Hoe uit mijn woede zich?

Ik spreek een mega intelligente dertiger die sinds vier weken bezig is met zelfonderzoek naar hoe de emotie woede zich op verschillende manieren laat zien in haar systeem. Het zelfonderzoek startte na de vorige sessie waarin woede zich namelijk voor het eerst zien. (sessie 12) Na deze sessie besloot ze bewust open te staan voor het ervaren van irritaties, frustraties en woede.

Ze kwam op de werkvloer in een situatie terecht waarin ze uiteindelijk van binnen explodeerde. Van tevoren koos ze er bewust voor aanwezig te zijn bij deze brainstormsessie, terwijl ze wist dat het hoogstwaarschijnlijk heel vermoeiend zou worden. Ze was uitgenodigd door dit groepje mensen die zich bezig hielden met communicatie en graag hun input wilden leveren aan haar opdracht.

Omwille van het behouden van goede verhoudingen en open staan voor de input die ze wilden leveren was ze gegaan. Al snel bleek dat er proces interventies nodig waren, omdat het niet constructief bleek te zijn. Zij zat klaar om notities te maken, maar het was een kakofonie van geklaag over wat eerder niet goed was gegaan. De proces interventies hadden niet het gewenste resultaat.

Hierna begon de frustratie op te borrelen en sloeg ze dicht. Ze trok zich terug, omdat ze zich niet veilig genoeg voelde om nogmaals aan te geven dat het op deze manier geen vruchtbare bijeenkomst voor haar was. Het was vast aan haar non-verbale communicatie te zien, maar omdat ze met een groep IT’ers zat, kreeg ze hier geen reactie op. Dus haar conclusie was: noch mijn positieve bijdrage als mijn negatieve bijdrage aan deze bijeenkomst is opgemerkt dus het heeft geen zin, ik trek mij terug.

De frustratie was zodanig aanwezig dat ze zich mentaal niet meer kon focussen op het doen van iets nuttigs. Aangezien ze in een fase zit waarin de focus ligt op het herstellen van haar gezondheid koos ze bij terugkomst op haar werkplek ervoor mijn boek over woede te lezen: Ben je boos? Dan mag dat! Ze las het in één ruk uit en het bood haar exact wat ze nodig had: hoe de woede zich kan manifesteren en hoe je ermee om kan gaan.

Op eigen initiatief was ze thuis gaan dansen om de energie van woede in haar systeem in beweging te krijgen. Geweldig!

Ik ben er heilig van overtuigd dat voor alles in het leven een juist moment is. Dit boek had ik tijdens een van de eerste sessies al aangeboden, maar toen had ze geen ruimte om het te lezen. Dit keer was er een noodzaak en kwam het boek als geroepen. Door de herkenning van de verhalen voelde ze zich gesteund in het proces van het ontdekken en uiten van woede.

Haar zelfonderzoek heeft het volgende opgeleverd:

  • Ze reageert eerst vanuit het hoofd en voelt niet dat ze is gefrustreerd;
  • Als er niet positief wordt gereageerd op haar positieve bijdrage keert ze naar binnen toe;
  • Vanuit hier beginnen de frustraties op haar borst omhoog te borrelen en ze begint vermoeid uit haar ogen te kijken;
  • De groep mensen voelt te onveilig om nog iets over het proces te zeggen;
  • Ze maakt notities, maar voelt geen verbinding meer met de groep mensen;
  • Conclusie: ze wil meer weten over hoe het met deze frustraties werkt en hoe ze er in het vervolg mee om kan gaan.

Het nut van het uiten van woede is het ervaren en uitspreken van haar grenzen. Weliswaar in eerste instantie in een veilige omgeving; de omgeving van mijn praktijk, waarna ze in staat zal zijn te kiezen voor en te communiceren wat haar behoeften en wensen zijn in elke emotioneel uitdagende situatie: vooraf, tijdens of erna.

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther

Ben je benieuwd naar het boek Ben je boos? Dan mag dat! Klik hier om het boek te bestellen.

Lezing HSP, depressie en woede en introductie rebirthing

IMG_3943

Tijdens deze lezing wil ik het verband tussen hooggevoeligheid, depressie en woede met je delen. Mijn verhaal is gebaseerd op de werkervaring die ik heb opgedaan bij het begeleiden van mensen die kampen met een laag energieniveau, depressie en het zich niet volledig bewust zijn van de woede die in hen raast.

Ken je het boek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ al? Je kunt het bestellen op deze link: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/eboek-ben-je-boos-dan-mag-dat/. De lezing bouwt voort op wat ik na het uitbrengen van dit boek in februari 2014 aan werkervaring heb opgedaan. (Je kan natuurlijk ook komen als je het boek niet hebt gelezen.)

Na de lezing en de vragenronde zal ik je introduceren tot een ademhalingstechniek die ik in mijn praktijk toepas om emotionele en fysieke stress, oftewel trauma’s, te verwerken. Ik laat je ademen en ervaren hoe je in contact komt met je lichaam. Hierna is er ruimte om nog vragen te stellen.

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Datum: woensdag 11 juli 2018
Locatie: Het Kleine Loo 364 in Den Haag
Tijd: 19.00 tot 20.30 uur
Aantal deelnemers: +/- 4 personen.
Parkeren op Het Kleine Loo is gratis.

Aanmelden kan tot en met maandag 18 juni. Aanmelden doe je in 2 stappen:

1. Deelnametarief: 15 euro, boek je plek door hier door te klikken. Je kunt voor meerdere personen in één keer boeken door het aantal personen op te geven

2. E-mail je naam of namen, de datum en het evenement waarvoor je je opgeeft door naar mij op chungmei@orchidoflife.nl

Let op: geen ticket verkoop aan de deur.

Hartelijke groet,
Chungmei

HSP Coach & Rebirther
Website: http://www.orchidoflife.nl

HSP Coaching & Rebirthing: ik ben bang

IMG_2449

Ik begeleid hooggevoelige personen die rondlopen met één of meerdere angsten uit de onderstaande opsomming:

  • Bang om zich open te stellen voor een potentiële liefdespartner,
  • Bang om uit een meer dan 10-jaar durende liefdesrelatie te stappen,
  • Bang om trouw te zijn aan zichzelf,
  • Bang om boos te zijn op een ouder,
  • Bang om mensen in vertrouwen te nemen,
  • Bang om te gaan solliciteren,
  • Bang om het weer niet goed te doen,
  • Bang voor kritiek,
  • Bang om nieuwe vriendschappen aan te gaan,
  • Bang om betutteld te worden,
  • Bang voor afwijzing,
  • Bang om fysiek te ontspannen,
  • Bang om fysiek pijn te voelen,
  • Bang dat ze te oud zijn om te veranderen, een ander leven te kunnen leiden,
  • Bang om te falen,
  • Bang om niet geschikt te zijn als ouder,
  • Bang om op jonge leeftijd dood te gaan.

De begeleiding bestaat uit het hebben van gesprekken en het ondergaan van ademtherapie. In de gesprekken wordt duidelijk waar je exact bang voor bent en waar het vandaan komt. Je kunt bijvoorbeeld heel bang zijn om anderen te kwetsen waardoor je niet zegt wat je werkelijk denkt. Hierdoor kun je veels te lang op een project werken waar je het niet naar je zin hebt. Je kan in een liefdesrelatie blijven hangen, terwijl je weet dat het niet goed zit tussen jullie. Je verschijnt op feesten waar je niet wilt zijn. De angst brengt je daarheen waar je niet wilt zijn.

Dat je bang bent om anderen te kwetsen kan komen doordat je als kind bent blootgesteld aan veel ruzie waar woorden heel kwetsend waren. In deze situatie heb je ervaren dat je het verdriet van de ander niet aankan, niet kan verteren. Het kan ook komen doordat je als kind aangeleerd hebt gekregen dat je niet voor jezelf kiest, maar juist voor de ander vanuit sociaal-maatschappelijke overwegingen en culture normen en waarden.

Tijdens de ademhalingssessies merk je hoe de geest in opstand kan komen, hoe de geest de doorstroming van positieve energie in het lichaam kan tegenhouden, maar ook hoe de geest in kan worden gezet om het helingsproces aan te gaan. Mensen leren hun lichaam kennen; de ene keer slaat de paniek om het hart en gedurende de volgende sessies stijgt de moed om door te ademen, om door die angst heen te ademen. Mensen verwerken hun angsten, verdriet en woede.

Angst zorgt ervoor dat je wereld vaak heel klein blijft en je het in je hoofd des te drukker hebt.

De mensen die kiezen voor mijn begeleiding zijn het zat dat hun wereld zo klein is. Ze willen durven hun wereld te vergroten; ander werk of andere vriendschappen aan te gaan. Ook worden ze moe van alle scenario’s die ze bedenken en de de mate waarin zij hun leven willen controleren.

Ik ben ontzettend dankbaar en intens blij dat ik dit werk doe. Het is geweldig om te zien hoe mensen tijdens een sessie binnenkomen met een donderwolk die om hen heen hangt, een gesloten houding, hangende ogen en ontzettend vermoeid en de praktijk verlaten met een glimlach op hun gezicht én het gevoel dat ze willen leven, dansen, springen, rennen en vliegen.

Ook zie ik mensen tijdens een ademhalingssessie ontspannen en wat die ontspanning teweeg brengt,  of anders gezegd; vrij maakt in het mentale, fysieke en energetische systeem. Je ontdoet je van zelf beperkende gedachten zoals ‘ik kan het niet’, ‘het lukt mij niet’ en ‘dit is niet voor mij weggelegd’. Je voelt weer positieve energie door je lijf stromen. Op fysiek niveau kun je letterlijk de angsten uit je lijf beven en trillen. Ook kan je voelen hoe koude energie jouw systeem verlaat. Op energetisch niveau ontdoet je je van negatieve energie, oftewel emoties die jou niet meer dienen zoals angst, verdriet en woede.

Tijdens dit emotionele helingsproces zul je beetje bij beetje jouw innerlijke kracht en een natuurlijk zelfvertrouwen gaan ervaren. Het is pittig én enorm bevrijdend.

Herken jij je in bovenstaande angsten én wil je er wat aan doen? Maak een afspraak voor een introductiesessie. Klik hier voor meer informatie.

HSP Coaching: straal van binnenuit

Het is geweldig om de hooggevoelige mensen die ik begeleid te zien groeien. Tijdens elke sessie groeit hun motivatie om het leven te leven vanuit de behoeften en wensen van hun hooggevoelige zelf. Ik heb hen zien veranderen van een verdrietige, boze en angstige volwassene naar een hooggevoelig persoon die straalt van binnenuit.

Tijdens het proces maak ik ook kennis met hun innerlijk kind. Al het nare en vervelende wat je als volwassene in het leven tegenkomt is een weerspiegeling van de wond die je nog bij je draagt. Je komt de mensen en situaties tegen die jou iets te leren hebben. Natuurlijk maak je heel veel moois mee, maar als er bepaalde situaties zijn die terug blijven komen, mag je bij jezelf te rade gaan.

Bijvoorbeeld wanneer je bij een reeks van werkgevers wordt gepest door collega’s of een dominante manager. Het kan goed zijn dat het verband houdt met dat je als kind op school werd gepest. Bovendien is het vaak een combinatie van factoren waardoor je als volwassene nog steeds niet lekker in je vel steekt. Naast het pesten op school leefde je met een dominante veeleisende moeder, een vader die nooit aanwezig was en een gehandicapte broer.

Terugkerende verdrietige situaties kun je ook in de liefde tegen blijven komen. Kom je continue mannen tegen die het na een tijdje uitmaken met de zin ‘Ik ben niet verliefd op je’. Je voelt je voor de zoveelste keer gebruikt, bedrogen. Niet alleen door hem, maar absoluut ook door jezelf. Je bent boos op jezelf, omdat je wederom je hart open hebt gezet, omdat je ervan overtuigd was dat hij net zo van jou hield als jij van hem. Hij durfde het alleen niet te zeggen.

De mensen die bij mij terecht komen hebben behoorlijk wat meegemaakt op emotioneel vlak. Op psychologisch, eclectisch of spiritueel vlak hebben ze van alles ondernomen om zichzelf te begrijpen, om alles wat ze voelen een plek te geven. Na een tijdje merkten ze dat niet alles een plek had gekregen. Wat ik vaak terug krijg is dat ze hun psyche wel begrijpen, maar dat ze zichzelf tegen blijven komen. Wanneer ze kiezen voor mijn begeleiding willen ze toewerken naar échte en blijvende positieve veranderingen op gevoelsniveau.

Ik leer je geen psychische trucjes, sterker nog, jouw ratio mag op vakantie. Je komt bij mij om te voelen wat je dwars zit. Op cognitief niveau kun je alles beredeneren of jezelf zodanig sturen dat je het nog wel een tijdje volhoudt. Pas na weer de zoveelste burnout of leegzuigende relaties op het gebied van de liefde, familierelaties of vriendschappen besef je dat je het nu anders wilt.

De personen die ik begeleid voelen zich gehoord, de emoties waar ze al zo lang mee rond lopen worden erkend, geaccepteerd en doorvoeld. Dat laatste, het doorvoelen, het verwerken van diepgeworteld verdriet, woede en angsten, is het meest confronterende én het meest bevrijdende.

Loop je momenteel rond met innerlijke onvrede? Wil je het anders, maar lukt het niet? Ga voor een introductiesessie van anderhalf uur. Klik hier voor meer informatie. 

Woede: ik wilde de “brave” zijn

De woorden van de schrijver van deze e-mail raakten mij diep en stimuleren mij verder te gaan met mijn werk.

Beste Chungmei,

Enkele weken geleden heb ik bij je het boekje “Ben ik boos? Dan mag dat!” besteld. Op de boekenlegger die je in het boekje had gedaan, vroeg je of ik een reactie wil geven, en dat wil ik graag doen.

Ik vind het boekje in één woord echt grote klasse. In heel eenvoudig taalgebruik leg je de problematiek rond HSP en woede uit zonder al te lang uit te wijden, met relevante voorbeelden, en je blijft mooi dicht bij de kern van het verhaal. Dat betekent dat je heel ver boven de stof staat en heel kernachtig kunt uitleggen waar het om gaat. Daar mogen heel veel auteurs van psychologische boeken een voorbeeld aan nemen. 

Voor mij is het een boekje dat ik nu één keer gelezen heb, maar nog een keer wil lezen. Dan meer op een studieuze wijze met pen en papier erbij om wat aantekeningen te kunnen maken. Echt heel veel wat je in het boekje beschrijft, herken ik. Zelf ben ik een hooggevoelig persoon die al vroeg als kind zijn woede is gaan inslikken, ook omdat mijn zus, ook hooggevoelig, juist heel vaak kwaad was op mijn ouders en ik de “brave” wilde zijn. Ook bij mij is mijn woede zo diep weg dat ik het niet meer voel, hooguit af en toe wat verdriet, wat dus vaak samen gaat met woede.

Ik vind het mooi dat je in zo’n korte tekst zoveel wijsheid beschrijft. Veel HSP’ers kunnen daar zeker hun eigen graantje uit meepikken. Verder vind ik het mooi hoe je beschrijft wat je er zelf mee kunt doen om dichter bij je woede te komen en dit los te kunnen laten. Meer liefdevol met jezelf en met de perso(o)n(en) waar je boos op bent leren omgaan. Het is makkelijker beschreven dan in de praktijk gedaan, althans zo is mijn gevoel hier nu bij. Je hebt namelijk je hele leven (ik ben nu 63), veelal in een hoekje weggeduwd, al een andere houding gehad. Maar ik ben het ermee eens dat het zo moet, zoals je beschrijft. Vaak zal daar denk ik ook wel ondersteuning van anderen als hulp bij nodig zijn. In ieder geval ga ik vooral ook dit deel van het boekje nog eens goed lezen.

Maar, kortom, een heel goed boekje, over denk ik een soort problematiek die bij heel veel HSP’ers speelt. Ik vind het leuk dit even aan je te laten weten.

Het eboek “Ben ik boos? Dan mag dat!” kun je bestellen via deze bestelknop:

Woede: win je eigenwaarde terug

Onderstaand verhaal over woede is geschreven door iemand die ik begeleid.

Woede is iets dat in onze samenleving niet sociaal geaccepteerd is. Mensen die gemakkelijk woedend worden en hun woede door middel van woede-aanvallen op familieleden of vrienden afreageren zijn niet de prettigste personen. Althans zo wordt in het algemeen geoordeeld. Deze mensen zijn grillig en hebben zichzelf niet onder controle. Je kan zelfs gemakkelijk bang voor hen zijn en hen uit de weg gaan.

De meeste mensen willen daarom niet graag woedend zijn. Liever stoppen ze hun woede diep weg en slikken ze hun frustraties en verdriet in. Opgeruimd staat netjes, denken ze. En aan de buitenkant lijkt dat ook zo. Ze gedragen zich keurig, zijn tactvol-begrijpend, beheerst. Maar onderhuids broeit de woede, het verdriet en de angst. En die moet eruit, wil je in balans komen met jezelf en wil je gelukkig(er) worden in je leven.

Ook ik wilde altijd aardig gevonden worden. Door familie en vrienden. Als ik gekwetst werd of niet serieus genomen werd, lachte ik het weg, sprak erover heen of stopte het ver weg. Boos worden leidde immers tot niets en men zou het toch niet begrijpen! Ik kon zo het imago ophouden dat ik altijd alles leuk vond, overal voor ‘in’  was, heel flexibel was, altijd voor iedereen klaar stond. Ik ging regelmatig geheel over mijn grenzen heen, maar had het niet door.

De eerste waarschuwing kwam ruim twee jaar geleden toen ik overspannen werd. Ik moest tijdelijk stoppen met werken en ervoor zorgen dat mijn batterij weer werd opgeladen. Door nee te zeggen, dingen te doen die ík echt leuk vond, door flink in mijn overvolle agenda te schrappen. Door deze gebeurtenis leerde ik pas rust te waarderen: alleen wandelen in de natuur, een avond een boek lezen op de bank, ontspannings-oefeningen doen.

Maar ik was er natuurlijk nog niet. De woede, het verdriet en de angst in mij zaten er nog steeds en staken regelmatig de kop op. Door ‘rebirthing’ zie ik in dat ik moet leren deze emoties te uiten, zodat ik ze kan verwerken en opruimen! Je moet de woede en het verdriet voelen. Heel pijnlijk. En de woede uiten. Dat heb ik gedaan door te schreeuwen, door mensen die mij vernederden en niet serieus namen denkbeeldig de grond in te stampen. Dat luchtte pas op! Ik voelde mij meteen rustiger en opgeruimder.

Maar het is niet gemakkelijk. Vrienden en familieleden hebben ook hun goede kanten en je bent geneigd of je hebt geleerd hun goede kanten te benadrukken en de ‘nare’ kanten te accepteren of weg te beredeneren. Maar je mag boos zijn op hen! Je MOET zelfs leren boos te worden op hen toen ze onaardige opmerkingen tegen je maakten, je kleineerden, negeerden of je voor schut zetten. Pas als je – op welke wijze dan ook – je woede geuit hebt en hebt opgeruimd, zul je je eigenwaarde terugwinnen en zul je op gelijke hoogte met hen komen te staan. Dan zullen ze automatisch voelen waar jij je grenzen trekt, zullen ze je serieus nemen en accepteren zoals je bent.

Maar voordat het zover is, is er flink wat werk aan de winkel! In plaats van woede, verdriet en angst ver weg te stoppen, zoals je altijd hebt gedaan, moet je deze nu naar boven halen, benoemen en doorleven. Telkens weer. Heel pijnlijk soms, maar het lucht enorm op en uiteindelijk zul je je als herboren voelen.

Heb je interesse in een introductiesessie? Lees hier hoe dit in zijn werk gaat en maak een afspraak. 

Wil je meer lezen over hoe om te gaan met onderdrukte woede? Bestel het boek Ben ik boos? Dan mag dat, klik hier door…

Woede: hoe kan ik mijn ouders de schuld geven? 

img_4914

Boos kunnen zijn is bevrijdend. De emotie woede heeft vele functies. Het zorgt ervoor dat je de zware energie van de ander meer op een afstand kan houden. Het laat zien dat je voor jezelf opkomt én het geeft je grenzen aan. Uiten dat je boos bent is ook een manier om verdriet te ventileren.

De manier waarop “boos zijn” bevrijdend is, is als je alle remmen loslaat en overal lak aan hebt. Lak aan loyaliteit en respect ten opzichte van bijvoorbeeld je ouders, lak aan iemand niet de schuld willen geven of iemand niet iets kwalijk willen nemen. Wees boos! Neem het de ander wél kwalijk dat hij of zij jou pijn heeft gedaan. Het is jouw geboorterecht om boos te zijn. Nog liever, het is jouw geboorterecht om van gehouden te worden, maar sommige mensen weten simpelweg niet hoe ze van iemand kunnen houden en zadelen jou op met angst, verdriet en woede.

Dit alles vertel ik je met één “mits”, namelijk: wees boos in een voor jou veilige omgeving, een omgeving waarin je alle ruimte krijgt om je boosheid in detail te voelen. Het uiten van woede is naast bevrijdend ook destructief. Het wordt destructief als je je woede uit in een relatie die deze woede niet aankan. Het destructieve zit ‘m in het maken van verwijten en veroordelingen die de potentie hebben een relatie koelbloedig af te laten lopen.

Dus, word boos in een voor jou veilige omgeving. De veilige omgeving waarin ik in eerste instantie naar verwijs is mijn coachingpraktijk. Maar het kan ook je huis zijn of een afgelegen stuk strand, het bos, de polder, wat voor jou veilig voelt. Ik bevraag en geef alles terug wat ik zie bij de mensen die ik begeleid. Als ik iemand hoor zeggen dat ze haar ouders niet de schuld kan geven, maar zichzelf wel de schuld geeft van hoe haar leven is verlopen, kaats ik terug hoe dat kan. Als antwoord ontving ik een gezichtsuitdrukking dat een mix was van verbazing, opluchting en blijdschap.

‘Hoe kan ik mijn ouders de schuld geven? Dat kan ik toch niet maken. Ze hebben alles voor me gedaan, ze waren er altijd voor ons. Als ik naar jeugdfoto’s kijk, zie ik hoeveel mijn vader met ons heeft ondernomen.’ Maar thuis werd er niet over gevoelens gesproken. Verdriet werd weggedrukt. Fysieke pijn werd weggedrukt. Je mag hen de schuld geven, wetende dat niemand schuld draagt. Het is slechts een manier om verdriet en woede te kanaliseren.

Zij kregen de pijn door van hun ouders, het kan zelfs zijn dat de pijn generaties lang is doorgegeven. Dat jij voor emotionele ontwikkeling kiest, betekent dat je de pijn wilt doorvoelen, vanuit jouw energie wilt leven en hiermee toewerkt naar een leven in goede mentale, fysieke en emotionele gezondheid.

Wil je meer lezen over hoe je onderbewuste woede bewust kunt maken? Bestel het eboek ‘Ben ik boos? Dan mag dat!’