Synchroniciteit: wanneer alles samenvalt

Pasgeleden was ik op een heel leuk feestje. Het was absoluut een hooggevoelig feestje te noemen. De jarige liep op blote voeten, er werden geraffineerde suikervrije zoetigheden voorgeschoteld, mama’s borstvoeding aan het geven te midden van het feestgeruis of in ons geval, in de logeerkamer. Mijn hooggevoelige zoon gaf aan dat de drukte hem teveel werd. In de logeerkamer, waar het heerlijk rustig was, leefde hij weer helemaal op.

Onderweg in de auto maakte ik een aantal notities naar aanleiding van het geven van de workshop emotiemanagement voor HSPers op zondag 23 april. Dit was overigens weer een waar feestje van herkenbaarheid en authentieke ontmoetingen.

Eenmaal op het feestje gearriveerd raakte ik in gesprek met de zus van de jarige job. Zij werkt als illustrator en sinds dat ze weet dat ze hooggevoelig is viel alles op zijn plek. Waar ze voorheen altijd overspoeld werd door golven van emoties kan ze haar emoties nu beter plaatsen in relatie tot hooggevoeligheid. Dat was een bevrijding!

Ik deelde een aantal van mijn notities met haar en zij begreep het volkomen. Wanneer ze op een feestje verschijnt komt er zoveel op haar af dat ze liever de kat uit de boom kijkt. Het viel mij op dat ze haar nichtje optilde en via de communicatie met haar nichtje op het feest landde. Dat klopte, ze is ook veel liever met de kinderen op zo’n feestje.

Ik maak veel van dit soort dingen mee, wanneer alles samenvalt, wanneer alles vanzelf gaat. Dat is synchroniciteit. Ik schreef er, alweer een tijd geleden, een blog over; Meer Synchroniciteit in je Leven: 7 Stappen. 

Uit het contact met de illustrator en mijn notities van het begeleiden van de workshop over emotiemanagement voor HSPers is een blog gerold, namelijk: Hoe om te gaan met negatieve energie op een verjaardagsfeest: 10 Tips

Advertenties

HSP: vertrouwen op wat er is en wat er komt

IMG_3372

Met de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen op vrijdag 28 augustus en de lezing over hooggevoeligheid en relaties op zondag 30 augustus trapte ik dit seizoen aan groepsactiviteiten af met 19 weken zwangerschap. Ik heb deelnemers mogen ontvangen uit Den Haag, Leiden, Zwolle, Zwijndrecht, Dordrecht, Nieuwerkerk aan den IJssel en Hazerswoude dorp. Heel verrassend ten opzichte van de eerste keer dat de lezing plaatsvond en het gros uit Den Haag kwam.

De inhoud van de workshop wil ik samenvatten met het benoemen van de thema’s: vriendschap, reizen, je hooggevoelige zelf zijn, werk, seksualiteit, familie patronen en relaties en het rouwen om dierbaren. Vooral het laatste thema maakte heel wat in mij los, maar het duurde nog twee dagen, voordat het door een samenloop van omstandigheden volledig tot mij doordrong.

Na afloop van de workshop ontving ik per e-mail het volgende bericht:

“Dank je wel voor de workshop. Het was erg interessant en verrassend om te zien dat we om een bepaalde reden bij elkaar werden gebracht. Mooi die synchroniciteit.”

Hoe deze workshops telkens weer mensen bij elkaar brengen die het nodige aan elkaar te vertellen hebben, is waanzinnig bijzonder. Ik had het echt niet kunnen regisseren. Het enige wat ik doe is het prikken van een datum voor de workshop. Dit meng ik met mijn intentie om een fijne en veilige sfeer te creëren waarin mensen zichzelf kunnen zijn en de rest volgt vanzelf.

Vertrouwen op wat er is
Zondagochtend was ik begonnen met het voorbereiden voor de lezing. Eerder zag ik geen kans. In drie kwartier nam ik de inhoud van de lezing door. Dit was mijn voorbereiding. Mijn hoofd stond er niet naar om het te onthouden. Vlak voor de inloop tijd was ik de laatste zaken aan het klaarzetten. Ik liep op de trap in het schoolgebouw en opeens overviel mij iets magisch; ik zag en voelde de opzet van de lezing, hoe ik de onderwerpen aan elkaar zou rijgen. Dit gaf mij enorm veel rust.

Na de lezing hooggevoeligheid en relaties ontving ik het volgende bericht:

“Hartelijk dank voor de fijne middag! Er kan veel informatie op mij af, veel bevestiging voor mij en tegelijkertijd zette het mij enorm aan het denken. Wat wil ik weten? Wat zijn mijn vragen? Ik was even uit balans tijdens het eerste stukje wat je vertelde over werk relaties. Kennelijk heb ik een hoop nog niet verwerkt.”

Geweldig dat het bijwonen van een workshop of lezing mensen zoveel kan opleveren aan herkenning en bevestiging van wie ze zijn!

Je kunt het je vast niet voorstellen, maar regelmatig na het begeleiden van groepsactiviteiten laat ik de nodige tranen om de boel te ontladen. Niet alleen tranen omtrent de verhalen en indrukken, maar vooral wat het in mij had geraakt. Na de lezing hadden we familie te eten. Ik aanschouwde hoe mijn dochter (5 jaar) en haar oom! (6 jaar, ik bespaar je de de uitleg over hoe dit kan) herinneringen ophaalden aan haar derde verjaardagsfeestje. Ze had het album gepakt om het aan hem te laten zien. Ze zien elkaar niet vaak, hooguit twee tot drie keer per jaar. Zo mooi, hoe een vijf-jarig meisje en een zes-jarige jongen met elkaar lachen over hoe ze elkaar nat spoten met waterpistolen. ‘s Avonds op de bank gingen mijn gedachten naar hun contact, hun contact was vrolijk, speels en tijdloos.

Vertrouwen op wat er komt
Vanuit hoe hun contact mij ontroerde en de schaterlach die ze met elkaar deelden, gingen mijn gedachten naar mijn vader die in 2007 overleed. Wat er door mij heen ging: ooit zal ik weer herinneringen met hem, mijn oma en opa ophalen en dan zal het zijn alsof er geen tijd is verstreken. Wederom overviel mij een hartverscheurend huilen, rouwen is tijdloos. Een gemis van jaren wordt niet zomaar gevuld. Toen ik een peuter was verliet hij ons gezin. Pas na zijn overlijden kreeg ik contact met hem. Ik ontving zijn steun bij het rouwproces via synchronische gebeurtenissen. Eén jaar na zijn overlijden was ik een weekend aan het toeren met de familie van mijn vader en we eindigden aan zijn graf. Na deze intensieve dagen met een scala aan nieuwe Chinese familie indrukken was ik kapot; lichamelijk en geestelijk door elkaar geschud.

Arnold, mijn partner, kwam terug van een weekend bij zijn ouders en kwam in de trein het tijdschrift Happinez tegen. Kleine kans dat je zo’n luxe blad in de trein tegenkomt. Hij liet mij een artikel lezen over Bram Vermeulen. In dit artikel staat dat zijn vrouw contact met hem kreeg via een healer, hij vertelde over zijn leven na de dood en over hoe hij nog in verbinding stond met zijn dierbaren op aarde. Ik durfde niet verder te lezen, in plaats daarvan uitte ik een hartverscheurend verdriet. Ik voelde de aanwezigheid van mijn vader, hij communiceerde via Arnold via de teksten in dit artikel. Kort hierna ontving ik bezoek van een vriendin en zij gaf mij een cd van Bram Vermeulen cadeau. Mijn hart sloeg over, ik hapte naar adem. Ik had nog nooit van deze artiest gehoord en dit was de tweede keer in korte tijd dat hij op mijn pad kwam. Tijdens het luisteren was het natuurlijk weer huilen geblazen.

Ik ben ervan overtuigd dat alles komt wanneer de tijd rijp is. Hele heftige gebeurtenissen verwerk je niet in één keer én je kunt er geen tijd aan vastknopen. Hoe graag je dit misschien wel zou willen. Het is een vloeiend gebeuren. En wat je wel en niet aan emoties kunt toelaten is afhankelijk van hoe je in het leven staat. Dat ik sinds kort lezingen geef over mijn werk gaf mij de kracht en bevestiging dat ik weer een deel van het verdriet kon verwerken. Hoe bijzonder blijft het dat ik samen met de deelnemers heftige thema’s bespreekbaar maak en na afloop iedereen lachend de groepsactiviteit zie verlaten. Dat raakt mij. Blijf lachen, want zo ben je op je mooist! Alhoewel, na het delen van mijn rouwproces wil ik je op het hart drukken dat huilen er net zo goed bij hoort. Sluit vriendschap met je tranen en ze zullen je niet meer tot last zijn. Zij zullen jouw emotionele bevrijding vormen.

Extra: Klik hier voor een lied dat ik met je wil delen. 

Wil je ook een keer een workshop of lezing bijwonen? Bekijk de Orchid of Life Agenda hier! 

Investeer in persoonlijke ontwikkeling…

fortune

…want ik heb net namelijk geïnvesteerd in een volledig geautomatiseerd financieel administratiesysteem!! Gisteren heb ik op de website van Money Medic uit zitten vogelen hoe het allemaal werkt. De aanleiding hiervoor was dat het eboek over woede binnenkort af is en ik het op een handige en betrouwbare manier wil aanbieden. Daarnaast zal ik al mijn coaching activiteiten via dit systeem aanbieden. Aangezien mijn website Orchid of Life wel aan vernieuwing toe is, heb ik de betaalknoppen op mijn blog geplaatst. De betaalknoppen zijn nu te vinden op de blogs waar ik een workshop, training of introductie sessie aan bied.

Terwijl ik al die betaalknoppen aan het omschrijven was, had ik nog geen abonnement bij hen afgesloten. Ik wilde eerst een feel krijgen van hoe het allemaal werkt. Deze waren zo gemaakt en mijn wordpress blog vertoonde de betaalknoppen direct. Ondertussen heb ik vanaf gisteren tot aan vanochtend behoorlijk wat e-mail contact gehad met één van hun medewerkers. Ik vond het in eerste instantie vreemd dat ze geen telefoonnummer op hun website hebben staan. Alle vragen worden namelijk behandeld via het aanmaken van een ‘ticket’. Dus, ja, voordat ik een abonnement zou gaan afsluiten, wilde ik wel eerst ervaren hoe snel ze zouden reageren op mijn vragen. Razendsnel, kan ik je zeggen.

Vandaag ging de gedachte door me heen om het ‘Gouden’ abonnement af te gaan sluiten. Ja of nee. Goede timing? Wat de doorslag gaf, was een telefoontje van een dame die aanstaande zondag wilde deelnemen aan de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Groningen. ‘Is er nog plek?’, vroeg ze. Ik was een beetje overrompeld door haar vraag. Prompt wist ik niet meer precies hoeveel deelnemers er zouden zijn. Bovendien reageerde ik op de automatische piloot op haar vraag of ze zich kan aanmelden door me een e-mail te sturen.

Ja, mail me jouw ….(‘adresgegevens’ wilde ik zeggen) en toen herinnerde ik me dat ze vanaf nu via de betaalknop in de blog een plek kan boeken. Dat zou ze gaan doen. Dit was het groenlicht gesprek voor het afsluiten van het ‘Gouden’ abonnement!! Een paar uur later belde ik haar terug om mezelf te verduidelijken (voor haar was ik duidelijk!) en na te vragen wat haar ervaring was geweest met het betalingssysteem. Ze vond het handig en had direct een e-mail ontvangen met de factuur. Wat ik van haar wilde weten was of de informatie over ‘hoe aan te melden’ op de blog duidelijk was omschreven. Na haar feedback heb ik erbij gezet dat ik je telefoonnummer toegemaild wil krijgen, zodat ik op de dag van de workshop of training alle telefoonnummers bij de hand heb. Verder zou ze misschien nog iemand meenemen en of deze persoon zich dan ook via deze weg (betaalknop) kan aanmelden. Ja, hoor, dat kan. (Te gek!!)

Deze nieuwe ontwikkeling vond ik wel spannend, maar na deze eerste betaling viel de spanning van mijn schouders. Pfff…wat een opluchting en bevrijding ten aanzien van mijn administratie. Vanaf nu heb ik meer tijd om bezig te zijn met de inhoud van mijn coaching activiteiten.

Lees ook: Lifecoaching: ga voor een introductiesessie