Over SOLK: somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten

Dit was te gek! De inspiratie moet er even uit, vandaar dat ik je schrijf. Ik ben net terug van een netwerkbijeenkomst waarbij SOLK het thema was. SOLK staat voor Somatisch Onvoldoende verklaarde Lichamelijke klachten. 

Te midden van zorgprofessionals uit de reguliere gezondheidszorg werkzaam in de omgeving Wassenaar, Leiden, Voorschoten en Den Haag heb ik mijn waarheid over lichamelijke klachten gedeeld. Ik vertelde over de link tussen deze klachten en onverwerkte emoties zoals woede, angst en verdriet gerelateerd aan trauma.

Mijn professionele wereld werd hiermee plots een stuk groter. We zaten met huisartsen, praktijkondersteunders van huisartsen, psychosomatische fysiotherapeuten, arts en seksuologe, chiropractor, ergotherapeut, gz psychologen en revalidatie therapeuten bij elkaar om de aanpak te bespreken van mensen die last hebben van en lijden onder SOLK. 

Ik had prachtige gesprekken en hierin benoemde ik hooggevoeligheid, maar niet zo expliciet in relatie tot pijn. Op een ander moment wil ik hier dieper op ingaan: hoe hooggevoelige personen lichamelijke pijn ervaren. Via de 1-op-1 gesprekken heb ik nu diverse ingangen om hier werk van te maken. 

Mijn 1-minute pitch ging aan mijn neus voorbij. Helaas! Mijn geluk was dat een hele aardige dame werkzaam als psychosomatisch fysiotherapeute mijn persoon en werk aanhaalde in haar pitch. Dankbaar!! 

Meer over SOLK; klik hier om een video te bekijken.

Tot zover. 

Met Com-Passie,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Neem een kijkje op mijn website Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing. 

Lees ook: HSP: over chronische stress, hooggevoeligheid en hoogbegaafdheid.

Advertenties

Ingekomen vraag: kan hooggevoeligheid lichamelijke klachten veroorzaken die de kwaliteit van leven aantast? 

IMG_4328

Ingekomen vraag via een privé bericht op de Facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie. 

Ik heb een vraag. Kan je door je hooggevoeligheid dusdanige lichamelijke klachten krijgen dat het, in ieder geval voor mij, de kwaliteit van leven aantast? 

Doktoren en specialisten kunnen bijna nooit iets vinden. In 1995 is al in het UM Maastricht 1995 overactiviteit in de hersenen vastgesteld en evenwichtsstoornissen. Van hooggevoeligheid had ik nog nooit gehoord. Ongeveer 10 jaar geleden is het kwartje gevallen en weet ik dat ik hooggevoelig ben. Dat was een eyeopener. 

Nu heb ik diverse lichamelijke klachten die allemaal terug te voeren zijn op het niet goed doorgeven van signalen uit de hersenen. Dat zorgt er voor dat ik nu beperkt ben geworden in mijn leven. Ik weet niet meer waar ik naar toe kan gaan. Doktoren zien geen samenhang in de klachten. Iedere arts bekijkt het vanuit zijn eigen discipline.

Ik heb diverse therapieën ondergaan. Ik heb veel gemaakt in mijn leven, maar veel is achteraf te linken aan hooggevoeligheid. Alleen wist ik dat toen niet. Ik ging maar door en door en ben vaak teruggefloten. Het werd “overspannenheid” genoemd en tegenwoordig “burnout”. Telkens er weer uit te komen was heel zwaar. 

Mijn reactie

Het is niet de hooggevoeligheid die voor lichamelijke klachten zorgt, maar het geestelijke of fysieke trauma dat je hebt meegemaakt waardoor die fysieke klachten zijn ontstaan. Omdat je hooggevoelig bent hebben de trauma’s een grotere impact gehad op de werking van je lichaam en hoe je jouw emoties beleeft.

Een techniek die ik gebruik om mensen te helpen helen is rebirthing, een ademtherapie. Meer hierover kun je lezen als je op deze link doorklikt: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/2017/02/03/rebirthing-wat-vertelt-de-pijn-aan-jou/

Of klik door op deze link voor nog meer blogs over rebirthing: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/?s=rebirthing

Mocht je interesse hebben kun je bij mij een afspraak maken voor een introductiesessie van 1.5 uur.

Verder kan ik je osteopathie behandelingen van Guido Vos en Esther van Ballegooijen van harte aanbevelen. Vanuit de osteopathie kijken ze naar de werking van het gehele systeem. Dit is hun praktijk:

http://osteopathie-naaldwijk.nl

Wist je dat bijvoorbeeld een prikkelbare darmsyndroom het gevolg kan zijn van dat je vroeger een beugel hebt gedragen? Tanden recht, maar een verbogen kaak kan tot gevolg hebben dat er een blokkade op één of beide 10e hersenzenuwen komt te zitten. De blokkade kan ervoor zorgen dat deze zenuwen hun werk niet goed kunnen doen;  namelijk het sturen van informatie vanuit de hersenen naar de buik wat zorgt voor een goede vertering en krachtig buikgevoel (= lees intuïtie)

Hopelijk heb ik je hiermee op weg kunnen helpen.

Warme groet,

Chungmei

HSP coaching: hoe zorg ik voor mezelf?

Mijn gewoonte is om niet te voelen, hard werken en door te gaan. Rebirthing zette mij terug in mijn lichaam, ik kon mijn lichaam weer een beetje voelen. Dat was voor mij lichamelijk zwaar, alles wat ik vanuit mijn hoofd niet kon voelen, kon ik nu wel voelen, in de vorm van lichamelijke pijn; vastgezette emoties. En terwijl ik mij niet lekker voelde na zo’n sessie wilde ik zo snel mogelijk weer doorgaan, doorgaan met waar ik daarvoor mee bezig was, niet voelen, mijn lichaam negeren en hard werken. Lekker patroontje.

Mijn vraag voor mezelf was en is hoe zorg ik voor mijzelf?
Antwoord: Door te doen wat mijn lichaam van mij vraagt en daar voor te staan.

De volgende vraag is: Hoe kan ik daarvoor staan? Ergens voel ik wel een lichtpuntje van vertrouwen, maar ik weet niet waar mijn basis is.
Waar is mijn basis-vertrouwen?

Het doorleven van vastgezette emoties is het antwoord.

Elke keer wanneer ik door een stukje verdriet, boosheid of wat voor een vastgezette emoties dan ook heen ga, groeit het vertrouwen in mijzelf, groeit de liefde voor mijzelf en voor mijn omgeving, voel ik mij een stukje vrijer! Het is immens intens, maar ik voel mij een rijker en completer mens. Wanneer ik stukje bij beetje dat wat in mij leeft kan omarmen.

Het doorleven van angst en verdriet. Het grijpt mij. Ik voel mij bang, bang voor ‘het’ verdriet. Ik durf het niet zo goed alleen aan te gaan, om naar mijn verdriet te kijken! Om dat stukje te omarmen wat verdrietig is in mij, een deel van mij. Soms voel ik mij eenzaam, alleen. Verdoofd in mijn hoofd loop ik rond, maar ik weet ook als ik verder wil zal ik eerst moeten gaan voelen. Ik kan diep gaan. Ik neem een duik en duik diep in mij zelf, en kom van alles tegen.

Het leven van het verdriet die niet voelt als van deze tijd. Diep innerlijk verdriet, van vroeger dat nooit geleefd is. Niet van deze tijd? Mmm, dat klopt niet helemaal, het leeft tenslotte nu nog steeds in mij. Het leeft voort, in mijn systeem.

Note: geschreven door iemand die ik momenteel begeleid.

Lees ook: Rebirthing: magisch om te voelen wat het lijf vertelt

Ben je benieuwd naar Orchid of Life ~ Life Coaching? Ga voor een introductiesessie. 

HSP: kiezen voor een gezond en rustig leven

Vandaag was het de perfecte dag. Niet alleen vanwege het heerlijke weer, maar vooral door de combinatie met een killer nachtrust, omdat ik zo snugger was om zaterdagavond om 21.00 uur naar bed te gaan. Ik hoorde het mezelf tegen Arnold zeggen: ‘het beste wat ik nu voor mezelf kan doen is gaan slapen. Ondertussen vond er een verjaardagsfeest plaats van een goede vriendin die ik met gezond ouderlijk verstand een maand ervoor had afgeslagen. Overdag heb ik meer tijd om te werken of een dag alleen op pad te gaan, maar vanaf eind van de middag ben ik gewoon weer de borstvoedende mama.

Vanochtend zijn we naar de kinderboerderij geweest. Ik heb met de kids in het zonnetje geluncht, terwijl Arnold voor de achtste zondag op een rij bezig was met een sapvastdag. Misschien om onbewust te rebelleren heb ik dan extra zin in een broodje met volvette kaas; 50+ kaas van Maaslander met rucola en fenegriek. Nog nooit gegeten dus ik wilde dat uitproberen. Ik vond het lekker voor een keer. Het volvette van de kaas is toch niet helemaal mijn ding. Amé vond het niet lekker en hield het bij cherry tomaatjes als beleg.

Het lijkt me zeker leuk en zinnig voor mijn lichamelijke gesteldheid om een keer (en wellicht met regelmaat) mee te vasten, maar nu ik nog borstvoeding geef, beter nog van niet. Terwijl we op de kinderboerderij waren, was er een ander feest aan de gang; het verjaardagsfeestje van een vriendin van Amé. Ze was uitgenodigd en tot aan zaterdagmiddag was het helemaal de bedoeling dat ze zou gaan. Op het moment dat we voor een cadeau de deur uit wilde, bleek dat ze dat hele kinderfeest geestelijk en lichamelijk niet zou trekken. Ook afgezegd.

Sinds eind vorig jaar gaat ze naar De Vrije Ruimte, omdat deze school haar de ruimte biedt om zich op een natuurlijke manier te ontwikkelen. Met regelmaat blijkt dat ze nog steeds uitgeteld van school komt, dus we zijn er scherp op, dat ze op een voor haar juiste manier, zich kan opladen voor een nieuwe schoolweek.

Na de kinderboerderij hebben we een boel babyspullen bij mijn neef en zijn jonge gezin gedropt. Daar wat gedronken en bijtijds weer op huis aan gegaan. Ik heb nog een paar boodschapjes gedaan, terwijl Arnold op ons balkon deed alsof hij op Hawaii was ruikende naar kokosvet. Terug van de Appie ging ik met Amé aan de slag om een heerlijk make-your-own-sushi-roll maaltijd voor te bereiden. Dat was leuk én lekker. Van de sushi-flow landde ik in een bananenbrood-flow. Om de week goed te beginnen, staat er nu een zeer lekker geurend bananenbrood op het aanrecht.

Ik kijk uit naar een week met, voor de verandering, meer videoskype coachingsessies dan live-coachingsessies. Ben benieuwd wat de week gaat brengen!

Rebirthing: wat vertelt de pijn aan jou?

Foto door: Hans Jongman

Rebirthing is een effectieve ademtherapie om trauma’s te verwerken. Het lichaam weet veel meer dan de geest. De geest kan analyseren, beredeneren en is het lichaam vaak te “slim” af door bijvoorbeeld pijn te onderdrukken met pillen of andere verslavende middelen. Hiermee verwijs ik naar geestelijke of lichamelijke pijn. Maar hoe meer het lichaam wordt onderdrukt, hoe duidelijker de signalen van het lichaam worden dat het niet meer gaat. Het lichaam bereikt een pijnlijk hoogtepunt waarbij de geest wel een verstandige keuze dient te maken, de keuze om te helen in plaats van door te kwakkelen.

De mensen die ik begeleid hebben die keuze gemaakt. Zij willen toewerken naar een verbinding tussen geest en lichaam. Tot dit moment en tijdens het helingsproces laat de geest zich veelvuldig horen en zien. De geest kwelt het lichaam met veel dagelijks gepieker over werk, een liefdesrelatie, vriendschappen, opvoeding van kinderen en hoe gezond te leven. Tijdens een coachingsessie wil de geest meningen horen, adviezen krijgen en begrijpen waar vervelende gevoelens vandaan komen. De geest krijgt ruimte om er te zijn, maar daarna ben ik benieuwd naar wat het hart te vertellen heeft.

Laatst vroeg ik tijdens een rebirthingsessie aan een dame: ‘Wat vertelt de pijn (fysieke pijn) aan jou?’ Ze antwoordde met: ‘Mijn hoofd wil er niet over nadenken.’ ‘Hoe antwoordt het hart?’ Deze vraag beantwoordde ze met tranen. De tranen kwamen van ver, het was oud zeer.

De ziel wil voelen, de ziel wil beter worden. Het continue gevecht tussen hoofd en hart komt tot een einde wanneer je leert te voelen vanuit het lichaam. Rebirthing helpt hierbij.

De ademhalingssessies brengen veel geestelijke en lichamelijke pijn naar de oppervlakte. Geestelijke pijn in de vorm van gedachten zoals “ik ben moeilijk”, “het is nooit goed genoeg” en “ik moet voldoen aan de onuitgesproken verwachtingen”. Fysieke pijn uit zich onder andere door druk op het hoofd of de borst, hoofdpijn, een brok in de keel, of verkrampingen van gezicht, armen, handen en benen. Fysieke pijn veroorzaakt door een val van bijvoorbeeld een paard kan ook naar de oppervlakte komen. Ook fysieke pijn gerelateerd aan zwangerschap, bevalling en herstel van een bevalling kan door middel van rebirthing worden verwerkt.

Wil je meer lezen over rebirthing? Zie de links hieronder…

Rebirthing: adem je vrij van emotionele blokkades
Rebirthing: loslaten van onderdrukte negatieve gedachten
Rebirthing: magisch om te voelen wat het lijf vertelt

Ben je nieuwsgierig naar wat een rebirthing sessie jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie! 

Workshop emotiemanagement voor HSPers

cropped-image2.jpeg

Waar loop je tegenaan als hooggevoelige? Is het nee-zeggen? Jezelf niet goed af kunnen schermen tegen narigheden? Teveel willen en niet aan jezelf toekomen? Maak het bespreekbaar tijdens deze workshop en ontvang tips en verhalen om het voortaan anders aan te pakken.

Deze workshop biedt je een andere kijk op je hooggevoelige zelf. Een visie vanuit talent in plaats van belemmering, kiezen voor wat goed voor je is in plaats van altijd meegaan met wat anderen willen en last but not least: herkenning en openheid over je doen en laten doet ter plekke groeien. Alsof de workshop de warmte biedt die jij als ontpoppende vlinder nodig hebt.

Als hooggevoelige weten we maar al te goed dat positieve energie aantrekt en negatieve energie ons leegzuigt. Als we ons goed voelen, blijven we geven, geven en nog eens geven. Totdat we bijvoorbeeld last krijgen van lichamelijke klachten en ons lichaam hiermee aan de bel trekt. Het is genoeg geweest. Hoe trekken we de balans weer recht? Wanneer gaan we weer ontvangen?

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Vanuit mijn eigen ervaring en de ervaringen die ik heb opgedaan in mijn coachingpraktijk wil ik je tijdens deze workshop inzichten en tools meegeven om meer rust en overzicht in je leven te ervaren. Verder is er natuurlijk ruimte voor het uitwisselen van verhalen en tips.

De workshop emotiemanagement voor HSPers kan je het volgende opleveren:

– kennis over wat hooggevoelig zijn inhoudt,
– tools om met je eigen emoties en de emoties van anderen om te gaan,
– omgaan met werkdruk en verwachtingen van anderen,
– je kwaliteiten als hooggevoelig persoon inzien,
– communiceren vanuit je gevoel.

Klik hier voor de Orchid of Life Agenda. 

Life Coaching: verwerken van een schooltrauma

Ik ben een groot fan van Brené Brown’s werk. In het boek “Daring Greatly” vertelt ze over hoe je authentieke verbindingen aangaat door je kwetsbaar op te stellen. En hoe je een groots leven kunt leiden door je talenten te delen. Stap in die arena en ga op je bek. Je probeert het in ieder geval en je zult groeien. In haar boek deelt ze een interessant stuk over het delen van je persoonlijke verhaal. Ze geeft als tip om je persoonlijke verhaal pas te delen wanneer je de emoties omtrent het verhaal hebt verwerkt. Via deze weg sta je sterker in je schoenen en kun je eventuele negatieve reacties makkelijker ontvangen. Ik ben het met haar eens. Alleen vraag ik mij wel af wanneer ik wat nu daadwerkelijk heb verwerkt.

In mijn beleving gaat de emotionele ontwikkeling vrij lang door. In hoeverre een trauma je heeft beschadigd, heeft te maken met hoe diep het trauma tot het geestelijke, lichamelijke en energetische lichaam is doorgedrongen. En tja, hoe weten we en meten we dat?

Mijn meetlat is een gevoelslat.

Als voorbeeld deel ik mijn schooltrauma met je. Jemig, hoe lang ben ik nu al van de middelbare school? Heel lang, ik word dit jaar 38. En toch zat er blijkbaar nog wat angst in mijn lijf.

Schooltrauma
Afgelopen zondagochtend zat ik na het ontbijt op de bank en was tot niets toe in staat. Wederom voelde ik een druk op mijn borst en stijve bovenrug, schouders en nek. Amé was een tekenfilm aan het kijken en Dían was gevoed. Arnold zei heel eerlijk tegen me dat ik er niet uitzag. Ik voelde mij belabberd en begon te praten. Door zijn aandacht herinnerde ik me opeens dat ik een nachtmerrie had gehad. Het was een derde nachtmerrie op een rij over mensen die ik ken van mijn middelbare schooltijd. Ik zat nog net niet midden in de nacht rechtop bezweet op bed.

De nachtmerrie ging over mijn faalangst omtrent het vak wiskunde. Ik zat op de middelbare school en moest alles op alles zetten om het vak wiskunde te halen. In real life was ik voor mijn VWO examen gezakt. De boosdoener was wiskunde. (nee, de boosdoener was mijn thuissituatie) Mijn hersenen wilden niet, wilden al die cijfers en formules niet begrijpen. Maar het moest. De angst was een uiting van het moeten leren van wiskunde, terwijl ik niet wilde en het gevoel hebben dat ik te weinig tijd had om de stof onder de knie te krijgen. Verschrikkelijk. Terwijl ik hierover vertelde huilde ik de angst en het verdriet eruit. Het kwam van ver. Hierna voelde ik mij lichter op mijn borst. Alle gespannen lichaamsdelen voelden ontspannen aan.

De nachtmerrie kwam twee keer voorbij. Na de eerste keer was ik half bewust en sprak mezelf toe: je bent geen leerlinge meer, je werkt al. Je hoeft nooit meer wiskunde te doen. Het voelde namelijk echt alsof ik weer die jong volwassene was, weer wiskunde moeten doen. Gatverdamme. Ik walg ervan. Ik walg van het moeten van iets wat mij niet van nature afging. Mijn toespraak hielp niet, want de nachtmerrie en hetzelfde gevoel kwam in volle glorie terug. Voor een tweede maal was ik die super nerveuze en gespannen leerlinge. Hoewel dit een terugkerende nachtmerrie is en ik meerdere malen mij erover heb geuit, heb ik dit keer sterk het gevoel dat de angel eruit is. Hèhè.

Ik vond het interessant om te ervaren dat deze angst wederom naar boven kwam. Wat ik over emotionele ontwikkeling heb geleerd, is dat alle emotionele troep omhoog komt tijdens belangrijke gebeurtenissen in het leven. Main life events zoals geboorte, overlijden, verhuizen/emigreren, aan- en uitgaan van liefdesrelaties en vriendschappen, trouwen/scheiden en veranderingen omtrent studie en werk. Waardoor het ook omhoog komt, is wanneer je in het dagelijks leven acties uitzet vanuit kracht, liefde en dankbaarheid. Acties juist in de tegenovergestelde richting van de angst die mij vroeger klem had gezet.

Ik leef nu vanuit mijn overtuigingen in plaats van aangeleerde overtuigingen.

Na meer dan elf jaar coachen deel ik meer en meer van wat ik heb geleerd. En dat voelt gigantisch goed. Doordat het goed voelde, stroomde er heel veel liefde door mijn geest, lijf en energetisch lichaam. Het gevolg was dat ik weer een stukje van het verdriet kon verwerken. En alhoewel ik sterk het gevoel heb dat dit het laatste restje was, sta ik open voor meer verwerking. In ieder geval voel ik me zeker genoeg om het schooltrauma met je te delen. Ook al ontvang ik af en toe negatieve reacties. Mensen die direct overgaan tot veroordelen, terwijl ze mij niet kennen. Ik laat deze van me afglijden en blijf bij mezelf; in gedachten, in gevoel én in gedrag. Zoals Brené Brown zegt: ‘Als je zelf niet de arena instapt en stappen zet zoals ik deze heb gezet, dan heeft jouw kritiek geen invloed op mij’.

Wat Brené als tip meegaf voor de mensen die zeer gevoelig zijn voor kritiek is het maken van een lijstje met daarop de namen van jouw dierbaren van wie je de kritiek (mening, opbouwende feedback) wilt ontvangen. Elke keer wanneer ze kritiek van iemand ontvangt van iemand die niet op het lijstje staat en het komt hard binnen dan pakt ze dit lijstje erbij. Het lijstje van mensen die van haar houden en het beste met haar voor hebben. Ja, hun mening telt wel.