De tranen stromen over haar wangen

img_9201

Het meest bijzondere van mijn werk als HSP Coach & Rebirther is wanneer ik cliënten spreek die in eerste instantie niet spreken. Ik heb bijvoorbeeld iemand voor me zitten (videoskype) en ik zie direct dat ze er niet is. Ze is niet in haar lijf. Ze is aan het zweven. De pijn in haar lijf is te groot om zich ermee te verbinden. Ze vindt het eng. Bovendien is de stem van de innerlijke criticus heel sterk: “Het heeft allemaal geen zin meer, ik kan het niet en alles wat ik poog om me beter te voelen zal niet helpen”.

Het eerste wat ik stimuleer is om te gaan ademen. Aangezien ze een tijd terug voor een coaching & rebirthing traject in mijn praktijk in Den Haag is geweest, weet ik hoe haar lijf reageert. Nog beter gezegd: we weten allebei hoe haar lijf reageert waardoor we via videoskype kunnen werken.

Ze ademt en houdt haar ogen open. De angst is aanwezig. Gedachten razen door haar heen. Het hoofd houdt niet op, het staat altijd aan. Langzaamaan zie ik dat er een groter contact is met haar lichaam. Ik praat in op het voelen van het vertrouwen, op het in contact komen met haar kern, met liefde. Ik vraag haar de ogen te sluiten. De tranen stromen over haar wangen. Zo tijdens een ademhalingssessie van drie kwartier was ze in staat om meerdere golven van verdriet toe te laten. Schokschouderend verdriet.

Hierna was ze weer in staat om te praten.

Ik heb haar toegesproken. Je kan het wel. Hoewel je je zo slecht (kut in haar woorden) voelt, ben je er voor deze sessie. Ja, ik had je vanochtend een app gestuurd, maar hierna had je het ook weer kunnen vergeten. Je was er én ook nog eens op tijd. Iets in jou is sterker dan hoe jij je voelt.

We pakken het traject weer op na een pauze van negen maanden. Het worden wekelijkse coaching & ademhalingssessies via videoskype. Ik vind het geweldig om cliënten terug te zien voor verdere begeleiding. Doordat je elkaar al kent, is het werken met elkaar zo natuurlijk en moeiteloos.

Sta je op dit moment op een kruispunt in je leven? Loop je al jaren rond met een bepaalde rusteloosheid in je lijf? Word je gek van de innerlijke criticus in je hoofd? Boek de introductiesessie en ervaar wat het jou kan opleveren.

Warme groeten,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl


Advertenties

Connect & Play Teambuilding door Arnold Baldé


Arnold Baldé en zijn filosofie Connect & Play

Wie is Arnold Baldé?

Een capoeira leraar, een cabaretier, een schrijver én vooral iemand die gek is op spelen en het maken van authentiek contact, waar ik ook kom.

Wat ervaar je als je voor een groep mensen staat?
Ik voel dat ik mensen raak met mijn authentieke en speelse presentatie. Ik heb veel plezier, alles stroomt en ben verbonden met mijn gevoel en intuïtie. Op het podium of voor een groep mensen weet ik op één of andere manier altijd wat ik moet zeggen of doen om beweging in de groep te krijgen. Beweging in de groep als geheel, beweging in lichaam en geest van het individu. Dit ervaar ik als puur genot. Dat ik mijn blije zelf kan zijn en dat de mensen in de groep daar blij van worden.

Wat breng je teweeg in een groep mensen?
Tijdens een teambuilding training gingen 400 mensen zingen, klappen en spelen. Allemaal met een lach op hun gezicht. Na afloop van een andere teambuilding training kreeg ik als feedback van één van de deelnemers; ‘Het was echt heel leuk! We hebben veel plezier gehad met de muziek. Wat een goede sfeer! Dat terwijl we elkaar niet eens kenden!’ Ik dacht dat ze van dezelfde afdeling kwamen en elkaar juist wel kenden.

Wat is de Connect & Play Teambuilding?
Om het beste uit een groep te halen dienen we te beginnen bij de kern; het individu. Connect & Play verbindt mensen eerst met zichzelf daarna met de ander, en vanuit deze basis met de groep. De potentiële synergie van de groep begint pas te werken als elk individu zich vrij, sterk en positief voelt en gedraagt.

In grote lijnen ziet de Connect & Play Teambuilding er zo uit:

  1. Goede sfeer neer zetten en groep verbinden met humor, improvisatie, positiviteit en autenthiek contact.
  2. Interactie met groep door vragen te stellen. Doel is om mensen te laten praten om de groepsdynamiek te ontdekken. Waaronder de positiviteit-negativiteitsbalans en de huidige rolverdeling en andere kenmerken van de groep en/of individuen.
  3. Huidige groepsdynamiek positief veranderen via Connect & Play oefeningen en spelletjes. We werken in groepen, koppels en solo. Aan bod komen; positieve communicatie, benutten van talent en potentie, de speel-mindset, en creativiteitsboost.

Arnold is oprichter van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

Life Coaching: ik kan iedereen voor de gek houden

??????????

‘Hartritmestoornissen, al voor de tweede keer. Pasgeleden lag ik nog in het ziekenhuis. Het was te zien. Aan zijn vermoeide gezicht, aan zijn dikke wallen en aan hoe zijn ogen stonden; wazig, vragend: ‘Wat is er toch met mij aan de hand?’ Ik heb al veel minder stress. Ik ben al een stuk relaxter. Ik ga rustiger met de dingen om. De artsen zeggen dat het niet terug te leiden is naar een fysieke aandoening. Het kan door stress, teveel alcohol of koffie komen.’

Al luisterend merkte ik een aantal zaken op. Het is iemand die veel van zichzelf vraagt, maar zichzelf tegelijkertijd een grote mislukkeling vindt. Vorig jaar waren deze hartritmestoornissen voor het eerst geconstateerd. Precies een jaar later weer. Zijn dochter van 10 jaar sprong op hem. Hij zette zich schrap en tilde haar op. Hartritmestoornissen, ammehoela, niks mis met mij. Ik ben er voor mijn dochter. Kom een keer bij me op gesprek, zeg ik. ‘Ah, nee, dat heb ik allemaal al doorlopen, therapeuten en zelfs een therapeutische opleiding opgepakt.’ Opgepakt ja, maar niet afgemaakt. Mislukt. Na dit korte gesprek van slechts vijf minuten heeft hij toch toegezegd om op gesprek te komen.

Mensen leven teveel vanuit hun hoofd en maken de verbinding niet met hun hart. Hoe langer geest en lijf gescheiden van elkaar leven, hoe meer het lichaam op een gegeven moment gaat roepen. In eerste instantie is het een gefluister in de vorm van een knipperend oog, niet kunnen slapen of heel simpel een verkoudheid gepaard gaande met een stevige ongekende hoofdpijn. Het lichaam roept je tot een halt. Als je lichaam niet meer wilt, kan je geest niet vooruit blijven rennen. Wat er dan door mij heen gaat is: ‘Stop dan in godsnaam met wat je aan het doen bent. Vind een oplossing.’

Ik zie het continue om mij heen. Verdriet. Mensen lopen rond met verdriet en weten er geen raad mee. Ik denk altijd aan oplossingen. Pas wanneer je voorbij belemmerende gedachten kunt denken, verschijnen oplossingen aan de horizon. Maar een eerste en voor mij heel logische stap is om te stoppen en jezelf te confronteren met hoe je je werkelijk voelt. Neem vijf minuten, maak de balans op. Wat betreft je emotionele gemoedstoestand kun je bijvoorbeeld gaan voor deze hele drastische doch super hilarische stap: Stop It!

Hoewel het comedy is, zit er een harde kern van waarheid in. Deze video deed mij denken aan provocatieve coaching. Coaching interventies die met warmte, humor en provocatie worden gebracht. Binnen secondes wordt het emotionele lichaam wakker geschud. Irritatie voelen, maar niet (kunnen) uiten? Nooit boos zijn, maar alles met een grapje afdoen om de lieve vrede te bewaren? Daar zit het werkelijke emotionele werk!

‘Ik vind het dom van mezelf dat ik de schijn aan het ophouden ben. Ik kan iedereen voor de gek houden, iedereen denkt dat het goed met mij gaat, dat ik gelukkig ben. Nee, dat ben ik niet. Het ergste is nog wel dat ik mezelf voor de gek houdt. Tot voor kort geloofde ik het, want anders stopte ik niet alle energie in dit masker. Het masker is gevallen. Het is te zien op mijn gezicht, al een jaar lang, uitslag. Het is stress. Ik weet het zeker.’

Loop je al een tijdje ergens tegenaan? Maak de balans op en boek een introductiesessie lifecoaching. 

Afbeelding

HSP: accepteren en ruimte geven aan woede

japan-mountains-mount-fuji-cherry-blossoms-flowers-spring-season-HD-Wallpapers

Mijn verhaal over hoe hooggevoelige mensen omgaan met de emotie woede is gekomen tot het punt ‘in de kern van woede zit verdriet’. Met de voorgaande blog wilde ik eerst laten zien waar we naartoe werken. Wat is in weze het nut van het doorvoelen van de woede. Het voelen van woede is akelig en we neigen er massaal naar om het direct weg te stoppen en ons te focussen op positieve zaken. Wat we hierbij vergeten of niet weten is dat het onderhuids blijft woeden, totdat zich weer een situatie aandient waarbij de woede wordt getriggerd. Hoe fijn zou het zijn als de woede is verdwenen en het nooit meer door wie of wat dan ook getriggerd zal kunnen worden? Heel fijn! Dit zou betekenen dat we bevrijd zijn van deze destructieve emotie. Dit zou betekenen dat we in contact met onszelf en anderen als vanzelf onze grenzen kennen en weten te communiceren. We voelen ons geaard en steken met trots onze borst vooruit en blijven helder zien.

In deze blog zet ik uiteen hoe we onze woede kunnen accepteren en hieraan ruimte kunnen geven. Pas wanneer we de woede volledig doorvoelen en weten te interpreteren, zullen we in staat zijn om het verdriet dat in de kern van woede schuilt te voelen. Aan de oppervlakte kan het zijn dat woede zich wel laat zien. Woede in verschillende gradaties zoals irritatie en frustratie om een collega die zich wil begeven op jouw territorium, een manager die je belaadt met teveel werkzaamheden of de afwas die je partner voor de zoveelste keer laat staan.Een gedachte die slechts te gast is in je geest kun je makkelijk loslaten. Dit wordt een stuk moeilijker als je de identiteit van de gast aanneemt. Wie moet je dan vragen om te vertrekken?’ (Rebel Boeddha) Uit: HSP: maak je los van woede. De 1e Stap! 

Het erkennen van de daadwerkelijke woede achter de irritaties die een schaduw laten neerdalen over het dagelijkse leven is een grote uitdaging. Vaak blijven we hangen in het voelen van de irritaties. En nog erger; het vertonen van het gedrag dat wordt gevoed door de irritatie. Terugpesten, omdat je wordt gepest. Gaan klagen doordat je geduld op de proef wordt gesteld. Overgaan op het zeggen van gemene dingen, omdat je op je tenen bent getrapt. Laten we daarom eerst eens stil staan bij het feit dat de woede jou iets wil vertellen over jezelf. De ander doet het niet fout. De ander of de situatie geeft je de gelegenheid om bij jezelf na te gaan welke snaren er worden geraakt. Welke emoties worden getriggerd?

Als woede een van die emoties is, mag het er zijn. Vraag jezelf af wat je werkelijk boos maakt. Wat doet je pijn? Als je manager een kersverse collega de promotie geeft en jouw input en behaalde resultaten links laat liggen, kan je daar enorm gefrustreerd over zijn. Zelfs ziedend. Waarom heb ik die promotie niet gekregen? Waar heb ik zo hard voor gewerkt? Ik wil die promotie!! Waar ben je boos om? Wat zit daarachter? Dat je niet wordt gezien, niet wordt beloond en niet tijdig wordt geïnformeerd over de huidige situatie? Bespreek je gedachten en gevoelens met iemand die dicht bij je staat of zoek contact met een professionele hulpverlener. Onderneem actie om helderheid te krijgen in de situatie in plaats van het alleen te willen oplossen. Iedereen kan een steuntje in de rug gebruiken.

Hooggevoelige mensen zijn er ook behoorlijk goed in om de schuld bij zichzelf te zoeken. ‘Ooh, wat ben ik toch een vervelend mens, wat heb ik toch een kort lontje. Bovendien ben ik iemand die altijd uitgaat van een glas dat halfleeg is.’ Pessimistisch en een en al negativiteit. En hier stopt het. De geest blijft dralen en dralen en zit vast in negatief denken. Pijnig jezelf niet langer en vraag jezelf af wat je boos maakt. Jij bent niet de schuldige, evenmin de factoren die de boosheid hebben getriggerd. Het zijn kansen om alle emoties een plek te geven. Jouw boosheid heeft je wat te vertellen. Je mag boos zijn op iemand die straal voorbij gaat aan jouw gevoelens. Je mag ook boos zijn op jezelf, omdat je niet in staat bent aan te geven dát de ander jouw grenzen overschrijdt. Maar wees dan boos op jezelf wetende dat je er ook iets aan kan doen. Zeggen wat je werkelijk voelt waarbij je de angsten die dan op de kop steken door laat stuiteren, zodat je wel je zegje kunt doen. Ook je angsten mogen er zijn.

Binnen het boeddhisme verwijst het woord emotie altijd naar een geest die zich in een geagiteerde, verontruste, gekwelde, in de ban van onwetendheid verkerende en verwarde toestand bevindt. De eigenschappen van agitatie en verontrusting zorgen ervoor dat de emotionele geest een mentale toestand is die iedere helderheid ontbeert. Hierdoor is het meteen ook een toestand die ervoor zorgt dat wij zonder na te denken en vaak onverstandig handelen. Daarom worden emotionele gemoedsstemmingen vaak gezien als een toestand van de geest waarin ons gewaarzijn is verduisterd en dus als ondergeschikt aan ons vermogen om de ware aard van de geest te kunnen ervaren. (Rebel Boeddha) 

Destructieve emoties zoals woede zorgen ervoor dat de geest wordt gekweld. Kwel jezelf niet langer en begin te luisteren naar je gevoelens. Hoe klein of groot het gevoel ook is; het kan leiden naar nog iets groters, het kan leiden naar het antwoord op al je vragen. Het is zeker een kunst om de juiste vragen te stellen, maar de vragen komen vanzelf. Zodra je je begeeft op het pad van het onderzoeken van jouw emoties ontstaan er meer en meer vragen. Elke vraag zal zich op een hoger niveau van bewustwording bevinden waardoor de antwoorden steeds meer helderheid gaan verschaffen. We zijn niet zomaar boos. We worden boos, omdat iets ons heel veel verdriet doet.

Vooral de emoties die ons veel verdriet doen, bevinden zich vaak niet in de geest, maar in ons onderbewustzijn. Onze dromen kunnen ons veel vertellen, mits we ernaar luisteren en datgene wat we voelen gaan erkennen, erover gaan praten. De meest diepgewortelde emoties zoals eenzaamheid, niet goed genoeg zijn, er niet mogen zijn en zo woedend zijn dat je iemand kan vermoorden zijn vaak ongrijpbaar. Deze emoties kunnen zich in je dromen op symbolische wijze manifesteren. De interpretatie van de emoties is vaak simpeler dan de geest doet vermoeden. Mocht je in eerste instantie je dromen verwarrend vinden, schrijf ze dan op. Zodra je acties onderneemt om je emoties de ruimte te geven, wordt jij bewuster en zul je je dromen makkelijker kunnen interpreteren.

In het proces van het accepteren en de ruimte geven aan woede kun je zelf heel veel doen. Om het voorgaande op te sommen: vraag jezelf af wat je werkelijk boos maakt, zeg wat je werkelijk voelt waarbij je al je angsten en onzekerheden er laat zijn, pijnig jezelf niet langer, want je mag boos zijn. De truc is om erbij stil te staan. Dat is alles, maar voor veel mensen toch nog teveel gevraagd. Verplichtingen en verantwoordelijkheden schreeuwen om je aandacht. Denk hierbij eens aan de verantwoordelijkheid naar jezelf toe. Naarmate je meer aandacht besteed aan wat er werkelijk toe doet, wat werkelijk belangrijk voor je is, zal je al het andere veel makkelijker kunnen dragen. Dan hoef je het niet eens te dragen. Je leeft het. Je doet er iets mee. En je zult meer lachen. Een lach dat van binnenuit komt. Een lach die je ontspant en aangeeft dat je er bent.

Wil je meer lezen over omgaan met woede als hooggevoelige? Bestel hier het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’. 

Yoga is pure therapie

Deze week heb ik shivananda yoga, hatha yoga en ashtanga yoga gedaan bij yogastudio Linggan. Ik ben een ander mens. Een sterker mens. Mijn lichaam herkent de bewegingen en met elke minuut en elke ademhaling voel ik mijn lijf sterker worden.

Vandaag heb ik gigantisch veel over ashtanga yoga geleerd. De hele les; het verhaal achter yoga, de instructies, de correcties en de passie van de docent zijn in detail bij mij binnen gekomen. Ademen. Zoveel geademd. Zo diep en heilzaam geademd. Ik heb het ervaren als een reiniging van de binnenkant van mijn lijf. Elke ademteug zet een beweging in gang en elke uitademing brengt het lichaam tot rust.

Danny legde het op een leuke manier uit. Yoga schakelt de geest en zijn gedachten uit en brengt de aandacht terug naar de kern, naar de ademhaling. In een yoga positie kun je opeens allerlei gedachten krijgen over de positie; van ‘het doet pijn’, ‘dit valt me erg zwaar’, ‘hoe lang nog’ naar ‘yes, nu mag ik uit de positie komen’. Op deze manier ben je geen yoga aan het doen, maar ben je aan het oefenen.

De ‘oefening’ verandert in yoga doen wanneer je tijdens de houding blijft ademhalen. De continue aandacht en het bedrijven van een bepaalde vorm van ademhalen tijdens de yoga houdingen brengen lichaam en geest tot rust. Tegelijkertijd sterken de houdingen in combinatie met de ademhaling de spieren aan. De ademhaling doet vervolgens de rest. Een correcte ademhaling houdt het lichaam gezond. Het brengt verschillende processen op gang waardoor alle organen van zuurstof worden voorzien en weefsel goed doorbloed raakt.

Het beoefenen van yoga is een mooie metafoor voor het leven. Juist wanneer de spieren trillen is het goed om rustig te blijven en door te blijven ademen. Hetzelfde geldt voor het leven; wanneer je stress ervaart, is het goed om door te blijven ademen. Wat in werkelijkheid gebeurd, is dat men in het hoofd gaat zitten en de ademhaling simpelweg vergeet, kortademig wordt of opeens naar adem loopt te snakken.

De ademhaling is zo vanzelfsprekend dat we geleerd hebben er geen aandacht meer aan te schenken. Ook wanneer men een klein of groot trauma mee heeft gemaakt, kan de ademhaling chronisch zijn veranderd. Op een dergelijke wijze veranderd waardoor de ademhaling niet meer ten volle wordt benut. Met als gevolg dat functies van het lichaam slechter gaan functioneren of in het ergste geval uitvallen.

Yoga brengt de ademhaling weer tot leven. En yoga is pure therapie in meerdere opzichten. Zoals gezegd, krijgt de ademhaling een boost waardoor het lichaam de geest eraan herinnert om in het dagelijkse leven door te ademen. Verder ga je weer in een ontspannen huis (je lichaam) wonen en kan het huis optimaal functioneren door een verbeterde nachtrust. Ook ‘s nachts doet de ademhaling zijn werk.

En, doe jij aan yoga? Welke vorm doe je en hoe is het voor jou? Of ga je er binnenkort mee beginnen?

Mijn lieve vrouw en zielsmaatje

Op 23 december 2011 ontving ik onderstaande brief van Arnold, mijn partner. Nu voelt het goed om zijn woorden aan jou te laten lezen. De behoefte om het met je te delen is groot, heel groot. We wensen iedereen eenzelfde emotionele reis toe; de mogelijkheid om tot de kern van je verdriet door te dringen. Arnold is nog steeds aan het herstellen van een burn-out. In de volgende blogs lees je iets meer over waar we doorheen gaan:

Eind vorig jaar moedigde ik hem aan om twee weken lang naar een of ander oord te gaan. Ik zou wel voor onze dochter zorgen. Hij was blij, intens blij. Ik wist niet dat zijn vertrek voor twee weken bij mij ontzettend veel zou losmaken. De week voordat hij wegging raasden diverse negatieve emoties door mij heen: woede, teleurstelling, angst. Arnold kreeg de volle laag. Ik kon er de vinger niet op leggen. Op een gegeven moment kregen we het allebei door. Ik was ontzettend bang dat hem iets zou overkomen. Of nog erger: dat hij niet meer terug zou komen door een of andere gebeurtenis. Dit had te maken met het vertrek van mijn vader toen ik 4 jaar was. Hij was nooit meer teruggekomen. De avond, voordat Arnold vertrok, gaf hij mij onderstaande brief. Tijdens het lezen huilde ik werkelijk waar mijn ‘gebroken’ hart eruit. Zoveel pijn kwam naar boven. Ik hapte naar adem, maar voelde niet dat ik adem tekort kwam. Ik leefde de pijn. Arnold hield mijn hand vast.

Mijn lieve vrouw en zielsmaatje,

Ik luister nu met trots naar jouw emotionele verhalen richting Esther. Ooit zal ik ook zo klinken als ik mij emotioneel voel. Jij bent mijn grote emotionele voorbeeld. Jij doet ‘t maar weer. Na vier jaar kan ik er van genieten. Esther reageert heel rustig, mooi dat zij mijn rol even overneemt. Ze doet ‘t goed hè Amé hoort je ook. “Ja”, zeg je. Tja, zo verbonden is zij met jou. Fijn hè? Net zo als ik met jou, en als ik straks weg ben, komen we nóg dichter bij elkaar. Dat, weet ik zeker. Met veel moed heb jij je afspraken afgezegd en kies je nu voor jezelf. Eigenlijk ook een soort van los-rukken van je familie. Iets waar je nu goed mee kan oefenen zonder je eeuwige basis, je man. Ik zal altijd bij je zijn, maar toch moeten we allebei onszelf kunnen voelen. Ik geloof dat we daar nu mee bezig zijn.Op een grootste wijze stuur je mij weg. Met inzicht waar ik af en toe naar verlang. Ik weet zeker dat jij ook je eigen pijn op eenzelfde wijze durft te doorvoelen. Deze periode voelt perfect daarvoor. Ik in Friesland, jij in de randstad.

Zoals je vandaag in je blog hebt geschreven: via pijn kom je bij je ziel. En natuurlijk via andere belemmerende en/of negatieve gedachten. Elke angst over een ongeluk dat mij kan overkomen. Elke onzekerheid over het wel of niet terugkeren van mij naar Den Haag, elke behoefte om mijn stem te horen, vertelt je een diep, diep verhaal. Je ziel praat tegen je. Je hebt de kans om met je ziel in gesprek te gaan.

Ga soms/ af en toe eens zitten, en voel De Grote Chungmei. Je bent diep verbonden met De Hoogste Bron. Ik weet zeker dat, Hij-Zij-Het je veel liefde zal geven als je er behoefte aan hebt. Zonder verwijt, en onvoorwaardelijk. Geniet van je 2e Knuffel-oops-Buffeldier. Doe wat jij wenst, laat wensen van anderen in de koelkast, en doe hem alleen open als je trek hebt.

Lieverd, ik wil je bedanken voor al je steun, woede, verdriet, teleurstelling, inzicht, doorzettingsvermogen, puurheid, en je dappere, moedige hart. Ook je pure ziel met eenzelfde missie als die van mij. Ik zal mezelf na 29 jaar ontmoeten, binnenkort of iets later. Ik kijk ernaar uit om mezelf te voelen. We zullen uiteindelijk krachtiger dan ooit uit deze moeilijke periode komen. Wij samen. Samen met onze eigen zielen. Het enige wat ons te doen staat, is ons blijvend verbinden met onszelf en zo kunnen wij onszelf, elkaar en als derde ook anderen De Grootste Liefde geven.