Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

20106472_826920244138756_4214912781279229773_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Keuzes maken geeft meer rust! Blijf ik hier op school? Of ga ik weg? Ik blijf! Ik kan nog veel leren, over mijzelf op de plek waar ik woon en met de mensen om mij heen. ‘Ik heb mijn diploma gehaald’ dat was op dat moment mijn intentie.

De laatste twee maanden neemt de spanning toe. Ik heb buikpijn en heb niet veel honger. Dit schooljaar heb ik alle mogelijke her-examens gemaakt. Alle mogelijke extra tijd voor opdrachten, daar heb ik gebruik van gemaakt. Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel. Spanning in mijn lijf!!

Ik moest toetsen inhalen en opdrachten inleveren. Vooral die laatste weken, wanneer het einde van het schooljaar nadert is mijn familie daar om mij te helpen. Mijn zus, die mijn verslag doorleest op spelfouten. Mijn vader die mij helpt voor de toets, daar ben ik echt blij mee! Van uit mijzelf komt er voor mijn gevoel niet veel uit mijn handen! Met school bezig zijn voelt voor mij als lopen met een baksteen! Het voelt zwaar. Ook het meeslepen van spanning in mijn lijf voelt zwaar. Ik ga naar mijn ouders om de toets te leren. Ik word geraakt door de sfeer daar. Het is mij te veel, ik durf niet goed te ervaren wat dingen met mij doen en dan barst ik in huilen uit, op zo’n momenten kan ik niet goed benoemen waarom. (De toets leren is overigens goed gelukt!)

Wat ik mee terug neem naar mijn huis is intense buikpijn. Spanning in mijn lijf waar ik geen raad mee weet. Het legt mij plat, op zo’n momenten krijg ik helemaal niets meer uit mijn handen, zelfs de leuke dingen niet meer. Wat mij van die week het meeste bij is gebleven is dat op dat moment, toen ik helemaal niet lekker ging iemand met mij deelde hoe zij had verwerkt dat haar vader zomaar op haar achttiende naar het buitenland vertrok. Ze voelde zich in de steek gelaten en had heel veel gehuild. Maar kon goed praten met haar vriend en schoonfamilie.

Wanneer je niet goed kan praten met je ouders, kun je altijd nog bij iemand anders terecht. Dat vond ik mooi. Onze verhalen zijn heel verschillend, maar  Ik voel mij op een punt ook in de steek gelaten door mijn ouders. Zij hebben mij emotioneel niet kunnen steunen, toen ik jonger was. Maar ik heb een hele fijne vriend en schoonfamilie waar ik steeds meer mee kan praten over wat er in mij speelt.

De laatste loodjes wegen het zwaarst zeggen ze wel eens. Die laatste dingetjes afronden. Ik moest nog één dikke vette opdracht maken. Over afronden gesproken. Tussendoor moest mijn studentenkamertje ook leeg, dat was een fijne bezigheid tussen het huiswerk maken door. Mijn hoofd en lichaam willen gewoon niet meer. Mijn vader en zus wilden wel helpen. Ik had mijzelf eerst voorgenomen om een paar dagen rust te nemen.

Zo prikkelbaar als ik was en met die buikpijn kon ik niet verder. Ik vroeg aan een kennis in Dronten of ze me wilde masseren. Dat was super fijn. Dat zette mij enigszins weer terug in mijn lichaam. Welke plek heeft de meeste aandacht nodig vroeg ze? Mijn buik zei ik. (die deed het meeste zeer.) Maar naarmate ze mij ging masseren gingen mijn benen en buik stromen. Het voelde als verdriet, maar mijn keel- en hartgebied zitten dicht. Ik vroeg aan mijn lichaam: wat heb je nodig? Het antwoord dat opkwam was: wanneer je meer aandacht besteed aan wat er in je hart is, gaat de buikpijn van zelf over.

Toen ik opstond van de massage was ik duizelig van alle opgekropte emoties.

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

HSP: nu snap ik het eindelijk


Sinds ik aan de slag ben als life coach voor hooggevoelige personen heb ik vele mensen gesproken die hun hooggevoelige zelf bevestigd zagen in mijn werk. Ik sprak hen tijdens de workshops en lezingen die ik gaf en de 1-op-1 sessies die ik begeleid vanuit mijn coachingpraktijk in Den Haag.

De reacties tijdens de groepsbijeenkomsten liepen uiteen van het zeer sceptische ‘ik weet het niet hoor’ tot aan ‘ja, dit ben ik, ik heb het altijd al geweten’. En zoals we weten: er is een groot verschil tussen iets “weten” en iets “voelen”.

Ik herinner mij een dame tijdens een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Amsterdam. Op het werk liep ze over, maar ging door, terwijl ze aan het verzuipen was. Ze twijfelde of deze workshop haar zou kunnen bieden wat ze nodig had. Eigenlijk was haar eerste vraag: ben ik hooggevoelig? Tegen driekwart van de workshop deelde ze een anekdote en de deelnemers hingen aan haar lippen. Ze was in Parijs met haar vriend. De drukte van de toeristische plekjes zorgden ervoor dat ze zichzelf excuseerde bij haar vriend en zich ging opladen aan een veld bloemen! Ook gingen ze elke middag terug naar het hotel om te rusten. De bevestiging van haar hooggevoelige zelf was voelbaar door middel van de non-verbale blikken die de deelnemers richting haar uitstraalden. Alleen zij was nog niet overtuigd. Het was duidelijk. Haar hoofd zat in de weg. Het ongeloof dat in haar leefde was nog steeds sterker dan de acceptatie van het nu.

Haar scepticisme werd gedeeld door een kleinere groep mensen die op mijn workshops en lezingen afkwamen. Het gros herkende zich in mijn verhaal en de verhalen die werden gedeeld. Door het delen van persoonlijke verhalen werden de deelnemers bevestigd in hun “zijn”. Dat is de kracht van een groep, beter gezegd; van een groep gelijkgestemden. Bij vele personen werd het “weten” dat ze hooggevoelig zijn getransformeerd in het “voelen” dat ze hooggevoelig zijn. Dit gevoelsmatige inzicht maakt het verschil tussen “altijd twijfelen aan jezelf” en “voelen wie je bent”. Dit verschil verhoogt je levenskwaliteit.

In mei 2015 begon ik met het geven van lezingen over hooggevoeligheid en relaties en de link tussen hooggevoeligheid, depressie en woede. Van tevoren stond ik niet stil bij de impact die een lezing over deze onderwerpen op de deelnemers zou hebben. Ik sta vaak in de doe-stand in plaats van de denk-stand. Na de diverse lezingen werd mijn hand geschud door hooggevoelige personen die deelden dat ze tijdens het luisteren aldoor hadden gehuild van herkenning. Of ze deelden in luttele seconde hun meest intieme roerselen en/of trauma’s. Ook reageerden ze enthousiast met dat ze mensen uit hun nabije omgeving zouden attenderen op mijn werk. Wist ik in de zomer van 2011 dat ik mij zou ontwikkelen tot de life coach voor hooggevoeligen die ik nu ben? Nee. Ik voelde dat ik mij moest positoneren als life coach voor HSPers. Vervolgens ben ik elke dag gaan doen waar mijn hart en ziel naar uitgaat. Hierdoor ging het groeien.

Mijn gevoel groeide onder andere uit tot een inspirerend, fijn, boeiend en levend platform; de facebookpagina ‘Hooggevoeligheid en intuïtie’. Hoewel mijn motivatie om hooggevoeligheid in al haar facetten onder de aandacht te brengen intrinsiek is, ben ik blij met alle positieve reacties die ik ontvang. Het doet mij goed dat mensen zich gesteund en bekrachtigd voelen door mijn werk. Na het delen van de HSP comment ‘Ik weet al jaren dat ik gevoelig bent maar HSP is nooit benoemd geweest door er nu meer over te lezen op o.a. jouw blog en deze workshop zijn er weer stukjes op de (andere) plaats gevallen. Zo dacht ik altijd b.v. dat ik drukke verjaardagen meed omdat ik bang was voor andere mensen (ik ben vroeger gepest) die angsten liggen inmiddels wel in het verleden maar toch heb ik de behoefte om verjaardagen en recepties te vermijden. Nu weet ik dat het komt doordat ik alle energieën op pak en slecht tegen al dat geroezemoes kan en dat dit mij uit put’, ontving ik de volgende reacties:

‘Nu snap ik ook eindelijk waarom ik doodongelukkig wordt van het idee een groot feest te moeten geven, niet naar grote bijeenkomsten wil of kan, stemmingen aanvoel en mijn intuïtie me niet bedriegt als ik voel dat er over me gepraat wordt, lawaai-overgevoelig en sommige geuren niet kan verdragen…’ ~ Marianne

‘Ik heb vorige week een “kei gezellig bedrijfsuitje” laten varen. Niet alleen vanwege dat ik nog heeeeeelemaal met het OV terug naar Brabant moest rijden, maar ik had ook totáál geen trek in hyperactieve Race Eendjes (het was een avondje karten + Escape Room… tot 22 uur. En ik slaap meestal rond 21:30 …). Wat ik die dag dan wél heb gedaan? Boodschappen gedaan. Ik doe dat toch liever, hoe stom het ook klinkt 😀 . Weliswaar op een HSP-vriendelijk moment dat ik niet omver word gereden door tig mede-boodschappers. Nee, nu ik steeds ouder word en meer van mijzelf ontdek (puzzelstukjes die op z’n plek vallen), kan ik minder “verdragen”, maar heb ik ook steeds meer de assertiviteit om gewoon “Hell no 😡 ” te roepen, als iets me te veel uitput. Wellicht heeft mijn “being an Introvert” hier ook een aandeel aan.’ ~ Gretchen

‘Zeker herkenbaar. Ik werd echt heel erg chagrijnig van al die irritant overdreven aanwezige lui op feestjes e.d. En op verjaardagen heb ik me altijd al een observator gevoeld. Maar nu ik weet dat ik hsp ben heb ik het idee dat ik al die drukte van anderen meer langs me heen kan laten glijden. Of ik een duidelijke grens heb tot aan waar hun energie komt en niet verder. Dan luister ik gewoon naar alle gesprekken en slinger soms eens een gevatte opmerking er tussendoor. 😉 En pas als ik ook echt een gesprek aan ga komt de energie van een ander bij mij terecht. Ben haast nieuwsgierig of die ‘cocon’ ook werkt op drukkere feestjes…’ ~ Dorien

Nogmaals dank voor jullie reacties! De facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie leeft door jou! Door de interactie tussen de hooggevoeligen personen die zich openstellen voor de mede-HSPer.

Coachee: het “stampen” is al een deel van me geworden

anger

De dame van wie je in deze blog een reflectieverslag zult lezen, kwam bij mij binnen met het verhaal dat ze worstelt met wat haar juiste pad is. ‘Ik heb een Reiki master gedaan en ik weet dat het werkt. Toch hoor ik nog wel vaak mijn ego die zegt “nee dat klopt niet, dat werkt niet”. Ik was afgelopen jaar al zo ver dat ik een website had, visitekaarten, een massagetafel en alles was er eigenlijk klaar voor om behandelingen te geven en ik kon er toch niet voor gaan. Ik had het gevoel dat ik nog meer moest leren. Ik ben dan bang dat ze niets voelen, of dat het niets met ze doet. Dat ik iets verkeerd doe of dat ze denken dat ik hun in de maling neem.’ Uit haar woorden maakte ik op dat zij zich onzeker voelde over wie ze is en wat ze kan en stelde een introductiesessie voor.

Na twee sessies deelde ze een hele lijst met persoonlijke overwinningen met me. Ik was onder de indruk en ontzettend trots op haar! De persoonlijke overwinningen kwamen haar niet aanwaaien. Ze werkte ervoor. Tussen de sessies door pakte ze door met alles wat we tijdens de sessie hadden besproken én hadden gedaan.

  1. Met een nieuwe collega had ze het over yoga en ze vertelde wat ze allemaal wist zonder gêne, maar volledig vertrouwen in zichzelf. Na afloop verbaasde ze zich erover; hij keek niet raar en zij was niet bezig met gedachten zoals ‘wat zou hij ervan vinden’.
  2. Ze kon de woede van haar vijfjarige dochter observeren en rustig reageren, hierna werd haar dochter rustig, nadat ze met dingen had lopen gooien.
  3. Tijdens de eerste sessie voelde ze dat haar borst niet omhoog kwam. Door thuis ermee bezig te gaan, voelt ze haar borst nu op en neer komen.
  4. Ze wilt met de pil gaan stoppen en haar lichaam het natuurlijke verloop van haar cyclus gunnen.
  5. Een paar weken geleden begon ze de longspray alleen nog maar ‘s ochtends te gebruiken; voorheen paste ze het ‘s ochtends en ‘s avonds toe.
  6. Adequaat handelen richting energiezuigers.

Na haar derde sessie ontving ik het volgende reflectieverslag, de tranen sprongen mij in de ogen:

‘Ik kwam naar jou en was best moe en ik zat niet helemaal lekker in mijn vel. Dit kwam door alles wat ik in voorgaande sessies met je had gedeeld. Ook omdat ik me bewust was dat we weer “goed aan het werk” zouden gaan. Het allemaal benoemen en bespreken heeft me goed gedaan. Zo kon alles eruit. Ik voelde duidelijk dat ik het zat ben om daarmee te worstelen en dit is een hele goede drive voor mij geweest.

Ik ben altijd weer verbaasd hoe veel ik in mijn lichaam voel als je mij begeleid met de oefeningen. Toen je zei dat ik zou gaan schreeuwen, voelde ik duidelijk een rem. Maar ook een behoefte om die rem voor altijd los te maken. Ik voelde me heel goed begeleid door jou en ook veilig. Tijdens het oefenen voelde ik ook geen remmingen. Ik moest er even in komen en een gevoel bij krijgen. Maar ik heb het als erg bevrijdend ervaren. Ik zal dit zeker nog een keer op strand gaan doen.

Het “stampen” is al een deel van me geworden. Ik heb het vanochtend weer gedaan. Ik kreeg een gedachte van iemand die ik niet meer in mij wil hebben en ging stampen. Het visualiseren van die personen lukt me gelukkig goed en het voelt zo bevrijdend. Dit zou je je kinderen echt nooit af moeten leren, maar hen juist aanmoedigen het te gaan doen.

Ik was onder de indruk dat mijn rechter arm stijf begon te worden en mijn hand zich naar boven boog. Ik voelde tintelingen. Toen ik weer ging zitten, voelde ik me zo sterk en recht en krachtig. Dit gevoel zal ik echt niet snel vergeten. Daarna voelde ik ook minder krampen in mijn lichaam. Ik voelde me vrijer en ik voelde mezelf…en dan alleen mezelf. Dat was geweldig en raakte me.

Wat mij ook is blijven hangen, dat ik met de verbonden ademhaling mezelf de liefde geef die ik gemist heb. Dit is de perfecte motivatie voor mij om er mee door te gaan. Ook dan voelde ik vooral in mijn rechter arm een sterke tinteling die uitwerkte tot in de vingers. Zo een gevoel alsof ze in slaap vallen.

Na de oefening en het ademen voelde ik me op en moe. Ik ging naar buiten en de zon was er, ik werd ongelooflijk blij en trots op mezelf. Dit gevoel was nog de hele dag bij me. Zo fijn om weer een stuk dichter bij mezelf te komen. Ik voelde me niet meer gehaast of gestresst. Ik had ‘s avonds dan nog de alternating nose breath gedaan en ging vroeg naar bed.

Ik wil je erg bedanken dat je mij zo goed hebt begeleid. Ik heb zo veel mee gekregen dat ik nu in mijn leven kan integreren om nog meer mezelf te zijn én dat ook te laten zien. Dat zoveel gebeurt na “maar” 3 sessies vind ik geweldig en ongelooflijk tegelijk. Waar jezelf allemaal in staat toe bent, als je maar genoeg aandacht en liefde aan jezelf geeft. Prachtig!’

Note: zes weken voor mijn zwangerschapsverlof zijn we begonnen met de sessies. Binnen zes weken tijd boekte zij op vele niveaus vooruitgang. Wat ben ik blij dat ik haar heb mogen begeleiden bij al deze positieve veranderingen. En wat betreft het opzetten van haar reiki praktijk, ik ben ervan overtuigd dat dit haar ook gaat lukken, but first things first. Eerst maar eens lekker en zeker in haar vel komen te zitten en dit blijven voeden, totdat het moment arriveert dat ze alles uit de kast gaat halen. Wanneer dit is? Dat zal ze zeker aanvoelen! 

Voor meer informatie over Orchid of Life ~ Life Coaching, zie de website. 

HSP & Burnout: hoe raakte ik erin verzeild?

Overworked business man.

Hooggevoelige personen hebben een grote kans om in een burnout verzeild te raken. Waardoor komt dit? Wij zijn van nature mensen die veel opmerken en hierdoor weten wat mensen en situaties nodig hebben. Aansluitend zijn hooggevoelige personen van nature gevers en willen graag helpen, ze voelen de motivatie om de handen uit de mouwen te steken. Dit gaat net zo lang door, totdat lichaam en geest aangeven dat het genoeg is geweest. De emmer loopt over. Je kan alleen blijven geven als je op verschillende manieren er ook wat voor terug krijgt: liefde, aandacht, erkenning en waardering.

Waar ik achter ben gekomen, is dat mensen keihard werken om gezien te worden. Dit klinkt heel simpel, maar de emotionele lading erachter is een stuk zwaarder. In het verleden, in onze jeugd waren we niet gezien voor wie we zijn. In het geval van hooggevoelige personen kan het zelfs zijn dat er nare opmerkingen jouw kant opkwamen, simpelweg, omdat ze niet om konden gaan met jouw gevoeligheid en aandacht voor alles.

Het is heel normaal om als kind nieuwsgierig te zijn en om aandacht te vragen. Als je vervolgens te horen krijgt dat je onbehoorlijke vragen stelt (richting bijvoorbeeld seks en geslachtsdelen), raar bent omdat je de warmte (het weer) niet prettig vindt of afgekapt wordt omdat je continue loopt te zingen of muziek maakt met alles wat je tegenkomt dan komt dit hard aan in het gevoelige hart. Door die clash van jezelf willen zijn, maar hierin niet begrepen noch gehoord te worden, ontstaan er diverse belemmerende overtuigingen van waaruit je gaat leven. Hoe deze overtuigingen klinken is afhankelijk van het karakter van de persoon, de gezinssamenstelling, de cultuur en het land waar de desbetreffende persoon in leeft. Maar waar het vaak op neerkomt, is dat jij het hebt gedaan. Jij draagt schuld: ‘Ik ben lui’, ‘Ik ben niet goed genoeg’, ‘Ik ben dom’ en ‘Ik ben zwak’.

Voortkomend uit deze belemmerende gedachten ga je overcompensatie gedrag vertonen om de liefde, aandacht, erkenning en waardering te ontvangen waar je onbewust zo sterk naar verlangt. Het keiharde werken in combinatie met het volgen van een opleiding, de zorg en verantwoordelijkheid voor een gezin of ouders, hobby’s, sociale activiteiten en noem maar op kunnen alleen maar stand houden wanneer jij jezelf compleet wegcijfert. Een burnout ligt op de loer in de vorm van verkoudheden en andere fysieke klachten die met regelmaat terugkomen. Je komt niet zomaar in een burnout, het is een vorm van oververmoeidheid en overspannenheid die een lange aanloop heeft. Een aanloop waarbij snel terugkerende verkoudheden en fysieke klachten stelselmatig worden genegeerd. Vaak gebeurt er iets wat de druppel vormt die de emmer over laat lopen: een echtscheiding, een liefdesbreuk, een auto ongeluk, een kind in het ziekenhuis of een ouder die op sterven ligt. 

Het kan ook zijn dat je als kind niet eens een fase hebt doorgemaakt waarbij je jezelf was. Hooggevoeligen personen zijn namelijk als een spons wat betreft het voelen en aanvoelen van emoties en energieën van anderen. Als kind heb je misschien wel de fase van het kind-zijn volledig overgeslagen en ben je gaan zorgen voor je ouders of zussen en broers. Je kunt ‘zorgen’ lezen als de letterlijke vertaling ervan, het fysiek zorgen voor de ander of vertalen naar jezelf wegcijferen, zodat zij geen aandacht aan jou hoefden te besteden, zij hadden al genoeg zorgen aan hun hoofd.

De hooggevoelige personen die ik in mijn praktijk, workshops en lezingen heb gesproken en een burnout hebben doorgemaakt of er middenin zitten, zijn wel van mening dat ze er sterker uit zijn gekomen. Na deze fase waarin je niet eens meer kunt vertrouwen op je eigen geest en lichaam in de vorm van vergeetachtigheid, totale concentratieverlies en geen energie hebben om jezelf te verzorgen en te koken, breekt er absoluut een fase aan waarin je beseft dat het zo had moeten zijn. Deze fase had je mee moeten maken om terug te keren naar wie jij in wezen bent, wat je werkelijke talenten zijn en hoe jij door het leven wilt gaan. Een burnout geeft je de gelegenheid om jouw eigen behoeften te leren kennen en te leren kiezen voor wat jou gelukkig maakt.

Meer lezen over HSP & Burnout? Klik hier door…

Life Coaching: maak onbewuste gedachten en gedragingen bewust

IMG_4041

Tijdens een coachingsessie zijn er een aantal zaken die ik beschouw als mega doorbraak momenten. Om die mega doorbraak momenten te realiseren is het op de eerste plaats belangrijk dat iemand zich 200% op zijn gemak voelt bij mij als coach. Voor een ieder is het proces van zich compleet veilig voelen bij mij anders. Dit is afhankelijk van het psychologische traject dat de persoon hiervoor had afgelegd. Aangezien veel over mijn werk te lezen en te volgen is op diverse social media heb ik gemerkt dat dit al een basis gevoel van vertrouwen opwekt. Maar dit is nog maar het begin. Het vertrouwen wordt pas voelbaar wanneer we in mijn praktijk of telefonisch (of telefoon mogelijkheden via internet) in contact zijn met elkaar.

De meeste mensen die ervoor kiezen om door mij begeleid te worden, voelen zich tijdens de eerste sessie al helemaal op hun gemak. Maar zelfs wanneer de eerste tranen zich laten zien, kan de oester zich na een paar sessies weer sluiten. Dit heeft te maken met de mate van angst en ongeloof in het emotionele ontwikkelingsproces. ‘Kan zij mij echt helpen? Heeft dit wel zin? Of: Ik weet dat het er zit, maar ik durf het niet aan.’ Deze opmerkingen komen vooral van de mensen die al diverse behandelaars en methoden achter de rug hebben of heel erg zelfbewust zijn en hun hele leven alles in hun eentje hebben opgepakt. Begeleid worden door een life coach vraagt van jezelf overgave en volledig vertrouwen in het proces.

Onbewuste gedachten
Sinds het uitkomen van het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ komen hooggevoelige mensen naar mijn praktijk die graag van hun irritaties en woede af willen. Zelfs mensen die in het verleden hevige trauma’s hebben opgelopen en nu nog steeds last hebben van hyperventilatie, paniekaanvallen en sterke stemmingswisselingen. Fijne ervaringen en positieve gedachten blijven niet lang hangen, omdat ze veel sneller dan ze willen weer schieten in het piekeren en bezig zijn met verantwoordelijkheden en verplichtingen. Waar ik bij help is het bewust maken van onbewuste gedachten.

Wat ik zo mooi vind van mijn werk is dat het een continue proces is van aanvoelen wanneer ik in de geest van de coachee mag stappen om te graven naar die onbewuste gedachten. Natuurlijk geven ze al toestemming wanneer ze een coachingtraject van vijf sessies aangaan, maar de daadwerkelijke toestemming ervaar ik pas tijdens het traject. Door middel van gesproken en geschreven (reflectieverslag) woorden en non-verbale communicatie merk ik wanneer ik ervoor mag gaan. Of anders gezegd, wanneer mijn confrontaties binnen zullen komen. Het leiden vanuit mijn rol als coach heeft dan als positief effect dat de coachee zich bewust wordt van onbewuste gedachten zoals: ‘Het heeft geen zin meer om boos te zijn’, ‘Ik kan het wel, maar ik wil het niet’ of ‘Ik ben wèl boos en teleurgesteld over hoe zij (familie) hebben gehandeld’.

Terugkerende patronen
Vanaf het moment dat een coachee doorheeft dat ze altijd hebben gehandeld vanuit een onbewuste belemmerende gedachte zullen ze in staat zijn op een andere manier actie te ondernemen. Het inzien van de impact van de onbewuste gedachte gaat gepaard met veel verdriet en vaak ook boosheid op zichzelf. Maar waarom zou je boos zijn op jezelf? Draag jij schuld aan wat jou is overkomen? Als kind was je vaak weerloos en schoot je in jouw overlevingsmechanisme; je stil houden, rebelleren en op een negatieve manier aandacht vragen of juist keihard je best doen op school en in je carrière om gezien te worden. Om juist de erkenning en waardering van je ouders te mogen ontvangen. De harde realiteit is vaak dat je jezelf die erkenning en waardering dient te geven. Niemand kan jouw lege vat van liefde vullen. Het voelt namelijk leeg aan, omdat het gevuld is met verdriet en woede. Je kan vragen om bevestiging van jezelf in de vorm van complimenten of behaalde successen, maar pas wanneer je jezelf volledig voelt en ziet, kun je het écht ontvangen.

Zodra je voelt dat wat je doet niet de resultaten oplevert die jij graag terug zou willen zien, is het tijd om deze terugkerende patronen te doorbreken. Je verliest er namelijk kostbare energie mee. Word er bewust van dat onbewuste gedachten terugkerende patronen creëren waar je niet om hebt gevraagd, maar die wel op je pad komen om jou de kans te geven het nu volledig anders te doen. Denk aan een liefdespartner die wederom dominante trekjes vertoont of heel veel aan het woord is en jou niet laat praten, situaties die gekenmerkt worden door verwijten en beschuldigingen; hetzij in de persoonlijke sferen of op de werkvloer. Leer situaties die energie zuigen te herkennen; jouw uitdaging is om uit de slachtoffer rol te stappen en je als een held richting jezelf te gedragen. Kom voor jezelf op, laat je horen of kies ervoor om uit de situatie te stappen.

Jezelf liefde en aandacht gunnen
Voor jezelf opkomen en/of uit energie zuigende situaties stappen zijn acties vanuit liefde voor jezelf. Hoe moeilijk is het om liefde aan jezelf te geven? Ik kan je zeggen dat veel mensen het ervaren als heel lastig. Waarom? Omdat zij zichzelf als een last ervaren, een last voor hun omgeving met hun piekerende hoofd, controle drang en hun zwakheid. Lief hooggevoelig mens, je bent prachtig! Het emotionele ontwikkelingsproces verschaft je inzichten en de ruimte om verdriet te uiten. Je zult inzien dat jij het waard bent dat mensen iets voor je doen zonder hier iets voor terug te verwachten. Elk liefdevol gebaar van jezelf of een ander geeft je de energie om negatieve energie te doorzien en vrij te laten. Ben je er klaar voor? Ben je klaar voor een leven dat vanzelf gaat? Moeiteloos, liefdevol en puur? Het is aan jou! Zet de stappen die je nodig hebt om jezelf te zien als een schoonheid met diverse talenten en een missie op aarde. Laten we het leven met zijn allen leuker maken. Go, go, goooooo!

Wil je ook korte metten maken met onbewuste gedachten en gedragingen? Ga voor een introductiesessie! 

Website: Orchid of Life ~ Life Coaching

Ouderschap: vrijheid, blijheid, want kind is uit logeren

IMG_3490

Vandaag is onze derde dag van vrijheid en blijheid, omdat onze dochter (5 jaar) uit logeren is. Begrijp mij (en ons) niet verkeerd, we houden zielsveel van haar en hebben superveel lol wanneer we samen zijn, maar een aantal dagen van elkaar gescheiden leven, vind ik ook wel zo gezond, voor ons allemaal.

We brachten haar afgelopen zondag naar mijn moeder. Ze vloog mijn moeder om de hals en bezette haar been. Ze was gigantisch blij om haar te zien. Zoals gewoonlijk had mijn moeder ons een uitgebreide zeer smakelijke Chinese lunch voorgeschoteld. We hadden ons eten nog niet op of Amé begon te dralen en iets te mompelen. Ik was zo in mijn eten verzonken dat er bij mijn geen gedachten omtrent haar gedrag naar boven waren gekomen. In tegenstelling tot Arnold, Arnold wist precies wat ze bedoelde te zeggen zonder woorden. Ze wilden dat wij op zouden hoepelen. Hup, mama en papa, de deur uit; quality time met oma Chin mocht beginnen. Ik schaterlachte, mijn dochter was helemaal klaar om te feesten.

Na de eerste twintig minuten samenzijn concludeerden wij dat we de volledige aandacht hadden voor elkaars woorden. Bovendien maakten we onze zinnen af, we waren niet eens in gesprek, maar plaatste wat opmerkingen hier en daar en benoemden wat we onderweg tegenkwamen. Deze eerste twintig minuten gaven mij zoveel lucht; lucht om te denken, te delen en simpelweg het contact te voelen met Arnold. Deze herfstvakantie gaat uit naar een boel zaken waar wij als ouders helemaal van opkikkeren; yoga, lekker en gezond eten, mediteren, schrijven, uitjes met elkaar en nog wat werk dat achter de schermen plaatsvindt. En we hebben voor alles tijd. Wat een heerlijk vrij gevoel.

Onze dochter blijft namelijk maar liefst vijf nachten weg. Dinsdag is ze overgedragen aan de ouders van Arnold en wij halen haar aanstaande vrijdag weer op. Het mooiste van alles vind ik nog wel dat deze logeerpartij haar keuze was. Dik een maand, voordat de herfstvakantie aan zou breken, had zij het al over uit logeren gaan. Het lijkt haar ook wel erg leuk om vriendinnetjes uit haar klas te logeren te krijgen. Hmmm…dat zit nog niet in ons systeem. Op een doordeweeks schooldag gaat dat echt niet gebeuren en in het weekend hebben we ook onze dingen te doen. Wellicht dat we in de nabije toekomst het haar een keer toezeggen in het weekend of bij voorkeur een lang weekend. Uit logeren gaan is in onze beleving iets voor in de vakanties.

Op dinsdag werd ze dus overgedragen aan opa Baldé en hoewel ik niet aanwezig was bij dit weerzien, kan ik het mij op basis van Arnold’s verhalen heel goed voorstellen. Ze was uitzinnig van blijdschap en vloog op hem af. Vanaf dat moment hoorde ze bij opa. Een deel van het gevoel dat ze uitstraalde, doet mij denken aan toen ze nog een dreumes en peuter was. Wanneer ik bijvoorbeeld de deur uit ging voor een dag was ze vlak van tevoren al papa’s kindje. Ze kroop tegen degene aan die thuis bleef. Degene die voor haar zou zorgen en van wie zij afhankelijk was. Haar blijdschap richting haar grootouders straalde ook een groot vertrouwen en liefde uit voor de personen die zich om haar zouden ontfermen.

Ik ben ontzettend trots op haar. Het uit logeren gaan, staat voor het kunnen uitdragen van wie zij is. Ze wilt op avontuur, nieuw eten proeven en de oren van haar grootouders eraf kletsen. Ik kreeg vandaag een foto toegestuurd van haar en haar neef en genoot intens van hun blije hoofden. Ik ben blij voor haar. Ik mis haar niet en kijk ernaar uit om haar weer te zien.

HSK: samen spelen en samen ontspannen

child

Zij vertelde dat de workshop opvoeden van hoog sensitieve kinderen haar op een positieve manier had veranderd. Na afloop heeft ze huilend in de auto gezeten. Hierna heeft ze er werk van gemaakt. Ze is creatiever en geduldiger geworden richting de dochter met wie ze een moeizame relatie had. Het raakte haar nog steeds, de tranen rolden over haar wangen. Ze is heel blij dat haar moeder erkent dat haar dochter heel gevoelig is. Toen zij een kind was, had haar moeder dit niet door. Haar moeder is overigens Nederlands. Haar biologische moeder is Française en overleed toen zij nog jong was. Haar vader is Marokkaans-Israëlisch en heel erg streng. Hij is nog steeds hard tegen zijn kleindochter. Ze probeert haar te beschermen door haar vader te wijzen op zijn manier van communiceren richting zijn kleindochter.

“Ik merk dat ik creatiever ben in het ombuigen van emoties en vooral kijk naar wat mijn dochters nodig hebben. Ook doorzie ik haar gedrag sneller; als ze boos, verdrietig of juist enorm druk wordt, prik ik daar doorheen. Daarvoor irriteerde ik me sneller aan haar gedrag en keerde ik niet naar de oorzaak, bijvoorbeeld overprikkeling. Ik zag slechts haar gedrag. Wat overigens geweldig werkt (voor elk kind), is 100% aandacht of hen een spel laten bedenken en daarin helemaal meegaan! Dan duik je echt in de wereld van een kind. En voor het naar bed gaan, vaste routine in afschakelen naar een prikkelarme omgeving. En veel aanraken en knuffelen voor het slapen. Heeft ons veel geholpen in samen spelen en samen ontspannen. Ik geniet veel meer met mijn mooie meiden. En dat raakt me enorm.”

Op vrijdag 29 mei vindt er weer een workshop Opvoeden van hoog sensitieve kinderen plaats. Dit keer in Amsterdam. Klik hier voor meer informatie en het boeken van je plek. 

Ga intuïtiever door het leven met deze 18 tips

Weekend

December stond voor mij in het teken van intuïtie. Het bijna op dagelijkse basis schrijven over intuïtie zorgde ervoor dat vele verhalen aan de oppervlakte kwamen drijven. Ik heb deze vastgelegd op mijn tumblr blog over intuïtie. Hieronder heb ik de tips en verhalen op een voor mij logische manier onder elkaar gezet. Er zijn nog vele verhalen die ik met je zou willen delen. Dat komt nog wel een keer. Heel veel plezier met het lezen of het herlezen ervan. Laten we intuïtiever door het leven gaan. Hierdoor wordt het leven echt veel leuker en fijner.

1. Hoe herken je het?

2. Het onderbuikgevoel. & Intuïtie op zijn sterkst. 

3. Erken dat je intuïtief bent. 

4. Trust the vibes you get, energy doesn’t lie. 

5. Voel de magie.

6. Roep positieve vibraties op. 

7. Stil zijn voedt de intuïtie. 

8. Zie intuïtie als jouw beste maatje. 

9. Verbeter de zintuigen. & Laat je ogen rusten. 

10. Heb het lef om te leven. & Beslis op basis van de intuïtie. 

11. Eet bewust, eet intuïtief. 

12. Ode aan het voeden van intuïtie, aan het opvoeden van kinderen. 

13. Spreken vanuit liefde doet geen pijn. 

14. Veel en uitbundig lachen.

15. Heb je naaste lief.

16. Wordt één met wat je doet.

17. Doe alles met volledige aandacht. 

18. Doe wat intuïtie jou in het oor fluistert. 

HSP: laat jouw creativiteit bruisen

creativity

Op zondag 23 november was ik in Groningen om de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen te geven. Dit keer was ik op een nieuwe locatie en het was mij én de deelnemers enorm goed bevallen. De locatie aan de Moesstraat 47 had ik via het internet gevonden en dan is het toch altijd een klein beetje spannend om de ruimte op de dag zelf in het echt te zien. Ik werd ontvangen door de verhuurster, een vitale en vrolijke zeventiger, en hiermee begon de middag op een zeer inspirerende manier. De ruimte wordt sinds een aantal jaren gebruikt voor allerlei yoga- en bewegingsactiviteiten, maar voorheen was het haar kantoorruimte aan huis. Ze beoefent tai chi in het park Noorderplantsoen en is actief bezig met haar persoonlijke ontwikkeling. Sinds kort! heeft ze de rust om op tijd haar spullen te pakken, zodat ze op tijd is voor de trein die zij wilt nemen. Ze praatte honderduit. Heerlijk.

Alvorens de workshop van start ging, was er nog tijd om een vriendin en haar zoon uit Groningen te ontvangen voor een kop thee. Langzaamaan druppelden de deelnemers binnen. Ze kwamen uit Staphorst, Leeuwarden en Veendam. Een dame had zich voor deze workshop aangemeld, omdat een zakelijk contact haar erop had geattendeerd. Zo leuk om te horen! Ik merkte dat er tijdens mijn introductie al heel veel herkenning was en ze waren nog niets eens zelf aan de slag gegaan. Telkens weer vind ik het prachtig om te ervaren hoeveel het begrip hooggevoeligheid met iemand kan doen. Er zijn mensen die zich totaal niet voelen aangesproken door deze term. Ze vinden het niet fijn om wéér door een bepaalde term te worden gelabeld. Alhoewel ik tot nu toe vaak genoeg ben geconfronteerd met deelnemers die nogal sceptisch tegenover het begrip stonden, bleven zij desondanks geïnteresseerd en open voor wat ik te vertellen had. Hier heb ik een grote bewondering voor; altijd open staan voor andermans werelden, terwijl je zelf er een bepaald gevoel of gedachte over hebt die er haaks op staat.

Tijdens deze workshop was er een speciale focus op hoe je jouw creativiteit kunt laten bruisen. Hoe kun je jouw creativiteit of anders gezegd jouw identiteit laten bruisen, terwijl je je vreselijk belemmerd voelt door negatieve gedachten? Negatieve gedachten die worden gevoed door angst, verdriet, vertwijfeling? De kracht van het deelnemen aan een workshop is toch wel dat elke deelnemer zich gesteund voelde in zijn of haar zoektocht door de aanwezigheid en inbreng van gelijkgestemden. Ben je als zzp’er genoodzaakt om een baan te vinden, maar vind je dat je nog te weinig werkervaring hebt? Is dat jouw gedachte of is het een gedachte die je bent gaan denken, omdat de afwijzingen je om de oren vliegen? Nee, je hebt niet de vereiste jaren werkervaring waar het bedrijf om vraagt. Maar wat heb je wel? Focus op wat je wel hebt en zorg ervoor dat je dit op een creatieve wijze onder de aandacht brengt. Wacht je telkens weer op een reactie van het bedrijf waar je hebt gesolliciteerd? Ben je weer de zoveelste brief met weinig enthousiasme aan het schrijven? Wacht niet, schrijf niet. Ga erop uit. Bel, netwerk (wat net werken is) en breng jezelf onder de aandacht.

Als laatste wil ik benadrukken dat ik een topweekend heb gehad in het Noorden. Het was een weekend boordevol met synchroniciteit. Ogenschijnlijke toevalligheden die geen toevalligheden zijn, maar voorbestemd waren. Of visoenen die uitkwamen en energieën die door mij en door anderen werden aangevoeld. Soms voel je het, je hoeft het niet te beredeneren, juist niet. Voelen en je lijf het je laten vertellen. Hoeveel fijner is het leven als je continue op je gevoel kunt vertrouwen. Contact met je medemens wordt rijker, diepgaander, leuker én (ik zweer het je) we gaan veel meer vanuit onze creativiteit het leven tegemoet.

Lijkt het je wat om een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen bij te wonen? Neem een kijkje op de Orchid of Life Agenda en meld je aan. Tot ziens in Den Haag, Amsterdam, Venlo, Breda of Groningen.

Bewust leven is de sleutel tot een rijk en gelukkig leven

my family

Vanochtend was ik bezig  met het voorbereiden van de nieuwe reeks van video’s over mijn ervaringen als life coach. Om mijn geheugen op te frissen sloeg ik mijn dagboek erop na. Ik was onder de indruk van mijn eigen woorden, van mijn verhaal. Bovendien raakte het mij dat ik met deze onbevangenheid schreef. Haha…ik ben mijn eigen coach, laat ik deze onbevangenheid maar eens met je delen. Het lezen ervan herinnerde mij eraan om mijn tante Lie te bellen. Zij is namelijk afgelopen maandag opnieuw oma geworden van een prachtige kleindochter. Op de foto zie je mijn tante Lie met haar toenmalige partner. En de ukkepuk op de foto ben ik.

Na het feliciteren van mijn tante belde ik de oom op de foto. Zoals je hem lachend op de foto ziet, hoorde ik hem door de telefoon lachen. ‘Goh, wat leuk, is mijn kleindochter al geboren, twee dagen na Ilon, haar papa (zijn zoon)’. Dat is ook grappig, hij hoorde het van mij. Zo zie je maar weer, het wemelt van de communicatiemiddelen, maar het is belangrijk om te weten via welke medium je het beste met wie kunt communiceren. Door alle drukte was mijn neef hem waarschijnlijk vergeten te bellen en vond hij een e-mail afdoende. Gelukkig doet ons Chinese netwerk de rest. Hieronder het stuk uit mijn dagboek dat ik schreef op 12 januari 2005.

‘Ik ben moe en ik vind dit verschrikkelijk. Ik heb hartstikke goed geslapen en ik mag zeggen vrij diep, omdat ik vanochtend het ochtendgeruis van de mensen niet hoorde. Helaas ben ik moe. Moe van alles. Moe van het proces van volwassen worden. Het absurde is dat ik daarvoor de tijd heb om dit te beseffen. Anders gezegd. Ik neem de tijd om dit te beseffen.

Neem tante Lie als voorbeeld. Zij maakte superlange dagen en is daarnaast stand by voor iedereen in nood –situaties. Bovendien bestaat bij haar de angst dat haar wereldje in elkaar valt als er iets met haar gebeurd. Dit is de reden dat ze zo min mogelijk op vakantie gaat. Om te vermijden dat de dood haar in de ogen aankijkt. Vervolgens is het proces van volwassen worden overgeslagen, omdat met de paplepel is ingegoten, dat ze keihard moet werken om te overleven. Volg het stramien van een conventionele Chinese familie in het Westen en je eindigt met een huwelijk, een eigen bedrijf en minimaal drie kinderen. Ben ik overgevoelig? Nu ik de tijd heb, ben ik ontvankelijker om zaken om mij heen op te snuiven, benoemen en de geur weer los te laten. Ik leer uit observatie en het leggen van de puzzel die mijn herkomst omvat.

Gisteren ben ik naar een foto tentoonstelling geweest over de “Rise & Fall” van de culturele revolutie geleid door Mao Zedong. Het was zeer indrukwekkend. Onze gids was een Chinese vrouw die deze revolutie ook heeft meegemaakt. Haar Nederlands was zeer goed, hoewel ze af en toe kleine foutjes maakte in haar zinsopbouw. Ze doceert Chinese Taal – en Letterkunde aan de Erasmus Universiteit. De manier waarop ze haar verhaal doet is naast boeiend door de historische feiten, zowel aantrekkelijk door de toevoeging van persoonlijke details. De enige met wie Mao Zedong in het Westen te vergelijken valt is Hitler. Hij heeft eenzelfde tirannie geleid, maar in plaats van over de intellectuelen en dragers van bezittingen onder het motto van een land voor de boeren, over de Joden.

In haar optiek is de culturele revolutie een tikje erger, doordat het volk geen bevrijding verwachtte. In het Westen wisten mensen dat landen buiten de geterroriseerde landen bezig waren met de bevrijding. De bevrijding zou arriveren. Daarentegen was het volk van China gedoemd onder het regime van een gestoorde vent zonder enige hoop van bevrijding. Het gemene van de culturele revolutie is daarnaast dat jaar in jaar uit het volk werd bekritiseerd. Op een gegeven moment ga je geloven dat je wat verkeerd hebt gedaan, terwijl dat in geen wegen of velden enige waarheid bevatte.

Ze voegde hieraan toe dat Chinezen in het Westen gezien worden als koude kikkers, maar dat wij dat in werkelijkheid niet zijn. Door een zeer gesloten netwerk, kun je alleen de openhartigheid en gastvrijheid van de Chinezen bemerken en ervaren als je binnen dit netwerk weet binnen te dringen. De druppel op de al gloeiende plaat is dat de culturele revolutie een immense angst heeft gecreëerd en achtergelaten bij de Chinees voor het onbekende. Wantrouwen tegenover het onbekende wordt gehandhaafd, totdat je door middel van zeer veel geduld het vertrouwen weet te winnen.

Afgelopen week heb ik afgerond met een diepe zucht. De drijfveer om alles op orde te krijgen, werk te vinden en vervolgens een huis staat nu op een lager pitje. De reden hiervan is simpel. Ik overwerk mezelf. Ik krijg geen lucht, doordat ik als een gek zonder oog voor mijn eigen lichaam doorga, totdat ik er letterlijk bij neerval. Het gaat allemaal om het balanceren van de activiteiten. Wij hebben tijd in overvloed. Een mooie gedachte, maar een gedachte die niet doorgaans gehanteerd wordt in het Westen. Het Westen stuwt voort door een maatschappij die gedreven is door materialisme, meer geld en macht. Het hollen van het één naar het ander, het op velerlei manieren voeden van kennis en jezelf profileren als een veelzijdig persoon.

Deels ga ik hier ook in mee. Het gaat vanzelf. Je moet heel sterk staan om een stap minder te nemen. Een stap minder staat niet gelijk aan geen vooruitgang. Als je voor je gevoel stil staat, onderga je juist een gigantische vooruitgang op mentaal vlak. Een gebalanceerde mentale staat van zijn plukt haar vruchten op het moment en in de toekomst. Bewust leven is de sleutel combinatie tot een rijk en gelukkig leven. Daarnaast leef je bewust met anderen, want hoe je het wendt of keert, uiteindelijk blijven wij sociale dieren. Wij leven in groepen. Ik ben, omdat wij zijn. Naastenliefde. Aandacht voor de medemens is de rode draad die het leven op aarde met elkaar verbindt.’