Workshop Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

pursuit

Wat we allemaal willen is een goed en gezond contact met onze kinderen. Het contact waar ik op doel is communicatie waar je vrolijk van wordt. Communicatie dat ervoor zorgt dat alle partijen aan hun trekken komen. Het gevolg hiervan is een huishouden waarbij alle zorgtaken en verplichtingen soepel en met een lach en een traan verlopen.

Alle emoties zijn welkom, want ja, zeg nou zelf, relaties worden getekend door de emoties die erin worden gestopt. Vooral wanneer je te maken hebt met hoog sensitieve kinderen is het van belang om te weten en te begrijpen wat ze nodig hebben. Door hun sensitiviteit krijgen ze veel informatie binnen en ieder kind verwerkt dit op zijn eigen manier.

Als ouder en opvoeder is het een uitdaging én grote verantwoordelijkheid om een positief contact met onze kinderen op te bouwen. Wat kinderen nodig hebben is duidelijkheid. Tijdens deze workshop gaan we met zijn allen duidelijkheid creëren door een aantal opvoedthema’s onder de hoog sensitieve loep te leggen.

De volgende onderwerpen zullen aan bod komen:

– wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben, maar vooral wat jouw kind nodig heeft,
– vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
– positieve communicatie; vertellen wat je nodig hebt, grenzen aangeven,
– blijven spelen met je kind.

Boek je ticket hier (klik) en mail je naam, adres, woonplaats en mobiele nummer naar orchidoflife@gmail.com. Aanmelden kan tot en met dinsdag 23 juni.

Locatie: Koorenhuis
Adres: Prinsegracht 27 in Den Haag
Duur: 9.30 tot 12.30 uur
Inloop: Vanaf 9.00 uur vang ik je op in de hal van het Koorenhuis

Wil je meer weten over de coaching activiteiten die eerder plaats hebben gevonden? Lees de volgende blogs:

HSK: vermijd tijd- en angstdenken 
HSK: een goede voorbereiding is het halve werk 
HSK: samen spelen, samen ontspannen

Heb je nog vragen? Bel Chungmei op 06-42804038

Advertenties

Investeer in persoonlijke ontwikkeling…

fortune

…want ik heb net namelijk geïnvesteerd in een volledig geautomatiseerd financieel administratiesysteem!! Gisteren heb ik op de website van Money Medic uit zitten vogelen hoe het allemaal werkt. De aanleiding hiervoor was dat het eboek over woede binnenkort af is en ik het op een handige en betrouwbare manier wil aanbieden. Daarnaast zal ik al mijn coaching activiteiten via dit systeem aanbieden. Aangezien mijn website Orchid of Life wel aan vernieuwing toe is, heb ik de betaalknoppen op mijn blog geplaatst. De betaalknoppen zijn nu te vinden op de blogs waar ik een workshop, training of introductie sessie aan bied.

Terwijl ik al die betaalknoppen aan het omschrijven was, had ik nog geen abonnement bij hen afgesloten. Ik wilde eerst een feel krijgen van hoe het allemaal werkt. Deze waren zo gemaakt en mijn wordpress blog vertoonde de betaalknoppen direct. Ondertussen heb ik vanaf gisteren tot aan vanochtend behoorlijk wat e-mail contact gehad met één van hun medewerkers. Ik vond het in eerste instantie vreemd dat ze geen telefoonnummer op hun website hebben staan. Alle vragen worden namelijk behandeld via het aanmaken van een ‘ticket’. Dus, ja, voordat ik een abonnement zou gaan afsluiten, wilde ik wel eerst ervaren hoe snel ze zouden reageren op mijn vragen. Razendsnel, kan ik je zeggen.

Vandaag ging de gedachte door me heen om het ‘Gouden’ abonnement af te gaan sluiten. Ja of nee. Goede timing? Wat de doorslag gaf, was een telefoontje van een dame die aanstaande zondag wilde deelnemen aan de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Groningen. ‘Is er nog plek?’, vroeg ze. Ik was een beetje overrompeld door haar vraag. Prompt wist ik niet meer precies hoeveel deelnemers er zouden zijn. Bovendien reageerde ik op de automatische piloot op haar vraag of ze zich kan aanmelden door me een e-mail te sturen.

Ja, mail me jouw ….(‘adresgegevens’ wilde ik zeggen) en toen herinnerde ik me dat ze vanaf nu via de betaalknop in de blog een plek kan boeken. Dat zou ze gaan doen. Dit was het groenlicht gesprek voor het afsluiten van het ‘Gouden’ abonnement!! Een paar uur later belde ik haar terug om mezelf te verduidelijken (voor haar was ik duidelijk!) en na te vragen wat haar ervaring was geweest met het betalingssysteem. Ze vond het handig en had direct een e-mail ontvangen met de factuur. Wat ik van haar wilde weten was of de informatie over ‘hoe aan te melden’ op de blog duidelijk was omschreven. Na haar feedback heb ik erbij gezet dat ik je telefoonnummer toegemaild wil krijgen, zodat ik op de dag van de workshop of training alle telefoonnummers bij de hand heb. Verder zou ze misschien nog iemand meenemen en of deze persoon zich dan ook via deze weg (betaalknop) kan aanmelden. Ja, hoor, dat kan. (Te gek!!)

Deze nieuwe ontwikkeling vond ik wel spannend, maar na deze eerste betaling viel de spanning van mijn schouders. Pfff…wat een opluchting en bevrijding ten aanzien van mijn administratie. Vanaf nu heb ik meer tijd om bezig te zijn met de inhoud van mijn coaching activiteiten.

Lees ook: Lifecoaching: ga voor een introductiesessie 

Leven vanuit dankbaarheid en liefde: 8 hoogtepunten!

toost

Het thema ‘dankbaarheid’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie komt vandaag tot een einde. Daarentegen zal het leven vanuit dankbaarheid en liefde natuurlijk doorgaan. Ik vond het bijzonder om te ervaren hoeveel het opleverde om een maand lang actief vanuit dankbaarheid en liefde te leven. Het bracht me zelfs terug naar het jaar 2005 waarin ik het boek ‘De Zeven Spirituele Wetten van Succes’ van Deepak Chopra had gelezen. In mijn dagboeken las ik terug dat ik met regelmaat mijn dankbaarheid en liefde uitte voor het leven. Hiermee ging ik door, terwijl ik diepe dalen en hoge pieken meemaakte. Verder sloot het thema van deze maand aan op mijn intentie om alle synchronische gebeurtenissen vanaf half oktober te noteren. Het zorgde ervoor dat ik nog meer kon handelen vanuit mijn gevoel. Alsof de aanwezige angst en twijfel er niet meer toe deden.

Bovendien bracht het uiten van mijn dankbaarheid en liefde terug naar het boek ‘De Ware Kracht van Water’ van Masaru Emoto. Eind november 2011 experimenteerde ik met water op basis van zijn ontdekkingen. Hij beweert dat ijskristallen mooiere vormen hebben en meer symmetrisch zijn wanneer het water waaruit ze gevormd worden is blootgesteld aan esthetisch “mooie” dingen; vriendelijke woorden, zachte muziek, afbeeldingen van mooie landschappen, dan wanneer het wordt blootgesteld aan esthetisch “lelijke” dingen; gescheld, dissonante muziek, natuurgeweld. De flessen gevuld met water waren beplakt met etiketten waar woorden op stonden zoals: liefde, dankbaarheid, compassie, geduld, respect en harmonie. Ook ging ik er elke ochtend in kleermakerszit voor zitten om hardop of in gedachten mijn dankbaarheid en liefde uit te spreken. Ik zal je zeggen: het water uit deze flessen voelde voller en zachter aan. Het leek wel alsof ze bol stonden van liefde.

Na mijn experiment deed ik het nog een aantal keren met een glas water voor het ontbijt. Hierna verslofte het. Afgelopen week was ik heerlijk alleen thuis en prompt dacht ik eraan om het op te pikken. Ik heb het twee keer gedaan, elke keer rolden de tranen op een gegeven moment over mijn wangen. Tranen vervuld van dankbaarheid en liefde. Tot aan het uiten van dankbaarheid richting mijn overleden vader, grootouders en grootvader. Het voelde als een emotionele cleansing en een frisse start van de dag. Of ik dit in 2014 vaker ga doen? Ik weet het nog niet. Er zijn nog vele andere manieren om bij dankbaarheid en liefde stil te staan, dus dat laat ik even open. Waar ik in deze blog nog wel bij stil wil staan, is een terugblik op 2013. Wat heeft 2013 mij op professioneel en persoonlijk vlak gebracht? Daar gaan we…

1. HSP: uiten van woede. 8 Tips!
Eind januari postte ik de blog ‘HSP: uiten van woede. 8 Tips!’ Dit was de laatste blog in een reeks van blogs over woede in relatie tot hooggevoeligheid. Hierna kwam ik op het idee om een eboek te schrijven gebaseerd op deze blogs, ik had nog meer te vertellen en dat zou een zeer inzichtgevend eboek kunnen worden. Het werken aan dit eboek is een emotioneel verrijkend proces voor mij geweest. Ik zal dan ook heel erg blij zijn wanneer ik het aan je kan presenteren.

2. Begin mei bracht ik naar buiten dat ik naast mijn coaching activiteiten het lesgeven had opgepakt. Doordat mijn partner mentaal en fysiek volledig uitviel, nam ik zijn capoeira kids lessen over. De afgelopen jaren had ik een enkele keer lesgegeven, maar in deze periode zat er continuïteit in en mijn lesgeefvaardigheden bloeiden weer op. Gisteren heb ik nog drie capoeira kids lessen gegeven zonder voorbereiding. De lessen bleken qua lesstof, interactie en resultaat geniaal in elkaar te zitten. Met een voorbereiding gaat het soms niet helemaal zoals ik wil, maar als ik 200% op mezelf vertrouw ontstaan de mooiste lessen. Na negen maanden lesgeven zit de routine er goed in. De magie van het lesgeven zoals ik het gisteren ervoer, zal ik vanaf nu in alle lessen, workshops en trainingen toepassen.

3. Dit jaar staat nu in mijn geheugen gegrift als het jaar dat ik topfit ben geworden sinds mijn zwangerschap en bevalling. Fijn om weer in mijn eigen lijf te zitten zonder al die hormonen. Pasgeleden heb ik zelfs het salsa dansen weer opgepakt. Dat was puur genieten en ga ik zeker meer doen. Lees ook de blog ‘Dansen: een waanzinnig flow-gevoel’.

4. Met dank aan een groep likers van de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie heb ik drie blogs kunnen wijden aan ‘voelen wat een ander niet zegt’. De eerste blog in deze reeks is ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt’. Hier ben ik echt heel trots op!!

5. Het leven zit bomvol tegenstrijdigheden. En, juist deze tegenstrijdigheden maakt het leven zo interessant en leerzaam. Dit jaar was weer lachen en huilen geblazen! Hiervoor ook mijn dank.

6. Het regelmatig doen van yoga heeft mij veel opgeleverd. Dit jaar heb ik twee doorbraken meegemaakt op het gebied van yoga. De eerste was een privéles ashtanga yoga van een yoga instructeur die heel gedetailleerd te werk gaat. De tweede was de kennismaking met pralaya yoga. Een vorm van yoga die de spieren traint die je normaal niet gebruikt. Door deze te trainen ontwikkel je een sterke natuurlijke houding wat je hele gestel ten goede komt.

7. In oktober was ‘slapen’ het thema van de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie. Het bleek dat mensen heel veel behoefte hebben aan een goede nachtrust. De blog die het beste gelezen was, was deze ‘Slapen: de snoeischaren der herziening’.

8. Tot slot ben ik blij dat de workshops emotiemanagement voor hooggevoeligen goed werden bezocht. Mijn dank gaat uit naar de deelnemers die de stap hadden gezet om in deze setting hun beroerselen te delen en om praktische tips met elkaar uit te wisselen. Op zondag 15 december gaf ik de afsluitende workshop van dit jaar.

Bovenstaande acht punten en nog veel meer heeft mij in 2013 een rijker en liefdevoller mens gemaakt. Wat heeft 2013 jou gebracht?

Orchid of Life: nieuwe professionele ontwikkelingen

alegria

Ik vind het eng om deze blog te schrijven, maar het kriebelt; ik wil het eruit gooien. Ik ben er klaar voor. Via de Orchid of Life nieuwsbrief en de pagina Hooggevoeligheid en intuïtie had ik al aangegeven dat ik voor dit jaar geen workshops had gepland. Naar de reden hiervan kon men wel gissen, denk ik. Maar nu voor de duidelijkheid: het was me eind vorig jaar teveel geworden; de zorg voor het gezin, het coachen en organiseren van workshops vanuit Orchid of Life en nieuwe ontwikkelingen. En daar gaat deze blog over; nieuwe professionele ontwikkelingen!

Coachen, trainingen en workshops
Om de activiteiten vanuit Orchid of Life draaiende te houden, is er veel input vanuit mij nodig. Het komt niet vanzelf. Mensen willen nog steeds overtuigd worden om de stap te zetten naar coaching, het volgen van een training of een workshop. Natuurlijk zijn er ook kansen voorbij gekomen waarbij opdrachtgevers/coachees mij via internet vonden en hebben genoten van coaching. Maar de vraag werd steeds minder en door onze thuissituatie had ik minder energie om actief mensen aan te trekken en hen te begeleiden. Het gevolg is dat ik begin dit jaar besloot me alleen te richten op het schrijven over persoonlijke ontwikkeling. Zo incidenteel coach ik zeker nog, maar het grootste deel van mijn tijd gaat naar andere zaken. Zodra het weer de tijd ervoor is, zal ik het coachen zeker weer oppakken.

Schrijven over persoonlijke ontwikkeling
Dit doe ik nog steeds met veel plezier. Ik schrijf regelmatig en ik post veel minder dan dat ik heb geschreven. Zo langzaamaan zullen al mijn schrijfselen de wereld in worden geholpen. Alles op zijn tijd.

Theatersport workshops
Het geven van theatersport workshops aan kinderen is één van de nieuwe professionele ontwikkelingen. Ergens vorig jaar mei schreef ik een theatersport workshop voorstel voor een opdrachtgever en werd uitgenodigd voor een gesprek. Ik had behoefte aan iets anders, iets nieuws. Het was een ingeving. Gedurende de opleiding tot provocatieve coach kwam ik in aanraking met theatersport spelletjes. De provocatieve coaching technieken had ik veelvuldig tijdens coachingsessies toegepast en dacht ‘ik kan wel een theatersport workshop aan kinderen geven’. Hopppaaa, zo gedacht, zo gedaan.

Inmiddels heb ik twee trajecten met twee verschillende groepen kinderen erop zitten. Het was ontzettend leuk om te doen. Maar voordat het echt leuk werd, heb ik gierende zenuwen doorleefd. Tijdens mijn eerste traject had ik nog heel erg het gevoel dat ik aan het acteren was dat ik een theatersport juf was. Uiteindelijk heb ik mogen ervaren dat mijn trainersvaardigheden, coaching kennis gecombineerd met theatersport spelletjes goed uit de verf waren gekomen. Wat een openbaring! We hebben veel met elkaar gelachen.

Capoeira lessen voor kinderen
Uit noodzaak heb ik drie maanden geleden de capoeira kinderlessen van Arnold overgenomen. Hij kon niet meer. Momenteel is hij nog steeds ziek thuis. Het positieve hiervan is, is dat hij nu werkelijk kan herstellen. Er was geen tijd om na te denken. Ik had destijds niet kunnen bedenken dat het mij zo goed zou bevallen. Vandaag heb ik twee workshops gegeven aan kinderen in de leeftijdscategorie vier tot negen jaar. De juffen deden ook mee. Het is prachtig om de kinderen te zien veranderen. Een meisje kon al de radslag op twee handen. Nadat ik de radslag op één hand had laten zien, probeerde ze het een keer en bij de tweede keer was het al gelukt. ‘Juf, juf, kijk even, ik kan ‘m!’ En, ja hoor, daar ging ze. Iedereen bewoog op zijn eigen niveau en alles was goed. Er was veel interactie en we hebben veel gelachen. Maar het allerbelangrijkste is toch wel dat ik aan hen heb kunnen overbrengen hoeveel lol je met capoeira kan hebben. Terwijl ik stond na te praten met de beweegcoach van de opdrachtgever riep/zong een jongen door het rooster ‘O sim sim sim’. Dat raakte me. Capoeira is langs geweest! Lees ook: Capoeira: toepassen van provocatieve communicatie bij kinderen.

Dans workshops
Nu het lesgeven in mijn systeem weer naar de oppervlakte is komen drijven, dacht ik pasgeleden stiekem aan het geven van danslessen. Oh, dat zou zo gaaf zijn; om weer te dansen. Lang, lang geleden heb ik veel gedanst en les gegeven in streetdance en andere aerobicslessen. Alsof het zo moest zijn, kwam ik op facebook een oproep van een vriendin van me tegen. Recentelijk is zij begonnen met vrijwilligerswerk voor Unicef. Ze was op zoek naar iemand die gratis twee dansworkshops wilde geven ten behoeve van een geld inzamelingsactie van Unicef. Eind mei mag ik deze workshops gaan geven. Het wordt ‘Latin Moves’, het wordt te gek.

Mindfulness en yoga
Na al dat bewegen en werken is er voor mij een mooie vorm om tot rust te komen. Yoga en meditatie. Weer helemaal tot mezelf komen door middel van de ademhaling en diverse yoga oefeningen. Mijn lichaam en geest weer ervaren op een lichte en tegelijkertijd stevige manier. Alsof er een frisse wind doorheen is gewaaid. Voor workshops in mindfulness en yoga kun je voortaan ook een beroep op mij doen. Mijn achtergrond hierin valt terug te leiden naar mijn studentenjaren. Ik had een bijbaan op een sportschool en naast de zeer intensieve en actieve sportlessen die ik gaf, gaf ik ook lessen in Body Balance. Voor de lol volgde ik daarnaast ashtanga yoga lessen bij Charles de Hond in Rotterdam. Sindsdien heb ik verschillende vormen van yoga beoefend.

Facebook pagina Hooggevoeligheid en intuïtie
Via de facebook pagina Hooggevoeligheid en intuïtie verspreid ik mijn gedachtengoed over persoonlijke groei en hoe het leven op een plezierige manier te leven. De omschrijving van deze pagina zal ik binnenkort aanpassen. Mijn partner is namelijk vandaag begonnen met zijn tumblr blog. Zoals hij eerder in een hsp interview vertelde, schrijft hij veel. Op een gegeven moment zou hij zijn schrijfselen willen delen. Het moment is aangebroken. De tumblr blog is opgezet en de komende tijd zal hij beetje bij beetje zijn woorden delen. De huidige facebook pagina zal ons verspreidingskanaal worden. Met al onze kennis en vaardigheden gebundeld zal deze pagina een bijzondere basis bieden aan een ieder die op persoonlijk en fysiek vlak wil groeien en gezond wil blijven.

Burnout: pas op voor blinde vlekken!

Woensdagavond was ik kapot. Ik zat helemaal vol. Aangezien ik de laatste máánden zoveel gevoeliger ben geworden, kost het onderdrukken van emoties veel energie. Arnold was ook door en door moe. Op woensdagmiddag fietst hij altijd langs de Haagsche markt en neemt dan verse groenten en fruit mee. Ik wist dat hij regelrecht naar huis zou fietsen. Daarom was ik enorm blij dat ik nog de energie bij elkaar had kunnen rapen om wat in huis te halen.

Nadat we Amé naar bed hadden gebracht, vertelde Arnold aan me dat hij naar Char had liggen luisteren. Al die tijd was hij boven, terwijl ik, zwaar vermoeid van al het rouwen, beneden was met Amé. Ik voelde dat een bom in me zou kunnen ontploffen. Het klonk alsof hij heerlijk had liggen ontspannen. Ik was jaloers. Heel stom. Daarom onderdrukte ik het. Arnold zat er doorheen, maar ik ook. Lekker stel zijn we! De bom moffelde ik weg en ging achter de mac zitten om ‘Fried Green Tomatoes’ af te kijken.

Nee, daar kwam niets van in. Arnold zei: ‘Je kan tegen me praten als je wilt. Met een film ga je sowieso de emoties onderdrukken en dan komen ze morgen weer omhoog.’ Wat heb ik toch een lieve en begripvolle vent. Oké, zei ik, ik wil een oplossing. Ik wil een oplossing voor deze lamlendige situatie. Het kan niet. Iemand moet in staat zijn om voor Amé te zorgen. Kunnen we iemand vragen? Ik heb rust nodig. Hetzelfde gold voor hem. Iedereen aan wie we dachten was of zwanger, werken of bezet om een of andere reden. Dan niet. We moeten het met elkaar doen. Zoals we altijd hebben gedaan. Wat gaat er mis?

Allereerst benadrukte Arnold dat we het goed doen. Dat ik het goed doe. ‘Wanneer Amé krijst, omdat ze zelf even niet meer weet wat ze wil, blijf je rustig. Dat doe je hartstikke goed Chung.’ Ik voelde de tranen opkomen en onderdrukte ze door te zeggen dat ik altijd zo tegen Amé doe. Ik blijf inderdaad rustig, ik praat tegen haar, neem haar mee naar buiten of speel even met haar als ze erom vraagt. Ik wil dat zij zo min mogelijk last ondervindt van het feit dat we moe zijn. Maar ondertussen voel ik me belabberd. Ondertussen wil ik liever huilen, schrijven, eten en slapen. That’s it.

De digitale agenda. Dat was een puntje waar we duidelijkere afspraken over konden maken. Afspraak is nu dat we alleen onze afspraken buiten de deur in de agenda zetten. Geen taken, to-do-dingetjes. Dat maakt het onoverzichtelijk. En we moeten met elkaar blijven bespreken wie wanneer wat doet. Hoewel ik mijn werk los had gelaten, stond de agenda vol met allerlei capoeira gerelateerde activiteiten. Het voelde niet goed. Hoe kan hij, met de hoofdpijn, die hij continue ervaart zoveel dingen op zijn hals halen? Alweer die valkuil? Ja, hoor! Zowaar is hij wederom in dezelfde valkuil gevallen.

We delen een blinde vlek. Willen werken op halve kracht. Willen werken wanneer we ergens anders het hardste nodig zijn. Ik in ons gezin en hij om zichzelf op te lappen. Nu ik, na vier keer in deze valkuil te zijn gestapt, definitief voor onbepaalde tijd gas terug had genomen, viel hij erin. Die verdomde valkuil. De geschiedenis herhaalde zich. Toen Amé 6 weken jong was, kreeg ik een borstontsteking. Terwijl Arnold zijn stageverslag aan het optikken was, liep ik rond met koorts en een opgezette borst die ik niet weg kon masseren. Hij zag niet wat er nodig was. Hij noemde een enkele keer ‘als je naar het ziekenhuis wilt, moet je het zeggen hoor’. Weet ik veel. Ik had het nog nooit meegemaakt. Midden in de nacht, na dagen met koorts rond te hebben gelopen, trok ik het niet meer. We gingen naar de eerste hulp van het ziekenhuis. Nu ben ik aan het rouwen. Hij weet dat ik rust nodig heb en tóch plande hij al die activiteiten in.

Ik weet het. Hij doet het voor ons. Maar hij handelde uit angst. Hij zag het zelf in. Het was pure herkenning. Die verdomde valkuil. Uit angst, omdat we moeten bikkelen, de zomermaanden komen eraan. Vorig jaar hadden we in juli en augustus niet gewerkt. Dit was een bewuste keuze. Financieel gezien was het mogelijk.

Nu is de situatie anders. Alleen wanneer je uit angst handelt, zie je niet meer dat er heel veel goede dingen op ons afkomen. Zoals Roy Martina zegt: ‘Je kunt verschillende dingen doen: eerst jezelf confronteren met je angsten dat alles erger wordt. Dan oefenen in vertrouwen en als je echt geen uitweg meer vindt, dan is het tijd om naar boven te kijken, want daar schijnt de zon. Haal die energie binnen en dan zul je zien dat het anders gaan lopen. Als je in een vertrouwensveld stapt, zul je datgene aantrekken waardoor je vooruit komt.’ Exact op deze manier is de laatste maand werk op ons afgekomen.

Dus het is weer tijd om het los te laten. Om die verdomde angst los te laten. Loslaten is magisch. Zodra je écht loslaat, staat datgene wat je wilt direct voor de deur!

Meer informatie over burnout, klik hier www.burnin.nl

De burn-out wordt me soms teveel

Weet je op dagen zoals deze wil ik even terugtrekken in mijn schrijvers-schulpje. Tot op zekere hoogte kan dat, maar de volledige vrijheid om dit te kunnen doen is er niet. Op dit moment slaapt Amé. We zijn gisterenavond de flessen vergeten mee te nemen. Hierdoor moet een van ons de flessen gaan ophalen. Na een sociale familie bijeenkomst van het niveau van gisterenavond zijn we allebei kapot en hebben onze tijd nodig om hiervan bij te komen. Arnold vanwege zijn hoofdpijn en ik vanwege mijn hooggevoeligheid.

Ondertussen gaat de opvoeding van Amé door. Hierdoor moeten we wel met elkaar communiceren om alle activiteiten met elkaar te stroomlijnen. Arnold heeft namelijk voor vandaag een afspraak staan waar hij niet onderuit wil komen. Een bevriende capoeirista heeft hem gevraagd om voor de talentendag in zijn kerk samen capoeira te doen op het podium. Iemand die hem al meerdere malen heeft bijgestaan tijdens het geven van capoeira demonstraties.

Met de hoofdpijn, vermoeidheid en kloppingen in zijn systeem, doet hij alles op de automatische piloot. We hebben een stevige lunch van zijn hand achter de kiezen en zo meteen gaat hij het bed in om uit te rusten. En ik? Ik was aan het schrijven en deels aan het werk. Deze keer moest ik aan mezelf denken. Ik heb eerlijk gezegd schoon genoeg van zijn burn-out. Ik wil dat hij weer lekker en gezond in zijn vel zit. Ja, dat wens ik voor hem. En voor ons gezin.

Hoewel we ontzettend dankbaar zijn voor deze periode van intensieve persoonlijke ontwikkeling is het gruwelijk zwaar. Soms wil ik niet meer. Zoals vandaag. Ik had geen zin om het alleszienende oog te zijn en de scepter in huis te zwaaien met een helicopter-view. Mijn alleszienende oog en de helicopter-view zijn even op een schrijf & relaxbreak. Voor even, want straks wordt Amé wakker.