Over de Training HSP & Grenzen aangeven

IMG_5415

Terug van weggeweest!

Yeah, afgelopen zondag vond de eerste training HSP & Grenzen aangeven plaats in het Parnassos Cultuurcentrum in Utrecht. Het was wederom een boeiende bijeenkomst!

Na het hebben gegeven van de volgende coaching activiteiten van 2011 tot en met 2017…

  • Workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen
  • Training Positieve communicatie in relaties
  • Lezing over hooggevoeligheid en relaties
  • Lezing over hooggevoeligheid en ouderschap
  • Lezing over de relatie tussen hooggevoeligheid, depressie en woede,
  • Workshop over HSP & Burnout

…werd het tijd voor een nieuwe activiteit.

Zonder er verder heel veel over na te denken werd het dit keer het thema HSP & Grenzen aangeven. Het was het meest voor de hand liggende thema, omdat veel coachees/cliënten er met mij over spreken in mijn coachingspraktijk.

De hooggevoelige personen die ik begeleid vinden het moeilijk om hun grenzen aan te geven, zowel via woord als via het fysieke lichaam. Hieronder volgt een greep uit de  mogelijke belemmeringen:

  • Ze voelen niet wanneer iemand zich qua energie in hun intieme zone bevindt,
  • Ze durven niet voor zichzelf te kiezen uit angst voor dat iemand daar iets van vindt,
  • Ze zijn bang voor een mogelijke negatieve reactie voor de ander,
  • Ze nemen te weinig tijd om te voelen hoe ze zich werkelijk voelen,
  • Ze communiceren niet met zichzelf hoe rot ze zich voelen,
  • Ze zijn bang om hun positie (in zowel persoonlijke als professionele relaties) te verliezen.

Tijdens deze training laat ik een ieder aan het woord over de situaties waarin ze het moeilijk vinden om hun grenzen aan te geven. Met de gedeelde verhalen als uitgangspunt gaan we aan de slag met staande (fysieke) oefeningen als groep en in tweetallen. Ook komt het communicatieve aspect aan bod in groepsvorm en tweetallen. De kracht van deze training zit ‘m in de combinatie van het fysieke, emotionele en mentale aspect van het aangeven van je grenzen. Een “nee” in woord is het meest krachtig als deze fysiek en emotioneel wordt gedragen. Je dient je grenzen te voelen alvorens deze te kunnen communiceren.

Lijkt het je wat om de training HSP & Grenzen aangeven bij te wonen? Ik verwelkom je graag op de locatie van jouw keuze!

Bekijk de Orchid of Life Agenda op de Facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie voor de data waarvoor je je kunt opgeven. 

Wat deelnemers hebben gezegd over deze training:

Wat is het toch een verademing om te kunnen praten en verhalen te delen met anderen over hooggevoeligheid. Hoe anderen ermee omgaan, of er leren mee om te gaan. Zo fijn. En wat heb je het ontzettend goed en leuk en op speelse en open wijze ‘geregisseerd’. Super! 

Ik vond de opbouw van de training top. Want door in het begin een ieder al wat te laten vertellen over ‘uitingen’ en ‘casussen’ van hooggevoeligheid in de eigen privé/zakelijke sfeer, maakt dat we ons al kwetsbaar opstellen. Hierdoor werd er een band geschept.

Ik vond de dingen die je vertelde het meest nuttig en waardevol, vooral omdat je vertelt en doorvraagt op een hele rustige, kernachtige manier, en wat je probeert te leren aan anderen je zelf uitstraalt en in de praktijk brengt.

Als je nog vragen hebt, kun je mij bereiken op chungmei@orchidoflife.nl of 06-42804038. En als je geen vragen hebt; meld je aan voor de komende training! 😉

Hartelijke groet,
Chungmei

HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

Advertenties

Life Coaching: surfen op de flow

*Diepe zucht* Het was een raar weekend. Een weekend waarin er ontzettend veel gebeurde. Persoonlijke en zakelijke ervaringen liepen door elkaar heen. Dat dit zo was, was heerlijk. Van vrijdag op zaterdag hadden we als gezin nauwelijks geslapen, omdat onze jongste de hele nacht aan het niezen en snotteren was. Zaterdagochtend waren we niet vooruit te branden. Wat mij dan helpt, en misschien vind je dit vreemd, is om even met mijn werk bezig te zijn. Even wat actiepunten afwerken om duidelijkheid te creëeren. Het geeft mij energie, een positieve boost.

Zo belde ik zaterdagochtend een dame die zich samen met haar vriendin had aangemeld voor de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen op zondag 23 april in Den Haag. Ik wilde even met haar checken of het haar gelukt was om de tickets te boeken via de betalingslink. Het was afgeschreven, maar ze had nog niet automatisch de factuur ontvangen. Dus ja, daar ga ik morgen achteraan. Verder mailde ik een dame die haar tweede coaching & rebirthing traject ingaat om te vragen of ze de betaling wilde voldoen voor haar volgende afspraak. Deze beantwoordde ze vrijwel direct met de betaling en een e-mail met “dank je wel voor de herinnering”. Zo fijn!

Een paar uur later kwam er een sms voorbij van een jongedame die ik begeleid met de vraag of ze mij even kon bellen. Ja, dat kon wel, maar pas wanneer ik in de auto zou zitten. Terwijl we onderweg waren naar vrienden stond ik haar te woord. Ik stond haar gevoel te woord, waardoor zij de woorden vond om haar gevoel te omschrijven. Het ging over het niet meer willen verbergen van wat zij werkelijk voelt richting haar familie. Het ging ook over het doorvoelen van de zenuwen die ze voelde, de angst voor aanschouwen van heftige conflicten. Het telefoongesprek brak ik eerder af dan gewild: ik kon me niet langer meer focussen door het geluid van het verkeer en een korte nachtrust. Dat begreep ze. O,ja, ze zei ook nog tegen me dat mijn schoenveter los zat. Dat zorgde voor wat hilariteit in de auto. Ik droeg namelijk laarzen. (1 april)

Van een andere coachee ontving ik een app dat ze werk heeft. Geweldig. Een contract voor drie dagen in de week waardoor ze geen uitkering meer nodig heeft. Daarnaast gaan haar luidruchtige buren er met twee weken uit. Dat waren twee goeie redenen voor een vreugdesprong van haar én van mij! Verder ontving ik een vriendelijke afzegging van een introductiesessie van iemand die liever over een paar weken weer contact opneemt en een bevestiging van een introductiesessie die aankomende week via video skype plaats zal vinden.

We zitten in de flow. Dat is een heerlijk gevoel.

Vandaag was het weer zover. De dag begon goed. Jawel, deze mevrouw hier had 12 uur slaap erop zitten met hier en daar wat ouderschapsonderbrekingen. We hebben een mooie dag gehad, deels in de trein en deels in Venlo, op familiebezoek. In de trein heb ik het boek Big Magic van Elizabeth Gilbert uitgelezen. Ik heb genoten van elke letter die in dit boek staat. Dit boek is een aanrader voor iedereen die een creatief leven leidt of wilt leiden. Na nog wat app & e-mail contact met mensen die ik begeleid en ga begeleiden 😉 ontving ik zojuist een app van een Belgische dame die ik had getipt over Big Magic. Ze heeft het boek besteld en ontvangt het morgen. Hier heb ik slechts één woord over te zeggen: synchroniciteit. Mijn hart gaat hier sneller van kloppen.

En wat absoluut het vermelden waard is: op Den Haag centraal kwamen we een dame tegen die mijn boek Ben ik boos? Dan mag dat! had aangeschaft. Wat een toeval! Nee, joh, pure synchroniciteit. Dit is het eerste weekend sinds tijden dat ik zoveel met mijn werk bezig ben geweest. Meestal laat ik de mails liggen voor maandag of dinsdag. En tegelijkertijd voelde het helemaal niet als werk. Ik bewoog mee. Met de flow. Mijn missie.

HSP Coaching: raken en geraakt worden

img_4039

Dat ik een coach ben voor hooggevoelige personen blijkt wel uit de vele liefdevolle verrassingen die mijn coachingpad hebben gekruist. Simpelweg door het delen van mijn verhalen en ideeën kom ik in contact met hele mooie zielen. De verrassingen kwamen al voorbij in de periode waarin ik mezelf nog niet had gepositioneerd als hooggevoeligheidsexpert. 

Ik begon met mijn coachingpraktijk in 2004. Als ik terugdenk aan de mensen die ik voor 2011 heb begeleid, kan ik alleen maar concluderen dat iedereen hooggevoelig was. De coaching thema’s waar mensen voor kwamen waren burn-out, onzekerheid ten aanzien van de liefde, op zoek naar een passende leuke baan en rouw.

De coachingpraktijk groeide mee met mijn emotionele ontwikkeling, de thema’s werden uitgebreid naar: faalangst, perfectionisme (kritische stem), nieuw werk, balans privé en werk, emotionele conflicten in liefdes-, familie- en zakelijke relaties, rouw, seksueel misbruik, scheiding, opvoeden van hoog sensitieve kinderen, identiteit, culturele verschillen, verhuizen/ emigreren, vriendschap, burn-out, stress, concentratieproblemen, zingeving en gezonde levensstijl.

Over het algemeen willen mensen meer liefde in hun leven ervaren. Liefde voor een baan, liefde voor een partner en ja, uiteindelijk begint het allemaal met liefde voor henzelf.

De volgende herinneringen brengen een grote glimlach op mijn gezicht.

  • Jaren geleden was ik bezig met een project genaamd Love Cookie. Het logo bestond uit een fortune cookie. Op een dag ontving ik een grote zak met fortune cookies uit San Francisco. Het kwam van een contact die ik tijdens een netwerkbijeenkomst had leren kennen. Hij was geraakt door mijn verhaal over Love Cookie.
  • Dat er een gitaar wordt meegenomen om een zelfgeschreven lied aan mij voor te dragen. Middels het ten gehore brengen van het lied wilde ze haar gevoelens met mij delen.
  • Een gedicht dat aan mij wordt voorgelezen, omdat de persoon in kwestie het moeilijk vindt om middels een verhaal te vertellen welke emoties hoog zitten.
  • Dat iemand voor een introductiesessie kwam en ik een bosje geplukte bloemen in mijn handen kreeg gedrukt. Ik smolt.
  • Dat mensen na het bijwonen van een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen een half jaar of jaar na dato een e-mail schrijven over wat de workshop hen had opgeleverd.
  • Dat mensen na het bijwonen van lezingen over hooggevoeligheid mij een hand geven met een blik die zoveel meer vertelt dan woorden kunnen zeggen. Ik voelde hoe intens hun dankbaarheid was.
  • Hoe een bijzonder getalenteerde dame haar ervaring met rebirthing onder woorden bracht: ‘En als voelen betekent dat het op korte termijn zeer doet dan neem ik dat voor lief. Ik wil mezelf vrij maken. Ik geloof namelijk in vrijheid van levensuiting. Dat begint met te doen wat ik als eerste deed toen ik op deze wereld kwam: ademen. De rest volgt vanzelf.’ ~ Naomi. Lees de blog…

Dit waren de herinneringen die mij als eerste te binnen schoten. Ik voel mij gezegend dat ik hooggevoelige personen mag begeleiden. Wat heb ik toch mooi werk!

www.orchidoflife.nl

HSP: ik leef door de tijd


Op de foto links: Chungmei.

Na afloop van de tweede Skype video workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen vroeg een deelneemster na afloop: ‘Chungmei, waar ik nog benieuwd naar ben, hoe oud ben je?’ Zou je er raar van opkijken als ik zeg dat ik veertien ben? Ik ben 14, omdat ik nog steeds een enorme kick krijg van dansen op muziek. Ik danste, terwijl ik werkte in het restaurant van mijn moeder. Niet op de Chinese lieftallige muziek die opstond, maar op de muziek in mijn hoofd.

Wat vind je ervan als ik zeg dat ik acht jaar ben? Ik ben acht, omdat ik goed luister en vraagstukken kan oplossen door middel van geweldloze communicatie. Durf je je hebben en houden toe te vertrouwen aan een dame van acht jaar? Ik daag je uit.

Ik ben negentien, omdat ik nog steeds mijn vleugels aan het uitslaan ben. Nog steeds ben ik mij aan het ontdoen van energieën die mij klein houden, verwachtingen van mij hebben en ervoor zorgen dat ik het “perfect” wil doen.

Ik ben zeven, want ik ben gek op boeken. Ik ben ook twintig, want het doorgronden en praktiseren wat in mijn favoriete boeken staat, is wat ik doe.

Mijn grijze haren en enkele verdwaalde rimpels doen anders vermoeden, maar ik ben zesentwintig. De Spaanse taal en de culturen waarin deze taal wordt gesproken leven voort in mijn hart, in mijn doen en laten.

Alsof ik nooit anders heb gedaan; leven met Arnold, mijn levenspartner, de vader van mijn kinderen. Ik ben negenentwintig. Hij heeft mij geleerd mijn verjaardag te vieren.

Ik verdwijn in een mossel. Ik word een mossel. Ik ben negen jaar. We praten niet tijdens het eten. Wel wordt er over eten gesproken en wie goed kan koken. Ik ben zestien jaar en kijk toe wanneer mijn oom de inhoud van een krab leeghaalt. Mmm…lekker. Gember, azijn. Oom, wat eten we eigenlijk? ‘Hersenen van de krab.’ Oh, dat wist ik niet.

Ik zie kinderen lachen en bewegen. Uit hun schulp kruipen, mij vertrouwen. Schreeuwlelijkerds blijken te willen spelen. Ik ben drieëndertig en geef capoeirales aan kinderen. Niet mijn keuze, maar bleek het leuk te vinden. Geluk bij een ongeluk: Arnold viel uit door burnout.

Ik ben éénendertig. Ik drink op de Grote markt een drankje met mijn opa. Hij zei: ‘Wees niet boos op je vader, het lag aan hen beide’. Een andere boodschap tussen neus en lippen door was dat hij zou komen te overlijden. Het was een afscheid, een liefdevol afscheid van mij.

Wil je weten hoe oud ik ben? Ik ben 500 jaar. Ik heb meerdere levens geleefd met mijn huidige partner. Ik ben teruggekomen om samen met hem de wereld mooier en liefdevoller te maken.

Hoeveel doet leeftijd ertoe? Leef je met de tijd? Lunch je precies om 12 uur of luister je naar wanneer je honger hebt? Ik leef door de tijd, ik ben acht, veertien, negentien en vijfhonderd jaar.

Om een duidelijk! antwoord te geven op je vraag; mijn biologische leeftijd is achtendertig, maar ik voel me nu dertig en soms vier; verscheurd door intens verdriet en woede.

Hoeveel jaar ben jij?

HSP: ontdekken en leven van jouw ZIJN

img_7284

Vanochtend, woensdag 20 juli, gaf ik mijn eerste workshop emotiemangement voor hooggevoeligen via skype. Hoewel skype een logische keuze voor mij is om een workshop te begeleiden of een lezing te geven, wilde ik het eerst testen. Ik coach namelijk al één-op-één via skype. Dat ik het spannend vond, was wel duidelijk. Het was mijn eerste workshop na het op de wereld brengen van mijn tweede kind én het was via skype. Ik had er een nachtmerrie over; over dat ik de skype workshop niet kon combineren met een feest dat gaande was, dat de internetverbinding niet goed was en dat ik niet op tijd was voor de skype workshop, omdat ik onwel was geworden en in slaap was gevallen.

Hoe ik de nachtmerrie vertaalde, was dat ik ergens een angst voelde om iets wat ik zo leuk vind om te doen te kunnen combineren met het ouderschap. Ik kwam op het idee om workshops en lezingen via skype te geven, omdat het geven van workshops op locatie momenteel niet te combineren valt met de verzorging van onze jongste. Het zou werkelijk ideaal zijn als het begeleiden middels skype mij goed zou bevallen. Vannacht ben ik één keer wakker geworden om te voeden (borstvoeding) en daarna heb ik goed geslapen. Ik viel onrustig in slaap, maar werd energiek wakker. Waarschijnlijk omdat ik uitkeek naar het nieuwe van het begeleiden van een workshop via skype.

Qua inhoud verliep de workshop zoals de fysieke workshops die ik heb begeleid. De deelnemers voelden zich op hun gemak. Hoewel er een scherm tussen zat, maakten we authentiek contact met elkaar. Waar ik aan moest wennen was dat ik in de camera moest kijken als ik hen de beleving wilde geven dat ik hen recht in de ogen aankeek. Ik wisselde af tussen het lezen van hun non-verbale communicatie op het scherm en tegen een groen lichtje (de camera) aankijken waardoor ik hun gezichtsuitdrukkingen niet zag. Het was even wennen, maar op een gegeven moment ging het automatisch.

Voor deze eerste keer had ik vier deelnemers uitgenodigd. Drie vrouwen en één man hadden zich aangemeld. Ze kwamen uit Gorinchem, Amsterdam, Poperinge in België en iemand wonend in Duitsland in de buurt van de Nederlandse grens. Dat iedereen ver uit elkaar woonde en ver van mij (Den Haag) woonde, tekende direct het karakter en potentieel van skype. Deze eerste keer is mij goed bevallen en ben van plan het vaker te organiseren. Zoals in real live workshops zijn trauma’s in het leven aangestipt, werd er hier en daar een traan gelaten en hebben we samen gelachen. De focus op van de workshop lag op het beantwoorden van de vragen: ‘Waar word je blij van?’ en ‘Waar ben je goed in?’

Elke deelnemer was op weg naar het ontdekken en leven van hun ZIJN, hun werkelijke ik na het loslaten van blokkerende patronen, gedachten, gedragingen en energieën. Nogmaals dank voor jouw aanwezigheid, inzet en bijdrage aan deze eerste keer. Op naar een energiek hooggevoelig leven. Leef, heb lief en deel jouw talenten.

Blijf op de hoogte van de Orchid of Life Agenda, klik hier en abonneer je op onze evenementen. 

HSP: nu snap ik het eindelijk


Sinds ik aan de slag ben als life coach voor hooggevoelige personen heb ik vele mensen gesproken die hun hooggevoelige zelf bevestigd zagen in mijn werk. Ik sprak hen tijdens de workshops en lezingen die ik gaf en de 1-op-1 sessies die ik begeleid vanuit mijn coachingpraktijk in Den Haag.

De reacties tijdens de groepsbijeenkomsten liepen uiteen van het zeer sceptische ‘ik weet het niet hoor’ tot aan ‘ja, dit ben ik, ik heb het altijd al geweten’. En zoals we weten: er is een groot verschil tussen iets “weten” en iets “voelen”.

Ik herinner mij een dame tijdens een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Amsterdam. Op het werk liep ze over, maar ging door, terwijl ze aan het verzuipen was. Ze twijfelde of deze workshop haar zou kunnen bieden wat ze nodig had. Eigenlijk was haar eerste vraag: ben ik hooggevoelig? Tegen driekwart van de workshop deelde ze een anekdote en de deelnemers hingen aan haar lippen. Ze was in Parijs met haar vriend. De drukte van de toeristische plekjes zorgden ervoor dat ze zichzelf excuseerde bij haar vriend en zich ging opladen aan een veld bloemen! Ook gingen ze elke middag terug naar het hotel om te rusten. De bevestiging van haar hooggevoelige zelf was voelbaar door middel van de non-verbale blikken die de deelnemers richting haar uitstraalden. Alleen zij was nog niet overtuigd. Het was duidelijk. Haar hoofd zat in de weg. Het ongeloof dat in haar leefde was nog steeds sterker dan de acceptatie van het nu.

Haar scepticisme werd gedeeld door een kleinere groep mensen die op mijn workshops en lezingen afkwamen. Het gros herkende zich in mijn verhaal en de verhalen die werden gedeeld. Door het delen van persoonlijke verhalen werden de deelnemers bevestigd in hun “zijn”. Dat is de kracht van een groep, beter gezegd; van een groep gelijkgestemden. Bij vele personen werd het “weten” dat ze hooggevoelig zijn getransformeerd in het “voelen” dat ze hooggevoelig zijn. Dit gevoelsmatige inzicht maakt het verschil tussen “altijd twijfelen aan jezelf” en “voelen wie je bent”. Dit verschil verhoogt je levenskwaliteit.

In mei 2015 begon ik met het geven van lezingen over hooggevoeligheid en relaties en de link tussen hooggevoeligheid, depressie en woede. Van tevoren stond ik niet stil bij de impact die een lezing over deze onderwerpen op de deelnemers zou hebben. Ik sta vaak in de doe-stand in plaats van de denk-stand. Na de diverse lezingen werd mijn hand geschud door hooggevoelige personen die deelden dat ze tijdens het luisteren aldoor hadden gehuild van herkenning. Of ze deelden in luttele seconde hun meest intieme roerselen en/of trauma’s. Ook reageerden ze enthousiast met dat ze mensen uit hun nabije omgeving zouden attenderen op mijn werk. Wist ik in de zomer van 2011 dat ik mij zou ontwikkelen tot de life coach voor hooggevoeligen die ik nu ben? Nee. Ik voelde dat ik mij moest positoneren als life coach voor HSPers. Vervolgens ben ik elke dag gaan doen waar mijn hart en ziel naar uitgaat. Hierdoor ging het groeien.

Mijn gevoel groeide onder andere uit tot een inspirerend, fijn, boeiend en levend platform; de facebookpagina ‘Hooggevoeligheid en intuïtie’. Hoewel mijn motivatie om hooggevoeligheid in al haar facetten onder de aandacht te brengen intrinsiek is, ben ik blij met alle positieve reacties die ik ontvang. Het doet mij goed dat mensen zich gesteund en bekrachtigd voelen door mijn werk. Na het delen van de HSP comment ‘Ik weet al jaren dat ik gevoelig bent maar HSP is nooit benoemd geweest door er nu meer over te lezen op o.a. jouw blog en deze workshop zijn er weer stukjes op de (andere) plaats gevallen. Zo dacht ik altijd b.v. dat ik drukke verjaardagen meed omdat ik bang was voor andere mensen (ik ben vroeger gepest) die angsten liggen inmiddels wel in het verleden maar toch heb ik de behoefte om verjaardagen en recepties te vermijden. Nu weet ik dat het komt doordat ik alle energieën op pak en slecht tegen al dat geroezemoes kan en dat dit mij uit put’, ontving ik de volgende reacties:

‘Nu snap ik ook eindelijk waarom ik doodongelukkig wordt van het idee een groot feest te moeten geven, niet naar grote bijeenkomsten wil of kan, stemmingen aanvoel en mijn intuïtie me niet bedriegt als ik voel dat er over me gepraat wordt, lawaai-overgevoelig en sommige geuren niet kan verdragen…’ ~ Marianne

‘Ik heb vorige week een “kei gezellig bedrijfsuitje” laten varen. Niet alleen vanwege dat ik nog heeeeeelemaal met het OV terug naar Brabant moest rijden, maar ik had ook totáál geen trek in hyperactieve Race Eendjes (het was een avondje karten + Escape Room… tot 22 uur. En ik slaap meestal rond 21:30 …). Wat ik die dag dan wél heb gedaan? Boodschappen gedaan. Ik doe dat toch liever, hoe stom het ook klinkt 😀 . Weliswaar op een HSP-vriendelijk moment dat ik niet omver word gereden door tig mede-boodschappers. Nee, nu ik steeds ouder word en meer van mijzelf ontdek (puzzelstukjes die op z’n plek vallen), kan ik minder “verdragen”, maar heb ik ook steeds meer de assertiviteit om gewoon “Hell no 😡 ” te roepen, als iets me te veel uitput. Wellicht heeft mijn “being an Introvert” hier ook een aandeel aan.’ ~ Gretchen

‘Zeker herkenbaar. Ik werd echt heel erg chagrijnig van al die irritant overdreven aanwezige lui op feestjes e.d. En op verjaardagen heb ik me altijd al een observator gevoeld. Maar nu ik weet dat ik hsp ben heb ik het idee dat ik al die drukte van anderen meer langs me heen kan laten glijden. Of ik een duidelijke grens heb tot aan waar hun energie komt en niet verder. Dan luister ik gewoon naar alle gesprekken en slinger soms eens een gevatte opmerking er tussendoor. 😉 En pas als ik ook echt een gesprek aan ga komt de energie van een ander bij mij terecht. Ben haast nieuwsgierig of die ‘cocon’ ook werkt op drukkere feestjes…’ ~ Dorien

Nogmaals dank voor jullie reacties! De facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie leeft door jou! Door de interactie tussen de hooggevoeligen personen die zich openstellen voor de mede-HSPer.

HSP: ik durf nog niet te dromen

living

Op zondag 27 september gaf ik de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Utrecht. Dit was alweer de 29ste editie. De workshop begon op een verrassende wijze. Ik was namelijk net op tijd, kortademig en helemaal bezweet. Normaal ben ik altijd minimaal een half uur van te voren aanwezig, maar dit keer liep het totaal anders door de Singelloop in Utrecht. Gelukkig was de buschauffeur zo aardig om voor een stoplicht te stoppen. Google maps bood vanaf dat moment uitkomst. Een stel die net de auto instapte ging jammer genoeg niet de kant op van het Parnassos Cultuurcentrum, maar naar Nijmegen.

Bij het laatste obstakel, het afgezette gebied voor de singellopers, was er een man zo aardig om het hek voor me op te tillen én mee te lopen naar de overkant voor het hek, zodat ik aan de goede kant stond. Na een paar seconden wandelen aan de overkant zag ik politieagenten op motoren met een hele rits singellopers achter hen, oelalalala, wat had ik een geluk! Gearriveerd op de locatie werd ik begroet door zeven vrolijke en enthousiaste dames.

Keer op keer wordt het waarheid. De mensen die op deze workshops afkomen, komen bij elkaar om een reden. Elke keer is het weer een ander thema, doordat er steeds andere mensen zijn die zich geroepen voelen om op een bepaalde datum te verschijnen. Dit keer was het thema overduidelijk. Na het horen van een aantal verhalen was ik er 100% zeker van dat alle zeven dames een tijd burn-out of overspannen waren geweest. Voor de meesten was het een recente ervaring waarbij ze worstelden met ziek melden, weer aan het werk gaan, re-integreren en onder begeleiding herstellen van geestelijke en fysieke oververmoeidheid.

Na afloop van de workshop ontving ik een mooi verhaal van een deelneemster.

Deze workshop heeft mij weer een stuk verder gebracht in mijn zelf ontwikkeling. Ha ha, alleen niet zozeer in de zin zoals ik verwacht had. De inhoud van de workshop heeft mij niet zoveel nieuws gebracht, maar wel meer bewustwording en ook toch wel herkenning. Ik weet al jaren dat ik gevoelig bent, maar HSP is nooit benoemd geweest.

Door er nu meer over te lezen op onder andere jouw blog en het bij hebben gewoond van deze workshop zijn er weer stukjes op de (andere) plaats gevallen. Zo dacht ik altijd bijvoorbeeld dat ik drukke verjaardagen meed, omdat ik bang was voor andere mensen. Ik ben vroeger gepest. Die angsten liggen inmiddels wel in het verleden, maar toch heb ik de behoefte om verjaardagen en recepties te vermijden. Nu weet ik dat het komt, doordat ik alle energieën op pak en slecht tegen al dat geroezemoes kan en dat dit mij uit put.

Wat deze workshop ook gebracht heeft, is dat het mijn interesse om les te geven weer heeft aangewakkerd. De opbouw van je workshop vond ik geweldig. Wat een geweldige ervaring, overwinning, ontplooiing voor mensen is dit! In het verleden heb ik honden training gegeven. Dat vond ik erg leuk om te doen. Het kriebelde ook al een poosje, maar ik wist nog niet in welke vorm.

Gisteren ochtend kwam een gedachte in mij op om door middel van workshops met honden om mensen bewuster te maken van hun gevoelens (en hun beperkende gedachten). Al mijn interesses (lesgeven, coaching, contact/communiceren met dieren komen opeens bij elkaar. Gistermiddag had ik een sessie bij mijn coach Marielle zij kwam op het idee voor de combinatie honden en HSP. Joepie, ik heb mijn passie ontdekt. Marielle is er van overtuigd dat dit mijn werk kan worden, maar ik durf nog niet te dromen.

Hoewel we het tijdens de workshop hebben gehad over verschillende thema’s waar hooggevoeligen tegenaan lopen, heeft de workshop blijkbaar bij deze deelneemster ook bijgedragen aan het opwekken van haar interesses en passies. Geweldig! Ik zou zeggen, ga ervoor! Een paar andere dames hadden zich uitgesproken over hoe blij ze worden van creatief bezig zijn en het hart van één dame begon duidelijk sneller te kloppen door het inpakken van cadeaus waardoor de verpakking op zich al een cadeau is. Alleen al het uitspreken hiervan zorgde ervoor dat een ander erop inging met ‘ik zou zo al mijn cadeaus door jou laten inpakken’.

En dat is de truc! Het is geen truc, maar zo simpel als het maar kan, spreken en doen vanuit ja hart. Dan komt het naar je toe, vanuit onverwachte hoeken. Blijf dromen en genieten van elke stap die je neemt.

Wil je ook vrijuit dromen en doen? Ga voor een introductiesessie en ervaar wat het gesprek jou kan opleveren!