Over de 3-daagse training Mental Space Psychology

Ben super enthousiast over mijn 3-daagse training Mental Space Psychology (MSP) van Lucas Derks. Hij is psychotherapeut, NLP Trainer, bedenker van het Sociaal Panorama en onderzoekt Mental Space Psychology.

Naast het leren van dit nieuwe paradigma van waaruit je psychologische problematiek kan benaderen kwam er veel NLP en Sociaal Panorama voorbij. Met beide werkvormen heb ik ruim 10 jaar werkervaring, maar het was fijn om mijn geheugen op te laten frissen.

Vandaag heb ik vrij gepland, omdat mijn hele systeem vol zit met nieuwe MSP interventies en andere ontwikkelingen en inspiratie. Tijdens de training merkte ik hoeveel meer rust ik nodig had en pakte tijdens de pauzes. Ik moest en zou even in het schitterende groen van de Holthurnsche Hof in Berg en Dal in Nijmegen wandelen waar andere deelnemers met elkaar bleven praten.

Op de derde dag behandelden we trauma en depressie in MSP en dit werd aan het einde van de tweede trainingsdag nog eens benadrukt. Met pakkende storytelling van Lucas Derks en de instructie om de volgende dag met een trauma te verschijnen ging mijn onderbewuste aan de slag.

Ik sliep door de wekker heen na een intensieve 3-uur durende droom en verscheen 10 minuten later op de training. Wat positief hieraan was: ik had wat in te brengen en heb aan den lijve ervaren wat de MSP depressie techniek oplevert. Overigens heb ik nooit een depressie gehad, maar de techniek is ook geschikt voor andere belemmerende gevoelens.

Heb genoeg om te laten bezinken. Vanaf morgen weer aan de slag. Aan iedereen die de komende weken sessies bij me heeft staan: je gaat iets nieuws ervaren.

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

If space is the primary organizing principle in the mind, this means for psychotherapy that the most effective, something completely different (intervention) is 2D, 3D or 4D. Language is 1D, so less talking in sessions and more feeling, locating and relocating to change limiting thoughts and feelings. ~ Lucas Derks, psychotherapeut, NLP trainer en grondlegger van het Sociaal Panorama en Mental Space Psychology

Website van Lucas Derks: SociaalPanorama.nl
Facebook: Society for Mental Space Psychology

Advertenties

Over hoe je anders naar depressie kan kijken

Dit interview van Marie Forleo met Kelly Brogan, een psychiater en MIT neurowetenschapper voelde voor mij als 100% thuiskomen. Ik ben het volledig eens met waar Kelly Brogan voor staat: 

  • Depressie is geen ziekte. Depressie is het resultaat van een samenstelling van factoren die leiden naar de gevoelens die onder een depressie vallen én waar je heel veel aan kan doen. Eén ervan is dat onverwerkte emoties heel veel tijd en aandacht vragen om te verwerken, 
  • Een depressie is een groot signaal van het lichaam om alle levensgebieden onder de loep te nemen. Waar ben je uit balans? Hoe kan je de balans weer ervaren? 
  • Voedende voeding is cruciaal om je goed te voelen. Ik ben het met haar eens dat het belangrijk is om voldoende vetten binnen te krijgen, maar liever niet een dieet waarbij het gros van de vetten van dieren komt. Ik eet nog wel af en toe kip en vis. 
  • Regelmatig kort en intensief sporten is wat je kan implementeren om je lichamelijk energiek te voelen. Wat ik hieraan toe wil voegen zijn lange wandelingen en yoga. Deze werken voor mij! 
  • Kelly Brogan is via de wetenschappelijke weg geschoold tot psychiater en stond hiermee in contact met de farmaceutische industrie. Zij nam ook medicijnen, maar nu zweert zij het gebruik van medicijnen af. Bij het leiden van haar praktijk is haar doel dat haar patiënten geen dokters meer nodig hebben, inclusief dat ze haar hulp op een gegeven moment niet meer nodig hebben. 

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng

HSP: ik ben niet meer bang voor mezelf

Coaching & rebirthing ervaring van een van mijn cliënten…

Door mijn sessies met Chungmei en de begeleiding die ze me aanbood, ontvouwden zich veel aspecten van mezelf en mijn verleden. Ik wist niet dat ik hiertoe in staat was. Het waren persoonlijke zaken waar ik nog steeds aan vasthield.

Het is moeilijk om het gevoel dat je doormaakt te beschrijven als je de ‘rebirthing’-sessies ondergaat. Mijn ervaring is dat er veel spanning in mijn lichaam naar de oppervlakte kwam. Soms vond ik een release in het laten horen van mijn stem en soms rolde er een traan over mijn gezicht.

Wat in mijn ervaring Chungmei anders maakte dan andere therapeuten, is dat ik het gevoel had dat ze zo comfortabel is met het tonen van haar emoties. Ze is ook een zeer gevoelig persoon. Hierdoor voelde ik me meer begrepen op een onuitgesproken manier. Het hele proces voelde natuurlijker in plaats van een ‘volgens-het-boekje-werken‘-type benadering. Volgens mij is dat ook dè manier om het aan te pakken, omdat elke persoon anders is, elke ervaring, elk trauma en coping-mechanisme.

Ik dacht altijd dat er iets mis was met me, mijn manier van omgaan met het leven en gevoelens. Omdat andere mensen niet dachten dat iets een behoorlijk probleem. Ik vond van wel. Ik was emotioneel veel eerder geraakt door zaken die bij anderen emotioneel niet binnen kwamen. Ik dacht dat ik harder moest worden, maar was bang dat dit zou betekenen dat ik niet bij mezelf kon blijven. Ik was bang dat ik mijn manier van behandelen van mensen moest veranderen.

Maar ik kan nu zeggen dat ik nog steeds trouw ben aan wie ik altijd wilde zijn. Ik leef meer vanuit mijn eigen energie en heb controle over mijn emoties. Op een manier dat ik mijn emoties accepteer: ik mag alles voelen in plaats van te analyseren hoe ik mij zou moeten voelen of denken.

Ik was bang dat ik de rest van mijn leven aan mijn moeder zou denken en haar zou herinneren met het immense gevoel van niet kunnen ademen en pijn. Chungmei vroeg me ‘wat als je haar kon herinneren vanuit pure liefde’. Ik dacht niet dat dat mogelijk was. Maar nu ben ik in staat om dit te doen. Nog niet altijd, want ik ben er nog niet helemaal, maar nu heb ik ervaren wat ze daarmee bedoelde.

Chungmei’s bijdrage aan mijn genezingsproces en zelfacceptatie was geweldig. Haar begeleiding liet mij innerlijke wijsheid en onvoorwaardelijke liefde ervaren over hoe mijn emoties in balans te houden. Ik ben niet langer bang voor mezelf, en ik geloof ook niet dat ik te zwak ben, omdat ik gevoeliger ben voor stimuli om mij heen. Ik zie het nu als een kwaliteit en gebruik het in mijn voordeel.

Ik zou dit aan iedereen aanbevelen om het op zijn minst een keer te proberen. Misschien is het soort therapie waarvan je niet wist dat je het nodig had. Ik hoop verder te gaan op deze weg van zelfontdekking, met af en toe een klop op je deur, Chungmei. 😉

Heel erg bedankt voor alles wat je tot nu toe voor mij hebt gedaan.

Dank dat je met mij wilde samenwerken mooi mens. Het was een geweldig, inspirerend en ontroerend traject! Ik ervaar het als enorm waardevol en verrijkend om met zielen te werken die hun talenten in de wereld willen zetten. ~ Chungmei Cheng

Wil je coaching & rebirthing ervaren in mijn praktijk in Den Haag of via videobellen?

Bezoek mijn website: Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing
Of maak een afspraak voor een introductie sessie, klik hier voor meer informatie.

Rebirthing: tijdens de uitademing kwam er negatieve energie uit mijn lichaam

IMG_4336

Onderstaand reflectieverslag ontving ik na een rebirthing sessie via facetime van een student. (hsp man) Hij is duidelijk een beelddenker.

In mijn lichaam zag ik de volgende kleuren: grijs, wit en zwart. Sommige gebieden waren wat donkerder en dat hield in dat op die plekken de negatieve punten zaten. Ik probeerde met de ademhaling ervoor te zorgen dat mijn lichaam wit werd, omdat ik dit beschouw als positief. Tijdens de uitademing kwam er negatieve energie uit mijn lichaam. Ik probeerde heel mijn lichaam wit te maken, maar dit kon niet, omdat er nog wat blokkades lagen. Verder werd de negatieve energie naar buiten vervoert door middel zwarte aderen. Ik kreeg met de uitademing van de negatieve energie erg veel moeite.

Verder dacht ik bij mijn positieve gedachten aan een vriendin. Aangezien ik mij zelf heel erg comfortabel bij haar voel. Ik zou haar zelfs als vriendin willen. Alleen voelt dit raar, omdat zij een vriendin is en het eigenlijk niet volgens de normale manier gaat. Ik weet namelijk dat zij ook in de put zit op het moment. Alleen vind ik het raar om met haar een relatie aan te gaan, omdat ik mij bij haar echt veilig voel en het eigenlijk niet gaat zoals een eerste date en dan meerdere dates of dronken in de kroeg een meisje versieren. Heb het gevoel dat ik mijn gevoelens gewoon moet uitten bij haar, maar ik ben bang om op mijn bek te gaan.

Verder had ik bij negatieve energie vooral mijn ex-vriendin en mijn moeder in mijn achterhoofd, omdat zij mensen zijn die mij veel liefde geven, maar ook veel pijn hebben gedaan.

Ik ervoer deze sessie als best intens, omdat ik in een soort van trance kwam en eigenlijk bijna in slaap viel. Verder ben ik erachter gekomen dat ik niet echt in balans ben en dat alles redelijk ongestructureerd is binnen mijn lichaam. Vandaar het idee van de bibliotheek en dat ik sommige delen ervan niet kon bereiken, omdat deze afgesloten waren door een versperring van boekenkasten die waren omgevallen. Ik krijg de indruk dat ik mentaal niet in balans ben en dat als ik in balans ben de bibliotheek netjes, geordend en gestructureerd zou zijn.

Wil je meer lezen over rebirthing? Klik hier door! 

Ben je benieuwd wat rebirthing jou op kan leveren? Maak een afspraak voor een introductiesessie! 

Geef toe dat het zeer doet

18836744_800771383420309_1223213404000812721_o

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Over afronden gesproken. Toen we terugkwamen van buitenlandexcursie meteen de volgende ochtend kon ik mijn diploma tekenen. Ik was geslaagd! JOEPIE! (Ben ik nu echt blij met dat papiertje? Ik ben ieder geval blij dat ik een handtekening kan zetten om dit goed af te sluiten en zo met iets anders te beginnen!!!! ☺) De volgende dag ging ik nog afscheid nemen van een lerares en van iemand van stage.

Toen ik dat allemaal had gedaan! Toen was ik doodmoe. Ik heb echt lang op bed gelegen. En mijn lichaam zakte als een pudding in elkaar en ik moest weer huilen. Mijn vriend zei: ‘Nu kun je dingen loslaten he?!’ Jup! Mijn familie wilde ook nog komen omdat ik geslaagd was. Ik wilde ook dat ze zouden komen, maar ergens was ik bang. Mijn huisbaas kwam en vroeg: ‘Wanneer ben je weg? Je hebt je kamer toch opgezegd?’ Waarop ik antwoordde vanuit mijn hoofd: maandag ben ik weg, dan ga ik werken! Is dat oké? Ja dat was oké!

Maar ik begon woensdags pas met werken en maandag zouden mama, oma, zus en zusje komen. Dus ik was lichtelijk in paniek, toen bedacht ik dat ik ze dan maar beter af kon bellen. Ik zei tegen mijn moeder het kan echt niet. Ik moet maandag het huis uit zijn. Ik moet hier echt weg, kan het niet een andere keer. Mijn moeder zei: ‘Oma heeft haar poetshulp verzet en we kunnen ook ergens anders afspreken.’ Ze had gelijk! Ik zou er later op terug komen. Ik besprak het met mijn vriend en zei in paniek. Er klopt helemaal niets van wat ik heb gedaan! Ik heb allerlei dingen gezegd die niet kloppen! (Sorry vriend! Die op dat moment alles over zich heen kreeg.)

Ik vroeg aan mijzelf: Wil ik dat ze komen? Meteen kwam het antwoord: Ja! Toen belde ik mijn moeder op en zei: Sorry! Je kan komen! Ik voel mij bang! Zonder precies uit te kunnen leggen waarom ik bang was. Daarna ging ik op een matje liggen en vroeg ik aan mezelf wat ik nu moest doen? Het antwoord was: Geef eraan toe. Geef toe dat het niet gaat en geef toe dat het zeer doet.

Liefdevol ontvangen door zus en papa die mij wilden helpen.
Liefdevol ontvangen door mijn vriend.
Liefdevol ontvangen door mijn oude basketbaltrainster.
Liefdevol ontvangen door familie die langs zou komen.

De volgende dag heb ik een afspraak rebirthing via skype.

Ademhalen!!!! Er zit spanning in mijn lijf! Wanneer ik vertel hoe het gaat komen de tranen al gauw. Mijn hele lichaam voelt gespannen! Ik adem, mijn buik doet zeer en trilt. De tranen rollen. Op een gegeven moment ben ik redelijk door mijn gespannen buik heen geademd, en komen steeds deze zinnen in mijn hoofd: ik ben zo liefdevol ontvangen de laatste tijd. Dan kom ik bij de pijn in mijn hart uit, Ik ben bang om het oude los te laten. En dan begin ik nog harder te snikken.

Mijn intentie was: ik heb mijn diploma gehaald. Mijn intentie is: Het stroomt van binnen.

Afgelopen dagen was ik aangekomen op mijn werkplek. Ik heb de eerste twee dagen de tijd genomen om te landen. Vrijdag was mijn eerste werkdag. Aangekomen op mijn tijdelijke nieuwe woonplek voor door de weeks. De camper!

*Tussen de weilanden en de bomen!
*Geen internet,
*Fijne collega’s,
*Spelen met kinderen,
*Pijn op mijn borst en buik,

*Het besef hebben: Ik werk van 7-4, vier dagen in de week. En hoef daarnaast niets meer aan school te doen, of andere dingen,

*Gevoelens op een rij zetten,
*Lijnen uitzetten, om het te laten stromen van binnen,
*Contact houden met vriend,

*Zutphen is een super fijne stad, met zijn oude uitstraling, waar ik heb geschreven in cafeetjes en off course in mijn nieuwe huis Campieee de camper. Ik wilde al langer schrijven, maar voelde daar toen niet de ruimte voor. Een heel verhaal, uit mijn handen, op papier ❤

Lees ook de blogs:

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ik hoef niks met hun boosheid 

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

HSP: mijn gevoelens leven als beelden in mijn lichaam en geest

img_0361

Mijn systeem vertelt mij een verhaal in beelden. Mijn gevoelens leven als beelden in mijn lichaam en geest. Wanneer ik mijn beeldend vermogen om zou kunnen zetten in woorden zou ik mij beter kunnen uiten. Met rebirthing komen er vaak beelden op, die mij vertellen over wat er in mij leeft.

Rebirthing en dromen gaat bij mij hand in hand. Zulke heldere beelden, die mij wat vertellen over hoe ik mij voel. Op een gegeven moment kan ik daar moeilijk omheen.

Dromen over:

  • dat ik weg ren voor mijn dubbelganger (bang voor een stuk van mijzelf!),
  • dat mijn moeder ongevraagd mijn huis binnenkomt (Ze is vaak over mijn grenzen heen gegaan),
  • dat ik huilde (omdat ik mij zo voelde, maar het niet uitte).

Tijdens een rebirthing sessie, hoorde ik ver weg heel hard een kind huilen, ik zag/voelde dat mijn energetisch lichaam, bij mij hoofd zat en verder boven mij hoofd uit zweefde.
’s Nachts droomde ik dat ik heel hard een kind hoorde huilen en dat een geest mijn lichaam overnam. Ik riep mijn naam en dat maakte dat ik zelf weer plaats nam in mijn lichaam. Oftewel! Yoehoe, sta voor jezelf en ga in je lichaam wonen, daar waar je kan ervaren wat het leven met je doet. Anders komt er van alles binnen!

Ik voelde tijdens een rebirthing sessie, dat ik een stukje boosheid voor mijn moeder kon loslaten en gelijk die nacht droomde ik dat mijn moeder mij een hele liefdevolle knuffel gaf! Wauw! Al die beelden en dromen zijn super intens en confronterend.

Het is nog niet rustig in mijn lichaam en geest. Wanneer ik geaard ben en mijn lichaam voel, voel ik mij gespannen en nerveus. Het voelt niet fijn, maar het kan dus, in contact met je lichaam staan en wat daar speelt, nog niet aan kunnen/durven gaan. Maar wat fijn is: in contact met mijn lichaam kan ik verbindingen uitzetten! Vanuit mijzelf kan ik verbindingen uitzetten! Wauw! Ik kan van binnen  voelen wanneer ik mij met dingen kan verbinden, of wanneer niet. Ik kan luisteren!

Mijn hart gaat open wanneer ik mij kan verbinden, en mijn hart wrijft en doet zeer, wanneer ik mij niet kan verbinden. Wanneer ik mij kan verbinden met fijne dingen, kan ik mij ook elke keer weer een stukje verbinden met de spanning in mijn lijf. That’s amazing!

Wat mijn ervaring is, is dat angst en verdriet zo dicht bij elkaar kunnen liggen. De afgelopen maanden kwamen vaker beelden in mij op van armen en handen die naar mij uithaalden. Maar met mijn hoofd kon ik het niet begrijpen, ik kon er nog niet bij.

Afgelopen paar weken zijn die beelden weer opgekomen, door rebirthing/reiki/yoga kon ik daar weer mee in contact komen, contact met dat stukje pijn in mijn lichaam. Beelden kwamen weer in mij op van armen en handen die naar mij uithaalden. Ook hoorde ik hoe de deur heel hard dicht sloeg. Ik schrok echt zo erg dat mijn adem naar mijn keel schoot! Ik hield mijn adem in! Toen ik uitademde, toen moest ik heel hard huilen!

De dichtslaande deur herinnerde mij aan de vele ruzies thuis en deuren die dicht werden geslagen. Ik voelde angst om geraakt te worden door die klappen!

Twee weken later kwamen weer die beelden op. De tranen rolde over mijn wangen. Wederom was het heel intens en voelde ik alsnog angst om naar die pijn toe te gaan. Ondanks dat het mijn zussen waren die letterlijk de klappen opvingen, voel ik mij geraakt door die klappen. Ik heb het gevoel dat ik die klappen op moet vangen. Wanneer ik tegen mijzelf zeg: maar je hoeft die klappen niet meer op te vangen. Kom ik in contact met een deel in mij die het gevoel had dat ze de klappen op moest vangen.

Zo zie ik maar weer: mijn lichaam vertelt mij mijn verhaal, mijn lichaam verteld mij wanneer ik een hoofdstuk kan afsluiten. Dus: Neem de tijd en rust, uit liefde voor jezelf om naar je verdriet te kijken. Durf je het niet alleen? Vraag iemand om hulp, vertel je verhaal, doorvoel je verhaal. Laat niemand het verhaal van jouw lichaam vertellen, maar luister naar jouw lichaam en vertel jouw verhaal!

Note: geschreven door iemand die ik momenteel begeleid.

Lees ook de blog: Rebirthing: wat vertelt de pijn aan jou? 

Ben je benieuwd naar wat coaching & rebirthing door Orchid of Life jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie, klik hier voor meer informatie en het maken van je afspraak. 

 

Life Coaching: emotionele groei in co-creatie

Foto door: Hans Jongman

Ik wil het graag even hebben over een belangrijk aspect van mijn werk als life coach. Co-creatie. Het emotionele ontwikkelingswerk wordt gerealiseerd in co-creatie met de persoon die ik begeleid. ‘Ben ik jouw patient of cliënt?’ Ik schudde mijn hoofd en dacht: het woord “coachee” wat ik altijd heb gebruikt was hier ook niet op zijn plaats. Hij kwam op “partner-in-crime”. Ik knikte: ja, dat was beter. Nu realiseer ik mij dat “partner-in-psyche” een nog betere benaming is.

De partner-in-psyche (dame) aan wie ik gisteren voorstelde haar oerkreet te willen ontdekken, lachte onwennig, al gegeneerd door de gedachte dat ze zou gaan schreeuwen, dat ze haar stem zou laten horen. Ze zag zichzelf als Woody Woodpecker de praktijk ontvluchten, maar vervolgens half in zichzelf en half tegen mij: ‘Ja! Ik ga het doen. Maar eerst springen we tien keer in de lucht.’ Prima, zei ik. ‘Ja? Doe je mee?’ Ja, hoor. We sprongen tien keer in de lucht. Daarna nam ze plaats op de bank en begeleidde ik haar naar haar oerkreet. De A-klank en uiteindelijk de brul van een leeuw kwamen voorbij. Pure co-creatie.

De hooggevoelige personen die zich door mijn werk voelen aangesproken leren mij het beste uit mezelf te halen. Dag in, dag uit, blijf ik leren. Dat houdt mijn werk interessant.

Co-creatie. Mooi woord eigenlijk: samen creëren. Het co-creëren begint al bij het eerste telefoongesprek of e-mailcontact om de afspraak voor de introductiesessie in te plannen. Via welk communicatiemiddel communiceren we het fijnst en wanneer én hoe zien we elkaar? Voordat ik iemand in de praktijk of via onder andere videoskype ontvang, heb ik 99% van de keren telefonisch contact gehad. Pasgeleden ontdekte ik na zeven sessies dat ik het telefoonnummer van iemand niet had. Wonderlijk. Blijkbaar werkte e-mailcommunicatie uitstekend.

Co-creatie bereikte recentelijk voor mij een hoogtepunt: eind januari ontving ik een dame uit België voor drie sessies verdeeld over twee dagen. Wat ik schitterend vond aan ons contact was het vertrouwen dat zij in mijn werk had. Zij was hierdoor in staat haar zielenroerselen direct met mij te delen. We konden de diepte in én gingen heel diep. We hebben geschreeuwd, geademd, gepraat. Ze kon naar huis met een legere emmer en voelde meer liefde in haar lijf.

Over schreeuwen gesproken: de afgelopen weken heb ik flink wat afgeschreeuwd. Het schreeuwen maakten een boel los bij de personen die ik hiermee begeleidde. Na de eerste keer wilden ze namelijk nog meer schreeuwen! Tijdens de eerstvolgende sessie werd erom gevraagd: in gesprek op de bank of tijdens een ademhalingssessie, mag ik schreeuwen? Ik moedigde het direct aan. Dit was wederom pure co-creatie in actie.

Wat ik belangrijk en essentieel vind voor emotionele groei is dat de coachee/partner-in-psyche zich volledig op zijn of haar gemak voelt. Ik heb verhaal nodig om mee te werken en zij dienen zich veilig te voelen om hun gedachten en gevoelens met mij te delen. Soms werkt de formele setting van een praktijkruimte niet en werkt wandelcoaching bijvoorbeeld veel beter. Dat iemand dat bij mij kan aangeven en dat wij daar samen invulling aan kunnen geven is voor mij co-creatie.

Ben je benieuwd naar een introductiesessie? Klik hier voor meer informatie. 
Neem ook eens een kijkje op mijn website: Orchid of Life – Life Coaching