Lifecoaching: ik wil mezelf de hand schudden

roadtrip

Ken je dat gevoel? Dat je een keer jezelf de hand wilt schudden? Om jezelf beter te leren kennen? Ik spreek mensen die zichzelf al heel lang kwijt zijn. Mensen die zich verschuilen achter hun goede en mooie leven, terwijl ze niet echt gelukkig zijn. Maar wat is echt geluk? Weet jij het? Heb jij er al kennis mee gemaakt? Echt geluk is voor mij dat ik niet meer bang ben voor mezelf. Dat ik mezelf in alle vrijheid ben. Vorig jaar was ik het jaar begonnen met het sleutelwoord ‘humor’. Dat moest voor mij de insteek zijn van 2013. Dat is gelukt. Het is gelukt omdat het mijn intentie was. Mijn intentie vertaalde zich naar het nemen van actie.

Thuis lachen we sowieso heel wat af, om de kleinste dingen. Maar in 2013 heb ik ook mogen lachen met Najib Amhali, Lennette van Dongen en Ronald Goedemondt. Wat is het gruwelijk fijn dat er mensen zijn die simpelweg de waarheid vertellen. Hun waarheid. Het bijzondere vind ik dat het delen van hun waarheid zoveel harten raakt. Iedereen wil toch lachen. Iedereen wil dag in dag uit bezig zijn met iets waar je van nature in bent geïnteresseerd. Wanneer zijn we dit kwijtgeraakt?

Vermoedelijk door teveel stress in huis, door onverwerkte emoties van ouders en opvoeders. Wanneer maak je je moeder uit voor dommerik, nadat ze jou op het nummer heeft gezet, omdat je tè druk aan het doen was? Juist! Omdat ze niet naar jou luisterde. Niet naar je vermoeidheid, je moest je aanpassen aan de sociale situatie. Waarom doen we onze kinderen dit aan? Zij leven hun leven en wij leven het onze. Wij dienen hen te begeleiden, een platform te bieden waarop zij kunnen opbloeien.

Over opbloeien gesproken; om te kunnen groeien zou het heel handig zijn als we onszelf eerst ontdoen van een aantal naargeestige belemmerende gedachten zoals: ‘Het is niet voor iedereen mogelijk om iets te doen waar je hart ligt.’ ‘Het is ook niet voor iedereen mogelijk om iets zelfstandigs op te bouwen door omstandigheden.’ ‘Tegenwoordig kost alles geld en dat houdt mij tegen om een cursus te volgen.’ Ten eerste vraag ik me af hoe je iets hebt aangepakt. Wat hield je tegen? Waar liep je tegen aan? De antwoorden kunnen je heel wat inzichten verschaffen. Ten tweede staat er tegenwoordig zoveel op het internet dat je met zelfstudie ontzettend ver kan komen. Maar vaak komt het neer op de vraag ‘Wat wil je echt?’ Als je jezelf niet kent, hoe weet je dan wat je wilt? De valkuil in deze is dat we vaak denken dat we iets willen of iets niet willen. Wat voel je eigenlijk? Waar gaat je hart sneller van kloppen?

Om het leven van mezelf en die van anderen leuker en lichter te maken, kies ik dit jaar voor het sleutelwoord ‘Zijn’. Ik ben geen lifecoach, geen capoeira kids docente, schrijver, moeder, vrouw of vriendin. Ik doe en daardoor ben ik en kan jij zijn.

Loop je al een tijdje ergens tegenaan? Maak de balans op en boek een introductiesessie lifecoaching. 

Advertenties

HSP: voelen wat de ander niet zegt. 6 Valkuilen!

Tipu tree

In communicatie met een ander draait het altijd om timing. Wanneer kan je wat wel of niet zeggen. Wanneer wordt er misschien zelfs van je verwacht dat je je uitspreekt. Vaak hebben we het gevoel alsof we op een heel dun koord aan het dansen zijn. Elk moment kan je misstappen en vallen, heel hard vallen. De ander begrijpt je totaal niet! Als je geluk hebt, hangt er een vangnet om je op te vangen. Dit geluk heb je wanneer degene met wie je spreekt zelfbewust is en jouw woorden kan ontvangen. Hoe een ander jouw woorden ontvangt, is afhankelijk van de kwaliteit van de communicatie. Onder deze kwaliteit versta ik een houding en een intentie waarbij je de ander in zijn waarde laat.

In gesprekken die op persoonlijk en professioneel niveau plaatsvinden heb je altijd te maken met het specifieke kader waarin de gesprekspartners zich bevinden. Als het bijvoorbeeld gaat om een zoon van 21 jaar die zijn vleugels wilt uitslaan door samen met zijn vrienden op vakantie te gaan, is het voor de moeder een kwestie van loslaten. Hoewel de moeder al zenuwachtig wordt bij het idee dat hij in twaalf dagen vier landen gaat bezoeken waar het eventueel onveilig kan zijn. De moeder voelt aan dat de zoon ook onzeker en bang is, maar het uitspreken van de onuitgesproken gevoelens van haar zoon heeft altijd tot hevige discussies geleid. De ervaring leert. Het is beter om gedachten voortkomend uit bezorgdheid en angst voor zich te houden.

In een andere situatie, op professioneel niveau, kan er van je verwacht worden dat je je uitspreekt. Dit kan communicatie betreffen op het niveau van collega’s, tussen een werknemer en zijn manager of tijdens vergaderingen. Als je bijvoorbeeld aan je collega merkt dat hij ergens over twijfelt, maar het niet uitspreekt, kan je door middel van het stellen van open vragen het pijnpunt boven tafel krijgen. De oplossing zou binnen handbereik kunnen liggen. Door iemand op zijn gemak te stellen en het bespreekbaar te maken, bevorder je het contact tussen collega’s. Bovendien kan het direct een positief effect hebben op de beoogde resultaten van de organisatie.

Kiezen voor het wel of niet teruggeven van wat we tijdens een gesprek voelen bij de ander is sterk afhankelijk van de context waarin wij ons begeven. Het zelfbewustzijn van de personen en de kwaliteit van de communicatie die zij toepassen zijn daarnaast bepalend voor de uitkomst. Alvorens in te gaan op de tips die ik aan je wil meegeven, omschrijf ik in deze blog de valkuilen waar we met open ogen in vallen. Weten welke valkuilen dit zijn en hier bewust van zijn wanneer de gespreksmomenten zich voordoen is een hele kunst. Laten we beginnen bij het begin: stilstaan bij de valkuilen.

Anderen voelen niet wat jij voelt
Wat zou het makkelijk zijn om in deze hooggevoelige wereld te leven wanneer anderen voelen wat jij voelt. ‘Je hebt toch wel door dat je weer teveel hooi op je vork neemt! Ik voelde het aankomen. Ik dacht dat jij het ook wel wist, want de vorige keer was je er nog zo lang ziek van geweest. Je moest je afmelden bij het werk. Nu zit ik weer met de gebakken peren.’ Nee, in de meeste gevallen is het niet duidelijk. Het is handig om te beseffen dat de ander niet voelt wat jij voelt. Je vermijd hiermee mogelijke discussies die alleen maar energie vreten en nergens naar toe leiden.

Open kaart willen spelen
Een sterke drijfveer hebben om open kaart te spelen tijdens gesprekken is positief. Helaas vindt het omgekeerde plaats wanneer de ander er niet klaar voor is om open kaart te spelen. De ander waardeert het niet en je krijgt de wind van voren. Open kaart spelen heeft alleen zin wanneer de weg ervoor is geplaveid in de vorm van open communicatie waarbij de communicatie is gebaseerd op authentieke interesse. En wanneer de ander bereid is om erover te praten.

Uitschakelen van het gevoel
Overweldigd raken door alle emoties van de ander kan leiden tot het willen ‘uitschakelen van het gevoel’. Over het algemeen gaan mensen dan van alles doen om zichzelf af te leiden van datgene wat ze voelen: uitgaan, films kijken, lezen, op vakantie gaan etc. Ik zie dit als het afhakken van je arm. Een onderdeel van je lijf wat het geheel compleet maakt. Hiermee doe je alleen maar jezelf pijn. Op den duur laten de gevoelens zich weer zien en dan begin je van voren af aan. De emoties willen erkend worden. Gevoeld worden. Gezien worden.

Blijven piekeren over oneerlijkheid
De hele dag blijven piekeren over wat er niet is gezegd door de ander. Het piekeren heeft brandstof nodig. In een dergelijke situatie kan de brandstof zijn dat je stuit op de oneerlijkheid van de mens. Vinden dat de ander oneerlijk is geweest, maakt je boos en vervolgens sla je aan het piekeren. Je piektert en piekert en blijft in rondjes draaien. Jij wordt er gek van. Jij wordt er moe van. De emoties die we bij de ander voelen en niet worden gezegd, zijn vaak heel intens voor de ander. De emoties raken aan woede, verdriet en angst. Mensen benoemen alleen datgene waar ze klaar voor zijn. Als je dit beseft, hoef je niet de hele dag erover te piekeren en boos te zijn. Jij bent verantwoordelijk voor wat jij voelt en de ander voor wat hij voelt.

Bevestiging zoeken in alle hoeken
Een beweegreden om voor de ander te benoemen wat je voelt bij hem, kan zijn dat je bevestiging wilt. Je wilt terugkrijgen dat het waar is. Afhankelijk van of de persoon zich bevindt op eenzelfde bewustzijnsniveau als jij kan het benoemen ervan uitdraaien op een positieve ontwikkeling van het gesprek. Het wordt pas een enorme valkuil wanneer je het tegen iemand zegt die er niet klaar voor is. En het wordt nog erger wanneer de ander het ontkent en in de verdediging schiet. Dit soort situaties zuigen je helemaal leeg. Dus vraag jezelf altijd af of de persoon er klaar voor is. Dat voel je ook als je je eigen gedachten en gevoelens even opzij zet.

Blijven communiceren als je moe bent
Als je blijft communiceren wanneer je moe bent, weet je zeker dat je je begeeft in de energie van de ander. Dit kan alleen maar van kwaad tot erger worden en jij mag jezelf na afloop bij elkaar rapen. Tijdens zo’n gesprek is het heel lastig om je eigen gedachten en gevoelens te scheiden van de gedachten en gevoelens van de ander. Denk maar eens terug aan een situatie waarbij je bleef praten, terwijl je eigenlijk allang had willen stoppen. Als je als hooggevoelige de ander heel sterk voelt, kan het zijn dat je jezelf minder de ruimte geeft. Als je vermoeid bent, is de kans op miscommunicatie hoger. Geef aan dat je liever een andere keer verder wilt praten.

Life Coaching: proces met pit

joy

Op het moment dat je een coachingtraject begint, ga je het coachingsproces in dat wordt gekenmerkt door een aantal fasen. Je hebt bepaalde doelstellingen voor ogen op vlakken als carrière, relaties of andere interesses, maar iets houdt je tegen om ze te realiseren. Orchid of Life biedt jou de tools om je te begeleiden bij het doorbreken of omgaan met datgeen waar je tegenaan loopt. Hieronder volgt een beschrijving van elke fase die je doorloopt.

  • Bewustzijn
    In de 1e fase maak ik je bewust van wie jij bent als persoon, wie jouw omgeving is en de relatie tussen jou en de omgeving. Alle mogelijke belemmeringen rijzen aan de oppervlakte en daar gaan we mee aan de slag.
  • Acceptatie
    In de ‘acceptatie-fase’ word je bewust van de balans tussen wat jij wil en wat je kunt realiseren. Het is effectiever om je te richten op de dingen die je wel kunt veranderen dan je vast te blijven houden aan zaken die niet binnen jouw ‘lotus of control’ vallen. Acceptatie maakt het mogelijk om ruim baan te maken voor de doelen die jij voor ogen hebt.
  • Loslaten
    Het is tergend om zaken na te streven die je onrust, pijn, verdriet, teleurstelling en woede bezorgen. In deze fase leer je dat je het vermogen bezit om deze zaken los te laten en verder te gaan op het pad dat jou blijdschap, plezier en geluk brengt.
  • Inzicht
    De 1e drie fases ‘bewustzijn-acceptatie-loslaten’ geven verschillende inzichten over jou als persoon. Je weet waar je vandaan komt en waar je naartoe wilt, de realisatie dat jij het heft in eigen handen kunt nemen en de mentale en fysieke kracht hebt om te kiezen voor wat jij wilt.
  • Actie
    Al deze inzichten vormen de bouwstenen voor waarin je gelooft en wilt geloven. Dit is een geweldige fase! Je ervaart nu dat de gewenste overtuigingen gedragingen voortbrengen die weerspiegelen wie jij werkelijk bent en waar je nog vrolijker van wordt. Deze fase wordt ook wel gekenmerkt door ACTIE, ACTIE en nog eens ACTIE!
  • Resultaten
    Als ik ervan uitga, mag jij er ook van uitgaan dat al jouw acties leiden tot de gewenste resultaten. In de laatste fase mag je onderuitgezakt met een lekker drankje genieten van wat je allemaal hebt bereikt. De tijd is aangebroken om te oogsten.

Note: het coachingsproces is afgestemd op de behoeften van de coachee. Terwijl je jouw inzichten bundelt in de ‘inzicht-fase’ kun je ook al deels bezig zijn in de ‘actie-fase’ door acties uit te zetten om jouw persoonlijke doelstellingen te bereiken.

Meer info over tarieven en coachingvormen lees je hier: tarieven Orchid of Life -lifecoaching

Wil je een keer worden gecoacht? Lees meer over de introductiesessie en boek een afspraak 

Liefde is elkaars behoeften kennen!

love 2

In relaties heb je regelmatig te maken met gesprekken die uit kunnen lopen in discussies. Dit zijn met name de gesprekken waarbij de nodige zaken gezegd moeten worden omtrent het huishouden, afspraken met vrienden en familie en financiéle administratie of inkomensbesteding. Wanneer de eerste vlinders voorbij zijn en je weet zeker dat je met deze vrouw of man door het levenwilt,  zijn deze zaken onvermijdelijk. Een relatie staat of valt bij een goede organisatie van ‘de dingen die gedaan moeten worden’.  Liefde is niet alleen handjes vasthouden, op een bergtop dromen over de toekomst en lange wandelingen maken door de duinen. Daar begint het meestal wel mee.

Echte liefde is elkaar het beste gunnen
In mijn beleving is echte liefde dat je met elkaar blijft praten over wat jullie individueel nodig hebben en wat jullie gezamenlijk nodig hebben om je lekker te voelen in de relatie. In eerste instantie ben je van iemand gaan houden om zoveel mooie eigenschappen en later ontdek je  steeds meer eigenschappen waaronder wellicht eigenschappen waar je je aan irriteert. De realiteit is dat deze bij de persoon horen waar je in eerste instantie verliefd op werd. Een tip is om jezelf eraan te herinneren dat je van deze persoon houdt en hem of haar het beste van de wereld gunt.

Hoe kun je het samen leuk hebben en hiernaast de ander zijn ‘momenten van geluk’ gunnen? Individuele momenten van geluk zijn bijvoorbeeld een wijntje drinken met vrienden, je hobby of sport uitoefenen of lekker mailen en chatten met internationale vrienden. Dat laatste is een mooi voorbeeld uit mijn eigen relatie. Gezamenlijke momenten van geluk zijn bijvoorbeeld het doen van culturele uitstapjes, samen boodschappen doen of heerlijk uitwaaien op het strand.

Liefde is elkaars behoeften kennen
Wanneer je in gesprek bent met jouw partner heeft jouw boodschap meer effect wanneer je de balans van jullie relatie aan je partner uitlegt. Wat zijn jullie behoeften en hoe beantwoorden jullie daaraan? Hoe zorg je er samen voor dat de behoeften van beide personen alle ruimte krijgen? Stel dat de een meer intimiteit wil en de ander heeft een sterke drang om het huishouden goed op orde te hebben. In een goed gesprek met je partner maak je duidelijk hoe belangrijk intimiteit voor jou is aan de hand van de behoefte  van je partner om het huishouden goed op orde te hebben. Hierdoor ziet de ander in hoe belangrijk het voor jou is, waardoor met jou meegedacht kan worden over hoe jullie het samen kunnen gaan invullen. Jij doet jouw aandeel in het huishouden en de ander denkt eraan om meer affectie te tonen.

Maarten: ‘Af en toe kiezen voor jezelf in een relatie is gezond’
‘In de relatie met mijn vrouw zit het vreselijk spaak. We hebben andere behoeften en wensen. Ik  heb altijd hard aan de relatie gewerkt, ook als ik hier weinig ervoor  terug kreeg. Nu heb ik ‘nee’ leren zeggen en kies ik consequenter voor mezelf. Ik speel meer piano en ga me niet voortdurend opofferen om achter haar rug om al het werk af te krijgen wat zij heeft laten liggen. Op basis van jouw tips zie ik dat ik inderdaad nog pogingen heb ondernomen om samen te bekijken hoe we onze relatie positief kunnen invullen. Zij volgt nu een toneelcursus waardoor ze lekkerder in haar vel is gaan zitten. Dit geeft onze relatie meer ruimte om van elkaar te genieten.’

Lees ook:
Relatie -evaluatie voor Singles
Magische liefde ontstaat in mijn praktijk -WOW

Eerstvolgende workshop voor hooggevoeligen in de liefde vindt plaats op vrijdag 18 september 2015 in Den Haag. Klik hier voor meer informatie en om je aan te melden. 

Het gevoel van intens geluk

Het niet kunnen uiten van mijn tranen heeft in het verleden zeker bijgedragen in het gevoel dat ik niet begrepen werd. Men zag mij vaak als een harde bikkel; niets is minder waar! Mijn eerste ervaring met openlijk m’n tranen de vrije loop laten (tonen van positieve emotie) was tijdens het lezen van een brief van één van mijn dochters.

Lange tijd heb ik gedacht dat ik als moeder had gefaald, door de scheiding de meisjes uit hun vertrouwde omgeving had gehaald. Hun jeugd kreeg een andere wending dan ik eigenlijk voor ogen had; zij zijn in zeer korte periode behoorlijk zelfstandig geworden, puur om het feit dat zij veel zelf moesten doen, op elkaar aangewezen waren. Een moeder hadden die veel afwezig was door haar werk, soms zelfs alleen aan de zelfgemaakte maaltijden zaten, weinig uitstapjes en zeker geen lange dure vakanties meer, vaak tweedehands spulletjes aanschaffen, ga zo maar door…

Ik stond op het punt samen met de jongste dochter naar Frankrijk te emigreren. Goed doordacht, maar toch nog even de twijfel; liet wel 2 dochters en inmiddels een kleinkind achter. Er was een suprise-party georganiseerd door diverse familieleden, waaronder mijn kinderen. Bij het afscheid kreeg ik een brief van de middelste dochter in handen. Ik kreeg het benauwd, warm en tegelijkertijd ontstond er dikke kippevel over mijn hele lichaam.

Ik die zo vol twijfel zat over het wel en wee van mijn kinderen, bang los te laten, en vooral; heb ik het wel goed gedaan?! las de volgende woorden:

“Lieve mam, doe wat je doen moet, doe wat je hart je ingeeft. Ga en maak je dromen waar. Samen hebben wij veel meegemaakt, leuke maar ook hele vervelende dingen. We hebben ons er samen doorheen gevochten! Mam, ik ben trots op je! En weet je wat ik het meest in jou waardeer…..dat je mij altijd de kans hebt gegeven mezelf te kunnen zijn en dat ik heb mogen ontplooien, te zijn wie ik wilde zijn. Trots dat je mij af en toe goed op m’n bekkie hebt laten gaan om zo van mijn eigen fouten te kunnen leren. Mam, hierdoor ben ik geworden wie ik nu ben. Dank je wel lieve mama!”

Zucht…en nog één en nog één, voelde als de zuchten tijdens mijn bevallingen. Ik kon niet meer, moest het laten gaan…..het gevoel van intens geluk uitte zich in een stroom van tranen. Zelfs nu ik dit opschrijf bengelen de tranen over m’n wangen. Gevoel van trots, gevoel van waardering, maar vooral het gevoel van een liefhebbende moeder te zijn.

Dit is een comment op de blog: Huilen is gezond: positieve tranen. 

Huilen is gezond: positieve tranen

Het gebeurt zelden dat we mensen in het openbaar zien huilen in Nederland. We houden massaal onze échte emoties voor ons! ‘t Gros bijt liever de binnenkant van zijn lip kapot (nog meer pijn en mogelijk nog meer tranen, maar dat nemen we voor lief) dan dat ze hun innerlijk delen met de medemens. Natuurlijk hebben we dit zo geleerd. We leven in een bepaalde cultuur en zijn opgegroeid met tradities en gewoonten.En dan heb ik het niet eens over de tranen gerelateerd aan verdriet en teleurstellingen. Ik heb het over positieve tranen. Tranen van blijdschap, ontroering en geluk. Ook deze tranen zien we heel weinig in het openbaar. Dus bij deze een ode aan de ‘positieve traan’.

Tranen van het lachen
Wanneer heb je voor het laatst schuddebuikend op de vloer gerold van het lachen? Dat je het aanspannen van de buikspieren voelde en je kaken na afloop een lichte massage moest geven? Of dat je plotseling begon te hikken van het lachen? Het fenomeen dat je zo hard moest lachen waardoor een waterige substantie over je wangen begint te lopen: ja, zelfs het lachen kan je laten huilen. Lachen en huilen tegelijkertijd geef een waanzinnig gevoel van vrijheid. Wat een heerlijk gevoel. ‘t Gevoel dat je lichaam zich in korte tijd hevig in- en ontspant en je achterlaat met een dosis positiviteit. Lees ook: Lach jezelf Energiek en Gezond 

Tranen van blijdschap
In Nederland leiden we meer een binnen-leven dan een buiten-leven zoals in mediterrane landen; simpelweg vanwege het temperatuurverschil. Dit kan zeker een reden zijn dat we in het openbaar minder emoties zien. Toch heb ik een groot vermoeden dat het ‘niet uiten van emoties’ meer in relatie ligt met een bepaalde instelling ten opzichte van emoties. Deze instelling wordt bepaald door de aanwezige sociaal en politiek aangestuurde ruimte voor het uiten van emoties. Dit heeft op zijn beurt een directe invloed op hoe het individu zijn emoties ervaart en van diens ouders krijgt geleerd. Hierdoor kan het soms zelfs erg moeilijk zijn om positieve emoties te duiden.

Tranen van ontroering
Op een bruiloft zie je weleens dat mensen een traantje wegpinken. Een mooie gebeurtenis waarbij men de liefde in het zonnetje zet. Maar het blijft bij een traantje. Ik heb het gezien bij Spaanse en Nederlandse bruiloften, niet bij Chinese bruiloften. Tranen van ontroering zijn mooi, zo liefdevol! Ik kan me herinneren dat ik zo’n moment had. Een goede vriend ging tijdens een capoeira les het lied ‘A mare, a mare’ zingen. Solo. Kippenvel. Een brok in mijn keel. Ik kon keihard gaan huilen, maar deed dit niet. Ik hield het voor me. Het voelde niet goed om te huilen, niet veilig. Nog dezelfde avond kon ik deze tranen laten gaan.

Tranen van intens geluk
Tranen van intens geluk kunnen zich bijvoorbeeld bij een diploma-uitreiking aandienen, omdat je beseft dat het intensieve studeren zijn vruchten heeft afgeworpen. Eindelijk rust. Eindelijk vakantie en kunnen werken aan andere doelen. Ze kunnen ook voorbij komen, nadat je flinke promotie hebt gemaakt. In plaats van het blije nieuws met een lach en een traan het van de werkvloer af te schreeuwen, kruip je eerst nog even in een veilig hoekje; het toilet. Hier mochten de tranen rijkelijk vloeien alvorens met een brede glimlach weer op de werkplek te gaan zitten. Enkele collega’s worden nog geïnformeerd: gedeeld geluk is ten slotte vermenigvuldigd geluk.

Tranen van intens geluk: deze tranen had ik op mijn dertigste. Al mijn dierbaren zaten bijeen in een Mexicaans restaurant om mijn verjaardag te vieren. Ja, hoor, bij deze gelegenheid liet ik ze de vrije loop gaan. Tranen van intens geluk zien we zelden in het openbaar. Op mijn dertigste stond ik er nog niet op deze manier bij stil. De tranen kwamen, ik liet ze gaan en het was oké.

Nu, bijna vier jaar later, besef ik me des te meer hoe speciaal het is om al je tranen te delen. (mits het goed voelt) Het is persoonlijk. Het is vaak je zachte kant. De kant die je niet vaak laat zien. De kant die de meeste mensen niet van je kennen. Door de tranen heen kan je namelijk zien dat de ander ook zijn tranen heeft. Tranen zijn universeel. Of ze nu privé worden gehouden of worden gedeeld. Dus deel ze. Zoveel mogelijk. Dat is mijn boodschap.

Wabi Sabi Synchroniciteit

Foto: Emmas Designblogg.

Gisteren ontving ik een prachtige e-mail van Nathanja Boon van de blog Groene Inspiratie. Haar verhaal zat barstensvol met synchronische ervaringen in relatie tot mijn werk. Met haar toestemming mag ik je meenemen in een stukje van haar wereld:

‘Beste Chungmei,

Je kent mij niet, maar ik kwam zojuist op bijzondere wijze op je website. Daar vroeg je hoe ik op jouw site terechtkwam, dus kon ik het niet laten even dit mailtje te schrijven.

Vanochtend mailde ik Jelle van SoChicken: Ik heb een artikel over Wabi Sabi gelezen in de Happinez, en het spreekt me zo aan, dat ik me erin aan het verdiepen ben. Alles wat ik lees over Wabi Sabi (m.n. op het gebied van inrichting), doet me erg aan SoChicken denken: omarmen van het imperfecte, geluk ervaren in wat is, natuurlijke materialen, kringloop ipv nieuw, zelfgemaakt ipv gekocht, etc..

Nu vanavond denk ik: toch nog eens wat meer googlen over Wabi Sabi: kom ik terecht op de site van SoChicken. Een artikel door jou geschreven. Das toevallig, dat ik het nooit eerder ben tegengekomen en dat ik net vanochtend Jelle heb gemaild over dit onderwerp!

Even door geklikt naar je site, waar ik tot mijn grote verbazing een stukje vind over The Green Beautiful! Een film die ik gisteravond heb bekeken en die nog erg bij me bleef. Is dat niet toevallig?’

Nathanja, bedankt voor het delen van je verhaal!! 🙂

Lees ook: Meer Synchroniciteit in je leven: 7 Stappen!