Geef toe dat het zeer doet

18836744_800771383420309_1223213404000812721_o

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Over afronden gesproken. Toen we terugkwamen van buitenlandexcursie meteen de volgende ochtend kon ik mijn diploma tekenen. Ik was geslaagd! JOEPIE! (Ben ik nu echt blij met dat papiertje? Ik ben ieder geval blij dat ik een handtekening kan zetten om dit goed af te sluiten en zo met iets anders te beginnen!!!! ☺) De volgende dag ging ik nog afscheid nemen van een lerares en van iemand van stage.

Toen ik dat allemaal had gedaan! Toen was ik doodmoe. Ik heb echt lang op bed gelegen. En mijn lichaam zakte als een pudding in elkaar en ik moest weer huilen. Mijn vriend zei: ‘Nu kun je dingen loslaten he?!’ Jup! Mijn familie wilde ook nog komen omdat ik geslaagd was. Ik wilde ook dat ze zouden komen, maar ergens was ik bang. Mijn huisbaas kwam en vroeg: ‘Wanneer ben je weg? Je hebt je kamer toch opgezegd?’ Waarop ik antwoordde vanuit mijn hoofd: maandag ben ik weg, dan ga ik werken! Is dat oké? Ja dat was oké!

Maar ik begon woensdags pas met werken en maandag zouden mama, oma, zus en zusje komen. Dus ik was lichtelijk in paniek, toen bedacht ik dat ik ze dan maar beter af kon bellen. Ik zei tegen mijn moeder het kan echt niet. Ik moet maandag het huis uit zijn. Ik moet hier echt weg, kan het niet een andere keer. Mijn moeder zei: ‘Oma heeft haar poetshulp verzet en we kunnen ook ergens anders afspreken.’ Ze had gelijk! Ik zou er later op terug komen. Ik besprak het met mijn vriend en zei in paniek. Er klopt helemaal niets van wat ik heb gedaan! Ik heb allerlei dingen gezegd die niet kloppen! (Sorry vriend! Die op dat moment alles over zich heen kreeg.)

Ik vroeg aan mijzelf: Wil ik dat ze komen? Meteen kwam het antwoord: Ja! Toen belde ik mijn moeder op en zei: Sorry! Je kan komen! Ik voel mij bang! Zonder precies uit te kunnen leggen waarom ik bang was. Daarna ging ik op een matje liggen en vroeg ik aan mezelf wat ik nu moest doen? Het antwoord was: Geef eraan toe. Geef toe dat het niet gaat en geef toe dat het zeer doet.

Liefdevol ontvangen door zus en papa die mij wilden helpen.
Liefdevol ontvangen door mijn vriend.
Liefdevol ontvangen door mijn oude basketbaltrainster.
Liefdevol ontvangen door familie die langs zou komen.

De volgende dag heb ik een afspraak rebirthing via skype.

Ademhalen!!!! Er zit spanning in mijn lijf! Wanneer ik vertel hoe het gaat komen de tranen al gauw. Mijn hele lichaam voelt gespannen! Ik adem, mijn buik doet zeer en trilt. De tranen rollen. Op een gegeven moment ben ik redelijk door mijn gespannen buik heen geademd, en komen steeds deze zinnen in mijn hoofd: ik ben zo liefdevol ontvangen de laatste tijd. Dan kom ik bij de pijn in mijn hart uit, Ik ben bang om het oude los te laten. En dan begin ik nog harder te snikken.

Mijn intentie was: ik heb mijn diploma gehaald. Mijn intentie is: Het stroomt van binnen.

Afgelopen dagen was ik aangekomen op mijn werkplek. Ik heb de eerste twee dagen de tijd genomen om te landen. Vrijdag was mijn eerste werkdag. Aangekomen op mijn tijdelijke nieuwe woonplek voor door de weeks. De camper!

*Tussen de weilanden en de bomen!
*Geen internet,
*Fijne collega’s,
*Spelen met kinderen,
*Pijn op mijn borst en buik,

*Het besef hebben: Ik werk van 7-4, vier dagen in de week. En hoef daarnaast niets meer aan school te doen, of andere dingen,

*Gevoelens op een rij zetten,
*Lijnen uitzetten, om het te laten stromen van binnen,
*Contact houden met vriend,

*Zutphen is een super fijne stad, met zijn oude uitstraling, waar ik heb geschreven in cafeetjes en off course in mijn nieuwe huis Campieee de camper. Ik wilde al langer schrijven, maar voelde daar toen niet de ruimte voor. Een heel verhaal, uit mijn handen, op papier ❤

Lees ook de blogs:

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ik hoef niks met hun boosheid 

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Advertenties

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

20106472_826920244138756_4214912781279229773_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Keuzes maken geeft meer rust! Blijf ik hier op school? Of ga ik weg? Ik blijf! Ik kan nog veel leren, over mijzelf op de plek waar ik woon en met de mensen om mij heen. ‘Ik heb mijn diploma gehaald’ dat was op dat moment mijn intentie.

De laatste twee maanden neemt de spanning toe. Ik heb buikpijn en heb niet veel honger. Dit schooljaar heb ik alle mogelijke her-examens gemaakt. Alle mogelijke extra tijd voor opdrachten, daar heb ik gebruik van gemaakt. Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel. Spanning in mijn lijf!!

Ik moest toetsen inhalen en opdrachten inleveren. Vooral die laatste weken, wanneer het einde van het schooljaar nadert is mijn familie daar om mij te helpen. Mijn zus, die mijn verslag doorleest op spelfouten. Mijn vader die mij helpt voor de toets, daar ben ik echt blij mee! Van uit mijzelf komt er voor mijn gevoel niet veel uit mijn handen! Met school bezig zijn voelt voor mij als lopen met een baksteen! Het voelt zwaar. Ook het meeslepen van spanning in mijn lijf voelt zwaar. Ik ga naar mijn ouders om de toets te leren. Ik word geraakt door de sfeer daar. Het is mij te veel, ik durf niet goed te ervaren wat dingen met mij doen en dan barst ik in huilen uit, op zo’n momenten kan ik niet goed benoemen waarom. (De toets leren is overigens goed gelukt!)

Wat ik mee terug neem naar mijn huis is intense buikpijn. Spanning in mijn lijf waar ik geen raad mee weet. Het legt mij plat, op zo’n momenten krijg ik helemaal niets meer uit mijn handen, zelfs de leuke dingen niet meer. Wat mij van die week het meeste bij is gebleven is dat op dat moment, toen ik helemaal niet lekker ging iemand met mij deelde hoe zij had verwerkt dat haar vader zomaar op haar achttiende naar het buitenland vertrok. Ze voelde zich in de steek gelaten en had heel veel gehuild. Maar kon goed praten met haar vriend en schoonfamilie.

Wanneer je niet goed kan praten met je ouders, kun je altijd nog bij iemand anders terecht. Dat vond ik mooi. Onze verhalen zijn heel verschillend, maar  Ik voel mij op een punt ook in de steek gelaten door mijn ouders. Zij hebben mij emotioneel niet kunnen steunen, toen ik jonger was. Maar ik heb een hele fijne vriend en schoonfamilie waar ik steeds meer mee kan praten over wat er in mij speelt.

De laatste loodjes wegen het zwaarst zeggen ze wel eens. Die laatste dingetjes afronden. Ik moest nog één dikke vette opdracht maken. Over afronden gesproken. Tussendoor moest mijn studentenkamertje ook leeg, dat was een fijne bezigheid tussen het huiswerk maken door. Mijn hoofd en lichaam willen gewoon niet meer. Mijn vader en zus wilden wel helpen. Ik had mijzelf eerst voorgenomen om een paar dagen rust te nemen.

Zo prikkelbaar als ik was en met die buikpijn kon ik niet verder. Ik vroeg aan een kennis in Dronten of ze me wilde masseren. Dat was super fijn. Dat zette mij enigszins weer terug in mijn lichaam. Welke plek heeft de meeste aandacht nodig vroeg ze? Mijn buik zei ik. (die deed het meeste zeer.) Maar naarmate ze mij ging masseren gingen mijn benen en buik stromen. Het voelde als verdriet, maar mijn keel- en hartgebied zitten dicht. Ik vroeg aan mijn lichaam: wat heb je nodig? Het antwoord dat opkwam was: wanneer je meer aandacht besteed aan wat er in je hart is, gaat de buikpijn van zelf over.

Toen ik opstond van de massage was ik duizelig van alle opgekropte emoties.

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

HSK: waarin zijn kinderen leuker dan volwassenen?

playing

In deze prachtige maand die ons leidt naar de zomer laat ik op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie “HSP vragen” voorbij komen. De reacties zijn waanzinnig leuk om te lezen. Ik kwam op dit idee met het vooruitzicht op het geven van een speciale editie van de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen. Deze workshop vindt op zondag 28 juni plaats in Utrecht. Wat het speciaal maakt, is dat ik mensen bij elkaar wil brengen in het kader van vriendschap onder hooggevoelige personen. Wellicht dat je tijdens de workshop een klik met iemand voelt en naar huis gaat met een afspraak om een keer het gesprek voort te zetten onder het genot van een theetje.

Met de “HSP vragen” wil ik openheid en verbinding creëren tussen de mensen die deze pagina volgen. Precies datgene wat ik ook ga creëren tijdens de workshop, maar dan op een manier waarop de deelnemers live met elkaar in gesprek zullen gaan. In deze blog wil ik een aantal reacties op de vraag “Waarin zijn kinderen leuker dan volwassenen?” met je delen:

“ls je ze laat zijn wie ze zijn, dan zijn ze grappig lief apart en kennen zij geen schaamte gevoel. Ze kunnen ook de spontaanste oplossingen vinden om verder te komen.” ~ Henriette Hagen

“Hun eerlijkheid en hun logica. Fantastisch!” ~ Marja Pijnaker

“Kleine mensen hebben net zoveel emotionele, bewuste en onbewuste intelligentie en intuïtie als volwassenen en hebben nog niet al teveel filters. Ik kijk en luister graag naar kinderen zonder iets te zeggen voordat ik interactie met hen zoek als ik dat al doe. Ik kijk welk mens ik voor me heb in mini vorm. Daarom til ik op visite niet iedere baby op. Ik respecteer de onuitgesproken interactie tussen mij en het kind. Respect geven is niet gebonden aan leeftijd, ras, intelligentie, en dat geldt ook voor andere levende wezens. Komt een kind spontaan naar me toe dan start daar de verbale en/of (non-) verbale interactie pas echt. Dan weten we allebei wat we zo´n beetje aan elkaar hebben. Niets mooiers als een kind je uit zichzelf na beraad met zijn innerlijke stem/intuïtie je zelf uitnodigt voor interactie. Het is een mooi geschenk omdat het uit vrije wil gebeurt. Dat zijn de mooiste en kostbaarste ontmoetingen die ik altijd onthoud.” ~ Jane Schepp

“Kinderen hebben geen intentie om anderen te kwetsen. Ze willen alleen puur de waarheid vertellen, anders dan volwassenen. En ze zijn super grappig.” ~ Tamara Goschnick

“In het moment een authentiek contact aangaan met de medemens. Voor dat moment zijn ze vrienden. En bij het uit elkaar gaan, is er geen gevoel van afscheid, alleen het gevoel van een mogelijk weerzien.” ~ Chungmei Cheng

Lifecoaching: ik wil mezelf de hand schudden

roadtrip

Ken je dat gevoel? Dat je een keer jezelf de hand wilt schudden? Om jezelf beter te leren kennen? Ik spreek mensen die zichzelf al heel lang kwijt zijn. Mensen die zich verschuilen achter hun goede en mooie leven, terwijl ze niet echt gelukkig zijn. Maar wat is echt geluk? Weet jij het? Heb jij er al kennis mee gemaakt? Echt geluk is voor mij dat ik niet meer bang ben voor mezelf. Dat ik mezelf in alle vrijheid ben. Vorig jaar was ik het jaar begonnen met het sleutelwoord ‘humor’. Dat moest voor mij de insteek zijn van 2013. Dat is gelukt. Het is gelukt omdat het mijn intentie was. Mijn intentie vertaalde zich naar het nemen van actie.

Thuis lachen we sowieso heel wat af, om de kleinste dingen. Maar in 2013 heb ik ook mogen lachen met Najib Amhali, Lennette van Dongen en Ronald Goedemondt. Wat is het gruwelijk fijn dat er mensen zijn die simpelweg de waarheid vertellen. Hun waarheid. Het bijzondere vind ik dat het delen van hun waarheid zoveel harten raakt. Iedereen wil toch lachen. Iedereen wil dag in dag uit bezig zijn met iets waar je van nature in bent geïnteresseerd. Wanneer zijn we dit kwijtgeraakt?

Vermoedelijk door teveel stress in huis, door onverwerkte emoties van ouders en opvoeders. Wanneer maak je je moeder uit voor dommerik, nadat ze jou op het nummer heeft gezet, omdat je tè druk aan het doen was? Juist! Omdat ze niet naar jou luisterde. Niet naar je vermoeidheid, je moest je aanpassen aan de sociale situatie. Waarom doen we onze kinderen dit aan? Zij leven hun leven en wij leven het onze. Wij dienen hen te begeleiden, een platform te bieden waarop zij kunnen opbloeien.

Over opbloeien gesproken; om te kunnen groeien zou het heel handig zijn als we onszelf eerst ontdoen van een aantal naargeestige belemmerende gedachten zoals: ‘Het is niet voor iedereen mogelijk om iets te doen waar je hart ligt.’ ‘Het is ook niet voor iedereen mogelijk om iets zelfstandigs op te bouwen door omstandigheden.’ ‘Tegenwoordig kost alles geld en dat houdt mij tegen om een cursus te volgen.’ Ten eerste vraag ik me af hoe je iets hebt aangepakt. Wat hield je tegen? Waar liep je tegen aan? De antwoorden kunnen je heel wat inzichten verschaffen. Ten tweede staat er tegenwoordig zoveel op het internet dat je met zelfstudie ontzettend ver kan komen. Maar vaak komt het neer op de vraag ‘Wat wil je echt?’ Als je jezelf niet kent, hoe weet je dan wat je wilt? De valkuil in deze is dat we vaak denken dat we iets willen of iets niet willen. Wat voel je eigenlijk? Waar gaat je hart sneller van kloppen?

Om het leven van mezelf en die van anderen leuker en lichter te maken, kies ik dit jaar voor het sleutelwoord ‘Zijn’. Ik ben geen lifecoach, geen capoeira kids docente, schrijver, moeder, vrouw of vriendin. Ik doe en daardoor ben ik en kan jij zijn.

Loop je al een tijdje ergens tegenaan? Maak de balans op en boek een introductiesessie lifecoaching. 

Communicatie: Stop met praten!

kiteboarding

Zaterdag 15 februari vond het tweede deel van de training Positieve communicatie plaats in Utrecht. Hiermee heb ik mijn eerste versie van deze training succesvol af mogen ronden. Wederom heb ik mogen ervaren hoe leuk ik het vind om kleine groepen te trainen. Eind vorig jaar speelde ik met het idee om deze training te gaan geven. Hoewel mijn intentie en acties om een groep mensen bij elkaar te krijgen heel gericht waren, was ik desalniettemin verrast dat het me gelukt was. Mijn eerste training zat vol en ik kon gaan ‘spelen’.

De deelnemers hadden elkaar drie weken niet gezien. De eerste oefening sloot hierop aan door hen direct in tweetallen met elkaar te laten praten. De opdracht was om met behulp van ‘aandachtig luisteren’ en de andere besproken communicatie ezelsbruggetjes het gesprek in te gaan over hoe het eerste deel van de training was geland, hoe het oefenen was verlopen en of ze nog tot bepaalde inzichten waren gekomen. De inzichten waar ik benieuwd naar was, bleken vooral concrete positieve effecten te zijn geweest. Positieve effecten die waren opgetreden, doordat ze een aantal communicatie ezelsbruggetjes hadden toegepast. Een mooie conclusie was dat je door middel van ‘aandachtig luisteren’ al heel veel kan bereiken.

Verder kwamen de volgende onderdelen dit keer ook aan bod: ontdekken van negatieve communicatie die je als vanzelfsprekend gebruikt, omzetten van negatieve communicatie naar positieve communicatie, feedback geven en ontvangen en het geven en ontvangen van complimenten. Dit zijn een aantal voorbeelden van het omzetten van negatieve communicatie naar positieve communicatie waar de deelnemers zelf op waren gekomen:

‘Jij moet stoppen met praten.’ >>> ‘Ik heb even een adempauze nodig.’
‘Het lukt me niet.’ >>> ‘Het lukt me wel.’
‘Het gaat nooit meer lukken.’ >>> ‘Het gaat wel lukken met de tijd.’
‘ Waarom weegt zijn ‘nee’ zwaarder dan mijn ‘ja’?’ >>> ‘Ik ga mijn ‘ja’ meer op de voorgrond plaatsen.’
‘Zij komt altijd te laat.’ >>> ‘Ik los het zelf op.’

Het mooiste vond ik dat de deelnemers binnen drie weken enorm waren gegroeid. Drie weken!! Dit is te danken aan hun intentie en zeker ook aan de kracht van de groep. We hebben pittige persoonlijke en professionele conflicten met elkaar besproken en hiernaast enorm veel gelachen. Met een lach en een traan op weg naar meer positieve communicatie. Ik zeg ‘JA’!!

Wil je ook deelnemen aan de training Positieve communicatie in relaties? Bekijk de agenda en neem je collega’s, vrienden en partners mee. We maken er een leuke en leerzame training van!

Hammam: nieuwe lichamelijke sensaties

hammam

Pasgeleden maakte ik samen met een vriendin kennis met een hele andere wereld. Een wereld waar sauna-mensen naar toe gaan. Het gros van de mensen die daar rondliepen, voelden zich helemaal op hun gemak. De omgeving met al haar heerlijke geuren was enorm rustgevend. Wij ervoeren het als een enorme luxe; bestellen op naam, huren van badjassen en handdoeken en op en top verwend worden door warm water, bubbels, een Finse blokhut sauna en een Turks stoombad.

Hammam behandeling
We zaten met onze voeten in een voetenbad met onze handdoeken om ons heen geslagen toen de hammam masseur opeens voor ons stond. Een jonge god met slechts een doek om zijn middel! Van binnen giechelde ik en op mijn gezicht verscheen een brede grijns. Verrassing! Tot dat moment dacht ik dat we door een vrouw zouden worden behandeld. Mijn vriendin dacht dat ook. Zij had er meer moeite mee dan ik. De eerste tien minuten kon ze zich niet ontspannen. Ze vond het heel intiem en seksueel. Uiteindelijk heeft ze er nog wel van kunnen genieten. Ik vond de behandeling heerlijk. Ik heb lichamelijke sensaties gevoeld die ik nog niet eerder heb gevoeld. Allereerst gooide hij met een teil warm water over mij heen. Nadat het water van mijn haren was gegleden, begon mijn hoofd te tintelen. Het verraste me, het was fijn.

Ik snap dat mijn vriendin zijn bewegingen ervoer als zeer intiem. Het was intiem. Hij had ons naakt gezien. Alvorens hij met een handdoekje ons geslachtsdeel bedekte, had hij ons naakt op de verhoging zien liggen. Met zijn handen ging hij over een deel van onze billen, langs onze romp en over ons borstbeen. Haha…geweldig. De aanrakingen waren enorm fijn. Ik voelde zijn zuivere en positieve intentie om mij te laten ontspannen en te genieten. Het lichaam werd ingezeept, gescrubt en gemasseerd. Een andere nieuwe sensatie was het voelen van een enorme spons met schuim. Hij liet deze eerst over de rugzijde glijden. Dat was ongekend zalig. De spons ging daarna ook over de bovenkant van mijn lichaam. In tegenstelling tot mijn vriendin ervoer ik het meer als helemaal vertroeteld worden alsof ik een baby was.

Het meest bijzondere vond ik dat al die fijne aanrakingen en nieuwe sensaties mij helemaal in contact brachten met mijn lichaam. Gedurende de behandeling had ik geen besef meer van tijd. Op het moment dat hij op een zachte toon zei dat het afgelopen was, leek het alsof hij me wakker maakte uit een zeer prettige droom. Mijn oog viel op de klok; hij was precies 25 minuten bezig geweest. Voor mijn gevoel was ik heel lang weggeweest.

Het ondergaan van een hammam behandeling is zeer aan te bevelen. Het is een waar genot voor het aanwakkeren van de zintuigen, vooral van het kinesthetische zintuig; voelen via het lichaam en de intuïtie.

Poll: wat voor workshops wil je volgen?

positive

Arnold en ik spelen al langer met het idee om samen workshops te gaan geven. De workshops waar voeding, beweging en kinderen een rol in spelen gaan we samen verzorgen. Klik hier voor meer informatie over zijn achtergrond: opleidingen en werkervaring. Met deze blog willen we erachter komen voor welke workshop de meeste animo is. Wij vinden alles leuk en prachtig en delen graag onze visie, tips en trucs met je. Laat via de poll aan ons weten waar je interesse naar uit gaat. Dank je wel!

Hieronder volgt allereerst een korte omschrijving van wat je kan verwachten tijdens de workshops:

Positieve communicatie (Chungmei)
Communiceren op een manier waarop je krijgt wat je wilt: een positieve en duidelijke relatie met een collega, je werkgever, je liefdesrelatie,

Positieve communicatie richting kinderen (Arnold en Chungmei)
Kinderen blijven hun ouders/verzorgers uitdagen om te krijgen wat zij willen. Hoe blijf je in contact met jezelf en waar je als ouder voor staat als je kind staat te dreinen en zeuren? Of simpelweg op hun manier hun grenzen opzoeken?

Gezonde leefstijl aanwenden: eten & bewegen (Arnold en Chungmei)
Waar wij voor 200% achter staan, is een leefstijl waarbij gezond, voedzaam en lekker eten en voldoende beweging voorop staan. Hoe zorg je voor regelmaat met betrekking tot gezond eten en bewegen?

Synchronisch leven in 7 stappen (Chungmei)
Leven vanuit dankbaarheid en liefde zorgt ervoor dat je in contact staat met jezelf en alles om je heen. Dit leidt naar een moeiteloos leven. Ervaar je positieve intentie in actie tijdens deze workshop.

Kinderen en voeding (Arnold en Chungmei)
Onze dochter eet verrassend goed, gevarieerd en netjes. We zijn er trots op dat we hieraan bij hebben mogen dragen en delen graag onze tips en trucs met jou.

Zelfverzekerdheid: natuurlijk presenteren (Chungmei)
Voor een groep staan spreken en bewegen is iets wat ik al vanaf mijn twintigste doe. Wil je een overtuigende bedrijfspresentatie neerzetten of een ander met een positieve en open houding benaderen? Doe mee met deze workshop.

Laat ons in de poll hieronder weten aan welke workshop je mee wilt doen.