Ouderschap: wat mijn hooggevoelige zoon ziet en doet

Dían is een lieverd.

  • Toen hij slechts twee maanden jong was had hij al zijn eigen humor. Amé maakte met haar hoofd een vrij normale beweging naar rechts en hij schoot in de lach.
  • Ook rond deze fase legde hij al zijn bewegingen stil wanneer hij hoorde dat Amé thuis kwam van school. Hij hoorde haar stem.
  • Wanneer hij Amé intens zag en hoorde huilen, huilde hij mee.
  • Als hij zag dat één van ons boos was, begon hij te lachen. Deze man is een emotionele koning. Hij gaat met woede om met een lach.
  • Hij knijpt zijn ogen helemaal fijn als hij iets niet wilt eten of genoeg heeft gehad. (Vanaf +/- 5 maanden)
  • Hij pakt iets kleins van de vloer, doet het in zijn mond en houdt hem in zijn mond om mee te spelen. (Vanaf +/- 7 maanden)
  • Hij pakt iets kleins van de grond of aan tafel met zijn duim en wijsvinger alsof deze twee vingers samen een pincet vormen.
  • Hij kan heel goed alleen spelen. Hij doet de keukenkastjes open en gooit alles eruit. Hij doet andere kasten en lades open en speelt met alles wat hij tegenkomt. In de keuken onderzoekt hij hoe de snelkookpan, een handmixer en potjes met deksels werken. Hij klimt op een kruk en houdt zich vast aan het aanrecht. Bovendien maakt hij van alles een iphone. (Vanaf +/- 8 maanden, klimmen vanaf 11 maanden)
  • Hij houdt ook van samen spelen. Hij is balgevoelig, hij gooit goed en hard.
  • Hij voelt geen binding met een knuffel.
  • Hij houdt ervan om in gras te kruipen en zand tussen zijn vingers door te laten glijden.
  • Hij is een winterkindje, dus is meer bekend met zijn lichaam, terwijl hij kleren aan heeft. Als hij in zijn blote huid rondloopt,  voelt hij aan zijn eigen armen en benen. We zien aan hem hoe fijn hij dat vindt.
  • Hij is supersociaal. Overal waar hij komt, groet hij kinderen en mensen met een grote glimlach. Fijne, lieve en goedgehumeurde mensen gaan het contact aan. Tegelijktertijd valt hij af en toe ten prooi aan kinderen die vervelend doen; iets van hem afpakken of iets om willen gooien.
  • Als er in een keer heel veel op hem afkomt, wordt hij stil en staat hij op de observatie-modus. Bijvoorbeeld wanneer er veel familieleden in één keer de woonkamer binnen komen lopen. Pas na een tijdje laat hij weer van zichzelf horen.
  • Hij is ritme- en muziekgevoelig. Hij gaat dansen of maakt ritme met alles wat hij tegenkomt. Bijvoorbeeld staand op een kruk slaat hij met zijn handen op de prullebak alsof hij een atabaque bespeelt.
  • Ook als hij iets lekker krijgt te eten of drinken beweegt hij heen en weer met zijn schouders en rug. (Sinds dat hij 1 jaar is)
  • Als hij pompoencake gezoet met honing krijgt of kokoswater geeft hij met zijn hele lijf aan hoe graag hij de volgende hap of slok wilt. Uit enthousiasme spant hij zijn hele lijf van top tot teen aan. (Vanaf 14 maanden)

Wat een voorrecht om Dían te mogen begeleiden in zijn leven.

HSP: vier je mee? Het wordt een pyjama-Kerst

fam-balde12-2015_de-schaapjesfabriek-30-of-48

Foto: 20 december 2015 door Tessa van De Schaapjesfabriek. 

Op dinsdag 6 december vroeg ik op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie ‘Wat doe jij met de aankomende feestdagen? Hou jij rekening met je gevoeligheden? Hier kwamen vele reacties op. Ik vond het interessant om te lezen. Één van de leukste antwoorden vond ik: ‘Wij gaan dit jaar als hooggevoelig gezin van vier voor een pyjama-kerst’. Ik zeg: Geweldig!

Dit was haar volledige reactie: “Ja!! sterker nog mijn hele gezin (4 stuks) is hooggevoelig, dus hebben we dit jaar besloten een pyjama-kerst te houden met zijn vieren. Niks moet, geen bezoek, geen verplichtingen, pyjama-stand! Het is voor het eerst dat we uitzien naar de Kerst! Het communiceren van ons plan aan de familie was zeer lastig, helemaal als hooggevoelig persoon, maar we hebben doorgezet. Voor wie is Kerst nu eigenlijk en wat voor een gevoel wil jij er bij hebben?”

Tja, voor wie is Kerst eigenlijk? En wat betekent het tegenwoordig voor mij? De Kerstdagen zie ik als vrije dagen waarover wij als gezin kunnen besluiten wat we het liefste willen doen. Ik heb geen religieuze link met Kerstmis, noch mijn partner en onze families. Ik vermoed dat veel mensen de Kerstdagen hebben gestript van het religieuze jasje. Wat ik wel fijn vind, is het voortzetten van de saamhorigheid en het gevoel van verbinding tussen mensen door de komst van een mooie ziel. In het Christendom werd tijdens Kerstmis de geboorte van Jezus Christus gevierd. En om nu helemaal van religie af te stappen, eerlijk gezegd ervaar ik dat telkens weer wanneer er een mooie ziel wordt geboren. De geboorte van een kind brengt veel mensen bij elkaar op vele momenten in het jaar. Dit jaar staat een vriendin van mij op knappen op 24 december. Ben benieuwd wanneer deze ziel besluit te komen.

Laat ik even terug gaan naar dat gevoel van saamhorigheid en verbinding. Dat is een fijn gevoel. Gedurende deze koude-lekker-knus-binnen-blijf-dagen is het gezellig om bij elkaar te komen. In ons geval vooral, omdat we van september tot en met november druk hebben gehad met werk en het reilen en zeilen van ons gezin. Door deze hectiek inclusief verkoudheden, buikgriep bij onze jongste (nu 10.5 maand jong) doorkomen van tandjes en een dochter die nu toch echt wel van school moest veranderen was het er niet van gekomen om in alle rust met familie te zijn.

Dus dit jaar gaan we op eerste Kerstdag naar mijn schoonfamilie in het Noorden van het land. Daar blijven we een paar nachten logeren. (Fijne, dikke pyjama’s gaan mee!!) Daarna een aantal dagen thuis om bij te komen en lekker thuis te zijn. Met Oud en Nieuw bij mijn moeder in Brabant. Fijn om in een dorpje te genieten van de rust en het vuurwerk te vermijden. Mijn moeder vindt het leuk dat we komen, omdat ze als Chinese meer heeft met Nieuwjaar. Daarna hebben we weer een aantal dagen voor onszelf in Den Haag. Ik vind het heerlijk om niet teveel vooruit te plannen waardoor er ruimte is voor spontaniteit.

Het nemen van rust hebben we met onze planning wel getackeld. Andere gevoeligheden waar we absoluut rekening mee houden zijn onze voedingsgewoonten. Arnold eet veganistisch, gluten-, geraffineerde suiker/zout, zuivel- en eivrij. Hoe hij eet is ook hoe Amé en ik voornamelijk eten. Wij eten nog wel vlees, vis, kip en ei met mate en af en toe iets met geraffineerde suiker en zout. Om gezellig met anderen te eten, is het dus wel fijn als er ook gerechten bij zijn die Cheng-Baldé-proof zijn. Aangezien we van eten en gezonde, smakelijke voeding houden komt dit wel goed. Inmiddels zijn onze families ook zo ver dat ze hier rekening mee houden. Wat natuurlijk veel stress wegneemt!

Nogmaals, ik vond het leuk om je reactie op mijn vraag te lezen. Ik wens je hele fijne dagen toe. Doe lekker waar je zin in hebt.

HSP & Voeding: afscheid nemen van mijn Chinees-zijn?

663431D4-0D31-4022-BB4E-940ECFFE8147.JPG

Foto: dumplings bereid door mijn moeder met biologisch rundergehakt.

De ontwikkelingen op het gebied van voeding en welzijn vinden in onze huishouding plaats in een stroomversnelling. We staan ervoor open. Alhoewel er wel een groot verschil is tussen hoe Arnold en ik de ontwikkelingen “verteren”. Arnold past alles direct toe. Ik ben terughoudender. Ik wil nog mijn geliefde moot MSC gecertificeerde zalm kunnen blijven eten. Recent kwam hij terug uit Brazilië met nieuwe voedingskennis. Hierdoor zijn we wederom plantaardiger gaan eten: onze focus ligt momenteel op vegan en raw food; spirituele voeding.

Dit keer drong het dieper door tot mijn bewustzijn. Al een maand lang at ik geitenkaas in plaats van koemelk kaas, omdat het lichter viel en ik het lekkerder vond. Na het maken van mijn eerste vegan cheese gebaseerd op cashewnoten en edelgistvlokken besloot ik voorlopig geen kaas meer te eten. De vegan cheese was zeer goed gelukt. Hiermee kon ik mijn behoefte aan hartig eten dekken. Arnold vond ‘m zelfs te kazig en Amé vond ‘m ronduit stinken. Voor mij ging er een wereld open en begon al te fantaseren over de diverse vegan kazen die ik zou gaan maken.

Afscheid nemen van mijn Chinees-zijn?
Door deze nieuwe invloeden werd ik, zoals ik al aangaf, diep geraakt. Zou ik afscheid moeten nemen van Chinees eten zoals ik het ken? Alle Chinese bijeenkomsten, visites, vieringen en bruiloften draaien om het uitbundige delen en genieten van eten. Eten in de breedste zin van het woord. Of het wel of niet gezond is voor het lijf en de geest vanuit spiritueel oogpunt wordt niet besproken.

Het ging niet alleen om het eten, het ging om de betekenis dat de Chinese gemeenschap hecht aan het eten. Eten is een communicatiemiddel. Het samen boodschappen doen, koken en het opeten van de feestelijke creaties verbindt ons met elkaar. Met het geven van eten wanneer je op bezoek gaat bij familie of vrienden geef je aan dat je om de ander geeft, het is het willen delen van “rijkdom” in de vorm van goed en gezond eten. Ik huilde om het eventueel nooit meer eten van die dumpling. Ik zag direct voor me dat de dumpling natuurlijk ook kan worden gevuld met groente en Chinese specerijen dat het zo Chinees laat smaken. Toch huilde ik. Dag oude vertrouwde dumpling.

Van vlees naar gefermenteerde groente
In november 2014 deelde ik met mijn moeder dat ik in januari 2015 30 dagen veganistisch wilde gaan eten. Ik was nieuwsgierig naar het effect op mijn lichaam en geest, of ik het zou volhouden en wat ik zou gaan missen. Mijn moeder was in die periode allesbehalve nieuwsgierig naar wat het met mij zou doen. Haar kerstcadeau was een demonstratief gebaar met als boodschap: vlees is goed voor je, eet vlees, veel vlees. Ik kreeg zes kilo vlees cadeau. Een grote homp vlees. Ik hield wijselijk mijn mond en bedankte haar. Het enige wat ik er nog weifelend uit kreeg was: mama, mijn diepvries is te klein.

Flashback: een aantal maanden daarvoor, vertelde mijn moeder tussen neus en lippen door dat ze een week lang plantaardig had gegeten. Terwijl ze dit vertelde zat ze voor een schaal Peking eend. Dit hadden wij voor haar besteld, omdat ze het zo lekker vindt. Ik stelde vragen, maar ze wilde er verder niet over uit wijden. Blijkbaar was het haar niet bevallen. Mij wilde ze er in ieder geval van behoeden: plantaardig eten, mooi niet.

Een grote sprong vooruit: ruim anderhalf jaar na het ontvangen van mijn kerstcadeau spreek ik met mijn moeder en ze is 180 graden bijgedraaid. Mijn zusje en haar zusje bleven tips over gezond eten met haar delen. Het is te danken aan mijn tante dat ze die ene week plantaardig eten was aangegaan. Momenteel kookt ze met biologische speltmeel, boekweitmeel, zilvervliesrijst, kokosnootolie en nog veel meer. Dit alles dankzij mijn zusje. Na de bevalling at ik meer vlees en kip. Eerlijk gezegd had ik hier zin in. Maar na een rijtje Franse kippen (tante), biologisch vlees van de bio markt in Den Bosch (mama) wilde ik mijn eigen voedingspatroon oppakken. Ik had voldoende op onder het mom van ‘het stimuleert gezonde borstvoeding’.

Mijn boodschap was duidelijk. Het kwam binnen. Bij mijn moeder én mijn tante. Hierna ontving ik van mijn moeder twee potjes gefermenteerde groente: rettich en rode en oranje paprika. En van mijn tante twee potten met groene kruiden. Waar ik zo bang voor was, gebeurde niet; het communiceren via eten bleef. Ze houden van mij. Ik voel het. Op mijn manier ben ik nog steeds Chinees. Zelfs zonder het overvloedige rijke eten waarmee ik ben opgegroeid. Ik hoef geen afscheid te nemen. We blijven met elkaar eten, verbinden en communiceren met behulp van eten. En mijn moeder is hiervan het bewijs. Via de app nodigde ze ons uit voor een familie diner bij haar thuis. We zijn van harte welkom en tussen haakjes “vooral vegetarisch”. Dat raakte mij, mijn ziel ontdaan van het culturele jasje.

Wat is jouw relatie met voeding? Hoe eet jij? Sta je open voor nieuwe eetgewoontes? Ik ben benieuwd! Ik lees je reactie graag onder deze blog.

Klik hier voor foto’s van wat wij eten!
Klik hier voor nog meer foto’s van eten op Instagram. 

Ouderschap: vrijheid, blijheid, want kind is uit logeren

IMG_3490

Vandaag is onze derde dag van vrijheid en blijheid, omdat onze dochter (5 jaar) uit logeren is. Begrijp mij (en ons) niet verkeerd, we houden zielsveel van haar en hebben superveel lol wanneer we samen zijn, maar een aantal dagen van elkaar gescheiden leven, vind ik ook wel zo gezond, voor ons allemaal.

We brachten haar afgelopen zondag naar mijn moeder. Ze vloog mijn moeder om de hals en bezette haar been. Ze was gigantisch blij om haar te zien. Zoals gewoonlijk had mijn moeder ons een uitgebreide zeer smakelijke Chinese lunch voorgeschoteld. We hadden ons eten nog niet op of Amé begon te dralen en iets te mompelen. Ik was zo in mijn eten verzonken dat er bij mijn geen gedachten omtrent haar gedrag naar boven waren gekomen. In tegenstelling tot Arnold, Arnold wist precies wat ze bedoelde te zeggen zonder woorden. Ze wilden dat wij op zouden hoepelen. Hup, mama en papa, de deur uit; quality time met oma Chin mocht beginnen. Ik schaterlachte, mijn dochter was helemaal klaar om te feesten.

Na de eerste twintig minuten samenzijn concludeerden wij dat we de volledige aandacht hadden voor elkaars woorden. Bovendien maakten we onze zinnen af, we waren niet eens in gesprek, maar plaatste wat opmerkingen hier en daar en benoemden wat we onderweg tegenkwamen. Deze eerste twintig minuten gaven mij zoveel lucht; lucht om te denken, te delen en simpelweg het contact te voelen met Arnold. Deze herfstvakantie gaat uit naar een boel zaken waar wij als ouders helemaal van opkikkeren; yoga, lekker en gezond eten, mediteren, schrijven, uitjes met elkaar en nog wat werk dat achter de schermen plaatsvindt. En we hebben voor alles tijd. Wat een heerlijk vrij gevoel.

Onze dochter blijft namelijk maar liefst vijf nachten weg. Dinsdag is ze overgedragen aan de ouders van Arnold en wij halen haar aanstaande vrijdag weer op. Het mooiste van alles vind ik nog wel dat deze logeerpartij haar keuze was. Dik een maand, voordat de herfstvakantie aan zou breken, had zij het al over uit logeren gaan. Het lijkt haar ook wel erg leuk om vriendinnetjes uit haar klas te logeren te krijgen. Hmmm…dat zit nog niet in ons systeem. Op een doordeweeks schooldag gaat dat echt niet gebeuren en in het weekend hebben we ook onze dingen te doen. Wellicht dat we in de nabije toekomst het haar een keer toezeggen in het weekend of bij voorkeur een lang weekend. Uit logeren gaan is in onze beleving iets voor in de vakanties.

Op dinsdag werd ze dus overgedragen aan opa Baldé en hoewel ik niet aanwezig was bij dit weerzien, kan ik het mij op basis van Arnold’s verhalen heel goed voorstellen. Ze was uitzinnig van blijdschap en vloog op hem af. Vanaf dat moment hoorde ze bij opa. Een deel van het gevoel dat ze uitstraalde, doet mij denken aan toen ze nog een dreumes en peuter was. Wanneer ik bijvoorbeeld de deur uit ging voor een dag was ze vlak van tevoren al papa’s kindje. Ze kroop tegen degene aan die thuis bleef. Degene die voor haar zou zorgen en van wie zij afhankelijk was. Haar blijdschap richting haar grootouders straalde ook een groot vertrouwen en liefde uit voor de personen die zich om haar zouden ontfermen.

Ik ben ontzettend trots op haar. Het uit logeren gaan, staat voor het kunnen uitdragen van wie zij is. Ze wilt op avontuur, nieuw eten proeven en de oren van haar grootouders eraf kletsen. Ik kreeg vandaag een foto toegestuurd van haar en haar neef en genoot intens van hun blije hoofden. Ik ben blij voor haar. Ik mis haar niet en kijk ernaar uit om haar weer te zien.

Green Passion: passie voor goed eten, mensen en mooie initiatieven

IMG_1589 IMG_1590

Een tijd terug was ik op facebook op zoek naar groene initiatieven in Den Haag. Ik kwam de facebookpagina van Green Passion tegen en klikte door naar de website. De foto’s spraken voor zich. Ik was direct weg van de sfeer en de gedrevenheid van de dame achter Green Passion. Franca van Nunen brengt zzp’ers bij elkaar die een sterke verbinding voelen voor een gezond en groen leven. Afgelopen donderdag kwam het er eindelijk van, mijn date met mijn groene hubby Arnold. Als zzp’ers die vooral thuis en op locatie werken is Green Passion een uitkomst om een keer van werkomgeving te veranderen. Verandering doet leven toch?

We waanden ons in een oase van intrinsiek gemotiveerde en gedreven mensen. Met één van hen raakten we direct in gesprek. Aanleiding hiervoor was een blik van herkenning tussen Arnold en Karin. Een blik van herkenning die berust op, één keer raden? Ontmoetingen in een supermarkt! Boodschappen doen is namelijk een grote hobby van Arnold. Zij werkt bij de Ekoplaza in de Weimarstraat en daarnaast is zij naar buiten aan het treden met haar fotografie. Het vastleggen van beelden voortkomend uit een gevoel die ze bij iemand heeft. Haar opdrachtgevers komen uit de zorg en psychiatrie. Veel zzp’ers werken op zichzelf en het isolement waarin ze terecht kwam, doorbreekt ze nu door flexwerkplekken op te zoeken. Haar agenda herinnert haar eraan de deur uit te gaan voor het afwerken van bepaalde taken.

Dit keer hadden wij onze laptop thuis gelaten. We gingen voor een drankje. Onze drankjes werden in detail aan ons gepresenteerd door Franca. Wat een service! Ik vond het geweldig dat ze op een authentieke wijze contact maakte. Zoals je op de foto ziet werd mijn Chai in een glas met een dubbele wand uitgeserveerd. Het rietjes is van staal, zodat je het goed warm op kunt drinken. Ik had een Chai met ongezoete amandelmelk, omdat de Chai van zichzelf al zoet is. Arnold had er eentje met gezoete sojamelk en de combinatie was duidelijk zoeter. Daar ben ik niet zo van. Dat schiet direct naar mijn hoofd en daarna kan je mij (bij wijze van) opvegen.

Na onze date vertelde Franca dat ze elke dag een netwerklunch organiseert. Je geeft je van tevoren op en het kost 5 euro. No Food Waste, dus wel belangrijk om je op te geven. Elke dag om half 1 wordt het uitgeserveerd. Dat leek mij wel wat. Zo gedacht, zo geregeld. Volgende week ben ik met twee vriendinnen te vinden bij Green Passion om te brainstormen over groene initiatieven onder het genot van goed en lekker eten. Mjammm…wat gaan we eten?

IMG_1588

30 Days Vegan Challenge: een gezond mondgevoel

IMG_1033

De aanleiding om aan deze 30 Days Vegan Challenge te beginnen, was om aan den lijve te ervaren wat het met mijn lijf en geest zou doen. Zou ik mij gezonder gaan voelen? Zou ik anders gaan denken over voeding? Het antwoord op beide vragen is een volmondig “ja”. Ik heb dit vooral gemerkt aan een fris mondgevoel gedurende de hele dag én dat ik veel meer proef.

Ik zal het frisse mondgevoel eens toelichten. Na het eten van bijvoorbeeld van die overheerlijke zachte Franse kazen bleef er altijd wel iets van de nasmaak hangen. Of van het eten van desserts waar melk in zit verwerkt. Thuis eten wij over het algemeen geen desserts. Die ene keer dat ik vorig jaar een crème brûlée kreeg uitgeserveerd was tijdens een netwerkdiner. Terwijl iedereen aan tafel aan het smullen was en de crème brûlée in no-time op had, bleef die van mij voor 6/8 deel liggen. Om twee redenen: die volle smaak van melkeiwitten trok ik niet in combinatie met een bom suiker dat erin was verwerkt. Na mijn crème brûlée avontuur weet ik dat ik nooit meer een crème brûlée zal eten. Tenzij het een veganistische versie is waarbij rekening is gehouden met de hoeveelheid suiker die erin zit verwerkt. Alle geraffinneerde suiker-vervangers zoals rijststroop, agavesiroop, palmsuiker en dadelstroop blijft zoet.

Na het eten van plantaardige voeding ervoer ik een schoon en fris mondgevoel. En dan heb ik het niet alleen maar over mijn mond, maar ook wat er gaande is in het darmgebied en de maag. Ken je die vreselijke boertjes die je soms na het eten laat en waarbij er geuren en smaken naar boven komen vermengd met maagzuur? Na het eten van plantaardig eten kwam er bij mij niks meer naar boven. Dat ik dit positieve resultaat heb mogen ervaren door recht-toe-recht-aan 30 dagen veganistisch te eten, is voor mij een hele winst. Hiernaast heb ik nog veel meer geleerd en is er veel meer veranderd in mijn denken over voeding. Waar het op neer komt en wat ik iedereen toewens is een gezond en gelukkig leven op basis van het eten van de juiste voeding. Voeding dat voedt in plaats van energie zuigt, kostbare energie van je afneemt, omdat je lichaam iets aan het verteren is waar het lichaam hard voor moet werken.

Draai het eens om, laat jouw lichaam minder hard werken en ervaar hoeveel energie er vrijkomt om leuke dingen te doen.

Dag 25 ~ 26 januari
Ontbijt: Twee boterhammen met avocado, olijfolie en mierikswortel. Koffie met havermelk.
Lunch: Soep met doperwten, Chinese champignons, ui, knoflook en rijstwijn. Salade van een type sla waarvan ik de naam kwijt ben, qua grootte lijkt deze sla op de witlof met mooie gekrulde bladeren met doperwten en een dressing van extra vierge olijfolie, citroensap, palmsuiker en zeezout. Dupois linzen met kurkuma, komijnzaad en djahe.
Tussendoor: twee gedroogde abrikozen. 1 rode wijn. Koffie met havermelk. Water. Twee kamutwafels met hummus.
Diner: Yam met bosui en gebakken ui. Bananencake met een saus van soja yoghurt en nuscarobe.

Dag 26 ~ 27 januari
Ontbijt: Groene smoothie. Twee boterhammen met avocado, olijfolie en mierikswortel. Thee met havermelk.
Lunch: Dupuis linzen met witte rijst, doperwten en witlof.
Tussendoor: Zonnebloempittenreep met lijnzaad, appelstroop, palmsuiker, agavesiroop, chia zaad en geurende kokosolie. Koffie met havermelk. 1 rode wijn. Chips.
Diner: Farro met sperziebonen. Augurk. Peper. Postelein.

Dag 27 ~ 28 januari
Ontbijt: Soja yoghurt met cruesli met gepofte quinoa.
Lunch: Twee boekweitpannenkoeken met edelgistvlokken en avocado. Broccoli.
Tussendoor: Thee. 1 rode wijn. Chips. Osawa cake. Twee mandarijnen.
Diner: Broccoli salade met rucola melange, walnootolie, olijfolie, citroensap, witte wijnazijn en zeezout. Japanse noodles met tofu gebakken in rijstolie met kurkuma en sojasaus.

Dag 28 ~ 29 januari
Ontbijt: Twee boterhammen met amandelpasta. Thee.
Lunch: Rucola melange, postelein, linzen, olijfolie, citroensap en zeezout.
Tussendoor: weet ik niet meer.
Vegan & Raw Diner met vrienden: Salade. Speltcouscous met geroosterde kastanjes, kurkuma en zeezout. Gefrituurde zoete aardappel met zwarte sesamzaad. Thaise couscous met limoen. Salade van venkel en granaatappel. Chips van zwarte mais. Groenten chips. Emping. Raw chocolate. 1 rode wijn. 1 witte wijn.

Dag 29 ~ 30 januari
Ontbijt: Twee bruine boterhammen met amandelpasta. Thee.
Lunch: Rucola melange met couscous en salade van tauge, rode paprika, koriander en rode peper.
Tussendoor: Zonnebloempittenreep. Banaan. Koffie met spelt-amandelmelk.
Diner: Zilvervliesrijst met gebakken tofu, pindasaus en gewokte groenten: bleekselderij, wortel en champignons. 1 Palm bier.

Dag 30 ~ 31 januari
Ontbijt: Twee boterhammen met pindakaas en hummus. Koffie met sojamelk.
Lunch: Bij Spirit.
Tussendoor: Drie rogge crackers met baba ganoush. Water. Thee. Koffie met sojamelk.
Diner: Linzensoep met bio kokoscreme, eko ui bouilon, limoenblad, komijn, koriander en kurkuma.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: snakken naar seafood

IMG_0988

Deze dagen heb ik gesnakt naar sushi, mosselen, vis en pittige smaken. Gek genoeg geen zucht naar vlees. Hormonaal. Verder hoef ik het niet uit te leggen toch? Ik heb het opgevangen door pittiger te eten en te gaan voor comfort food. En mijn comfort food is typisch een kom met Japanse noodles met Chinese champignons, spinazie, rijstwijn, sojasaus, knoflook en sambal. Tijdens het bereiden en het eten van deze kom met overvloeiende zaligheid voel ik mij heel erg Chinees.

Op bezoek bij mijn tante in Amsterdam genoot ik van bruin stokbrood met pindakaas en een deel ervan gedipt in extra vierge olijfolie. Heerlijk. Het stokbrood had ik bij Vinnie’s deli gehaald. Later hoorde ik van haar dat deze bakkerij sinds kort haar deuren had geopend. Ik wilde weten of er melk in zat en de dame ‘dacht’ even na en zei dat er geen melk in zat. Ze zag dat ik dit niet direct voor waarheid aannam waardoor ze begon te twijfelen. Ze vroeg het aan haar collega. Haar collega had een schort om en een of ander hoedje waaruit bleek dat hij de broden bakt. Hij was ontzettend behulpzaam en maakte echt contact. Hij keek mij recht in de ogen aan. Ik voelde het contact. Dat is in mijn beleving tegenwoordig zeer zeldzaam. Daar genoot ik wel van; op een oprechte manier geholpen te worden. Hij las mij zelfs de ingrediënten van het stokbrood voor!

Een Vegan Challenge lijkt op het eerste gezicht niet echt handig als je een dag op stap bent. De opties om ergens compleet vegan, gevarieerd en lekker te kunnen eten zijn minimaal. Gelukkig stonden mijn vrienden ervoor open om ergens veganistisch te gaan eten. Samen met een vriendin hebben we genoten van een salade bij SLA op de Westerstraat in Amsterdam. Hierna ging ik weer voor een salade bij La Place in Utrecht. De volgende dag hunkerde ik naar iets stevigers dan bijna de hele dag groenten. Ik heb het goedgemaakt met boekweitpannenkoeken en rijk belegde broodjes voor de lunch.

O,ja, dit is ook wel noemenswaardig. De buikpijn die ik in mijn Vegan eetdagboek noem kwam door het eten van berglinzen die nog niet helemaal gaar waren. De tweede keer buikpijn kwam doordat ik wilde testen of het daadwerkelijk door deze linzen werd veroorzaakt.

Vegan eetdagboek dag 19 t/m 24

Dag 19 ~ 20 januari
Ontbijt: 1 boekweitpannenkoek met avocado en marmite. ½ pannenkoek met amandelpasta. Thee met havermelk.
Lunch: Farro met gemengde sla, veldsla, zongedroogde tomaten, groene olijven, walnootolie, zelfgemaakte rode & groene peper en edelgistvlokken. Tofudressing.
Tussendoor: Twee kokos-citroenkoekjes. Heet water.
Diner: Groene smoothie: spinazie, avocado, sojamelk, veldsla en appel. Twee kleine boterhammen met amandelpasta.

Dag 20 ~ 21 januari (buikpijn: berglinzen)
Ontbijt: 1 boekweitpannenkoek met edelgistvlokken. Heet water.
Lunch: Berglinzen met broccoli en tofudressing.
Tussendoor: Koffie met havermelk. 1 banaan. Cashewnoten. Appel-limoensap. Heet water. Rijstwafel met Jori pindakaas.
Diner: Pastinaak, wortel, uit en aardappelpuree met zout en olijfolie. Postelein.

Dag 21 ~ 22 januari (buikpijn)
Ontbijt: 1 boekweitpannenkoek met gebakken ui en edelgistvlokken. Heet water. Appel-limoensap.
Lunch: Salade bij SLA in Amsterdam: pompoen, champignons, aubergine, Japanse dressing, kiemen, halve avocado.
Tussendoor: 2 gedroogde abrikozen. Cashewnoten. Bruin stokbrood met extra vierge olijfolie en pindakaas. Thee. Twee mandarijnen. Wortelsap.
Diner: Salade bij La Place: spruitjes in sambal, gegrilde venkel, champignons, aubergine en radijs.

Dag 22 ~ 23 januari
Ontbijt: Twee boekweitpannenkoeken met Jori pindakaas en Nuscarobe. Thee. Wortelsap.
Lunch: Bruin ciabatta-achtig broodje en wit kaiserbroodje met zonnebloempasta met aubergine en rucola.
Tussendoor: Drie gedroogde abrikozen. Bananencake van boekweitmeel, amandelmeel, kokosolie, blauwe maanzaad, cacao poeder, 3 kleine bananen en havermelk. Twee palmbier. Hummus. Pindakaas. Twee rijstwafels met een mengels van wortel en pastinaak.
Diner: Salade met rucola, postelein, witte azijn, olijfolie, appel, zonnebloempasta met aubergine, mierikswortel en edelgistvlokken.

Dag 23 ~ 24 januari
Ontbijt: Twee tarwepannenkoeken met zonnebloempasta met aubergine. Thee.
Lunch: Spinazie salade met geraspte wortel, ui, olijfolie, limoensap.
Tussendoor: Koffie met havermelk en bananencake. Twee mandarijnen. Chips. Spinaziesalade met marmite. Havermelk. Twee crackers met zonnebloempasta met aubergine en pindakaas.
Diner: Pastinaakpuree. Witte rijst met gewokte spinazie en gebakken tofu met pindasaus.

Dag 24 ~ 25 januari
Ontbijt: 1.5 tarwe/speltpannenkoek met marmite en avocado. Koffie met havermelk.
Lunch: ¾ bruin broodje, ¼ wit broodje met salade van komkommer, doperwten, walnootolie en hennepzaad. Dip van zonnebloemolie van de zongedroogde tomaten met extra vierge olijfolie en mierikswortel.
Tussendoor: 1 banaan. 1 mandarijn. Water. 1 rode wijn.
Diner: Spelt pasta met een saus van hummus en rode bieten. Edelgistvlokken. Bananencake met nuscarobe.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: doe het samen!

IMG_0903

In november 2014 kondigde ik aan dat ik de 30 Days Vegan Challenge aan wilde gaan. Eén vriendin haalde ik over de streep en een andere vriendin kondigde spontaan aan dat ze ook mee zou doen. Op onze housewarming maakten de dames kennis met elkaar. Het leuke van deze 30 Days Vegan Challenge vind ik wel dat ik het samen met mijn gezin en deze twee vriendinnen doe. Verder deelde ik het met zakelijke relaties en andere vrienden en ontving de hulp en steun die ik nodig had om hiermee aan de slag te gaan. Nogmaals, ik ben ontzettend blij dat ik twee maanden lang de tijd heb genomen om mezelf op deze Challenge voor te bereiden. Een combinatie van een goede voorbereiding en het aangaan van deze challenge met meerdere mensen is leuk, fijn en inspirerend.

Het leek een vriendin van me leuk om tijdens deze 30 dagen bij elkaar te eten. Op dag 7 waren wij bij haar uitgenodigd. Voor Kerst had ze namelijk een Veganistische kookboek van Attila Hildmann gekregen en het organiseren van een etentje nodigde uit om een aantal recepten uit te proberen. Oelalala, wat hebben wij ons buikje lekker rond gegeten. Wat voor ons een grote ontdekking was, was dat je van amandelpasta een overheerlijke witte pastasaus kunt maken. Verder konden we over onze spelt spaghetti een mengsel van gemalen cashewnoten, pijnboompitten, edelgistvlokken en zeezout strooien. Het had eenzelfde bite als de doorgaanse Parmezaanse kaas die we gewend zijn bij een pasta te eten. Het is overduidelijk dat je heel goed veganistisch kunt eten. Je moet gewoon weten wat je kunt eten én op welke manieren je het kunt bereiden. Een gebalanceerde combinatie van geur, smaken, kleuren en diverse texturen maakt een maaltijd tot een waar feest.

Over feest gesproken. Op dag 9 stond er een bruiloft op de planning! De vriendin bij wie we op dag 7 hadden gegeten, had voor deze bruiloft twee veganistische quiches gemaakt. Geweldig. Er stonden twee rijen met tafels vol met lekkers. Op kaarten stond aangegeven welke ingrediënten er in de gerechten te vinden waren. Het veganistische, vegetarische, glutenvrij en suikervrije hoekje was klein, maar fijn. Dat ik op een bruiloft mijn belofte aan deze Challenge op een fijne en gevarieerde manier kon voortzetten was te gek. Ik heb een ieni-mini stukje kaas binnen gekregen. Het zag er ondefinieerbaar uit en ik wilde weten wat het was. Een wijntje op zijn tijd vind ik lekker, maar ik kreeg mijn glas niet eens leeg. De biologische sapjes hielden mij op de been. Deze bruiloft was er overigens één uit duizenden. Wat een spektakel! Met veel dans, dans en nog eens dans. Het bruidspaar traint bij onze capoeira groep en wij, als Brincadeira de Capoeira Den Haag, waren erbij om een optreden te geven.

Ik geef toe, op dag 9, heb ik al met al veel meer gegeten en gedronken dan een doorgaanse dag. De dag na zo’n feestdag had ik zin om de dag met een lekker ontbijt te beginnen. Dat houdt in, niet heel gezond, maar een wit broodje met baba ganoush. Omdat ik het zo lekker vond, vond ik het toch verdacht en liet mijn ogen over de kleine lettertjes glijden. Ah, nee, ei!! Waarschijnlijk heel weinig, maar toch, wat nu? Hmmm…de Vegan politie (mijn dochter) zei ‘niet eten, stoppen’ (met een brede grijns!). Maar ik koos ervoor om dit overheerlijke witte broodje wel op te peuzelen met deze verrekte Baba ganoush waarvan ik niet had verwacht dat er ei in zou zitten. Ik maak het zelf namelijk altijd klaar zonder ei. Maar goed, ik beschouw het nog steeds als een challenge, dus we gaan ermee door!! That’s the spirit. Ja, toch? Niet dan?

Vegan Eetdagboek. Dag 7 t/m 10.

Dag 7 ~ 8 januari
Ontbijt: Havermoutpap met rozijnen, hennepzaad, lijnzaad, zonnebloempitten, pompoenpitten en amandelmelk.
Lunch: Smoothie van avocado, spinazie, andijvie, bleekselderij, mango, aardbei, sojayoghurt. Twee bruine boterhammen met hummus, radijskiemen en olijfolie extra vierge.
Tussendoor: Drie rijstwafels met hummus. Thee.
Diner bij een vriendin: broccoli soep met kokos en chili, spelt spaghetti met spinazie, pijnboompitten in een saus van amandelmelk.Mengsel: gemalen cashewnoten, pijnboompitten, edelgistvlokken en zeezout. Als dessert: soja yoghurt met frambozen en kokos. Perensap. Açai & rode bessen sap.

Dag 8 ~ 9 januari
Ontbijt: Twee spelt boterhammen met hummus en olijfolie en thee.
Lunch: Havermoutpap met zonnebloempitten, pompoenpitten, water, sojamelk, banaan en een theelepel amandelpasta.
Tussendoor: Koffie met sojamelk. Smoothie met rode biet, bosvruchten, aardbei, andijvie, bleekselderij en een beetje agave siroop. Bakje chips. Dip: hot tomato. Water. Banaan.
Diner: Gigli pasta (wit) met boerenkool en uien gebakken in koolzaadolie.

Dag 9 ~ 10 januari
Ontbijt: rode linzen met snufje zout en olijfolie
Lunch: Gigli pasta (wit) met broccoli in tomatensaus met ui, knoflook, oregano, basilicum
Tussendoor: Heet water. Twee boekweitpannenkoeken met hazelnoot carobe. Farro met broccoli en ui. Rode linzensoep met miso bouillon. Bleekselderij gevuld met een mengsel van artisjokken, zongedroogde tomaten, zonnebloempitten en edelgistvlokken.
Diner op een bruiloft: 2 stukken vegan quiche met groenten, tofu en sojaroom. Quinoa salade. Rucola salade. Ingelegde komkommer. Rode wijn. Biologische cranberry-appelsap en vlierbessen-appelsap. Water. Cashewnoten in plaats van al dat overheerlijk ruikende lekkers.

Dag 10 ~ 11 januari
Ontbijt & lunch: Wit broodje en rijstwafel met Baba ganoush. (ei!!) Thee. Koffie met sojamelk en agave siroop.
Tussendoor: lychees. Popcorn met palmsuiker en stevia. Rode linzensoep met miso bouillon en farro. Restantje Smoothie met rode biet, bosvruchten, aardbei, andijvie, bleekselderij en een beetje agave siroop.
Diner: 3 spelt boterhammen; 2 met artisjok mengsel, 1 met hot tomato, handvol flower sprout. Heet water.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

30 Days Vegan Challenge: onbewust zondigen

IMG_0804

Nooit gedacht dat ik tijdens deze Vegan Challenge een keer iets zou eten wat niet veganistisch is. Maar toch is het gebeurd. Op de dag dat onze dochter met de waterpokken thuis was, besloot ik samen met haar ketanballetjes gevuld met pindakaas, tahin en chocolade te maken. Het was de eerste keer dat ik dit zou gaan maken. Ik zocht een recept op, maar standaard wijk ik daarvan af. Tijdens het maken en tijdens het eten dacht ik continue dat ik iets veganistisch verantwoord aan het maken was. Not. Jammer. Ja, toch jammer, ook al was het maar een klein beetje melk dat ik binnen heb gekregen. Zonder erbij stil te staan had ik chocoladepasta gebruikt waar melk in zat.

Hiermee kon ik de hand schudden van een vriendin die ook meedoet met de Vegan Challenge. Zij smste mij met de vraag of ze eigenlijk wel honing mag eten? En of ze wol en leer mag dragen? Zij was uit eten met een vriend die wel van een stuk vlees houdt. Na het eten nam ze een thee en normaal doet ze er geen suiker in, maar deze keer vond ze de thee wat bitter en deed er honing in. Nee, eigenlijk hoort het niet bij veganistisch eten. Honing is een product dat afkomstig is van bijen. Bijen verzamelen vooral nectar in de winter om deze koude periode door te komen en ze overleven de winter niet als de nectar van hen wordt afgenomen. Wat betreft het dragen van wol en leer. Een veganist in hart en nieren zou het niet doen, maar ik focus mij tijdens deze Challenge op het eten. Dat vindt ik wel meer dan genoeg.

Ik heb al zeven dagen veganistisch gegeten en dat voelt goed. Vandaag bemerkte ik een algeheel fris en gezond mondgevoel op. Heerlijk. Verder heb ik het gevoel dat ik na elke maaltijd direct aan de slag kan gaan. Ik hoef niet uit te buiken van datgene wat ik heb gegeten. Zoals je aan mijn eetdagboek merk eet ik veel hummus. Hummus maak ik zelf, in verschillende variaties. De plastic bakjes van de Hema vind ik erg prettig om de hummus mee in te vriezen. (met groene deksels, 5 stuks voor €2,50)

Vegan Eetdagboek. Dag 4 t/m 6.

Dag 4 ~ 5 januari
Ontbijt: Smoothie van sojamelk, rode bieten, avocado, banaan met cacao nibs en kokos snippers. Koffie met sojamelk. Lunch: drie bruine boterhammen met hummus en radijskiemen.
Tussendoor: Chai thee met amandelmelk. Heet water. Restantje ontbijt smoothie.
Diner: gebloemde spruiten met gele wortel, spinazie met knoflook en sojasaus, gebakken tofu met een sausje van avocado, gember en sojasaus.

Dag 5 ~ 6 januari Ontbijt: Twee boterhammen met pindakaas. Thee. Lunch: Smoothie: sojamelk, appel, spinazie, avocado en rode bieten.
Tussendoor: twee mandarijnen, ketanballetjes met een vulling van pindakaas, tahin en chocolade. Thee. Koffie met amandelmelk.
Diner: Erwtensoep met miso bouillon blokjes en rijstwijn. Late snack: twee rijstwafels met hummus, left-over tomaten-kokos soep met broccoli en bloemspruiten.

Dag 6 ~ 7 januari Ontbijt: Havermoutpap met rozijnen, hennepzaad, lijnzaad, zonnebloempitten en amandelmelk.
Lunch: Zelfgebakken frietjes in kokosolie met hummus, andijviesalade met mungbonen en dressing van sojayoghurt, knoflook, sojasaus en walnootolie.
Tussendoor: twee mandarijnen. Heet water. Koffie met amandelmelk. Cashewnoten. Japanse mix.
Diner: Erwtensoep, gewokte broccoli en hummus.

Deze blog is een onderdeel van onze 30 Days Vegan Challenge in januari 2015. 

HSP: sta achter jouw wensen en behoeften

nature

Op zaterdag 22 november was ik voor het eerst in Wolvega, of all places. Geweldig om via deze workshops op plaatsen te komen waar ik normaal niet vaak te vinden ben. Het was werkelijk waar een eye-opener. Mijn gastvrouw had zich samen met een vriendin aangemeld voor de workshop op zondag 23 november in Groningen, maar na het bestellen van de tickets bleek dat ze al een afspraak had staan. Mijn voorstel was om een dag eerder naar het Noorden te komen. Een locatie afhuren voor zo’n klein groepje op korte termijn vond ik niet handig, maar het kon wel bij haar thuis. Super. Zo gezegd, zo gedaan. Zij nodigde nog een vriendin uit en het werd een boeiende workshop waarbij thema’s zoals nee-zeggen, vriendschap, ingrijpende levensveranderingen, schuldgevoelens en het dragen van een groot verantwoordelijkheid bespreekbaar werden gemaakt.

Een introductieronde was niet nodig, omdat deze vrouwen elkaar al heel goed kenden. Na een korte voorstelronde, zijn we snel aan de slag gegaan met de oefeningen. Aangezien onze hooggevoeligheid bij ons binnenkomt via de zintuigen heb ik dit onderwerp als eerste voorbij laten komen. Ik vind het altijd weer interessant om te horen hoe de zintuigen bij een ieder staan afgesteld. Dit was overigens de zestiende workshop die ik tot nu toe heb georganiseerd. Na diverse verhalen mee te hebben gekregen, ben ik er nu wel van overtuigd dat onze gedachten een grote invloed hebben op hoe wij onze zintuigen ervaren. Als we extreem verdriet ervaren en dit nog niet is verwerkt, kunnen de onverwerkte emoties slaan op bijvoorbeeld het keelgebied. Hierdoor heeft het een directe invloed op hoe je eten ervaart; geen zin hebben om te eten, omdat de pijn rondom het keelgebied dit niet toelaat en wanneer je wel iets kan eten het eten niet zo goed proeft.

Een ander interessant thema dat vaak genoeg is besproken is het thema nee-zeggen. Hoe zeg je “nee” tegen iemand als je gedachten uitgaan naar hoe zeer je iemand kunt kwetsen. Om maar geen “nee” te zeggen verzinnen we eerder tussenoplossingen; aangeven dat we bijvoorbeeld één keer per week minder willen sporten, terwijl we eigenlijk niet met iemand willen sporten die de oren van je hoofd kletst, terwijl je zelf gewoon door wilt gaan, omdat je ook nog andere dingen te doen hebt. Het “nee-zeggen” staat in dit voorbeeld voor hoe je op een prettige manier kunt aangeven wat je wel wilt. Zodra je je meer laat leiden door gedachten die eigenlijk over de ander gaan, wordt het des te lastiger om aan te geven wat jij wilt halen uit een contact. Maar op het moment dat je vanuit jezelf denkt en voelt, kortom achter jouw wensen en behoeften staat, wordt het makkelijker om aan te geven wat je wilt.

Op het moment dat je een contact ervaart als lastig, is het handig om voor jezelf na te gaan wat je wilt. Dat is de eerste stap. Vervolgens kun je de boodschap op een manier terug geven waarbij jouw motivatie duidelijk wordt. Waarom wil je wat je wilt? Bovenal wordt de informatie voor de ander toegankelijker wanneer je ook benadrukt wat je wel waardeert aan het contact. Een “nee” hoeft dus door de ander absoluut niet als een “nee” te worden ervaren. Dit is afhankelijk van de manier waarop je de boodschap brengt.

Na afloop kreeg ik te horen dat ze het een leuke en boeiende workshop vonden. Heftige onderwerpen werden op een lichte en speelse manier bespreekbaar gemaakt. Het leverde een ieder inzichten en tips op waar ze wat mee konden. Wat deze workshop toch weer een andere dimensie gaf, was dat het bij een deelnemer thuis plaatsvond. Tot nu toe had ik deze workshop alleen op locatie gegeven waarvoor ik een ruimte had afgehuurd. Zo onmetelijk nieuwsgierig en ondernemend als ik ben, stelde ik dit voor en zij accepteerde mij met open armen. Fantastisch! Dus mocht jij het ook leuk vinden om mij met deze workshop bij jou thuis uit te nodigen. Laat het mij weten.

Lijkt het je wat om een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Den Haag, Amsterdam, Venlo, Breda of Groningen bij te wonen? Neem een kijkje op de Orchid of Life Agenda en meld je aan. Tot ziens!