anders had ik gevraagd of ik een andere keer mocht komen. Toch zou ik proberen dit met haar te overleggen. In de meeste gevallen begrijpen vriendinnen elkaar. Misschien is zij wel bereid om het voor jou ook aangenaam te maken. En probeer toch te ontdekken waarom dit zo stressvol is. Wil je zelf graag kinderen, maar lukt dit nog niet? Is het de angst voor een grote groep, dan zou jij je er op kunnen voorbereiden om haar te vragen hoeveel mensen er komen. Etc., etc.! Ik hoop dat jij er toch een beetje van gaat genieten, misschien is het ook wel heel simpel “men lijdt het meest om wat men vreest, maar wat nooit op komt dagen”! 😉 Succes en heel veel sterkte! ~ Deanie

Een prenatal cadeaubon met een ballon eraan lijkt me de meest veilige en beste optie. Soms kan een ‘nieuwe’ omgeving best leerzaam zijn. Ik neem me dan bijvoorbeeld voor om minimaal een uurtje te blijven, langer als het gezellig is. Ik probeer meestal te helpen met wat drankjes of eten. Beetje nuttig maken. Hoef je ook niet echt diepgaande gesprekken te voeren behalve ‘wat kan ik voor je inschenken’. ~ Pauline

Babyshowers zijn idd de slechtste feestjes ondanks dat ze van je liefste vriendinnen zijn. Het is liefdevol verdragen, een beetje helpen hier en daar en hopen dat ze genoeg wijntjes hebben. Probeer er wat van te maken, succes! Verder heel herkenbaar, hoor, stress voor evenementen.. ~ Ruth

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Zijn wie je bent, dat is geluk 
Landingsbaan: http://www.orchidoflife.nl

Wat hebben wij te danken aan de corona-crisis?

Een blije zoon, want wennen op de basisschool viel vies tegen; altijd moe en overprikkeld en het ging al beter, maar hij zei laatst: “Als de scholen weer opengaan, blijf ik thuis.” Ook een blije dochter, want idd ook minder prikkels en betere focus op schoolwerk. Maar zij is enthousiast om voor de helft van de tijd weer naar school te gaan. Overigens werd meneer wel blij met een prachtig getekende kaart van zijn juf om hem binnenkort weer op school te verwelkomen. (Gelukkig!)

Als ouders hebben we meer quality time met de kids. Dit is enorm fijn. Er is meer ruimte voor emotionele ontwikkeling en dat we met elkaar kunnen spelen. Doordat de routines van de zorg in relatie tot school weg zijn komen te vallen: op tijd opstaan, naar bed, brengen, halen enzovoorts, blijft er veel meer energie over om echt met elkaar in contact te zijn.

Wat betreft werk en financiën: dat vond ik heftig! Arnold’s inkomsten waren compleet weggevallen. Hiervoor in de plaats stortte hij zich op het creatief schrijven en schrijven en opnemen van spoken words. En blij dat hij ervan werd! (En nog steeds is) Door zijn rotsvaste vertrouwen dat alles goed zou komen kreeg hij vast ook nieuwe opdrachten ervoor in de plaats. (maken van capoeira instructie video’s)

Na de initiële onrust, ruimte voor adaptatie aan de nieuwe situatie en het ervaren dat het wel goed zou komen, kon ik het laten rusten. Hierdoor kon ik naast mijn werk dat grotendeels doorging en nog steeds gaat, mij ook richten op het ontplooien van mijn creatieve ideeën. Heerlijk. Dat gaf de positieve boost die ik nodig had om vooruit te komen. Wat wel gek was: ik realiseerde me een paar dagen geleden dat ik de sessies in de meivakantie had doorgepland. Normaal neem ik wel een week vrij, maar goed, dit kwam zeker door mijn overlevingsdrang.

Wat wij ook zeker te danken hebben aan de corona-crisis is meer contact met onze buren. Een cliënt vertelde in dit kader dat zij thuis aan het werk was, manlief en dochter waren erop uit, en er werd aangebeld. Door een buurjongen die wilde spelen! Tijdens onze sessie, vlak nadat ze dit vertelde, werd er bij ons aangebeld met een buitenspeelvraag. Hoe toevallig en ook weer niet. We zijn allemaal voornamelijk thuis, maken nieuwe buurcontacten en als de kids lekker met elkaar kunnen spelen zijn we allemaal blijer.

En als laatste wil ik onze lieve vrienden noemen die al tijdens de eerste week riepen: “Hebben jullie wat nodig? Kan ik wat doen?” De tranen stroomden over mijn wangen. Wat lief! Wat fijn dat je aan ons dacht en dat je wilde helpen. Het hoeft nu à la minute gelukkig niet. We willen blijven werken en daarvoor doen we wat we kunnen.

Zo gaan we verder en passen ons steeds weer aan op het Nieuwe Normaal.

Klik hier om reacties van andere hooggevoelige personen te lezen op de vraag: “Wat hebben wij aan de corona-crisis te danken?”

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Zijn wie je bent, dat is geluk, ontspanning en plezier 
Landingsbaan: http://www.orchidoflife.nl
Of maak een afspraak voor de introductiesessie in mijn praktijk in Den Haag of via (video)bellen.

Foto door Hans Jongman

Hoe om te gaan met bange kinderen


Afgelopen weekend ontvingen we in de groepsapp van één van onze kinderen een emotioneel getint bericht: er was een dieptepunt bereikt in de ouder-kind relatie. Desbetreffende ouder ontving hele lieve berichten waaronder onderstaand verhaal dat ik graag met je wil delen.

Gekopieerd en vertaald van een leraar in de VS.
Beste ouder met schoolgaande kinderen,

Je hebt waarschijnlijk de neiging om een strakke minuut tot minuut rooster te maken voor je kinderen. Je hoopt op uren leren, online oefeningen, experimenten en boek verslagen. Je gaat schermtijd beperken tot alles klaar is! Maar er is iets belangrijks…

Onze kinderen zijn net zo bang als wij op moment. Ze horen niet alleen alles wat er gebeurt maar ze voelen ook onze constante spanning en angst. Zij hebben nog nooit zoiets meegemaakt. Ja, het idee van 4 weken vrij vinden ze geweldig en ze hebben waarschijnlijk het idee dat het een ontzettend leuke vakantie gaat zijn, niet zich realiserend dat de werkelijkheid is dat ze thuis vast zitten zonder hun vrienden te kunnen zien.

In de komende weken zul je steeds meer gedragsproblemen zien ontstaan. Of het nou angst is of boosheid of protest omdat ze niets ‘normaals’ kunnen doen – het komt eraan. Ze gaan meer ‘meltdowns’ krijgen, woede aanvallen, en tegendraads gedrag in de komende weken. Dit is normaal en te verwachten onder deze omstandigheden.

Waar kinderen nu behoefte aan hebben is om zich veilig en geliefd te voelen. Het idee hebben dat het allemaal goed gaat komen. Dit kan betekenen dat je je perfecte rooster moet gaan vergeten en je kinderen iets meer kind laten zijn. Speel buiten en ga met ze wandelen. Bak koekjes en klieder met verf. Speel bordspellen en kijk films. Ga samen experimenteren of zoek virtuele rondleidingen van musea of dierentuinen. Begin een boek te lezen samen met het hele gezin. Ge lekker onder een deken knuffelen en doe helemaal niets.

Maak je geen zorgen over achterstand op school. Alle kinderen zitten in hetzelfde schuitje en ze zullen het allemaal wel redden. Als we terug zijn in het klaslokaal, gaan we hun koers corrigeren en ze tegemoet komen op hun niveau. Leraren zijn hier experts in! Ga in het moment geen ruzie met ze maken, omdat ze geen zin hebben in rekenen. Ga niet tegen ze schreeuwen als ze het rooster niet volgen. Verplicht ze op dat moment niet om twee uur te leren als ze dat niet willen.

Als ik je één ding kan meegeven is het dit: als dit allemaal is afgelopen, is de mentale gezondheid van je kind veel belangrijker dan hun academisch niveau. En hoe ze zich nu voelen zal hen veel langer bijblijven dan wat ze precies gedaan hebben in die vier weken. Hou dat in gedachten, ieder komende dag.

Stay safe.

Toch niet sterven

Als ik niet beter zou weten, zou je elke dag op de mat
Sterven voor mijn ogen onder mijn begeleiding
Je zit op de bank, kijkt pijn uit je ogen, levenloos
Je kan niet meer nadenken staan of bewegen
Ik dwing je te gaan liggen op de mat 
Het is weer tijd om herboren te worden
Herboren is je geboortetrauma 
Doorvoelen, los te laten zodat je echt
Leert lopen op je eigen benen 

Als ik niet beter zou weten, zou ik bang, een dokter 
Bellen angstig vragen vertellen paniek
Mijn partner heeft epileptische achtige aanvallen
Mijn partner kan niet lopen 
Mijn partner heeft pijn in haar nek
Steken in haar borst
En knalt af en toe uit elkaar van wanhopige ellende
Wij leven en zijn zelf het medicijn 
Of de motor achter ons eigen heling, ik zeg: 
“Adem eerst drie keer diep in…en..”
Daar ga je al. Je ademt even het leven in
En je transformeert in een baby. 
Je laat los, vind het eng, het voelt als doodgaan

Als ik niet beter zou weten, zou ik iets anders zeggen
Maar ik zeg: “Ga maar dood, laat maar los en breek…
In duizend stukken” 
Natuurlijk weet ik dat dit het tegenovergestelde effect heeft
De baby in jou wil niet dood. Wil niet voelen. Wil niet
Wil niet voelen hoe zij alleen is gelaten
Wil niet voelen dat zij boos is 
Wil niet voelen dat zij mag voelen
De baby wil niet. Maar de baby wil wel. 
Jij, jouw ziel, wil wel…. Daarom gebeurt het
Je volwassen lichaam stopt er mee

Niet meer vasthouden aan familie pijn
Niet meer vasthouden aan braaf zijn
Niet meer vasthouden aan alles nep
Vast willen pakken aan, wat is echt
Echt is jouw gevoel, echt is jouw kloppende hart
Echt is wat de baby echt wil 
Het eerste wat zij ooit deed
Diep inademen, diep diep inademen 
En ontspannen uit….Maar de ontspanning is er al 40 jaar uit

Hoe ontspannen bij schreeuwende mensen?
Hoe ontspannen bij Chinese dictator achtige trauma’s?
Hoe ontspannen bij een sociale cultuur
Die geen ene FUCK geeft om jou, jij, of iets persoonlijks 

Gelukkig weet ik beter, ik vertrouw ik voel 
Lees je energie, laat je vrij, schreeuw maar 
Krijs maar, al het gif uit je lijf
Bedankt dat ik je mag helpen 
Bedankt voor al je gegeven hulp aan mij
Toen ik ook als een baby, kleine jongen stierf 
in het vasthouden aan angst, om te voelen
Verloren in de wanhoop het leven, jij gaf me even
Hoop opluchting ontspanning fijn onze pijn
Is nep, wel een goed theaterstuk 
Het is tijd om naar het theater te gaan
Doorvoelen wat echt lijkt maar niet is

Jij durft te breken
Jij durft te sterven
Omdat diep van binnen
De baby in jou lacht
Van zuurstof, vrijheid, kracht
Stort in, laat los, 
Het is tijd om te leven. 

Geschreven door Arnold Baldé

De impact van het corona-virus

Mijn werkdag stond vandaag in het teken van het corona-virus én emotionele ontwikkeling. De sessies werden afgetrapt met de impact van de maatregelen rondom het corona-virus in ons werkende en persoonlijke leven. Bij de meeste mensen was de angst om het te krijgen er niet, maar wel dat ze onrustig werden door de onrust onder de mensen. 

Van bijvoorbeeld de maatregel op scholen dat de leerkrachten extra moeten letten op de hygiëne. Tot aan het gevoel van angst dat je bekruipt wanneer je het laatste pakje gezeefde tomaten uit het schap pakt. 

Hoe kan een leerkracht naast het overdragen van de lesstof en/ of het in gareel houden van een kleuterklas nog letten op dat iedereen zijn handen goed blijft wassen? En stel dat er eentje ertussendoor glipt en op vele plekken zijn of haar handdruk achterlaat? En dan zijn er ook nog ouders die totaal flippen, omdat ze bang zijn dat een kind die in een risico-gebied is geweest hun kind besmet. En dit terwijl het kind gezond was verklaard door de GGD. Angst verblind. Leerkrachten moeten omgaan met de emoties van ouders, kinderen en collega’s. Bijvoorbeeld oudere leerkrachten die werken als mantelzorger voor hun ouders: bij het verlaten van het bacteriënhok gaan ze op weg naar hun zieke ouder. Wat een clash, wat een zorgen kan een mens met zich meedragen zo de hele dag door.

Onderweg, al wandelend van school naar huis, zag ik twee jongens van rond de 11 jaar aan ons voorbij fietsen. Zegt de één tegen de ander: “De scholen gaan pas dicht wanneer we allemaal dood zijn.” Tien meter verderop passeerden we een terras voor een wijkcafé. Daar zaten een moeder en haar zoon van rond de 11 jaar. Zegt de moeder: “Ik kijk even of ik vanuit huis moet werken.” Iedereen heeft het erover. Ben jij bang? 

Ik ben niet bang om het te krijgen. Wel volg ik de adviezen van het RIVM op. Ik heb nog niet eerder op zoveel manieren achter elkaar mijn cliënten gegroet: op een gepaste afstand gebogen, vrolijk gezwaaid en op eerbiedige wijze met de handpalmen tegen elkaar een knikje gegeven. 

Naast de zorgen zijn er ook mensen die het hele gebeuren rondom het corona-virus op een positieve manier kunnen zien. Hoe goed is het eigenlijk dat we nu gezamenlijk onze sociale activiteiten op een zeer laag peil moeten zetten, zodat we de kansen vergroten dat we gezond blijven. Geweldig! In mijn wereld waarin emotionele ontwikkeling en gezondheid centraal staan gebeurt dit al. Een introvert hooggevoelig persoon zei: “Voor mij verandert er eigenlijk bar weinig nu alle openbare sociale gelegenheden sluiten.” En een extraverte hooggevoelige onderneemster vond het wel prima dat een aantal opdrachten vooruit waren geschoven. Ze had het al druk genoeg. Bovendien verschijnt ze binnenkort in de media en als mensen massaal thuis gaan zitten wordt er meer gelezen. 

Mijn afspraken van vandaag gingen gelukkig allemaal door. Ik ga ervan uit dat mijn afspraken komende week ook doorgaan. Speelafspraken zijn wel afgezegd. Pathé thuis kwam in mijn mailbox binnen met 100’en films die met korting zijn te bekijken. Hoogstwaarschijnlijk zal Netflix booming zijn. Op twitter zag ik een mooi initiatief voorbij komen die vanavond ergens in Italië plaatsvindt. Via whatsapp werd de oproep gedaan om op een bepaald tijdstip met je muziekinstrument op het balkon te gaan staan om samen muziek te maken.

Ja joh, laten we met zijn allen weer naar binnen gaan, cocoonen of lekker naar buiten met de wind door je haren. Wellicht worden we ondertussen creatiever in het opzoeken van elkaar, om de verbinding te blijven ervaren. Om de mensen in de supermarkt vriendelijk aan te blijven kijken, terwijl de angst om je heen zoemt. Blijf bij jezelf. Kalm. Zo hou je je immuunsysteem krachtig. 

Met Com-Passie, 

Chungmei

HSP: ik ben mijn anti-depressiva aan het afbouwen

Op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie komen mooie én waardevolle reacties voorbij. Zoals de reactie hieronder op de blog HSP: ik ben niet meer bang voor mezelf.

Ik werd eerder altijd opgezadeld met termen van psychiatrische ziektes, maar altijd zei de psycholoog “Maar je hebt dat niet”!

Het was allemaal heel onduidelijk, totdat diezelfde psycholoog, mij liet testen op mijn EQ, en IQ! Beide heel hoog! En vanaf dat moment ging het alleen maar beter met mij, én een wereld ging open: Die van de hooggevoelige personen en hoogbegaafde personen!

Als eerste kwam ik een boek met 28 punten tegen. Als je daar een bepaald aantal van had, was je een HSP! Wel…ik had er 26!!

Eindelijk kon ik al die termen weg, de prullenbak, ingooien. Ik was heel normaal!! En dat is zo’n enorm fijn gevoel, wat je niet kan beschrijven, als je dat zelf nooit voor handen hebt gehad, denk ik.

Inmiddels ben ik zover, en heb ik zoveel zelfliefde weer terug gekregen, dat ik met medicijnen (anti-depressivia), waarvan ik dacht, en ook verteld werd, dat ik die mijn hele leven moest slikken, aan het afbouwen ben! En daar ben ik ongelooflijk trots op! Ik kan nu, bijna, de hele wereld aan! 🙂 ❤ ~ Deanie

Dank je wel Deanie, voor het delen van jouw persoonlijke ervaring!

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng

Zijn wie je bent, dat is geluk, ontspanning en plezier.
http://www.orchidoflife.nl

Toolkit om in contact te komen met je Innerlijke Kracht

Pasgeleden had ik een bijzondere sessie. Aan het begin van het gesprek was de innerlijke kracht ver te zoeken. Ze zat er helemaal doorheen. Ze wist niet of ze dit helingsproces vol kon houden. Ze voelde zich wanhopig. Ze was niet in staat om de afwas te doen. Liep doelloos rond in huis. 

De donkere wolk was alom aanwezig en ze was aan het ploeteren om de onvoorwaardelijke liefde in zichzelf te voelen. Wat ze wel was blijven doen was de verbonden ademhaling (rebirthing ademhaling) wanneer de donkere wolk op zijn grootst, diepst en donkerst was. Het gaf haar ruimte van binnenuit.

Hoewel ze het niet meer zag zitten koppelde ik terug dat ze niet in een hoekje in het huis zat, terwijl de uren voorbij tikken. Ze kon nog ergens de innerlijke kracht vandaan halen om te eten, om te gaan wandelen en om te gaan ademen.

In dit gesprek kwamen vervolgens allerlei tips naar boven waar ze direct mee aan de slag ging. Ik was zeer onder de indruk. Deze TOOLKIT is handig voor iedereen die middenin zijn of haar helingsproces zit en de boel fysiek en emotioneel door wil laten stromen. Bezig zijn met een diepgaand helingsproces laat ook zeker de nodige eenzaamheid naar boven komen. Wat kan je doen en waar kan je terecht?  

Hieronder de TOOLKIT die ik met haar had besproken. Via de app liet ze over een aantal punten weten hoe het was gegaan. Ik ben heel benieuwd wat jij ervan vindt en met welke tips je al bezig bent of mee aan de slag wilt gaan. 

1. Een video over huilen voor meer energie en minder burn-out en depressie Tijdens de sessies die ik begeleid leer ik mensen in contact te komen met hun diep weggestopte verdriet.

2. Een video over het uiten van woede (in het Engels) Woede is een zeer krachtige emotie. Als je er niet mee in contact bent, maakt het je lichaam langzaamaan kapot. Door in contact te komen met de woede die in je huist, begin je jouw innerlijke kracht weer te ervaren. Bestel het boek: Ben ik boos? Dan mag dat!

3. Als je van full-time werken gaat naar thuis zitten, omdat je overspannen bent kan het thuis zitten benauwend zijn. Overweeg licht vrijwilligerswerk en dan ben je ook even onder de mensen. Bv. op een school, buurthuizen. 

4. Zwemmen of een andere vorm van beweging die het lichaam versterkt en ontspant. En vooral de delen van je lijf ontspant waar opgehoopte spanningen te ervaren zijn. Denk ook aan hatha en yin yoga, tai chi, qi gong. Boksen als een ontlading van frustratie en woede en het ervaren van je innerlijke kracht. 

5. Check vergelijkbare initiatieven zoals www.aandachtscentrumdenhaag.nl

6. Of ga meer op de meditatieve toer met Brahma Kumaris: www.bksa.org 

7. Yoga with Adriene: https://www.youtube.com/user/yogawithadriene

8. Alles van je af laten klinken in de vorm van diepe klanken vanuit de buik of oerkreten die ook wat hoger kunnen klinken. Vermijd een schorre keel en stop als het zeer begint te doen. Als je je buren wilt ontlasten: schreeuw in een kussen. Het werkt en is bevrijdend. 

Terugkoppeling van de cliënt…
Ik heb mijn energie en vertrouwen wel redelijk terug. Blijf wel veel bezig, maar voelt voor deze fase wel goed. En vooral tussen alle bezigheden  ruimte nemen om te ademen en te voelen en ontladen. Ik heb zelfs de krant kunnen uitlezen, lijken kleine dingen maar was voor mij al snel te veel. Heel fijn. De woede en mijn mantra ‘tot hier en niet verder’ helpen hierbij. Dank je daarvoor! Ik heb wel een balans nu tussen woede en mijn grens bepalen en ook met compassie en liefde naar oude kindstuk te kijken en te voelen. Ik heb gezwommen. Merkte dat fysiek super goed voor me was, maar ik heb toch iets nodig wat mijn hoofd meer afleid. En maandag mijn eerste proefles boksen. Zin in, erg benieuwd. Dank je voor alle inspiratie.   

Ben vandaag naar mijn eerste boksles geweest. Het was echt super leuk. Heel fijn om zo mijn kracht te voelen en om mijn woede, frustratie en angst er uit te boxen. En mooie om naast de meer zachte dingen als yoga en tai chi te doen. Super bedankt voor de tip. Het helpt me echt om mijn kracht te voelen. En afgelopen weekend naar ectatic dance feestje geweest. Was heerlijk om zo in mijn lijf te zijn en helemaal ok te zijn met wat er was. Kortom, ik ben goed bezig.  

Wat me echt motiveert is dat je zei dat ook goed is om mijn lijf in conditie en kracht te brengen, ook om fysiek aan te kunnen wat er allemaal naar boven komt. Mijn conditie is echt niet zo goed nu namelijk. Voelt als hele fijne en liefdevolle motivatie. 

Met Com-Passie, 
Chungmei Cheng

HSP Coach & Rebirther 
www.orchidoflife.nl

71 jaar en op emotioneel vlak willen blijven groeien. Respect!

Cliënt (71 jaar): Door de 1e sessie heb ik ruimte gecreëerd voor mezelf. Hierdoor heb ik voor het eerst vrijuit gezongen, zonder de nodige zweetdruppels van te voren en tijdens…(in het koor). Door te kiezen voor wat ik nodig heb put ik moed uit mijn zwakheden.

Na ons eerste gesprek heb ik verschillende activiteiten on hold gezet. Doordat ik de druk ervan af had gehaald zit ik beter in mijn vel. Het is nu echt tijd dat ik luister naar mijn behoefte en ernaar handel. Hierdoor ontvang ik wel af en toe scheve gezichten en opmerkingen van mensen die dit niet van mij zijn gewend. Mensen zien mij als de gangmaker, degene die praatjes maakt en gezellig is, dus als ik een keer niets zeg dan gaat het van “wat ben je stil!” Ik wil ook een keer de grijze muis zijn in een groep van 20 mensen, maar als ik even mijn mond open doe ben ik bij wijze van al voorzitter.

Ik wil eindelijk de persoon zijn die ik ben. Ik wil rust. Ik wil mij ergens in verdiepen. Ik wil mijn hart volgen. Het carrière pad dat ik heb gekozen, koos ik op basis van de verwachtingen die naar mij uitgingen. Ik heb de verwachtingen waar gemaakt. Ik heb successen behaald, maar het heeft me teveel gekost. Het heeft mijn lichaam ook een flinke knauw gegeven. Ik wil rust.

In deze tweede sessie kwam hij bij zijn lichtheid, vrolijkheid en kracht. Het voelen ervan gaf hem de steun om de zwaarmoedigheid, angsten, hoog pieker-gehalte en onrust beetje bij beetje te (door) voelen.

Hier krijg ik héél veel energie van als coach & rebirther! Dat je ervoor kiest innerlijk te blijven groeien ver na je pensioen.

Meer informatie over mijn werk lees je hier: 

Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing: http://www.orchidoflife.nl
Orchid of Life’s Weblog: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com

Heb je interesse in een introductiesessie? Klik hier voor meer info!

Hartelijke groet,
Chungmei Cheng


Erken wat het met jou doet

Ik sprak laatst een dame van 10 jaar en had haar al een tijd niet gezien. Op de vraag hoe het op school was zei ze dat ze blij was dat er een bepaalde leerling van school was gegaan. Ze werd al een jaar lang door deze leerling gepest.

Wat ik geweldig vond aan dit korte gesprek was dat ze zeer openhartig was. Ze was enorm blij dat deze leerling met haar negatieve energie van school was gegaan.

Het deed me denken aan verhalen van cliënten die met een negatief ingestelde collega te maken hadden en op een gegeven moment met een diepe zucht van verlichting vertelden dat deze collega een andere werkplek kreeg binnen dezelfde organisatie of een baan had gevonden bij een andere organisatie.

En wat ik in deze verhalen tegenkom is dat mensen het moeilijk vinden om het negatieve wat rondom een persoon hangt te benoemen. Richting een ander; een leidinggevende of collega’s, maar ook zeker richting henzelf.
Want het is zwak. Je moet er toch tegen opgewassen zijn. Of anders ben ik straks het zwarte schaap.

Soms kan je het eeuwig proberen met een collega. Je eigen communicatie en gedrag aanpassen, maar soms wil het niet lukken en dat mag je best toegeven. Het toegeven ervan en op zoek gaan naar oplossingen levert ruimte en energie op voor het verhogen van de productiviteit in plaats van dat je je continue belemmerd en bekeken voelt.

En om dit te doen: erken wat het met jou doet. Maak het waar mogelijk bespreekbaar en vind oplossingen om vanuit je eigen energie te gaan leven, werken en communiceren.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing.