Lezing HSP, depressie en woede en introductie rebirthing

IMG_3943

Tijdens deze lezing wil ik het verband tussen hooggevoeligheid, depressie en woede met je delen. Mijn verhaal is gebaseerd op de werkervaring die ik heb opgedaan bij het begeleiden van mensen die kampen met een laag energieniveau, depressie en het zich niet volledig bewust zijn van de woede die in hen raast.

Ken je het boek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ al? Je kunt het bestellen op deze link: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/eboek-ben-je-boos-dan-mag-dat/. De lezing bouwt voort op wat ik na het uitbrengen van dit boek in februari 2014 aan werkervaring heb opgedaan. (Je kan natuurlijk ook komen als je het boek niet hebt gelezen.)

Na de lezing en de vragenronde zal ik je introduceren tot een ademhalingstechniek die ik in mijn praktijk toepas om emotionele en fysieke stress, oftewel trauma’s, te verwerken. Ik laat je ademen en ervaren hoe je in contact komt met je lichaam. Hierna is er ruimte om nog vragen te stellen.

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Datum: woensdag 11 juli 2018
Locatie: Het Kleine Loo 364 in Den Haag
Tijd: 19.00 tot 20.30 uur
Aantal deelnemers: +/- 4 personen.
Parkeren op Het Kleine Loo is gratis.

Aanmelden kan tot en met maandag 18 juni. Aanmelden doe je in 2 stappen:

1. Deelnametarief: 15 euro, boek je plek door hier door te klikken. Je kunt voor meerdere personen in één keer boeken door het aantal personen op te geven

2. E-mail je naam of namen, de datum en het evenement waarvoor je je opgeeft door naar mij op chungmei@orchidoflife.nl

Let op: geen ticket verkoop aan de deur.

Hartelijke groet,
Chungmei

HSP Coach & Rebirther
Website: http://www.orchidoflife.nl

Advertenties

HSP Coaching: de kop is eraf

20246420_1188224557955903_5683317620411989451_n

Vanochtend kreeg ik een belletje: ‘Ik voel me niet lekker, ben misselijk en kan niet naar Den Haag komen voor de introductiesessie.’ Ik haalde haar over: dat je emotioneel niet lekker in je vel zit kan ertoe hebben geleid dat jij je nu fysiek ellendig voelt. Het is juist een uitgelezen kans om je emoties met mij te delen. Je kan nu wel wat ondersteuning gebruiken. Uiteindelijk spraken we elkaar via FaceTime. Ze hoefde maar één keer weg te lopen, omdat ze zich misselijk voelde. Verder voelde het als een enorme overwinning om het gesprek te hebben gehad. De kop is eraf.

Na het ondergaan van bijna drie burn outs en vele vormen van therapieën kwam ze bij mij terecht. Ze wil nu gaan voor verandering dat beklijft. Inmiddels kent ze zichzelf heel erg goed. Ze weet ook dat ze, zelfs wanneer ze wordt begeleid, een bepaalde gereserveerdheid behoudt. Dat zijn haar angsten. Ze durft zich niet helemaal te geven. Maar die intentie heeft ze bij mij wel. Ze wil zich openen. Ze wil die beerput opentrekken, ook al vindt ze het doodeng. Ze heeft het al jarenlang proberen te verstoppen of ervoor proberen te vluchten. Het kan zo niet langer meer.

Ze wil genieten van het leven. Ze wil niet alleen maar erover lezen dat het kan, dat je je levendig en stralend kunt voelen vanuit je innerlijke kracht. 

Met deze sessie wilt ze voor eens en altijd zichzelf leren omarmen. Spreken over weggepest worden bij verschillende werkgevers, zich klein en angstig voelen in het leven en niet open kunnen staan voor intimiteit in haar liefdesrelatie zijn geen alledaagse gespreksonderwerpen. Ik zag een getinte vrouw voor me, net de vijftig gepasseerd, maar lijkt veel jonger. Mijn eerste gevoel bij haar huidskleur was dat ze van Indische afkomst is, daarna dacht ik dat Moluks ook een optie was. Terwijl ze vertelde over het ondergaan van pesten op het werk en hoe ze niet in staat was iets van een weerwoord over haar lippen te krijgen, na diverse directe aanvallen over haar functioneren, dacht ik het weer: als haar culturele afkomst Indisch is zou dat heel veel verklaren.

En dat klopte: ze draagt de pijn met zich mee van haar ouders die door de oorlog in Nederlands-Indië waren getraumatiseerd.

Wat ik vooral heel erg fijn en bijzonder vond van deze sessie is dat dit contact ervoor zorgde dat ik met je wil delen dat ik een gedegen ervaring heb opgebouwd in het begeleiden van mensen met een Indische afkomst. Gebaseerd op haar verhaal en andere Indische verhalen uit mijn praktijk koppelde ik een aantal inzichten aan haar terug. Het kwam binnen, de tranen rolden over haar wangen. Hoewel het proces van emotionele ontwikkeling de emotionele en fysieke pijn naar de oppervlakte zal brengen, gaan we enthousiast en met goede moed aan de slag.

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Ouderschap: op de fiets doen alsof hij autorijdt

Dían is nu 17 maanden. Hij leert zichzelf zoveel, ik hou het niet meer bij. Met deze blog zet ik even alles op een rijtje wat mij vooral de afgelopen week en de weken ervoor is opgevallen.

Over Dian en zijn blauwe beker; ik vroeg aan hem waar zijn blauwe beker was, terwijl we in de woonkamer stonden. Met rappe passen liep hij naar de keuken, schoof een aantal potten in de voorraadkast opzij en jawel, daar stond de blauwe beker. Ik sta er versteld van hoeveel hij begrijpt. Hij begrijpt alles wat we tegen hem zeggen.

Onze nieuwsgierige jongen is een klimmer. Hij klom laatst op de eetkamerstoel en sindsdien klimt hij vanaf de eetkamerstoel op de eettafel. Hij gaat graag naar buiten, schoenen aan en hupsakee. Hij eet het liefste zelf waardoor hij alles onder knoeit. Met dit warme weer is het des te makkelijker om hem dan maar even uit te kleden, zodat hij vrijuit een nectarine kan eten en zelfs zijn haar kan ondersmeren.

Dían heeft overal geluidjes voor, maar de enige woorden die hij tot nu toe heeft gesproken zijn “mama”, “bobo” en “opa”. Opa Willem was natuurlijk heel trots en wij (Amé, ik en oma Hetty) waren er helemaal stil van. Hij pakte het bierglas van opa op en zei heel bewust “opa”.

Hij speelt graag met Amé. En het zijn de spelletjes die Amé verzint. Zij staat op knieën en handen en hij gaat op haar zitten. Of zij staat en hij houdt haar kleren vast en loopt achter haar aan. Als Amé bij mij op schoot zit is hij het er niet mee eens. Dan gaat hij wijzen en schreeuwen. Als hij “melkie melkie” wilt en Amé is bij mij in de buurt krijgt ze een klap.

Hij probeert zijn sokken en broek zelf aan te doen. Hij pakt Amé tassen en brengt het hengsel over zijn hoofd en tilt het weer over zijn hoofd om zich ervan te ontdoen. Amé deed kattenbrok (paardje rijden op schoot) met Arnold en Dían vond dat heel erg leuk. Hij wilde het ook.

Dían pakte voering uit koekiemonster en ging in de hoek bij de router zitten. Hij had de voering in beide handen en ging op mierenjacht. Hij boog zijn hoofd voorover om de mieren te spotten. Ik vertelde dit verhaal aan Arnold en Dían stond erbij. Daarna liep ik naar de woonkamer en zag hoe hij wederom voering uit koekiemonster aan het pakken was. Hij reageerde op het verhaal dat ik aan Arnold vertelde.

In de speeltuin laat hij goed van zich horen. Waar hij een paar maanden geleden over zich heen liet lopen, maakt hij nu duidelijk wat hem niet zint. Het zint hem niet als een andere jongen (+/- 6 jaar) achter het stuur kruipt van een jeep waar hij had gezeten. Ook als een meisje van 2 jaar op een rode race auto gaat zitten, laat hij van zich horen. Zij stapte eraf en hij kroop weer achter het stuur.

Pasgeleden klom hij op een plastic mini-glijbaan toen ik het niet in de gaten had. Ik zag nog net op tijd dat hij eraf gleed met een grote glimlach op zijn gezicht. Ook klom hij een keer op de bank en van de bank op een kinderstoel. En sinds hij klimt, draagt hij een kruk met zich mee van kamer naar kamer om op ontdekkingstocht te gaan.

Hij is gefascineerd door iphones, laptops, steps, fietsen en andere nieuwigheden. In zijn kinderzitje op de fiets met zijn handen op zijn stuurtje deed hij alsof hij auto aan het rijden was.

Overigens is hij supersociaal. Op zaterdag 24 juni zaten we in de trein van Rotterdam naar Den Haag. Hij maakte contact met een jongedame die een trekkoffer tussen haar benen had geklemd. Hij stond naast haar, hield zijn hoofd schuin en maakte oogcontact. Zij lachte terug. Vervolgens liep hij weg en kwam snel terug, hij voelde zich aangemoedigd om het contact uit te bouwen.

Drie grote vlotte mannen stonden in dezelfde ruimte met een blikje bier in hun handen. Zij waren onderweg naar Night At The Park in Den Haag. Dían zette de volgende stap, hij maakte fysiek contact door zijn rechterhand op de koffer te plaatsen. Zij demonstreerde hoe het handvat werkte. Het volgende moment zag ik zijn linkerhand rusten op haar been. De gesprekken tussen de drie mannen verstomden, zij keken toe hoe de grote baas (haha, onze charmante zoon) het contact maakte wat zij vermoedelijk graag met haar hadden willen maken.

Zie hier, van kinderen kunnen we hartstikke veel leren. Vooral in het maken van een fijn en authentiek contact in het moment. Wat een avontuur om deze dappere jongen te begeleiden in zijn leven. Ik ben benieuwd wat hij nog allemaal gaat uitspoken.

HSK: ik wist niet dat het bestond

fullsizerender

Dían zit in zijn slaapzak op de vloer te spelen. Ik wil even tikken. Ik wil mijn hoofd legen, mijn hart legen. De afgelopen dagen voelen aan als een rollercoaster. Een rollercoaster van emoties, pieken en dalen komen voorbij, terwijl het is veroorzaakt door één enorme piek. Ik voel pure blijheid door mij heen stromen. Ons besluit om Amé naar een andere school te laten gaan doet ons allen goed. Wij hebben gehuild van blijdschap en opluchting, er is een grote stressfactor van Amé’s schouders gevallen. De stressfactor is haar huidige school. (Montessori onderwijs) In de blog ‘HSK: omgaan met de energie in de klas’ lees je wat we eerder hebben ondernomen om haar worstelingen op te vangen.

Sinds afgelopen zondagochtend ervaren we onze dochter weer als de persoon die ze is. Ze is blij, ze neemt initiatief en hoe ironisch ook, ze gaat blij naar school, wetende dat ze naar een andere school gaat. En niet zomaar een andere school, we keken met zijn allen naar de promo video van De Vrije Ruimte in Den Haag. Ik zag diepe blijdschap van haar gezicht afstralen. Ik schoot in tranen, terwijl ik de avond ervoor nog dacht dat wij als ouders nog meer ons best kunnen doen om ervoor te zorgen, zodat Amé het naar haar zin heeft op haar huidige school.

Haar blijdschap was mijn antwoord. De Vrije Ruimte is het antwoord op onderwijs dat naadloos aansluit op haar speel- en leerbehoefte. Vooral de behoefte om te spelen. Continue te spelen. Dezelfde zondag was een goede vriend bij ons op bezoek. Hij is meester op een basisschool in de Bijlmer in Amsterdam. Hij merkte op dat de cirkel rond is. Eén van de laatste keren dat we hem zagen was vijf jaar geleden. We zaten precies zo, op de vloer in de woonkamer, maar dan in een ander huis over het onderwijs te praten. We spraken onder andere over De Vrije Ruimte waar hij stage liep. Wij waren toendertijd met onze 1-jarige Amé naar een open dag van deze school geweest. We vonden het een fijne school, maar blijkbaar was deze school aan onze aandacht ontsnapt op het moment dat we haar aanmeldde op de huidige school.

Op de huidige school kan ze haar ei niet kwijt. Sinds september komt ze dagelijks leeggezogen thuis. Ze is door en door moe en neemt negatieve energie mee naar huis. Een goede vriendin herinnerde mij eraan dat Amé op 1 jarige leeftijd al sprak met twee of drie woorden. Ja, ze leert snel, ze kan zoveel meer dan wat er op haar huidige school wordt aangeboden. Ze leest als een trein. Als ze een stuk een aantal keren achter elkaar leest, kan ze het daarna reciteren. Ze leert mee wanneer de juf een lesje schrijven geeft aan groep 4. Trots komt ze thuis met dat ze het woord “dag” aan elkaar kan schrijven. Ze vindt het vervelend als kinderen de rust verstoren. Ze vindt het erg als kinderen elkaar pesten en leugens vertellen.

De filosofie van De Vrije Ruimte sluit ook naadloos aan op hoe wij Amé aan het opvoeden zijn. In de woorden van De Vrije Ruimte: “Al spelend leer je. Al luisterend en kijkend leer je, al doende leer je, de hele dag door, onbewust en bewust. Leerlingen zijn verantwoordelijk voor hun eigen leerweg: zij bepalen zelf wat ze willen leren, hoe, wanneer en met wie. Ze stellen hun eigen vragen en zorgen zelf dat ze antwoord krijgen. Wie ergens les in wil of hulp nodig heeft, kan altijd op een docent of ander kind afstappen. Leren gebeurt de hele dag vanuit eigen motivatie en nieuwsgierigheid.” Vanaf kleins af aan doet ze mee in het huishouden. Ze kneedde deeg voor koekjes, pizza en brood. Groenten sneed ze met een scherp mes. Wij gaven haar het vertrouwen dat ze heel veel zelf kan. En haar mening telde; was het te druk op een feestje en wilde ze zich in een andere kamer terugtrekken, kwamen we haar tegemoet in haar behoeften. We leerden haar te spreken over wat ze voelde. Op deze school telt haar stem. Wat zal dat een verademing voor haar en ons zijn.

Onze zondag werd afgesloten met een inspirerende ontmoeting. Een man die Arnold en ik afzonderlijk van elkaar vaker in de wijk waren tegengekomen. Dit keer was hij met zijn zwager en hun kinderen. Hij zag Arnold met losse handen een wiebelende brug oversteken. Dat probeerde hij ook met zijn nette herenschoenen. Dat was lachen. Het was toch niet zijn ding. Ik kwam hem een keer tegen toen hij samen met zijn zoon aan het uitvogelen was hoe de dj tafel in onze wijk werkte. We raakten in gesprek. We bleken vlak bij elkaar te wonen. De Vrije School kwam aan bod. Ze maken deel uit van een familie van docenten op de Vrije School. Authentiek contact in de wijk.

Zo fijn dat alles moeiteloos bij elkaar kwam; ons besluit, spreken van een goede vriend na jaren, ontmoeten van mooie mensen en een hele blije dochter. Uitzinnig van vreugde riep ze uit: “Ik wist niet dat het bestond. Een school waar ik mag doen wat ik wil en er zijn trampolines.”

Een week na ons besluit kon Amé al terecht voor een kijkdag. Na deze kijkdag schreef Arnold een verhaal over de positieve effecten van deze school op onze dochter. En dit al na één dag! Lees dit verhaaltje over Vrijheid…

HSP: nu snap ik het eindelijk


Sinds ik aan de slag ben als life coach voor hooggevoelige personen heb ik vele mensen gesproken die hun hooggevoelige zelf bevestigd zagen in mijn werk. Ik sprak hen tijdens de workshops en lezingen die ik gaf en de 1-op-1 sessies die ik begeleid vanuit mijn coachingpraktijk in Den Haag.

De reacties tijdens de groepsbijeenkomsten liepen uiteen van het zeer sceptische ‘ik weet het niet hoor’ tot aan ‘ja, dit ben ik, ik heb het altijd al geweten’. En zoals we weten: er is een groot verschil tussen iets “weten” en iets “voelen”.

Ik herinner mij een dame tijdens een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Amsterdam. Op het werk liep ze over, maar ging door, terwijl ze aan het verzuipen was. Ze twijfelde of deze workshop haar zou kunnen bieden wat ze nodig had. Eigenlijk was haar eerste vraag: ben ik hooggevoelig? Tegen driekwart van de workshop deelde ze een anekdote en de deelnemers hingen aan haar lippen. Ze was in Parijs met haar vriend. De drukte van de toeristische plekjes zorgden ervoor dat ze zichzelf excuseerde bij haar vriend en zich ging opladen aan een veld bloemen! Ook gingen ze elke middag terug naar het hotel om te rusten. De bevestiging van haar hooggevoelige zelf was voelbaar door middel van de non-verbale blikken die de deelnemers richting haar uitstraalden. Alleen zij was nog niet overtuigd. Het was duidelijk. Haar hoofd zat in de weg. Het ongeloof dat in haar leefde was nog steeds sterker dan de acceptatie van het nu.

Haar scepticisme werd gedeeld door een kleinere groep mensen die op mijn workshops en lezingen afkwamen. Het gros herkende zich in mijn verhaal en de verhalen die werden gedeeld. Door het delen van persoonlijke verhalen werden de deelnemers bevestigd in hun “zijn”. Dat is de kracht van een groep, beter gezegd; van een groep gelijkgestemden. Bij vele personen werd het “weten” dat ze hooggevoelig zijn getransformeerd in het “voelen” dat ze hooggevoelig zijn. Dit gevoelsmatige inzicht maakt het verschil tussen “altijd twijfelen aan jezelf” en “voelen wie je bent”. Dit verschil verhoogt je levenskwaliteit.

In mei 2015 begon ik met het geven van lezingen over hooggevoeligheid en relaties en de link tussen hooggevoeligheid, depressie en woede. Van tevoren stond ik niet stil bij de impact die een lezing over deze onderwerpen op de deelnemers zou hebben. Ik sta vaak in de doe-stand in plaats van de denk-stand. Na de diverse lezingen werd mijn hand geschud door hooggevoelige personen die deelden dat ze tijdens het luisteren aldoor hadden gehuild van herkenning. Of ze deelden in luttele seconde hun meest intieme roerselen en/of trauma’s. Ook reageerden ze enthousiast met dat ze mensen uit hun nabije omgeving zouden attenderen op mijn werk. Wist ik in de zomer van 2011 dat ik mij zou ontwikkelen tot de life coach voor hooggevoeligen die ik nu ben? Nee. Ik voelde dat ik mij moest positoneren als life coach voor HSPers. Vervolgens ben ik elke dag gaan doen waar mijn hart en ziel naar uitgaat. Hierdoor ging het groeien.

Mijn gevoel groeide onder andere uit tot een inspirerend, fijn, boeiend en levend platform; de facebookpagina ‘Hooggevoeligheid en intuïtie’. Hoewel mijn motivatie om hooggevoeligheid in al haar facetten onder de aandacht te brengen intrinsiek is, ben ik blij met alle positieve reacties die ik ontvang. Het doet mij goed dat mensen zich gesteund en bekrachtigd voelen door mijn werk. Na het delen van de HSP comment ‘Ik weet al jaren dat ik gevoelig bent maar HSP is nooit benoemd geweest door er nu meer over te lezen op o.a. jouw blog en deze workshop zijn er weer stukjes op de (andere) plaats gevallen. Zo dacht ik altijd b.v. dat ik drukke verjaardagen meed omdat ik bang was voor andere mensen (ik ben vroeger gepest) die angsten liggen inmiddels wel in het verleden maar toch heb ik de behoefte om verjaardagen en recepties te vermijden. Nu weet ik dat het komt doordat ik alle energieën op pak en slecht tegen al dat geroezemoes kan en dat dit mij uit put’, ontving ik de volgende reacties:

‘Nu snap ik ook eindelijk waarom ik doodongelukkig wordt van het idee een groot feest te moeten geven, niet naar grote bijeenkomsten wil of kan, stemmingen aanvoel en mijn intuïtie me niet bedriegt als ik voel dat er over me gepraat wordt, lawaai-overgevoelig en sommige geuren niet kan verdragen…’ ~ Marianne

‘Ik heb vorige week een “kei gezellig bedrijfsuitje” laten varen. Niet alleen vanwege dat ik nog heeeeeelemaal met het OV terug naar Brabant moest rijden, maar ik had ook totáál geen trek in hyperactieve Race Eendjes (het was een avondje karten + Escape Room… tot 22 uur. En ik slaap meestal rond 21:30 …). Wat ik die dag dan wél heb gedaan? Boodschappen gedaan. Ik doe dat toch liever, hoe stom het ook klinkt 😀 . Weliswaar op een HSP-vriendelijk moment dat ik niet omver word gereden door tig mede-boodschappers. Nee, nu ik steeds ouder word en meer van mijzelf ontdek (puzzelstukjes die op z’n plek vallen), kan ik minder “verdragen”, maar heb ik ook steeds meer de assertiviteit om gewoon “Hell no 😡 ” te roepen, als iets me te veel uitput. Wellicht heeft mijn “being an Introvert” hier ook een aandeel aan.’ ~ Gretchen

‘Zeker herkenbaar. Ik werd echt heel erg chagrijnig van al die irritant overdreven aanwezige lui op feestjes e.d. En op verjaardagen heb ik me altijd al een observator gevoeld. Maar nu ik weet dat ik hsp ben heb ik het idee dat ik al die drukte van anderen meer langs me heen kan laten glijden. Of ik een duidelijke grens heb tot aan waar hun energie komt en niet verder. Dan luister ik gewoon naar alle gesprekken en slinger soms eens een gevatte opmerking er tussendoor. 😉 En pas als ik ook echt een gesprek aan ga komt de energie van een ander bij mij terecht. Ben haast nieuwsgierig of die ‘cocon’ ook werkt op drukkere feestjes…’ ~ Dorien

Nogmaals dank voor jullie reacties! De facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie leeft door jou! Door de interactie tussen de hooggevoeligen personen die zich openstellen voor de mede-HSPer.

Life Coaching: wat is de impact van de sessies?

11760309_702020683242962_4156499211816570782_n

 

Onderstaande vraag ontving ik per e-mail. Bij deze wil ik de antwoorden op de vragen met jou delen. Misschien zit jij ook wel met deze vragen.

Ik ben erg benieuwd naar hoe een coachingtraject bij verloopt. Hoeveel sessies je nodig hebt. Hoeveel tijd er tussen de sessies zit en wat deze met je doen. Ben je echt een poosje leeg en van de kaart of krijg je juist gelijk weer energie omdat je aan het genezen/bevrijden bent?

Hoe het in zijn werk gaat

Tijdens een eerste coachingtraject van 5 sessies spreken we één keer per week of één keer in de twee weken met elkaar af. Na een sessie ontvang je een e-mail van mij met een kort verslag van de sessie, huiswerk en bevestiging van onze volgende afspraak. Het huiswerk kan inhouden dat je een reflectieverslag schrijft over hoe je de sessie hebt ervaren en hoe de sessie de dagen erna bij je is geland. Dit betekent dat jouw emotionele ontwikkeling na de sessie actief doorgaat. Tijdens elke sessie vertel je mij over je pieken en je dalen, je successen en je falen en gebaseerd op je verhaal gaan we aan de slag met zittende, staande of liggende oefeningen om het emotionele proces te stimuleren; de blokkades te doorvoelen.

Hoeveel sessies heb ik nodig

Voor hoeveel sessies je wilt gaan, is helemaal afhankelijk van jouw wensen. Een eerste mogelijkheid om kennis te maken met mijn begeleiding, is de introductiesessie: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/lifecoaching-ga-voor-een-introductiesessie/ Deze duurt 1.5 uur i.p.v. 1 uur. Tijdens deze eerste afspraak kunnen we ingaan op jouw wensen; wat wil je bereiken, hoe wil jij je voelen. Kortom, je ervaart hoe het is om te worden gecoacht.

Wat is de impact van de sessies

Welke impact de sessies op jou hebben, is afhankelijk van jouw gesteldheid, fysieke, emotionele en energetische staat van zijn en je karakter. Dit is voor iedereen anders en een kwestie van het simpelweg ervaren van de sessies. Over het algemeen kan ik zeggen dat het een mix is van sessies die je moe maken; het verdriet is naar de oppervlakte gekomen, of er komt een boel energie vrij om concrete stappen in het leven te zetten. Het leiden van je huidige leven en het doorbreken van belemmerende gedrags- en gevoelspatronen gaat hand in hand. Door het actief stilstaan en doorvoelen van waar je mee zit, ben je op weg naar het leiden van een leven waarin jij in jouw kracht staat.

Mensen met wie ik het liefste werk

Waar ik enorm veel voldoening uit haal, is om met mensen te werken die gemotiveerd zijn. Het zijn mensen die zich beter willen voelen. De motivatie wordt na elke sessie steeds sterker, omdat ze voelen dat ze vooruit gaan. Ze gaan van binnenuit geloven dat het kan. Ze kunnen écht door het leven gaan in volledige emotionele vrijheid en een fysiek gezond, sterk en fit lichaam.

Hopelijk heb je voldoende aan mijn antwoorden! Wil je een afspraak maken voor een introductiesessie? Bel mij op 06-42804038 of mail op orchidoflife@gmail.com. Ik hou van ma t/m vrijdag van 8.30 tot 16.00 uur praktijk in Den Haag.

HSP: meisje, wat ben jij gevoelig

10426796_632621836849514_1737437360648695895_n

Aanstaande zaterdag 11 april geef ik de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Den Haag. Geïnteresseerden konden een motivatiebrief inzenden om een kans te maken op deelname aan deze workshop. Uit de inzendingen heb ik acht deelnemers uitgenodigd. Na de sluitingsdatum van het inzenden van de motivatiebrief ontving ik een aantal e-mails van dames! (waar zijn toch de hooggevoelige heren?) met de vraag of ze aan deze workshop konden deelnemen. Wat een welkome verrassing! Natuurlijk, de ruimte die ik had afgehuurd was groot genoeg.

Hieronder de motivatiebrieven van twee deelnemers:

“Op mijn 16e kwam er een vrouw naar me toe en die zei “meisje, wat ben jij gevoelig ” waarop ik haar ietwat vreemd aankeek. Ze raadde mij het boek aan van Elaine N. Aaron en dat heb ik toen gekocht. Er werden heel wat dingen duidelijk en heb dat boek ook met heel wat tranen gelezen. Ik was niet anders zoals mensen vaak zeiden ik was niet raar wat ik mezelf vond; ik was een hooggevoelig persoon. In de loop der jaren heb ik mijn leven steeds iets meer daarop aangepast en begin ik mezelf steeds beter te begrijpen. Ik ben inmiddels 33 en heb een lieve man en twee mooie zoontjes waarvan in de leeftijd van 2,5 en 6 maanden. Ik leef nog veel in gedachten en zou het graag iets makkelijker naar buiten brengen zonder dat ik bang ben wat iedereen van me vindt. Ik ga ook helemaal op in het verzorgen van mijn man en kinderen en kan moeilijk voor mezelf kiezen in de trant van “als zij gelukkig zijn, ben ik dat ook”, maar ik weet dat als ik gelukkig ben, zij dat ook van mij worden. Daar worstel ik nog weleens mee.”

“Gevoelig? Ja, dat ben ik. Hooggevoelig is kennelijk anders; iets waar je behoorlijk last van kunt hebben. Een vrijwilliger met wie ik samenwerk in het theater weet het zeker: jij bent hooggevoelig!

De burn-out die er dan ook wel bij zal horen, heeft mijn kwetsbaarheid pijnlijk bloot gelegd. Dag in, dag uit verkeerden mijn hoofd en daarmee mijn lijf in een staat van paniek. Toch nam ik belangrijke beslissingen. Beslissingen die mijn leven overhoop hebben gegooid. Inmiddels ben ik een compleet nieuwe weg ingeslagen. Ik ben 50+ , volg een opleiding in de zorg, en worstel dagelijks met mijn kwetsbaarheid. Ik doe wat ik doe vol overgave, maar waar zijn mijn grenzen? Waar ben ik gebleven? Waarom durf ik mijn emoties en gedachten geen woorden te geven? Wat belet me om overtuigend ‘aanwezig’ te zijn? Dat, wat ik het liefste wil….

Van binnen verschuilt zich een intense behoefte om liefde te geven, de behoefte aan volwaardige relaties. Hoe stop ik de eindeloze gedachtestroom, of liever hoe kan ik gewoon (durven) zeggen wat ik voel en belangrijk vind en daar dan ook eens van genieten? Waarom houd ik eerst rekening met de gevoelens van de ander, waardoor ik verstrikt raak? Hoe vind ik rust om gewoon even lekker bij mezelf te zijn? Komen al deze vragen voort uit hooggevoeligheid? En is er werkelijk een manier om het licht te maken, het als een ‘talent’ te ervaren? Als een ontpoppende vlinder – kleurrijk, kwetsbaar en in vrijheid fladderend? Ik weet niet, maar de ‘opbrengsten’ van de workshop, zijn hoopvol. Zou het werkelijk mogelijk zijn?”

Nogmaals bedankt voor het inzenden van jullie motivatiebrieven. Ik kijk uit naar onze ontmoeting!

Lijkt het je wat om deel te nemen aan een workshop of training over hooggevoeligheid? Zo, ja, kijk eens op de Orchid of Life Agenda om te zien of er iets voor jou tussenstaat.