Rebirthing: ontvang de klank van je ziel

IMG_3024

De afgelopen maand heeft in het teken gestaan van vrouwen die in mijn coachingpraktijk hun buikklank ontdekten tijdens rebirthing sessies. Het zijn vrouwen die stuk voor stuk op hun eigen manier worstelen met hun hooggevoelige identiteit. 

  • Wat voel ik?
  • Wie ben ik?
  • Wat kan ik?
  • En, wat wil ik?

Het zijn hooggevoelige vrouwen die worstelen met de volgende thema’s:

  • Weten wat je voor een ander/ de organisatie kan betekenen, maar hierin nog aan het leren de emotionele grenzen aan te geven
  • Burnout raken met hevige fysieke klachten en dan nog afvragen of je wel ziek echt ziek bent; ziek mag zijn
  • In de liefde: de mogelijke pijn van de ander zo goed kunnen voorstellen dat je niet voor jezelf kan kiezen en liefdesverdriet over een verbroken relatie
  • Geen plek hebben waar je helemaal tot rust kan komen en jezelf kan zijn
  • Zich verantwoordelijk voelen voor het probleem van een ander

Wat zorgt ervoor dat ze aan het worstelen zijn? Omdat ze voelen, denken en handelen vanuit pijn. De pijn van ouders waaraan ze werden blootgesteld als kind en de pijn die dit bij hen heeft veroorzaakt. De pijn is een samenstelling van verdriet, woede en angst. De pijn zorgt ervoor dat ze het gedrag laten zien wat hun ouders van hen verwachten.

Rebirthing is een simpele ademhalingstechniek die mensen in contact brengt met hun lichaam, met hun eigen energie. Tijdens het proces zullen ze hun eigen energie langzaam ontdekken. Dat wil zeggen de eigen energie die staat voor innerlijke vrede, wijsheid, kracht en ontspanning. De aandacht gaat in aanvang uit naar het verwerken van alles wat die eigen energie verstoort, vertroebelt en gevangen houdt.

De buikklank is een interventie die ik inzet wanneer mensen veel fysieke spanningen ervaren die niet vanzelf overgaat in een fysieke ontlading door middel van huilen. Het horen van de buikklank van deze dames was geweldig en indrukwekkend. Vrouwen die niet gewend zijn om hun stem te laten horen, om voor zichzelf op te komen, om voor zichzelf te kiezen. Na het laten horen van de buikklank waren ze in de meeste gevallen zeer onder de indruk van de kracht die ze door hun lijf voelde stromen.

Reacties van coachees

In het begin was het onwennig om mijn stem te horen. Na een paar keer merkte ik hoe het laten horen van de buikklank mijn lichaam in beweging bracht. De spanningen vloeiden weg. De druk op mijn buik en middenrif verdween en er ontstond een warm gevoel in mijn buik.

Als ik terugdenk aan de sessie van gisteren dan voel ik vooral weer verdriet. Angst. Ik ben bang voor de kracht in mijzelf. Waarom? Waarom mag die kracht er niet zijn? Ik ben bang voor mijn eigen stem. Het gebeurt best wel vaak, vooral aan de telefoon, dat mensen mij niet verstaan. Dan vind ik het ook heel moeilijk om daarna harder/duidelijker te praten. Hij was zwaar, ik weet niet of ik mij eerder zo moe voelde worden al tijdens de sessie. Ik wilde geen A. Als een ander gek doet, prima, maar ik ga toch geen rare geluiden maken? En zo hard, dat durf ik niet. En wat als er geen geluid komt? De drempel om te beginnen was hoog. Je bood de uitweg om het niet te doen. Toen werd er een ander stukje actief. Ik wilde door de angst heen. Het was nog steeds eng, maar verstopt achter jouw “A” lukte het om mee te doen.”

De sessie was zeker bijzonder. Vooraf voelde ik wel al dat ik verder wilde met de buikklank. Dat het mag. De eerste poging van de buikklank strandde nog. Mijn hoofd was nog te aanwezig met ‘nu moet ie’… niet dus. Daarna ging het steeds beter en begon ik er ook plezier in te krijgen om met de klank te spelen en jou te volgen.

Na een paar keer huilen besloot ik het van me af te schreeuwen: net zo’n buikklank te maken als bij jou in de sessie. Er kwam ook woede naar boven, frustratie, en bij het klank maken heb ik daarom ook met mijn vuisten op bed geramd.

Ik heb heel veel mensen uit mijn grot geschreeuwd. Mijn buik voelde aan als mijn grot. Het voelde heel krachtig.

Een specifiek kenmerk van de buikklank is het gemak waarmee je jouw eigen geluid vanuit de buik laat horen. Het geluid blijft maar komen. Moeiteloos. Soepel. Dit gemak staat gelijk aan het leven dat je kan leiden wanneer je spreekt en deelt met jouw stem, jouw mening.

Het laten horen van de buikklank levert het volgende op:

  • het laten doorstromen van vastzittende energie in het lichaam
  • in contact komen met de emotionele pijn van het lichaam
  • leren voluit te huilen in plaats van te huilen in stilte
  • leren boos te zijn en deze boosheid te uiten
  • liefdevol ontvangen van de klank van je ziel

Ben je door het lezen van deze blog benieuwd geraakt naar jouw buikklank, jouw innerlijke kracht? Maak gebruik van de introductiesessie.

Klik hier voor meer informatie…

Advertenties

HSP & Burnout: chaos in mijn hoofd! 3 Tips om met overprikkeling om te gaan

Afgelopen maandag plaatste ik een update van een beeld dat meer zegt dan 1000 woorden. Ik was benieuwd wat het beeld bij jou als hooggevoelig persoon zou oproepen. Het gros heeft gereageerd met: chaos, onrust, stress, overprikkeling, vraagtekens, moeten, prikkels, gedachten, blokkeren, aanvoelen en moeheid.

Wanneer we in dat hoofd blijven zitten wordt het van kwaad tot erger en is het een teken van een burn-out of kan het naar een burn-out leiden. Waar ik van overtuigd ben, is dat het mogelijk is om eruit te stappen. Vaak weten we wel wat we kunnen doen, maar doen we het niet op het moment suprême. Simpelweg omdat we er niet aan denken. Het denken is ergens anders mee bezig, bezig in een neerwaartse spiraal.

Daarnaast heb je het lichaam dat niet voort te branden is, een lichaam dat moe is van het denken. Het vraagt moed, wilskracht en een hoop zelfliefde om een stap richting het positieve te zetten. Van jezelf, maar ook van een ander om jou die kant op te bonjouren.

Tussen alle antwoorden in vielen mij een aantal positieve reacties op. Deze reacties kunnen je net dat zetje geven om anders om te gaan met een overprikkeld denken en lichaam. 

  1. Grappig voor mij voelt het als terug sturen de kosmos in en vragen om de juiste antwoorden! Niet het teveel ontvangen. ~ Marloes

Dit is inderdaad een hele mooie intuïtieve manier om alle gedachten een plek te geven. In het universum is er namelijk ook plek voor jouw gedachten! Om dit te laten werken is het wel van belang dat we leven met de overtuiging dat de kosmos of anders gezegd; het hogere bewustzijn, het universum een deel is van wie wij in essentie zijn. En ook dat onze gedachten bepalen wat we in het leven tegen zullen komen of aan kunnen grijpen.  Alles is energie. Heel kort door de bocht, maar wel duidelijk is dat wanneer je rondloopt met negatieve gedachten je je teen zult stoten. Negatieve gedachten zorgen voor een gesloten houding, je vizier is heel smal en wazig.

Los van het feit of je deze levensovertuiging leeft, kun je in ieder geval beginnen met positiever te gaan denken. De volgende overtuigingen kunnen je daarbij ondersteunen:

  • Wanneer een ervaring mij verdrietig maakt, geeft het mij de kans dit verdriet te doorvoelen om ruimte te maken voor blijheid,
  • Een stressvolle ervaring die zich blijft herhalen, kan ik veranderen,
  • Ook deze gevoelens (verdriet, boosheid, angst) mogen er zijn,
  • Ik verdien het om uitzinnig blij en gelukkig te zijn,
  • Elke ervaring maakt mij een rijker mens,
  • Elke ervaring brengt mij dichter bij mijn kern.

2. Omdenken! Als je het omdraait heb je een hele aardige baljurk. ~ Inge

Het beeld van het meisje waarbij tig vraagtekens uit haar hoofd springen vormen het beeld van een luchtballon zonder mand. Als je deze omdraait kun je er inderdaad een baljurk in zien. Het “omdenken” werd toegepast op de vorm, maar je kunt het ook toepassen op de gedachten die zorgen voor een boel onrust, stress en zorgen. Omdenken is denken in termen van kansen en niet van problemen. Accepteer de situatie zoals deze is en vraag jezelf af hoe je het anders kunt zien en wat je wel kunt doen. Zoals bij de volgende opmerking:

“Zo herkenbaar, allemaal gedachten, vol hoofd, in cirkeltjes denken, gedachten die maar doorgaan, overprikkeld, verwerken van informatie, veel moeten, veel willen, veel moeten onthouden, wat vaak niet lukt, chaos in mijn hoofd, niet weten waar ik moet beginnen…tja en het houdt maar niet op.”

Uit deze opmerking maak ik op dat het een feit is dat het hoofd overvol is met informatie. Accepteer dat dit zo is, zodat het geen strijd wordt. Nu is het een strijd: “Ik weet niet waar ik moet beginnen, maar ik wil het wel weten.” Als je het volledig accepteert, wordt het: “Ik weet niet waar ik moet beginnen en dat is prima zo.” En hoe kun je bijvoorbeeld die “cirkeltjes” anders benaderen? In “cirkeltjes” denken wordt in deze opmerking op een negatieve manier benaderd. Wat nu als je blij bent met het feit dat je in “cirkeltjes” kunt denken? Wellicht doe jij het denken in “cirkeltjes” op een uitmuntende manier en kunnen mensen van je leren. Waarom in actie komen als je gewoon door kunt blijven filosoferen over het probleem? Daar ligt ook een kracht voor het oprapen! Als laatste, wat kun je wel doen? Je kunt het hoofd zien als een prullebak en deze leeg gooien in het toilet of iets praktischer, het van je afschrijven, schreeuwen of zingen. Waar het om draait, is dat je iets doet met de zware energie, zodat het steeds lichter wordt.

3. Verwarring, onduidelijk. Zoals mijn dochter zegt: mijn koppie is vol! ~ Kathrien

Prachtig hoe kinderen duidelijk maken hoe zij zich voelen. Daar kunnen wij, volwassenen, absoluut van leren. Dus een volgende keer dat de problemen zich opstapelen en je geen uitweg meer ziet, denk dan “mijn koppie is vol”. Of voel je je totaal opgebrand, wanhopig, machteloos en gefrustreerd, denk dan ook “mijn koppie is vol”. Het volgende moment kun je benuttigen om iets met je handen te doen of alles te laten voor wat het is door op de bank neer te knallen. Heerlijk toch! Het doet mij denken aan het maken van to-do lijstjes. Wat zeer handig is, maar wat nu als je het (digitale) papiertje kwijtraakt? Ik zou zeggen, niks aan de hand. Blijkbaar heb je nu een aantal to-do punten minder.

Wellicht is de conclusie dat we met zijn allen een immense valkuil hebben, de valkuil om teveel te willen, moeten en presteren. Wanneer ik erin dreig te vallen, wordt ik door mijn dochter ervoor behoedt: ‘Mama, we hebben op die dag al twee dingen staan, dat is druk genoeg. Laten we het een andere keer doen.’ Zij doelde op de woensdagochtend school en ’s middags zwemles. Ja, daar leer ik van.

 

 

Over de HSP comments op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie

Life

In augustus 2011 heb ik de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie opgestart. In drie jaar tijd is deze facebookpagina uitgegroeid tot een dagelijkse bron van herkenning en inspiratie voor alle trouwe volgers die ik meeneem in onze wereld van hooggevoeligheid en intuïtie. Updates die dagelijks voorbij komen, gaan over persoonlijke ontwikkeling, creativiteit, de liefde, positieve communicatie en een gezonde levensstijl. Om de twee maanden komt er een thema voorbij dat een sterke link heeft met hooggevoeligheid en intuïtie. Thema’s die reeds de revue hebben gepasseerd zijn: gezonde voeding, beweging, slapen, dankbaarheid, muziek, synchroniciteit, creativiteit in de vorm van fotografie en handwerk, home sweet home en het opvoeden van hoog sensitieve kinderen.

Een type update die wekelijks voorbij komt zijn de HSP comments. Zeker 80% van deze hooggevoelige opmerkingen komen van de mensen die ik coach. De overige 20% komen van mij en mijn gezin, hooggevoelige vrienden en sinds kort ook van de kinderen die ik spreek als capoeira docente. Ik coach inmiddels tien jaar en een opvallende ontwikkeling is dat de doelgroep met mij mee is veranderd. In 2004 ben ik als een groentje van 26 jaar begonnen. Tot aan 2008 coachte ik mensen rond mijn leeftijd. Vanaf 2009 coach ik twintigers tot aan vijftigers. Hieronder lees je een aantal HSP comments die veel herkenning hebben opgeleverd:

HSP comments
‘Ik ben bang voor negatieve reacties. Zo bang dat ik liever de situatie vermijd. Ik onderdruk de emoties en ga verder met mijn leven.’

‘Automatisch rekening houden met de ander en helemaal niet bij stil staan bij wat ik zelf voel, denk en wil.’

‘Ik betrap mezelf er vaak genoeg op dat ik geïnteresseerd naar iemand luister en vervolgens niet reageer op het verhaal. In plaats daarvan gaan er gedachten door me heen naar aanleiding van het verhaal en het volgende onderwerp is alweer aangesneden.’

HSP persoonlijk kort verhaal
Wat een herkenbare verhalen. Ik zit nu zelf te worstelen met verdriet en boosheid. Dat heb ik voornamelijk bij het gezin waarin ik ben opgegroeid. Ik ben dit jaar tot de ontdekking gekomen dat ik hooggevoelig ben en alles wat ik lees is zo herkenbaar. Ik heb mij altijd ‘t buitenbeentje gevoeld en wordt steeds duidelijker dat ik anders ben dan mijn broer, zus en mijn moeder en vader en nog vele om mij heen. Ik vind het niet erg dat ik hooggevoelig ben, maar ik ben nooit geaccepteerd zoals ik ben. Ze noemden mij raar en vonden dat ik stom reageerden. En dat doet pijn.

Nu wordt het voor me gevoel ook steeds duidelijker dat ik niet bij hun hoor en ik ook geen klik heb met hoe zij zich gedragen. Ik ben 31 jaar en heb besloten om afstand te nemen van de mensen die me niet accepteren waaronder mijn moeder. Mijn goede hart wil haar niet kwetsen, maar ik voel me diep gekwetst en heel erg boos dat zij me niet accepteert. Ik weet niet goed wat mij helpt om door deze fase te komen, het blokt mijn pad naar een liefdevolle toekomst. Ik ben al aardig op weg, want herken mijn gevoelens wel, maar hoe nu verder?

Gezien het grote aantal positieve reacties op deze pagina zal ik zeker met veel motivatie en blijdschap het werk voortzetten. Mocht je iets willen delen, kan dat altijd via een privé bericht op de pagina.

HSK: hoe laat ik mijn kind zichzelf zijn?


853883182_0983a1d31e_b

Photo credit: Ouxu Cheng

Het is een uitdaging om kinderen op te voeden. Kinderen zijn altijd in beweging en vragen je aandacht en energie voor de volle 100%. Ze slaan alles op wat ze zien, ze zijn leergierig, willen altijd spelen en zijn vrij in hun denken en handelen waardoor ze altijd gaan voor wat ze willen. Wat ik aan mijn dochter heb gemerkt, is dat ze niet wilt worden getest. ‘Tel eens tot tien in het Chinees.’ Als antwoord kreeg ik een hoofd dat “nee” schudde en ogen die wegkeken. De enkele keren dat ze op aanvraag bijvoorbeeld het alfabet opnoemde, was omdat de vraag op een speelse en lichte manier werd gesteld. Zij voelde dat ze het niet hoefde te doen, waardoor ze er voor koos om het wel te doen. Het is een continue uitdaging voor de directe opvoeder in de vorm van ouders, familie, kinderleidsters en docenten om naar het kind te luisteren en een omgeving te creëren waarin de kinderen kunnen floreren.

In het kader van het thema ‘Opvoeden van hoog sensitieve kinderen’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie kreeg ik van een moeder de vraag binnen hoe ze haar kind zichzelf kan laten zijn. ‘Een belangrijk thema is dat ze slim is, ze is haar leeftijd vooruit. Ze ziet en weet heel veel, voelt ook heel veel. Denkt over dingen na waar ze, in mijn ogen, nog niet over na hoeft te denken. Voor mij is ze een vijfjarige, een kleuter. Hoe laat ik haar zichzelf zijn? De dingen op haar manier doen? Hoe laat ik haar haar eigen weg gaan wat betreft sociale contacten; de kinderen, mensen uitkiezen die er voor haar toe doen. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet teveel overal bovenop zit?’

Wat mij opvalt in haar vraagstelling is dat ze weet dat haar dochter slim is. Dit vertelt mij dat ze haar dochter de ruimte heeft gegeven om aan haar terug te geven dat ze veel weet. Dat is al een enorm pluspunt in hoe ze haar dochter benadert. Ik wil je op het hart drukken dat ze niet haar leeftijd vooruit is. Ze is zoals ze is; nieuwsgierig, invoelend, bewust en in relatie tot alles om haar heen. Eigenlijk doe je het als ouder al heel goed, omdat je al deze karaktereigenschappen hebt opgemerkt. Het enige wat je mag laten gaan, is die belemmerende gedachte dat ze haar leeftijd vooruit is. Verder kun je haar de dingen op haar manier laten doen door werkelijk te blijven luisteren naar haar behoeften. Als ze liever met de hond wil spelen dan bij een vriendje thuis, respecteer dit dan in plaats van haar op andere gedachten proberen te brengen.

Een andere vraag die ik binnen kreeg, gaat over het thema tijdsbesef. ‘Mijn dochter heeft totaal geen besef van tijd. Ze is drie jaar en vijf maanden, het is misschien ook de leeftijd. Voorbeeld tijdens het avondritueel. Natuurlijk heeft ze geen belang bij tandenpoetsen, maar een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” haalt niks uit, dat komt gewoon niet binnen. Ze kan er geen link in leggen. Zoals alle peuters verliest ze zich graag in van alles onderweg naar schoenen aandoen (als we weg moeten), maar een opmerking dat als we erg langzaam zijn, we niet meer hoeven te gaan, omdat dan de kindjes al weg zijn, heeft geen zin. Weggaan duurt echt tot een uur met haar, als ik geen politieagent wil zijn. Ze heeft ook geen idee dat als ze de televisie uitzet, het programma niet op haar wacht.’

Kinderen gaan op in het moment. Ze zijn altijd aan het spelen en hebben inderdaad niet door dat ze ergens op tijd moeten zijn. Een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” heeft geen zin, omdat je hiermee het thema “tijd” aan het kind oplegt, terwijl het kind in zijn hele wezen los staat van de tijd. Wat je als ouder wel kunt doen, is de tijd zelf in de gaten te houden. Hierdoor hou je het managen van de tijd zelf in de hand. Jij weet dat je over een half uur de deur uit wilt. Bovendien weet je dat het interacteren met je kind om de jas, de schoenen en benodigde andere spullen aan te doen en mee te nemen misschien wel twintig minuten duurt. Wees dan voorbereid door zelf op tijd actie te nemen zonder iets over de tijd te zeggen tegen je kind. Je kind voelt de onderliggende stress en weet niet zo goed wat hij hiermee aan moet. Een bijkomend voordeel van het zelf bijhouden van de tijd is dat je geen politieagent hoeft spelen, omdat je op voorhand alles incalculeert en uitvoert.

Als je hebt ervaren dat iets niet werkt, is het handig om het helemaal uit je opvoedsysteem te schrappen. Hiermee doel ik op het opleggen van het thema “tijd” aan het kind in combinatie met angstdenken “als we erg langzaam zijn, hoeven we niet meer te gaan, omdat de kindjes weg zullen zijn”. Deze formulering wordt gedragen door stress en haast. Door regelmatig deze energie uit te dragen richting je kind zal hij juist in situaties waarin je iets van hem wilt, verstarren en niet meewerken. Dus om weer terug te komen bij de tip; begin zelf op tijd, wees rustig en verban tijd- en angstdenken in de communicatie met je kind.

Lees ook: HSK: driftbuien, pijn en angst voor de dood 

Wat is nou precies het probleem?

kleurrijk

Her en der in het huis liggen stapeltjes papieren waar ik nog wat mee wil doen. De laatste weken zijn we veel aan het opruimen en spullen weg aan het doen. Zo ook een ladenkast. Deze ladenkast zat natuurlijk vol met tijdschriften, krantenknipsels, aantekeningen van opleidingen en krabbeltjes over coachingsessies. Na wat weggooi- en sorteeracties kwam ik een vel papier tegen met een heel mooi bericht van iemand die ik jaren geleden heb gecoacht. Eerlijk gezegd herinner ik me niet meer wie het was.

Beste Chungmei,

Het was een bijzondere sessie, die me van alles heeft gebracht wat ik niet van tevoren had kunnen bedenken. Mijn insteek was om uit te zoeken hoe ik een betere verdeling kon krijgen tussen alle balletjes die ik in de lucht probeer te houden om uiteindelijk meer rust en evenwicht te bereiken. Maar uiteindelijk kreeg het gesprek veel meer diepgang en heeft het me nog dagen bezig gehouden.

Doordat je maar bleef vragen ‘Wat is nou precies het probleem?’ heb ik vrij snel een irritatiegrens bereikt, die van alles deed opborrelen. Probleem? Probleem? Ik heb helemaal geen probleem! Dit deed me beseffen dat ik de baas ben over mijn eigen leven. Te vaak laat ik me leiden door het oordeel van anderen, terwijl ik beter mijn eigen weg kan kiezen. Omdat wat ik meemaak nogal afwijkt van de ‘normale verwachtingen’, blijf ik constant bezig met de ‘veroordeling’ van anderen.

Toen de duif ineens, zo dood en zo hoofdloos onder mijn neus lag, schrok ik. Maar ik vond het ook mooi dat het symbolisch zo goed aansloot bij ons gesprek en mijn hartenkreet ‘ik wil niet meer alles met mijn hoofd doen, maar met mijn hart’. Het gaf me ook een goed gevoel dat ik niet overal aan hoef te denken (uitkijken dat ik niet ineens op een karkas stap), maar dat iemand anders op me kan passen. Jij in dit geval, want je trok me op tijd weg. Dat vertrouwen, dat het wel goed komt en dat, als je je door de juiste mensen weet te omringen, je niet alles onder controle hoeft te houden, zijn dingen waar ik meer in wil gaan geloven.

Ik heb zo mijn best gedaan in de afgelopen jaren, veel te veel eigenlijk. Nu weet ik dat ik mijn best kan doen tot ik een ons weeg, maar dat alles gaat zoals het moet gaan. Ook dat vraagt om vertrouwen. En om overgave. Dat vind ik nou heel moeilijk, maar ik heb inderdaad gemerkt dat het loont om in die flow mee te gaan. Wat ik wel graag wil, is de harmonie bewaren in mijn leven en mijn eigen tempo aanhouden. Ik voel me vaak gedwongen beslissingen te nemen en dingen te forceren, maar dat is allemaal van buiten opgelegd, of zo voel ik dat althans.

Chungmei, deze sessie sluit een periode van mijn leven af, dat voel ik. Er is heel veel gebeurd in de afgelopen jaren. Ik heb veel gepraat, geluisterd, gelezen en nagedacht over nieuwe wegen, oplossingen en manieren om weer wat vrolijker te worden en dichter bij mezelf te komen. Eén ding weet ik zeker: de weg vind ik wel, voel ik wel aan en zal ik volgen. In 2010 wil ik graag meer stilte om me heen en in mezelf. Met boeken en eindeloze gesprekken kom ik er niet. Door te luisteren naar mijn hart wel. Onze ontmoeting en de sessie zijn een prachtig voorbeeld van die flow waar we het over hadden. Ik had geen verwachtingen, was benieuwd naar wat er zou komen en heb me laten verrassen. Zo wil ik ook in het leven staan: open, dichtbij mezelf, weer vrolijk en kleurrijk, zodat ik iets kan betekenen voor de mensen van wie ik houd en de wereld om me heen, maar vooral ook voor mezelf.

Heel erg bedankt voor al je wijze en lieve woorden, je ‘wijde blik’ en heel veel succes met je mooie beroep, waarmee je zoveel mensen op weg helpt in hun mooie, maar soms moeizame tocht! 

Heb je ook behoefte aan een gesprek? Lees hier meer over het aangaan van een introductiesessie.

Workshop: alleen maar spel en plezier

Fotografie

Zondag 30 maart vond de eerste editie plaats van de workshop Stap in de Positieve Spiraal. Ik vond het heel erg leuk om te doen. Zaterdagmiddag begon ik met de voorbereidingen. Mijn moeder was hier en terwijl zij met Amé in de binnentuin was, ging ik aan de slag. Maar eerlijk gezegd was ik wel een beetje zenuwachtig. Tot dat moment had ik geen tijd gehad om de workshop voor te bereiden. Hoe ga ik het in hemelsnaam aanpakken? Ik had nog geen idee, maar ik maakte mezelf leeg om inspiratie te ontvangen. In plaats heel gefocust te werken aan de inhoud van de workshop ging ik bezig met de administratie van capoeira en coaching.

Het volgende moment stonden mijn zusje en een goede vriend van haar bij ons in huis. Ze kwamen spontaan langs. De manier waarop hij contact maakte met Amé was fantastisch, tot aan het geniale toe. Er was helemaal geen ijs dat gebroken moest worden. Zijn aanwezigheid, zijn hele zijn in denken en gedrag was gericht op het maken van authentiek contact met Amé. Hij maakte contact op een spelende wijze. Toen ik hem zag, dacht ik bij mezelf ‘als ik net zo in mijn element zit als hij, gaat die workshop me lukken’. Gewoon mezelf zijn, bij mijn eigen kracht blijven en de workshop de volgende morgen voorbereiden in de trein onderweg naar Utrecht.

Zo gedacht, zo gebeurd. De onderdelen die ik in de trein in mijn notebook uitschreef, waren een mengelmoes van wat ik ter plekke verzon en wat de dag ervoor in me op was gekomen. Tot mijn verbazing zat ik in de fotografie ruimte. Deze ruimte paste goed bij het karakter van deze workshop. Er hingen heel veel foto’s aan de wanden. De inspiratie en gevoelens spatten van de muren af. De workshop heb ik uiteindelijk gegeven aan vier deelnemers. Eén deelnemer was niet meer gekomen. Dat vond ik niet leuk, maar goed, kan gebeuren. Ik herstelde me snel en gaf de workshop zoals ik deze altijd geef; helemaal in mijn element.

Wat kan ik zeggen over de inhoud van deze workshop? Tijdens en achteraf had ik een heel sterk ‘YES’ gevoel. Het was waanzinnig leuk om de deelnemers te verrassen, hen vanuit een staat van verwarring op te zien klimmen en te horen lachen. Ook te horen zeggen dat ze het heel moeilijk vinden om te benoemen waar ze goed in zijn en vervolgens vijf tot 10 minuten later wel te horen zeggen waar ze goed in zijn. Het leukste was dat we spelenderwijs elkaar en onszelf een stukje beter hebben leren kennen. Zonder verwachtingen, zonder oordelen, alleen maar spel en plezier. In een dergelijke staat van zijn voel je weer wie je bent, waar je goed in bent en welke kant je op wilt. Het begint met kleine stappen en elke stap is genieten zolang je jezelf toelaat ervan te genieten.

Yep, deze workshop zal zeker nog een keer op de Orchid of Life Agenda verschijnen! Kom je dan ook spelen?

Workshop Stap in de Positieve Spiraal

sunshine

Deze workshop is voor iedereen die zijn leven, denken en handelen een positieve boost wilt geven. Je bent aangekomen in een fase van je leven dat je iets anders wilt. Iets anders op het gebied van werk, vriendschappen, de liefde, vul het zelf maar in. De vraag is vaak ‘Hoe ga ik dat doen?’

In deze workshop ervaar je hoe het is om in de positieve spiraal te stappen. Bedenk wat je nodig hebt en kom naar deze workshop voor handvatten, inspiratie en nieuwe connecties.

Meedoen aan deze workshop kan jou het volgende opleveren:

– haalbare doelen stellen
– van denken naar actie
– positieve communicatie toepassen
– professioneel netwerken
– spelend je droom waarmaken
– een positieve boost

Datum: zaterdag 22 november. Aanmelden kan tot en met woensdag 19 november.

Inloop: 12.30 uur
Duur: 13.00 tot 16.00 uur

Locatie: Parnassos Cultuurcentrum in Utrecht
Deelnemers: +/- 12 personen
Tarief: 35 euro per persoon

Boek je plek via deze betaalknop. Je kunt ook voor meerdere personen een plek boeken. Zodra de workshop vol zit, zal ik dat in deze blog aangeven.

Mail me ook jouw naam en telefoonnummer, orchidoflife@gmail.com. En eventueel de namen van personen die met je mee komen.

Voor vragen, bel me (Chungmei): 06-42804038