HSP: open en eerlijk zijn in relaties

Op donderdag 13 oktober 2016 deelde ik bovenstaande filmopname die ik op 15 mei 2014 op YouTube had geplaatst. Meer dan twee jaar later wordt mijn boodschap over de eerlijke en recht-voor-zijn-raap communicerende hooggevoelige voor de zoveelste keer positief ontvangen. Dit is voor mij het bewijs hoe zeer wij als hooggevoelig persoon snakken naar een eerlijkere wereld. Hoe moeilijk het vaak is om eerlijk te blijven in welke situatie en relatie dan ook, het is de moeite waard. Het tekent je als persoon, je staat in je kracht als je vanuit eerlijkheid communiceert. Dat het betekent dat bepaalde relaties weg komen te vallen is een natuurlijk proces. Maar het betekent ook dat je meer verbondenheid voelt in de relaties die je hebt en aan zult gaan.

Vanuit mijn eigen ervaring en ervaringen opgedaan in mijn coaching praktijk zorgt de eerlijkheid die je zelf uitdraagt ervoor dat mensen om je heen eerlijker worden. Soms worden ze er mooier van en soms lelijker. Hoe dan ook, blijf eerlijk tegen jezelf en kom uit voor hoe je je voelt. Doe je dit niet, zal het aan je blijven knagen en dat vreet kostbare energie.

Eerlijkheid en doortastendheid
Een hooggevoelig persoon voelt zich in werkkringen vaak belemmerd om eerlijk te zijn vanwege een angstige werkcultuur. Om ervoor te zorgen dat je niet langer wordt bekneld in je functie, dien je te kiezen voor wat het beste is voor jou. Zoals Silvia heeft gedaan: “Ik was een tijdje geleden in mijn werk steeds meer in een management rol terecht gekomen. Het ging op een gegeven moment meer en meer over politiek geneuzel in plaats van gewoon doorpakken en zorgen dat dingen geregeld worden.

Ik was op een gegeven moment de hele dag en ‘s avonds ook nog bezig met me afvragen of ik wel de juiste dingen gezegd en gedaan had. Soms droomde ik er ook nog van of kon ik niet slapen. Verschrikkelijk.

Uiteindelijk maar gewoon besloten weer programmeur te worden. Ik krijg nu vaak de lastigere klussen waarbij al meerdere malen geprobeerd is om iets volgens de wensen van de eindgebruikers te maken, maar het pakt steeds anders uit. Door mijn doortastendheid krijg ik wel boven water wat ze eigenlijk willen en nodig hebben in hun systeem en krijgen ze eindelijk de oplossing waar ze vaak al heel lang op wachten en zoveel energie in gestoken hebben. Ze zijn dan meestal zo blij dat ze eindelijk krijgen wat ze willen en nodig hebben, dan ze mij een wat te directe opmerking graag vergeven.”

Eerlijkheid en gelijkwaardigheid
Persoonlijke en zakelijke relaties varen wat mij betreft op eerlijkheid en gelijkwaardigheid. Als je als zzp’er voor diverse projecten wordt ingeschakeld op basis van een overeengekomen uurtarief lijkt het mij meer dan logisch dat er rechtstreeks met de zzp’er wordt gecommuniceerd als de opdrachtgever het uurtarief wilt wijzigen. Een e-mail met de boodschap dat het uurtarief wordt verlaagd, is onacceptabel. Laat angst je niet in deze relatie houden, maar durf ervoor te kiezen om deze relatie te laten gaan en te vertrouwen op fijne toekomstige zakelijke relaties.

Eerlijkheid en openhartigheid
Een coachingtraject bij mij begint altijd met het bespreken van waar de coachee tegenaan loopt om vervolgens in kaart te brengen waar we de komende tijd naartoe gaan werken. De menselijke geest is bijzonder, bijzonder angstig in veel gevallen. Zelfs na het vaststellen van de persoonlijke doelstellingen kan het zijn dat ik degene ben die begint over bepaalde onderwerpen waar veel heftige emoties mee gemoeid zijn. Als je vooruitgang wilt boeken, is het van belang om het erover te hebben. Hoe lastig en pijnlijk het ook is om hartzeer bloot te leggen, het is wel de weg naar heling.

We willen natuurlijk niet altijd eerlijk en openhartig zijn. Soms willen we een stuk taart om hartzeer weg te eten. Helaas kunnen we het niet weg eten, gedurende die zoete momenten denken we er alleen even niet aan. Recentelijk koos ik niet voor de taart, maar om wel mijn hart te openen. Het was in een facetime gesprek met een vriendin. “Hoe gaat het met je? Hoe is het bij jullie?” vloog het om mijn oren. Het gaat niet, antwoordde ik. Ik ben zeer emotioneel. Trek je het als ik het met je deel? Ik wist dat zij genoeg omhanden had, maar toch had ze ruimte, dat was fijn en bevrijdend. Voor ons beiden.

Advertenties

Life Coaching: ik ben bang voor instortingsgevaar

IMG_3352

Onderstaande tekst is een onderdeel van een reflectieverslag die ik van een coachee heb ontvangen na de introductiesessie. Ik gaf haar terug dat dit deel veel weg had van een testimonial over mijn werk en vroeg of ik het mocht bloggen. Yeeeaaaah, dat mocht! Bij deze kun je lezen wat de introductiesessie haar heeft opgeleverd en hoe zij een coachingtraject is ingegaan. Overigens hoef je geen reflectieverslagen te schrijven als je je door mij laat begeleiden. Ik stimuleer het wel, omdat jouw ontwikkeling verder gaat na een sessie en schrijven je kan helpen om bewust te worden van wat je voelt in diverse situaties. En bewustwording leidt naar het verbreken van belemmerende patronen en kiezen voor wat je werkelijk wilt doen. 

Ik wilde graag nader kennismaken met Chungmei. Haar manier van schrijven en doen en vooral ook de onderwerpen die ze aansnijdt kunnen wel eens precies zijn wat ik nodig heb. Ik loop vast. Steeds weer. Zowel privé als professioneel. Ik weet waarom en heb daar mijn eigen maniertjes voor gevonden om mee om te gaan, maar het lukt me niet om de cirkel te doorbreken. Echt te kiezen voor mezelf, echt te voelen, echt te vragen wat ik nodig heb. En krijg ik dat dus ook niet! Ik wilde ervaren of zij de ontwikkeling die ik de laatste jaren doormaak naar een hoger niveau kan trekken, door obstakels te signaleren en deze weg te nemen of mij daarmee leren om te gaan. Voelen of wij een voldoende klik hebben om dit avontuur aan te gaan. Ik wist niet zo goed wat ik kon verwachten, waar ik op moest letten. Vond het ook heel erg eng. Dat jarenoude ‘monster’ ruimte te geven. Maar het moet. Want zo kan ik niet verder. Elke nieuwe situatie die ik aanga zal weer op de oude manier verlopen. Het is tijd om er iets aan te gaan doen. Brrrr wat fijn…

Ik was best zenuwachtig, toch voelde de stap die ik heb gezet wel goed. Er is zoveel gebeurd dit jaar en ik moet keuzes maken. Ik weet ergens wel wat het beste voor me is, toch lukt het me niet om deze keuzes zelfstandig te maken. Ik heb me daarom opengesteld voor iemand die ik nog helemaal niet ken, maar waar ik wel vertrouwen in heb, zomaar. Het was best een beetje onwennig, maar dat lijkt me normaal. Het was niet moeilijk om open te spreken over alles wat in mijn leven speelt of heeft gespeeld. Ik voelde dat alles ‘hoog’ zat en al snel werden er vragen gesteld waarvan ik moest huilen. Of het opluchting, boosheid of verdriet is…dat kan ik lastig zeggen. Waarschijnlijk allemaal. Maar volgens mij hoeft dat nu ook nog niet. Ik moet nog leren los te laten. Ook de controle die ik zo graag overal op heb. De wijze waarop zij me door de sessie heen leidde, heb ik als duidelijk en prettig ervaren.

De wens om af te rekenen met mijn verdriet en boosheid staat in contrast met mijn angst en het willen hebben van controle, vast te willen houden aan mijn rationele manier van doen waarmee ik tot zover heb weten te overleven. Ik zie, door hier nu bewust mee bezig te zijn, patronen in mijn handelen. Zoals bijvoorbeeld het altijd terecht komen in een strijd, doordat in mijn vroege jeugd altijd ruzie moet zijn geweest heb ik dat nu nodig om te kunnen functioneren, of zoek ik dat op omdat ik dat nou eenmaal gewend ben.

Daarnaast los ik alles alleen op. Als enigs kind zonder ouders die met mijn emoties konden of wilden dealen was ik sowieso op mezelf aangewezen. Ik ben aan de ene kant heel open maar aan de andere kant, als het echt ergens om gaat, ben ik de enige met wie ik het deel. Zo heb ik een aantal mensen om mij heen wel over deze sessies met Chungmei verteld, maar niet wat we precies gaan doen, hoe ik me daarbij voel en wat het met me doet. Wat het voor mij betekent. Een soort van geheim zeg maar. Terwijl ik het niet stil wil houden, omdat ik niet wil dat anderen het niet weten. Het lukt me simpelweg gewoon niet om het met een ander te delen. Twee belangrijke punten waarmee ik aan de slag kan. Het herkennen en vermijden van ongezonde situaties en het delen van emoties en duidelijk zijn in wat ik nodig heb.

Ik heb het willen uitstellen. Deze sessies. Ik ben bang voor instortingsgevaar. En dat wil ik niet. Maar ik weet, en Chungmei wist mij ook snel te overtuigen, niets doen lost niets op. Het moet toch gebeuren. Het alternatief is nog een poos zo doorsukkelen, gaan overeten of misschien wel drinken. Daar word ik natuurlijk ook niet gelukkig van. Misschien zelfs wel weer ziek. Stort ik dan juist in. Het is dus tijd om de spreekwoordelijke rugtas open te maken en te dealen met wat er inzit. Kan ik alleen maar beter van worden. Dus ja, controle loslaten en stappen zetten. Dat is er onlosmakelijk aan verbonden. Chungmei verzekert me dat het niet alleen uitputtend werkt. De sessies zullen me ook gaan bevrijden van last(en) waarmee ik al lang rondzeul, dit gaat energie geven. Deze gedachte neem ik mee naar de eerstvolgende sessie. En doe natuurlijk braaf mijn huiswerk 😉

Ben je benieuwd naar wat een coaching sessie jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie van 1.5 uur.

HSK: beweeg mee met het gedrag van je kind

child tree

Op woensdagavond 8 oktober organiseerde ik mijn eerste workshop over het opvoeden van hoog sensitieve kinderen. Daar zaten we dan met vijf moeders, inclusief ikzelf. Er waren moeders aanwezig met tieners en moeders met jonge kinderen. De persoonlijke verhalen vlogen ons allemaal om de oren. Voor iedereen die aan het woord kwam, was er onverdeelde aandacht. De dag na de workshop hoorde ik van één van de moeders dat ze voor die dag al een gezonde beslissing had genomen. Normaal werkt ze op locatie, maar als zzp’er heeft ze natuurlijk de vrijheid om een keer thuis te werken. Deze beslissing deed haarzelf en haar zoon heel veel goeds. Zo kon ze hem van school ophalen om thuis te lunchen. Thuis werken bleek ook de ideale oplossing in relatie tot haar avondplannen. Ze voelde zich een stuk rustiger, doordat ze haar zorgen tijdens de workshop had kunnen delen. Het meekrijgen van hoe andere moeders worstelen met vergelijkbare opvoed-vraagstukken bleek ook een eye-opener te zijn.

De punten die zijn genoemd in de workshop omschrijving zijn zeker voorbij gekomen:

  • wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben, maar vooral wat jouw kind nodig heeft,
  • vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
  • positieve communicatie; vertellen wat je nodig hebt en aangeven van grenzen,
  • blijven spelen met je kind.

Het rijtje thema’s werd aangevuld met de thema’s verban angst- en tijddenken in de communicatie met je kind, omgaan met dominante mannelijke energie (ego) en sociale situaties (hand geven, gedag zeggen). Hieronder wil ik in het kort wat verhalen delen die tijdens deze workshop zijn besproken.

Verban angst- en tijddenken
Een moeder sprak over haar vijfjarige zoon die een rijke fantasie heeft. Hij leeft vaak in zijn eigen wereld. Simpele dingen zoals het aantrekken van schoenen kan heel lang duren, omdat hij vergeet dat het hem is gevraagd. Soms vraagt ze het wel drie keer. Mijn suggestie was om met hem mee te lopen en hem hierbij te begeleiden. Hierdoor kwam naar boven dat ze het inderdaad lastig vindt om haar kinderen individuele aandacht te geven. Als zij met haar zoon mee zou lopen, zou haar dochter van drieënhalf namelijk meegaan. Hoe je kinderen individuele aandacht kunt geven, heeft te maken met het aangeven van grenzen en duidelijke communicatie.

Omgaan met dominante mannelijke energie
Wanneer onze dochter op de basisschool de gang inloopt die leidt naar de kapstokken van haar klas, moet ze soms langs een aantal papa’s. Ze vertraagt haar pas en verschuilt zich dan achter mij. Tegelijkertijd vraagt ze om een stevige handgreep. Ze wilt absoluut niet in haar eentje langs deze papa’s lopen. Hier hou ik rekening mee door in te gaan op haar behoeften. Daarnaast herken ik haar gedrag van hoe ze geen contact maakt met een neef van mij. Al deze mannen hebben in ieder geval één ding met elkaar gemeen; ze stralen een dominante mannelijke energie uit waar ze niks mee te maken wilt hebben. Een moeder had iets vergelijkbaars meegemaakt waarbij haar meiden een oom van haar geen gedag wilden zeggen. In sommige culturen is dit not-done. Je dient ouderen te respecteren en wat daarbij hoort is dat je hen dient te begroeten. Zij kwam voor haar kinderen op, terwijl zij alle oordelen aan het incasseren was.

Het opvoeden van kinderen is een behoorlijke taak. Een mannelijke coachee vertelde mij laatst in een sessie dat hij de trotse vader is van zijn zoon van vijf maanden jong. ‘Zo, wat is het ouderschap zwaar. Ik doe het mijn vrouw niet na. Hoe ze ’s nachts wakker wordt om onze zoon te voeden. Ik ga liever tot 18.00 uur werken en de uurtjes na het werk met mijn zoon besteden. Als hij wat ouder is, ga ik wel met hem golven.’ Alhoewel, zijn wens is in strijd met wat hem te wachten staat. Vanaf januari zal hij namelijk de helft van de week full-time papa zijn. En hij weet nog niet hoe hij dit gaat doen.

Zelfverzekerdheid: dat straal je uit!

sun

Na vijf maanden coaching heb ik van mijn coachee mogen vernemen dat hij ‘groter’ is geworden. Hij leeft nu met zijn blik naar voren en naar boven. Verder reikt zijn blikveld veel wijder en dieper. Hij kijkt om zich heen in plaats van zich te focussen op een punt waar hij zich veilig voelde. Dat hij ‘groter’ is geworden, kreeg hij pasgeleden terug van niemand minder dan zijn vader. Zijn vader, iemand die hij van jongs af aan op een voetstuk had gezet, maar van wie hij emotioneel geen voeding kreeg. ‘Mijn uitstraling is veranderd. Ik voel mij zekerder over wie ik ben. Dat is wat ik uitstraal en dat is wat mijn vader benoemde.’

Gedurende de eerste vier maanden kwam hij elke week voor een coaching sessie van een uur. Hierna veranderde de frequentie in één keer per twee weken. Nu zitten we op één keer per drie weken en schrijft hij tussentijdse reflectieverslagen om mij op de hoogte te houden van zijn persoonlijke ontwikkelingen. Hij heeft geleerd zijn emoties te voelen, te uiten en zichzelf te troosten.

Dat juist zijn vader aan hem terug gaf dat hij is gegroeid, is voor hem van grote emotionele betekenis. In meerdere sociaal panorama en andere coaching technieken kwam de emotionele en energetische relatie met zijn vader aan bod. Tijdens deze oefeningen werd duidelijk dat hij zich heel lang heel klein heeft gevoeld ten opzichte van zijn vader die monsterlijke afmetingen aan had genomen, een monsterfiguur die het beter wist waardoor hij in de buurt van zijn vader altijd aan zichzelf twijfelde.

Ben je ook toe aan een positieve verandering in je leven? Ga voor een introductiesessie en ervaar wat lifecoaching jou op kan leveren! 

Relatie evaluatie voor Singles


De laatste tijd staat mijn praktijk in het teken van singles. Singles die een liefdesrelatie aan willen gaan, maar bij wie het op een of andere manier niet lukt om een relatie aan te gaan. Wat houdt mij nu in werkelijkheid tegen? Hoe komt het dat ik het idee heb dat ik open sta voor relaties, maar tegelijkertijd merk ik aan mezelf dat het niet lukt.

Waar het vaak op neerkomt is een gevoel van onzekerheid. De vraag is natuurlijk waar dit gevoel van onzekerheid vandaan komt. Het gevoel van onzekerheid kan haar wortels hebben in een ver verleden, maar het kan ook komen, doordat je vele nare liefdesrelaties achter de rug hebt.

Relatie evaluatie
Een relatie evaluatie kun je in de vorm van een coachingtraject doorlopen. Gedurende een coachingtraject gaan we in op jouw belemmerende gedachten in het kader van liefdesrelaties. Hoe denk jij momenteel over de liefde en waar komt dat door? Belemmerende gedachten kunnen zijn:

  1. Mannen zoeken vrouwen om niet alleen te zijn
  2. Mannen hebben alles al ingevuld, van hobby’s tot vakantiebestemming en je hoeft alleen maar ja te zeggen en dan schuif je zo in hun leven
  3. Mannen zoeken vaak een verzorgend en aanhankelijk iemand of iemand die goed kan koken en dat schrikt mij bij voorbaat al af
  4. Mannen zijn niet te vertrouwen
  5. Vrouwen hebben hoge verwachtingen. Alles moet perfect zijn
  6. Vrouwen houden ons lang aan het lijntje en wanneer je denkt dat het wat wordt, haken ze af
  7. Vrouwen wachten, totdat wij de 1e stap zetten
  8. Mijn leven laat het niet toe om iemand tegen te komen die bij mij past.

De eerste sessies gaan over waar je emotioneel tegenaan loopt. De oorzaak van de mogelijk jarenlang meegedragen onzekerheid, woede, verdriet of teleurstelling kan tranen met zich meebrengen. Dit kan een bewuste of onbewuste mentale last voor iemand zijn die zich uit in een pessimistische of terughoudende levenshouding, dagelijks of wekelijks terugkerende irritaties of fysieke pijntjes die chronisch zijn of regelmatig terugkerend. Zodra deze destructieve emoties zich een weg naar buiten vinden, lucht het enorm op en is er ruimte om nieuwe denk- en gedragspatronen te creëren.

Ben je benieuwd naar wat lifecoaching jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie! 

Losgeslagen leeuw in mijn praktijk

11100868_656418097803221_2569958122608850195_n

Vanochtend aanschouwde ik een brullende leeuw in mijn praktijk. Na vele sessies waarbij ruimte werd gegeven aan het uiten van verdriet, angst en woede, was het nu tijd voor een ommekeer. De weg naar zelfverzekerdheid is een lange reis, maar wel een reis met een duurzaam resultaat. Het resultaat dat je volledig op jezelf kan vertrouwen. Op wat je zelf voelt. Op wat je kan.

De coachee leerde zijn jongere zelf een leeuw te  imiteren. De jongere zelf vond het doodeng en wist niet wat hij moest doen. De volwassen zelf instrueerde in detail hoe het kleine jochie het kon gaan doen. Een leeuw is sterk. Denk als een leeuw. Adem diep in en laat de brul vanuit de buik naar boven komen, terwijl je klaar staat om uit te halen met je klauwen.

Glimlachend aanschouwde ik dit tafereel. Hoewel ik het kleine jochie niet kon zien, kon ik aan de reacties van de volwassene horen dat hij alles heel goed na aan het doen was. Er was geen weerstand. Alleen het vertrouwen dat hij de juiste steun kreeg om een leeuw na te doen. Ik gaf terug aan de coachee dat het mij opviel dat ’t kleine jochie zo goed mee aan het doen was. Ver weg voelde hij tranen naar boven komen. Een gevoel van trots kwam naar boven. Tranen van geluk. Hij kan het.

Coachee: een onderwerp waar ik het niet graag over heb…

tea

Voor het derde gesprek met mijn coach had ik een goed gevoel. Ik had mijn huiswerk gedaan en niet onverdienstelijk. Ik had bepaald dat ik graag door zou willen in het ondernemen en ik had, binnen een week, drie opties. Ik kon het bedrijfje van mijn moeder gaan managen. Ze loopt al tegen haar pensioen aan en ze wil zich niet meer bezig houden met administratieve taken, maar met de uitvoering. Kennissen zetten een nieuw project op.  Het is een leuk idee, maar er is veel werk en hier zouden ze hulp bij kunnen gebruiken. Het is precies mijn straatje en het zijn leuke mensen. Mijn laatste optie is het starten van een eigen project. Klein en overzichtelijk beginnen, maar iets dat helemaal van mij is. Alle opties hebben verdere verkenning nodig voor ik daadwerkelijk een keuze kan maken. Maar het zit op de rails, en dat al na drie sessies!

“Waar wil je het verder over hebben?” vraagt Chungmei. Het is niet nodig om nog verder in te gaan op het werk, maar er is nog veel tijd over. Er komen wat koetjes en kalfjes langs, wat erg gezellig is, maar ik kan haar nuttiger gebruiken. Er is een onderwerp waar ik mee zit en dat is mijn zus. Vorige zomer is bij mijn zus een uitgezaaide fase van kanker geconstateerd. Ze heeft ruim vier maanden geleden de laatste chemo uit een kuur van acht gehad. Toch ligt ze nog steeds in het ziekenhuis. Haar lichaam is kapot, maar de artsen kunnen niet bepalen wat er precies mis is.

We beginnen te praten over mijn zus en hoe ik hierin sta. Het is zeer frustrerend om zo lang niet te weten wat er aan de hand is. Dit brengt veel stress met zich mee voor mijn familie en mij, maar nog meer voor mijn zus. Ze is al sinds augustus aan het vechten en laatste de tijd wordt het moeilijker om positief te blijven. Het doet me erg veel pijn om haar zo te zien, “en ik kan het niet aan om nog een zus te verliezen” hoor ik mezelf zeggen. Een onderwerp waar ik het niet graag over heb, omdat het nog veel pijn kan doen. Een kleine tien jaar geleden heeft mijn andere zus zelfmoord gepleegd. Dit is het vreselijkste wat ik ooit heb meegemaakt. Ondanks de verstreken tijd kan ik er nog erg emotioneel van worden. Door de situatie nu is de oude pijn weer goed voelbaar. Ik besluit dat dit de richting is voor een volgende sessie. Het blijft een beladen onderwerp, maar daarom goed om over te hebben.

Heb je ook behoefte aan een gesprek? Ga voor een introductiesessie!