Toch niet sterven

Als ik niet beter zou weten, zou je elke dag op de mat
Sterven voor mijn ogen onder mijn begeleiding
Je zit op de bank, kijkt pijn uit je ogen, levenloos
Je kan niet meer nadenken staan of bewegen
Ik dwing je te gaan liggen op de mat 
Het is weer tijd om herboren te worden
Herboren is je geboortetrauma 
Doorvoelen, los te laten zodat je echt
Leert lopen op je eigen benen 

Als ik niet beter zou weten, zou ik bang, een dokter 
Bellen angstig vragen vertellen paniek
Mijn partner heeft epileptische achtige aanvallen
Mijn partner kan niet lopen 
Mijn partner heeft pijn in haar nek
Steken in haar borst
En knalt af en toe uit elkaar van wanhopige ellende
Wij leven en zijn zelf het medicijn 
Of de motor achter ons eigen heling, ik zeg: 
“Adem eerst drie keer diep in…en..”
Daar ga je al. Je ademt even het leven in
En je transformeert in een baby. 
Je laat los, vind het eng, het voelt als doodgaan

Als ik niet beter zou weten, zou ik iets anders zeggen
Maar ik zeg: “Ga maar dood, laat maar los en breek…
In duizend stukken” 
Natuurlijk weet ik dat dit het tegenovergestelde effect heeft
De baby in jou wil niet dood. Wil niet voelen. Wil niet
Wil niet voelen hoe zij alleen is gelaten
Wil niet voelen dat zij boos is 
Wil niet voelen dat zij mag voelen
De baby wil niet. Maar de baby wil wel. 
Jij, jouw ziel, wil wel…. Daarom gebeurt het
Je volwassen lichaam stopt er mee

Niet meer vasthouden aan familie pijn
Niet meer vasthouden aan braaf zijn
Niet meer vasthouden aan alles nep
Vast willen pakken aan, wat is echt
Echt is jouw gevoel, echt is jouw kloppende hart
Echt is wat de baby echt wil 
Het eerste wat zij ooit deed
Diep inademen, diep diep inademen 
En ontspannen uit….Maar de ontspanning is er al 40 jaar uit

Hoe ontspannen bij schreeuwende mensen?
Hoe ontspannen bij Chinese dictator achtige trauma’s?
Hoe ontspannen bij een sociale cultuur
Die geen ene FUCK geeft om jou, jij, of iets persoonlijks 

Gelukkig weet ik beter, ik vertrouw ik voel 
Lees je energie, laat je vrij, schreeuw maar 
Krijs maar, al het gif uit je lijf
Bedankt dat ik je mag helpen 
Bedankt voor al je gegeven hulp aan mij
Toen ik ook als een baby, kleine jongen stierf 
in het vasthouden aan angst, om te voelen
Verloren in de wanhoop het leven, jij gaf me even
Hoop opluchting ontspanning fijn onze pijn
Is nep, wel een goed theaterstuk 
Het is tijd om naar het theater te gaan
Doorvoelen wat echt lijkt maar niet is

Jij durft te breken
Jij durft te sterven
Omdat diep van binnen
De baby in jou lacht
Van zuurstof, vrijheid, kracht
Stort in, laat los, 
Het is tijd om te leven. 

Geschreven door Arnold Baldé

HSP: ik neem mijn ruimte in

Wat maakt het begeleiden van hooggevoelige personen zo mooi en waardevol? Dat ik mag aanschouwen hoe ze groeien met elke stap die ze nemen. Vanaf het eerste moment dat iemand bij me komt voor begeleiding tot aan één van de latere sessies passeren heel veel emoties de revue.

Werken aan jezelf vraagt tijd, aandacht, wilskracht en een boel vertrouwen.

Zo was er gisteren een hooggevoelige dame bij me voor haar 10e sessie. (verspreid over 8 maanden) Ze ging van:

  • het loslaten van een groot verantwoordelijkheidsgevoel
  • angst voor conflict
  • aangeven van haar geestelijke, lichamelijke en emotionele grenzen richting collega’s, leidinggevende en familieleden
  • erkennen van de disbalans tussen mannelijke en vrouwelijke energie in haar systeem
  • erkennen van een disbalans in geven en ontvangen in vriendschappen
  • verwerken van verdriet ten aanzien van voorgaande liefdesrelaties
  • rouwen om het overlijden van haar moeder

Naar:

  • ervaren dat het goed is zoals ze het doet (werk)
  • volledig aanwezig zijn in het gesprek, opmerken dat manipulatie werd toegepast en adequaat en rustig reageren vanuit haar eigen energie, behoeften en wensen
  • innemen van haar ruimte op het werk en in de familie
  • haar vrouwelijke energie meer laten gelden door ruimte te creëren voor rust, reflectie en authentieke verbinding met mensen
  • afscheid nemen van bepaalde vriendschappen en focussen op fijne relaties
  • open staan voor het leren kennen van nieuwe mensen, open staan voor de liefde
  • ruimte om onvoorwaardelijke liefde voor haar moeder te ervaren

In één woord: geweldig! Ik ben ontzettend trots op haar. En niet alleen ik, maar ook haar leidinggevende en meerdere collega’s. Ze kreeg van hen terug dat ze in een jaar tijd op een positieve manier is veranderd. Haar leidinggevende benoemde de zelfverzekerdheid die ze uitstraalt. Ze komt voor zichzelf op en neemt haar ruimte in.

Wat ze er zelf over zei: “Ik voel de vrijheid en blijheid in mezelf. Ik neem ruimte in. Het durven doen speelt nog wel, maar is niet meer allesbepalend. Wat bepalender is dat ik blij ben met alles wat ik heb bereikt op het gebied van werk, werkmogelijkheden, vriendschappen en sport. Dat ik met mijn directe collega niet door één deur kan en de communicatie alles behalve verrijkend en inspirerend is, speelt een piepkleine rol in het grotere levendige geheel.”

Na al deze ontwikkelingen is de tijd aangebroken om actief te werken aan het ontmoeten van nieuwe mensen met het oog op het ervaren van meer liefde in haar leven. Yes!

Loop je rond met onverwerkte emoties? Wil je meer blijheid en vrijheid ervaren in je leven? Wil je inzoomen op de balans tussen de vrouwelijke en mannelijke energie in jouw systeem? Boek een introductiesessie om te ervaren wat het jou op kan leveren!

Warme groeten, 

Chungmei Cheng 
HSP Coach & Rebirther 
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl

50 Uitingen van mijn hooggevoeligheid

Bij deze wil ik 50 uitingen van mijn hooggevoeligheid met je delen:

1. Waardevolle gesprekken en contacten staan hoog op mijn prioriteitenlijstje.

2. Doordeweeks ontvangen wij haast geen bezoek in de avonduren. De avonduren heb ik nodig om te ontladen en weer op te laden voor de volgende werk- en mamadag.

3. Vanaf 2007 heb ik geen tv in huis. Wel kijk ik weleens wat op de laptop. Dan liever lichte humoristische en/ of romantische films en series. Comedy en cabaret zet ik ook weleens op.

4. Heb een sterk reukvermogen. Pasgeleden hield ik mijn neus dicht in een sprinter, terwijl er nog voldoende zit- en staruimte was. Het was muf en de mengelmoes van verschillende geuren was heel vies. Wanneer de vuilnisbak stinkt, moet de vuilniszak zo snel mogelijk worden verschoond.

5. Last-minute veranderingen ervaar ik als stressvol. Een voorbeeld is wanneer we hebben besproken hoe we het met de kinderen gaan doen wanneer één van ons iets voor onszelf wil doen en dat Arnold met een ander voorstel komt. De mentale switch kan niet plaatsvinden, omdat ik emotioneel voorbereid was op de eerste afspraak.

6. Lage pijngrens: een snee in het topje van mijn vinger of gestoken in het ooglid en ik ben gedesoriënteerd. Ik voel mij dan onwel in het hele lijf.

7. Meehuilen met films. De laatste film waarbij ik dat hartstochtelijk heb gedaan was Spirit: Stallion of the Cimarron.

8. Thuis zijn; comfortabele kleding aan en mijn haar in een grote knot bovenop mijn hoofd.

9. ’s Ochtends sta ik stil bij welke kleur kleding ik wil dragen. Ook welk materiaal en patronen ik wil dragen. Ik knip labels uit kleding.

10. Intuïtie spreekt met mij via gedachten en beelden die plots tot mij komen.

11. Het ene moment iets denken of wensen en het op een later tijdstip bewaarheid zien worden.

12. Aan zee ervaar ik dat de tijd stilstaat. (Ook tijdens een hammam massage > LeesTip: Hammam: nieuwe lichamelijke sensaties)

13. Rust vinden in creatief bezig zijn met boodschappen doen, koken, lezen, kleuren, verven, papier, opruimen en schoonmaken.

14. Schrikken van plotselinge geluiden of luide kreten.

15. Bij zonlicht in de auto of tijdens het wandelen en fietsen heb ik vaak last van de felheid van de zon. Een zonnbril brengt soelaas.

16. Als ik bij een baby ben ervaar ik heel veel rust.

17. Aanvoelen wat mensen nodig hebben wanneer ze emotioneel zijn en dit proces intuïtief begeleiden.

18. Ik voel mij thuis in de energie van kinderen.

19. Zielscontacten aangaan. Zielscontacten ervaar ik ook als familie. De relaties zijn vrediger en fijner dan met de mensen met wie ik een bloedband heb.

20. Communicatie met dierbaren die heen zijn gegaan via signalen uit het universum.

21. Ik voel, hoor en zie het wanneer iemand reageert vanuit belemmerende patronen.

22. Ik heb het nodig om mijn observaties te delen. Schrijven en spreken zijn mijn uitingsvormen.

23. Ik communiceer met de ziel van de mens met al mijn zintuigen.

24. Wanneer ik lekker in mijn energie zit maak ik op een sociale gelegenheid met meerdere mensen een babbeltje. Als ik niet lekker in mijn vel zit, hou ik mij afzijdig, praat met een enkeling, help mee of speel met de kinderen. (LeesTip: Hoe om te gaan met negatieve energie op een verjaardagsfeest: 10 tips)

25. Na een half glas alcohol ben ik al aangeschoten.

26. Als achtjarige begon ik met het schrijven in dagboeken. Dat was mijn manier om prikkels te verwerken. Sinds ik met Arnold ben, is het schrijven meer en meer overgegaan in het al pratende te verwerken.

27. Ik word blij van de planten in ons huis.

28. Ik hou ervan om lichamelijk in beweging te zijn, om de energie in mijn lijf te voelen stromen.

29. Ik hou niet van de kermis en attractieparken.

30. Mooie zangstemmen raken mij diep in de ziel waardoor de tranen over mijn wangen kunnen rollen.

31. Onrechtvaardigheid maakt mij boos en verdrietig en motiveert mij meer om te blijven doen wat ik doe.

32. A zeggen en B doen. Gewoon niet doen bij mij.

33. De veranderingen die ik doormaak op het gebied van voeding. (LeesTip: HSP Voeding: ik laat mijn lichaam beslissen, keer op keer)

34. Ja: tweedehands kleding, meubelen en spullen.

35. Ja: meedoen met de ruileconomie.

36. Ik kan helemaal opgaan in de geuren, kleuren en smaken van een fijne maaltijd.

37. Als ik achter mijn laptop aan het werk ben, moet je eerst mijn aandacht trekken, voordat ik je hoor.

38. Een zoemend geluid in een ruimte waar het voor de rest stil is, vind ik heel vervelend.

39. Wanneer er oud zeer uit mij moet, heeft dit zijn weerslag op mijn lichaam. Zintuigen gaan “uit” en ik kan last hebben van hoofdpijn en andere lichamelijke pijntjes. Na het uiten van de heftige emoties verdwijnen de lichamelijke pijntjes als sneeuw voor de zon.

40. Ik kijk iemand graag in de ogen aan bij een weerzien en afscheid.

41. Winkelen doe ik het liefste op doordeweekse dagen of ’s ochtends in het weekend.

42. Ik word helemaal blij van gebaren gegeven met aandacht en veel blijdschap zoals een kaartje, brief per post, een spontaan bloemetje, zelfgemaakt eten en groente en fruit uit eigen tuin. En vrienden die hun huis aanbieden, zodat we kunnen genieten van een andere omgeving.

43. Op vakantie doe ik het graag rustig aan in plaats van op de toeristische toer te gaan. Ergens zitten en wandelen waar ik de cultuur van het land voel. Ook kies ik liever voor actieve vakanties waarbij het lijf actief en soepel wordt gehouden. Salsa, yoga, wandelen, fietsen en zwemmen.

44. Ik voel mij vaak een nerd, omdat ik voornamelijk bezig ben met persoonlijke en emotionele groei. Gelukkig ervaar ik “het-nerd-zijn” wel op een positieve manier.

45. Ik ben allergisch voor oneerlijkheid. (Lees ook: Communicatie: eerlijk zijn duurt het langst)

46. Ik spreek het liefst 1-op-1 af met vriendinnen of in kleine groepjes van drie of vier personen.

47. Ik vind het gezellig om mij privé en professioneel in een groep te begeven, maar hou mij meer op de achtergrond. (Bv. tijdens een verjaardagsfeestje of cursus/opleiding)

48. Als kind was ik veel aan het dagdromen.

49. De pijn van de ander voelen en hierdoor graag willen helpen. Met vallen en opstaan geleerd dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn/haar emoties en keuzes in het leven.

50. Intense behoefte om de wereld een stukje mooier te maken door hooggevoeligheid onder de aandacht te brengen. (LeesTip: HSP: leven vanuit passies en missies)

Op de facebookpagina Hooggevoeligheid & Intuïtie staan een tweetal video’s waarin ik spreek over mijn hooggevoeligheid. Deze vind je onder de titel ‘Ik ben hooggevoelig’ en ‘Ik ben hooggevoelig (deel 2)’ opgenomen in oktober 2017. Klik hier door om deze video’s te bekijken. 

Herken jij je in bepaalde uitingen die ik heb omschreven? En hoe uit jouw hooggevoeligheid zich? Laat het aan mij weten door te reageren op deze blog! 🙂

Life Coaching: surfen op de flow

*Diepe zucht* Het was een raar weekend. Een weekend waarin er ontzettend veel gebeurde. Persoonlijke en zakelijke ervaringen liepen door elkaar heen. Dat dit zo was, was heerlijk. Van vrijdag op zaterdag hadden we als gezin nauwelijks geslapen, omdat onze jongste de hele nacht aan het niezen en snotteren was. Zaterdagochtend waren we niet vooruit te branden. Wat mij dan helpt, en misschien vind je dit vreemd, is om even met mijn werk bezig te zijn. Even wat actiepunten afwerken om duidelijkheid te creëeren. Het geeft mij energie, een positieve boost.

Zo belde ik zaterdagochtend een dame die zich samen met haar vriendin had aangemeld voor de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen op zondag 23 april in Den Haag. Ik wilde even met haar checken of het haar gelukt was om de tickets te boeken via de betalingslink. Het was afgeschreven, maar ze had nog niet automatisch de factuur ontvangen. Dus ja, daar ga ik morgen achteraan. Verder mailde ik een dame die haar tweede coaching & rebirthing traject ingaat om te vragen of ze de betaling wilde voldoen voor haar volgende afspraak. Deze beantwoordde ze vrijwel direct met de betaling en een e-mail met “dank je wel voor de herinnering”. Zo fijn!

Een paar uur later kwam er een sms voorbij van een jongedame die ik begeleid met de vraag of ze mij even kon bellen. Ja, dat kon wel, maar pas wanneer ik in de auto zou zitten. Terwijl we onderweg waren naar vrienden stond ik haar te woord. Ik stond haar gevoel te woord, waardoor zij de woorden vond om haar gevoel te omschrijven. Het ging over het niet meer willen verbergen van wat zij werkelijk voelt richting haar familie. Het ging ook over het doorvoelen van de zenuwen die ze voelde, de angst voor aanschouwen van heftige conflicten. Het telefoongesprek brak ik eerder af dan gewild: ik kon me niet langer meer focussen door het geluid van het verkeer en een korte nachtrust. Dat begreep ze. O,ja, ze zei ook nog tegen me dat mijn schoenveter los zat. Dat zorgde voor wat hilariteit in de auto. Ik droeg namelijk laarzen. (1 april)

Van een andere coachee ontving ik een app dat ze werk heeft. Geweldig. Een contract voor drie dagen in de week waardoor ze geen uitkering meer nodig heeft. Daarnaast gaan haar luidruchtige buren er met twee weken uit. Dat waren twee goeie redenen voor een vreugdesprong van haar én van mij! Verder ontving ik een vriendelijke afzegging van een introductiesessie van iemand die liever over een paar weken weer contact opneemt en een bevestiging van een introductiesessie die aankomende week via video skype plaats zal vinden.

We zitten in de flow. Dat is een heerlijk gevoel.

Vandaag was het weer zover. De dag begon goed. Jawel, deze mevrouw hier had 12 uur slaap erop zitten met hier en daar wat ouderschapsonderbrekingen. We hebben een mooie dag gehad, deels in de trein en deels in Venlo, op familiebezoek. In de trein heb ik het boek Big Magic van Elizabeth Gilbert uitgelezen. Ik heb genoten van elke letter die in dit boek staat. Dit boek is een aanrader voor iedereen die een creatief leven leidt of wilt leiden. Na nog wat app & e-mail contact met mensen die ik begeleid en ga begeleiden 😉 ontving ik zojuist een app van een Belgische dame die ik had getipt over Big Magic. Ze heeft het boek besteld en ontvangt het morgen. Hier heb ik slechts één woord over te zeggen: synchroniciteit. Mijn hart gaat hier sneller van kloppen.

En wat absoluut het vermelden waard is: op Den Haag centraal kwamen we een dame tegen die mijn boek Ben ik boos? Dan mag dat! had aangeschaft. Wat een toeval! Nee, joh, pure synchroniciteit. Dit is het eerste weekend sinds tijden dat ik zoveel met mijn werk bezig ben geweest. Meestal laat ik de mails liggen voor maandag of dinsdag. En tegelijkertijd voelde het helemaal niet als werk. Ik bewoog mee. Met de flow. Mijn missie.

HSP: vier je mee? Het wordt een pyjama-Kerst

fam-balde12-2015_de-schaapjesfabriek-30-of-48

Foto: 20 december 2015 door Tessa van De Schaapjesfabriek. 

Op dinsdag 6 december vroeg ik op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie ‘Wat doe jij met de aankomende feestdagen? Hou jij rekening met je gevoeligheden? Hier kwamen vele reacties op. Ik vond het interessant om te lezen. Één van de leukste antwoorden vond ik: ‘Wij gaan dit jaar als hooggevoelig gezin van vier voor een pyjama-kerst’. Ik zeg: Geweldig!

Dit was haar volledige reactie: “Ja!! sterker nog mijn hele gezin (4 stuks) is hooggevoelig, dus hebben we dit jaar besloten een pyjama-kerst te houden met zijn vieren. Niks moet, geen bezoek, geen verplichtingen, pyjama-stand! Het is voor het eerst dat we uitzien naar de Kerst! Het communiceren van ons plan aan de familie was zeer lastig, helemaal als hooggevoelig persoon, maar we hebben doorgezet. Voor wie is Kerst nu eigenlijk en wat voor een gevoel wil jij er bij hebben?”

Tja, voor wie is Kerst eigenlijk? En wat betekent het tegenwoordig voor mij? De Kerstdagen zie ik als vrije dagen waarover wij als gezin kunnen besluiten wat we het liefste willen doen. Ik heb geen religieuze link met Kerstmis, noch mijn partner en onze families. Ik vermoed dat veel mensen de Kerstdagen hebben gestript van het religieuze jasje. Wat ik wel fijn vind, is het voortzetten van de saamhorigheid en het gevoel van verbinding tussen mensen door de komst van een mooie ziel. In het Christendom werd tijdens Kerstmis de geboorte van Jezus Christus gevierd. En om nu helemaal van religie af te stappen, eerlijk gezegd ervaar ik dat telkens weer wanneer er een mooie ziel wordt geboren. De geboorte van een kind brengt veel mensen bij elkaar op vele momenten in het jaar. Dit jaar staat een vriendin van mij op knappen op 24 december. Ben benieuwd wanneer deze ziel besluit te komen.

Laat ik even terug gaan naar dat gevoel van saamhorigheid en verbinding. Dat is een fijn gevoel. Gedurende deze koude-lekker-knus-binnen-blijf-dagen is het gezellig om bij elkaar te komen. In ons geval vooral, omdat we van september tot en met november druk hebben gehad met werk en het reilen en zeilen van ons gezin. Door deze hectiek inclusief verkoudheden, buikgriep bij onze jongste (nu 10.5 maand jong) doorkomen van tandjes en een dochter die nu toch echt wel van school moest veranderen was het er niet van gekomen om in alle rust met familie te zijn.

Dus dit jaar gaan we op eerste Kerstdag naar mijn schoonfamilie in het Noorden van het land. Daar blijven we een paar nachten logeren. (Fijne, dikke pyjama’s gaan mee!!) Daarna een aantal dagen thuis om bij te komen en lekker thuis te zijn. Met Oud en Nieuw bij mijn moeder in Brabant. Fijn om in een dorpje te genieten van de rust en het vuurwerk te vermijden. Mijn moeder vindt het leuk dat we komen, omdat ze als Chinese meer heeft met Nieuwjaar. Daarna hebben we weer een aantal dagen voor onszelf in Den Haag. Ik vind het heerlijk om niet teveel vooruit te plannen waardoor er ruimte is voor spontaniteit.

Het nemen van rust hebben we met onze planning wel getackeld. Andere gevoeligheden waar we absoluut rekening mee houden zijn onze voedingsgewoonten. Arnold eet veganistisch, gluten-, geraffineerde suiker/zout, zuivel- en eivrij. Hoe hij eet is ook hoe Amé en ik voornamelijk eten. Wij eten nog wel vlees, vis, kip en ei met mate en af en toe iets met geraffineerde suiker en zout. Om gezellig met anderen te eten, is het dus wel fijn als er ook gerechten bij zijn die Cheng-Baldé-proof zijn. Aangezien we van eten en gezonde, smakelijke voeding houden komt dit wel goed. Inmiddels zijn onze families ook zo ver dat ze hier rekening mee houden. Wat natuurlijk veel stress wegneemt!

Nogmaals, ik vond het leuk om je reactie op mijn vraag te lezen. Ik wens je hele fijne dagen toe. Doe lekker waar je zin in hebt.

Client: ik merk nu weer hoe mooi en krachtig liefde is

In de periode van oktober t/m december 2015 heb ik meerdere sessies gehad bij Orchid of Life. Ik heb contact gezocht met Chungmei Cheng, omdat ik zoekende was naar mijzelf; in mijn hooggevoeligheid en in mijn herstel van de ziekte van Pfeiffer.

Tijdens de verschillende gesprekken liepen de onderwerpen vaak alle kanten op. Ik heb heerlijk alles van me af kunnen praten en op het moment dat ik vast liep of iets dreigde te ontwijken, sprong Chungmei er confrontrerend, maar liefdevol bovenop om het los te maken. Want als het loskomt, kun je het gaan verwerken.

Vaak had ik na een sessie wel een dag huilbuien, omdat er van alles was losgemaakt.

We hebben ook de rebirthing techniek gedaan. Deze ademhalingstechniek heeft mij geholpen om pijntjes in mijn lijf te laten genezen en pijn in mijn ziel te herstellen. Soms herinner ik me zelf vlak voor het slapen er nog even aan en gebruik de techniek om rustig in slaap te vallen. Werkt heel goed!

Tijdens de sessies hebben we verdriet en boosheid over relaties – in familie en werk – besproken en doorvoeld. Chungmei voelt mee en spiegelt je emoties om zo meer bewustzijn te kweken en het te laten doorvoelen. Ze is daarbij het vangnet om je veilig er doorheen te laten gaan.

We hebben gelachen en gehuild tijdens de sessies. De begeleiding heeft me uiteindelijk een flinke stap vooruit gegeven in het doorleven van verdiet, pijn en zachter worden voor mezelf. Ik was er niet zo erg mee bezig, hoe het op dit moment nog uitwerkt in mijn dagelijkse leven, totdat ik de vraag kreeg van Chungmei om even terug te blikken.

En nu ik terugkijk zie ik dat de relaties die ik heb steviger, opener en eerlijker zijn.

Dat ik volwassener sta in mijn keuzes en verantwoordelijkheden en in datgene wat weerspiegelt wordt. Ik kom meer voor mezelf op en kan en wil me ook nog steeds heerlijk voelen als een kind. En merk nu weer hoe mooi en krachtig liefde is. Er zijn mooie, ook moeilijke dingen op mijn pad gekomen. Ik geniet en leef weer en kan weer meeleven.

Wil jij ook toewerken naar positieve veranderingen in jouw leven? Ga voor een introductiesessie! 

Ouderschap: ik zie sociale angst en onzekerheid

Fam.Baldé12-2015_De Schaapjesfabriek (47 of 48).JPG

In deze blog leer je mijn partner Arnold Baldé kennen. Wij delen een sterke visie en missie op het gebied van ouderschap en opvoeding. In de categorie ‘Ouderschap’ op deze blog lees je meer over mijn ervaringen als moeder. Arnold is nog bar weinig aan het woord geweest, maar hij heeft een boel te vertellen. Deze blog is een vervolg op ‘Ouderschap: Papaaaaa, we moeten nu echt gaan’.

Kun je omschrijven wat je precies ziet bij deze ouders?

In de trein
Ik zie sociale angst en onzekerheid. Ik was een keer in de trein en observeerde de volgende situatie. Moeder en dochter zitten in de trein. Moeder zei: ‘Rachel, nu stil! We zijn in trein!’ Terwijl Rachel gewoon een leuk blij verhaal vertelde en contact maakt met een ander kindje. De andere mensen lachten, niemand had er last van. Alleen de moeder was zich sociaal aan het schamen. Terwijl haar dochter Rachel, zich normaal gedroeg. Aan de blik in de ogen van de moeder zag ik dat zij bang was voor een reactie van een medereiziger. Bang dat andere mensen iets van haar kind vinden. Rachel’s moeder kon zich niet ter plekke aanpassen, en wil dat haar dochter zich aanpast. Terwijl mama zelf het probleem is.

Na de zwemles
Laatst in de kleedkamer na de zwemles stond een jongetje in de douche. Zijn moeder waste zijn haren. Maar helaas pindakaas; er kwam shampoo in zijn ogen. Hij zei dat het prikte en pijn deed. Zijn moeder negeerde hem. Hij begon te huilen en raakte in paniek. Zijn moeder brulde: ‘Ja, je haren moeten nu eenmaal gewassen worden! Daar kan ik toch niks aan doen!?’ Hoewel ik het niet zag, hoorde ik dat er ook een fysiek conflict was. Het jongetje begon keihard te huilen en te krijsen. Er waren vier andere ouders in de kleedkamer, waaronder ik. Ik voelde dat de Hindoestaans-Surinaamse moeder zich schaamde voor het gedrag van haar zoon. Ze zei: ‘Stop maar met huilen, dit moet gewoon even gebeuren! Er zitten nog meer mensen in de kleedkamer!’

Haar boodschap was duidelijk: je hebt pijn in je ogen en je mag niet huilen, want dat vind ik niet nodig. Hij heeft iets verkeerds gedaan, terwijl zij de grenzen van haar zoon niet respecteert.

Zij heeft in haar hoofd; je haar moet gewassen worden (op mijn manier). De moeder van de jongen kan niet omgaan met de emoties van haar kind, omdat ze zelf nog in de knoop zit met de gedachte ‘o, jee, wat zullen de andere ouders van mij en ons vinden?’.

Niet aanstellen
Waarschijnlijk hebben deze ouders, net als vele van ons, ook geleerd om stil te zijn, niet aan te stellen, niet te huilen. Terwijl huilen natuurlijk gedrag is, ons lichaam ontspant. Het draagt bij aan het oplossen van blokkades in ons lichaam! Vele van ons onderdrukken onze emoties zoals verdriet, woede en angst, en daarom onderdrukken wij dezelfde emoties bij onze kinderen. Klinkt logisch, maar ook zwaar vermoeiend. Generatie op generatie gaat het zo door. Ook de reden dat vele ziektes en andere negatieve patronen in een familie zitten en blijven. Als we de emotionele oorzaken van deze klachten doorgeven, is het een garantie dat onze kinderen het overnemen.

Mijn oma had een periode met zware hoofdpijn, mijn vader en voilà, ik ook. Ik ben er bijna vanaf hoor; na 6 jaar! Ik zie de hoofdpijn als een teken van verandering. Blijkbaar ging ik de verkeerde kant op; BAM hoofdpijn! Zo zie ik ook andere ziekten, elke ziekte bouwt zich eerst op in ons energielichaam (aura) en wordt pas later zichtbaar of voelbaar in ons fysieke lichaam. Ik had blijkbaar een betonnen bord voor mijn kop om mijn mega hoofdpijn niet eerder te voelen. En zie hier, 6 jaar verder, ben ik een ander mens! Yeaaaaa! Ik voel eindelijk. Ik durf diep in te ademen. Durven? Ja durven. Durf jij je eigen inspiratie te inspireren? Je eigen levenskracht? Doe maar eens. Tien keer diep inademen, en ontspannen uitademen, wat volledig vanzelf gaat. Doe maar. Voelt heerlijk.

De ultieme heler voor een gelukkig kind is een gelukkige ouder. Om je gelukkig te voelen, moeten we eerst leren voelen; de fijne en dus ook de minder fijne gevoelens. Een beetje eng, maar wel lekker.

Arnold is oprichter en docent van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

Ouderschap: Papaaaaa, we moeten NU echt gaan

Fam.Baldé12-2015_De Schaapjesfabriek (48 of 48)

In deze blog leer je mijn partner Arnold Baldé kennen. Wij delen een sterke visie en missie op het gebied van ouderschap en opvoeding. In de categorie ‘Ouderschap’ op deze blog lees je meer over mijn ervaringen als moeder. Arnold is nog bar weinig aan het woord geweest, maar hij heeft een boel te vertellen. Deze blog is een introductie tot alles wat hij met jou wilt delen over papa zijn. 

Wie ben jij als papa?
Ik ben vader van 1,5 kind. Mijn dochter is vijf jaar en mijn tweede kind wordt waarschijnlijk volgende week geboren. In het begin van het vaderschap liep ik vaak tegen de lamp. Ik vond dat mijn dochter stil moest zijn omdat zij keihard huilde. Ik heb erg gevoelige oren. Logisch, dacht ik. Maar goed, zij moest eten, een schone luier of een boertje laten. Ook logisch.

Ik heb veel geleerd van mijn dochter, dat spelen de bron van het leven is en wat voor irritante zeik vader ik was. Hoewel veel mensen denken dat volwassen worden een doel in het leven van een kind is. Heb ik geleerd dat kind blijven het eigenlijke doel is. Blijven spelen, willen ontdekken, creëeren, lachen, gevoelens uiten. De kind-mindset behouden is nu een doel in mijn leven als vader. Laatst was ik met mijn dochter in de speeltuin, het was al 18.00. Toen riep mijn dochter voor de tweede keer; papaaaaa, we moeten NU echt gaan, mama heeft het eten al klaar. Het gaat de goede kant op.

Hoe denk je over de ouder – kind relatie?
Een relatie is altijd een wisselwerking; geven en nemen op allerlei gebieden. Ik zie mijn dochter als gelijke; ik leer van haar, zij leert van mij. Het feit dat ik ouder ben en meer heb meegemaakt dan zij, betekent niet dat ik per se meer weet. Misschien weet zij wel meer, voelt zij wel meer dan ik, juist omdat ik meer heb meegemaakt. Heel simpel gezegd: zij is nog puur, ik een stuk minder.

Het grootste probleem van volwassenen is dat we volwassen doen. Wij volwassenen, goede, verstandige burgers, gedragen ons voornamelijk naar de sociaal maatschappelijke maatstaven. Wij geven voornamelijk door wat onze ouders door hebben gegeven aan ons. Hier zitten positieve en negatieve kanten aan. Die negatieve kanten houden ons klein. We voelen niet meer waar we echt gelukkig van worden, durven niet meer ons talent te gebruiken, hebben werk wat misschien ok verdient, maar waar we totaal geen passie voor voelen.

We zijn opgegroeid in een angstmaatschappij. Wij hebben geleerd bang te zijn. Voor onze gezondheid en de dood. Voor een slecht cijfer. Voor electriciteit. Voor vuur, de vijver, verkeer etc. Terwijl we ook met het vertrouwen en speelse motivatie van een kind de wereld kunnen ontdekken. Sterker nog, volwassenen met de kind-mindset, zijn veel creatiever en voelen zich gelukkiger.

Wat maakt jou woest als vader?
Mijn eigen opvoed fouten. Zoals vinden dat mijn dochter stil moet zijn als zij wil praten, vinden dat zij stil en recht moet zitten op een stoel, uit ‘veiligheid’ tegen mijn dochter schreeuwen ‘kijk uit!’ of ‘blijf af!’ ‘voorzichtig’! Dit is aangeleerd sociaal gedrag wat niks te maken heeft met ‘normaal’ of natuurlijk gedrag van een kind. Het is sociaal culturele bullshit, veelal gebaseerd op mijn eigen angsten. Waar ik nu gelukkig van af ben! Oef! Dat scheelt

Ik herken dit ook bij andere ouders, van de honderden kinderen die ik les geef. Bij vrienden, familie, in de supermarkt in de speeltuin, en dan denk ik ‘waaauuw, wat kut.’

Een volgende keer meer…

Arnold is oprichter en docent van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

Life Coaching: maak onbewuste gedachten en gedragingen bewust

IMG_4041

Tijdens een coachingsessie zijn er een aantal zaken die ik beschouw als mega doorbraak momenten. Om die mega doorbraak momenten te realiseren is het op de eerste plaats belangrijk dat iemand zich 200% op zijn gemak voelt bij mij als coach. Voor een ieder is het proces van zich compleet veilig voelen bij mij anders. Dit is afhankelijk van het psychologische traject dat de persoon hiervoor had afgelegd. Aangezien veel over mijn werk te lezen en te volgen is op diverse social media heb ik gemerkt dat dit al een basis gevoel van vertrouwen opwekt. Maar dit is nog maar het begin. Het vertrouwen wordt pas voelbaar wanneer we in mijn praktijk of telefonisch (of telefoon mogelijkheden via internet) in contact zijn met elkaar.

De meeste mensen die ervoor kiezen om door mij begeleid te worden, voelen zich tijdens de eerste sessie al helemaal op hun gemak. Maar zelfs wanneer de eerste tranen zich laten zien, kan de oester zich na een paar sessies weer sluiten. Dit heeft te maken met de mate van angst en ongeloof in het emotionele ontwikkelingsproces. ‘Kan zij mij echt helpen? Heeft dit wel zin? Of: Ik weet dat het er zit, maar ik durf het niet aan.’ Deze opmerkingen komen vooral van de mensen die al diverse behandelaars en methoden achter de rug hebben of heel erg zelfbewust zijn en hun hele leven alles in hun eentje hebben opgepakt. Begeleid worden door een life coach vraagt van jezelf overgave en volledig vertrouwen in het proces.

Onbewuste gedachten
Sinds het uitkomen van het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ komen hooggevoelige mensen naar mijn praktijk die graag van hun irritaties en woede af willen. Zelfs mensen die in het verleden hevige trauma’s hebben opgelopen en nu nog steeds last hebben van hyperventilatie, paniekaanvallen en sterke stemmingswisselingen. Fijne ervaringen en positieve gedachten blijven niet lang hangen, omdat ze veel sneller dan ze willen weer schieten in het piekeren en bezig zijn met verantwoordelijkheden en verplichtingen. Waar ik bij help is het bewust maken van onbewuste gedachten.

Wat ik zo mooi vind van mijn werk is dat het een continue proces is van aanvoelen wanneer ik in de geest van de coachee mag stappen om te graven naar die onbewuste gedachten. Natuurlijk geven ze al toestemming wanneer ze een coachingtraject van vijf sessies aangaan, maar de daadwerkelijke toestemming ervaar ik pas tijdens het traject. Door middel van gesproken en geschreven (reflectieverslag) woorden en non-verbale communicatie merk ik wanneer ik ervoor mag gaan. Of anders gezegd, wanneer mijn confrontaties binnen zullen komen. Het leiden vanuit mijn rol als coach heeft dan als positief effect dat de coachee zich bewust wordt van onbewuste gedachten zoals: ‘Het heeft geen zin meer om boos te zijn’, ‘Ik kan het wel, maar ik wil het niet’ of ‘Ik ben wèl boos en teleurgesteld over hoe zij (familie) hebben gehandeld’.

Terugkerende patronen
Vanaf het moment dat een coachee doorheeft dat ze altijd hebben gehandeld vanuit een onbewuste belemmerende gedachte zullen ze in staat zijn op een andere manier actie te ondernemen. Het inzien van de impact van de onbewuste gedachte gaat gepaard met veel verdriet en vaak ook boosheid op zichzelf. Maar waarom zou je boos zijn op jezelf? Draag jij schuld aan wat jou is overkomen? Als kind was je vaak weerloos en schoot je in jouw overlevingsmechanisme; je stil houden, rebelleren en op een negatieve manier aandacht vragen of juist keihard je best doen op school en in je carrière om gezien te worden. Om juist de erkenning en waardering van je ouders te mogen ontvangen. De harde realiteit is vaak dat je jezelf die erkenning en waardering dient te geven. Niemand kan jouw lege vat van liefde vullen. Het voelt namelijk leeg aan, omdat het gevuld is met verdriet en woede. Je kan vragen om bevestiging van jezelf in de vorm van complimenten of behaalde successen, maar pas wanneer je jezelf volledig voelt en ziet, kun je het écht ontvangen.

Zodra je voelt dat wat je doet niet de resultaten oplevert die jij graag terug zou willen zien, is het tijd om deze terugkerende patronen te doorbreken. Je verliest er namelijk kostbare energie mee. Word er bewust van dat onbewuste gedachten terugkerende patronen creëren waar je niet om hebt gevraagd, maar die wel op je pad komen om jou de kans te geven het nu volledig anders te doen. Denk aan een liefdespartner die wederom dominante trekjes vertoont of heel veel aan het woord is en jou niet laat praten, situaties die gekenmerkt worden door verwijten en beschuldigingen; hetzij in de persoonlijke sferen of op de werkvloer. Leer situaties die energie zuigen te herkennen; jouw uitdaging is om uit de slachtoffer rol te stappen en je als een held richting jezelf te gedragen. Kom voor jezelf op, laat je horen of kies ervoor om uit de situatie te stappen.

Jezelf liefde en aandacht gunnen
Voor jezelf opkomen en/of uit energie zuigende situaties stappen zijn acties vanuit liefde voor jezelf. Hoe moeilijk is het om liefde aan jezelf te geven? Ik kan je zeggen dat veel mensen het ervaren als heel lastig. Waarom? Omdat zij zichzelf als een last ervaren, een last voor hun omgeving met hun piekerende hoofd, controle drang en hun zwakheid. Lief hooggevoelig mens, je bent prachtig! Het emotionele ontwikkelingsproces verschaft je inzichten en de ruimte om verdriet te uiten. Je zult inzien dat jij het waard bent dat mensen iets voor je doen zonder hier iets voor terug te verwachten. Elk liefdevol gebaar van jezelf of een ander geeft je de energie om negatieve energie te doorzien en vrij te laten. Ben je er klaar voor? Ben je klaar voor een leven dat vanzelf gaat? Moeiteloos, liefdevol en puur? Het is aan jou! Zet de stappen die je nodig hebt om jezelf te zien als een schoonheid met diverse talenten en een missie op aarde. Laten we het leven met zijn allen leuker maken. Go, go, goooooo!

Wil je ook korte metten maken met onbewuste gedachten en gedragingen? Ga voor een introductiesessie! 

Website: Orchid of Life ~ Life Coaching

HSP: vertrouwen op wat er is en wat er komt

IMG_3372

Met de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen op vrijdag 28 augustus en de lezing over hooggevoeligheid en relaties op zondag 30 augustus trapte ik dit seizoen aan groepsactiviteiten af met 19 weken zwangerschap. Ik heb deelnemers mogen ontvangen uit Den Haag, Leiden, Zwolle, Zwijndrecht, Dordrecht, Nieuwerkerk aan den IJssel en Hazerswoude dorp. Heel verrassend ten opzichte van de eerste keer dat de lezing plaatsvond en het gros uit Den Haag kwam.

De inhoud van de workshop wil ik samenvatten met het benoemen van de thema’s: vriendschap, reizen, je hooggevoelige zelf zijn, werk, seksualiteit, familie patronen en relaties en het rouwen om dierbaren. Vooral het laatste thema maakte heel wat in mij los, maar het duurde nog twee dagen, voordat het door een samenloop van omstandigheden volledig tot mij doordrong.

Na afloop van de workshop ontving ik per e-mail het volgende bericht:

“Dank je wel voor de workshop. Het was erg interessant en verrassend om te zien dat we om een bepaalde reden bij elkaar werden gebracht. Mooi die synchroniciteit.”

Hoe deze workshops telkens weer mensen bij elkaar brengen die het nodige aan elkaar te vertellen hebben, is waanzinnig bijzonder. Ik had het echt niet kunnen regisseren. Het enige wat ik doe is het prikken van een datum voor de workshop. Dit meng ik met mijn intentie om een fijne en veilige sfeer te creëren waarin mensen zichzelf kunnen zijn en de rest volgt vanzelf.

Vertrouwen op wat er is
Zondagochtend was ik begonnen met het voorbereiden voor de lezing. Eerder zag ik geen kans. In drie kwartier nam ik de inhoud van de lezing door. Dit was mijn voorbereiding. Mijn hoofd stond er niet naar om het te onthouden. Vlak voor de inloop tijd was ik de laatste zaken aan het klaarzetten. Ik liep op de trap in het schoolgebouw en opeens overviel mij iets magisch; ik zag en voelde de opzet van de lezing, hoe ik de onderwerpen aan elkaar zou rijgen. Dit gaf mij enorm veel rust.

Na de lezing hooggevoeligheid en relaties ontving ik het volgende bericht:

“Hartelijk dank voor de fijne middag! Er kan veel informatie op mij af, veel bevestiging voor mij en tegelijkertijd zette het mij enorm aan het denken. Wat wil ik weten? Wat zijn mijn vragen? Ik was even uit balans tijdens het eerste stukje wat je vertelde over werk relaties. Kennelijk heb ik een hoop nog niet verwerkt.”

Geweldig dat het bijwonen van een workshop of lezing mensen zoveel kan opleveren aan herkenning en bevestiging van wie ze zijn!

Je kunt het je vast niet voorstellen, maar regelmatig na het begeleiden van groepsactiviteiten laat ik de nodige tranen om de boel te ontladen. Niet alleen tranen omtrent de verhalen en indrukken, maar vooral wat het in mij had geraakt. Na de lezing hadden we familie te eten. Ik aanschouwde hoe mijn dochter (5 jaar) en haar oom! (6 jaar, ik bespaar je de de uitleg over hoe dit kan) herinneringen ophaalden aan haar derde verjaardagsfeestje. Ze had het album gepakt om het aan hem te laten zien. Ze zien elkaar niet vaak, hooguit twee tot drie keer per jaar. Zo mooi, hoe een vijf-jarig meisje en een zes-jarige jongen met elkaar lachen over hoe ze elkaar nat spoten met waterpistolen. ‘s Avonds op de bank gingen mijn gedachten naar hun contact, hun contact was vrolijk, speels en tijdloos.

Vertrouwen op wat er komt
Vanuit hoe hun contact mij ontroerde en de schaterlach die ze met elkaar deelden, gingen mijn gedachten naar mijn vader die in 2007 overleed. Wat er door mij heen ging: ooit zal ik weer herinneringen met hem, mijn oma en opa ophalen en dan zal het zijn alsof er geen tijd is verstreken. Wederom overviel mij een hartverscheurend huilen, rouwen is tijdloos. Een gemis van jaren wordt niet zomaar gevuld. Toen ik een peuter was verliet hij ons gezin. Pas na zijn overlijden kreeg ik contact met hem. Ik ontving zijn steun bij het rouwproces via synchronische gebeurtenissen. Eén jaar na zijn overlijden was ik een weekend aan het toeren met de familie van mijn vader en we eindigden aan zijn graf. Na deze intensieve dagen met een scala aan nieuwe Chinese familie indrukken was ik kapot; lichamelijk en geestelijk door elkaar geschud.

Arnold, mijn partner, kwam terug van een weekend bij zijn ouders en kwam in de trein het tijdschrift Happinez tegen. Kleine kans dat je zo’n luxe blad in de trein tegenkomt. Hij liet mij een artikel lezen over Bram Vermeulen. In dit artikel staat dat zijn vrouw contact met hem kreeg via een healer, hij vertelde over zijn leven na de dood en over hoe hij nog in verbinding stond met zijn dierbaren op aarde. Ik durfde niet verder te lezen, in plaats daarvan uitte ik een hartverscheurend verdriet. Ik voelde de aanwezigheid van mijn vader, hij communiceerde via Arnold via de teksten in dit artikel. Kort hierna ontving ik bezoek van een vriendin en zij gaf mij een cd van Bram Vermeulen cadeau. Mijn hart sloeg over, ik hapte naar adem. Ik had nog nooit van deze artiest gehoord en dit was de tweede keer in korte tijd dat hij op mijn pad kwam. Tijdens het luisteren was het natuurlijk weer huilen geblazen.

Ik ben ervan overtuigd dat alles komt wanneer de tijd rijp is. Hele heftige gebeurtenissen verwerk je niet in één keer én je kunt er geen tijd aan vastknopen. Hoe graag je dit misschien wel zou willen. Het is een vloeiend gebeuren. En wat je wel en niet aan emoties kunt toelaten is afhankelijk van hoe je in het leven staat. Dat ik sinds kort lezingen geef over mijn werk gaf mij de kracht en bevestiging dat ik weer een deel van het verdriet kon verwerken. Hoe bijzonder blijft het dat ik samen met de deelnemers heftige thema’s bespreekbaar maak en na afloop iedereen lachend de groepsactiviteit zie verlaten. Dat raakt mij. Blijf lachen, want zo ben je op je mooist! Alhoewel, na het delen van mijn rouwproces wil ik je op het hart drukken dat huilen er net zo goed bij hoort. Sluit vriendschap met je tranen en ze zullen je niet meer tot last zijn. Zij zullen jouw emotionele bevrijding vormen.

Extra: Klik hier voor een lied dat ik met je wil delen. 

Wil je ook een keer een workshop of lezing bijwonen? Bekijk de Orchid of Life Agenda hier!