HSP: communicatie met dieren

Pallas

Dieren zijn altijd een grote liefde in mijn leven geweest. Van jongs af aan zijn er dieren in mijn leven geweest. Ik zocht ze ook altijd op. (Zoals de niet zo lekker ruikende geit tijdens een vakantie in Drenthe. Mijn moeder was er niet zo blij mee.). Nu zoeken dieren mij vaak op. Mijn huidige katten zijn allemaal mijn leven binnen komen lopen.

Dieren fotografeer ik ‘intuïtief beeldend’. De term ‘intuïtief’ is spontaan bij me opgekomen, omdat dat voor mij de enige uitleg is die ik kan geven. Als ik met dieren werk dan vergeet ik namelijk niet zelden de tijd. Ik raak dan in een flow waarbij mijn model en ik één lijken te worden. Hierdoor ontstaat een bijzondere stijl. Door mijn liefde voor dieren krijg ik de kans om heel dichtbij te komen en kan zo bijna de ziel van het dier vastleggen.

Een aantal jaar geleden heb ik de workshop ‘Communicatie met dieren’ gedaan. Dat was heel interessant. Ik heb altijd een bijzondere band gehad met de katten die in mijn leven waren, en de katten die er nog zijn. Zowel met mijn ‘eigen’ katten als met de katten van mijn vriend. We leken elkaar zo goed aan te voelen. Dat het mogelijk is om met dieren te praten verbaasde me dan ook niet.

Ondanks dat er meestal een lijntje lijkt te zijn met mijn modellen heb ik er lang over getwijfeld of ik toch ‘echt’ met dieren kon communiceren. Tijdens een oefengesprek met een Duitse herder kreeg ik van hem te horen dat ‘als jij zelf niet gelooft dat je met mij kunt praten waarom zou ik dan met je praten?’. Die opmerking deed me enorm schrikken, want dat had ik echt zelf niet verzonnen. Mijn connectie met dieren gaat nooit met woorden of beelden. Het is een gevoel, een weten, een intuïtief handelen.

Sinds ik me er bewust van ben dat dieren je heel goed aanvoelen, je gedachten kunnen opvangen, en jou ook nog iets te vertellen hebben, is de bijzondere band met mijn katten nog intenser geworden. Het lijkt ook alsof ze er blijer van worden. Zo van ‘he he… ze snapt het eindelijk’. Dat zie ik aan de manier waarop mijn katten onze recente verhuizing naar het platteland hebben opgepakt. Vooraf heb ik hen stap voor stap verteld wat er zou gaan gebeuren. Ze zijn er heel relaxed mee omgegaan en zijn nu, na drie weken, al helemaal thuis. Ze laten ook de mooiste capriolen zien als ze buiten zijn.

Wat ik nu vaak doe is me vooraf concentreren op het model dat ik ga fotograferen. Eén van mijn laatste fotosessies was met twee Welsh Corgi’s. Ik had geheel vergeten om de namen van de hond te vragen. Onderweg naar de sessie heb ik hun namen aan de honden zelf gevraagd. Mooie verrassing dat ik één naam goed ontvangen had.

Het fotograferen van dieren, in combinatie met mijn intuïtieve manier van communiceren en fotograferen maakt dat een fotosessie meer is dan een fotosessie. Het is een waardevolle en intieme belevenis.

Door Jolanda Boekhout.

Meer over Jolanda en haar werk als dierenfotografe…

HSP: ervaar jouw natuurlijke talenten

knitting

Afgelopen zondag was ik voor het eerst in Groningen met de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen. Ik kwam in Groningen terecht vanwege een vriendin die al lang probeerde naar de workshop in Utrecht te komen. Het kwam er steeds niet van of het lukte niet. Vervolgens merkte ze grappend op of ik naar Groningen wil komen. Ik speelde al langer met het idee om de uithoeken van Nederland eens op te zoeken en haar voorstel appelleerde aan deze gedachte. Ja, ik ga het organiseren. Met haar suggestie voor een locatie was het zo gepiept. Heel leuk.

Met een groepje van acht deelnemers uit Groningen, Leeuwarden en Assen zijn er weer een aantal interessante onderwerpen de revue gepasseerd. Onder andere hoe we als hooggevoeligen in contact kunnen blijven met onszelf op de werkvloer. Wat een aantal mensen met elkaar gemeen hadden was de ervaring dat ze bij verschillende werkgevers op een andere manier werden ervaren. Bij de ene werkgever werden ze ervaren als rustige en teruggetrokken mensen. En bij een andere werkgever als een heel sociaal persoon die af en toe met rake grappige opmerkingen uit de hoek kan komen. Gevoelig zijn voor de heersende groepsdynamiek en sfeer op de werkvloer kan ten grondslag liggen aan hoe mensen jou als persoon ervaren.

Naast werkgerelateerde perikelen, balans tussen hulp geven en hulp ontvangen en communicatie kwam dit keer creativiteit veel aan bod. Het bleek dat er heel wat natuurlijke talenten ergens achterin de kast of op zolder aan het verstoffen lagen. Er waren teken-, handwerk-, brei- en baktalenten aanwezig. Een paar waren naast hun werk wel creatief bezig en zij vormden dan ook een inspiratie voor hen. Ik ben ervan overtuigd dat hoe meer je bezig gaat met datgene wat je makkelijk afgaat, je meer rust, plezier en liefde voor jezelf en anderen gaat ervaren. Tijdens de laatste vraagronde kreeg ik terug dat een aantal deelnemers zich meer gaan richten of blijven richten op de dingen die ze leuk vinden. Leuk om te horen!

Een dame die erbij was vindt het leuk om de natuur in te gaan met haar camera. De natuur fascineert haar. Ze kan een vlinder op een bloem vanuit allerlei hoeken fotograferen. Een tijdje terug had ze de ervaring dat ze negatieve energie mee naar huis nam en zich niet lekker voelde.  ‘Misschien ben ik wel depressief? Maar hoe kan het dan dat ik vanaf mijn bed kijkend naar de heldere blauwe lucht zo kan genieten van deze schoonheid?’ Het besef dat ze hooggevoelig is, gaf haar de rust om voortaan na een zware dag lekker op bed te gaan liggen. Het is tijd om te gaan genieten.

Wil je deze workshop een keer bijwonen? Kijk op de Orchid of Life Agenda voor data opties…

Ivash is mijn neefje van 3. Mijn zus Ouxu geeft haar camera en dit is het resultaat. Op de foto zie je de kleding die we dragen in onze sport capoeira. Vitamina is mijn partner en monitor van de capoeira groep Grupo Engenho op ons thuisfront Den Haag.