Liefde: vragen om aandacht

vertrouwen

Afgelopen zaterdag 23 november gaf ik mijn eerste workshop hooggevoeligen in de liefde. Het vond wederom plaats in de Kargadoor in Utrecht. Hieronder lees je een verslag toegespitst op ‘communiceren in de liefde’.

Communiceren met een positieve intentie
Communiceren vanuit liefde geeft je terug dat je alles wat je nodig hebt al hebt. Alles zit in jou en jij bent liefde. Als je liefde bent, jezelf vertrouwt, komt liefde terug. En de liefde komt terug wanneer de persoon blijft en zich laat zien in al zijn facetten: als alle emoties jouw kant op komen. Als twee mensen besluiten om alle emoties te omarmen en hiermee om te gaan dan zul je samen groeien. Vraag naar wat eronder ligt: ‘Wat heeft je boos, verdrietig en teleurgesteld doen voelen?’, ‘Wat raakt het in jou?’ en ‘Hoe gaan we verder?’

Het fundament van positieve communicatie is dat je weet waarvoor je het doet. In de eerste plaats doe je het voor jezelf. In een situatie waarbij je bijvoorbeeld aan je dochters vertelt dat je te moe bent om iets actiefs met hen te gaan doen, is het belangrijk dat jij jezelf die rust gunt. Vanuit het gunnen aan jezelf kan je op een positieve manier verwoorden dat je die rust nodig hebt en lekker op de bank wil hangen. Wanneer je vanuit liefde voor jezelf aangeeft wat je nodig hebt, zul je merken dat het een win-win situatie voor beide (en eventueel meerdere) partijen zal zijn.

Hou het bij jezelf
De vorm waarin je communiceert is essentieel voor hoe een boodschap overkomt. De grootste valkuil hierbij is, is dat je een boodschap zodanig communiceert dat de ander zich aangevallen voelt. Het credo is dan ook ‘hou het bij jezelf’. Wat voel jij? Wat gaat er door jou heen? Het gesprek kun je vervolgens het beste aangaan door vanuit de ik-persoon te communiceren. ‘Ik heb dit nodig. Ik merk dat het….en ik wil liever…hoe kunnen we dit realiseren? Wat vind jij ervan? Hoe sta jij erin?’

Vragen om aandacht
Als je behoefte hebt aan aandacht in welke vorm dan ook; woorden, een knuffel, een andere actie (koken, de afwas, kinderen ophalen), geef dat aan. Vertel wat je nodig hebt. In het kader van het voorbeeld waarbij je een foto-collage voor je geliefde hebt gemaakt, introduceer het. Vertel over je beweegredenen en wat het met jou deed, terwijl je het aan het maken was. Wacht de reactie af en als je meer wilt horen, vraag er dan naar. Bv. ‘Wat maakt de foto in je los?’ Of nog specifieker: ‘Terwijl ik het aan het maken was voelde ik me ‘……’ en vervolgens ‘voel jij dat ook zo of anders?’ Zo voorkom je een mogelijke teleurstelling en gevoel van verdriet wanneer iemand niet aan jouw verwachtingen voldoet. Verwacht niets, maar vraag erom!

Als verlamming optreedt
Het is heel naar wanneer er zich een situatie voordoet waardoor je verlamt. Vaak reageert het lichaam; je verstart, je keel wordt dichtgeknepen, je hart gaat razen en je krijgt het warm of het andere uiterste, je verandert in een koele kikker. Deel in een dergelijke situatie op zijn minst met je gesprekspersoon dat je het even niet meer weet. Vertel wat er op dat moment door je heen gaat. En vertel erbij dat het niet goed voelt en dat je even de weg kwijt bent.

Naast het thema ‘communiceren in de liefde’ was het enorm inspirerend en boeiend om dieper in de persoonlijke liefdesthema’s te duiken zoals ouder-kind relatie, liefde geven aan jezelf en de balans tussen vrouwelijke en mannelijke energieën. Dit is een workshop waar ruimte is voor waar je werkelijk tegenaan loopt in de liefde. In de nieuwsbrief van december zal ik bekend maken wanneer deze workshop opnieuw plaats zal vinden.

Heb je behoefte aan een 1-op-1 coachingsessie over de liefde? Je bent welkom, boek een introductiesessie! 

Meld je hier aan voor de Orchid of Life nieuwsbrief! 

The World Book of Love

IMG_6677

De wijsheid van 100 liefdesprofessoren uit de hele wereld lees je in ‘The World Book of Love’. Dit is het type boek dat ik af en toe oppak om me te laten inspireren over hoe er over de liefde in al zijn facetten wordt gedacht. Bijvoorbeeld over verliefdheid. Alfons Vansteenwegen is professor emeritus psychologie, psychotherapie en seksuologie aan de universiteit van Leuven. Hij zegt dat verliefdheid een oogziekte is.

‘Verliefdheid is een gevoelstoestand die iemand overkomt, waardoor die zich intens tot iemand aangetrokken voelt. Ze is niet het resultaat van inspanning en ze kan ook niet met wilskracht tot stand gebracht worden. Verliefdheid doe je op zoals je de griep opdoet. Men ziet de ander niet meer zoals die is, maar zoals men die wenst. Voor derden is de ander nog steeds dezelfde, voor de verliefde is die ander fantastisch, geweldig, uniek, buitengewoon, volmaakt en bron van alle goeds. Dat noemt men projectie. Verliefdheid is een oogziekte, een zachte psychose.’

Hij sluit zijn stuk over verliefdheid af met dat deze oogziekte vanzelf geneest tijdens het samenleven met de persoon waarop je verliefd bent. Hij vervolgt zijn verhaal met wat ‘ware liefde’ is. De ware liefde in het samenleven is gevende liefde: iets voor je partner over hebben. Ware liefde gaat om het delen van woorden en gevoelens, samen genieten, problemen oplossen en samenwerken. Dit vraagt om inzet en engagement. Liefde is zich goed voelen bij elkaar en de partner gelukkig willen maken. Niet alleen in woorden, ook in gedrag.

Zo hebben de andere 99 professoren, elk in maximaal duizend woorden, ook hun zegje gedaan. Tof om te lezen.

Na mijn grote liefde

Grote liefde

Ik had een grote liefde. Ik leerde haar kennen op de middelbare school en we hebben 4,5 jaar iets gehad. Zij maakte het uit met mij met de woorden: “Jij bent mijn jeugdliefde. Ik heb nu een vriend en dat is tenminste echte liefde.” Ik gaf haar een klap in haar gezicht. Ik was er kapot van. Nu is zij nog steeds met die man. Hij is haar ondergeschikte. Ik had een onbevredigend gevoel overgehouden aan deze situatie.

Drie à vier jaar later deelden wij weer het bed met elkaar. Sinds die ene keer is het voor mij afgesloten. Ik ben nog wel steeds zenuwachtig als mijn ex met haar man op hetzelfde feest verschijnt als ik. Ik kom echt iedereen tegen op straat, behalve mijn ex. Ik heb haar ook een keer gezien in een museum toen ik jonge kinderen had. Ik ging toch naar haar op zoek.

Ik had allerlei one –night en one-month stands. Ik heb een enorme scharrelperiode gehad. Ik had verschillende meisjes voor verschillende behoeften. Reizen, seks en koken. Ik heb relaties gehad met Chinese, Japanse, Antiliaanse en Nederlandse vrouwen. Ik heb een keer een relatie gehad met een vrouw voor anderhalf jaar, maar het werkte niet vanwege het sterke milieuverschil. Haar ouders waren niet goed opgeleid. Ze woonden met zijn vijven in hokken. Haar moeder verkoopte worst  en haar vader was bijrijder op een vuilniswagen. Ik kreeg altijd vervelende opmerkingen over mijn Joods zijn.

Ik ben af en toe nog nieuwsgierig naar de grote liefde van toen. Ik kan me niet voorstellen hoe haar leven is. Na mij heeft ze ook nog met een rocker en een Nederlandse schrijver gehad. ’t Waren allemaal losbandige mannen.

Uit een Love Interview, afgenomen in 2008.

Levensstijl: gezonder en gevarieerder eten

Image

Inmiddels zijn mijn partner en ik al een aantal jaren bij elkaar. (vanaf november 2007) In de afgelopen tijd heb ik veel geleerd van mijn persoonlijke voedingsdeskundige. Hoewel hij maar liefst drie voeding gerelateerde diploma’s op zak heeft (bachelor Food & Business, Master Nutrition en bachelor Nutrition and Dietetics), heb ik hem voornamelijk meegemaakt in de praktijk, in onze relatie. Natuurlijk werd de nodige kennis over voeding met mij gedeeld, maar ik heb hem vooral leren kennen, doordat hij altijd de etiketten van alle voedingsmiddelen in detail bestudeerde. En dit doet hij al vanaf zijn tiende!

Qua voorkeuren voor eten en bepaalde voeding gewoonten sloten we naadloos op elkaar aan. Op andere gebieden heeft hij mij positief beïnvloed, maar er waren ook een aantal voedingsideeën waar ik destijds absoluut niet voor open stond.

Wat we gemeen hebben: geen frisdranken, koemelk, yoghurtdranken en voorverpakt eten

Wat bij ons vanzelf ging, was dat we allebei geen frisdranken in huis haalde. Het is veels te zoet voor ons en na het drinken van frisdrank blijft er bij mij altijd een vervelende nasmaak hangen. We drinken water, thee, zelfgemaakte yogi tea, oploskoffie, verse sinaasappelsap, sojamelk of gemixt met fruit tot een smoothie, af en toe sappen uit pak zoals lychee, mango of guave van Maaza, appelsap of wijn.

Nee, geen voorverpakt eten voor ons. Tijdens mijn studententijd heb ik weleens een kant-en-klare lasagna bolognese bij de supermarkt gehaald. Verschrikkelijk! Ik vond het vies. Het was vooral romig, geen vlees te bekennen en de smaken die er misschien ooit waren geweest, waren niet meer van elkaar te onderscheiden door de room en de kaas. Ik weet hoe soepgroente uit een plastic zak smaakt, omdat een vriendin ermee had gekookt. Bah! Wat betreft groenten: het zelf snijden van groenten is zo gepiept! En, ja, ik moet het zeggen: het smaakt veel beter. Je ruikt en proeft hoe de groente werkelijk smaakt.

Positieve invloed: geen fastfood-ketens

Gedurende de eerste maanden van onze relatie nam ik een belangrijk besluit: geen fastfood meer! Arnold at namelijk al jaren niet meer bij de grote fastfood-ketens als Mc Donals, Burger King, KFC etc. vanwege de excessieve vleesindustrie. Het was niet moeilijk om dit besluit te nemen. Mijn jaarlijkse bezoeken aan fastfood-ketens waren op één hand te tellen. Deze bezoeken werden gedreven door pure jeugdsentiment. Als kind nam mijn familie ons wel eens mee naar de Mc Donalds in de Kalverstraat in Amsterdam. Dit was feest. Het openen van een Happy Meal en de eerste hap die ik in mijn cheeseburger zette. Oh, dat maakte me heel blij. En het was gezellig. Het bijzondere is dat mijn moeder nooit te spreken was over wat we daar te eten kregen. Ze deed het voor ons, want thuis aten we vele malen lekkerder. Dat vonden wij ook. Desalniettemin was het een leuk uitje om naar de Mc Donalds te gaan voor de Happy Meal en in de puberteit voor een Big Mac, een Fish burger en de frietjes met die lekkere kruidige lichtzure frietsaus.

Een enkele keer dat ik van dit besluit af stapte,  was toen ik drie maanden zwanger was. Ik liep langs de megastores in Den Haag en moest en zou een cheeseburger eten. Ik hield het niet meer. De vleesindustrie kon me gestolen worden, één cheeseburger kon geen kwaad. Arnold staat wat dit betreft veel sterker in zijn schoenen. Ok, ok, ik zal niet te hard voor mezelf zijn, ik was tenslotte drie maanden zwanger en helemaal high van de hormonen.

Op die enkele keer na merk ik dat het me makkelijk afgaat om volgens dit principe te leven. Ik ben dusdanig overtuigd van mijn keuze dat ik eind vorig jaar zelfs tegen een vriendin zei dat ik best wel bij die speciale Mc Donalds in Boedapest wat zou kunnen eten. De locatie zag er van binnen en van buiten prachtig uit met sierlijke ornamenten en een klassiek plafond in de vorm van een koepel. Uiteindelijk zijn we alleen maar naar binnen gegaan om foto’s te maken. We hadden geen zin om er te eten! Volgens mij is dit de truc om belangrijke besluiten na te blijven leven; door jezelf wat ruimte te geven om het een keer anders te doen. Het is ook weer niet zo dat ik na een eventuele tweede bezoek in vijf jaar daarna regelmatig bij een grote fastfood-keten naar binnen zal stappen. De keuze voor gezonde voeding gaat in mijn beleving gepaard met het mijden van fastfood-ketens. Het is een manier van leven.

Waar ik niet voor open stond: smaakloos koken en volledig vegetarisch eten

We hadden amper een jaar een relatie en toen stelde hij voor om smaakloos te gaan koken. Dit had hij in Australië (twee jaar gewoond vanwege studie) een tijdje gedaan en het was hem goed goed bevallen. Geen zout, geen peper, geen sojasaus, helemaal niks. Dat schoot bij mij in het verkeerde keelgat. Vanaf jongs af aan heb ik lekker gegeten dankzij mijn moeder en familie. Iedereen kon koken en het smaakte altijd verrukkelijk. Hier kon ik niet aan beginnen. Ik zou het niet willen eten.

Hij ging ook door een periode waarin hij overwoog om vegetariër te gaan worden. We aten biologisch vlees. Zo lekker!! ‘Hoe kan je in hemelsnaam geen vlees meer eten?’ Geen haar op mijn hoofd die vegetariër wilde worden. Aangezien hij burn-out was, was ik degene die kookte en ik had geen zin (of lees = geen ruimte in mijn hoofd) om elke avond speciaal voor hem vegetarisch te gaan koken.

Nadat hij eind 2009 in een burn-out terecht kwam, begon ons huishouden op vele vlakken te veranderen. Na een reeks van medici en alternatieve hulpverleners kwam hij terecht bij een mesoloog. (in 2011) Een mesoloog test je op de voedingsstoffen waar je niet goed tegen kan. Hij kreeg te horen dat hij heel erg slecht reageerde op volkoren tarwe, havermout en zware peulvruchten (bv. zwarte bonen), slecht op wit tarwe en matig tot slecht op lichte peulvruchten (bv. rode linzen). Ze hebben het nog kort gehad over de inname van zuivelproducten. Aangezien hij al een tijdje terug was geminderd met zuivelproducten liet ze haar waarschuwingen achterwege.

Hierna gingen we steeds vaker boodschappen doen bij de Ekoplaza. Ja, want Arnold was aan het bakken geslagen. Hij bakte brood en maakte pizza’s van speltmeel en speltbloem. Verder begon hij ook te experimenteren met ander meel zoals rijstmeel, maismeel, boekweitmeel en tapiocameel. Yep, ons voedsel-huishouden is in de afgelopen anderhalf jaar drastisch veranderd. Het mooie effect van al deze veranderingen is dat we gevarieerder, lekkerder en kleurrijker zijn gaan eten.

Lees ook: Osteopathie: buikklachten door melksuikers. 

Liefde: wanhopig verliefd zijn

Ik was geloof ik een jaar of 10. Ik was eigenlijk eerst verliefd op mijn vader en hoopte dat ik liever geworden zou worden dan mijn moeder. Hierdoor kreeg ik meer aandacht van mijn vader. Mijn moeder was ook hysterisch. Soms krijsend door het huis lopen.

Ik werd hierna verliefd op een man van 33 jaar. Ik hielp af en toe mee in de bediening en vooral in de keuken van een cafe in de buurt.  Ik was  vooral wanhopig verliefd. Ik was een kind. Op mijn 8ste vertelde mijn vader dat hij mijn vader niet wilde zijn, omdat ik was blijven zitten. De juf vertelde dat het mijn schuld was.

Vanaf dat moment moest ik thuis altijd meewerken op de boerderij. Ik werd regelmatig om 4 uur s’ochtend mijn bed uitgehaald om te melken, wanner mijn vader ziek was. Na school moest ik ook werken. Mijn vader zei tegen mij dat ik mijn eigen eten en drinken moest verdienen, totdat ik andere ouders vond.

Uit een Love interview, afgenomen in 2008.

Vreemdgaan: mijn vader was de zondebok

Ik ben opgegroeid in een gezin waarvan de vader internist was en mijn moeder een goede moeder/huisvrouw. Het was een heel warm en streng nest. Heel Spartaans door mijn vader en heel liefdevol door mijn moeder. De culturele achtergrond was te kenmerken als een Surinaamse sfeer. Als er niet genoeg eten was, verdeelden we het eten. Wat ik me kan herinneren is dat iedereen graag bij mij thuis was. Het was streng, maar wel gezellig. Het strenge kwam van mijn vader.

De ommekeer is gekomen toen ik 11 jaar was. Ik kwam er toen achter dat mijn vader naar bed ging met een goede vriendin van mijn moeder. Hij heeft mijn moeder veel verdriet gedaan. De instabiliteit trad op, terwijl we altijd heel stabiel hadden geleefd. Mijn vader had altijd heel veel impact op ons. Vanaf dat moment ging ik mijn moeder steeds meer steunen. Mijn vader was de zondebok. Hij was er nog wel, maar op een gegeven moment verhuisden we.

Mijn vader zat toen steeds meer bij zijn scharrel. Toen ik 17 jaar was, constateerden ze bij mijn moeder een hersentumor. Ze moest geopereerd worden. De kans dat ze erdoor heen zou komen was 90%. Ze belde de vriendin met wie hij vreemd ging om te vragen of ze haar man los kon laten, zodat zij samen door deze periode konden gaan. Zij zei dat hij nu van haar was. Ze ging met deze afwijzing de operatie in.

Mijn moeder raakte in een coma na de operatie en was na een paar dagen overleden. Ik zat midden in mijn examens. Mijn vader is met deze vrouw getrouwd. We hebben het huwelijk nooit erkend. We waren met zijn vijven en iedereen kreeg een kookdag. Mijn lievelingstante, de zuster van mijn moeders moeder, kwam één keer per week bij ons langs om te koken en het huishouden te doen. Iedereen ging langzamerhand het huis uit.

Uit een Love interview, afgenomen in 2008.

Lisette Thooft over seks, liefde en vrijheid

#SUI44 Lisette Thooft from VideoLogic on Vimeo.

LIKE Lisette op Facebook! 

Yoga laat liefde door je lijf stromen

Foto: yoga bij Linggan

Yoga zorgde ervoor dat de liefde weer door mijn lijf en geest stroomde. Ik voelde me sterk en vrij van angsten en schuldgevoelens. Hierdoor kon ik maar liefst dertien minuten lang met haar aan de telefoon zijn. Dertien minuten lang heb ik naar haar bullshit geluisterd. Ik luister alleen naar je bullshit als ik een verleden met je heb, als ik weet dat je écht van me houdt, maar door je belemmeringen de liefde niet als zodanig kan uiten. In plaats daarvan kreeg ik afval over me heen. Gelukkig gleed het langs mij heen. Ik bleef rustig en gaf terug wat ik terug wilde geven.

Scrap uit mijn dagboek

Verliefd en Hooggevoelig: 7 valkuilen!

Verliefd zijn is leuk, prachtig en je krijgt er energie van. Maar wat nu als je verliefd en hooggevoelig bent? Bij een hooggevoelige staan de gevoelsantennes altijd op scherp en komen alle impulsen, gevoelens en signalen van mensen en omgeving altijd binnen. Tenzij je je natuurlijk bewust afschermt tegen bepaalde impulsen. Maar zoals je weet staat verliefd zijn gelijk aan ‘open staan’; de deur staat wagenwijd open, omdat je de ander wilt leren kennen, je eigen gevoelens wilt voelen groeien en ervaren hoe de interactie alle aanwezige gevoelens versterkt.

Het hebben van vlinders in je buik maakt blij en vrolijk, maar als hooggevoelige kunnen alle nieuwe gevoelens ook heel kwetsbaar maken. Je bekijkt de wereld als het ware door een roze bril. (Dit kan overigens ook gelden voor niet-hooggevoeligen.) Vooràl als je in het vizier houdt dat hooggevoelige mensen gevend, verzorgend, vriendelijk, attent en empathisch zijn. Hierdoor loop je een grote kans op het ‘vergeten van jezelf’, omdat je de ander te vaak of altijd op de eerste plaats zet.

Het ‘vergeten van jezelf’ is één van de grootste oorzaken van dat liefdesrelaties geen doorgang vinden of na verloop van tijd worden beëindigd. Voor je het weet staan jullie samen voor grotere projecten (samenwonen, koophuis, emigreren/ verhuizen, kinderen etc.) en besef je langzaam dat je wel héél veel van jezelf hebt ingeleverd. In deze blog lees je over een aantal valkuilen waar verliefde hsp’ers met ‘open’ ogen in zijn getrapt.

Dominante partner

In den beginne is alles mooi en geweldig en de liefdesrelatie wordt na een aantal jaren samen bezegeld met een huwelijk. Tijdens het huwelijk worden opeens de ogen geopend: ‘Dit wil ik helemaal niet. Ik wil niet zo leven.’ En wat is de bewuste hsp’er tegengekomen: een partner die alles wil bepalen! Alles moet op zijn (of lees: haar) manier. Maar hoe kan het dan dat de hsp’er dit pas na jaren door heeft? Je zou toch zeggen dat er signalen waren geweest. Maar goed, een valkuil is geen valkuil als er een gigantisch bord voor staat met ‘Loop terug!’ Een relatie begint met eigenwaarde en het innemen van jouw positie. Dit klinkt heel plastisch, maar niets is minder waar. Als je weet wat jouw behoeften zijn, kan een ander niet zomaar over je heen walsen.

EQ partner laag

Een hsp’er is extra gevoelig voor partners wiens EQ juist heel laag is. Hiermee doel ik op een EQ gebaseerd op het ervaren van gevoelens, deze weten te duiden en weten hoe je dit gevoel het beste kunt communiceren naar je partner. Vraag jezelf eens af waarop de klik met jouw liefdespartner is gebaseerd. Is het zijn humor? Is het zijn creativiteit? Is het zijn vastberadenheid? Of zijn het gedeelde interesses? Je kan heel lang een relatie met iemand hebben en zelfs besluiten met de relatie door te gaan, terwijl je op emotioneel niveau verre van bevredigd voelt. Op genoemde vlakken gaat het bijvoorbeeld prima, maar op emotioneel vlak ontstaat er regelmatig wrijving. Of je kiest ervoor om gedurende de relatie altijd door hele lage dagen en hele hoge pieken te gaan. Ja, dat kan ook! Vraag jezelf af wat je wilt. Wil je als hsp’er met je partner kunnen praten over emoties? Of neem je een partner met een laag EQ voor lief?

Reddende engel

Als hsp’er verliefd worden op een man die geen werk heeft en op psychisch vlak de kantjes ervan afloopt is gedoemd te mislukken. Een dergelijke verhouding hou je niet lang vol. Een maand lijkt dan opeens een half jaar. Een maand waarbij je door verliefde gevoelens van hot naar her werd geslingerd en ondertussen voldoende twijfels had over de situatie. Na een maand voel je je helemaal leeggezogen. Na een break-up probeer je het weer, maar hierna is het toch echt uit. Dit is een valkuil waar ik veel mensen in heb zien stappen. Een partner die de nodige zorg nodig heeft, doet een appèl op de zorgende kant van een hsp’er.

Vreemdgaan: gebruikt worden

Tot over je oren verliefd zijn op iemand die getrouwd is of al een relatie heeft, is heel erg misleidend. Vertrouw je op wat je voelt of is dat wat je voelt, mooier dan dat het in werkelijkheid is? ‘Nee, ik ben gek op hem. Hij is gek op  mij en wat wij hebben is heel bijzonder.’ Zo bijzonder dat je een jaar lang wordt gebruikt voor seks en goed gezelschap? Hierna is de echtscheiding ook nog eens extern gestimuleerd. De hoop doet opwaaien. Zou het er nu echt van gaan komen? Zolang de voorwaarden voor een daadwerkelijke relatie (<monogame relatie) er niet zijn, zou ik zeggen, afkappen die handel, totdat je merkt dat diegene moeite voor jou gaat doen.

Zonder jou ben ik niks

Als verborgen boodschappen zichtbaar worden, vliegen de gevoelens om je oren. Wat doe je als je partner, nadat het al een tijdje niet lekker loopt tussen jullie, dreigt met van het dak af te springen? Zichzelf uitermate slecht begint te verzorgen dat je jullie relatie weer vanuit het positieve gaat belichten. Je had notabene net al je moed bij elkaar geschraapt om het uit te maken en dan krijg je dit? Weer die twijfels. Weer het voelen van ‘houden van’ dat er wel is, maar in het dagelijks leven niet door beide partijen wordt uitgedragen. Hoe weet je wanneer iemand de verborgen boodschap ‘zonder jou ben ik niks’ uitdraagt? Doordat hij jou laat voelen dat je alles voor hem bent. (of lees: zij) De ander wilt altijd bij je zijn en voelt zich hierna weer helemaal opgeladen. Of helemaal de andere kant uit: heeft behoorlijk wat tijd voor zichzelf nodig en is bij je wanneer het hem uitkomt.

Bloedzuigers

Dan heb je nog de categorie bloedzuigers waar je met open ogen in kan trappen. Ze zien er aantrekkelijk uit. Je hebt veel lol met hen. Wederom op luchtige en lichte vlakken zoals uitgaan, samen lachen om de gekste dingen, onstuimige seks en gedeelde interesses. Eventueel deel je ook bepaalde normen en waarden. Maar in de praktijk valt het bar slecht tegen. Na een paar jaar trek je de conclusie dat jij je ontfermt over alle verantwoordelijkheden in én rondom het huis en hiernaast fulltime werkt. Het wordt ook nog eens van je verwacht! In het ergste geval krijg je elke dag kritiek en trekt diegene continue aan je arm: verdien meer geld! heb meer status! Tja, dan beginnen toekomstige plannen zich aan te dienen en vraag je jezelf af of deze liefdesrelatie nog werkt. De valkuil is dat je in het begin alles met liefde doet. Na een tijdje doe je het met steeds minder plezier. Totdat je ervan baalt dat jij alles moet doen en regelen. En, is het dan al te laat? Of niet?

Doorgeschoten volgzaamheid

Verliefde hsp’ers hebben ook de neiging om de partner te volgen. Alles wat de ander zegt of doet is leuk. Dit is hoogstwaarschijnlijk tijdens het daten zo. Later, veel later, wanneer de kinderen al aan het puberen zijn, ga je met de partner mee om conflicten uit de weg te gaan. Of nog verschrikkelijker, om norse blikken en woede-uitbarstingen te vermijden. Om te voorkomen dat je in een dergelijk emotioneel pact terecht komt, is het zaak om jezelf beter te leren kennen. Sterker nog, om al je emoties te erkennen. Waardoor voelde je je ellendig? Al die keren dat je verjaardagen en feesten van vrienden hebt afgezegd, omdat je partner er geen zin in had. En, denk eens aan alles wat je volgens je partner moest organiseren voor de kinderen. Eenzame opsluiting en geen tijd voor jezelf: het gevolg van doorgeschoten volgzaamheid. Op een dag wordt je wakker en denk je ‘ik heb geen leven meer’.

Dit zijn een aantal stevige valkuilen. De wereld van liefde is een oerwoud voor verliefde hsp’ers. Een liefdesrelatie kan op een gezonde manier bestaan en groeien wanneer er wederzijds respect, acceptatie en waardering is. De valkuilen vinden plaats om jou te laten zien waar jouw uitdagingen liggen. Daarom is het aan jou om jezelf te accepteren voor wie je bent. Als jij jezelf geeft wat je nodig hebt, zal de ander dit ook voor jou doen. Als je merkt dat dit niet gebeurd, dan kom je voor jezelf op. Ga het gesprek aan, neem je ruimte in en zo nodig, breek de relatie af en begin opnieuw. Bij jezelf.

Wil je jouw liefdesperikelen bespreekbaar maken tijdens een 1-op-1 sessie? Lees hier meer over…

Meer over mijn werk als coach & rebirther voor hooggevoelige personen zie:
Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing 

Dankbaarheid: Woorden van Liefde


Een goede vriend van ons kwam de dag voor zijn verjaardag langs en wij vroegen of hij op zijn verjaardag bij ons wilde komen lunchen. Ja, dat wilde hij wel. We hadden nog iets bijzonders in de diepvries liggen: ketanrijst met wat vlees in bananenbladeren. Mama had dit voor ons gemaakt. Het was genoeg voor ons vieren. Arnold had een fles rosé voor L. gehaald. Jemig, ik begin nu al te huilen. Op zijn verjaardag, tijdens de lunch, vroeg Arnold aan L. of hij zijn gebed wilde opzeggen. L. deed dat. En hoe! Hij raakte met zijn woorden elke vezel in mijn lichaam. Ik was zo verbouwereerd dat ik mijn emoties wegdrukte. Ik keek naar hem. Hij drukte zijn emoties weg. Ik spiegelde hem automatisch. Hij bedankte voor iedereen die betrokken is geweest bij het eten dat nu voor ons ligt. Dat hij 33 jaar mocht worden. Hij bedankte voor ons, de aanwezigheid van dierbare vrienden. Pfff…ik had het niet meer. Later bedacht ik me waardoor het kwam dat het mij zo raakte. De woorden die hij uitsprak waren zuiver. De relatie die hij heeft met God is puur. Het waren woorden van Liefde.