Life Coaching: mijn grootste angst was voelen

IMG_6889.JPG

Na mijn eerste verhalen over rebirthing kreeg ik hele mooie, fijne reacties van mensen. Zelfs mensen die mij bedankten voor mijn openheid. Wauw. Zo snel? Zo snel een positieve reactie? Wat gebeurt er dan als ik veel meer ga delen? Wat gebeurt er als ik mij helemaal bloot geef? Ik heb keihard gehuild na deze vragen. Ik voel dat ik durf te voelen. Ik voel ook dat ik nog steeds een beetje bang ben. Nu juist voor positieve reacties. Kan ik al die liefde aan? Kan ik het ontvangen? O, mooi, ook net had ik een diepe huilbui. Schrijf je dat op Arnold? Ja, waarom niet? O.k.

Ik weet nog dat ik in 2014 langs het Haagse Bos fietste. Ik rook verschillende geuren van bloemen! Een heel mooi moment; ik heb dat nooit op die afstand geroken. Ik heb altijd gezegd dat mijn reukvermogen slecht was, mijn gehoor was erg goed. Nu ruik ik soms iets eerder dan mijn vrouw, terwijl zij ‘zo fantastisch goed kan ruiken.’ Verder kan ik me niet herinneren dat ik als tiener of jonge twintiger wel eens huilde om een mooi lied. Nu laat ik me erg graag recht in mijn hart raken.

Ik ben mij bewuster van mijn energie lichaam of aura en hoe dit beïnvloed wordt door mijn omgeving en mijn eigen gedachten.

Dit is nu een groot avontuur voor mij. Ik wordt steeds beter in het managen van mijn energie. Erg praktisch. Doordat ik nu beter energieën voel, kan ik gedurende de dag heel bewust keuzes maken om me op te laden, of energie van me af te schudden. Bijvoorbeeld even naar buiten gaan tijdens een feestje, 20 keer verbonden ademhalen, en weer gaan met die banaan! Of een keer extra naar de wc gaan, en daar even ademhalingsoefeningen doen. In plaats van 2-3 uur kletsen met mensen, een uurtje babbelen en dan gaan spelen: dansen, of buiten spelen.

Sinds de vele coaching en rebirthing sessies, ben ik mezelf meer gaan voelen. Ik kan bijvoorbeeld nu goed mijn grenzen aangeven: ik weet wat ik wel en niet wil. Ik weet wat voor werk ik wil doen. Hierdoor kan ik werk afzeggen zonder dat hier direct vervangend werk tegenover staat. Ik heb de laatste jaren gewerkt als capoeira leraar. Erg leuk, maar nu wil ik liever rebirthing sessies geven. Na mijn terugkomst uit Brazilië heb ik ⅔ van mijn inkomsten afgezegd, zonder dat ik direct vervangend werk had. Toch wist ik zeker dat dit helemaal goed zou komen. In de week daarna kreeg ik verschillende nieuwe opdrachten binnen.

In juni ben ik begonnen met het begeleiden van rebirthing sessies. Meteen waren er twee mensen die zich hadden aangemeld. Het voelt heel goed om dit te doen. Het was niet eens een bewuste keuze om rebirthing te gaan doen. Het is mij overkomen. Van meerdere kanten kreeg ik terug dat ‘rebirthing geven deel van mijn pad was’. Het Universum heeft een handje geholpen. Het voelt goed. Het is het hoogste en mooiste cadeau wat ik mensen nu kan geven. Zelfs mijn mooie plannen om als cabaretier en comedian op te treden moesten even in de koelkast worden gezet. Rebirthing geven en mensen helpen hun diepste geluk te voelen is fantastisch.

Ik voel me nu voor 95% vrij om mezelf volledig te uiten zoals ik altijd al heb gewild. En alleen dit al is een groot feest waard. Ik ontdekte in 2010 dat ik erg van schrijven, poezie en verhalen hield. Opvallend, want ik had altijd een hekel aan lezen, boeken en bibliotheken. Ik begon veel te schrijven: verhalen, gedichten, en ad hoc one liners. Het meeste van mijn teksten heb ik nooit durven delen. Nu, na al het rebirthen en coachen, voel ik me eindelijk goed genoeg om mijn verhalen te delen.

Ik weet dat we allemaal verlost kunnen worden van onze diepste trauma’s en angsten. Mijn grootste angst was voelen.

Ik voel nu, en leer nog steeds voelen. Nu voel ik een Arnold die durft te spreken. Die durft zijn verhaal op te schrijven. Ik voel een diep verlangen om te delen. Mijn verhalen, mijn kleine jongens glimlach, de wens om te spelen, de wens om mezelf en anderen te helen.

We willen ons allemaal gelukkig voelen, maar hoe bereiken we dat als we niet durven te voelen? Laten we leren voelen. Alleen als je je diepe pijn durft te voelen, kan je ervaren hoe het is om gelukkig te zijn. Alle emoties, alle negatieve gedachten, belemmerende patronen etcetera in je lichaam willen gehoord worden. Door jou. We kunnen allemaal hulp gebruiken. Het is geen populaire mening, maar wel waar. Wie om je heen is echt zielsgelukkig? Wie kan je in de ogen aankijken en de liefde straalt uit de ogen? Kijk jezelf maar eens aan in de spiegel. Letterlijk. Kijk jezelf aan in de spiegel. Wat zie je? Kijk je partner aan in de ogen. Een paar minuten.

Hoe voel je je nou echt? Achter de ‘ja joh, alles goed, ja druk druk druk…’ Deze ‘druk druk druk’ ontstaat in ons hoofd. Ons lichaam is de mega verzamelaar van alle stress. Alles wordt netjes bewaard en opgehoofd. Totdat druk-druk-druk zich uit in fysieke pijntjes, een burn-outje of erger nog: een ziekte. Het is niet nodig. Neem actie. Vind iemand die je kan helpen. Vind iemand die vanuit zijn of haar hart jou wil helpen. Ja, Chungmei en ik, kunnen dit zijn. We kunnen mensen die geholpen willen worden helpen. Er zijn naast ons honderden andere mensen die je kunnen helpen. Ga op zoek en vind. Gun jezelf rust. Voel je lichaam. Beweeg. Speel. Adem in.

Zo, ik heb mijn sessie weer gehad. 😉

Lees ook: Rebirthing: een weg naar heling

Advertenties

HSP: meisje, wat ben jij gevoelig

10426796_632621836849514_1737437360648695895_n

Aanstaande zaterdag 11 april geef ik de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Den Haag. Geïnteresseerden konden een motivatiebrief inzenden om een kans te maken op deelname aan deze workshop. Uit de inzendingen heb ik acht deelnemers uitgenodigd. Na de sluitingsdatum van het inzenden van de motivatiebrief ontving ik een aantal e-mails van dames! (waar zijn toch de hooggevoelige heren?) met de vraag of ze aan deze workshop konden deelnemen. Wat een welkome verrassing! Natuurlijk, de ruimte die ik had afgehuurd was groot genoeg.

Hieronder de motivatiebrieven van twee deelnemers:

“Op mijn 16e kwam er een vrouw naar me toe en die zei “meisje, wat ben jij gevoelig ” waarop ik haar ietwat vreemd aankeek. Ze raadde mij het boek aan van Elaine N. Aaron en dat heb ik toen gekocht. Er werden heel wat dingen duidelijk en heb dat boek ook met heel wat tranen gelezen. Ik was niet anders zoals mensen vaak zeiden ik was niet raar wat ik mezelf vond; ik was een hooggevoelig persoon. In de loop der jaren heb ik mijn leven steeds iets meer daarop aangepast en begin ik mezelf steeds beter te begrijpen. Ik ben inmiddels 33 en heb een lieve man en twee mooie zoontjes waarvan in de leeftijd van 2,5 en 6 maanden. Ik leef nog veel in gedachten en zou het graag iets makkelijker naar buiten brengen zonder dat ik bang ben wat iedereen van me vindt. Ik ga ook helemaal op in het verzorgen van mijn man en kinderen en kan moeilijk voor mezelf kiezen in de trant van “als zij gelukkig zijn, ben ik dat ook”, maar ik weet dat als ik gelukkig ben, zij dat ook van mij worden. Daar worstel ik nog weleens mee.”

“Gevoelig? Ja, dat ben ik. Hooggevoelig is kennelijk anders; iets waar je behoorlijk last van kunt hebben. Een vrijwilliger met wie ik samenwerk in het theater weet het zeker: jij bent hooggevoelig!

De burn-out die er dan ook wel bij zal horen, heeft mijn kwetsbaarheid pijnlijk bloot gelegd. Dag in, dag uit verkeerden mijn hoofd en daarmee mijn lijf in een staat van paniek. Toch nam ik belangrijke beslissingen. Beslissingen die mijn leven overhoop hebben gegooid. Inmiddels ben ik een compleet nieuwe weg ingeslagen. Ik ben 50+ , volg een opleiding in de zorg, en worstel dagelijks met mijn kwetsbaarheid. Ik doe wat ik doe vol overgave, maar waar zijn mijn grenzen? Waar ben ik gebleven? Waarom durf ik mijn emoties en gedachten geen woorden te geven? Wat belet me om overtuigend ‘aanwezig’ te zijn? Dat, wat ik het liefste wil….

Van binnen verschuilt zich een intense behoefte om liefde te geven, de behoefte aan volwaardige relaties. Hoe stop ik de eindeloze gedachtestroom, of liever hoe kan ik gewoon (durven) zeggen wat ik voel en belangrijk vind en daar dan ook eens van genieten? Waarom houd ik eerst rekening met de gevoelens van de ander, waardoor ik verstrikt raak? Hoe vind ik rust om gewoon even lekker bij mezelf te zijn? Komen al deze vragen voort uit hooggevoeligheid? En is er werkelijk een manier om het licht te maken, het als een ‘talent’ te ervaren? Als een ontpoppende vlinder – kleurrijk, kwetsbaar en in vrijheid fladderend? Ik weet niet, maar de ‘opbrengsten’ van de workshop, zijn hoopvol. Zou het werkelijk mogelijk zijn?”

Nogmaals bedankt voor het inzenden van jullie motivatiebrieven. Ik kijk uit naar onze ontmoeting!

Lijkt het je wat om deel te nemen aan een workshop of training over hooggevoeligheid? Zo, ja, kijk eens op de Orchid of Life Agenda om te zien of er iets voor jou tussenstaat. 

Life Coaching: ik weet het niet

glitters

Wat ik de afgelopen tijd met regelmaat in mijn coachingpraktijk heb gehoord is “ik weet het niet”. Dit is het antwoord op mijn vraag “waar voel je de persoon?” of “waar in jouw lichaam voel je dit het sterkst?”. Dit antwoord werd gegeven vanuit het hoofd, het lichaam weet het namelijk wel. Het is de angst voor het “niet weten of niet weten wat te voelen”. Een paar seconden later kwam hét antwoord wel omhoog. Na de instructie om nogmaals diep in en uit te ademen en met de aandacht terug te gaan naar het lichaam werd het antwoord eruit gegooid ondersteund met lichaamstaal. Wat hierop volgde waren de tranen, lang opgespaarde tranen die de geest jarenlang hebben vertroebeld.

Het begeleidingswerk is een samenwerking tussen mij en degene die wordt begeleid. Op basis van wederzijds vertrouwen en een basis gevoel van veiligheid ontstaat er prachtige en bijzondere emotionele groei. Wat ik je mee wil geven is om geen genoegen te nemen met bepaalde woorden die je aan jezelf blijft vertellen. Woorden zoals het hiervoor besproken “ik weet het niet” en de volgende reeks aan korte destructieve zinnen: “het lukt mij niet”, “ik kan het niet”, “dat is niks voor mij” en “ik durf niet te ontvangen”. Soms is het gewoon een kwestie van doen, zodat je weer begint te voelen. Voel door die angsten, woede en verdriet heen. Dan begin je pas met leven.

Heb je behoefte aan reflectie? Ga voor een introductiesessie en ervaar wat life coaching jou op kan leveren. 

Training: Positieve communicatie in relaties

words

Het is écht waar! Zodra je lief bent voor jezelf, voor de ander en voor alles om je heen zul je de positieve effecten hiervan ervaren. En alles begint en valt met communicatie. Betrap je jezelf regelmatig op negatieve zelfspraak? Kan het allemaal beter in jouw ogen? Ben je bekend met een op de loer liggend gevoel van ontevredenheid? Gaat deze ontevredenheid gepaard met een gespannen lijf waardoor je licht ontvlambaar bent? Loopt frustratie in het verkeer weleens op tot woede? Of komt het tot uiting wanneer je ergens te lang op moet wachten; akkoord van een leidinggevende, auto in de garage en afspraken die niet worden nagekomen? Kortom, dingen gaan niet zoals je wilt dat ze gaan en dat nare gevoel blijft langer hangen dan je wenst.

De situaties waarin je beland heeft een invloed op de gedachten die je vormt; negatieve ervaringen versterken een negatieve gedachtengang. Het omgekeerde werkt ook, voelt stukken beter én levert datgene op waar je vrolijk van wordt. De gedachten die je hebt, beïnvloeden de situaties die passeren en waarvan je de keuze hebt deze wel of niet aan te grijpen. Bewuster worden van de manier waarop je communiceert met anderen en vooral met jezelf, levert inzichten op die jouw manier van communiceren blijvend positief kan veranderen.

Vaak heb je niet door (onbewust gedrag en denken) dat bepaalde vormen van communicatie je behoorlijk tegen kunnen werken. Onbewuste communicatie die jou in je persoonlijke en zakelijke leven kunnen beperken en tegenhouden zijn woorden zoals: ‘moeten’, ‘zonder’, ‘dat kan niet’, ‘dat gaat niet’ en ‘te weinig’. Tijdens deze training gaan we aan de slag met het ‘hoe’ richting een manier van communiceren die werkt en meer oplevert dan je eerder voor mogelijk had gehouden!

En? Herkende je jezelf in bovenstaande? Vind je dat het tijd wordt om er een positieve draai aan te geven? Wellicht is deze training iets voor jou!

Doel van de training is het in de praktijk brengen van positieve communicatie op basis van de aangereikte kennis en vaardigheden.

Werkwijze en opzet
De training op zich zal een zeer positieve ervaring zijn. Tijdens de training ervaar je welke communicatie werkt en wat absoluut de energie van een conversatie naar beneden haalt. Deelnemers zullen positieve communicatie in de praktijk brengen door middel van oefeningen. Hiernaast is er ruimte voor reflectie en dialoog met een gezond ritme van rust, ruimte en creativiteit.

Onderwerpen

  • creëren van een open dialoog
  • stimuleren van positief taalgebruik en gedrag
  • aandachtig luisteren
  • Inzicht in belemmerende opvattingen
  • effectief feedback geven en ontvangen
  • inzicht in het effect van lichaamstaal

Data opties

Zaterdag 25 oktober. Aanmelden kan tot en met woensdag 22 oktober.

Zaterdag 15 november. Aanmelden kan tot en met woensdag 12 november.

Inloop: 12.30 uur
Tijd: 13.00 tot 17.00 uur
Locatie: Parnassos Cultuurcentrum in Utrecht
Deelnemers: +/- 8 personen

Tarief: € 85,- p.p.

Lees deze blogs voor een indruk van deze training: Communicatie: Doe het dan lekker zelf! en Communicatie: Stop met praten!

Heb je nog vragen? Mail je naam, vraag en telefoonnummer naar orchidoflife@gmail.com en ik (Chungmei) neem contact met je op. Of bel mij: 06-42804038.

Aanmelden doe je in twee stappen: Boek direct je plek via de betaalknop:

…én mail je naam, telefoonnummer en datum waarvoor je je opgeeft naar orchidoflife@gmail.com. Na betaling ontvang je direct de factuur in je mailbox.

Na je aanmelding en betaling neem ik telefonisch contact met je op om kennis te maken. Daarnaast hoor ik graag van je vanuit welk communicatievraagstuk je aan deze training wilt deelnemen.

Note: De betaalknop geldt voor alle data opties op de Orchid of Life Agenda. 

Lees ook: Liefde: vragen om aandacht  & HSP: ik durf geen ‘nee’ te zeggen

Life is a series of choices. Today yours are good ones. 

Durven loslaten van een huilbui

huilen

Vandaag zag ik op twitter de tweet ‘Hoelang zou het duren, voordat mijn huilbui eruit komt?!! Het zit er, maar durf/kan ik het loslaten?’. Er stond nog een hashtag bij waaruit bleek dat ze het onhandig vond om te huilen waar haar kind bij was. Ik reageerde met ‘Hij mag toch wel zien dat je huilt?’. Jawel, maar dan moest ze uitleggen waarom ze huilt en dat weet ze niet. ‘Dan kan je zeggen dat je het even niet weet’, was mijn reactie. Iemand anders voegde aan de conversatie toe dat hij nu ook wel voelt dat er iets is.

Vijf uur later vertelde ze dat ze de huilbui had losgelaten. Haar zoon zat op een groot kussen. Zij legde haar hoofd op het kussen. Hij zei ‘mag wel’. Ze begon te huilen. Hij vroeg waarom ze huilde. Zij antwoordde met ‘ik weet het niet’. Hij liet haar begaan en ze kreeg een aai over haar bol. Ik las een reactie van iemand die aangaf dat haar zoon nu ook voelt dat hij niet de oorzaak is. Daar ben ik het mee eens. Het is belangrijk om emoties te delen. Anders ontstaan er spoken en die gaan in je hoofd een eigen leven leiden.

HSP: ik durf geen ‘nee’ te zeggen

IMG_8833.JPG

Het daadwerkelijke nee zeggen is niet zo moeilijk en zwaar als het lijkt. Hooggevoeligen zien massaal op tegen het nee zeggen. Soms zijn we er niet eens bewust van dat we het eigenlijk niet willen. Tja, hoe kom je er dan op om nee te zeggen?

Deze mogelijkheid van reageren op een voorstel of uitnodiging komt zo half onbewust of bewust omhoog wanneer je loopt in de draaimolen. De draaimolen van gedachten en gedragingen waar je niet uit lijkt te kunnen stappen. Wanneer je bewuster wordt van deze draaimolen, weet wat hier achter zit en dit los kan laten, is het nee zeggen opeens geen probleem meer. Het afwijzen van een voorstel of uitnodiging verandert in een feest. Het lucht op. Het geeft ruimte aan jezelf.

De eerder genoemde draaimolen wordt in dit artikel zo chronologisch mogelijk voor je uitgestippeld en uiteengezet. Vraag jezelf af bij welke fase je eruit kunt stappen. Vraag jezelf ook eens af wat je nodig hebt om eruit te stappen.

Aardig en behulpzaam
Hooggevoeligen zijn van nature aardig en behulpzaam. Dit is een geweldige kwaliteit, maar wel een kwaliteit waarmee je af en toe in je eigen vingers kunt snijden. De voorstellen en uitnodigingen die jouw kant op komen, komen niet voor niets jouw kant op. Deze appelleren namelijk aan jouw diepgewortelde gevoel van nodig zijn, van dienst kunnen zijn en gewaardeerd willen worden om wie je bent en wat je kunt.

Voorstel in overweging nemen
Je wordt bijvoorbeeld gevraagd om mee te werken aan een nieuw programma of om in te vallen voor je afwezige collega. Wat doe je? Zeg je zonder nadenken direct ‘ja, ik doe het’ of geef je jezelf nog even tijd om je agenda te checken en je gedachten erover te laten gaan. In de eerste situatie willen ze waarschijnlijk een rap antwoord, dus waarschijnlijk zeg je ‘ja, ik doe het’ met als gevolg dat jij ‘s avonds uitgeput op de bank ligt. Nergens meer zin in en al helemaal geen luisterend oor voor wie of wat dan ook. In de tweede situatie heb je misschien nog wat tijd om na te denken. En deze benut je natuurlijk! De draaimolen begint te draaien.

Behoefte om te overleggen
Hooggevoeligen (overigens ook niet-hooggevoeligen) bespreken vervolgens de situatie met derden: vrienden, familie of collega’s. Zonder dat je het in de gaten hebt, heb je het alle dagen over wat je moet gaan beslissen. Wat ga je doen? Past het voorgestelde in je agenda, je doelstellingen voor de komende tijd? Alles wordt in detail besproken: je hebt meer informatie, maar ook worden de eerste zaadjes voor twijfels gezaaid. Plus, je bent nog steeds aan het lopen. De draaimolen draait. De situatie vraagt energie. Zuigt energie.

Twijfels, twijfels, twijfels
Alle gesprekken vinden hun weg in de denk- en draaimolen. De nieuwe informatie en verschillende meningen bieden stof tot nadenken. Zelfs nadat je alle voor- en nadelen op een rijtje hebt gezet is het nog niet duidelijk. Wel of niet. Wel of niet. Bij twijfel niet doen. En, ja, je twijfelt behoorlijk, maar om dan te luisteren naar dit verstandige stemmetje? Hmmm…nee, nog niet. (nee-zeggen tegen jezelf is vaak zo makkelijk!) In deze fase loop je het risico jezelf helemaal niet meer te voelen. ‘Doordat ik meega met de meningen van anderen weet ik niet meer wat ik zelf wil’, is een veel gehoorde uitspraak onder hooggevoeligen.

Behoefte aan bevestiging
Alsof je al niet genoeg te verwerken hebt, blijft de behoefte aan meer informatie. Zou je het antwoord kunnen vinden in artikelen of boeken, het bijwonen van die ene beurs of conferentie of wanneer ze akkoord gaan met jouw voorwaarden? Zou je het dan doen? Of toch niet? Bevestiging is waar het in deze fase om draait. Je wilt aan de hand van nog meer informatie weten of je wel of niet de juiste beslissing neemt. Ondertussen ben je nog aan het lopen, misschien wel aan het rennen, de draaimolen draait. Nu begin je te voelen dat de beslissing zwaar op je schouders weegt.

Schuldgevoel vermijden
Wat zou er nog meer op je schouders mee wegen? Zou dat eventueel het welbekende schuldgevoel zijn? Het vervelende en knagende schuldgevoel dat de kop op kan steken als je nee zegt? Als je kiest voor jezelf. Nee, kiezen voor jezelf is egoïstisch, je kwetst de ander, je komt over als een onaardig persoon en de volgende keer vragen ze je zeker weten niet meer. Vraag eens aan jezelf welk rot gevoel jij wilt vermijden door altijd maar voor ieders wil te buigen? Gaat dit rot gevoel wel op voor de situatie waarin je je nu begeeft of is het oud zeer waar je je door laat leiden? Als je nu eens stil staat bij waar je qua denken en doen doorheen bent gegaan, vertraagt de draaimolen zijn tempo.

Heb jij het écht nodig?
In dit tempo kun je even ademhalen. Kun je eens voelen wat jij voelt. Wat wil jij? Heb jij het écht nodig om mee te werken aan dit programma of in te vallen voor een collega? Ze kunnen toch ook een keer iemand anders vragen. Jij hebt het al druk genoeg. En om overzicht te behouden in je eigen leven en vooral om jouw energiepeil te bewaken is het goed voor je om eens nee te zeggen. Het is niet meer een kwestie van durf. Het is een kwestie van kiezen voor jezelf. Als je hier werkelijk achter staat en voelt waar je het voor doet, is nee zeggen opeens een stuk makkelijker. Nee zeggen kan. Nee zeggen mag. En nee zeggen lucht op. De last mag ook van jouw schouders af vallen.

Loop je hier ook tegenaan? Ga voor een introductiesessie van 1.5 uur om jouw thema’s onder de coaching-loep te leggen! Klik hier door voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Erkenning van mijn moeder

Een aantal dagen terug ontving ik een mail van mijn moeder met het volgende:

– Ik heb het zo druk dat ik door de bomen het bos niet meer zie.
– Hoe communiceer ik in conflictsituaties, bij weerstand en het geven van feedback op de werkvloer?
– Mijn leven is een circus van doorlopende activiteiten, alsof ik voor iedereen moet optreden.
– Mijn huidige baan is niets voor mij, maar wat dan wel?
– Ik kom niet toe aan de dingen die ik leuk vind.
– Ik wil vertrouwen op mijn gevoel.
– Ik kan mijn emoties niet tonen, ik zit gevangen in mezelf.
– Ik ben een doemdenker waardoor ik niets meer durf.

En de tekst: ‘Ik heb de informatie gelezen. Ik ben trots op jou.’Ik moest keihard lachen. Van blijdschap. En verwondering. De bovenstaande tekst had ze van mijn website gecopy/paste!! Dit is mijn achtste jaar werkzaam als coach en ik krijg onuitwisbare en altijd terug te halen erkenning voor mijn werk van mijn moeder. This must be my lucky year, dacht ik. Kortgeleden riep ze me in een emotionele bui nog toe dat ik ECHT werk moest gaan zoeken in plaats van praten met mensen. De laatste jaren schoten haar gedachten over mijn werk heen en weer van nogal vervelende getinte inhoud groeiende naar een ietwat positievere instelling waarbij ze haar interesse toonde.

De eerste paar jaren was ik nog veel aan het uitleggen; uitleggen wat mijn werk inhield, uitleggen omdat ik wil dat ze mijn werk begrijpt, zodat ze trots op me kon zijn. Zodat ze ook met mijn werk kon gaan pronken bij haar Chinese vrienden. Helaas werkte dit niet zo. Op een gegeven moment ebde deze behoefte weg. Ik stak mijn energie liever in andere zaken dan te leven in de verwachting dat ik ooit erkenning zou krijgen.

Vandaag had ik haar aan de telefoon en ze begrijpt mij en mijn werk beter dan ik ooit had gedacht. Alleen, ze praatte er nooit over. Ze hield het voor zichzelf en dat is natuurlijk haar volste recht. Zij noemt dit privé. Het zijn privé zaken. Tot je 18e, mijn kind, mocht ik neuzen in al jouw zaken, maar vanaf iemands 18e krijgt men een privé leven en daar moet je respect voor hebben. “Snap ik mam.” Om haar lichtelijk te provoceren zei ik tegen haar: “Mama, mensen komen bij mij om te huilen. Ze huilen om hun privé-zaken.” Waarop zei reageerde met: “Ja, jij huilt veel, daarom komen ze bij jou huilen!!”

Het mooiste bewaar ik voor het laatst. Ze zei iets waar mijn hart sneller van ging kloppen. “Mijn hoofd is als een harde schijf. Het moet worden opgeschoond. Bestanden moeten worden verwijderd. Ja, ik weet dat huilen een manier is om al het vuil uit het lichaam te verwijderen. Natuurlijk weet ik dat.”

En daarmee is alles gezegd.