HSP: ik kies ervoor om ‘ja’ te zeggen

saying no

Dit jaar ben ik begonnen met het geven van lezingen over mijn werk. Op zondag 20 september was ik in Parnassos Cultuurcentrum in Utrecht voor het geven van een lezing over hooggevoeligheid en relaties. Door de aanwezigheid van de vijf deelnemers kreeg de lezing na afloop van mijn verhaal het karakter van een workshop. Ze kwamen uit Kaatsheuvel, Roosendaal, Amsterdam en Utrecht.

Eén van de thema’s die voorbij kwam, was ‘nee’-zeggen. Waar een deelnemer geen moeite mee heeft is ‘nee zeggen’. Maar waar hij wel moeite mee heeft, is het verwijt dat hij na een ‘nee’ te hebben aangegeven voelt bij de ander. Hierdoor kiest hij er dan toch liever voor om ‘ja’ te zeggen. Alhoewel dit hem niet verder brengt, omdat hij dan wel in situaties terecht komt die hem teveel energie kosten.

Wat duidelijk werd, was dat hij door zijn keuze wel in een negatieve energie-spiraal verbleef. Zijn tijd en energie gaat telkens weer uit naar de ander waardoor dit energie zuigt. Ik heb hem meegegeven dat hij het emotionele proces waarin hij terecht komt wanneer hij ‘nee’ zegt, kan doorleven of zijn ogen ervoor sluiten en doorgaan met ‘ja’ zeggen, maar dan dien je wel volmondig te kiezen voor het helpen en bijstaan van de ander zonder achteraf geklaag. Hij beaamde dit, hij gaf toe dat hij nog steeds het emotionele proces gekoppeld aan het ‘nee’ zeggen uit de weg gaat.  

Een ander thema dat door alle aanwezigen werd gedragen was het opkomen voor jezelf. Het opkomen voor jezelf in professionele en persoonlijke relaties vraagt om moed en helderheid. Op de eerste plaats helderheid over wat jouw grenzen zijn. Als je jouw grenzen niet kent, ga je hier geheid overheen. Als je het moeilijk vind om je grenzen aan te geven, is het in eerste instantie dus van belang om je af te vragen wat jouw grenzen zijn in plaats van hoe dit te doen. Daarna volgt de juiste communicatie wel en hiervoor is een flinke dosis moed nodig. Goed nieuws! Hier kun je ook aan werken. Het komt niet van de een op de andere dag, maar zodra je zekerder in je schoenen staat en steeds opnieuw kiest voor datgene wat voor jou goed voelt, zal het zeker goed komen.

Na afloop ontving ik een fijne e-mail van een deelneemster van deze lezing.

Nogmaals bedankt voor de lezing van afgelopen zondag! Ondanks dat ik al veel wist en er al jaren mee bezig ben, was het toch fijn om weer even met mijn neus op de feiten gedrukt te worden en ervaringen van anderen te horen.

Het e-boek over woede komt eigenlijk als geroepen. Ik ben mij al lange tijd bewust van het feit dat ik de emotie ‘woede’ gewoon niet meer ken en na zondag kwamen er wat dingen naar boven, waardoor ik daar weer over na begon te denken. Het e-boek geeft precies de juiste voorbeelden/handvatten om hiermee aan de slag te gaan. Heel fijn! Dankjewel!

Het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ kun je bestellen via deze link.

Advertenties

Bevrijdingsfestival Den Haag: Vrijheid van Capoeira

Onze capoeiragroep, Capoeira Den Haag, gaf op 5 mei 2009 een demonstratie op een Bevrijdingsfestival in Den Haag. Ook had hij speciaal voor deze dag een gedicht geschreven en op het festival voorgedragen. Een tijdloos gedicht, vandaar dat ik ‘m nog een keer post.

De Vrijheid van Capoeira

Vrij van oorlog, 64 jaar lang.
‘Vrij’, maar veel mensen zijn nog bang.

In vele landen hopen mensen alléén om te mogen leven,
En dat ooit, ook hen, de vrijheid wordt gegeven.

Nederland leeft in vrijheid,
Maar een hoop mensen denken nog in ‘wij’-‘zij’-heid.

Wij hebben krullen, en zij stijl haar,
Dus wij zijn goed en zij slecht,

Maar is dat écht waar?
Ik geloof dat jij en ik gelijk zijn;

We studeren, leren en werken elke dag,
En we worden allebei-blij van een glimlach.

We willen lachen en spelen op dit plein,
En ik wil bij mijn en jij bij jou familie zijn

Gelukkig en gezond zijn, dat willen we allebei
Niemand wil gevangen zijn, maar íedereen vrij.

Waarom letten op kleine verschillen,
als we uiteindelijk toch allemaal hetzelfde willen?

Jij en ik hebben beide een eigen verhaal,
In capoeira is dat mijn eigen stijl,

En voor jou misschien je moedertaal.
Tijdens mijn les zie ik veel verschillende mensen,

Maar elk met dezelfde wensen.
Bewegen, zingen, trainen en veel blijheid,

En vooral genieten van onze ‘wij’-heid.
Mensen van 10 verschillende culturen op 1 training,

kunnen leren van elkaars mening.
Stel vandaag een vraag, en maak je morgen,
om kleine verschillen geen zorgen

Vrijheid is voor mij elkaar respecteren,
Iets wat we ook in capoeira leren.

Kinderen in Brazilie zonder luxe of geld
maar tijdens capoeira is het hun lach,
die de vrijheid vertelt

100 jaar geleden ontstond capoeira om slavernij-pijn te verwerken,
Nu hier in Den Haag, kan capoeira ons samen-zijn versterken.

Of vind je eigen manier,
Leef samen, vergeet ‘wij’ en ‘zij’,
Anders wordt het een puinhoop hier.

Laten we de vrijheid vieren en respect tonen,
En het maakt niet uit waar we wonen.
Met capoeira ben ik vrij, nooit alleen, maar altijd wij.

Door instructeur Vitamina van Capoeira Den Haag.