Workshop Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

pursuit

Wat we allemaal willen is een goed en gezond contact met onze kinderen. Het contact waar ik op doel is communicatie waar je vrolijk van wordt. Communicatie dat ervoor zorgt dat alle partijen aan hun trekken komen. Het gevolg hiervan is een huishouden waarbij alle zorgtaken en verplichtingen soepel en met een lach en een traan verlopen.

Alle emoties zijn welkom, want ja, zeg nou zelf, relaties worden getekend door de emoties die erin worden gestopt. Vooral wanneer je te maken hebt met hoog sensitieve kinderen is het van belang om te weten en te begrijpen wat ze nodig hebben. Door hun sensitiviteit krijgen ze veel informatie binnen en ieder kind verwerkt dit op zijn eigen manier.

Als ouder en opvoeder is het een uitdaging én grote verantwoordelijkheid om een positief contact met onze kinderen op te bouwen. Wat kinderen nodig hebben is duidelijkheid. Tijdens deze workshop gaan we met zijn allen duidelijkheid creëren door een aantal opvoedthema’s onder de hoog sensitieve loep te leggen.

De volgende onderwerpen zullen aan bod komen:

– wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben, maar vooral wat jouw kind nodig heeft,
– vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
– positieve communicatie; vertellen wat je nodig hebt, grenzen aangeven,
– blijven spelen met je kind.

Boek je ticket hier (klik) en mail je naam, adres, woonplaats en mobiele nummer naar orchidoflife@gmail.com. Aanmelden kan tot en met dinsdag 23 juni.

Locatie: Koorenhuis
Adres: Prinsegracht 27 in Den Haag
Duur: 9.30 tot 12.30 uur
Inloop: Vanaf 9.00 uur vang ik je op in de hal van het Koorenhuis

Wil je meer weten over de coaching activiteiten die eerder plaats hebben gevonden? Lees de volgende blogs:

HSK: vermijd tijd- en angstdenken 
HSK: een goede voorbereiding is het halve werk 
HSK: samen spelen, samen ontspannen

Heb je nog vragen? Bel Chungmei op 06-42804038

Advertenties

Over de Facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie

11038996_670257396419291_8158937896254775521_n

In augustus 2011 richtte ik de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie op om vanuit mijn werk en mens-zijn informatie te verspreiden over deze onderwerpen. Naast deze onderwerpen komen er geregeld updates langs over positief denken, creativiteit, een gezonde levensstijl en het opvoeden van hoog sensitieve kinderen. Hieronder lees je welke items je regelmatig voorbij ziet komen op deze pagina boordevol hooggevoeligheid, intuïtie en alles wat daar tussenin zit met een vette knipoog naar persoonlijke ontwikkeling.

1. De dag begint altijd met een “Goedemorgen” quote om het leven leuker te maken of stil te staan bij bepaalde zaken om emotionele groei te stimuleren. En als je ‘m een keer niet voorbij ziet komen, dan is er iets aan de hand, maar ik zal het zo snel mogelijk weer oppikken, want ik word er zelf ook vrolijk van.

2. HSP of HSK comment. Een uitspraak van een hooggevoelige volwassene of hooggevoelig kind die ooit met mij is gedeeld. Op de volgende blog lees je hier meer over:

https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/…/over-de-hsp-co…/

3. Aankondigingen van workshops, lezingen en trainingen die eraan zitten te komen: Facebookpagina evenementen. 

4. Een update of repost van de blogs waar ik op schrijf: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/

5. Een update of repost van de Tumblr blog over intuïtie, synchronisch leven & boordevol tips om een hooggevoelig leven leuker en fijner te maken: http://www.hspcoaching.tumblr.com

6. Last, but certainly not least, ik en mijn hooggevoelig gezin zijn volop in ontwikkeling. Af en toe zie je ook iets over ons voorbij komen.

Dit was het. Heel veel herkenning, plezier en liefde en kracht toegewenst om telkens weer vanuit jouw authentieke zelf het leven tegemoet te treden.

HSK: vermijd tijd- en angstdenken

bubbles

Op vrijdag 29 mei vond er een workshop opvoeden van hoog sensitieve kinderen plaats in Centrum de Roos in Amsterdam. Ik verwachtte zes deelnemers, maar 1 persoon was ziek geworden. De deelnemers kwamen uit Roermond (respect!!), Middelharnis en Voorschoten. Het werd een boeiende en confronterende workshop. Wat ik vooral heel bijzonder en dapper vond van de aanwezige deelnemers is dat zij er open voor stonden om hun woede richting hun kind bespreekbaar te maken én om met elkaar in gesprek te gaan over hoe de woede bij een ieder manifesteert. Van tevoren wist ik niet dat woede een onderwerp van gesprek zou zijn, maar aangezien mijn coaching praktijk er bol van staat was het ook weer niet zo verrassend.

In deze blog lees je een verslag van een aantal zaken waar wij tijdens de workshop bij stil  hebben gestaan. Verder wil ik benadrukken dat deze workshop een middel is om partners op dezelfde golflengte te krijgen wat betreft de opvoeding van hun kind(eren). Hoe prettig en verademend is het wanneer je samen met jouw partner vanuit hetzelfde bewustzijnsniveau kunt opvoeden. Sta open voor elkaars groei, kennis en ervaringen waardoor je de kinderen een veilige en gezellige plek kunt bieden waarbinnen zij kunnen opbloeien.

Vermijd tijd-en angstdenken.
Hoeveel tijd een activiteit in beslag neemt is de verantwoordelijkheid van de opvoeders. Dus vermijd communicatie waaruit duidelijk wordt dat je haast hebt, want hiermee breng je stress over. Het voorbeeld van de beker en dat de opvoeder meerdere malen aangeeft om voorzichtig te doen of de beker ergens anders neer te zetten kan duidelijk in het verkeerde keelgat van het kind schieten. Dit is voor mij een voorbeeld waarbij angstdenken bij de opvoeder de overhand heeft. Geen enkel kind, maar vooral een bewust en gevoelig kind, wil niet in woord en energie meekrijgen dat hij/zij iets niet kan of ergens de fout in zal gaan.

Hoe hiermee om te gaan? Zeg het één keer op een positieve wijze; kun je de beker even ergens neerzetten, zodat je de ruimte hebt om te spelen? Laat het vervolgens gebeuren en neem je kind mee in het opruimproces. Geef op een kalme manier aan dat dit kan gebeuren. Het is zo weer schoon.

Vermijd woede uitbarstingen
Wanneer jouw kind iets heeft gedaan wat in jouw beleving niet kan of mag, kan het zijn dat je je woede niet kunt controleren en deze op jouw kind afvuurt. Dit is traumatisch voor een kind. Met stiften de wc bril versieren is iets waarvan je als opvoeder wilt dat dit niet gebeurt, maar heeft het toch al plaatsgevonden, neem je kind apart en begin het gesprek over “tekenen op de wc bril”. Knippen in de gordijnen past ook wel in deze reeks van kunstige activiteiten. Op een gegeven moment lach je het weg met de gedachte dat jullie een kunstenaar in huis hebben, maar mocht het toch een keer voorkomen dat je jouw emoties op je kind projecteert, trek het dan zo snel mogelijk weer recht door jouw excuses aan te bieden. Geef jezelf daarna een schouderklopje, je bent ook maar een mens die het één en ander emotioneel te verwerken heeft. Jouw kind vormt jouw spiegel en maakt met zijn gedrag emoties in jouw wakker.

Over onrechtvaardigheid en opkomen voor je kind
Als je als opvoeder er getuige van bent dat er iets is gebeurd dat volgens jouw normen en waarden niet door de vingers kan, dan is het belangrijk om daar zo snel mogelijk iets aan te doen. Kom duidelijk en in het bijzijn van iedereen die met de situatie te maken heeft, op voor je kind. Neem wanneer nodig, tijd om de situatie met de betrokkenen door te spreken en uitleg te geven over wat er is gebeurd. In het voorbeeld waarin een peuter de gordijnen ging verknippen, kwam de moeder op voor hun kind. Ze kreeg haar partner zelfs zover dat hij zijn excuses aanbood voor zijn woede uitbarsting.

Geef aan dat jij als opvoeder tijd nodig hebt om ergens van bij te komen
Wees duidelijk richting jezelf én richting de kind(eren). Geef aan: “Ik wil rust en ben over … minuten weer aanspreekbaar”. Zijn je kinderen nog niet op een leeftijd dat ze zelfstandig iets kunnen gaan doen, is het natuurlijk ook aan jou om voor hen een activiteit te verzinnen waar ze even zoet mee zullen zijn.

Aangezien je kinderen hebt, heb je nauwelijks tijd, ik weet het, maar soms kan een kwartier of een half uur al helpen om jezelf op te laden. Kinderen hebben er niks aan als je moe bent. Zij hebben een opvoeder nodig die er voor hen kan zijn. Volgens mij zijn wij het er met zijn allen over eens dat juist wanneer we moe zijn, we minder pedagogische correcte handelingen verrichten. Dus als je bij jezelf hebt bemerkt dat je de laatste tijd wel erg moe bent, is het handig om hier een oplossing voor te vinden; hervind jouw energie, zodat je weer de leuke en pedagogische correcte opvoeder kunt zijn.

Lijkt het je wat om een lezing of workshop bij te wonen over het opvoeden van hoog sensitieve kinderen? Zo, ja, neem een kijkje op de Orchid of Life Agenda. 

Lezing: Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

colors

In deze lezing staat de relatie tussen het hoog sensitieve kind en de ouders centraal. Hoe kunnen wij als ouders én als opvoeders ervoor zorgen dat onze hoog sensitieve kinderen opgroeien in een omgeving waarin zij kunnen floreren?

De volgende onderwerpen komen aan bod:

– wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben,
– vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
– positieve communicatie; stimuleren van het delen van behoeften, grenzen aangeven en communiceren met derden, partijen die een invloed hebben op de ontwikkeling van jouw hoog sensitieve kind(eren).

Op de volgende link lees je meer over het opvoeden van hoog sensitieve kinderen: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/2014/09/10/workshop-opvoeden-van-hoog-sensitieve-kinderen/

Datum: zaterdag 6 juni
Adres: Waldeck Pyrmontkade 116 in Den Haag
Tijd: 14.00 tot 16.00 uur
Inloop: 13.30 uur
Toegangsprijs: 5 euro

Aanmelden doe je in 2 stappen:

1. Boek je ticket door hier! door te klikken. Je kunt meerdere tickets in één keer boeken.
2. Mail je naam/ namen door naar orchidoflife@gmail.com o.v.v. Lezing: Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

Workshop: Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

communication

Wat we allemaal willen is een goed en gezond contact met onze kinderen. Het contact waar ik op doel is communicatie waar je vrolijk van wordt. Communicatie dat ervoor zorgt dat alle partijen aan hun trekken komen. Het gevolg hiervan is een huishouden waarbij alle zorgtaken en verplichtingen soepel en met een lach en een traan verlopen. Alle emoties zijn welkom, want ja, zeg nou zelf, relaties worden getekend door de emoties die erin worden gestopt. Vooral wanneer je te maken hebt met hoog sensitieve kinderen is het van belang om te weten en te begrijpen wat ze nodig hebben.

Door hun sensitiviteit krijgen ze veel informatie binnen en ieder kind verwerkt dit op zijn eigen manier. Als ouder en opvoeder is het een uitdaging én grote verantwoordelijkheid om een positief contact met onze kinderen op te bouwen. Wat kinderen nodig hebben is duidelijkheid. Tijdens deze workshop gaan we met zijn allen duidelijkheid creëren door een aantal opvoedthema’s onder de hoog sensitieve loep te leggen.

De volgende onderwerpen zullen aan bod komen:

– wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben, maar vooral wat jouw kind nodig heeft,
– vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
– positieve communicatie; vertellen wat je nodig hebt, grenzen aangeven,
– blijven spelen met je kind.

Wil je meer lezen over hoog sensitieve kinderen? Zie de blogs hieronder…

Communicatie: eerlijk zijn duurt het langst
HSK: driftbuien, pijn en angst voor de dood
HSK: omgaan met levensveranderingen
HSK: hoe laat ik mijn kind zichzelf zijn?
HSK: omgaan met onbegrip van de omgeving
Ouderschap: altijd blijven spelen 

Lijkt het je wat om deze workshop bij te wonen? Klik hier voor de Orchid of Life agenda en het boeken van je plek. 

HSK: hoe laat ik mijn kind zichzelf zijn?


853883182_0983a1d31e_b

Photo credit: Ouxu Cheng

Het is een uitdaging om kinderen op te voeden. Kinderen zijn altijd in beweging en vragen je aandacht en energie voor de volle 100%. Ze slaan alles op wat ze zien, ze zijn leergierig, willen altijd spelen en zijn vrij in hun denken en handelen waardoor ze altijd gaan voor wat ze willen. Wat ik aan mijn dochter heb gemerkt, is dat ze niet wilt worden getest. ‘Tel eens tot tien in het Chinees.’ Als antwoord kreeg ik een hoofd dat “nee” schudde en ogen die wegkeken. De enkele keren dat ze op aanvraag bijvoorbeeld het alfabet opnoemde, was omdat de vraag op een speelse en lichte manier werd gesteld. Zij voelde dat ze het niet hoefde te doen, waardoor ze er voor koos om het wel te doen. Het is een continue uitdaging voor de directe opvoeder in de vorm van ouders, familie, kinderleidsters en docenten om naar het kind te luisteren en een omgeving te creëren waarin de kinderen kunnen floreren.

In het kader van het thema ‘Opvoeden van hoog sensitieve kinderen’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie kreeg ik van een moeder de vraag binnen hoe ze haar kind zichzelf kan laten zijn. ‘Een belangrijk thema is dat ze slim is, ze is haar leeftijd vooruit. Ze ziet en weet heel veel, voelt ook heel veel. Denkt over dingen na waar ze, in mijn ogen, nog niet over na hoeft te denken. Voor mij is ze een vijfjarige, een kleuter. Hoe laat ik haar zichzelf zijn? De dingen op haar manier doen? Hoe laat ik haar haar eigen weg gaan wat betreft sociale contacten; de kinderen, mensen uitkiezen die er voor haar toe doen. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet teveel overal bovenop zit?’

Wat mij opvalt in haar vraagstelling is dat ze weet dat haar dochter slim is. Dit vertelt mij dat ze haar dochter de ruimte heeft gegeven om aan haar terug te geven dat ze veel weet. Dat is al een enorm pluspunt in hoe ze haar dochter benadert. Ik wil je op het hart drukken dat ze niet haar leeftijd vooruit is. Ze is zoals ze is; nieuwsgierig, invoelend, bewust en in relatie tot alles om haar heen. Eigenlijk doe je het als ouder al heel goed, omdat je al deze karaktereigenschappen hebt opgemerkt. Het enige wat je mag laten gaan, is die belemmerende gedachte dat ze haar leeftijd vooruit is. Verder kun je haar de dingen op haar manier laten doen door werkelijk te blijven luisteren naar haar behoeften. Als ze liever met de hond wil spelen dan bij een vriendje thuis, respecteer dit dan in plaats van haar op andere gedachten proberen te brengen.

Een andere vraag die ik binnen kreeg, gaat over het thema tijdsbesef. ‘Mijn dochter heeft totaal geen besef van tijd. Ze is drie jaar en vijf maanden, het is misschien ook de leeftijd. Voorbeeld tijdens het avondritueel. Natuurlijk heeft ze geen belang bij tandenpoetsen, maar een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” haalt niks uit, dat komt gewoon niet binnen. Ze kan er geen link in leggen. Zoals alle peuters verliest ze zich graag in van alles onderweg naar schoenen aandoen (als we weg moeten), maar een opmerking dat als we erg langzaam zijn, we niet meer hoeven te gaan, omdat dan de kindjes al weg zijn, heeft geen zin. Weggaan duurt echt tot een uur met haar, als ik geen politieagent wil zijn. Ze heeft ook geen idee dat als ze de televisie uitzet, het programma niet op haar wacht.’

Kinderen gaan op in het moment. Ze zijn altijd aan het spelen en hebben inderdaad niet door dat ze ergens op tijd moeten zijn. Een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” heeft geen zin, omdat je hiermee het thema “tijd” aan het kind oplegt, terwijl het kind in zijn hele wezen los staat van de tijd. Wat je als ouder wel kunt doen, is de tijd zelf in de gaten te houden. Hierdoor hou je het managen van de tijd zelf in de hand. Jij weet dat je over een half uur de deur uit wilt. Bovendien weet je dat het interacteren met je kind om de jas, de schoenen en benodigde andere spullen aan te doen en mee te nemen misschien wel twintig minuten duurt. Wees dan voorbereid door zelf op tijd actie te nemen zonder iets over de tijd te zeggen tegen je kind. Je kind voelt de onderliggende stress en weet niet zo goed wat hij hiermee aan moet. Een bijkomend voordeel van het zelf bijhouden van de tijd is dat je geen politieagent hoeft spelen, omdat je op voorhand alles incalculeert en uitvoert.

Als je hebt ervaren dat iets niet werkt, is het handig om het helemaal uit je opvoedsysteem te schrappen. Hiermee doel ik op het opleggen van het thema “tijd” aan het kind in combinatie met angstdenken “als we erg langzaam zijn, hoeven we niet meer te gaan, omdat de kindjes weg zullen zijn”. Deze formulering wordt gedragen door stress en haast. Door regelmatig deze energie uit te dragen richting je kind zal hij juist in situaties waarin je iets van hem wilt, verstarren en niet meewerken. Dus om weer terug te komen bij de tip; begin zelf op tijd, wees rustig en verban tijd- en angstdenken in de communicatie met je kind.

Lees ook: HSK: driftbuien, pijn en angst voor de dood 

HSK: omgaan met levensveranderingen

20140802-070107 PM.jpg

Mijn dochter (vier jaar) en ik hebben vandaag een boswandeling gemaakt op het Landgoed Marlot. Na vier weken intensief bezig te zijn geweest met de verhuizing, liepen we vanmiddag de rust tegemoet. Wij hebben genoten van heel veel kleuren groen, heerlijke geuren en de diversiteit van de natuur. We wonen nu dichterbij haar basisschool waar ze in september gaat beginnen. De verhuizing maakte behoorlijk wat stress bij mij los. Hoewel we op tijd begonnen met inpakken hebben we op het laatste moment toch nog veel moeten doen. Het inpakken van de laatste dozen en op de verhuisdag nog een dweil door het hele huis gehaald.

De verhuizing riep allerlei herinneringen op, vervelende herinneringen. Ik ben vaak verhuisd. Zonder van tevoren te weten waar ik naartoe zou gaan. Na één verhuizing waren we na twee jaar weer terug op dezelfde basisschool en wat was ik blij, alsof er niets was veranderd. Ik kwam in dezelfde klas te zitten en kreeg hetzelfde vriendinnetje terug. Van alle veranderingen omtrent het verhuizen is het terugkomen op dezelfde plek mij het meest bijgebleven. Het opvoeden van hoog sensitieve kinderen brengt vele uitdagingen met zich mee. Één van die uitdagingen is om je kind aan de hand te nemen wanneer een levensverandering op komst is. Ik werd niet aan de hand genomen. Mijn leven werd geleid.

Vanaf dat onze dochter, Amé, in ons midden is, hebben we altijd ingespeeld op haar behoeften. Wij hebben haar mee laten draaien met ons leven, zodat zij stap voor stap haar plek kon creëren. Momenteel is ons huis nog één grote chaos. Langzaamaan wordt de troep weggewerkt en komt er orde en ruimte om de kamers leuk in te richten. Tot nu toe heeft zij slechts een plekje waar ze in haar kamer tot rust kan komen; dat is voor haar kledingkast waarin de kleren al netjes liggen opgevouwen en waar een reeks van boeken en wat speelgoed staat. De rest van de kamer staat vol met dozen en planken. Een en al een rommeltje dus. Als ze zich vervolgens mengt in een gesprek van ons en zegt: ‘Je kan het wel in mijn kamer zetten!’, dan gloei ik van trots.

De manier waarop ze reageert en helemaal niet van slag lijkt te zijn door de verhuizing is volgens mij toe te schrijven aan een aantal bewuste stappen die we hebben genomen.

1. Op de eerste plaats hebben we twee jaar geleden al tegen haar gezegd dat we zouden gaan verhuizen. Met zijn drieën bezochten we de JFK Montessori basisschool in Mariahoeve. Voor dit bezoek hadden Arnold en ik al kennis gemaakt met de school en haar leerlingen, doordat we op locatie capoeira les hebben gegeven. Dit was ons goed bevallen. Bovendien spreekt het onderwijs ons aan en de keuze om onze dochter naar deze basisschool te laten gaan, was snel gemaakt.

2. Hoewel we nog geen nieuwe woning op het oog hadden, hadden we wel al een aantal keren een fietstocht door de wijk gemaakt. Spelenderwijs hebben we kennis gemaakt met de wijk door verschillende speeltuinen en parken op te zoeken. In winkelcentrum Mariahoeve hadden we wat boodschapjes gedaan en contact gehad met de bewoners uit de wijk. 

3. Soms leg ik Amé iets uit, terwijl dat niet nodig is. Zij hoort namelijk alles. ‘Mama, dat hoef je niet te zeggen. Dat weet ik al. Ik hoor alles.’ Zo heeft ze onze gesprekken over toekomstige woningen ook meegekregen. Er waren ook momenten dat we aan haar vroegen wat voor een huis zij leuk zou vinden. Hier was ze ook heel duidelijk in: ‘Een huis met een brievenbus.’ Ze doelde op een vrijstaande woning met een brievenbus bovenop een houten paal. Dat vind ik mooi. Zij kent geen (financiële) grenzen, zij droomt, zij wenst en weet wat ze wilt.

4.Wij hebben haar meegenomen om woningen te bekijken. Helaas was ze er niet bij toen we onze huidige woning voor het eerst van binnen zagen. In mijn beleving werd de hele zoektocht naar woningen op deze manier voor haar een wezenlijk iets. Niet alleen maar praten, maar ook doen, zodat het voor haar tastbaar werd. Toen ze op een gegeven moment het woord ‘makelaar’ in de mond nam, moest ik wel grinniken. Wijs voor haar leeftijd? Nee, de normaalste zaak van de wereld dat ze dingen oppikt.

5. Ze mocht dozen inpakken. Het ‘hoe’ ervan hebben we zoveel mogelijk laten gaan. Ze wilde alles zelf doen. De plakband knippen en opplakken. Natuurlijk kreeg ze er op een gegeven moment genoeg van. Dan wilde ze een tekenfilm kijken. Actief met haar in huis spelen zoals we deden, voordat we begonnen met het inpakken en demonteren van kasten, hebben we haast niet gedaan. Tussendoor zijn we wel buiten wezen spelen of bij vriendinnetjes op bezoek gegaan. Het thuis spelen hebben we sinds een paar dagen opgepikt. Dat getuigt ook van meer rust in huis.

6. De afgelopen jaren hebben we goede contacten opgebouwd met onze buren in het Laakkwartier. We woonden in onze straat temidden van diverse culturen waarbij de Turkse cultuur de meerderheid vormde. Alle huizen zien er van binnen hetzelfde uit; strak en super schoon huis waarbij je geen kruimel kon ontdekken. Van onze lieve Koerdische buurmeisje kreeg ik kort voor onze verhuizing het compliment dat ze ons huis zo leuk vindt. ‘Overal waar ik kijk, zie ik iets moois.’ We hebben uitgebreid afscheid genomen van de buren met wie we een goed contact hadden. Nog gespeeld of samen gegeten. Fijne woorden uitgewisseld. Een Turks buurmeisje (vijf jaar) vroeg nog aan Amé: ‘Ga je een portiek verder wonen? Of verder weg?’

7. Mijn moeder nodigde Amé uit om bij haar te gaan logeren. Zij antwoordde met: ‘Ik weet het niet’, terwijl ze normaal altijd enthousiast is. Haar antwoord sloot aan op onze gedachten. Wij willen haar zoveel mogelijk betrekken bij alle veranderingen, dus is het handiger om thuis te blijven in plaats van uit logeren te gaan. Nu de rust in huis terugkeert, begon ze zelf over uit logeren gaan bij oma Chin. En dat weekendje logeren zit eraan te komen.

8. Van slag zijn door de verhuizing is anders dan moe zijn door alle veranderingen. Ze is niet van slag, want ze is duidelijk blij met onze nieuwe omgeving, maar de afgelopen vier dagen is ze duidelijk vermoeider dan anders. Het leek wel alsof ze de eerste week op wolken liep. ’s Ochtends meehelpen in huis, ’s middags buiten spelen en een enkele keer tot laat mee naar de Ikea. Deze week staat duidelijk in het teken van bijkomen en opladen. Dat geldt ook voor mij. Dit betekende minder actief buiten spelen, omgaan met dat ze niet wilde lunchen door vermoeidheid, een boswandeling en op tijd naar bed.

Deze vakantie staat in het teken van inpakken, schoonmaken, uitpakken, schoonmaken en reorganiseren. Wij zijn blij dat we hiervoor de tijd hebben genomen. Tijd voor het fysieke werk dat een verhuizing inhoudt en de tijd om onze dochter mee te nemen in al deze veranderingen. Volgende week pakken we het werkritme weer op, hier kijk ik ontzettend naar uit.