HSP: over chronische stress, hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid

IMG_6791

Kortgeleden is een langdurig coaching & rebirthing traject dat ik verzorg goedgekeurd door een bedrijfsarts die was ingeschakeld door een verzekeraar. Hierdoor kwam ik op het idee om via linkedin contact te leggen met bedrijfsartsen. Het is tot nu toe gebleven bij één wel heel waardevol contact. Normaliter is het contact wat ik via linkedin mail heb vrij kort, maar in dit contact ontstond er een gesprek vanuit wederzijdse interesse. Peter Obels van Omedi, diagnostisch medisch adviescentrum stelde mij de volgende vragen:

Hoe herken je hooggevoeligheid? Chronische stress maakt iedereen gevoelig voor prikkels. Wat is de relatie tussen hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid? 

En dit was mijn reactie:

Door het stellen van een aantal zintuiglijke vragen kom je er al snel achter of iemand (voordat de chronische stress toesloeg) gevoeliger is voor prikkels dan de gemiddelde mens. Je kunt het al merken bij baby’s in relatie tot voeding die ze wel of niet kunnen verteren, de locatie waar ze willen slapen, hoe gevoelig ze zijn voor kou of warmte, hoe ze reageren op interactie met verschillende mensen of wanneer ze zich in een ruimte met veel mensen bevinden. 

Je hebt hooggevoelige personen die op alle zintuiglijke vlakken hoog scoren en je hebt personen bij wie het reuk- of smaakzintuig extra is ontwikkeld in relatie tot andere zintuigen en/ of zeer ontvankelijk zijn voor emoties van anderen en van zichzelf. 

Ik heb hooggevoelige personen begeleid die op jongere leeftijd vaak zijn blootgesteld aan veel stimuli en niet de begeleiding ontvingen om hiermee om te gaan. Als de emoties niet bespreekbaar waren en de prikkel-hoge situaties niet werden vermeden dan kan de stress zich gaan uiten via het lichaam. Mensen gaan op zoek naar de fysieke oorzaak achter deze klachten, terwijl het psychosomatische klachten zijn. 

Ik weet niet wat de relatie is tussen hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid. Je vraag zorgde er wel voor dat ik na ging denken over mijn ervaring met hoogbegaafdheid. Een klein deel van de mensen die ik begeleid zijn hoogbegaafd en ervaren zichzelf als hooggevoelig. Een ander deel ziet zichzelf als hooggevoelig, maar rept met geen enkel woord over hoogbegaafdheid, terwijl ik wel de indruk heb dat ze het zijn. Ze leggen snel links, snel van begrip en wanneer diegene communicatief vaardig is, praten ze heel snel. En het gros is simple & plain hooggevoelig. 

De relaties die ik zie tussen de hoogbegaafde hooggevoelige personen die ik heb begeleid/begeleid: 

  • Hele lieve zachtaardige mensen
  • Veel zelfkritiek aanwezig
  • Laag zelfbeeld
  • Grote mate van bewijsdrang
  • Sterke drang naar zich intellectueel te voeden/ veel kennis kunnen verwerken in korte tijd
  • Heeft een sterke behoefte om iets nieuws te creëren met behulp van de verworven kennis
  • Weinig vertrouwen in het eigen lichaam en intuïtie
  • Sterke drang naar controle

Op basis van onze uitwisseling heb ik recentelijk een ochtend bij hem in de praktijk meegelopen. Ik heb genoten van onze gesprekken én vooral van hoe we tijdens de gesprekken met zijn cliënten samenwerkten. Het was in-spi-rerend, ik ademde letterlijk creatie in; een voor mij nieuwe vorm van werken en het bijbehorende jargon.

Wil je reflecteren op waar je momenteel tegenaan loopt in werk, relaties, zowel professioneel als privé dan ben je welkom voor een introductiesessie in Den Haag of via videobellen. Zie deze link voor meer informatie en het boeken van een sessie. 

Advertenties

Wat een gezelligheid. Dat mis ik.

In de bibliotheek zag ik een dame zitten aan de leestafel. Ze had een hoog en bol kapsel met uitgekamde krullen. In haar jurk met kleurrijke Afrikaanse print en bijpassende beige sandaaltjes viel ze op. Voor haar op tafel lagen diverse tijdschriften door elkaar op tafel, waaronder de Harpers Bazaar. Dat matchte wel met haar outfit.

Ik was met Dían. Hij bewoog onrustig in de buggy. Wil je zien waar je bent? vroeg ik aan hem. In mijn armen werd hij direct rustig en keek zijn ogen uit. De dame draaide zich een beetje om, glimlachte en draaide snel weer terug. Ze hoorde elk woord dat ik met Dían uitwisselde. Ik vroeg of ze even op hem wilde letten, omdat ik naar het toilet wilde. Met alle plezier! Ze zei: ‘Wat is hij vrolijk. Wat een gezelligheid. Dat mis ik.’

Dat viel me op. Iemand die zich in luttele minuten kwetsbaar opstelde.

Ik raakte met haar aan de praat over het Montessori onderwijs en de Vrije school. Wat ik interessant vond om te horen was dat ze jarenlang ervaring had met de Vrije school en daarna een jaar het Montessori lager onderwijs mee had gemaakt. Ze vond het jammer dat er minder aandacht werd besteed aan creatieve projecten. Op de Vrije school leer je bijvoorbeeld breien en houtbewerken. Over het algemeen vindt ze het jammer dat er in het lager onderwijs veel meer hersenwerk moet worden geleverd ten opzichte van ‘lekker met de handen bezig zijn’.

Ze sprak met een kleine aardappel in de keel. Ze kwam van goede huize, maar was niet zo te spreken over de omgeving waarin ze was opgegroeid. Ze vond het fijn en interessant om via het Montessori onderwijs ouders tegen te komen die eens niet werkzaam zijn als advocaat. ‘Gek hè, dat je in een omgeving opgroeit met mensen waar je je niet thuis bij voelt.’ Ze sprak met haar gezicht, kneep haar ogen dicht en zocht naar het woord. Ik keek haar verwachtingsvol aan, er kwam niks. Ik vulde haar vragend aan met “stijfjes”? ‘Ja, stijfjes.’

Ik wilde naar de uitleenbalie. Wilt u nog even op hem letten? ‘Ja hoor! Ben de vaste oppas.’ Wat een leuke vrouw. Haar wil ik wel nog een keer tegenkomen.

WOW!! Ontvangen van mooie complimenten

tulpen

WOW, wow en nog eens wow. Dit was inderdaad het enige wat een uur geleden door me heen ging. Ik sprak een dame die graag wilde weten of er nog plek was in de workshop van aankomende zondag in Utrecht. Ja, hoor, je bent welkom. Goed, ze zou komen. En hierna brandde ze los. Eergisteren heeft ze haar diploma kindercoaching gehaald, gisteren heeft ze zich ingeschreven bij de Kamer van Koophandel en er moet nog heel veel gebeuren, maar ze heeft er zin in.

Ze heeft nog zes dienstjaren te gaan en ze wilt deze tijd volledig wijden aan kindercoaching. Ze is hooggevoelig en ze heeft twee zoons en een kleinzoon die hooggevoelig zijn. ‘Ja, ik kom met een rugzak, niet haar spreekwoordelijke ‘bagage’, maar een rugzak vol met hooggevoelige verhalen.’ Haar enthousiasme straalde zo via mijn oor mijn lichaam in en haar woorden doorspekt met vrolijkheid en positiviteit bleven stromen. ‘Ik volg jouw facebookpagina over hooggevoeligheid. Een half jaar geleden ben ik begonnen en ik heb al zoveel van je geleerd. (WOW!!) De komende tijd ga ik mij via workshops over hooggevoeligheid bij jou en bij nog iemand anders mij er meer in verdiepen. Mijn motivatie hiervoor is, is dat ik ook dit soort type workshops wil gaan geven. Ik zal met al mijn ‘zijn’ aanwezig zijn, maar ik kom ook voor een ‘kijkje in de keuken’.

Terwijl ik naar haar luisterde, straalde ik van oor tot oor. Zie voor je: een kind die ietwat verlegen beide armen om het been van haar moeder slaat, oogcontact blijft houden en direct erna weer loslaat en rondjes rent, huppelt en springt! Zo voelde ik me. Wat een schat van een mens. Dit was de eerste keer dat ik haar sprak en ze sprak met me alsof ze me al jaren kende. Ze rondde haar verhaal af met: ‘En, ik wil bloemen voor je meenemen, geen orchideeën, maar tulpen. Welke kleur wil je?’ Oranje, zei ik schaterlachend. ‘Dan moet ik ze nog even verven, maar dat komt goed!’ Leuk, leuk, zondag zal ik haar in Utrecht ontmoeten.

Vandaag heb ik ervaren als de Nationale Complimentendag. De dag begon namelijk al met een zeer complimenteuze e-mail van één van de deelnemers van de workshop ‘Stap in de Positieve Spiraal’ van afgelopen zondag. Tegen de middag ontving ik een telefoontje met wederom een regen aan complimenten. Ik had al zoveel fijne woorden ontvangen. En dat mijn dag dan mag eindigen met bovenstaand gesprek; authentiek contact, daar ben ik enorm dankbaar voor. De eerste persoon aan wie ik dit in geuren en kleuren vertelde, was Arnold. Hij zei: ‘Maar je bent ook fantastisch en ik ben heel blij dat ik naast jou leef.’ (liefde, oh wat fijn)

Zoals je ziet, de oranje tulpen heb ik al ontvangen! Wat een uitbundigheid, dank je wel Elisabeth.

Koninginnedag 2012

We waren met mama en Esther op het Belgisch plein aan het rondkijken. Mama zei over de telefoon dat het niets voor haar is, maar ondertussen was ze aan het genieten van alles wat ze zag. Haar vielen vooral glazen en kopjes op. Van kleding wilde ze niets weten want dat is gedragen door andere mensen. Ik vond het super gezellig.

Het was leuk om er met Amé te zijn. Amé liep een keer een kleedje op met allemaal speelgoed. Ze maakte direct contact met de mensen die het speelgoed aan het verkopen waren. We kwamen Maarten en Savitri nog tegen en kregen een uitnodiging voor hun bruiloft op 17 juni.

Arnold kwam enkele kinderen tegen die hij capoeira les had gegeven. Mama stimuleerde ons om volgend jaar geld te gaan verdienen op Koninginnedag. Een toiletjuffrouw had drie toiletcabines gehuurd voor 50 euro en op één dag zou ze 500 euro verdienen. Petje af voor de ondernemende toiletjuffrouw!

Arnold ging spontaan zijn capoeira act doen. Hij markeerde zijn speelveldje af met een fles, een paar gympen en het laatje van het houten sieradendoosje dat ik voor Amé had aangeschaft. En, ja, hoor, kinderen kwamen als bijen op de honing af; instructeur Vitamina die voettikkertje met hen ging doen. 

Na ruim een half uur was hij vele zweetdruppels, zwarte voeten en 1,95 euro rijker!

Treehub: verbinden, mogelijkheden, samenwerkingen

Diverse malen heb ik een Creative Networking event georganiseerd. Vorig jaar was het in Vapiano en strandpaviljoen Copacabana. Na onze meeting van vandaag; gezellig dimsummen in restaurant Long Ting, hebben we de koppen bij elkaar gestoken om een pakkende naam te verzinnen voor ons clubje. Via wat ge-heen-en-weer-whatsappen zijn we tot de naam ‘treehub’ gekomen. Dit is gebaseerd op het idee om zoals vroeger als kinderen samen te komen in de houten hut om iets in elkaar te knutselen en ermee te gaan spelen. Nu als grote mensen doen we het anders; namelijk het uitwisselen van ervaringen aangaande onze producten en diensten, maar het gevoel is hetzelfde.

Chinese onderhandel tips

Onder het genot van een hapje dimsum kunnen allerlei samenwerkingen ontstaan. Heerlijk. Zonder verwachtingen een gesprek ingaan en eruit komen met nieuwe ideeën, mogelijkheden en meer netwerkkansen. Wat ik de laatste jaren als zzp’er zeker heb geleerd, is dat het netwerken met mensen die je 200% liggen, het fijnst is. Gezellig kletsen over van alles en nog wat en ondertussen zaken doen.

Chinese onderhandel tips&trucs
Ik zat aan tafel met een Chinese meid en zij vertelde honderduit over haar moeder. Haar moeder is blijkbaar een kei in het onderhandelen. Bij de mediamarkt kreeg ze bij de aankoop van een wasmachine een magnetron cadeau en de bezorgkosten. Bij de gordijnspecialist kreeg ze het vermaken van de gordijnen met een dubbele plooi, de rails voor het ophangen van de gordijnen en het ophangen van de gordijnen CADEAU! Vervolgens moest zij het van haar moeder proberen bij de aankoop van vloeren. Ze durfde niet, kneep ‘m en gingen uiteindelijk naar huis met wasmachine, magnetron en gordijnen.

Tips waar je wat mee kan…
1. Toon interesse in de producten en zeg dat je het beste van het beste wilt;
2. Geef aan dat je alles wilt en ga in discussie met je mede-koper (good cop/ bad cop)
3. Vraag naar de prijs en zeg vervolgens heel vaak dat het duur is, te duur;
4. Verzin snel je onderhandelingsruimte: met welke producten wil je naar huis gaan, switch tussen typen van eenzelfde product; ga voor het beste, maar neem genoegen met minder als je er minder voor kan betalen.
5. Begin met afdingen. Ga lager dan de originele prijs zitten.
6. Zet je beste pokerface op en loop weg als de verkoper niks van de prijs wil halen. Loop echt weg en spits je oren! Als de verkoper wil verkopen, zal hij je terug roepen.

Succes!

Help me, help you, you and you!

De titel van deze blog is geïnspireerd door de film ‘Jerry Maguire’. Een film uit 1996. Toen was ik 18 jaar en zwijmelde helemaal weg bij deze film. Een aantal scènes zijn me bijgebleven. De scène waarin Cuba Gooding Jr. riep ‘Show me the money’ en de scène waarin Tom Cruise riep ‘Help me, help you, help me, help you!!!’ Geweldig.

Help me, help you, you and you!
Met deze blog wil ik je vragen om mij te helpen mijn visie over lifecoaching, persoonlijke ontwikkeling en de liefde te delen met jouw netwerk en/of familie en vrienden. Natuurlijk deel je alleen de blogs die jij het delen waard vindt.

De nieuwe lay-out is op een manier ingericht waarbij het heel makkelijk wordt om via social media de blogs te delen. De eerste vijf iconen staan voor: twitter, facebook, pinterest, tumblr en linkedin.

Het envelopje: mailen
Met één klik op het envelopje verschijnt een typveld, typ het e-mailadres, typ de twee woorden over en verstuur de blog.

Alvast bedankt!! 🙂