HSP: ik neem mijn ruimte in

Wat maakt het begeleiden van hooggevoelige personen zo mooi en waardevol? Dat ik mag aanschouwen hoe ze groeien met elke stap die ze nemen. Vanaf het eerste moment dat iemand bij me komt voor begeleiding tot aan één van de latere sessies passeren heel veel emoties de revue.

Werken aan jezelf vraagt tijd, aandacht, wilskracht en een boel vertrouwen.

Zo was er gisteren een hooggevoelige dame bij me voor haar 10e sessie. (verspreid over 8 maanden) Ze ging van:

  • het loslaten van een groot verantwoordelijkheidsgevoel
  • angst voor conflict
  • aangeven van haar geestelijke, lichamelijke en emotionele grenzen richting collega’s, leidinggevende en familieleden
  • erkennen van de disbalans tussen mannelijke en vrouwelijke energie in haar systeem
  • erkennen van een disbalans in geven en ontvangen in vriendschappen
  • verwerken van verdriet ten aanzien van voorgaande liefdesrelaties
  • rouwen om het overlijden van haar moeder

Naar:

  • ervaren dat het goed is zoals ze het doet (werk)
  • volledig aanwezig zijn in het gesprek, opmerken dat manipulatie werd toegepast en adequaat en rustig reageren vanuit haar eigen energie, behoeften en wensen
  • innemen van haar ruimte op het werk en in de familie
  • haar vrouwelijke energie meer laten gelden door ruimte te creëren voor rust, reflectie en authentieke verbinding met mensen
  • afscheid nemen van bepaalde vriendschappen en focussen op fijne relaties
  • open staan voor het leren kennen van nieuwe mensen, open staan voor de liefde
  • ruimte om onvoorwaardelijke liefde voor haar moeder te ervaren

In één woord: geweldig! Ik ben ontzettend trots op haar. En niet alleen ik, maar ook haar leidinggevende en meerdere collega’s. Ze kreeg van hen terug dat ze in een jaar tijd op een positieve manier is veranderd. Haar leidinggevende benoemde de zelfverzekerdheid die ze uitstraalt. Ze komt voor zichzelf op en neemt haar ruimte in.

Wat ze er zelf over zei: “Ik voel de vrijheid en blijheid in mezelf. Ik neem ruimte in. Het durven doen speelt nog wel, maar is niet meer allesbepalend. Wat bepalender is dat ik blij ben met alles wat ik heb bereikt op het gebied van werk, werkmogelijkheden, vriendschappen en sport. Dat ik met mijn directe collega niet door één deur kan en de communicatie alles behalve verrijkend en inspirerend is, speelt een piepkleine rol in het grotere levendige geheel.”

Na al deze ontwikkelingen is de tijd aangebroken om actief te werken aan het ontmoeten van nieuwe mensen met het oog op het ervaren van meer liefde in haar leven. Yes!

Loop je rond met onverwerkte emoties? Wil je meer blijheid en vrijheid ervaren in je leven? Wil je inzoomen op de balans tussen de vrouwelijke en mannelijke energie in jouw systeem? Boek een introductiesessie om te ervaren wat het jou op kan leveren!

Warme groeten, 

Chungmei Cheng 
HSP Coach & Rebirther 
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl

Advertenties

Chakra Healing: angst versus liefde

43007633_1640959279349093_3706933243216396288_n

Deze quote slaat helemaal op de persoonlijke ontwikkeling die ik aan het doormaken ben. Hier ben ik op de achtergrond al jaren mee bezig. Zo af en toe schreef ik er een blog over, maar nu is het eindelijk zover. Ik kom uit de kast. Ik voel het energetisch lichaam en kan er contact mee maken. Ik heb het eerste evenement aangemaakt waarbij je gratis chakra healing kan ontvangen. Voordat ik ‘m aanmaakte gingen er een aantal gedachten door mij heen vanuit angst: ‘Kan dit wel samen gaan met het betaalde werk dat ik doe als coach & rebirther?’, ‘Zullen er dan nog wel mensen blijven afkomen op mijn betaalde werk als ik gratis chakra healing geef?’ en ‘Hoe ga ik dit naar buiten brengen en organiseren?’ Voordat ik het evenement aanmaakte gaf ik vanuit liefde antwoorden op al deze vragen. Ja, natuurlijk kan dit. Dit is wie ik ben, dit is waar ik naartoe groei.

Warme herfstgroet, 

Chungmei, coach, rebirther, hsp storyteller, chakra healer

Docu CRAZYWISE: over psychische problemen en positieve transformaties

Kortgeleden zag ik de docu Crazywise. Deze docu bevestigde op vele vlakken hoe ik in mijn werk als coach & rebirther, voorbij de diagnoses uit de reguliere gezondheidszorg, mij focus op het verwerkingsproces van de trauma’s waarmee mensen rondlopen.

Dit kunnen uiteenlopende gebeurtenissen zijn die in eerste instantie door de persoon die begeleid wordt niet wordt beschouwd als trauma’s. Maar deze gebeurtenissen hebben er wel voor gezorgd dat je als kind opgroeiend tot volwassene je niet gezien voelt. Je het gevoel hebt dat je altijd hard moet werken om bevestigd en gewaardeerd te worden. Of misschien wel steeds aan het kortste eind trekt op vele gebieden in het leven. En helemaal vervelend: dat je continue met nare mensen en gebeurtenissen in aanraking komt en vaak emotioneel uit balans raakt.

Bij trauma denk je snel aan seksueel misbruik, verkrachting, oorlogstrauma of huiselijk geweld. Denk eens aan operaties die lichamelijk een grote impact hadden, bevallingen die zeer ingrijpend waren of opgroeien in een gezin waarbij er niet over emoties werd gesproken of één of beide ouders zeer dominant waren in relatie tot opvoeding en overtuigingen over het leven. Dat kan ook traumatiserend zijn!

Met behulp van gesprekken, zittende en staande oefeningen in combinatie met ademhalingssessies op de mat bevrijd ik mensen van angst, woede en verdriet. Deze belemmerende emoties ervaar ik als vastzittende energie die fysiologische belemmeringen kunnen vormen dat een normaal en gezond functioneren van het lichaam in de weg zit. Ik help mensen deze vastzittende energie in beweging te brengen en naar buiten te kanaliseren via bewegingen van het lijf, tranen en de stem. Het is enorm dankbaar werk!

Heb je interesse om in gesprek te gaan en/of een ademhalingssessie mee te maken? Neem contact op voor een introductiesessie. 

Klik hier door om de docu Crazywise te bekijken.
Wachtwoord om deze documentaire te bekijken: CWDUTCH

HSP: vandaag heb ik een grote stap gemaakt

IMG_6022

Onderstaand verhaal komt van een dame die ik begeleid. Met haar toestemming deel ik haar verhaal met jou.

Hoi Chungmei,

Dank je wel. 

Het is gebeurd, het gaat gebeuren!

Mijn teamleider maakte vanmorgen de opmerking ‘jij hebt 7 werkdagen in 5 dagen’. En dat al in slechts het voorstel-gesprek, nadat ik antwoord gaf op zijn vragen over de locaties waar ik werk. Afgelopen jaar ben ik heel hard bezig geweest om mijzelf te leren dat ik meer ben dan alleen mijn werk. Een moeilijke weg, want mijn werk is (vaak/meestal) leuk en er is zo ontzettend veel om mij mee bezig te houden. Op die weg kwam ik al vrij snel tegen dat er 1 onderdeel is dat onevenredig veel energie kost ten opzichte van wat het voor mij oplevert. 

Het lopen van een coördinerende wachtdienst. De druk van week lang 24/7 beschikbaar zijn en indien nodig juist handelen, het kostte veel energie. Echter, het is onderdeel van de functie en met wilskracht sleepte ik mij erdoorheen, ik wilde het gewoon kunnen. De mogelijkheid om ermee te stoppen, ik wilde er niet over nadenken. Hierin speelde ook mee dat er al problemen waren om het wachtdienstrooster goed te bezetten, dat probleem wilde ik zeker niet vergroten. Nee, het zou wel wennen.

De reis ging verder en ik leerde steeds beter mijn grenzen kennen. Alleen iedere keer vlak voor, tijdens of direct na de wachtdienst-week kreeg ik een terugval waarin de spanning weer hoog was opgelopen en ik veel tijd voor mijzelf nodig had om weer op te laden. Spanning die zich ook fysiek begon te uiten in mijn rug en mijn voet. Mijn osteopaat vertelde dat hij voelde dat er een conflict was waarbij angst en ‘mijn territorium’ een rol speelde. 

Op een zonnige zaterdag was ik gestrand op station Leiden, 20 km van huis, met een vouwfiets. Ik besloot naar huis te fietsen en realiseerde mij wat een prachtige fietsverbinding er was. Langs de route viel mij iets op waardoor ik op het idee kwam te kijken of een specifiek bedrijf openstaande vacatures had. Dit was het geval, alleen net niet op mijn vakinhoudelijke specialisatie. Ik raakte verward van de interesse die ik toch had in deze vacature. Hoe zo wilde ik weg? 

Een paar weken later, ‘s avonds laat. In mijn hoofd speelden wat zinnen van een liedje en ineens was daar de gedachte ‘ik moet mijn functie neerleggen’. Ik vroeg waarom? En er kwamen vlot achter elkaar een aantal punten uit. Ik besprak de punten met mijn vorige leidinggevende (de gedachte niet) en vanuit het ene gesprek volgde weer een volgend gesprek. Die week had ik ook een drukke wachtdienst en de Training HSP & grenzen aangeven. 

Op zondagmiddag zat ik stuk en later op de avond lag er ineens een stuk van de puzzel in elkaar. Ik hoefde niet mijn hele functie op te geven, alleen de wachtdienst verlaten geeft de mogelijkheid om iets meer afstand van mijn werk te houden, beter mijn belasting & belastbaarheid te plannen en het terugvallen in energie te verminderen. Ik heb voorzichtig de vraag gesteld, wat de gevolgen zouden zijn van mijn beslissing. 

Er werd verrassend positief op gereageerd dat het wel mogelijk zou zijn. Anderhalve week later kon ik de vraag formeel stellen en mijn verzoek werd geaccepteerd. Na het gesprek kwam er veel spanning vrij. De niet-helpende gedachten over waarom ik niet uit de wachtdienst zou kunnen, die zijn nog sterk aanwezig. Maar het is mij gelukt, ik heb kunnen kiezen wat op lange termijn goed voor mij is. Het is gebeurd, ik ben opgekomen voor mijn eigen behoefte. En het gaat gebeuren, ik ga meer energie overhouden om dingen te doen waar mijn hart bij ligt. Vandaag heb ik een grote stap gemaakt.

Na mijn vakantie hoor ik hoe mijn leidinggevenden hun probleem (dat ik veroorzaakt heb) hebben opgelost. Met de dringende opdracht om er de komende twee weken niet over na te denken 🙂

Ter aanvulling op haar doorbraak-ervaring: twee maanden daarvoor noemde ik in een sessie dat het goed voor haar zou zijn om uit de wachtdienst te stappen. Haar reactie: ‘Nee, dit was absoluut geen optie, het is een deel van mijn functie. Misschien raak ik dan wel mijn baan kwijt.’ Destijds regeerde de angst. De angst heeft ze in haar lichaam gevoeld en tijdens meerdere sessies geuit met behulp van ademhalingssessies. (rebirthing) Ik ben zo ontzettend blij voor haar! Ze gaat energie overhouden om de dingen te doen waar haar hart ligt.

Chungmei
HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

HSP Coaching & Rebirthing: jij doorvoelt wat jou tegenhoudt

IMG_5387

De begeleiding die ik verzorg vindt plaats op zijnsniveau in plaats van gedragsniveau. Een hooggevoelige dame was zeer opgelucht en blij dat ik aan haar terug koppelde dat ze van binnenuit zal veranderen. Deze verandering zal ze uit gaan stralen waardoor mensen in haar omgeving zullen voelen dat ze haar grenzen stelt en uit zal spreken. Haar manager zei namelijk tegen haar dat ze aan haar collega’s moest vertellen dat ze met een coachingstraject begint, omdat ze zich hierdoor heel anders zal gedragen en zal gaan communiceren.

Deze uitspraak ging volledig tegen haar gevoel in. Ze gaat inderdaad veranderen, maar geheel in haar eigen tempo en op haar eigen manier. Natuurlijk komen gedrag en communicatie aan bod, maar de nadruk van de sessies zal liggen op het doorvoelen van verdriet, angsten en boosheid die jou tegenhouden bij het bereiken van jouw persoonlijke doelen.

De coachingstrajecten die ik verzorg zijn gefocust op het naar boven halen en bevestigen van wie jij bent, waar je voor staat en waar je werkelijk voldoening uit haalt.

Hoe gaat dit in zijn werk?

Heel simpel.

Je neemt mij in vertrouwen.
Je doorvoelt wat jou tegenhoudt.
Er ontstaat ruimte in je geest en lichaam.
Je onderneemt acties. Klein of groot, maakt niets uit. Alles draagt bij aan jouw emotionele ontwikkeling.
Je koppelt terug. We praten. Jij ademt.
Je gaat door een proces van ups en downs, maar je komt verder.

Tijdens dit emotionele ontwikkelingsproces zul je voelen dat er een stem in jou zit die vol van vertrouwen is. Een stem die geleid en gemotiveerd wordt door liefde. De stem die spreekt vanuit angst, twijfels zaait en piekert zal steeds minder ruimte innemen, omdat het verdriet van deze stem de ruimte krijgt. Het verdriet wordt erkend, gesteund en getroost. Er ontstaat ruimte in jouw geest en lichaam. Hierdoor kan de stem van de liefde in jou naar de oppervlakte komen en kan bijvoorbeeld het volgende willen delen:

  • Ik wil tegen mijn vader zeggen dat ik van hem houd.
  • Ik wil mijn moeder blijven zien ook al blijft ze kritiek op mijn leven hebben.
  • Ik wil goed voor mijn lichaam zorgen.
  • Ik wil blijven leven.
  • Ik wil mezelf niet langer afzeiken.
  • Ik wil trouw blijven aan mijn gevoel.
  • Dit is het niet voor mij, ik mis het vonkje. (liefdesrelatie)

Ben je benieuwd naar wat een sessie jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie van anderhalf uur. Bij mij in Den Haag of via video bellen.

Mail me op chungmei@orchidoflife.nl met jouw coachingsvraag.

Hartelijke groet,
Chungmei

Over de Training HSP & Grenzen aangeven

IMG_5415

Terug van weggeweest!

Yeah, afgelopen zondag vond de eerste training HSP & Grenzen aangeven plaats in het Parnassos Cultuurcentrum in Utrecht. Het was wederom een boeiende bijeenkomst!

Na het hebben gegeven van de volgende coaching activiteiten van 2011 tot en met 2017…

  • Workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen
  • Training Positieve communicatie in relaties
  • Lezing over hooggevoeligheid en relaties
  • Lezing over hooggevoeligheid en ouderschap
  • Lezing over de relatie tussen hooggevoeligheid, depressie en woede,
  • Workshop over HSP & Burnout

…werd het tijd voor een nieuwe activiteit.

Zonder er verder heel veel over na te denken werd het dit keer het thema HSP & Grenzen aangeven. Het was het meest voor de hand liggende thema, omdat veel coachees/cliënten er met mij over spreken in mijn coachingspraktijk.

De hooggevoelige personen die ik begeleid vinden het moeilijk om hun grenzen aan te geven, zowel via woord als via het fysieke lichaam. Hieronder volgt een greep uit de  mogelijke belemmeringen:

  • Ze voelen niet wanneer iemand zich qua energie in hun intieme zone bevindt,
  • Ze durven niet voor zichzelf te kiezen uit angst voor dat iemand daar iets van vindt,
  • Ze zijn bang voor een mogelijke negatieve reactie voor de ander,
  • Ze nemen te weinig tijd om te voelen hoe ze zich werkelijk voelen,
  • Ze communiceren niet met zichzelf hoe rot ze zich voelen,
  • Ze zijn bang om hun positie (in zowel persoonlijke als professionele relaties) te verliezen.

Tijdens deze training laat ik een ieder aan het woord over de situaties waarin ze het moeilijk vinden om hun grenzen aan te geven. Met de gedeelde verhalen als uitgangspunt gaan we aan de slag met staande (fysieke) oefeningen als groep en in tweetallen. Ook komt het communicatieve aspect aan bod in groepsvorm en tweetallen. De kracht van deze training zit ‘m in de combinatie van het fysieke, emotionele en mentale aspect van het aangeven van je grenzen. Een “nee” in woord is het meest krachtig als deze fysiek en emotioneel wordt gedragen. Je dient je grenzen te voelen alvorens deze te kunnen communiceren.

Lijkt het je wat om de training HSP & Grenzen aangeven bij te wonen? Ik verwelkom je graag op de locatie van jouw keuze!

Bekijk de Orchid of Life Agenda op de Facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie voor de data waarvoor je je kunt opgeven. 

Wat deelnemers hebben gezegd over deze training:

Wat is het toch een verademing om te kunnen praten en verhalen te delen met anderen over hooggevoeligheid. Hoe anderen ermee omgaan, of er leren mee om te gaan. Zo fijn. En wat heb je het ontzettend goed en leuk en op speelse en open wijze ‘geregisseerd’. Super! 

Ik vond de opbouw van de training top. Want door in het begin een ieder al wat te laten vertellen over ‘uitingen’ en ‘casussen’ van hooggevoeligheid in de eigen privé/zakelijke sfeer, maakt dat we ons al kwetsbaar opstellen. Hierdoor werd er een band geschept.

Ik vond de dingen die je vertelde het meest nuttig en waardevol, vooral omdat je vertelt en doorvraagt op een hele rustige, kernachtige manier, en wat je probeert te leren aan anderen je zelf uitstraalt en in de praktijk brengt.

Als je nog vragen hebt, kun je mij bereiken op chungmei@orchidoflife.nl of 06-42804038. En als je geen vragen hebt; meld je aan voor de komende training! 😉

Hartelijke groet,
Chungmei

HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

HSP Man: dingen die je van een fietstocht kan leren

Een tijdje terug fietste ik door Nieuw Zeeland van Alexandra naar Kaikoura. Een tocht van zo’n 800 KM door schitterende landschappen en met pieken en dalen op alle fronten. Het was mooi, het was afzien, het was vrijheid, het was eenzaam en uiteindelijk erg helend. Tijdens de tocht hield ik een (mentaal) logboek bij dat ik graag  wil delen.

Waarom fietsen?
Ik wilde graag op avontuur. Op dat moment was ik al 8 maanden in Nieuw-Zeeland maar  had ik nog niet echt het vrije avontuur ervaren zoals ik me dat had voorgesteld. Tijdens een fietstocht op een geleende fiets in Alexandra, kwam ik na een flink stuk klimmen bij een afdaling terecht. Ik liet mijn remmen los. Het gevoel was intens: Gaan met die banaan en lang leve het onbekende. Ik schaterde het uit. Geen twijfels, gedachtes en angsten meer. Gewoon ik, een fiets en de weide wereld. Vanaf dat moment ben ik me voor gaan bereiden en direct na de winter op pad gegaan.

Alexandra –> Oamaru (277 km)
De grootste uitdaging was het dealen met mijn verwachtingen en prestatiedrang. Mijn oorspronkelijk geplande tocht was een stuk langer dan ik uiteindelijk gefietst heb maar ik kwam er al snel achter dat 75 km per dag, door heuvelachtig landschap met zware bepakking, niet voor mij was weggelegd. Toch bleef ik hoge doelen stellen en na 3 dagen stonden mijn kuiten op springen. Ik was eigenlijk helemaal niet aan het genieten.

“Het was mooi de tocht. Het weer was goed en fietsen is ook echt tof. Maar ik heb ook afgezien man. Sommige heuvels waren killing. En bovenaan staat er niemand die je een high five geeft.”

Ik deed het wel voor die high five. Voor de ge’like’te foto op facebook en voor de mensen die langsrijden en even hun duim uit het raam steken. Ik heb het altijd voor die high 5 gedaan. Hard werken voor een mooi rapport zodat papa trots is, hard zijn op de voetbal zodat de trainer me een bikkel vindt en beunen in de horeca om geliefd te zijn bij managers. Alles voor dat gevoel van bevestiging. Alles voor dat gevoel liefde. Voorwaardelijke liefde. Ik heb er een hoop voor afgezien en ik wil niet meer afzien. Ik kan niet meer afzien. Het vat van de externe motivatie is leeg. Op zoek naar een andere brandstof.

Oamaru –> Mt Hutt (231 km)
Mijn voornaamste brandstof was rijst. Rijstwafels en bananen. Maar ook al had ik genoeg te eten, sommige dagen voelde mijn benen als pap. Aangezien de afstanden tussen faciliteiten, dorpjes en campings behoorlijk waren was het op dergelijke dagen afzien of afstappen.

“Ik voel me net een slak. Huisje achterop. Kan niet sneller dan mijn eigen benen me kunnen peddelen. Als er iets kapot is of ik voel me niet goed moet ik eerst repareren voor ik verder ga.”

Maar hoe doe je dat repareren? Ik moest het voor mezelf gaan doen, op zoek naar interne motivatie. Ik ben begonnen met het verminderen van het afzien. Kijken of ik de tocht leuker kon maken voor mezelf. Kortere afstanden, vlakkere routes en wat meer genieten onderweg. Een groot ding bleek het uitgeven van geld aan mezelf. Wat vind ik mezelf waard? Een dikkere slaapzak kopen omdat snachts mijn tenen er afvriezen… Mijn stuur hoger laten zetten omdat ik als een quasimodo op de fiets zit… Een dagje skieen met een warm bubbelbadje achteraf… Ben je mal, weet je niet wat dat allemaal kost?! Toch heb ik het allemaal gedaan. Oorspronkelijk onwennig maar er ontstonden steeds vaker momenten waarin ik de liefde kon voelen die ik aan mezelf gaf. In deze momenten ving ik een glimp op van een leven waarin ik gewoon kan staan voor wat IK leuk en belangrijk vind, voor een leven waar IK me tot aangetrokken voel. Het was een glimp van intense vrijheid en blijheid. Aan de andere kant enorm buitenaards, spannend en onbekend.

“Het gat waarin ik afstap is nog groot, leeg en angstig. Ook nu, terwijl ik huil, voel ik nog de angst die zegt dat ik op moet schieten. Dat ik niet mag lanterfanten.”

Deze haast en strengheid komt nog regelmatig de kop opsteken maar de glimp is getransformeerd naar langere periodes van helderheid waarin ik precies voel wat ik wil en wat me raakt. Periodes zonder verwachtingen en eisen. Als een kind kan ik hier spelen en creëren. Hier houd ik van mezelf en ben ik tevreden.

MT. Hutt –> Kaikoura (310 km)
Zolang als ik me kan herinneren heb ik altijd in een soort paradox geleefd. Alleen zijn was rustig en veilig omdat ik me niet aan anderen aan hoefde te passen. Aan de andere kant was alleen ook erg alleen en koos ik er toch vaak voor contact op te zoeken. Ik ben nog nooit zo alleen geweest als tijdens mijn fietstocht. Maar naarmate de tocht vorderde maakten de oneindige weides en pasgeboren lammetjes plaats voor wat meer huisjes en mensen. Ik vond het leuk, ik had contact gemist. Aan de andere riep dit ook weer moeilijkheden op.

“Onderweg voel ik het alleen als anderen me zien. In gesprekken merk ik dat ik openingen zoek om gezien te worden. Maar mijn blijheid vergaat met het contact. Ik pas me aan, verlies mezelf. Ben ik toch weer alleen.”

Opeens voelde ik hoe alleen ik het voor mezelf had gemaakt. Door mezelf niet met andere mensen te delen. Hoe ik andere mensen verantwoordelijk achtte voor het feit dat ik mijn waarheid niet bij ze kon delen. Hoe ik boos en geirriteerd werd terwijl ik eigenlijk boos op mezelf was. Boos en vooral verdrietig dat het me maar niet lukte om contact fijn te laten verlopen. Dit besef was een grote stap in het vergeven van mezelf en in het aangaan van echt, oprecht en mooi menselijk contact.

Bus terug naar Christchurch
De belangrijkste les die de fietstocht me heeft geleerd is dat hoe vreemd de mens en de wereld ook in elkaar lijken te zitten, IK ben zelf uiteindelijk honderd procent verantwoordelijk voor mijn gedachtes en gevoelens. Dat klinkt misschien vreselijk maar is eigenlijk heel geruststellend. Ik creeer steeds meer positieve gevoelens en voel steeds meer dat ik leef in plaats van geleefd word. Dit brengt me enorm veel enthousiasme, compassie en energie en ik zal een fietstocht dan ook aan iedereen aanraden. Haha, ikzelf doe het alleen nooit meer.

Geschreven door Ramon