Lezing: Hooggevoeligheid en relaties

friends

In deze lezing staat onze hooggevoelige identiteit in relatie tot de ander centraal. De ander kan in dit geval een professionele relatie zijn of een persoonlijke relatie. Er zijn diverse rode draden die door de levens van hooggevoelige personen lopen. Wij zijn van nature gevers, hebben een enorm inlevingsvermogen, snel ontroerd en geraakt door positieve en negatieve emoties, één of meerdere zintuigen zijn goed ontwikkeld (of allemaal als je dit geluk! hebt). We geven onszelf niet zo snel een schouderklopje, omdat we zien wat er nog beter kan.

Al deze prachtige hooggevoelige eigenschappen komen enkel en alleen tot bloei in een omgeving waarin deze worden erkend, geaccepteerd en liefdevol worden omarmd. Als hier nog aan gesleuteld kan worden, blijf je in professionele relaties en liefdesrelaties jezelf tegenkomen. In deze lezing zal ik diverse voorbeelden met je delen, zodat je met een nieuwe kijk op hooggevoeligheid jouw leven een positieve draai kunt geven. Een hooggevoelig leven met meer rust, energie en creativiteit.

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Lees ook het artikel: Versterk je hooggevoelige identiteit – 8 tips 

Datum: zondag 15 november
Tijd: 14.00 tot 16.30 uur
Inloop: 13.30 uur
Toegangsprijs: 10 euro

Locatie: Tarwekamp 3 in Den Haag
Aantal deelnemers: er is ook plek voor jou!

Hoe aan te melden:  1. Boek je ticket door hier! door te klikken. Je kunt meerdere tickets in één keer boeken.
2. Mail je naam/ namen naar orchidoflife@gmail.com o.v.v. Lezing: Hooggevoeligheid en relaties

Advertenties

HSP: herstellen van de energiebalans

Sablones in Venlo

Afgelopen zaterdag vond de twintigste editie van de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen plaats in Venlo. Waarom helemaal in Venlo? Dat is toch mijlenver van Den Haag! Mijn aanleiding om deze workshop in Venlo te laten plaatsvinden is terug te voeren naar restaurant de Kluis. Mijn tante en haar vriend kochten vier jaar geleden dit restaurant op. Kort erna werd ik erbij betrokken om hun social media op te zetten. Sindsdien onderhoud ik de facebookpagina en het twitteraccount van de Kluis. Bovendien had ik verschillende verzoeken uit de provincie Limburg ontvangen; mensen die graag willen deelnemen aan deze workshop. Een workshop in Venlo kon ik dus goed combineren met een bezoek aan de Kluis. Uiteindelijk heb ik drie deelnemers mogen ontvangen. Zul je net zien dat de datum voor een aantal mensen niet goed uitkomt. Desondanks was het meer dan de moeite waard om met deze dames in gesprek te gaan over hooggevoelig zijn.

Zoals je misschien wel weet heb ik de datum van deze workshop één keer verplaatst. Een dame uit de buurt van Venlo heeft haar werkrooster een paar keer moeten omgooien om bij deze workshop aanwezig te zijn. Zij werkt namelijk als verpleegkundige. De twee dames uit Noord-Brabant en Drenthe zijn vriendinnen en combineerden deelname aan deze workshop op een creatieve manier met een uitje. Inclusief een dame uit het Oosten die naar Amsterdam kwam voor deze workshop en combineerde met een verjaardag en een overnachting in Amsterdam, zijn zij voor mij de voorbeelden dat als je echt iets wilt, afstand en tijd, er niet toe doet. Iets willen, zet jezelf in beweging. Soms heb je dat nodig, net dat extra zetje om nieuwe (vaak behoorlijk beangstigende) stappen te zetten. Maar ik druk je op het hart, gebaseerd op de verhalen die tijdens deze workshop zijn gepasseerd, dat “nieuw” een reeks van positieve impulsen kan geven.

Eén van de thema’s was hooggevoeligheid in relatie tot vriendschap. Hooggevoelig zijn houdt enerzijds in dat wij ontvankelijk zijn voor zielsverwantschap; prachtige synchronische en liefdevolle relaties waarbij we aan een blik of een woord genoeg hebben. Anderzijds kunnen we veels te lang verstrikt raken in energiezuigende relaties. Vriendschappen waarin je opeens beseft dat je nooit wat hebt mogen ontvangen. Jij was de gever. Bovendien bleef je geven, totdat je helemaal op was. Als je zo’n punt hebt bereikt, wordt het tijd voor een emotionele opruiming. Hoe meer we onszelf erkennen en accepteren voor wie we zijn, hoe meer veranderingen we teweegbrengen in de relaties die wij hebben. Bepaalde type mensen passen niet meer bij je. Andere weer veel beter. Het contact verloopt moeiteloos en de wil om elkaar te zien en hiervoor het initiatief te nemen is even groot.

Het leven leert ons telkens weer om opnieuw te kiezen. Te kiezen voor wat past bij je huidige persoonlijkheid. Jouw “ik” verandert mee met alles wat je in het leven oppakt. Door de keuzes die je maakt, herstel je jouw energiebalans. Kies voor datgene wat jou energie geeft. Als wij als hooggevoelige personen onderweg de nadruk leggen op de veelvuldige kwaliteiten van de HSPer redden we het wel. In gesprek met de deelnemers kwamen we tijdens deze workshop uit bij de volgende opsomming:

Kwaliteiten van een HSPer:

  • intuïtief
  • inlevingsvermogen
  • creativiteit
  • doen waar je zin in hebt; kleding en voeding moet goed voelen/ vallen
  • snelle denker
  • leergierig
  • zielsverwantschap
  • gevers
  • aanvoelen wat nodig is
  • harde werkers; gaan voor voldoening

Mensen veranderen door liefdevolle aandacht voor datgene wat is. Sta in ieder geval hierbij stil en zie het als een uitgangspunt voor positieve persoonlijke ontwikkeling. Wil je ook een workshop of training bijwonen? Kijk op de Orchid of Life Agenda. 

Wanneer huilen verandert in lachen

Dit verhaal sluit aan op het onderstaande deel uit de blog ‘Authentieke interesse raakt en verbindt’

“Door Achmed, mijn buurman, begon ik al mijn gedachten en emoties te delen. Hij kwam een pakket ophalen dat overdag voor hen was afgeleverd. Hij keek me aan met een vriendelijk en open gezicht. ‘Hoe gaat het met jullie?’, vroeg hij. Aardig, ok, Arnold heeft nog steeds hoofdpijn. ‘Waarom?’, vroeg Achmed. Ik gebaarde met mijn hand richting mijn hoofd dat het allemaal zware emotionele zaken zijn. Hij bleef me onafgebroken met zijn vriendelijke gezicht aankijken en zei zo goed als hij kon: ‘Psychologie.’ Dit bevestigde ik. ‘Hij wandelen. Hij veel uitrusten. Kan niet hè, vrouw, kind, straks alleen. Zielig voor jullie. Oei, die paar woorden, in combinatie met zijn krachtige inlevingsvermogen, omvatte mijn diepgevoelde angst; dat de hoofdpijn een symptoom is, dat Arnold weg komt te vallen.”

Het vervolg…Achmed’s authentieke interesse en inlevingsvermogen ging over in een opmerking over het haar van Arnold. ‘Ja, ik heb hem zien lopen. Hij veel haar nu. Haar beter afknippen. Niet goed voor hoofd.’ Ik hield mijn gezicht in een grimas en knikte vriendelijk. Is goed, ik zal het tegen hem zeggen. Dit korte gesprek had veel weg van het effect van een provocatieve coachingsessie. Ten eerste bracht hij met zijn woorden mijn angst naar boven en vervolgens maakte hij me aan het lachen! Hilarisch. Helemaal in deze context. Ik weet wel dat sommige mensen hoofdpijn kunnen krijgen van een bos (zwaar) haar; in bijvoorbeeld een paardenstaart of wanneer het héél véél haar betreft ook loshangend op hun schouders, maar dit ging absoluut niet op voor Arnold. Ik hield mijn lachen in. Mijn gezicht hield ik netjes in de plooi. Achmed bedoelde het goed en was bloedserieus, dus ik wilde absoluut niet dat hij het gevoel zou krijgen dat ik hem aan het uitlachen was. Nadat ik de deur had gesloten, vertelde ik het in geuren en kleuren aan Esther. Door de tranen heen was ik opeens schuddenbuikend aan het lachen.

Iets soortgelijks overkwam me toen ik aan een goede vriendin vertelde dat we niet naar hun bruiloft zouden gaan. Hun bruiloft zal deze zomer plaatsvinden in haar geboorteland Spanje. Begin van dit jaar reageerden we, nee correctie, ík heel enthousiast. Ik was optimistisch en dacht dat we tegen die tijd wel in staat zouden zijn om te gaan. Maar helaas, vanwege onze gezondheids- en financiële situatie kunnen we niet gaan.

Zij reageerde heel begripvol en zei heel serieus en ingetogen dat zij vorig jaar precies hetzelfde had meegemaakt! ‘Vorig jaar kon ik ook niet naar álle bruiloften in Spanje.’ Ik ging stuk. Van binnen borrelde een lach op, maar pas bij het navertellen lag ik pas echt in een scheur. Ook zij bedoelde het héél serieus en stelde zich empathisch op richting mij. Vandaar dat ik mijn lach inhield. Bovendien bevond ik me in een lichte schock-toestand*: zij ze dat nou echt? Ja, ze had dit echt gezegd. Zij was zeker voor een stuk of zes bruiloften in Spanje uitgenodigd en kon zich veroorloven om naar enkele te gaan. Geweldig!! Wat een geweldige reframe.

Maar goed, hun bruiloft missen we, maar ik ben nog steeds optimistisch. Ik zou zeggen ‘op naar Equador in maart 2013’ wanneer een ander stel vrienden van ons gaat trouwen in Quito.

*Note: een effect van provocatief coachen is dat de coachee zich licht geschockeerd of verward kan voelen door absurde provocatieve opmerkingen en gedragingen van de coach. Kort hierna kan de coachee in lachen uitbarsten, zich opgelucht voelen of meldt dat hij/zij een ‘aha-erlebnis’ had. De coachee is na een dergelijk moment vaak in staat om meer informatie uit de doeken te doen. Zaken waar men zich eerder voor schaamde worden gedeeld.

Authentieke interesse raakt en verbindt

Gisteravond heb ik ontzettend veel gehuild. Tranen met tuiten. Esther was er. Ik had om 16.00 uur besloten niet naar capoeira te gaan. Later op de middag had ik nog getwijfeld, maar het werd ‘m toch niet.

Mijn hoofd was wazig. ‘s Middags, terwijl Amé haar middagdutje deed, was ik even op bed gaan liggen, maar kon niet slapen. In plaats daarvan heb ik diep in- en uitgeademd. Tijdens het ademhalen voelde ik de pijn op mijn rug. Ik heb een aantal keren door de pijn heen geademd en ben daarna naar beneden gegaan om te schrijven.

Amé werd kort hierna wakker. Ik heb het zo leuk mogelijk gemaakt voor Amé; een huisje onder de keukentafel inclusief matras, kussens, een bad vol met knuffels en haar boeken. Terwijl zij aan het spelen was, ging ik afwassen en koken. Rond 18.00 uur was Esther hier. Zij kan goed masseren. Ik vond het een beetje moeilijk om te vragen, omdat ze al zoveel voor ons doet. Maar ik zette me erover heen en vroeg het toch: ‘Wil je me straks masseren?’ Dat vond ze prima.

Van het masseren is het nooit gekomen. Het was ook niet meer nodig. De pijn was namelijk losgekomen, doordat onze gesprekken alle tranen in mij naar boven bracht. Het was niet mijn bedoeling om erover te praten. Ik dacht juist dat het masseren de tranen zouden kunnen begeleiden, zodat het voor haar en mezelf niet zo vermoeiend zou zijn.

Door Achmed, mijn buurman, begon ik al mijn gedachten en emoties te delen. Hij kwam een pakket ophalen dat overdag voor hen was afgeleverd. Hij keek me aan met een vriendelijk en open gezicht. ‘Hoe gaat het met jullie?’, vroeg hij. Aardig, ok, Arnold heeft nog steeds hoofdpijn. ‘Waarom?’, vroeg Achmed. Ik gebaarde met mijn hand richting mijn hoofd dat het allemaal zware emotionele zaken zijn. Hij bleef me onafgebroken met zijn vriendelijke gezicht aankijken en zei zo goed als hij kon: ‘Psychologie.’ Dit bevestigde ik. ‘Hij wandelen. Hij veel uitrusten. Kan niet hè, vrouw, kind, straks alleen. Zielig voor jullie. Oei, die paar woorden, in combinatie met zijn krachtige inlevingsvermogen, omvatte mijn diepgevoelde angst; dat de hoofdpijn een symptoom is, dat Arnold weg komt te vallen. Deze angst speelde de laatste dagen door mijn systeem, omdat ik aan het rouwen was. In deze fysieke en geestelijke verzwakte staat, kon ik niet anders dan de angst op Arnold projecteren. Hij stond op het punt om les te gaan geven en het enige wat ik kon uitbrengen was: ik wil dat je blijft. Je komt wel terug hè!

Zo deelde ik nog veel meer. Achteraf ben ik enorm blij dat Achmed’s authentieke interesse en inlevingsvermogen mij net dat extra zetje gaf om te praten. Uiteindelijk ben ik ‘gemasseerd’ met woorden en een luisterend oor. Het verdriet heeft doorgang kunnen vinden en dat maakt de boel een stuk lichter en behapbaarder.

Alle emoties mogen er zijn. Zodra, vooral, pijnlijke emoties de ruimte krijgen, zijn ze ook zo weer weg. Een diepere emotionele laag wordt aangeboord en/of andere emoties kunnen worden benoemd en geuit. Het is een levensverrijkende weg die ik bewandel, maar wèl een weg die behoorlijk pittig is. Gelukkig weet ik waarvoor ik het doe! Vrijheid. Pure geestelijke, lichamelijke én spirituele vrijheid.