HSP: stap uit de slachtoffer-energie. 3 Tips

Ik begeleid hooggevoelige personen naar een leuk en energiek leven waarin ze hun talenten delen. Op het moment dat iemand zich aanmeldt voor coaching voelt dat leuke en energieke leven nog heel ver weg. Ze zijn moe van het alsmaar doorgaan en het negeren van hun gevoelens. Voordat ze bij mij terecht komen hebben de meeste mensen andere mentale en fysieke begeleidingsvormen ondergaan, maar lopen ze dag in en dag uit nog tegen dezelfde klachten aan. Vaak hebben ze ook al een lange periode van ziek zijn en overspannenheid achter de rug, maar zitten ze nog steeds niet lekker in hun vel. Dat wringt.

Dan zeg ik: tijd voor een energetische opruiming. Als je alsmaar tegen dezelfde rompslomp in het leven aanloopt, heeft het leven een boodschap voor je. Een hele belangrijke, namelijk: neem je plek in en leef vanuit jouw kracht. Het leven geeft je net zolang diverse muren en blokkades, totdat je het helemaal zat bent. Gepest worden op de werkvloer, dominante en weinig invoelende managers/ werkgevers en de hele familie over je heen, omdat je anders bent dan de rest van het gezin en familie. Je wilt verandering en eindelijk het leven leiden dat je wilt en volledig bij je past.

Waar hooggevoelige personen in vast kunnen blijven zitten is een negatieve energie die in hun systeem is geslopen. De “HSP comment: Ik wil uit de slachtoffer-energie stappen. Het houdt me klein en gevangen” is een goed begin van een nieuw leven vanuit je kracht. In deze blog deel ik een aantal tips met je om korte metten te maken met deze slachtoffer-energie.

1. Word je bewust van dat je buigt voor de wil van anderen. Dat je je stil houdt om anderen te laten praten. (of lees: zeiken) Dat je je best doet om gezien te worden door te geven op allerlei manieren. Dat hoewel je wel sterke normen en waarden hebt je in een situatie ongemerkt een stap opzij doet en de normen en waarden van de ander laat gelden.

2. Er bewust van zijn is het halve werk, maar het hele werk moet worden gedaan met een grote portie lef. De slachtoffer-energie manifesteert zich namelijk in de relaties die je hebt, hetzij professioneel, hetzij persoonlijk. Laat je je altijd voor het karretje spannen of doe je dit automatisch, zelfs zonder dat iemand erom vraagt? Begin te leven vanuit je kracht. Het gevolg is dat je kiest voor relaties die je positieve energie geven in plaats van dat deze je klein en gevangen houden. Toch maar voor die vriendschap gaan, terwijl jij altijd belt en naar de persoon toe gaat in plaats van andersom past niet in jouw nieuwe leven.

3. En waar haal je dat lef vandaan? Hoe ontstaat het? Zodra je de woede en het verdriet in relatie tot de slachtoffer-energie erkent en durft te zien waar het vandaan komt (vaak in relatie met ouders en het gezin waaruit je voortkomt) kun je eraan werken de angel eruit te trekken. Parallel hieraan ontvouwt zich liefde voor jezelf en een flinke portie lef om te breken met bepaalde energievretende relaties of wanneer het niet eens een relatie betreft direct “nee” te zeggen, voor jezelf op te komen om vervolgens van de situatie weg te lopen. Je verdient absoluut beter.

Angst om de slachtoffer-energie los te laten kan ook een grote rol spelen. Het is veilig. Je kent niet anders. Maar angst zal vervagen wanneer je vanuit woede en verdriet voor jezelf opkomt. Angst zal ook een stuk kleiner worden wanneer je jouw plek inneemt. In het gezin, in je werkomgeving, je vriendschappen en liefdesrelatie.

Kortom: handel vanuit liefde voor jezelf. Maak je groot en brul over die hoge muren heen. Maak je groot en vul je hart met liefde waardoor de tranen erover heen kunnen stromen. Hou de tranen niet gevangen, onderdruk ze niet, ze zijn een teken van kracht, van kwetsbaarheid, ze tonen je gekwetste ziel, wassen deze schoon om het licht uit je ziel te doen schijnen.

Bestel het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ voor meer inzichten en verhalen over onderdrukte woede en verdriet.

Advertenties

Life Coaching: werken met een dikke buik

11952017_716256291819401_1790556724343598367_n

Vandaag ben ik aan mijn 27ste week begonnen. De buik is al aardig groot. Als coach voor hoogsensitieve personen trek ik in mijn werk de liefste mensen aan. Vooral nu ik hen in zwangere staat aan het begeleiden ben, heb ik al vaker de vraag gekregen of ik al dit begeleiden wel aan kan. Uit deze vraag hoor ik een oprechte interesse en poging tot inleven hoe ik mij nu eigenlijk voel. Vooral hoe ik mij voel in relatie tot de nogal pittige emoties die dagelijks in mijn praktijk voorbij komen. Denk aan emoties zoals verdriet, angst en woede.

Emoties voelen in alle veiligheid
De vraag bracht mij aan het lachen, het is fijn om oprechte interesse te mogen ontvangen. Ja, ik kan het aan. Ik kan het meer dan aan. Het begeleiden van mensen bij hun emotionele ontwikkeling geeft mij veel energie en ontzettend veel voldoening. Zodra de coachee bij een emotie komt, juich ik van binnen. Ik spring nog net niet van mijn stoel met mijn armen uitgestrekt in de lucht, maar dat is wel hoe ik mij van binnen voel. Wanneer mensen mij hun emoties laten zien, krijg ik terug dat zij zich veilig voelen. En alleen in alle veiligheid kun je je emotioneel ontwikkelen.

Zwanger en gevoeliger?
Gerelateerd aan het zwanger zijn, heb ik ook vragen gekregen over of ik gevoeliger ben geworden voor geur, geluid, licht en bepaalde smaken. Eerlijk gezegd is mijn gevoeligheid voor geur, geluid en licht hetzelfde gebleven. Hoewel dit hetzelfde is gebleven, kan ik je verzekeren dat ik 200% hooggevoelig ben. Iedere hooggevoelige vrouw zal het zwanger zijn wel anders ervaren. Wat betreft proeven, was ik in het eerste trimester helemaal hoteldebotel. Mijn smaak pupillen werkten niet naar behoren. Normaal kan ik mij een voorstelling maken van het gerecht waar ik zin in heb en uitkijken naar de te proeven smaken. Helaas waren de hormonen dermate aanwezig dat ik snakte naar meer zout en vet, kortom junkfood. Gestoomde of gewokte broccoli zonder enige toevoegingen wat ik heerlijk vind, vond ik maar flauwtjes en kreeg het amper door mijn keel.

Gewijzigd voedingspatroon
Over eten gesproken, vanaf het tweede trimester voelde ik mij weer als vanouds. Ik kon alles eten, sterker nog; ik at alles! Wij, Arnold en ik, begonnen dit jaar met de 30 Dagen Vegan Challenge. Hierna bleef ik voornamelijk plantaardig eten en 20% van de tijd dierlijke voedingsmiddelen. Maar vlak voordat ik de zwangerschapstest deed, smachtte ik naar home made kippensoep. Sindsdien is de verhouding ongeveer 65% plantaardig en 35% dierlijk en ik voel mij hier helemaal goed bij.

Zwangerschapskwaaltjes
Wat betreft zwangerschapskwaaltjes mag ik van geluk spreken. Ja, ik ga veel vaker naar het toilet en iets van de grond oppakken vraagt een squat van me, maar voor de rest voel ik me verrassend fit. Ik heb nog maar twee keer meegemaakt dat ik midden in de nacht een uur wakker was geweest, omdat de baby besloot te gaan sporten. Om aan de nodige beweging te komen, stap ik op de fiets, ga ik de deur uit voor een wandeling en zoals eerder genoemd squat ik regelmatig in huis. Lichte huishoudelijke taken zorgen er al voor dat ik ademhaal alsof ik aan mijn conditie werk. Het doen van yoga zit vaker in mijn hoofd dan dat ik het werkelijk doe, maar wanneer ik eraan toe kom, voelt het waanzinnig goed. Wat er wel aardig in zit en dat is ook yoga, is wakker worden met een paar yoga bewegingen en om tot rust te komen voor het slapen gaan. Het is geen gehele yoga sessie, maar het is tenminste iets.

Hoe ga ik om met zwanger zijn?
Sinds een paar weken ben ik mij heel bewust van de aanwezigheid van mijn dikker wordende buik. Ik ben mij bewust van het kind dat in mij groeit en de ruimte nodig heeft om te bewegen. Ik ervaar het als ideaal om vanuit huis te werken. Het biedt mij de ruimte om zo vaak mogelijk vijf minuten op de bank te gaan liggen. Zodra ik dat doe, gaat de baby liggen trappelen. Verder kan ik ongegeneerd vaak naar het toilet en eet ik om de drie uur. Na een dag werken, mama zijn en huishouden ben ik om 20.00 uur ‘s avonds er wel klaar mee. Kaarsjes gaan aan, ogen dicht of juist nog even lezen of iets kijken. Allemaal heel relaxed en in sociale afzondering. Zo kan ik de volgende dag er weer tegenaan.

Orchid of Life Agenda ~ coaching groepsactiviteiten
Ik ga zes weken voor de uitgerekende datum met zwangerschapsverlof. Tot aan 19 december ben ik nog met veel plezier aan het werk, zowel 1-op-1 sessies als nog vier coaching groepsactiviteiten in Den Haag. Mocht je op gesprek willen komen, je bent van harte welkom. Ga voor een introductiesessie, klik hier voor meer informatie.

Zondag 28 september 2015

Op zondag 28 september 2015 na het geven van een workshop emotiemanagement voor HSPers in Utrecht.

HSP: meisje, wat ben jij gevoelig

10426796_632621836849514_1737437360648695895_n

Aanstaande zaterdag 11 april geef ik de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Den Haag. Geïnteresseerden konden een motivatiebrief inzenden om een kans te maken op deelname aan deze workshop. Uit de inzendingen heb ik acht deelnemers uitgenodigd. Na de sluitingsdatum van het inzenden van de motivatiebrief ontving ik een aantal e-mails van dames! (waar zijn toch de hooggevoelige heren?) met de vraag of ze aan deze workshop konden deelnemen. Wat een welkome verrassing! Natuurlijk, de ruimte die ik had afgehuurd was groot genoeg.

Hieronder de motivatiebrieven van twee deelnemers:

“Op mijn 16e kwam er een vrouw naar me toe en die zei “meisje, wat ben jij gevoelig ” waarop ik haar ietwat vreemd aankeek. Ze raadde mij het boek aan van Elaine N. Aaron en dat heb ik toen gekocht. Er werden heel wat dingen duidelijk en heb dat boek ook met heel wat tranen gelezen. Ik was niet anders zoals mensen vaak zeiden ik was niet raar wat ik mezelf vond; ik was een hooggevoelig persoon. In de loop der jaren heb ik mijn leven steeds iets meer daarop aangepast en begin ik mezelf steeds beter te begrijpen. Ik ben inmiddels 33 en heb een lieve man en twee mooie zoontjes waarvan in de leeftijd van 2,5 en 6 maanden. Ik leef nog veel in gedachten en zou het graag iets makkelijker naar buiten brengen zonder dat ik bang ben wat iedereen van me vindt. Ik ga ook helemaal op in het verzorgen van mijn man en kinderen en kan moeilijk voor mezelf kiezen in de trant van “als zij gelukkig zijn, ben ik dat ook”, maar ik weet dat als ik gelukkig ben, zij dat ook van mij worden. Daar worstel ik nog weleens mee.”

“Gevoelig? Ja, dat ben ik. Hooggevoelig is kennelijk anders; iets waar je behoorlijk last van kunt hebben. Een vrijwilliger met wie ik samenwerk in het theater weet het zeker: jij bent hooggevoelig!

De burn-out die er dan ook wel bij zal horen, heeft mijn kwetsbaarheid pijnlijk bloot gelegd. Dag in, dag uit verkeerden mijn hoofd en daarmee mijn lijf in een staat van paniek. Toch nam ik belangrijke beslissingen. Beslissingen die mijn leven overhoop hebben gegooid. Inmiddels ben ik een compleet nieuwe weg ingeslagen. Ik ben 50+ , volg een opleiding in de zorg, en worstel dagelijks met mijn kwetsbaarheid. Ik doe wat ik doe vol overgave, maar waar zijn mijn grenzen? Waar ben ik gebleven? Waarom durf ik mijn emoties en gedachten geen woorden te geven? Wat belet me om overtuigend ‘aanwezig’ te zijn? Dat, wat ik het liefste wil….

Van binnen verschuilt zich een intense behoefte om liefde te geven, de behoefte aan volwaardige relaties. Hoe stop ik de eindeloze gedachtestroom, of liever hoe kan ik gewoon (durven) zeggen wat ik voel en belangrijk vind en daar dan ook eens van genieten? Waarom houd ik eerst rekening met de gevoelens van de ander, waardoor ik verstrikt raak? Hoe vind ik rust om gewoon even lekker bij mezelf te zijn? Komen al deze vragen voort uit hooggevoeligheid? En is er werkelijk een manier om het licht te maken, het als een ‘talent’ te ervaren? Als een ontpoppende vlinder – kleurrijk, kwetsbaar en in vrijheid fladderend? Ik weet niet, maar de ‘opbrengsten’ van de workshop, zijn hoopvol. Zou het werkelijk mogelijk zijn?”

Nogmaals bedankt voor het inzenden van jullie motivatiebrieven. Ik kijk uit naar onze ontmoeting!

Lijkt het je wat om deel te nemen aan een workshop of training over hooggevoeligheid? Zo, ja, kijk eens op de Orchid of Life Agenda om te zien of er iets voor jou tussenstaat. 

HSP: bevestiging van wie ik ben

shine

Zoals altijd brengt een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen de mensen bij elkaar die bezig zijn met dezelfde thema’s in het leven. Op zondag 25 januari gaf ik voor het eerst sinds jaren weer een workshop in Den Haag, my hometown. Dat voelde goed. Het regelen van een locatie bracht mij bij een oude kennis van mij. Jaren geleden had ik samen met een vriendin gebruik gemaakt van haar zzp-werkplekken. Dat we voor deze workshop in Nomadz in Bink36 terecht konden, was te gek. Aangezien op een zondag niemand aan het werk was, konden wij naast de vergaderruimte gebruik maken van de gehele ruimte. Hierdoor konden de deelnemers tijdens de oefeningen in tweetallen ruim verspreid zitten om het een en ander met elkaar te bespreken.

Het meest opvallende aan de samenstelling van de groep was dat bijna iedereen vrouw was en rond de 25 jaar oud was of rond de dertig. Een deelnemer sprong er in deze samenstelling bovenuit, een vader rond de 55 jaar, meegenomen door zijn dochter. Wat een fantastische ontwikkeling: ouders die hun kinderen meenemen en kinderen die hun ouders meenemen naar deze workshop. Hooggevoeligheid gaat iedereen aan. Juist omdat dit begrip nog heel erg jong is in de wereld van de psychologie is het goed om elkaar aan te steken. Om zo het vuurtje te verspreiden dat ‘licht’ heet. We lichten hiermee de gevoelige kant van wie we zijn op. Dat deel dat er heel lang niet heeft mogen zijn of niet heeft kunnen zijn.

Eén thema dat als een rode draad door deze workshop liep was dat enkel en alleen het aanwezig zijn tijdens deze bijeenkomst de deelnemers de bevestiging gaf die zij nodig hadden. Een bevestiging van hun identiteit, van hun zijn. Het grootste deel had geen verwachtingen en waren vooral benieuwd naar andermans verhaal en ervaringen omtrent hooggevoeligheid. De deelnemers vonden elkaar in hun gevoeligheid. Het raakt mij altijd nog wanneer ik mensen met elkaar zie praten alsof ze elkaar al jaren kennen. Het onderwerp bindt en zet persoonlijke deuren wagenwijd open. Hun non-verbale communicatie vertelden mij hetzelfde verhaal: wederzijdse interesse en openheid.

Op 30 januari plaatste ik de HSP comment ‘Pittig eten helpt mij weer in mijn lijf te komen, in het hier en nu te komen’. Deze opmerking kwam van een deelneemster uit deze workshop. Aan de mate waarin een HSP comment wordt geliked weet ik of mensen zich erin herkennen. Het viel mij op dat deze comments slechts 13 keer was geliked. Nu ik erover schrijf, schiet mij te binnen dat op het gebied van voeding nog een hele grote winst valt te behalen. Het zou goed zijn als we onze geest en lichaam uit blijven dagen tot het eten van voeding dat voedt. Op basis van mijn ervaring met de 30 Days Vegan Challenge kan ik zeggen dat het eten van gezonde voeding de smaakzintuig versterkt. Je leert nieuwe smaken kennen en subtiele smaken te onderscheiden.

Deze deelneemster was uitermate gevoelig, houdt van koken en alles wat met de natuur te maken heeft. De deelnemers van deze workshop weten dat ik in deze blog nog veel meer thema’s en gedeelde verhalen aan zou kunnen halen, maar voor nu laat ik het hierbij. Het was waanzinnig interessant. Dank je wel voor het lezen en dank jou (deelnemer) voor jouw komst.

Heb je interesse om een workshop of training bij te wonen? Bekijk hier de data op de Orchid of Life Agenda. 

Communicatie: eerlijk zijn duurt het langst

hartenboom

Vanochtend kregen we van onze dochter te horen dat papa en mama een uurtje mochten komen spelen op de peuterspeelzaal. Tot mijn grote verbazing reageerde een juf op de peuterspeelzaal met: ‘Aha, Amé heeft het goed gekopieerd. Er was gisteren een ouder aanwezig, omdat diens zoontje het moeilijk heeft met het wennen aan de peuterspeelzaal. En omdat zij ernaar vroeg, hebben we aan haar verteld dat alle papa’s en mama’s een andere keer ook een uurtje aanwezig mochten zijn’. Maar niets was minder waar, het was helemaal niet de bedoeling dat dit zou gebeuren, het was slechts een reactie op haar nieuwsgierigheid.

Kun je je voorstellen hoe zij zich voelde? Vlak voordat we deze conversatie met de juf hadden, zaten we op de fiets. Ik maakte aan haar duidelijk dat ik geen zin had om te blijven. Ik wilde liever naar huis gaan om te werken. Zij was nog even blij en probeerde mij met een ondeugende vrolijke kop over te halen met ‘Mama, dan kan je gaan spelen’. Nee, ik wil liever naar huis, maar nu ben ik toch wel benieuwd, ik ga eens aan de juf vragen hoe het zit. ‘Mama, je hoeft het niet te vragen. Ik weet het zeker.’

Mijn dochter was er zeker van, omdat ze dit van de juf te horen had gekregen. Ze had het goed gehoord, opgeslagen en overgebracht. De juf dacht waarschijnlijk dat ze niks met deze informatie zou doen. Helaas. De waarheid kwam aan het licht. Mijn kijk op deze situatie is dat de juf Amé niet teleur wilde stellen, door een “nee” te verkopen, namelijk door te vertellen dat niet alle papa’s en mama’s hoeven te komen, alleen wanneer het kind moeite heeft met wennen aan de peuterspeelzaal. Ze had dit makkelijk aan mijn dochter kunnen vertellen. Dat zou ze begrijpen. Nu werd ze in een later stadium ‘teleurgesteld’. Tussen aanhalingstekens, want ik vermoed dat ze niet echt diep teleurgesteld was, want na het ontvangen van de informatie ging ze direct spelen.

Maar het moest toch even van mijn hart, omdat ik vind dat het ‘niet vertellen van de waarheid’ nog veels te veel plaatsvindt. En vooral juist met dit soort pietluttigheden. Kinderen begrijpen heel veel. Waarom zouden we dingen niet vertellen om een eventuele teleurstelling te voorkomen? Als je vanaf het begin af aan duidelijk, eerlijk en consequent bent, zullen ze alleen maar blij zijn met de verhalen die je vertelt.

HSP: omgaan met ‘voelen wat de ander niet zegt’. 6 Tips!

orange

In de voorgaande blogs ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt‘ en ‘HSP: voelen wat een ander niet zegt. 6 Valkuilen!’ is naar voren gekomen, hoe moeilijk we het vinden wanneer we ‘voelen wat een ander niet zegt’. Dat we het zo moeilijk vinden kan liggen aan de manier waarop we geleerd hebben met gevoelde emoties om te gaan. Vooral bij de emotie woede komt het vaak voor dat mensen als het ware dichtklappen. ‘Oh, jee, hij is woest, ik weet niet wat ik over me heen ga krijgen wanneer ik er wat van zeg, dus laat ik dan maar mijn mond houden’. In dit voorbeeld wordt direct duidelijk dat wanneer we heftige emoties van een ander voelen er emoties in onszelf worden wakker gemaakt. Het kan ook zijn dat de ervaring ons leert beter te zwijgen: ‘Heb ook geleerd om dit niet altijd te delen, sommige mensen verklaren je voor gek of blijven ontkennen. Best lastig hoor, want ik heb mensen heel snel door. Ik vind het alleen moeilijk om mezelf te uiten, dus dan maar zwijgen.’

De truc is dus om te leren intense emoties als woede, verdriet en angst van een ander niet al te hevig binnen te laten komen. Daarnaast is het van belang om te leren wanneer je wel of niet iets terug wilt geven en hoe je het ‘gevoelde’ het beste kan omschrijven, zodat het de kansen vergroot dat het bij de ander binnenkomt. Hieronder volgen 8 tips om te leren omgaan met ‘voelen wat een ander niet zegt’. De tips hebben betrekking op wanneer je ervoor kiest het voor je te houden en wanneer je er iets van wilt zeggen.

Ten alle tijde bij jezelf blijven

In situaties waar je ervoor kiest om iets terug te geven aan de ander is het van belang om altijd positieve communicatie te hanteren en aan te voelen wanneer de conversatie te beëindigen. Als capoeira juf heb ik weleens te maken met ouders die het moeilijk vinden om te ontvangen dat hun kind de les verstoorde of dat hun kind beter op een latere leeftijd de lessen kan hervatten. Ik voel duidelijk dat ze geraakt zijn. Zij hebben een ander beeld van hun kind en ik moet de communicatie of de inhoud van mijn les aanpassen aan het kind in kwestie. Mijn taak is mijn observaties terug te geven en een advies uit te brengen over het wel of niet vervolgen van de lessen. Ik luister naar hun verhaal en de onderliggende emoties als verdriet, ontkenning, angst, teleurstelling die ik bij de ouders voel, geef ik niet terug.

Zou ik naast capoeira juf nog een rol hebben als mentor of leraar gelieerd aan de school dan wordt het binnen bepaalde grenzen wél belangrijk om enkele gevoelde emoties terug te geven aan de ouders. In elke context is het van belang voor jezelf duidelijk te hebben wat jouw verantwoordelijkheden zijn en hoe de eventuele terugkoppeling van invloed is op het grotere geheel. En waar je ook voor kiest, in elke context is het belangrijk om bij het volgende stil te staan: ‘Ik maak keuzes tussen wat ik wel en niet binnen mijn muurtje laat komen. Als ik ervoor kies om mensen ermee te confronteren dan doe ik dat wel op een zodanige manier dat ik bij mezelf blijf en me niet laat opslokken door zijn probleem. Blijf vooral bij jezelf en ga niet mee in andermans energie of gevoel; of dit nu uitgesproken of onuitgesproken is. Vooral proberen bij jezelf te blijven, jij hebt een extra kwaliteit!’

Zie het als een voordeel

‘Je kan het gebruiken als een voordeel. Tenminste zo doe ik het, zowel op professioneel vlak, als in privé situaties. Je helpt mensen echt, want je bent oprecht.’ Hier ben ik het volledig mee eens. Zodra je het begint te zien als een voordeel ga je merken dat het heel fijn en ‘normaal’ is dat je de ander voelt. Zelfs wanneer ze verdrietig zijn! Het voelen én lezen van de emoties vertelt je hoe je ermee om kunt gaan. Sommige willen wel die schouder om op te huilen. Anderen vinden het juist fijn dat jij het gesprek opent over ‘emoties’. Maar er zullen ook mensen zijn die er liever niet over willen praten. Dat neemt niet weg dat het een prachtige kwaliteit is die je bij je draagt. Om het werkelijk te ervaren als een voordeel kun je het beste even alle tips doorlezen en waar mogelijk al gaan toepassen.

Jouw intuïtie heeft gelijk

Voor velen onder ons zal het volgende steeds meer waarheid worden zodra we door en door beseffen, waarderen, erkennen en accepteren dat onze intuïtie het altijd bij het rechte eind heeft. ‘Maar mijn gevoel en intuïtie heeft achteraf zo vaak gelijk dat ik nu zeker weet dat het mijn kompas is.’ De intuïtie wordt zuiverder naarmate we onze ‘negatieve’ gevoelens doorvoelen en het los kunnen laten. Hiermee refereer ik naar emoties als boosheid, verdriet en angst. Of je met deze lieverds op een positieve manier mee aan de slag kan, is afhankelijk van door welke bril je de emoties ervaart. Zolang je hen ziet als negatief, is de neiging om de afstand tot hen groot te houden of hen in zijn geheel te ontwijken. Ik, daarentegen, omarm hen, luister naar hen en geef hen de ruimte. Ik zeg niet dat het makkelijk is, ik zeg dat het steeds makkelijker wordt als je ‘negatieve’ emoties gaat zien als positief. Hierdoor zal langzamerhand de waas om de intuïtie heen verdwijnen. De intuïtie neemt een grotere plek in en kan je altijd de weg wijzen. In contact met de ander wordt het makkelijker om de emoties van de ander en van jezelf te scheiden en aan te voelen of je iets over de aangevoelde emoties van de ander wilt teruggeven.

Bouw een muur

‘Denkbeeldig bouw ik een muurtje. Dat wil nog eens helpen.’ Wat vind je van het inbeelden van een doorzichtige muur? Dan kun je de ander blijven zien, terwijl de intense emoties van de ander niet zo hard bij jou zullen binnenkomen. Of loop rond in een luchtbel. Dan kom je iets veerkrachtiger over. Of anker een doorzichtige rolgordijn! Elke keer wanneer je iets voelt, trek je het denkbeeldig naar beneden. Voel het en blaas het weg. Voor een ieder werkt iets anders. Belangrijk hierbij is jouw staat van bewustzijn. Hoe bewuster je in het leven staat, hoe steviger je in je schoenen blijft staan. Herhaal en geloof bijvoorbeeld de volgende mantra: ‘Ik ben verantwoordelijk voor wat ik voel en de ander is verantwoordelijk voor zijn gevoelens’.

ACCEPTATIE

‘Als de acceptatie er is, wordt het zelfs leuk. Gebruik het voor het positieve. Jij ‘weet’ meer dan een ander. Leer te accepteren dat je anders bent dan de meeste mensen. Makkelijker gezegd dan gedaan.’ Inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan, maar helemaal waar. Hierdoor neem je al heel veel ongewilde frustratie en irritatie weg wanneer je iets voelt bij de ander wat niet wordt genoemd. Als je de hele tijd rondloopt met de gedachte ‘ik wil dit niet voelen’ of ‘ik wil het verbannen’ dan werk je jezelf alleen maar tegen. Prettiger zou zijn als je denkt ‘oh, wat een heerlijke onweersbui’ of ‘laat maar komen, ik kan dit aan’.

Visualisaties, meditatie en mindfulnes

Omgeef jezelf met wit licht of maak je aura schoon en trek de parel oever je heen. Doe het ‘s ochtends voor je aan de slag gaat en ‘s avonds voor het slapen gaan. Duurt maar 10 minuten. Hiermee versterk je je energieveld om je heen en komen er minder prikkels binnen van andere energieën die niet welkom zijn. Deze tips kreeg ik binnen als reacties op de update ‘Waar ik last van heb, ik voel alles wat mensen niet zeggen en dat is zoooo lastig. Hoe gaan jullie hier mee om?’ op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie. 

Hieraan wil ik meditatie en mindfulness aan toevoegen. Door te mediteren (kleermakerszit, loopmeditatie etc.) sta je stil bij wat er allemaal door je hoofd rond aan het tollen is. Je aandacht kan naar alle gedachten gaan, maar je kan ze ook sturen naar je ademhaling. Mediteren is een kwestie van blijven doen. Mindfulness is in mijn beleving een vorm van meditatie om je aandacht bij één activiteit te houden. Meditatie en mindfulness dragen bij aan het aarden van jezelf. Weet wie je bent en wat je voelt en het contact met de medemens zal leuk en in balans zijn.

Als laatste wil ik benoemen dat ‘voelen wat een ander niet zegt’ ook heel veel waardevolle momenten kan opleveren. In sommige situaties is het gevoel van liefde en dankbaarheid zo intens en groots dat er geen woorden aan worden gegeven. Benadruk ook deze momenten en laat deze gevoelens een grotere plek in je hart innemen dan de worstelingen die je meemaakt omtrent dit thema. Je zult zien dat het je makkelijker afgaat. Dat het voelen van de ander heel vaak blijft bij alleen maar voelen.

HSP: geef kleur aan je leven. 6 Tips!

Pantone Hotel in Brussels

Pantone Hotel in Brussels

Kleur heeft een grote impact op hoe de mens omgevingen, zichzelf en een situatie ervaart. Vooral hooggevoelige mensen hebben behoefte aan kleur. Kleur is niets anders dan licht en zonder licht kan de mens niet leven; de cellen van ons organisme reageren op licht of op het gebrek eraan. Licht heeft ook een grote invloed op ons lichamelijk en psychisch welbevinden, onze emoties en stemmingen. We reageren intuïtief op kleur, zoals bewondering bij een zonsopgang of hoop bij een regenboog; dit bewijst dat kleuren een genezende kracht hebben.

Sinds het stuk dat ik heb geschreven over het ‘Stimuleren van de navel chakra’ zijn er diverse verhalen over het gebruik van kleur mijn pad op gekomen. Na het schrijven van dit stuk kreeg ik zin in het dragen van oranje kledingstukken. Nu staat de score in mijn kledingkast op exact drie kledingstukken in de sprankelende en sexueel voedende kleur oranje!

Kleurrijk en speels interieur
Zodra het opvoeden van kinderen of creativiteit in welke vorm dan ook een onderdeel vormt van je dagelijkse leven kan het zijn dat je meer kleur terug gaat zien in je interieur, je kleding of creatieve uitspattingen. (bv. als juffrouw op de lagere school of in de vorm van een gezin) Laatst viel in onze woonkamer de opmerking: ‘Goh, de woonkamer is echt ingericht voor Amé.’ (onze dochter). Hmmm…dat moest ik tegenspreken. Zij heeft inderdaad haar eigen ruimte gekregen, maar het is degelijk onze smaak. Wij houden ook van kleur!

In overwegend witte, grijze en bruine interieurs vraag ik me vaak af wie de persoon achter de inrichting is. Maar goed, dit soort neutrale kleuren kan ook het tegenwicht bieden aan een druk hoofd en leven. Wat betreft het gebruik van kleur is het vaak een kwestie van lef. Om een interieur designer te citeren: ‘Durf te combineren met kleur en drukke prints.’ Daar sluit ik me bij aan. Laat kleuren je huis doen opleven. De binnen- en buitenkant.

Rood, paars, geel, oranje, turquoise
Om nog even te blijven bij interieur als uitdrukkingsvorm. Wat vind je van het idee om je interieur en hiermee jezelf af en toe een opkikker te geven door bepaalde accenten te veranderen? Kleedjes, kaarsen, kaarsenhouders, placemats, servetten, vazen, schalen kun je in meerdere kleuren aanschaffen. Zodra je zin hebt om jezelf te omringen met geel of turquoise hoef je alleen maar enkele items in je interieur om te wisselen.

Zin in groen voedsel
Op het gebied van voedsel kun je ook een heel palet aan kleuren in je koelkast, moestuin of huis hebben staan. Zo zeker één keer per maand krijg ik een onbedaarlijke trek in groen voedsel; spinazie, andijvie, peultjes, broccoli en paksoy. Dit moet dan zeker direct worden gegeten of in huis worden gehaald. Andere dagen worden weer gekleurd met pompoen, oranje paprika, sinaasappels en wortel. Momenteel zijn het tomaten en rode paprika. Heel interessant. Let maar eens op de link tussen je voedingsbehoefte en de emotionele bui waarin je je bevindt.

Vrolijk gekleurde outfit
We hadden eens een masseuse over de vloer. Ze liep naar binnen in een oranje blouse die losjes over haar romp viel. Ze kleurde prachtig bij ons interieur; twee oranje laag bij de grond zittende stoelen. Dit overkwam haar wel vaker. Zodra ze in het huis kwam van de mensen die ze zou gaan masseren, zag ze hoe ze opging in de kleuren van het huis. Geweldig! Wat een super hooggevoelig mens. Blijkbaar had ze zich op intuïtieve wijze afgesteld op het te brengen bezoek. Sta eens wat vaker stil bij wat je op een dag gaat doen. Stem vervolgens de kleur van de kleding af op hoe je je voelt of wilt voelen bij datgene wat je gaat doen. Wat bijdraagt aan het naar voren laten komen van de kleuren van de kledingstukken is het gebruik van sieraden, riemen, tassen, schoenen en make-up.

Lees in kleur, maak met kleur
Wij, ‘grote’ mensen, lezen vaak lettertjes. Pak eens een boek op waarvan de kleuren van de bladzijde afspatten. Dit kun je terugvinden in kinderboeken, stripverhalen, kookboeken en boeken over architectuur, foto’s en kunst. Om onze lichamelijke conditie op peil te houden doen we aan sport. Er is ook wat voor te zeggen om de emotionele staat van zijn te voeden of tot uiting brengen. Dit kan op vele creatieve manieren worden ingevuld; fotograferen, koken, papierkunst zoals origami, haak-, brei- naaiwerk, schilderen, verven, kleuren op papier of van huizen en meubilair. Als je nog een tip hebt, laat dan een comment achter. Vooral tips voor de mannen onder ons!

Sprekende kleuren van de natuur
De wereld om ons heen is een werkelijke inspiratie voor het gebruik van kleur. Dit viel me op toen ik in Peru, Bolivia, Chili en Mexico was. Deze landen lieten me kleuren zien die ik niet eerder had gezien en ervaren. De beleving van de verschillende kleuren blauw, groen en rood was intens. Verwondering, verbazing en blijdschap maakten zich van mij meester. De kleuren waren terug te zien in kleding, de buitenkant van de huizen en hun schilderingen. Zouden de Zuid-Amerikaanse bewoners in meerdere mate de belichaming vormen van de natuur? Van hun oorsprong? Hoe het ook zij, ik nam kleur mee terug naar Nederland. In de vorm van een oker geel Peruaans kleed bestikt met heldere kleuren, blauw, groen en rood.

Gevoelsmatig worden we aangetrokken tot bepaalde kleuren die we nodig hebben om in evenwicht te komen bij lichamelijke en psychische problemen. Door het eten en dragen van kleuren of ons ermee te omgeven, kunnen we onszelf beter laten voelen.