Ouderschap: kleuters kennen geen facebookcultuur

IMG_3999

Kleuters zitten niet op facebook, maar kennen wel een dicht sociaal netwerkcultuur. Mijn kleuter maakt mijn leven een stuk socialer, niet met dagelijkse digitale updates, foto’s en likes, maar met real-live vriendjes en vriendinnetjes die spontaan of afgesproken over de vloer komen. De nadruk ligt wel op spontane speeldates, omdat ze puur en alleen afgaan op hun gevoel; met wie wil ik vandaag spelen?

Voor hun ‘facebook’ updates hebben ze geen computer nodig, maar alleen hun vaardigheid tot spreken. Zo zag mijn dochter vrienden van ons de klas in komen lopen met nog een aantal onbekende mensen met hun kinderen. Het was een vriendin die met haar dochters meeliep tijdens een rondleiding door de school. In plaats van aan al haar vrienden te vertellen dat zij de dochter van de vriendin kent, vertelde ze het direct aan de juf. Ook een update over nieuwe regenlaarzen wordt gedeeld in een kringgesprek op maandagochtend. Deze nieuwe ‘prinses Sophie’ regenlaarzen werden een aantal dagen in haar slaapkamer getoond aan twee vriendinnen. Nee, niet middels een levenloos fotootje op facebook, maar tastbaar; te voelen, te ruiken en te passen.

Laat ik ook even stil staan bij het real-live ‘liken’ van een ander; in haar geval een klasgenoot en/of vriendin. De ‘likes’ vliegen heen en weer door middel van dikke knuffels, een aai over het hoofd, hand in hand schaterlachend over het schoolplein, brullend van het lachen over de vloer en elkaar te helpen met het dragen van een tas wanneer de ander te moe is. Iemand aardig vinden en iets fijns voor een vriendin doen (en voor haarzelf!) is vragen of ik de favoriete maaltijd van haar vriendin wil klaarmaken. Samen smulden we er intens van; spaghetti bolognese.

Zoals ik al aangaf; mijn leven is sociaal rijker door haar speeldates. Door de speeldates kom ik aan mijn dagelijkse oudergeklets waarvoor ik niet achter facebook hoef te kruipen. Het contact met de ouders kleurt mijn beeld over hen in en dat maakt mijn dagelijkse tripje naar school een stuk levendiger. In groep 1 vonden de speeldates tussen klasgenoten al plaats, maar onze dochter was er nog niet klaar voor. Ze had tijd nodig om te ontladen van alle opgedane indrukken. Nu ze in groep 2 zit, heeft ze na schooltijd zoveel meer energie dan in het eerste jaar.

Een wereld van energieverschil waarvan ze in dit jaar de vruchten ervan plukt. Ik zie haar opleven van het sociale contact. Ze kan in haar sociale contacten haar speelse en vindingrijke energie kwijt. Ondertussen beseffen wij, de ouders, ons heel goed dat we elkaar helpen door deze speeldates te steunen. Die twee uurtjes extra om wat werk af te maken, huishoudelijke taken af te ronden of iets voor onszelf te doen, is mooi meegenomen. En nogmaals, de tastbare sociale netwerkcultuur buiten facebook maakt mijn leven een stuk gezelliger. Ik geef toe, ik geniet zeker van facebook, maar een fijne balans hierin te ervaren is heerlijk bevrijdend. Laten we hopen (of ernaartoe werken) dat onze kinderen dit fijne levendige echte sociale deel van het leven blijven voortzetten, ook op een leeftijd waarop ze onderdeel kunnen gaan uitmaken van facebook.

Advertenties

HSP: wat ik wil

couple

Onderstaande tekst heb ik ontvangen naar aanleiding van een workshop die ik in april 2015 had georganiseerd. Mensen konden een plek tijdens deze workshop bemachtigen door een motivatie tekst in te sturen. De dame die deze motivatie instuurde, is bij de workshop aanwezig geweest. 

Wat een leuke uitdaging. Vertellen over hoe ik mijn hooggevoeligheid ervaar.

Sinds wanneer weet je dat je hooggevoelig bent?
Hoe gevoelig ben jij?
Waar loop je tegenaan?
Wat zou je willen leren tijdens deze workshop?

Ik denk dat ik al jaren weet dat ik hooggevoelig ben. En nu meer snap dat ik mij als kind anders heb gevoeld. Ik voel veel van andere mensen. Te veel. En ik weet intuïtief vaak wat een ander nodig heeft, bedoelt en wat er niet wordt gezegd. Je stapt ergens een ruimte in en voelt dingen.

Ik loop aan tegen het te veel voelen van anderen. En wie ben ik. Wat is van mij. In relaties altijd aanvoelen wat een ander nodig heeft en dit zoveel mogelijk willen bieden. Maar waar ik? En op werkgebied wordt ik voor pittige taken gevraagd. Die doe ik, maar vaak voel ik dat het niet goed voelt. Maar ja, er moet brood op de plank. En dit put mij uit. Mensen die dit niet goed snappen. En in situaties voelen dat iets niet goed voelt. Maar dan met mijn verstand toch anders handelen…Ben jaren door mensen op een ander been gezet en heb daar te veel naar geluisterd. Heb daardoor contacten losgelaten of een afstand tot hen ingenomen. Ik wilde echt mijn eigen weg zoeken.

Zou zo graag iets willen neerzetten in mijn leven. Zeker nu ik 44 ben en mijn kinderwens uit mijn jeugd niet gerealiseerd is. En dat voelt wel oké. De verantwoordelijkheid lijkt mij erg groot. Ook iets waar ik voor weg loop. En ik heb al alle zeilen nodig om zelf overeind te blijven. En de juiste partner niet gevonden. Zou deze fase ook wel vorm willen geven, dat het oké is zo. Maar dat voelt het nog net niet helemaal.

De twijfel ik kan het vast wel en wil ik het nog. Het lijkt mij zo vermoeiend en ik heb echt tijd voor mijzelf nodig. Heb al zoveel jaren op de bank gezeten, wil nu in een leuke relatie genieten en leuke dingen doen. Maar zou dus wel iets anders willen neerzetten. Ik bedenk mij net dat het misschien wel zit in mijzelf vormgeven. Het hoeft niet gelijk groots en meeslepend te zijn zoals ik dacht. Voelt nu alsof ik met lege handen sta.

Wat ik zou willen leren:
Beter om te gaan met veel dingen. Zoals hierboven beschreven. En wat ik als last ervaar als talent/sterke kant te ervaren. Meer te voelen wat ik wel wil en er ook naar leer handelen. Ik vind het lastig om een gevoel te volgen dat ik niet begrijp. Maar ik heb geleerd dat de antwoorden dan nog volgen. Meer mijzelf af te grenzen. Mijn leven meer vorm te geven.

Note: Om bovenstaande bespreekbaar te maken tijdens een 1-op-1 sessie kun je gaan voor een introductiesessie van 1.5 uur. Klik hier voor meer informatie over deze introductiesessie. 

HSK: hoe laat ik mijn kind zichzelf zijn?


853883182_0983a1d31e_b

Photo credit: Ouxu Cheng

Het is een uitdaging om kinderen op te voeden. Kinderen zijn altijd in beweging en vragen je aandacht en energie voor de volle 100%. Ze slaan alles op wat ze zien, ze zijn leergierig, willen altijd spelen en zijn vrij in hun denken en handelen waardoor ze altijd gaan voor wat ze willen. Wat ik aan mijn dochter heb gemerkt, is dat ze niet wilt worden getest. ‘Tel eens tot tien in het Chinees.’ Als antwoord kreeg ik een hoofd dat “nee” schudde en ogen die wegkeken. De enkele keren dat ze op aanvraag bijvoorbeeld het alfabet opnoemde, was omdat de vraag op een speelse en lichte manier werd gesteld. Zij voelde dat ze het niet hoefde te doen, waardoor ze er voor koos om het wel te doen. Het is een continue uitdaging voor de directe opvoeder in de vorm van ouders, familie, kinderleidsters en docenten om naar het kind te luisteren en een omgeving te creëren waarin de kinderen kunnen floreren.

In het kader van het thema ‘Opvoeden van hoog sensitieve kinderen’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie kreeg ik van een moeder de vraag binnen hoe ze haar kind zichzelf kan laten zijn. ‘Een belangrijk thema is dat ze slim is, ze is haar leeftijd vooruit. Ze ziet en weet heel veel, voelt ook heel veel. Denkt over dingen na waar ze, in mijn ogen, nog niet over na hoeft te denken. Voor mij is ze een vijfjarige, een kleuter. Hoe laat ik haar zichzelf zijn? De dingen op haar manier doen? Hoe laat ik haar haar eigen weg gaan wat betreft sociale contacten; de kinderen, mensen uitkiezen die er voor haar toe doen. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet teveel overal bovenop zit?’

Wat mij opvalt in haar vraagstelling is dat ze weet dat haar dochter slim is. Dit vertelt mij dat ze haar dochter de ruimte heeft gegeven om aan haar terug te geven dat ze veel weet. Dat is al een enorm pluspunt in hoe ze haar dochter benadert. Ik wil je op het hart drukken dat ze niet haar leeftijd vooruit is. Ze is zoals ze is; nieuwsgierig, invoelend, bewust en in relatie tot alles om haar heen. Eigenlijk doe je het als ouder al heel goed, omdat je al deze karaktereigenschappen hebt opgemerkt. Het enige wat je mag laten gaan, is die belemmerende gedachte dat ze haar leeftijd vooruit is. Verder kun je haar de dingen op haar manier laten doen door werkelijk te blijven luisteren naar haar behoeften. Als ze liever met de hond wil spelen dan bij een vriendje thuis, respecteer dit dan in plaats van haar op andere gedachten proberen te brengen.

Een andere vraag die ik binnen kreeg, gaat over het thema tijdsbesef. ‘Mijn dochter heeft totaal geen besef van tijd. Ze is drie jaar en vijf maanden, het is misschien ook de leeftijd. Voorbeeld tijdens het avondritueel. Natuurlijk heeft ze geen belang bij tandenpoetsen, maar een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” haalt niks uit, dat komt gewoon niet binnen. Ze kan er geen link in leggen. Zoals alle peuters verliest ze zich graag in van alles onderweg naar schoenen aandoen (als we weg moeten), maar een opmerking dat als we erg langzaam zijn, we niet meer hoeven te gaan, omdat dan de kindjes al weg zijn, heeft geen zin. Weggaan duurt echt tot een uur met haar, als ik geen politieagent wil zijn. Ze heeft ook geen idee dat als ze de televisie uitzet, het programma niet op haar wacht.’

Kinderen gaan op in het moment. Ze zijn altijd aan het spelen en hebben inderdaad niet door dat ze ergens op tijd moeten zijn. Een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” heeft geen zin, omdat je hiermee het thema “tijd” aan het kind oplegt, terwijl het kind in zijn hele wezen los staat van de tijd. Wat je als ouder wel kunt doen, is de tijd zelf in de gaten te houden. Hierdoor hou je het managen van de tijd zelf in de hand. Jij weet dat je over een half uur de deur uit wilt. Bovendien weet je dat het interacteren met je kind om de jas, de schoenen en benodigde andere spullen aan te doen en mee te nemen misschien wel twintig minuten duurt. Wees dan voorbereid door zelf op tijd actie te nemen zonder iets over de tijd te zeggen tegen je kind. Je kind voelt de onderliggende stress en weet niet zo goed wat hij hiermee aan moet. Een bijkomend voordeel van het zelf bijhouden van de tijd is dat je geen politieagent hoeft spelen, omdat je op voorhand alles incalculeert en uitvoert.

Als je hebt ervaren dat iets niet werkt, is het handig om het helemaal uit je opvoedsysteem te schrappen. Hiermee doel ik op het opleggen van het thema “tijd” aan het kind in combinatie met angstdenken “als we erg langzaam zijn, hoeven we niet meer te gaan, omdat de kindjes weg zullen zijn”. Deze formulering wordt gedragen door stress en haast. Door regelmatig deze energie uit te dragen richting je kind zal hij juist in situaties waarin je iets van hem wilt, verstarren en niet meewerken. Dus om weer terug te komen bij de tip; begin zelf op tijd, wees rustig en verban tijd- en angstdenken in de communicatie met je kind.

Lees ook: HSK: driftbuien, pijn en angst voor de dood 

Internetdaten: shoppen naar een relatie!

Mijn collega deed het en zei: jij moet dit ook gaan doen. Ik had geen zin. Ik maakte mijn profiel en de eerste week was het raak. Na de eerste week wilde ik er wat luchtiger mee om gaan. Niet te snel verwachten dat je iemand tegenkomt. Op zich is het wel leuk. Je maakt je wereld wat groter. Mijn collega noemt het een snoepjeswinkel. Zij is nu wel aan het daten, maar ze heeft er nog niet iemand aan overgehouden. Ze is er een tijdje mee gestopt en nu is zij weer bezig. Als je er intensief mee bezig bent, lijkt het best een verslaving. Wanneer je begint, zit je zo 2 tot 3 uur achter internet om te shoppen. Laatst had ik gelezen dat het slagingspercentage maar iets van 2% is. Je hebt gratis leden en betalende leden. Als je gratis lid bent, kan je geen mailtjes sturen. Je betaalt 40 euro per 3 maanden om actief contacten te leggen via de mail. Als gratis lid mag je maar een beperkt aantal profielen bekijken. Wanneer je betaald, kan je onbeperkt profielen bekijken. Je mag officieel niet je telefoonnummer en mailadres erop zetten. Het is tegelijkertijd een bescherming naar jezelf.

Uit een Love Interview, afgenomen in 2008.

Life Coaching: hoe verloopt een coachingstraject?

Liefde

Persoonlijke doelstellingen

Een coachingstraject start met het vastleggen van de persoonlijke doelstellingen. Waar wil je de komende tijd aan werken? Hieronder lees je twee voorbeelden:

1. Ik wil mij beter voelen in lijf en hoofd: sporten, lichter denken, zelfverzekerdheid
2. Ik wil vertrouwen op mijn intuitie
3. Ik wil meer sociale contacten
————————————————————————————————————————————
1. Ik wil makkelijk keuzes kunnen maken (kiezen voor mezelf wanneer dit nodig is)
2. Ik wil flexibeler zijn bij onvoorziene situaties
3. Ik wil positief in het leven staan

Structuur van een sessie
Een sessie duurt 1 uur. De eerste 15 tot 20 minuten zijn we voornamelijk met elkaar in gesprek. Als coach werk ik met datgene wat er nu speelt. Wat zit je het meeste dwars van de afgelopen week? Is het iets wat voorgevallen is op je werk, binnen je prive leven of ergens anders? Waar ben je tegenaan gelopen? Zodra je begint te vertellen, begint het bij mij te dagen onder welke persoonlijke doelstelling het verhaal valt. Ik hou op deze manier de grote lijnen in de gaten.

Vaak wordt een hoofd doelstelling zoals ‘Ik wil positief in het leven staan’ meer concreet door de verhalen die je aan mij vertelt. Samen komen we erachter wat jouw subdoelstellingen zullen zijn. Voorbeelden hiervan zijn: ‘Ik wil mij richten op positief ingestelde mensen’ of ‘Ik wil meer genieten van het moment’. Doordat het concreet wordt, wordt het veel makkelijker om hier actiepunten aan te gaan verbinden.

Coachingtechnieken
Na de eerste 15 tot 20 minuten heb ik een duidelijk beeld van waar we ons tijdens de sessie op kunnen focussen en dan kan het echte begeleidingswerk gaan beginnen. De coachingtechnieken die ik beheers zijn counselling, Neuro Linguistisch Programmeren op Masterniveau, Sociaal Panorama op basis van NLP (heeft veel weg van Familie Opstellingen) en Provocatieve Coaching. Afhankelijk van waar je tegenaan loopt, de belemmerende gedachte of een negatieve emotie breng ik met een van deze technieken in kaart hoe je hiermee om kunt gaan.

Huiswerk
Om je tijdens het coachingstraject actief aan het werk te houden, werk ik met het geven van huiswerk. Het huiswerk kan van mij komen, gebaseerd op wat mij tijdens de sessie is opgevallen of ik stel de vraag aan jou: ‘Wat voor huiswerk wil je jezelf meegeven? Het type huiswerk varieert van schrijfopdrachten, doe -opdrachten tot licht tot zeer creatieve opdrachten. (afhankelijk van wat bij jou past)

Evaluatie
Evaluatie over in hoeverre je jouw persoonlijke doelstellingen hebt gehaald, vindt regelmatig plaats. Bij het coachingstraject Mental Change vindt de evaluatie plaats na 5 sessies. Wanneer je gaat voor coachingstraject Drives into action zijn er twee evaluatie momenten. Na afloop van het gevolgde coachingstraject ontvang je een coachingverslag die je op je gemak kunt doorlezen. Hierna geef je aan of je zelfstandig verder wilt gaan of dat je verder gecoacht wilt worden.

Wat ik ook als ‘evaluatie’ zie, is de spontane feedback die ik gedurende de sessies van de coachee krijg. Feedback in de vorm van het verkrijgen van inzichten, gedachten- en gevoelsveranderingen.

Alvorens te kiezen voor een coachingtraject kun je door middel van een introductiesessie ervaren wat coaching jou op kan leveren. Boek hier je introductiesessie! 

Professioneel netwerken: Begin met een Praatje!

Het hebben van een professioneel netwerk is iets waar je als carrière vrouw of man veel aan kunt hebben. Door gewoon te beginnen met een praatje kun je je netwerk snel uitbreiden.

Veel voordelen
Een professioneel netwerk heeft vele voordelen: op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen op jouw vakgebied, weten wat er op de arbeidsmarkt speelt en de juiste tip of connectie die een volgende baan oplevert.

Online zakelijke netwerken: Linkedin, Plaxo, Xing
Zit jij al op een van de online zakelijke netwerken? Het traditionele netwerken op een event, congres of andersoortige bijeenkomst is uitgebreid met diverse virtuele netwerken. Het virtuele netwerk waar jij voor kiest is een praktische methode om altijd toegang te hebben tot jouw contacten. Het biedt je ook de mogelijkheden om regelmatig in contact te zijn met je netwerk. Een netwerkt werkt wanneer je jouw contacten kent en weet waar ze mee bezig zijn.

Lees het volledige artikel op soChicken!

Professioneel netwerken: het kan ook leuk en gezellig zijn!

Gisteren was ik op de Nieuwjaarsbijeenkomst 2009 ‘De kracht van de ‘kleine’ ondernemer van de Kamer van Koophandel Amsterdam. Onderweg in de trein was ik een artikel in het Tijdschrift voor Coaching aan het lezen. Het heette: ‘Het onbewuste als basis voor een zinvolle ontmoeting’. Het artikel las ik precies op het juiste moment. Gevoelens en gedachten van moeheid en wat zenuwen raasden door me heen en ik begon er ietwat tegenop te kijken om bij de nieuwjaarsbijeenkomst aanwezig te zijn. Normaal heb ik het in gezelschap super naar mijn zin, maar desondanks kon ik de volgende gedachte niet onderdrukken: ‘Ik lijk wel gek! Waarom ga ik in mijn eentje helemaal naar Amsterdam om mensen te ontmoeten? En het is notabene een bijeenkomst waar 1100 mensen aanwezig zullen zijn.  

Het geluk wilde dat ik het volgende stuk las: ‘Als je je overgeeft aan de ontmoeting, dan gaat het gesprek soms over andere onderwerpen dan het doel lijkt te rechtvaardigen. Immers, de ontmoeting zelf bepaalt de richting en stroom van het gesprek. Durf je dan toe te geven aan dat wat zich aandient? Durf je erop te vertrouwen dat het -op soms ongrijpbare wijze -kan bijdragen aan het doel? En hoe belangrijk blijft het doel doel als je beiden ervaart dat de ontmoeting wezenlijk is, ontroert en verbindend werkt (naar jezelf en elkaar)?’

Prachtig stuk! Het stuk herinnerde mij aan een eerdere ontmoeting bij een netwerkbijeenkomst. Ik had namelijk een geweldig gesprek gehad met een vrouw over hoe mannen en vrouwen elkaar zien, over familie perikelen, over opvoeding, over culturele achtergrond. Over van alles en nog wat en we hadden heel wat afgelachen. Na het gesprek zei ze: ik bel je in januari voor een gesprek. Goh, mijn eerste professionele netwerkbijeenkomst en het ging als een speer. Ontmoeten, het gezellig hebben en een afspraak eraan overhouden. Ja, zo gaat dat, professioneel netwerken, maar dit was op kleine schaal. Z’on 30 mensen bij elkaar is voor mij te overzien, maar 1100?!! Ik wist het niet, maar het stukje uit het artikel en de herinnering aan het goede gesprek gaf mij de moed en rust om gewoon te gaan en te zijn. Ja, aanwezig zijn en jezelf zijn. De avond verliep prima. Ik had het naar mijn zin.

Kortom, ik heb het enorm gezellig gehad en interessante contacten opgedaan. Waar maakte ik mij in hemelsnaam druk over?