HSP: vandaag heb ik een grote stap gemaakt

IMG_6022

Onderstaand verhaal komt van een dame die ik begeleid. Met haar toestemming deel ik haar verhaal met jou.

Hoi Chungmei,

Dank je wel. 

Het is gebeurd, het gaat gebeuren!

Mijn teamleider maakte vanmorgen de opmerking ‘jij hebt 7 werkdagen in 5 dagen’. En dat al in slechts het voorstel-gesprek, nadat ik antwoord gaf op zijn vragen over de locaties waar ik werk. Afgelopen jaar ben ik heel hard bezig geweest om mijzelf te leren dat ik meer ben dan alleen mijn werk. Een moeilijke weg, want mijn werk is (vaak/meestal) leuk en er is zo ontzettend veel om mij mee bezig te houden. Op die weg kwam ik al vrij snel tegen dat er 1 onderdeel is dat onevenredig veel energie kost ten opzichte van wat het voor mij oplevert. 

Het lopen van een coördinerende wachtdienst. De druk van week lang 24/7 beschikbaar zijn en indien nodig juist handelen, het kostte veel energie. Echter, het is onderdeel van de functie en met wilskracht sleepte ik mij erdoorheen, ik wilde het gewoon kunnen. De mogelijkheid om ermee te stoppen, ik wilde er niet over nadenken. Hierin speelde ook mee dat er al problemen waren om het wachtdienstrooster goed te bezetten, dat probleem wilde ik zeker niet vergroten. Nee, het zou wel wennen.

De reis ging verder en ik leerde steeds beter mijn grenzen kennen. Alleen iedere keer vlak voor, tijdens of direct na de wachtdienst-week kreeg ik een terugval waarin de spanning weer hoog was opgelopen en ik veel tijd voor mijzelf nodig had om weer op te laden. Spanning die zich ook fysiek begon te uiten in mijn rug en mijn voet. Mijn osteopaat vertelde dat hij voelde dat er een conflict was waarbij angst en ‘mijn territorium’ een rol speelde. 

Op een zonnige zaterdag was ik gestrand op station Leiden, 20 km van huis, met een vouwfiets. Ik besloot naar huis te fietsen en realiseerde mij wat een prachtige fietsverbinding er was. Langs de route viel mij iets op waardoor ik op het idee kwam te kijken of een specifiek bedrijf openstaande vacatures had. Dit was het geval, alleen net niet op mijn vakinhoudelijke specialisatie. Ik raakte verward van de interesse die ik toch had in deze vacature. Hoe zo wilde ik weg? 

Een paar weken later, ‘s avonds laat. In mijn hoofd speelden wat zinnen van een liedje en ineens was daar de gedachte ‘ik moet mijn functie neerleggen’. Ik vroeg waarom? En er kwamen vlot achter elkaar een aantal punten uit. Ik besprak de punten met mijn vorige leidinggevende (de gedachte niet) en vanuit het ene gesprek volgde weer een volgend gesprek. Die week had ik ook een drukke wachtdienst en de Training HSP & grenzen aangeven. 

Op zondagmiddag zat ik stuk en later op de avond lag er ineens een stuk van de puzzel in elkaar. Ik hoefde niet mijn hele functie op te geven, alleen de wachtdienst verlaten geeft de mogelijkheid om iets meer afstand van mijn werk te houden, beter mijn belasting & belastbaarheid te plannen en het terugvallen in energie te verminderen. Ik heb voorzichtig de vraag gesteld, wat de gevolgen zouden zijn van mijn beslissing. 

Er werd verrassend positief op gereageerd dat het wel mogelijk zou zijn. Anderhalve week later kon ik de vraag formeel stellen en mijn verzoek werd geaccepteerd. Na het gesprek kwam er veel spanning vrij. De niet-helpende gedachten over waarom ik niet uit de wachtdienst zou kunnen, die zijn nog sterk aanwezig. Maar het is mij gelukt, ik heb kunnen kiezen wat op lange termijn goed voor mij is. Het is gebeurd, ik ben opgekomen voor mijn eigen behoefte. En het gaat gebeuren, ik ga meer energie overhouden om dingen te doen waar mijn hart bij ligt. Vandaag heb ik een grote stap gemaakt.

Na mijn vakantie hoor ik hoe mijn leidinggevenden hun probleem (dat ik veroorzaakt heb) hebben opgelost. Met de dringende opdracht om er de komende twee weken niet over na te denken 🙂

Ter aanvulling op haar doorbraak-ervaring: twee maanden daarvoor noemde ik in een sessie dat het goed voor haar zou zijn om uit de wachtdienst te stappen. Haar reactie: ‘Nee, dit was absoluut geen optie, het is een deel van mijn functie. Misschien raak ik dan wel mijn baan kwijt.’ Destijds regeerde de angst. De angst heeft ze in haar lichaam gevoeld en tijdens meerdere sessies geuit met behulp van ademhalingssessies. (rebirthing) Ik ben zo ontzettend blij voor haar! Ze gaat energie overhouden om de dingen te doen waar haar hart ligt.

Chungmei
HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

Advertenties

Ik heb behoefte aan contact

Hieronder lees je een reflectieverslag van een dame die ik in vijf maanden tijd enorme stappen heb zien maken. Ik ben zo ongelofelijk trots op haar. 

Daar is ie dan eindelijk, mijn reflectieverslag. De laatste sessie bij Chungmei hebben we de voorgaande periode geëvalueerd, daar had ik om gevraagd. Het is goed om alles nog eens op een rijtje te zetten. Dat geeft mij overzicht en helderheid.

Ik ben ontzettend blij dat ik met dit traject begonnen ben en hoewel er veel gebeurd is, heb ik het idee dat dit nog maar het begin is. Ik heb veel zin om door te gaan met deze persoonlijke en emotionele ontwikkelingen. Ik denk trouwens dat je daar nooit mee klaar bent. Tenminste, iedere keer krijg ik weer nieuwe inzichten en ik vind het ook erg leuk om mezelf zo te ontdekken. Het feit dat ik me heb durven openstellen op bepaalde vlakken is al een heel wat. Al merk ik dat ik daar soms nog best moeite mee heb, het is nog geen automatisme.

Afgelopen vrijdag was nog een goed voorbeeld. Ik had met twee vriendinnen samen gegeten en toen we naar huis gingen vroeg eentje wat we zoal met de feestdagen gingen doen, Kerst en oud & nieuw. En of ik oud & nieuw naar mijn ouders of zus zo gaan of dat ik alleen thuis was. Dus toen zei ik dat ik alleen thuis zou blijven. Toen zei ze spontaan, nou dan kom je toch bij ons, wij zijn ook lekker thuis (ze is begin dit jaar bevallen van haar eerste kindje).

Mijn gevoel zei gelijk, yeah, dat zou ik heel erg fijn vinden, maar wat antwoord ik dan: ja, weet je dat wel zeker, en zachtjes zei ik, ja dat zou ik wel leuk vinden.

Dus ik durf mezelf nog niet spontaan te laten gaan. Dit valt ook in de categorie ‘wie zit er nu op mij te wachten’. Ik denk dan al gauw dat ik iemand tot last ben of dat ik niet iets echt bij te dragen heb. Maar de volgende dag appte ze nog, dat ze het erg gezellig zouden vinden als ik kom. Dat was erg fijn om te horen.

Eén van de punten waar we uiteindelijk op uitkwamen door de gesprekken en de rebirthing sessies is dat ik behoefte heb aan contact, geen oppervlakkige contact, maar meer diepgaander. En dat ik me toch wel eenzaam of alleen voel. Dit gevoel is niet altijd aanwezig, maar komt regelmatig terug.

Ik ben er ook achter gekomen dat ik het weer heerlijk vind om te studeren, dat geeft zo’n voldaan gevoel en het geeft ook richting. Ik was al langer bezig met voeding en bij één van de sugarchallenge-sessies die ik gedaan had werd ook gevraagd naar mijn ‘why’. Ik wist mijn ‘why’ niet. Maar een tijdje geleden, ik was heerlijk aan het wandelen buiten en ineens bedacht ik me dat ik wel mijn ‘why’ wist.

Uit ervaring weet ik dat deze suikervrije levensstijl voor mij gewoon werkt.

Het heeft me ook gebracht bij de sessies van Chungmei. Daarvoor was mijn geest nooit helder genoeg om dit allemaal te kunnen beseffen. Er is zoveel ten goede voor mij veranderd sinds ik dus die suikervrije levensstijl heb. Ik zou het ontzettend leuk vinden om dit op anderen over te brengen. Een soort missie ook. Net als jij Chungmei zo graag wil dat mensen zich vrij voelen, gun ik het zoveel mensen dat ze zich beter voelen alleen al door anders te gaan eten. Ik zie dat helemaal voor me en daar krijg ik energie van.

Dit is mijn ‘why’ dacht ik ineens. Dit is wel een heel mooi iets om het jaar mee te kunnen eindigen; weten wat ik wil en waar ik blij van word.

Al met al veel gebeurd dit jaar en ik ben overal even blij mee, met alle gebeurtenissen en stappen die ik heb gemaakt. Ik wil heel graag verder met het ontdekken wat mij nu belemmert om een liefdesrelatie aan te gaan en waarom ik daar zo angstig voor ben. Terwijl ik dat diep in mijn hart heel graag wil.

Ik kijk uit naar het komende jaar! Chungmei heel erg bedankt voor je begeleiding en steun, dat heeft me heel goed gedaan!

Wil je verandering in je leven? Ben je benieuwd welke schatten er in jou verborgen liggen? Ben je klaar voor het maken van gezonde keuzes?

Ga voor een introductiesessie!
Klik hier voor meer informatie & het maken van een afspraak. 

33 Levensadviezen voor hooggevoelige personen

IMG_2591

Op dinsdag 14 november plaatste ik de HSP vraag ‘Wat is het beste advies dat jij ooit hebt gekregen?’ op de facebookpagina Hooggevoeligheid en Intuïtie. Deze vraag zorgde voor een stroom van reacties van hooggevoelige personen die adviezen deelden die een positieve impact hebben gehad op hun leven.

Als coach en mens ben ik niet zo van het geven van adviezen. Als coach geef ik af en toe wel tips inspelend op de thema’s die ik voorgeschoteld krijg. Deze worden goed ontvangen én meestal wel toegepast. De laatste keren dat ik in een privé setting ongevraagd advies gaf, nam ik mezelf voor het in een volgend gesprek absoluut voor me te houden.

Een advies kan namelijk averechts werken, de ontvanger moet er klaar voor zijn. Als de ontvanger er niet klaar voor is, komt je boodschap niet aan of wordt anders begrepen.

Het beste advies is natuurlijk om adviezen in liefde te ontvangen en ondertussen je eigen mening erover te vormen en te doen wat jouw hart je ingeeft.

In deze blog heb ik 33 levensadviezen voor je onder elkaar gezet die hooggevoelige personen in hun leven hebben ontvangen. Wellicht zitten er een aantal tussen die licht werpen op levensuitdagingen waar je momenteel mee worstelt of tegenaan loopt.

  1. Maak keuzes vanuit jouw eigen waarden. Kies voor jezelf. Laat je niet leiden door het gedrag van een ander.
  2. Pauzes nemen! Ongeacht hoe dat eventueel overkomt op anderen, lekker belangrijk.
  3. Probeer je te omringen met mensen die je energie geven in plaats van energie kosten.
  4. Voel en luister naar wat je hart wilt. Je hoofd maakt je angstig, nooit je hart!
  5. Mijn oma zei altijd: ‘Alles gaat voorbij, de leuke en stomme dingen.’
  6. ‘Wat is het ergste dat er kan gebeuren?’ Sinds ik dit in mijn achterhoofd houd panikeer ik veel minder en laat ik los, want die mogelijke schade blijkt altijd heel goed mee te vallen.
  7. Van een professional te horen krijgen dat ik hooggevoelig ben. Je bent niet gek, maar je hebt unieke kwaliteiten.
  8. Blijf jezelf, precies zoals je bent, verander niet want zo, zo ben je op je mooist! Quote van mijn eigen man!
  9. Dat je het nooit goed kan doen in de ogen van iedereen, dus wees wie je bent.
  10. Aanvaard je nieuwe mogelijkheden en laat los wat je niet meer kan veranderen.
  11. Blijf weg van negatieve mensen, zij hebben voor elke oplossing wel een nieuw probleem.
  12. Probeer je af te schermen tegen negatieve mensen, mensen die veel energie vragen en mensen die je willen kwetsen.
  13. Geef vooral liefde aan mensen die jou ook liefde geven.
  14. Je moet niks: “je mag” heeft echt de knop bij mij omgedraaid.
  15. Het innerlijk weerbericht: je kunt wel heel hard willen dat het niet regent, maar daarmee ga je het niet veranderen. En dat werkt met emoties net zo.
  16. Dat een emotie er mag zijn en dat ik dat ook werkelijk zo ging voelen in mijn hele lichaam. Er gingen laatjes open om los te laten. Het mag!
  17. Dat ik meer voor mezelf op moet komen was het advies van een lieve vriend.
  18. “Geen vraag, geen antwoord” – Je kunt wel verwachten dat iedereen je begrijpt, maar soms moet je het de ander vragen.
  19. Heb geen verwachtingen, dan zijn er ook geen teleurstellingen.
  20. Laat het probleem bij degene van wie het is.
  21. Het beste moment om je te ontspannen is als je er geen tijd voor hebt.
  22. Losbreken van mensen die mij niet begrijpen.
  23. Je hoeft niet assertief te zijn.
  24. Daar waar het licht is, kan geen duisternis zijn.
  25. Het advies van mijn ziel, ga met jezelf aan de gang en vind de weg naar je hart, breng licht en liefde naar de aarde.
  26. Zet je hooggevoeligheid in als kracht.
  27. Bescherm en troost het kind in jou.
  28. Droom niet je leven, maar leef je droom.
  29. Het is oké dat je je af en toe niet oké voelt.
  30. Geloof in jezelf.
  31. Je bent goed zoals je bent.
  32. Vertrouw op je innerlijke stem.
  33. Adem een paar keer in en uit en kom terug bij jezelf.

HSP Coaching & Rebirthing: ik ben bang

IMG_2449

Ik begeleid hooggevoelige personen die rondlopen met één of meerdere angsten uit de onderstaande opsomming:

  • Bang om zich open te stellen voor een potentiële liefdespartner,
  • Bang om uit een meer dan 10-jaar durende liefdesrelatie te stappen,
  • Bang om trouw te zijn aan zichzelf,
  • Bang om boos te zijn op een ouder,
  • Bang om mensen in vertrouwen te nemen,
  • Bang om te gaan solliciteren,
  • Bang om het weer niet goed te doen,
  • Bang voor kritiek,
  • Bang om nieuwe vriendschappen aan te gaan,
  • Bang om betutteld te worden,
  • Bang voor afwijzing,
  • Bang om fysiek te ontspannen,
  • Bang om fysiek pijn te voelen,
  • Bang dat ze te oud zijn om te veranderen, een ander leven te kunnen leiden,
  • Bang om te falen,
  • Bang om niet geschikt te zijn als ouder,
  • Bang om op jonge leeftijd dood te gaan.

De begeleiding bestaat uit het hebben van gesprekken en het ondergaan van ademtherapie. In de gesprekken wordt duidelijk waar je exact bang voor bent en waar het vandaan komt. Je kunt bijvoorbeeld heel bang zijn om anderen te kwetsen waardoor je niet zegt wat je werkelijk denkt. Hierdoor kun je veels te lang op een project werken waar je het niet naar je zin hebt. Je kan in een liefdesrelatie blijven hangen, terwijl je weet dat het niet goed zit tussen jullie. Je verschijnt op feesten waar je niet wilt zijn. De angst brengt je daarheen waar je niet wilt zijn.

Dat je bang bent om anderen te kwetsen kan komen doordat je als kind bent blootgesteld aan veel ruzie waar woorden heel kwetsend waren. In deze situatie heb je ervaren dat je het verdriet van de ander niet aankan, niet kan verteren. Het kan ook komen doordat je als kind aangeleerd hebt gekregen dat je niet voor jezelf kiest, maar juist voor de ander vanuit sociaal-maatschappelijke overwegingen en culture normen en waarden.

Tijdens de ademhalingssessies merk je hoe de geest in opstand kan komen, hoe de geest de doorstroming van positieve energie in het lichaam kan tegenhouden, maar ook hoe de geest in kan worden gezet om het helingsproces aan te gaan. Mensen leren hun lichaam kennen; de ene keer slaat de paniek om het hart en gedurende de volgende sessies stijgt de moed om door te ademen, om door die angst heen te ademen. Mensen verwerken hun angsten, verdriet en woede.

Angst zorgt ervoor dat je wereld vaak heel klein blijft en je het in je hoofd des te drukker hebt.

De mensen die kiezen voor mijn begeleiding zijn het zat dat hun wereld zo klein is. Ze willen durven hun wereld te vergroten; ander werk of andere vriendschappen aan te gaan. Ook worden ze moe van alle scenario’s die ze bedenken en de de mate waarin zij hun leven willen controleren.

Ik ben ontzettend dankbaar en intens blij dat ik dit werk doe. Het is geweldig om te zien hoe mensen tijdens een sessie binnenkomen met een donderwolk die om hen heen hangt, een gesloten houding, hangende ogen en ontzettend vermoeid en de praktijk verlaten met een glimlach op hun gezicht én het gevoel dat ze willen leven, dansen, springen, rennen en vliegen.

Ook zie ik mensen tijdens een ademhalingssessie ontspannen en wat die ontspanning teweeg brengt,  of anders gezegd; vrij maakt in het mentale, fysieke en energetische systeem. Je ontdoet je van zelf beperkende gedachten zoals ‘ik kan het niet’, ‘het lukt mij niet’ en ‘dit is niet voor mij weggelegd’. Je voelt weer positieve energie door je lijf stromen. Op fysiek niveau kun je letterlijk de angsten uit je lijf beven en trillen. Ook kan je voelen hoe koude energie jouw systeem verlaat. Op energetisch niveau ontdoet je je van negatieve energie, oftewel emoties die jou niet meer dienen zoals angst, verdriet en woede.

Tijdens dit emotionele helingsproces zul je beetje bij beetje jouw innerlijke kracht en een natuurlijk zelfvertrouwen gaan ervaren. Het is pittig én enorm bevrijdend.

Herken jij je in bovenstaande angsten én wil je er wat aan doen? Maak een afspraak voor een introductiesessie. Klik hier voor meer informatie.

Geef toe dat het zeer doet

18836744_800771383420309_1223213404000812721_o

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Over afronden gesproken. Toen we terugkwamen van buitenlandexcursie meteen de volgende ochtend kon ik mijn diploma tekenen. Ik was geslaagd! JOEPIE! (Ben ik nu echt blij met dat papiertje? Ik ben ieder geval blij dat ik een handtekening kan zetten om dit goed af te sluiten en zo met iets anders te beginnen!!!! ☺) De volgende dag ging ik nog afscheid nemen van een lerares en van iemand van stage.

Toen ik dat allemaal had gedaan! Toen was ik doodmoe. Ik heb echt lang op bed gelegen. En mijn lichaam zakte als een pudding in elkaar en ik moest weer huilen. Mijn vriend zei: ‘Nu kun je dingen loslaten he?!’ Jup! Mijn familie wilde ook nog komen omdat ik geslaagd was. Ik wilde ook dat ze zouden komen, maar ergens was ik bang. Mijn huisbaas kwam en vroeg: ‘Wanneer ben je weg? Je hebt je kamer toch opgezegd?’ Waarop ik antwoordde vanuit mijn hoofd: maandag ben ik weg, dan ga ik werken! Is dat oké? Ja dat was oké!

Maar ik begon woensdags pas met werken en maandag zouden mama, oma, zus en zusje komen. Dus ik was lichtelijk in paniek, toen bedacht ik dat ik ze dan maar beter af kon bellen. Ik zei tegen mijn moeder het kan echt niet. Ik moet maandag het huis uit zijn. Ik moet hier echt weg, kan het niet een andere keer. Mijn moeder zei: ‘Oma heeft haar poetshulp verzet en we kunnen ook ergens anders afspreken.’ Ze had gelijk! Ik zou er later op terug komen. Ik besprak het met mijn vriend en zei in paniek. Er klopt helemaal niets van wat ik heb gedaan! Ik heb allerlei dingen gezegd die niet kloppen! (Sorry vriend! Die op dat moment alles over zich heen kreeg.)

Ik vroeg aan mijzelf: Wil ik dat ze komen? Meteen kwam het antwoord: Ja! Toen belde ik mijn moeder op en zei: Sorry! Je kan komen! Ik voel mij bang! Zonder precies uit te kunnen leggen waarom ik bang was. Daarna ging ik op een matje liggen en vroeg ik aan mezelf wat ik nu moest doen? Het antwoord was: Geef eraan toe. Geef toe dat het niet gaat en geef toe dat het zeer doet.

Liefdevol ontvangen door zus en papa die mij wilden helpen.
Liefdevol ontvangen door mijn vriend.
Liefdevol ontvangen door mijn oude basketbaltrainster.
Liefdevol ontvangen door familie die langs zou komen.

De volgende dag heb ik een afspraak rebirthing via skype.

Ademhalen!!!! Er zit spanning in mijn lijf! Wanneer ik vertel hoe het gaat komen de tranen al gauw. Mijn hele lichaam voelt gespannen! Ik adem, mijn buik doet zeer en trilt. De tranen rollen. Op een gegeven moment ben ik redelijk door mijn gespannen buik heen geademd, en komen steeds deze zinnen in mijn hoofd: ik ben zo liefdevol ontvangen de laatste tijd. Dan kom ik bij de pijn in mijn hart uit, Ik ben bang om het oude los te laten. En dan begin ik nog harder te snikken.

Mijn intentie was: ik heb mijn diploma gehaald. Mijn intentie is: Het stroomt van binnen.

Afgelopen dagen was ik aangekomen op mijn werkplek. Ik heb de eerste twee dagen de tijd genomen om te landen. Vrijdag was mijn eerste werkdag. Aangekomen op mijn tijdelijke nieuwe woonplek voor door de weeks. De camper!

*Tussen de weilanden en de bomen!
*Geen internet,
*Fijne collega’s,
*Spelen met kinderen,
*Pijn op mijn borst en buik,

*Het besef hebben: Ik werk van 7-4, vier dagen in de week. En hoef daarnaast niets meer aan school te doen, of andere dingen,

*Gevoelens op een rij zetten,
*Lijnen uitzetten, om het te laten stromen van binnen,
*Contact houden met vriend,

*Zutphen is een super fijne stad, met zijn oude uitstraling, waar ik heb geschreven in cafeetjes en off course in mijn nieuwe huis Campieee de camper. Ik wilde al langer schrijven, maar voelde daar toen niet de ruimte voor. Een heel verhaal, uit mijn handen, op papier ❤

Lees ook de blogs:

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ik hoef niks met hun boosheid 

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Ik hoef niks met hun boosheid

20106481_826920124138768_6381565533271294661_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Ik sliep in de schuur, en er kwamen allemaal herinneringen in mij op. Trampoline springen in de regen met familie terwijl de regen naar beneden kletterde. Chocomel drinken in de schuur met open haard aan, nadat we een sneeuwpop hadden gemaakt. Superfijne en mooie herinneringen, waar ik helemaal emotioneel van werd. Maar ook die ruzies, die de sfeer neerzetten in huis. Gelukkig leer ik teruggeven aan de personen die vaak woedend werden wat het met mij deed. En nog belangrijker wat het nu nog steeds met mij doet.

s’Avonds lig ik in bed en tolt het door mijn hoofd: Ik hoef er niks mee te doen. Ik hoef niks met hun boosheid. Het dendert vaak door mijn hele systeem. Eigenlijk voel ik mij dan heel verdrietig. Mijn lichaam voelt verdrietig aan en ik voel mij geblokkeerd om dat te uiten.

Ik heb een rebirthing sessie staan de volgende dag. Ik voel mij nerveus. Wanneer ik adem voel ik heel mijn onderlichaam stromen, mijn benen, mijn buik. Mijn keel zit dicht. Mijn hart doet pijn! Wanneer ik deel dat dat zo is komen de tranen pas. Ik voel mij ook blij. Ik kan ook ruimte maken voor mijzelf op de plek waar ik eerder (toen ik 12/13 was) bijna dagelijks in mijn bed alleen lag te huilen. Op dat moment geniet ik van het geluid buiten van mijn vader die de stoep aan het vegen is. Ik voel mij aanwezig. Ik voel mij nog steeds geblokkeerd om verdriet te uiten.

Verder met mijn huiswerk! Het moet af. Mijn zus heeft mij de hele dag goed geholpen.  (lief!) Dan ga ik weer naar mijn huis. Het is veel werk nog. Mijn vriend en ik moesten allebei nog huiswerk afmaken. Heerlijk stressen met zijn tweeën! En tussendoor even lekker knuffelen, haha. Ik heb vrijdagnacht nog doorgewerkt. En vrijdagochtend van half zes tot half zeven en ingeleverd via de mail. Het is nog niet af. Maar we hebben er zoveel tijd in gestoken dat het wel goed zou zijn. Over afronden gesproken.

Zaterdag om zeven uur ’s ochtends gingen we op buitenlandexcursie met de klas. Voor mij en nog een aantal klasgenoten een soort van eindreis. Het was erg leuk. Gelachen met de klas. Mooie bedrijven gezien. En veel geslapen. Een hele bijzondere ’diploma uitreiking’ gehad met de klas. Ik werd toegesproken door mijn vriend. We waren samen een week te laat gekomen op de opleiding. We zaten samen in de klas. We gingen samen op stage en tijdens deze stage kregen we een relatie. Toen zijn we allebei blijven zitten. Hij zei: ‘Je bent klaar. Je was allang klaar met school, maar nu ben je echt klaar. (ik ben nog niet klaar met jou hoor zei ik toen! En toen lag de hele klas dubbel!) Je vond het lastig, maar je kon altijd praten met mijn ouders, een lerares en met mij. Je bent een lief en een blij meisje en je bent klaar.’ Hij was helemaal emotioneel. En ik ben geraakt en dankbaar voor zijn liefdevolle woorden.

Vlak voor de buitenland excursie kreeg ik ook nog een mail van een vriendin: We waren een keer in het bos wandelen (twee maanden geleden.) Toen kwam er een hele grote witte zwaan op mij afgezwommen, met zijn prachtige witte veren kwam hij heel dichtbij. Toen zei ze: ‘Oh, wij hebben een grote dierenboek, waar symbolen in staan over dieren die je ontmoet in je leven. Twee maanden later stuurt ze: ‘Ik ben het vergeten om door te sturen, maar hier is het!’

Aan de mens die Zwaan op zijn pad ontmoet: neem stevig je plaats in. Vestig je gezond en sterk. Verdik je lichaam wanneer het moet met de nodige vleeskracht. Dicht bij de aarde blijven. Neem je plek maar in op fiere wijze. Geen flauwheid. Genees jezelf; herstel jezelf in harmonie. Richt je romp en borstkas flink en fier op. Geloof in jezelf! Niet zeuren, niet zaniken, geen flauwiteiten. Doe wat je te doen staat. Ruk die angel of die splinter eruit. Onderga de operatie die noodzakelijk is (en dan gaat het meestal om psycho-emotionele amputaties of loslatingsprocessen.) Het klinkt hard maar in feite leidt het jou naar de zachte weg, in liefde. Nobele Saturnus. Liefdevolle gestrengheid; snoeien waar nodig is om tenslotte via het noodzakelijke mes een gezuiverd oppervlak te bekomen waar alles weer groeien en bloeien kan, op een nieuwe wijze. De oude wonden gezuiverd.  Ernaar durven kijken; wonden verzorgen kan pijnlijk zijn, maar op lange termijn een zuivere basis om een nieuw leven op te starten. Zwaan duldt hierin geen tegenspraak. Je moet en je zal tot een volledig herstel, tot een absolute vordering komen, willen of niet. Achteraf ben je er haar dankbaar om.

Lees ook: Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

20106472_826920244138756_4214912781279229773_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Keuzes maken geeft meer rust! Blijf ik hier op school? Of ga ik weg? Ik blijf! Ik kan nog veel leren, over mijzelf op de plek waar ik woon en met de mensen om mij heen. ‘Ik heb mijn diploma gehaald’ dat was op dat moment mijn intentie.

De laatste twee maanden neemt de spanning toe. Ik heb buikpijn en heb niet veel honger. Dit schooljaar heb ik alle mogelijke her-examens gemaakt. Alle mogelijke extra tijd voor opdrachten, daar heb ik gebruik van gemaakt. Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel. Spanning in mijn lijf!!

Ik moest toetsen inhalen en opdrachten inleveren. Vooral die laatste weken, wanneer het einde van het schooljaar nadert is mijn familie daar om mij te helpen. Mijn zus, die mijn verslag doorleest op spelfouten. Mijn vader die mij helpt voor de toets, daar ben ik echt blij mee! Van uit mijzelf komt er voor mijn gevoel niet veel uit mijn handen! Met school bezig zijn voelt voor mij als lopen met een baksteen! Het voelt zwaar. Ook het meeslepen van spanning in mijn lijf voelt zwaar. Ik ga naar mijn ouders om de toets te leren. Ik word geraakt door de sfeer daar. Het is mij te veel, ik durf niet goed te ervaren wat dingen met mij doen en dan barst ik in huilen uit, op zo’n momenten kan ik niet goed benoemen waarom. (De toets leren is overigens goed gelukt!)

Wat ik mee terug neem naar mijn huis is intense buikpijn. Spanning in mijn lijf waar ik geen raad mee weet. Het legt mij plat, op zo’n momenten krijg ik helemaal niets meer uit mijn handen, zelfs de leuke dingen niet meer. Wat mij van die week het meeste bij is gebleven is dat op dat moment, toen ik helemaal niet lekker ging iemand met mij deelde hoe zij had verwerkt dat haar vader zomaar op haar achttiende naar het buitenland vertrok. Ze voelde zich in de steek gelaten en had heel veel gehuild. Maar kon goed praten met haar vriend en schoonfamilie.

Wanneer je niet goed kan praten met je ouders, kun je altijd nog bij iemand anders terecht. Dat vond ik mooi. Onze verhalen zijn heel verschillend, maar  Ik voel mij op een punt ook in de steek gelaten door mijn ouders. Zij hebben mij emotioneel niet kunnen steunen, toen ik jonger was. Maar ik heb een hele fijne vriend en schoonfamilie waar ik steeds meer mee kan praten over wat er in mij speelt.

De laatste loodjes wegen het zwaarst zeggen ze wel eens. Die laatste dingetjes afronden. Ik moest nog één dikke vette opdracht maken. Over afronden gesproken. Tussendoor moest mijn studentenkamertje ook leeg, dat was een fijne bezigheid tussen het huiswerk maken door. Mijn hoofd en lichaam willen gewoon niet meer. Mijn vader en zus wilden wel helpen. Ik had mijzelf eerst voorgenomen om een paar dagen rust te nemen.

Zo prikkelbaar als ik was en met die buikpijn kon ik niet verder. Ik vroeg aan een kennis in Dronten of ze me wilde masseren. Dat was super fijn. Dat zette mij enigszins weer terug in mijn lichaam. Welke plek heeft de meeste aandacht nodig vroeg ze? Mijn buik zei ik. (die deed het meeste zeer.) Maar naarmate ze mij ging masseren gingen mijn benen en buik stromen. Het voelde als verdriet, maar mijn keel- en hartgebied zitten dicht. Ik vroeg aan mijn lichaam: wat heb je nodig? Het antwoord dat opkwam was: wanneer je meer aandacht besteed aan wat er in je hart is, gaat de buikpijn van zelf over.

Toen ik opstond van de massage was ik duizelig van alle opgekropte emoties.

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak.