Voeding: lekkere en gezonde party snacks

10422281_10154961446110707_1583114100720084391_n

10336668_10154961446575707_6427605224262677904_n

Afgelopen zaterdag hebben we een housewarming gegeven in het stekkie waar we vanaf deze zomer zijn gaan wonen. Dit keer pakten we het groots aan. We nodigden al onze werelden uit.  Het was waanzinnig leuk om al die verschillende mensen bij elkaar te zien. Zonder van tevoren heel goed te beseffen dat een feest van 15.00 uur tot 22.00 uur nogal wat van ons zou vergen, gingen we ervoor. Wij hadden zin in een feestje! Sinds twee jaar kan ik (ja, heel trots op mezelf) gastvrouw zijn en genieten van het feest door tijd te nemen om te kletsen met de gasten.

Ter voorbereiding begonnen we op de dag ervoor met het doen van boodschappen. Gedurende de week had ik door middel van culinaire tijdschriften en kookboeken al ideeën opgedaan. Waar ik enorm van geniet, is het bereiden van party snacks; schotels vol met verschillende hapjes. Met het oog op onze voedingsuitdaging in januari 2015 ging ik deze keer voor het experimenteren met vegan hapjes. Op de bovenstaande foto zie je een zeer appetijtelijke en mooi uitziende snack voor groot en klein: appelpartjes gedompeld in pure chocolade en bedekt met klein gehakte cashewnoten.

Zoals het ons vaker is overkomen, halen we meer boodschappen in huis dan dat we in staat zijn om het aan de gasten aan te bieden. Door een gebrek aan bereidingstijd hebben we het schitterende idee om een dip gebaseerd op kastanjes niet voorgeschoteld. Wat we wel op tafel hebben kunnen zetten is een rauwe groenteschotel met een dip van kikkererwten, geroosterde paprika (weliswaar uit een pot, maar net zo lekker), knoflook, olijfolie en een snufje zout en peper. Verder stond er een party snack op tafel die menigeen van zijn stoel liet vallen: bleekselderij gevuld met een mengsel van artisjok, zongedroogde tomaten en cashewnoten. Jemig, wat was deze vulling smakelijk en romig van textuur. Wat een overheerlijke ontdekking!

Waar ik tijdens het bedenken van smakelijke en gezonde snacks op kwam was het bereiden van eierpoffertjes gevuld met groene en zwarte olijven en doperwten. De combinatie van het groenen van de doperwten en het gele van het ei vind ik gezellig overkomen. Bovendien straalt het uit: ‘Proef me!’ Alle hapjes zijn schoon opgekomen. Dit feest vond ik overigens een uitstekende gelegenheid om een aantal Franse kazen neer te zetten. Ik had al anderhalve maand geen kaas gegeten en ik moet zeggen dat ik ervan heb genoten; wat een weelderige smaken en zachte texturen De roodkorst kaas en gorgonzola zijn volledig op gegaan en er was nog een kwart van de camembert over.

Twee van mijn vriendinnen doen in januari 2015 mee met de 30 Days Vegan Challenge. Ik heb hen aan elkaar voorgesteld én er staat al een vegan diner gepland om van elkaars veganistische gerechten te genieten. Het hebben afgesproken van een tweetal veganistische diners maakte ons extra enthousiast om deze uitdaging aan te gaan. Deze mentale steun is wel noodzakelijk als je een aantal gewoonten helemaal op zijn kop zet alleen maar omdat je qua voeding bewuster in het leven wilt staan. Eén vriendin is gek op boter op brood en melk in haar koffie. Eén andere vriendin is net als ik gek op Franse kazen en risotto met parmezaanse kaas. Wat we in ieder geval in huis gaan halen, zijn edelgistvlokken. Ik heb van meerdere personen gehoord dat het een smakelijke veganistische vervanger is van parmezaanse kaas. Super, ik ben heel benieuwd hoe het zal gaan. Ik hou je op de hoogte!

Als het je boeiend lijkt om de 30 Days Vegan Challenge ook aan te gaan, ben je van harte welkom. Klik hier door naar dit gratis evenement.

Advertenties

30 Days Vegan in januari 2015

juices

Op 2 januari 2015 wil ik graag 30 dagen lang veganistisch eten. Deze verandering vind ik spannend om een aantal redenen, vandaar dat ik mezelf twee maanden de tijd geef om aan dit voornemen te wennen. Waarom ik het zo spannend vind, zal ik later in deze blog aan je vertellen. Allereerst wil ik met je delen hoe ik op dit idee ben gekomen. Dit idee borrelde omhoog, terwijl ik de film ‘Supercharge me! 30 Days Raw’ aan het kijken was. Ik wilde mij meer verdiepen in plantaardig eten, omdat mijn zusje mij had laten weten dat zij dat zou gaan doen. Zolang er boerenkool te verkrijgen is, gaat zij dit eten in de vorm van een salade. Verder heeft zij een slow juicer in huis, neemt ze wheatgrass shots en vult ze haar dieet af en toe aan met peulvruchten. Ze eet geen kaas, brood, rijst en aardappelen meer. Vis en vlees eet ze nog wel, maar dan alleen wanneer ze uit eten gaat. Ik doe het haar niet na.

Terwijl ik deze film aan het kijken was, raakte ik onder de indruk van hoeveel lichamelijke kwaaltjes verholpen kunnen worden door dertig dagen lang rauw voedsel te eten. Het lijkt mij wel interessant om deze uitdaging een keer aan te gaan, maar de overgang van hoe ik nu eet naar dertig dagen rauw eten lijkt mij een te grote stap. De manier waarop mijn zusje momenteel eet klonk mij wel goed in de oren. Alleen ben ik een grote fan van mosselen, vis en zo af en toe kan ik enorm genieten van brood met een smaakvolle kruidenboter. En als ik begin over sushi stop ik niet meer met praten. (en eten!) Al deze lekkernijen wil ik zo nu en dan blijven eten. Waar ik door haar nieuwe eetpatroon opnieuw bewuster van ben geworden, is dat ik meer rauwe (groene) groenten wil eten. Het zien van ‘Supercharge me! 30 Days Raw’, Oprah Winfrey’s Vegan Challenge en een Raw Food Documentary heeft mij zeker geïnspireerd om groenere stappen te ondernemen.

salade

Ik was eerder dit jaar begonnen met het meer eten van rauwe groenten. Een bezoek aan een saladebar leek mij leuk om inspiratie op te doen voor het creëren van salade-inhoud voor in mijn koelkast. Begin maart 2013 had ik mijn oom meegenomen naar SLA in Amsterdam. Je ziet het aan de blik in zijn ogen ‘Dat ik dit nog mag meemaken. Aan de salade. Ga ik dit opkrijgen?’ Aan de volume van zijn armen kun je ook zien dat hij aan fitness doet. Hij is een fanaat. Wat ik opvallend vond, was dat hij de salade niet opkreeg. Voor mij was het een makkie, maar waar hij tegenaan liep was dat hij er een vol gevoel van kreeg. Er ging een half jaar overheen, voordat hij mij liet weten dat hij thuis meer salades is gaan eten. Yes!

Blijkbaar hebben we tijd nodig om te starten met een nieuwe gewoonte. Het akelige van het aanleren van nieuwe gewoonten, is dat het na een tijdje weer wegzakt. Ik heb dit al meegemaakt met het eten van minder kaas en het eten van meer salades. Nu kom ik op het spannende deel van het aangaan van de ’30 Days Vegan in Januari 2015′. Ik wil het een keer doen en dit volhouden, omdat ik erg benieuwd ben naar hoe mijn lichaam zal reageren. Zal ik meer energie hebben? Zal ik de dag door kunnen komen met een verzadigd gevoel? Zal ik minder sterke emotionele uitbarstingen hebben naar aanleiding van schommelingen in mijn hormoonbalans? Ik wil het dus aangaan uit nieuwsgierigheid naar de positieve lichamelijke effecten, maar ook met het doel om na deze dertig dagen mijn dieet een plantaardige boost te geven. Hopelijk zal ik tegen die tijd 80% van de tijd gezond en gebalanceerd blijven eten.

Momenteel eten we vier keer per week vegetarisch, twee keer vis en een keer vlees en ons dieet bestaat uit veel gewokte groenten, meer rauwe groenten, plantaardige melk en wat kaas. Om mezelf voor te bereiden zal ik de komende twee maanden veganistische gerechten gaan uitproberen. Het in huis hebben van de juiste boodschappen is het halve werk. Om mezelf gemotiveerd te houden, heb ik een vriendin gevraagd of ze mee wilt doen. Zij reageerde enthousiast en voor haar ogen flitste de inhoud van haar koelkast voorbij. Hmmm…dat betekent wel dat een boel producten in januari de koelkast niet meer inkomen. En dat overheerlijke Comté kaasje uit een biologisch kaaszaakje in Frankrijk moet tegen die tijd wel op zijn.

Misschien vind jij het ook wel leuk om mee te doen? Op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie heb ik een evenement aangemaakt. Doe mee en word bewuster en creatiever op het gebied van voeding! Op de evenementspagina kunnen we naar hartelust vertellen wat ons bezig houdt tijdens deze dertig dagen en het lijkt mij leuk om veganistische recepten uit te wisselen. Ik kijk ernaar uit!

Yoga: strek je borstkas en adem

heart

Vandaag kregen we een privé yoga les. Het was te gek! Onze dochter brachten we voor twee uurtjes naar een vriendin en wij werden aan het werk gezet. Een jaar geleden had ik deze yoga leraar gecoacht en in ruil zou hij Arnold een keer een privé yoga les geven. Ik mocht meedoen. Al die tijd had Arnold er geen ruimte en energie voor. Tot op vorige week. Vorige week maakte hij de afspraak, keek in de agenda en zag dat hij jarig zou zijn op de voorgestelde dag. Prima, mooi verjaardagscadeau en activiteit. Arnold werd verrast met een zingende yoga leraar.

De yoga les was heerlijk. En zwaar bovendien! Hij gaf goede instructies; met een paar fysieke correcties hier en daar stonden we perfect in de houding. ‘Strek je borstkas, geef je hart en longen de ruimte. Hoe meer ruimte ze hebben hoe beter ze hun werk kunnen doen. Als je de neiging hebt om je romp in te laten zakken verkleint dit de ruimte voor je hart om voluit te kunnen pompen. Til je borstkas omhoog en hou de borstkas op die plek door spieren te verstevigen die je eerder niet op die manier hebt gebruikt. Wij hebben de neiging om voorover te hangen. Hierdoor verslappen de spieren aan de voor- en zijkant en de onderrug moet harder werken om de boel op zijn plek te houden.’ Geen wonder dat mensen met stress rondlopen met een stijve nek, schouders en last hebben van hun onderrug.

Ik voelde mijn triceps, flanken, rug en kuitspieren in de omlaagkijkende hondhouding. Na een aantal houdingen begonnen mijn spieren in een nieuwe houding eerder te trillen van de inspanning. Hij wilde ons anderhalf uur lesgeven. Na één uur had ik me wel voldoende ingespannen voor de hele dag. Onderweg naar onze dochter had ik mijn houding wel vijf keer gecorrigeerd. Dat mijn borstkas voortdurend inzakte, heeft waarschijnlijk te maken met de vermoeidheid van een druk sociaal weekend, maar goed, heb toch echt vijf keer moeten corrigeren. Zo’n yoga les met veel aandacht voor detail; houding en ademhaling, heeft me weer een stuk bewuster gemaakt van mijn lichaamshouding.

Hij vertelde over een yoga leraar van rond de zestig jaar die erbij loopt met een opgeheven borstkas en zijn hielen een beetje naar buiten gericht. Hij liep recht, trots en zag er jonger uit. Zijn lichaamshouding deed hem denken aan een jongen van 18 die tijdens het uitgaan met zijn borst vooruit loopt om indruk te maken op de dames. Inspirerend! Wat mij verder van deze privé yoga les zal bijblijven is dat de yoga houdingen volledig tot zijn recht kwamen door zijn instructies. Het was te voelen in de spieren die je in de desbetreffende houding diende te voelen. Sterkere en flexiblere spieren door te stretchen en tegelijkertijd kracht te zetten. Mooi, yoga houdt het leven in leven.

HSP: uiten van woede. 8 Tips!

boxing

In het proces van het accepteren en de ruimte geven aan woede kun je zelf heel veel doen. Je kunt jezelf afvragen wat je werkelijk boos maakt en vertellen wat je werkelijk voelt waarbij je al je angsten en onzekerheden er laat zijn. Verder is het zaak om jezelf niet langer te pijnigen, want ook jij mag boos zijn! Dit alles bevindt zich nog op het veilige niveau; het niveau waarbij je de boosheid voor jezelf houdt en het niet aan anderen laat zien. In deze blog wil ik je een aantal tips geven om je woede te uiten. Pas wanneer je het weet te uiten, kan deze emotie je niet langer meer verstoren of in de war brengen.

1. Maak je groot
Wat gebeurt er eigenlijk wanneer je ergens door wordt geraakt waarna je uitbarst in woede? Om het tot op het persoonlijke vlak te beperken, is het vaak zo dat je niet wordt erkend en gewaardeerd voor wie je bent en wat je hebt gedaan. Hoewel je woede onderliggend aan het razen is en het als het ware beslag legt op je lichaam en geest; je verlamt en je bent niet meer in staat om iets ‘zinnigs’ uit te brengen, voelt het aan alsof je te maken hebt met iets groots, iets weerzinwekkends. Tegelijkertijd is het beeld van jezelf vaak heel klein ten opzichte van de persoon die deze woede in jou triggert. Alsof je verdwijnt in het niets. Deze tip heeft alles te maken met dat jij belangrijk bent. Dat je jezelf op waarde mag schatten. Dus maak je denkbeeldig groot, terwijl je de irritatie en woede signaleert. Op deze manier kun je veel makkelijker de energie van een ander buiten je houden.

2. Sta stil bij irritaties
Irritaties kun je zien als projecties op andere zaken om de werkelijke woede op een bepaalde manier doorgang te laten geven. Het is eigenlijk de makkelijkste weg, de weg van de minste weerstand. Hierdoor ga je de confrontatie met jezelf uit de weg. Bijvoorbeeld wanneer iemand vanuit een autoritaire positie iemand onnodig berispt op zijn gedrag of hem opeens allerlei klusjes laat doen die geen prioriteit hebben. Goh, wat is er eigenlijk aan de hand? Zou hij nieuws hebben ontvangen wat hij niet heeft weten te verteren? Wat betreft irritaties is het handig als je voor jezelf duidelijk kan krijgen, waar deze irritatie vandaan komt? Wat wordt er in jou geraakt? Door wie werd de pijl afgevuurd? Vraag jezelf af wat je werkelijk boos heeft gemaakt.

3. Sla van je af
Zodra je de woede meer ruimte hebt gegeven, kan het zijn dat je je handen beginnen te tintelen.  Je wilt en zal iemand verrot slaan. Of iets. Of gewoon met een hakmes in een boomstam gaan hakken. Of je helemaal wild boksen in een stootkussen. Of iets kapot maken wat kapot mag. Gooi je woede eruit. Misschien voel je het nog niet wanneer je met een hakmes voor een boomstam staat. Misschien maakt de hele scène je eerder aan het lachen dan aan het schreeuwen en slaan. Begin dan gewoonweg met hakken. Haal tegelijkertijd de herinneringen op die je woedend maakten en sla erop los. Laat je gaan.

4. Acteer dat je boos bent
Veel hooggevoeligen vinden het moeilijk om boos te zijn. Het kan zijn dat ze nog nooit boos zijn geweest doordat andere zaken aan de oppervlakte lagen. Zaken zoals machteloosheid, angst en verdriet. Daarnaast speelt het hebben van begrip voor de situatie ook een grote rol. Er was geen ruimte om boos te zijn. Er werd toch niet naar je geluisterd. Wat kan helpen wanneer je totaal vreemd bent met de emotie woede, is om te acteren dat je boos bent. Iets wat in je systeem lag te sudderen kan tijdens zo’n scène naar de oppervlakte komen. De woede kan dan doorgang vinden, terwijl je misschien nog niet precies de vinger op de zere plek weet te leggen.

5. Pellen van de ui
Hooggevoelige mensen zijn er behoorlijk goed in om de schuld bij zichzelf te zoeken. Soms is de link tussen wat zij voelen en de mensen die deels de aanleiding vormden tot al deze blokkerende emoties heel ver te zoeken. Angst is het antwoord. De angst voor confrontaties. De angst voor het mogelijk kunnen richten van hun woede op de personen op wie ze kwaad zijn. Nee, die mogelijkheid ontnemen zij zichzelf en in plaats daarvan worden ze in hun nachtmerries geteisterd door monsters, liggen ze te knarsetanden, eindeloos te draaien in hun slaap en bijten ze nagels totdat er niks meer van over is. Ze richten het vervelende gevoel op zichzelf.

Naarmate blokkerende emoties zoals verdriet, woede en angst meer de ruimte krijgen, zullen dieper liggende emoties naar boven komen drijven. Emoties zoals het gevoel van machteloosheid, zelfverachting en angst voor je eigen kracht. Eén voor één worden de lagen van de ui afgepeld. Een van de meest wonderlijke ervaringen van mensen die bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling is dat ze tot de ontdekking komen dat ze altijd in de energie van bijvoorbeeld hun ouders hebben geleefd. Dat ze in contact met dominante mensen altijd in hun energie hebben gezeten en vanuit deze energie hebben gereageerd. Hieraan merk je dat je niet hebt geleefd voor jezelf. Je hebt voor anderen geleefd. En dat is heel vermoeiend.

Hoe langer je bezig bent met persoonlijke ontwikkeling hoe meer je gaat merken wat jouw energie is en hoe je vanuit jouw energie kan gaan leven.

6. Schrijf je dromen
Vooral de emoties die ons veel verdriet doen, bevinden zich vaak niet in de geest, maar in ons onderbewustzijn. Onze dromen kunnen ons veel vertellen, mits we ernaar luisteren en datgene wat we voelen gaan erkennen, erover gaan praten. De meest beangstigende emoties zoals eenzaamheid, niet goed genoeg zijn, er niet mogen zijn en zo woedend zijn dat je iemand kan vermoorden zijn vaak ongrijpbaar. Deze emoties kunnen zich in je dromen op symbolische wijze manifesteren. Mocht je in eerste instantie je dromen verwarrend vinden, schrijf ze dan op. Zodra je acties onderneemt om je emoties de ruimte te geven, wordt jij bewuster en zul je je dromen makkelijker kunnen interpreteren.

7. Praat over je woede
Op het moment dat je over je woede gaat praten, begint het te leven. Als je het voor je houdt, kan je geest er mee doen wat hij wilt; onderdrukken en het tot uiting laten komen in bijvoorbeeld lichamelijke pijntjes, perfectionisme of nachtmerries. Praat er met iemand over. Wissel je gedachten uit of nog beter…

De Boeddha onderwees dat een vriend-in-de-geest je kan helpen op het pad naar bevrijding. Het verandert de reis, geeft er meer kracht aan en maakt het levendiger. En het wordt leuker, want je loopt nu samen over het pad naar vrijheid. Als het gebied waar je door komt je bekend, vreemd of nieuw voorkomt, dan hoef je er niet alleen doorheen. Je bent in gezelschap van een gids en reisgenoot op wie je kan vertrouwen. Hoe verder je gaat, hoe wakkerder je wordt. Hoe wakkerder je bent, hoe meer je merkt dat je eindelijk helemaal je ware zelf wordt. Eenmaal hier aangekomen, is er geen weg terug meer. Voorbij het zelf ontdek je de overweldigende kracht van zelfloze liefde en mededogen. Schoonheid is dan overal, omdat de geest enkel schoonheid is. Dit noemen we ‘het ontwaakte hart’. (Rebel Boeddha)

8. Ga in gesprek met de persoon in kwestie
Om voorop te stellen; het is niet altijd nodig om je woede kenbaar te maken aan de persoon die je zo boos heeft gemaakt. Beter is om te praten over hoe de zaken waren verlopen en hoe het beter kan. Om te vertellen wat jou verdriet heeft gedaan. Aan de andere is het waanzinnig bevrijdend als je wel boos kan zijn. Het kan zelfs wat losmaken bij de tegenpartij. Het kan een opening vormen tot verzoening. Overdenk bij het kiezen van je strategie wat het meest gezond is voor jezelf.

Ik hoop dat je wat zult hebben aan deze tips. Ben ook benieuwd naar hoe je momenteel omgaat met je woede. Wat voel je dan? Hoe uit het zich? Wat doe je ermee? Laat gerust een reactie achter.

Wil je meer lezen over omgaan met woede als hooggevoelige?

Het eboek “Ben ik boos? Dan mag dat!” kun je bestellen via deze bestelknop:

HSP: ik durf geen ‘nee’ te zeggen

IMG_8833.JPG

Het daadwerkelijke nee zeggen is niet zo moeilijk en zwaar als het lijkt. Hooggevoeligen zien massaal op tegen het nee zeggen. Soms zijn we er niet eens bewust van dat we het eigenlijk niet willen. Tja, hoe kom je er dan op om nee te zeggen?

Deze mogelijkheid van reageren op een voorstel of uitnodiging komt zo half onbewust of bewust omhoog wanneer je loopt in de draaimolen. De draaimolen van gedachten en gedragingen waar je niet uit lijkt te kunnen stappen. Wanneer je bewuster wordt van deze draaimolen, weet wat hier achter zit en dit los kan laten, is het nee zeggen opeens geen probleem meer. Het afwijzen van een voorstel of uitnodiging verandert in een feest. Het lucht op. Het geeft ruimte aan jezelf.

De eerder genoemde draaimolen wordt in dit artikel zo chronologisch mogelijk voor je uitgestippeld en uiteengezet. Vraag jezelf af bij welke fase je eruit kunt stappen. Vraag jezelf ook eens af wat je nodig hebt om eruit te stappen.

Aardig en behulpzaam
Hooggevoeligen zijn van nature aardig en behulpzaam. Dit is een geweldige kwaliteit, maar wel een kwaliteit waarmee je af en toe in je eigen vingers kunt snijden. De voorstellen en uitnodigingen die jouw kant op komen, komen niet voor niets jouw kant op. Deze appelleren namelijk aan jouw diepgewortelde gevoel van nodig zijn, van dienst kunnen zijn en gewaardeerd willen worden om wie je bent en wat je kunt.

Voorstel in overweging nemen
Je wordt bijvoorbeeld gevraagd om mee te werken aan een nieuw programma of om in te vallen voor je afwezige collega. Wat doe je? Zeg je zonder nadenken direct ‘ja, ik doe het’ of geef je jezelf nog even tijd om je agenda te checken en je gedachten erover te laten gaan. In de eerste situatie willen ze waarschijnlijk een rap antwoord, dus waarschijnlijk zeg je ‘ja, ik doe het’ met als gevolg dat jij ‘s avonds uitgeput op de bank ligt. Nergens meer zin in en al helemaal geen luisterend oor voor wie of wat dan ook. In de tweede situatie heb je misschien nog wat tijd om na te denken. En deze benut je natuurlijk! De draaimolen begint te draaien.

Behoefte om te overleggen
Hooggevoeligen (overigens ook niet-hooggevoeligen) bespreken vervolgens de situatie met derden: vrienden, familie of collega’s. Zonder dat je het in de gaten hebt, heb je het alle dagen over wat je moet gaan beslissen. Wat ga je doen? Past het voorgestelde in je agenda, je doelstellingen voor de komende tijd? Alles wordt in detail besproken: je hebt meer informatie, maar ook worden de eerste zaadjes voor twijfels gezaaid. Plus, je bent nog steeds aan het lopen. De draaimolen draait. De situatie vraagt energie. Zuigt energie.

Twijfels, twijfels, twijfels
Alle gesprekken vinden hun weg in de denk- en draaimolen. De nieuwe informatie en verschillende meningen bieden stof tot nadenken. Zelfs nadat je alle voor- en nadelen op een rijtje hebt gezet is het nog niet duidelijk. Wel of niet. Wel of niet. Bij twijfel niet doen. En, ja, je twijfelt behoorlijk, maar om dan te luisteren naar dit verstandige stemmetje? Hmmm…nee, nog niet. (nee-zeggen tegen jezelf is vaak zo makkelijk!) In deze fase loop je het risico jezelf helemaal niet meer te voelen. ‘Doordat ik meega met de meningen van anderen weet ik niet meer wat ik zelf wil’, is een veel gehoorde uitspraak onder hooggevoeligen.

Behoefte aan bevestiging
Alsof je al niet genoeg te verwerken hebt, blijft de behoefte aan meer informatie. Zou je het antwoord kunnen vinden in artikelen of boeken, het bijwonen van die ene beurs of conferentie of wanneer ze akkoord gaan met jouw voorwaarden? Zou je het dan doen? Of toch niet? Bevestiging is waar het in deze fase om draait. Je wilt aan de hand van nog meer informatie weten of je wel of niet de juiste beslissing neemt. Ondertussen ben je nog aan het lopen, misschien wel aan het rennen, de draaimolen draait. Nu begin je te voelen dat de beslissing zwaar op je schouders weegt.

Schuldgevoel vermijden
Wat zou er nog meer op je schouders mee wegen? Zou dat eventueel het welbekende schuldgevoel zijn? Het vervelende en knagende schuldgevoel dat de kop op kan steken als je nee zegt? Als je kiest voor jezelf. Nee, kiezen voor jezelf is egoïstisch, je kwetst de ander, je komt over als een onaardig persoon en de volgende keer vragen ze je zeker weten niet meer. Vraag eens aan jezelf welk rot gevoel jij wilt vermijden door altijd maar voor ieders wil te buigen? Gaat dit rot gevoel wel op voor de situatie waarin je je nu begeeft of is het oud zeer waar je je door laat leiden? Als je nu eens stil staat bij waar je qua denken en doen doorheen bent gegaan, vertraagt de draaimolen zijn tempo.

Heb jij het écht nodig?
In dit tempo kun je even ademhalen. Kun je eens voelen wat jij voelt. Wat wil jij? Heb jij het écht nodig om mee te werken aan dit programma of in te vallen voor een collega? Ze kunnen toch ook een keer iemand anders vragen. Jij hebt het al druk genoeg. En om overzicht te behouden in je eigen leven en vooral om jouw energiepeil te bewaken is het goed voor je om eens nee te zeggen. Het is niet meer een kwestie van durf. Het is een kwestie van kiezen voor jezelf. Als je hier werkelijk achter staat en voelt waar je het voor doet, is nee zeggen opeens een stuk makkelijker. Nee zeggen kan. Nee zeggen mag. En nee zeggen lucht op. De last mag ook van jouw schouders af vallen.

Loop je hier ook tegenaan? Ga voor een introductiesessie van 1.5 uur om jouw thema’s onder de coaching-loep te leggen! Klik hier door voor meer informatie en het maken van een afspraak.