Vibreren op een hoger energieniveau

IMG_7617

El curso Zen in Madrid 2018  

Wat een bizarre en bijzondere cursus heb ik meegemaakt. Suzanne Powell is een enorme krachtige vrouw. Datgene dat ze wilt overbrengen vertelde ze met heel veel humor. Ze raakte mij ontzettend diep met haar verhalen. Verder voelden de trips naar Madrid aan als thuiskomen in een land dat mij veel heeft geleerd. In 2003 was ik in Sevilla voor 9 maanden, mede mogelijk gemaakt door de Erasmus beurs. Ik studeerde internationale communicatie aan Hogeschool Inholland in Rotterdam. Sindsdien heb ik de taal altijd op een bepaalde manier bijgehouden. Ongeveer een jaar geleden pakte ik de gesproken Spaanse taal bewust op door regelmatig af te spreken met een Japanse vriendin die ik had leren kennen in Sevilla. 

Alles waar ik ooit voor heb gekozen in mijn leven heeft werkelijk waar geleid naar de fase waarin ik mij momenteel begeef. De focus ligt op mijn zielsontwikkeling. Na het organiseren van mijn deelname aan deze cursus vonden er een reeks van synchronische gebeurtenissen plaats. Met familie, vrienden en zakelijke relaties. Ik deelde wat ik voelde en alles flowde. The universe has got my back! Ik voelde mij gesteund. Ik voelde mij gedragen. Ik zou Suzanne Powell eindelijk gaan ontmoeten. In 2015 kwam ik een youtube presentatie van haar tegen en in plaats van een paar minuten bleef ik bijna een uur kijken. Sindsdien heb ik haar lezingen op YouTube verslonden.

Ik wilde begeleid worden. Ik wilde weer van iemand leren. Haar helingswerk in Spanje en Latijns-Amerika riep mij.

We kwamen tijdens de cursus 6 keer bij elkaar. De groep leerlingen bestond uit 800 personen. Vooral vrouwen, maar er waren zeker een aantal mannen aanwezig. Van deze 800 personen kwamen er rond de 30 personen van buiten Spanje. Ze kwamen uit Venezuela, Argentinië, Colombia, Mexico, Chile, Peru, Guatemala, Amerika, België, Italië, Frankrijk en ik was de enige uit Nederland. We kwamen bij elkaar om “el toque zen” van Suzanne Powell te leren. El toque is Spaans voor “aanraking”. En ze heeft het “zen” genoemd om aan te duiden dat het belangrijk is om bewust te leven. Om bewust te communiceren, om bewust gedrag te vertonen, om bewust in het leven te staan. Datgene wat ze met “el toque zen” wilt overdragen is op geen enkele manier verbonden met een religie of levensfilosofie. Om het makkelijk te maken voor de cliënten met wie ik momenteel werk noem ik het “chakra healing”. 

Ze leerde ons een bewuste manier van ademhalen aan waarmee we zouden gaan vibreren op een hoger energieniveau. Op een dergelijk energieniveau dat baby’s rustig zullen worden in onze aanwezigheid, al ademende op deze wijze. Ook honden en katten zullen ons opmerken. Ik hing aan haar lippen. Ik geloof alles wat ze zegt, omdat ik het ook op deze wijze ervaar. Ik melde mij aan voor deze cursus, omdat ik wilde weten hoe zij “el toque zen” aan ons zou overbrengen. Ik wist van mezelf al dat ik op energetisch niveau kan communiceren. Alleen gebeurde het vaak spontaan. Terwijl ik naar deze cursus toeleefde, bedacht ik een strategie om ermee in contact te komen. Die ene keer was het gelukt. Ik ervoer mijn fysieke lichaam niet meer voor enkele seconden. De stem van de observator in mij merkte op dat ik aan het glimlachen was en toen was ik eruit. De glimlach kwam vanzelf; ik ervoer zuivere liefdevolle energie. Indrukwekkend. Ik was er helemaal ondersteboven van. 

Wat Suzanne Powell meerdere keren benoemde tijdens deze cursus was dat ze ons niet iets aanleerde, maar dat ze ons eraan herinnerde wie wij werkelijk zijn, wat wij kunnen. Wij kunnen veel meer dan we denken dat we kunnen. Wij voelen veel meer dan ons denken toelaat. Ik voelde mij volledig bevestigd door haar woorden, door haar verhalen. Hierbovenop heeft ze ons zoveel geleerd over hoe je het lichaam en de chakra’s kan behandelen wanneer mensen last hebben van fysieke pijnen, lijden onder ziekten en rondlopen met geestelijke en emotionele klachten. Ze sprak over:

  • diabetes
  • depressie
  • stotteren
  • slechthorenden
  • tinnitus
  • slechtzienden
  • kanker
  • maag- en darmproblemen
  • ms
  • fibromialgie,
  • reuma,
  • menstruatie en seksuele problemen
  • astma, bronchitis
  • slapeloosheid
  • en ga zo maar door.

Terwijl ik naar haar luisterde dacht ik aan de personen aan wie ik deze chakra healing zou willen geven; familie, vrienden en huidige cliënten. 

Er is een nieuwe wereld voor mij opengaan. Op dagelijkse basis ben ik mezelf op dit vlak aan het ontwikkelen. Vooral door het te blijven geven. Aan mezelf en de mensen om mij heen. Ik hou je op de hoogte van de ontwikkelingen.

Ben jij ook bezig op het vlak van zielsontwikkeling, healing/ energetisch werk? Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen. Laat vooral een comment achter op deze blog! 🙂 

Warme herfstgroet,
Chungmei 

Note 1: Dit is één van de weinige YouTube video’s van Suzanne Powell in het Engels: Suzanne Powell, her story, her message. 

Note 2: Deze Spaanstalige lezing over bewuste liefde vind ik geweldig: Suzanne Powell, el amor consciente. 

Synchroniciteit: ik voel mij diep verbonden met mijzelf

Foto door Hans Jongman

Onderstaand verhaal is geschreven door een jongedame die ik begeleid bij haar emotionele ontwikkeling. Hoe mooi is het wanneer alles bij elkaar komt en je mag spelen vanuit de flow. Dit is een verhaal waarin liefde, dankbaarheid en enthousiasme voor het leven bij elkaar komen.

Een ding die je tijdens de sessie tegen me zei, blijft me bij. Je zei iets in de trant van:

‘Jij doet eigenlijk niet wat je ziel wil en dan kunnen dingen/emoties  zich op gaan stapelen.’

Naar school en praktijk gaan en niet naar mijn gevoel luisteren. Yup, dat heeft mijn lijf heel goed gevoeld!! Maar goed dat is ook niet voor niks! Ik wilde even weg van school, (ook mijn huis, want die is bij de school.) Dus ik mocht crashen bij mijn yogadocent. Er alleen maar zijn, plat op mijn rug liggen en voelen. Toen ik weer ruimte had in mijn hoofd wist ik wat ik moest doen. Met school communiceren.

Later vroeg de yoga-docent aan mij: Kun jij gitaar spelen tussendoor de yoga lessen in? Toen zei ik “ja en zingen”!! Dat mocht. Spelen vanuit de flow! Dat is waarvan ik houd. Maar goed, het is een keer voorbij gekomen, ik hoef niet meteen te beslissen.

De volgende dag was een dag dat dingen op zijn plek leken te vallen. Ik was bij een festival met mijn zus. Ik had er totaal niks van verwacht en wist niet zo goed wat er allemaal te doen was. Haha…typisch mij, en dan kijken wat er allemaal gebeurd.

We gingen eerst 1,5 uur kundalini yoga en klank doen. Dat was echt super gaaf en inspirerend. Een combinatie van yoga-oefeningen met allerlei klanken tussendoor. Een meisje zong en speelde daarbij de trom. (af en toe ook met die ooo-aaa-ieee- klanken.) En er was ook ook een gong en als je dat toe laat in je systeem en door blijft ademen, dendert die echt door je hele lichaam! Er ging weer van alles stromen van binnen. Iemand gaf er yoga en nog iemand speelde de fluit en dat meisje zong dus. Super gave combi, yoga en muziek! Inspiratie!

Toen zaten mijn zus en ik bij het vuur. Toen vroeg ik aan mijn zus: wat zullen we dadelijk gaan doen? Lezing en workshop oesterzwammen kweken op koffiedik kwam ter sprake. Misschien kunnen wij zelf ook wel oesterzwammen kweken. Toen zag ik een vrouw bij het vuur staan die ik vaag kende en zei kende mij ook nog! Ja ik had twee jaar geleden in de community waar zei woont een natuurwerkdag meegedraaid. Ik ontmoette haar weer en het was een leuk gesprek. En toen zei ze: ‘Ik geef dadelijk een workshop over oesterzwammen kweken in koffie dik.’ Oh, daar wilde wij nou net heen gaan.

Zij halen koffiedik bij restaurants op en gaan daarop oesterzwammen kweken en leveren het dan weer terug aan de restaurants. Zij vinden het zonde dat koffiedik weg word gegooid, terwijl je het zo goed kan gebruiken. Ze vertelden ook: informatie en kennis is er om gedeeld te worden. Sommige grote bedrijven willen graag dingen geheim houden. Maar dat betekent niet dat we er geen geld voor mogen vragen. Dat vond ik zo mooi.

Na veel vragen, na alles te weten te zijn gekomen over hoe het werkt met oesterzwammen, vroeg ze wat ik deed. Ik zit op het Warmonderhof, ben bijna klaar en wil daarna werken ervaring opdoen. Ik ga werken in een tuinderij. Maar jammer dat we dit soort dingen niet leren op het Warmonderhof; over blauwe economie, en het (her)gebruiken van afvalstoffen, in dit geval de koffie dik. Zei zijn niet biologisch omdat de koffie dik en niet biologisch is, daar zitten natuurlijk allerlei regels aan vast. Maar dit is echt super duurzaam en daar gaat het uiteindelijk ook om vind ik: Lokaal en duurzaam! En uiteindelijk alles biologisch! Samenwerken met je omgeving, in het produceren van voedsel, dat vind ik het mooiste wat er is. Ik was super enthousiast en zij waren ook super enthousiast.

Zij zei: Wanneer je klaar bent met school kun je het altijd bij ons leren, oesterzwammen kweken! (kaartje van hun gekregen.) We zijn helaas nog niet zo groot om een werknemer aan te nemen. Toen gingen we weer met andere mensen kletsen en op het eind zei ze: We zien je nog hè?

Echt een mooi moment, het delen van enthousiasme en elkaar daarin vinden. Dan voel ik mij diep verbonden met mijzelf! 

http://www.westerzwam.nl/

Synchroniciteit: wanneer alles samenvalt

Pasgeleden was ik op een heel leuk feestje. Het was absoluut een hooggevoelig feestje te noemen. De jarige liep op blote voeten, er werden geraffineerde suikervrije zoetigheden voorgeschoteld, mama’s borstvoeding aan het geven te midden van het feestgeruis of in ons geval, in de logeerkamer. Mijn hooggevoelige zoon gaf aan dat de drukte hem teveel werd. In de logeerkamer, waar het heerlijk rustig was, leefde hij weer helemaal op.

Onderweg in de auto maakte ik een aantal notities naar aanleiding van het geven van de workshop emotiemanagement voor HSPers op zondag 23 april. Dit was overigens weer een waar feestje van herkenbaarheid en authentieke ontmoetingen.

Eenmaal op het feestje gearriveerd raakte ik in gesprek met de zus van de jarige job. Zij werkt als illustrator en sinds dat ze weet dat ze hooggevoelig is viel alles op zijn plek. Waar ze voorheen altijd overspoeld werd door golven van emoties kan ze haar emoties nu beter plaatsen in relatie tot hooggevoeligheid. Dat was een bevrijding!

Ik deelde een aantal van mijn notities met haar en zij begreep het volkomen. Wanneer ze op een feestje verschijnt komt er zoveel op haar af dat ze liever de kat uit de boom kijkt. Het viel mij op dat ze haar nichtje optilde en via de communicatie met haar nichtje op het feest landde. Dat klopte, ze is ook veel liever met de kinderen op zo’n feestje.

Ik maak veel van dit soort dingen mee, wanneer alles samenvalt, wanneer alles vanzelf gaat. Dat is synchroniciteit. Ik schreef er, alweer een tijd geleden, een blog over; Meer Synchroniciteit in je Leven: 7 Stappen. 

Uit het contact met de illustrator en mijn notities van het begeleiden van de workshop over emotiemanagement voor HSPers is een blog gerold, namelijk: Hoe om te gaan met negatieve energie op een verjaardagsfeest: 10 Tips

Life Coaching: surfen op de flow

*Diepe zucht* Het was een raar weekend. Een weekend waarin er ontzettend veel gebeurde. Persoonlijke en zakelijke ervaringen liepen door elkaar heen. Dat dit zo was, was heerlijk. Van vrijdag op zaterdag hadden we als gezin nauwelijks geslapen, omdat onze jongste de hele nacht aan het niezen en snotteren was. Zaterdagochtend waren we niet vooruit te branden. Wat mij dan helpt, en misschien vind je dit vreemd, is om even met mijn werk bezig te zijn. Even wat actiepunten afwerken om duidelijkheid te creëeren. Het geeft mij energie, een positieve boost.

Zo belde ik zaterdagochtend een dame die zich samen met haar vriendin had aangemeld voor de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen op zondag 23 april in Den Haag. Ik wilde even met haar checken of het haar gelukt was om de tickets te boeken via de betalingslink. Het was afgeschreven, maar ze had nog niet automatisch de factuur ontvangen. Dus ja, daar ga ik morgen achteraan. Verder mailde ik een dame die haar tweede coaching & rebirthing traject ingaat om te vragen of ze de betaling wilde voldoen voor haar volgende afspraak. Deze beantwoordde ze vrijwel direct met de betaling en een e-mail met “dank je wel voor de herinnering”. Zo fijn!

Een paar uur later kwam er een sms voorbij van een jongedame die ik begeleid met de vraag of ze mij even kon bellen. Ja, dat kon wel, maar pas wanneer ik in de auto zou zitten. Terwijl we onderweg waren naar vrienden stond ik haar te woord. Ik stond haar gevoel te woord, waardoor zij de woorden vond om haar gevoel te omschrijven. Het ging over het niet meer willen verbergen van wat zij werkelijk voelt richting haar familie. Het ging ook over het doorvoelen van de zenuwen die ze voelde, de angst voor aanschouwen van heftige conflicten. Het telefoongesprek brak ik eerder af dan gewild: ik kon me niet langer meer focussen door het geluid van het verkeer en een korte nachtrust. Dat begreep ze. O,ja, ze zei ook nog tegen me dat mijn schoenveter los zat. Dat zorgde voor wat hilariteit in de auto. Ik droeg namelijk laarzen. (1 april)

Van een andere coachee ontving ik een app dat ze werk heeft. Geweldig. Een contract voor drie dagen in de week waardoor ze geen uitkering meer nodig heeft. Daarnaast gaan haar luidruchtige buren er met twee weken uit. Dat waren twee goeie redenen voor een vreugdesprong van haar én van mij! Verder ontving ik een vriendelijke afzegging van een introductiesessie van iemand die liever over een paar weken weer contact opneemt en een bevestiging van een introductiesessie die aankomende week via video skype plaats zal vinden.

We zitten in de flow. Dat is een heerlijk gevoel.

Vandaag was het weer zover. De dag begon goed. Jawel, deze mevrouw hier had 12 uur slaap erop zitten met hier en daar wat ouderschapsonderbrekingen. We hebben een mooie dag gehad, deels in de trein en deels in Venlo, op familiebezoek. In de trein heb ik het boek Big Magic van Elizabeth Gilbert uitgelezen. Ik heb genoten van elke letter die in dit boek staat. Dit boek is een aanrader voor iedereen die een creatief leven leidt of wilt leiden. Na nog wat app & e-mail contact met mensen die ik begeleid en ga begeleiden 😉 ontving ik zojuist een app van een Belgische dame die ik had getipt over Big Magic. Ze heeft het boek besteld en ontvangt het morgen. Hier heb ik slechts één woord over te zeggen: synchroniciteit. Mijn hart gaat hier sneller van kloppen.

En wat absoluut het vermelden waard is: op Den Haag centraal kwamen we een dame tegen die mijn boek Ben ik boos? Dan mag dat! had aangeschaft. Wat een toeval! Nee, joh, pure synchroniciteit. Dit is het eerste weekend sinds tijden dat ik zoveel met mijn werk bezig ben geweest. Meestal laat ik de mails liggen voor maandag of dinsdag. En tegelijkertijd voelde het helemaal niet als werk. Ik bewoog mee. Met de flow. Mijn missie.

HSP: één zijn met de universele energie


Ben al een paar dagen in dit boek aan het lezen en ervaar een boost van synchronische en intuïtieve gebeurtenissen. 

1. Ik besloot ’s ochtends mijn neef te bellen om te vragen of ze in verwachting zijn van een jongen of meisje. Het antwoord kwam er in gedachten vlak achteraan: een jongen. Geen enkele twijfel die door me geen ging of een rationele ondergraving van mijn ingeving. Ik herinner me nu ook een situatie waarbij we (Arnold en ik) bij een vriendin allebei het gevoel hadden dat ze een meisje droeg. Een paar dagen later hoorden we dat het klopte. 

2. Ik lag in het gras en ik voelde links van mij energie boven het gras vibreren. Ik dacht: wat trilt daar zo? Ook hier kwam het antwoord erachteraan: het is universele energie. Mijn derde gedachte was er één van acceptatie en gelukzaligheid: ik ben één met deze energie en wat voelt dat goed.

3. Mijn tante had blauwe bessen voor me meegenomen, maar mijn neef vergat het mij mee te geven. De volgende dag komt een vriendin met een doosje biologische bessen aanzetten. 

Sinds 2005 ben ik me al bewust van synchroniciteit door het lezen van boeken van Deepak Chopra. Dit is het eerste boek na bijna 11 jaar dat ik van zijn hand lees. Het voelt waanzinnig goed, als een bevestiging van mijn zielsmissie op aarde. Deepak Chopra verwoord het in de inleiding zo mooi: we hoeven geen moeite te doen om in overvloed te leven. Door erover te lezen dringt de kennis door in ons onderbewuste en zullen onze wensen en verlangens zich manifesteren. En wanneer het zich heeft geïntegreerd in ons onderbewuste gaan we het denken en ernaar handelen. Op deze manier werken we samen met het universum. 

Dé wetenschap voor mij was dat wensen en verlangens zich manifesteren in het gat van onze gedachten, wanneer we stil zijn. Het lezen hierover heeft me gemotiveerd om meer stil te zijn. Ik ervoer bijvoorbeeld een innerlijke rust van binnen toen ik net als mijn dochter schelpen ging zoeken op het strand. Zij waste de schelpen in zee, liep heen en weer omdat haar “handjes” te klein waren om alle schelpen in één keer ernaar toe te brengen. Ik paste op de schelpen. Een ander moment was toen ik uit dit boekje aan het voorlezen was in de auto, terwijl onze kinderen achterin aan het slapen waren. 

Dit boek ga ik de komende tijd lezen én herlezen. Ben benieuwd wat we de komende tijd gaan (aan)voelen. Of anders gezegd, wat we gaan creëren. 

Werk: droomleven in ontwikkeling

lamp

Een week terug was ik aan het dromen. Ik dacht aan het inschakelen van een vertaler om het eboek over woede te vertalen naar het Engels. Vervolgens dacht ik aan het vinden van een vertaler. Dat zou weleens een pittige klus kunnen zijn; het vinden van iemand bij wie ik een goed gevoel heb en met wie ik wil samenwerken.

Een vriendin vertelde over haar werkende leven als docent. Ze vindt het te zwaar, omdat ze werkt in een klaagcultuur. Drie dagen per week komt ze vanuit haar werk uitgeblust thuis. Hiernaast volgt ze een opleiding van vier jaar tot shiatsu therapeut. Qua tijd is het haast niet te doen en ze snoept tijd af van een van haar meest favoriete tijdsbestedingen; sporten. Dit vindt ze heel erg jammer. Hierdoor is ze gaan spelen met het idee om als zelfstandig vertaler aan de slag te gaan; het vertalen van het Engels naar het Nederlands en omgekeerd. *bling* Mijn lampje ging aan!

‘Ik zoek een vertaler. Wil jij mijn eboek over woede naar het Engels vertalen?’ Dat wilde ze wel doen en ze vroeg of ik haast had. Nee! In de zomervakantie gaat ze ermee beginnen. Super. Daarnaast dacht ik pasgeleden eraan hoe fijn het zou zijn als ik een ghostwriter zou inschakelen voor de Engelstalige blog. Ik heb er niet veel tijd voor. Ik legde mijn verhaal aan haar voor en vroeg of zij het wilde doen. Ze reageerde weifelend. Ze wist niet of ze het kon. ‘Lijkt het je leuk?’ Ze knikte en vertoonde een glimlach van plezier. ‘Dan kan je het!’ Het kwam binnen. Ik zag het.

Mijn instelling en de korte en krachtige vraag die ik aan haar stelde, heb ik rechtstreeks gekopieerd van de directeur van de Academie voor Counselling en Coaching. In 2004 gaf hij akkoord voor het schrijven van een marketing communicatie plan voor de Academie. Dit was in het kader van het afronden van mijn studie Communicatie aan de Hogeschool Inholland in Rotterdam. Vlak nadat ik voor hem aan de slag ging, vroeg hij of ik wilde werken als assistent-trainer voor de opleiding tot counsellor. Ik bevond mij toen nog in een vergelijkbare positie als deze vriendin van mij; ‘Ik ben nog student. Ik kom net kijken. Kan ik dit wel?’ ‘Wil je het?’, vroeg hij. ‘Ja, ik wil het!’ Hij liet mij binnen 30 seconden de moed en de zekerheid voelen die nodig was om het te gaan doen. Wat een ervaring. Mindblowing!

Het doorgeven van wat hij mij gaf was evenzo krachtig. Door het spreken over één van haar talenten herinnerde zij zich dat het wel door haar heen was gegaan om tijdschriften te benaderen met de vraag of ze een artikel voor hen kan gaan schrijven. Dit idee sloot aan op mijn vraag of ze voor mij wilt gaan bloggen. Door deze twee synchronische momenten leefde ik helemaal op. Wat kan het leven licht aanvoelen door het juiste pad te bewandelen. Ik heb haar direct teruggegeven hoe blij ik was te horen dat zij mijn eboek over woede wilt gaan vertalen. Ze is iemand die ik vertrouw, iemand met wie ik wil samenwerken.

Leven vanuit dankbaarheid en liefde: 8 hoogtepunten!

toost

Het thema ‘dankbaarheid’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie komt vandaag tot een einde. Daarentegen zal het leven vanuit dankbaarheid en liefde natuurlijk doorgaan. Ik vond het bijzonder om te ervaren hoeveel het opleverde om een maand lang actief vanuit dankbaarheid en liefde te leven. Het bracht me zelfs terug naar het jaar 2005 waarin ik het boek ‘De Zeven Spirituele Wetten van Succes’ van Deepak Chopra had gelezen. In mijn dagboeken las ik terug dat ik met regelmaat mijn dankbaarheid en liefde uitte voor het leven. Hiermee ging ik door, terwijl ik diepe dalen en hoge pieken meemaakte. Verder sloot het thema van deze maand aan op mijn intentie om alle synchronische gebeurtenissen vanaf half oktober te noteren. Het zorgde ervoor dat ik nog meer kon handelen vanuit mijn gevoel. Alsof de aanwezige angst en twijfel er niet meer toe deden.

Bovendien bracht het uiten van mijn dankbaarheid en liefde terug naar het boek ‘De Ware Kracht van Water’ van Masaru Emoto. Eind november 2011 experimenteerde ik met water op basis van zijn ontdekkingen. Hij beweert dat ijskristallen mooiere vormen hebben en meer symmetrisch zijn wanneer het water waaruit ze gevormd worden is blootgesteld aan esthetisch “mooie” dingen; vriendelijke woorden, zachte muziek, afbeeldingen van mooie landschappen, dan wanneer het wordt blootgesteld aan esthetisch “lelijke” dingen; gescheld, dissonante muziek, natuurgeweld. De flessen gevuld met water waren beplakt met etiketten waar woorden op stonden zoals: liefde, dankbaarheid, compassie, geduld, respect en harmonie. Ook ging ik er elke ochtend in kleermakerszit voor zitten om hardop of in gedachten mijn dankbaarheid en liefde uit te spreken. Ik zal je zeggen: het water uit deze flessen voelde voller en zachter aan. Het leek wel alsof ze bol stonden van liefde.

Na mijn experiment deed ik het nog een aantal keren met een glas water voor het ontbijt. Hierna verslofte het. Afgelopen week was ik heerlijk alleen thuis en prompt dacht ik eraan om het op te pikken. Ik heb het twee keer gedaan, elke keer rolden de tranen op een gegeven moment over mijn wangen. Tranen vervuld van dankbaarheid en liefde. Tot aan het uiten van dankbaarheid richting mijn overleden vader, grootouders en grootvader. Het voelde als een emotionele cleansing en een frisse start van de dag. Of ik dit in 2014 vaker ga doen? Ik weet het nog niet. Er zijn nog vele andere manieren om bij dankbaarheid en liefde stil te staan, dus dat laat ik even open. Waar ik in deze blog nog wel bij stil wil staan, is een terugblik op 2013. Wat heeft 2013 mij op professioneel en persoonlijk vlak gebracht? Daar gaan we…

1. HSP: uiten van woede. 8 Tips!
Eind januari postte ik de blog ‘HSP: uiten van woede. 8 Tips!’ Dit was de laatste blog in een reeks van blogs over woede in relatie tot hooggevoeligheid. Hierna kwam ik op het idee om een eboek te schrijven gebaseerd op deze blogs, ik had nog meer te vertellen en dat zou een zeer inzichtgevend eboek kunnen worden. Het werken aan dit eboek is een emotioneel verrijkend proces voor mij geweest. Ik zal dan ook heel erg blij zijn wanneer ik het aan je kan presenteren.

2. Begin mei bracht ik naar buiten dat ik naast mijn coaching activiteiten het lesgeven had opgepakt. Doordat mijn partner mentaal en fysiek volledig uitviel, nam ik zijn capoeira kids lessen over. De afgelopen jaren had ik een enkele keer lesgegeven, maar in deze periode zat er continuïteit in en mijn lesgeefvaardigheden bloeiden weer op. Gisteren heb ik nog drie capoeira kids lessen gegeven zonder voorbereiding. De lessen bleken qua lesstof, interactie en resultaat geniaal in elkaar te zitten. Met een voorbereiding gaat het soms niet helemaal zoals ik wil, maar als ik 200% op mezelf vertrouw ontstaan de mooiste lessen. Na negen maanden lesgeven zit de routine er goed in. De magie van het lesgeven zoals ik het gisteren ervoer, zal ik vanaf nu in alle lessen, workshops en trainingen toepassen.

3. Dit jaar staat nu in mijn geheugen gegrift als het jaar dat ik topfit ben geworden sinds mijn zwangerschap en bevalling. Fijn om weer in mijn eigen lijf te zitten zonder al die hormonen. Pasgeleden heb ik zelfs het salsa dansen weer opgepakt. Dat was puur genieten en ga ik zeker meer doen. Lees ook de blog ‘Dansen: een waanzinnig flow-gevoel’.

4. Met dank aan een groep likers van de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie heb ik drie blogs kunnen wijden aan ‘voelen wat een ander niet zegt’. De eerste blog in deze reeks is ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt’. Hier ben ik echt heel trots op!!

5. Het leven zit bomvol tegenstrijdigheden. En, juist deze tegenstrijdigheden maakt het leven zo interessant en leerzaam. Dit jaar was weer lachen en huilen geblazen! Hiervoor ook mijn dank.

6. Het regelmatig doen van yoga heeft mij veel opgeleverd. Dit jaar heb ik twee doorbraken meegemaakt op het gebied van yoga. De eerste was een privéles ashtanga yoga van een yoga instructeur die heel gedetailleerd te werk gaat. De tweede was de kennismaking met pralaya yoga. Een vorm van yoga die de spieren traint die je normaal niet gebruikt. Door deze te trainen ontwikkel je een sterke natuurlijke houding wat je hele gestel ten goede komt.

7. In oktober was ‘slapen’ het thema van de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie. Het bleek dat mensen heel veel behoefte hebben aan een goede nachtrust. De blog die het beste gelezen was, was deze ‘Slapen: de snoeischaren der herziening’.

8. Tot slot ben ik blij dat de workshops emotiemanagement voor hooggevoeligen goed werden bezocht. Mijn dank gaat uit naar de deelnemers die de stap hadden gezet om in deze setting hun beroerselen te delen en om praktische tips met elkaar uit te wisselen. Op zondag 15 december gaf ik de afsluitende workshop van dit jaar.

Bovenstaande acht punten en nog veel meer heeft mij in 2013 een rijker en liefdevoller mens gemaakt. Wat heeft 2013 jou gebracht?

Dansen: een waanzinnig flow-gevoel

dansers

Meer dan tien jaar geleden gaf ik mijn laatste streetdance les. Mijn leven nam een andere wending aan. Ik focuste me op het afronden van mijn bachelor communicatie en daarna besloot ik mijn coachingpraktijk te starten. Om toch nog met dansen bezig te zijn, ging ik salsa dansen. Het ging vanzelf. Ik begon meer Spaanstalige muziek te luisteren en liet R&B en hiphop links liggen. Mijn tijd in Sevilla had hier zeker aan bijgedragen. Ik omringde mezelf met mensen uit Latijns-Amerika en Spanje. Ik wilde het land, de cultuur en vooral de mentaliteit dicht bij me houden.

Sinds afgelopen zaterdag heb ik weer gevoeld hoe het is om dansles te geven. Ik heb een ‘Latin Moves’ dans workshop gegeven voor Unicef. De groep bestond uit zo’n 15 deelnemers uit verschillende culturen. De voertaal was Engels. In de blog ‘Orchid of Life: nieuwe professionele ontwikkelingen’ vertelde ik hoe ik in contact kwam met Unicef.

En, ja hoor, daar ging ik weer; door alle signalen te volgen, heb ik wederom mogen ervaren hoe fantastisch het is om dansles te geven. Als ik stil sta bij het waanzinnige flow-gevoel, dan snap ik niet hoe het zo is gekomen dat ik 10! jaar lang geen les heb gegeven. Inmiddels geef ik vier maanden capoeira les aan kinderen. Na een paar maanden begon het al te kriebelen. De gedachte aan het geven van een dansles kwam in me op en bracht een brede glimlach op mijn gezicht: Ik wil weer een dansles geven. Ik werd helemaal vrolijk van binnen.

Deze gedachte maakte mij benieuwd naar de meest recente dansfilms. Zo kwam ik terecht bij Streetdance 2. De film sluit af met een geweldig optreden waarbij streetdance wordt gecombineerd met latin moves. Van binnen begon ik wederom op te leven: dans was terug in mijn leven. Kort hierna zag ik op facebook de oproep van een vriendin die recentelijk als vrijwilligster voor Unicef is gaan werken. Wow, dit moet zo zijn, dacht ik. Direct hierna maakte ik er werk van en kwam in contact met de organisator.

De emoties waar ik van begin tot eind doorheen ben gegaan, zijn te vergelijken met hoe ik theatersport workshops ben gaan geven. Lees ook: ‘Persoonlijk groeien door angsten te overwinnen’. Vanuit de sterke overtuiging dat ik nog steeds een leuke dansles neer kan zetten, reageerde ik op de oproep van Unicef. Ik voelde alleen maar dat het hartstikke leuk zou zijn. Tja, daarna lieten de zenuwen zich wel even zien. Het moment dat ze hiervoor hadden uitgekozen, was erg balen. Maar goed, ik had weinig tijd om daar lang bij stil te staan en pakte na een paar ellendige minuten de draad goed op. Ik hoorde de muziek niet!! Zelfs na een goed geoliede introductie van mezelf in het Engels, ging het verkeerd.

Eerlijk gezegd was deze angst de dag ervoor een paar keer door me heen geschoten. Wat als ik de muziek niet hoor? Nog niet eerder had ik salsa muziek gebruikt voor het geven van een dansles. Maar daar lag het niet aan. Het was een combinatie van opwinding, enthousiasme en dat ik daar stond als ‘danseres’. (Ja, zo stelde ze mij voor!) Was het echt mogelijk? Na 10 jaar? Het antwoord is een volmondig JA. Ik heb genoten, we hebben samen genoten van het losgaan, swingen en zweten.

Wat ik bijzonder blijf vinden, is dat het volgen van mijn intuïtie en het opvolgen van signalen mij altijd verder brengt op mijn pad. Mij nog meer laat voelen wie ik ben, wat ik kan en dat ik mag bijdragen aan het vermenigvuldigen van plezier. Slecht in drie stappen stond ik weer een dansles te geven; de gedachte ‘Ik wil weer een dansles geven’, de film en de oproep voor een danser op facebook. Whooooop!!

Met grote dank aan mijn innerlijke gids en alles en iedereen waarmee ik in contact sta. Laten we de liefde blijven voelen en vieren. Met zijn allen!

De lijst van al mijn wensen

Lijst

Weer een bijzondere gebeurtenis. Een synchronische gebeurtenis. Zelfs nadat ik het al zo vaak met zoveel verschillende mensen heb meegemaakt, blijft het bijzonder. Niet alle synchronische gebeurtenissen zijn natuurlijk gelijk. Bovendien heeft elke situatie zijn specifieke details waardoor bepaalde gevoelens mee worden opgeroepen. Van deze gebeurtenis krijg ik een heel apart gevoel. Het is alsof twee krachten tegen elkaar opbotsen en daarna uit elkaar spatten. Enerzijds heb ik heel sterk het ‘magische klik’ gevoel en anderzijds gaat er door me heen ‘dit kan niet waar zijn’. Ik dacht toch echt dat ik deze laatste gedachte, had afgeleerd te denken na al die synchronische gebeurtenissen in mijn leven.

Het tegendeel is waar. Ik denk het wel, maar gelukkig heb ik gehandeld volgens mijn gevoel. Een paar weken terug stond ik met Arnold en Amé in een supermarktencomplex. Arnold zei met een grijns op zijn gezicht: ‘Goh, laten we eens een lot kopen, misschien winnen we wel een smak geld.’ Ik grapte mee: Ja, laten we dat doen, niet geschoten is altijd mis. Wie weet. Door dit korte gesprek kwamen we erachter dat ‘het kopen van een lot’ weleens door onze hoofden was geschoten. We hadden het nooit met elkaar gedeeld, totdat Arnold hierover begon.

Dit gesprek was al op de achtergrond geraakt, totdat de herinnering eraan als een boemerang terugvloog. Ik was gisteren in onze wijkbibliotheek met Amé. Mijn ogen vlogen over het tafeltje met de Sprinters; nieuwe boeken die je gratis voor één week mag lenen. Het waren allemaal thrillers, behalve eentje. Thrillers lees ik niet. Het droeg de titel ‘De lijst van al mijn wensen’. Ik liep van het tafeltje weg, maar draaide abrupt om, ik moest lezen waar het boek over gaat. Y voilà, daar was dat magische klik-gevoel. Het gaat over Joycelyne die 18 miljoen euro in de lotto wint. Haha, dat was ongeveer de hoogte van het bedrag dat Arnold en ik in gedachten hadden!

Zou ik een sprinter binnen één week uit kunnen lezen? Nooit gedacht dat ik het binnen twee dagen uitgelezen zou hebben én dat ik er direct een blog over zou gaan schrijven. Het verhaal had mij beet. Mijn ogen vlogen over de woorden. Na de scéne waarin Joycelyne een lot had gekocht, dacht ik nog ‘laat ik even de website van de Staatsloterij bekijken’, maar kort erna was ik het weer kwijt. Ik las door, totdat ik de sleutels in het slot hoorde. Arnold hoorde hoe enthousiast ik was over het boek en ja hoor, daar kwam de gedachte voorbij. Klik. Tik. Website van de Staatsloterij. We hebben twee loten gekocht. Wat een stelletje dromers zijn we toch!

Wat hiervan gaat komen. Ach, dat zullen we nog wel zien. In ieder geval geniet ik van al deze nieuwe sensationele gevoelens en gedachten. Het boek is een werkelijke aanrader.

Hieronder tref je een aantal zinnen/scénes aan die mij ontroerden:

Ik heb de Boléro van Ravel in beelden geschreven, mama, zodat dove mensen hem kunnen horen. 

Ze schoof achteruit tegen de muur, zei niets toen ik me naast haar uitstrekte. Daarna streelde ze zachtjes mijn haar zoals mama dat deed en begon weer te lezen, hardop nu, zoals een groot mens zou doen om een klein kind te troosten. 

We geven onze gebreken altijd door. Nadine, dat is iets anders. Die praat niet. Die geeft. Wij moeten leren decoderen. Leren ontvangen. (Nadine is haar dochter)

Als hij alleen al aan mijn rug mijn ziel kan herkennen, leest hij nu in mijn ogen mijn afschuw van mijzelf. 

Bestudering van het toeval leert ons bescheidenheid

ballonnen

Onderstaande tekst ben ik tegen gekomen in mijn dagboek uit 2005. Ik weet niet meer uit welk boek dit komt.

Bestudering van het toeval leert ons bescheidenheid. Je leert vertrouwen op het onverhoopte – en je raakt ervan overtuigd dat je het beste weet te maken van verrassingen. Het geeft rust om het toeval te kennen. Als we ons inlaten met het ongewisse, beloont het ons veel vaker dan we denken. Wonderen bestaan.

Plannen kunnen een blinde vlek voor de werkelijkheid veroorzaken. Wie dergelijke dwaalwegen wil vermijden, moet zich aan de onwetendheid overgeven. Niet goed beseffen wat je te wachten staat kan een absolute sensatie teweegbrengen. Vaak veroorzaakt onzekerheid echter stress en om dat te vermijden baseren we ons op illusies van zekerheid. We wanen ons wetende dan we zijn. Terwijl we onze kennis van de wereld overschatten, onderschatten we tegelijkertijd ons talent om ons voordeel te doen met verrassingen bewust waarnemen, des te beter we risico’s in kunnen schatten en kansen kunnen herkennen.

Zo brengen toevalligheden ons ertoe om de luchtkastelen in ons hoofd te verlaten en in de werkelijkheid te gaan leven. Daarom is het niet alleen een avontuur om datgene wat niet voorzien kan worden meer ruimte in ons leven te geven -het verandert ons tegelijkertijd. De waarneming wordt scherper, we krijgen een ander tijdgevoel. Het toeval leert ons waakzaamheid. Hierin ligt onze grootste winst.

Een noot van moi:
Zinvol toeval heeft zin wanneer je afgaat op het pure en zuivere gevoel, oftewel intuïtie genoemd. Dus belangrijk is dat je eerst ervoor zorgt dat het gevoel zuiver is en niet wordt gestuurd door oppervlakkigheid, ijdelheid, vooroordelen en bovenal angst.