Toch niet sterven

Als ik niet beter zou weten, zou je elke dag op de mat
Sterven voor mijn ogen onder mijn begeleiding
Je zit op de bank, kijkt pijn uit je ogen, levenloos
Je kan niet meer nadenken staan of bewegen
Ik dwing je te gaan liggen op de mat 
Het is weer tijd om herboren te worden
Herboren is je geboortetrauma 
Doorvoelen, los te laten zodat je echt
Leert lopen op je eigen benen 

Als ik niet beter zou weten, zou ik bang, een dokter 
Bellen angstig vragen vertellen paniek
Mijn partner heeft epileptische achtige aanvallen
Mijn partner kan niet lopen 
Mijn partner heeft pijn in haar nek
Steken in haar borst
En knalt af en toe uit elkaar van wanhopige ellende
Wij leven en zijn zelf het medicijn 
Of de motor achter ons eigen heling, ik zeg: 
“Adem eerst drie keer diep in…en..”
Daar ga je al. Je ademt even het leven in
En je transformeert in een baby. 
Je laat los, vind het eng, het voelt als doodgaan

Als ik niet beter zou weten, zou ik iets anders zeggen
Maar ik zeg: “Ga maar dood, laat maar los en breek…
In duizend stukken” 
Natuurlijk weet ik dat dit het tegenovergestelde effect heeft
De baby in jou wil niet dood. Wil niet voelen. Wil niet
Wil niet voelen hoe zij alleen is gelaten
Wil niet voelen dat zij boos is 
Wil niet voelen dat zij mag voelen
De baby wil niet. Maar de baby wil wel. 
Jij, jouw ziel, wil wel…. Daarom gebeurt het
Je volwassen lichaam stopt er mee

Niet meer vasthouden aan familie pijn
Niet meer vasthouden aan braaf zijn
Niet meer vasthouden aan alles nep
Vast willen pakken aan, wat is echt
Echt is jouw gevoel, echt is jouw kloppende hart
Echt is wat de baby echt wil 
Het eerste wat zij ooit deed
Diep inademen, diep diep inademen 
En ontspannen uit….Maar de ontspanning is er al 40 jaar uit

Hoe ontspannen bij schreeuwende mensen?
Hoe ontspannen bij Chinese dictator achtige trauma’s?
Hoe ontspannen bij een sociale cultuur
Die geen ene FUCK geeft om jou, jij, of iets persoonlijks 

Gelukkig weet ik beter, ik vertrouw ik voel 
Lees je energie, laat je vrij, schreeuw maar 
Krijs maar, al het gif uit je lijf
Bedankt dat ik je mag helpen 
Bedankt voor al je gegeven hulp aan mij
Toen ik ook als een baby, kleine jongen stierf 
in het vasthouden aan angst, om te voelen
Verloren in de wanhoop het leven, jij gaf me even
Hoop opluchting ontspanning fijn onze pijn
Is nep, wel een goed theaterstuk 
Het is tijd om naar het theater te gaan
Doorvoelen wat echt lijkt maar niet is

Jij durft te breken
Jij durft te sterven
Omdat diep van binnen
De baby in jou lacht
Van zuurstof, vrijheid, kracht
Stort in, laat los, 
Het is tijd om te leven. 

Geschreven door Arnold Baldé

HSP: mijn lijf en hoofd stoppen emoties weg

Hieronder een mail van een client die bij me is gekomen voor begeleiding om de verbinding met haarzelf te ervaren. We hebben net 3 sessies achter de rug en zijn er nu al over uit dat het een zeer intuïtief persoonlijk ontwikkelingstraject is. Met haar toestemming deel ik haar schrijven met jou!

Hallo Chungmei,

Hier nog even een berichtje van mij, voordat we elkaar morgen alweer zien voor alweer de volgende sessie. Dit is hoe mijn eerste echte ademhalingssessie bij me is geland:

Zoals al duidelijk was toen ik nog bij jou was, heeft de rebirthing best wel indruk gemaakt. Ik had al aardig wat gelezen op jouw website en social media. En je had tijdens de introductiesessie al wat verteld. Maar dan de rebirthing te doen is toch echt anders! Wauw! Er op terugkijkend was ik eerst toch wel in mijn hoofd bezig met “doe ik het wel goed?”. Maar het heeft me uiteindelijk zoveel tegelijk gegeven: er was spanning en tegelijk ook ontspanning, kou en warmte in mijn lijf, verdriet/pijn en blijdschap. 

De buikklank ging vanzelf, hoewel ik dat niet van mijzelf gedacht had. Ik vond het bevrijdend en schrok eigenlijk een beetje van mezelf. Dat ik dit in me heb/had en ook kon uiten! Ik, altijd erg gecontroleerd, laat me niet zomaar gaan. Maar nu dus wel…Het heeft me geraakt. Ik heb contact met mijn lijf ervaren en daarbij gezien/gevoeld hoeveel er weggestopt zit. 

De rest van de dag voelde ik me lichter en fijner, maar voelde ook de verschillende plekken in mijn lijf nog steeds (gezicht, armen, bovenbenen, rugspieren, het was gewoon een complete workout). De volgende dagen voelde ik een diepere verbinding met mijn ademhaling. Maar ook vermoeidheid (ik was blij dat op donderdagmiddag voor mij het weekend begon en haalde het voor mijn gevoel nèt). 

Gek genoeg voelde ik in de dagen na maandag ook een soort schaamte, als in dat ik me had laten gaan ofzo. Misschien omdat ik al die tijd het (wat ‘het’ dan ook mag zijn, emoties, gebeurtenissen, gevoelens, mijzelf misschien wel…) voor iedereen en met name ook voor mezelf heb weggestopt, het mocht er niet zijn. Mijn lijf en hoofd zitten misschien zo in de automatische piloot om het meteen weg te stoppen, dat er even paniek ontstond omdat ‘het’ er nu ineens mocht zijn en geuit mocht worden. Ofzo…? Maar weer wat later in de week neutraliseerde dat gevoel van schaamte weer. 

De nacht na de sessie heb ik gedroomd over een neushoorn. Het is me bijgebleven, omdat dromen me meestal niet zo levendig en lang bij blijven als deze. Dus ik heb vanuit nieuwsgierigheid eens opgezocht wat dromen over een neushoorn zoal zou kunnen betekenen: De neushoorn staat voor woede en enorme kracht. Waar andere dieren zouden weglopen, valt een neushoorn juist aan. Als je droomt over een neushoorn, dan is het belangrijk dat je je doel voor ogen houdt en je niet van je pad af laat brengen. Neem geen genoegen met “nee” en wees wat assertiever in wat je wilt. Wat een mooie boodschap aan mezelf! 

De volgende nachten heb ik lang en diep geslapen. Zoals je al zei: neem de rust die je lijf aangeeft. 

Ben je benieuwd wat coaching & ademhalingssessies jou op kunnen leveren?


Yoga maakt me blij. En hoe!

Vanochtend was ik om 5.00 uur klaar wakker. Eerlijk, de eerste week werken na twee weken vakantie heeft een impact op mij. Ik heb veel meer geslapen. Een aantal keren heb ik zelfs klokje rond geslapen, terwijl ik niet eens ongesteld ben. Het komt door alles wat er zich in mijn persoonlijke leven afspeelt. Dit zorgt overigens ook voor de nodige tranen. Het stroomt lekker door. Wat mij in dit alles op de been houdt is yoga. Om specifiek te zijn: de “30 Days Yoga Challenge with Adriene“.

Wat ik zo leuk vind aan Yoga with Adriene is:

  • dat ze de tijd neemt om alles heel secuur uit te leggen en terwijl ze dat doet ben je eigenlijk al rust aan het nemen en in verbinding aan het komen met het lijf
  • de grapjes die ze tussendoor maakt
  • de lengte van de yoga sessies, meestal iets korter dan een half uur
  • de rust die haar set en zij zelf uitstraalt
  • hoe ze de sessies opbouwt en bepaalde yoga posities terug laat komen

Wat mij opviel is dat dezelfde rust die ik zo in haar werk waardeer mij af en toe ongeduldig maakt. Dan wil ik door naar het in beweging brengen van mijn lijf. Dan skip ik die eerste minuten. (en kan ik nog steeds heel blij met mezelf zijn :))

Door dagelijks aan chakra healing en yoga te doen zit ik veel lekkerder in mij vel. Het kiezen voor het deelnemen aan deze 30 dagen yoga challenge zorgde ervoor dat ik op dagelijkse basis meer voor mezelf koos. Er voor de kinderen zijn gaat namelijk vanzelf. Het huishouden schreeuwt ook altijd om aandacht. Dus het was een verademing dat ik veel makkelijker mijn tijd pakte. Hoe deed ik dat?

Er zijn een aantal vaste momenten dat ik kans zie om de spanningen in mijn lijf uit te wringen.

’s Ochtends vroeg, zoals vandaag, maar op doordeweekse ochtenden vanaf 6.00 uur. Het is heerlijk om lichamelijk en geestelijk wakker te worden met yoga. En voor yoga heb ik op bed al gemediteerd en chakra healing aan mezelf gegeven.

Na school hebben we een contact momentje met snacks en wat te drinken. Daarna kijken de kids wat op Youtube of Netflix en kan ik even foetsie.

Na school kan het ook zijn dat we de tv uit laten. Wanneer Arnold gaat koken en de kids spelen kan ik mij ook afzonderen.

Wanneer Arnold de kids naar bed brengt kan ik ook mijn tijd pakken. Ik ben weleens de deur uitgegaan om te rennen en bij terugkomst deed ik nog wat yoga.

En als ik de kids naar bed breng en daarna nog wakker ben, gooi ik er ook wat yoga tegenaan.

Het deelnemen én vooral heel benieuwd zijn naar waarmee Adriene op de proppen komt, geeft rust in mijn hoofd en lijf. Heerlijk.

De tranen stromen over haar wangen

img_9201

Het meest bijzondere van mijn werk als HSP Coach & Rebirther is wanneer ik cliënten spreek die in eerste instantie niet spreken. Ik heb bijvoorbeeld iemand voor me zitten (videoskype) en ik zie direct dat ze er niet is. Ze is niet in haar lijf. Ze is aan het zweven. De pijn in haar lijf is te groot om zich ermee te verbinden. Ze vindt het eng. Bovendien is de stem van de innerlijke criticus heel sterk: “Het heeft allemaal geen zin meer, ik kan het niet en alles wat ik poog om me beter te voelen zal niet helpen”.

Het eerste wat ik stimuleer is om te gaan ademen. Aangezien ze een tijd terug voor een coaching & rebirthing traject in mijn praktijk in Den Haag is geweest, weet ik hoe haar lijf reageert. Nog beter gezegd: we weten allebei hoe haar lijf reageert waardoor we via videoskype kunnen werken.

Ze ademt en houdt haar ogen open. De angst is aanwezig. Gedachten razen door haar heen. Het hoofd houdt niet op, het staat altijd aan. Langzaamaan zie ik dat er een groter contact is met haar lichaam. Ik praat in op het voelen van het vertrouwen, op het in contact komen met haar kern, met liefde. Ik vraag haar de ogen te sluiten. De tranen stromen over haar wangen. Zo tijdens een ademhalingssessie van drie kwartier was ze in staat om meerdere golven van verdriet toe te laten. Schokschouderend verdriet.

Hierna was ze weer in staat om te praten.

Ik heb haar toegesproken. Je kan het wel. Hoewel je je zo slecht (kut in haar woorden) voelt, ben je er voor deze sessie. Ja, ik had je vanochtend een app gestuurd, maar hierna had je het ook weer kunnen vergeten. Je was er én ook nog eens op tijd. Iets in jou is sterker dan hoe jij je voelt.

We pakken het traject weer op na een pauze van negen maanden. Het worden wekelijkse coaching & ademhalingssessies via videoskype. Ik vind het geweldig om cliënten terug te zien voor verdere begeleiding. Doordat je elkaar al kent, is het werken met elkaar zo natuurlijk en moeiteloos.

Sta je op dit moment op een kruispunt in je leven? Loop je al jaren rond met een bepaalde rusteloosheid in je lijf? Word je gek van de innerlijke criticus in je hoofd? Boek de introductiesessie en ervaar wat het jou kan opleveren.

Warme groeten,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl


HSP: ze leefde vanuit haar hoofd

Pasgeleden ontving ik een client die na een lange tijd weer terug kwam voor coaching & rebirthing. Momenteel is ze enthousiast bezig met het creëren van haar droombaan. Vanuit een vaste baan van 4 om 5 dagen in de week volgt ze diverse opleidingen tot voedingscoach. Inmiddels heeft ze ook al een aantal sessies gehad met iemand die gezonder wilt gaan eten. 

Tijdens het coaching & rebirthing traject met mij ontving ze na elke sessie verslagen inclusief tips en inzichten. Deze aanpak had ze gekopieerd in haar werk als voedingscoach. Haar client was er blij mee. Net zo blij als dat zij indertijd was om deze mails van mij te ontvangen. Ze pakte de laatste mail erbij die ze van mij had ontvangen. Ik las het door en de tranen sprongen mij in de ogen. De woorden uit de laatste alinea had ik dezelfde ochtend nog gedeeld met een andere cliënt op de mat. Wat deed het mij goed dat ze nog steeds ondersteuning ervoer via de woorden die ik met haar had gedeeld. 

Momenteel springen haar gedachten van hot naar her. Gedachten gaan al uit naar het opzetten van haar website, het openen van een facebook bedrijfspagina en het bedenken van workshops. Maar nee, ho, stop, ze wilt zich focussen op het uitwerken van het cursusmateriaal. Hier is ze dus de afgelopen maanden mee bezig geweest: continue balanceren, herfocussen van haar aandacht tussen haar vaste baan en alles wat ze wilt realiseren voor haar droomwerk. 

Ze was bij mij om te voorkomen dat ze zou overlopen. Ze zweefde. Er was onrust op haar borst- en buikgebied. Ze leefde vanuit haar hoofd. Thuis lukte het haar niet om middels ademhalingsoefeningen in haar lijf te komen. De ademhalingssessie (rebirthing) bracht haar weer in contact met haar lichaam. 

De onderstaande tekst komt uit de laatste e-mail ter afronding van het traject dat ik een tijd geleden met haar had afgerond. 

Tijdens de in- en uitademing geef je ruimte aan de spanningen in je systeem. Hierdoor komen de spanningen aan de oppervlakte in de vorm van fysieke uitingen. 

Met elke inademing voedt je jouw kern, jouw innerlijke kracht en intuïtie. Met elke uitademing verlaten de spanningen jouw lichaam. 

Ervaar ook met elke inademing dat je trots mag zijn op de reizen die je hebt gemaakt. Jij hebt deze nieuwe ervaringen voor jezelf gecreëerd. Jij hebt ervoor gezorgd dat je je verbonden voelde met de mensen om je heen. Weet dat je dat gevoel van verbondenheid altijd bij je hebt. Dat ben jij, dat is jouw wezen. 

Jij mag trots zijn op het feit dat je plezier maakt, dat je plezier blijft maken. Dat je open staat voor nieuwe verbindingen en geniet van je vriendschappen. Gun jezelf de rust die je nodig hebt. 

Met behulp van de verbonden ademhaling werk je toe naar een liefdevolle relatie met je lichaam. Het effect van het creëren van ruimte voor de doorstroming van liefde is dat je meer kracht en moed voelt om je angsten aan te gaan. Om in de ogen van angst te zien dat er alleen maar verdriet is. Als je dit verdriet omarmt zal angst oplossen.

Ben je benieuwd naar wat een coaching & rebirthing sessie jou kan opleveren? Maak een afspraak voor een introductiesessie. 

Docu CRAZYWISE: over psychische problemen en positieve transformaties

Kortgeleden zag ik de docu Crazywise. Deze docu bevestigde op vele vlakken hoe ik in mijn werk als coach & rebirther, voorbij de diagnoses uit de reguliere gezondheidszorg, mij focus op het verwerkingsproces van de trauma’s waarmee mensen rondlopen.

Dit kunnen uiteenlopende gebeurtenissen zijn die in eerste instantie door de persoon die begeleid wordt niet wordt beschouwd als trauma’s. Maar deze gebeurtenissen hebben er wel voor gezorgd dat je als kind opgroeiend tot volwassene je niet gezien voelt. Je het gevoel hebt dat je altijd hard moet werken om bevestigd en gewaardeerd te worden. Of misschien wel steeds aan het kortste eind trekt op vele gebieden in het leven. En helemaal vervelend: dat je continue met nare mensen en gebeurtenissen in aanraking komt en vaak emotioneel uit balans raakt.

Bij trauma denk je snel aan seksueel misbruik, verkrachting, oorlogstrauma of huiselijk geweld. Denk eens aan operaties die lichamelijk een grote impact hadden, bevallingen die zeer ingrijpend waren of opgroeien in een gezin waarbij er niet over emoties werd gesproken of één of beide ouders zeer dominant waren in relatie tot opvoeding en overtuigingen over het leven. Dat kan ook traumatiserend zijn!

Met behulp van gesprekken, zittende en staande oefeningen in combinatie met ademhalingssessies op de mat bevrijd ik mensen van angst, woede en verdriet. Deze belemmerende emoties ervaar ik als vastzittende energie die fysiologische belemmeringen kunnen vormen dat een normaal en gezond functioneren van het lichaam in de weg zit. Ik help mensen deze vastzittende energie in beweging te brengen en naar buiten te kanaliseren via bewegingen van het lijf, tranen en de stem. Het is enorm dankbaar werk!

Heb je interesse om in gesprek te gaan en/of een ademhalingssessie mee te maken? Neem contact op voor een introductiesessie. 

Klik hier door om de docu Crazywise te bekijken.
Wachtwoord om deze documentaire te bekijken: CWDUTCH

Geef toe dat het zeer doet

18836744_800771383420309_1223213404000812721_o

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Over afronden gesproken. Toen we terugkwamen van buitenlandexcursie meteen de volgende ochtend kon ik mijn diploma tekenen. Ik was geslaagd! JOEPIE! (Ben ik nu echt blij met dat papiertje? Ik ben ieder geval blij dat ik een handtekening kan zetten om dit goed af te sluiten en zo met iets anders te beginnen!!!! ☺) De volgende dag ging ik nog afscheid nemen van een lerares en van iemand van stage.

Toen ik dat allemaal had gedaan! Toen was ik doodmoe. Ik heb echt lang op bed gelegen. En mijn lichaam zakte als een pudding in elkaar en ik moest weer huilen. Mijn vriend zei: ‘Nu kun je dingen loslaten he?!’ Jup! Mijn familie wilde ook nog komen omdat ik geslaagd was. Ik wilde ook dat ze zouden komen, maar ergens was ik bang. Mijn huisbaas kwam en vroeg: ‘Wanneer ben je weg? Je hebt je kamer toch opgezegd?’ Waarop ik antwoordde vanuit mijn hoofd: maandag ben ik weg, dan ga ik werken! Is dat oké? Ja dat was oké!

Maar ik begon woensdags pas met werken en maandag zouden mama, oma, zus en zusje komen. Dus ik was lichtelijk in paniek, toen bedacht ik dat ik ze dan maar beter af kon bellen. Ik zei tegen mijn moeder het kan echt niet. Ik moet maandag het huis uit zijn. Ik moet hier echt weg, kan het niet een andere keer. Mijn moeder zei: ‘Oma heeft haar poetshulp verzet en we kunnen ook ergens anders afspreken.’ Ze had gelijk! Ik zou er later op terug komen. Ik besprak het met mijn vriend en zei in paniek. Er klopt helemaal niets van wat ik heb gedaan! Ik heb allerlei dingen gezegd die niet kloppen! (Sorry vriend! Die op dat moment alles over zich heen kreeg.)

Ik vroeg aan mijzelf: Wil ik dat ze komen? Meteen kwam het antwoord: Ja! Toen belde ik mijn moeder op en zei: Sorry! Je kan komen! Ik voel mij bang! Zonder precies uit te kunnen leggen waarom ik bang was. Daarna ging ik op een matje liggen en vroeg ik aan mezelf wat ik nu moest doen? Het antwoord was: Geef eraan toe. Geef toe dat het niet gaat en geef toe dat het zeer doet.

Liefdevol ontvangen door zus en papa die mij wilden helpen.
Liefdevol ontvangen door mijn vriend.
Liefdevol ontvangen door mijn oude basketbaltrainster.
Liefdevol ontvangen door familie die langs zou komen.

De volgende dag heb ik een afspraak rebirthing via skype.

Ademhalen!!!! Er zit spanning in mijn lijf! Wanneer ik vertel hoe het gaat komen de tranen al gauw. Mijn hele lichaam voelt gespannen! Ik adem, mijn buik doet zeer en trilt. De tranen rollen. Op een gegeven moment ben ik redelijk door mijn gespannen buik heen geademd, en komen steeds deze zinnen in mijn hoofd: ik ben zo liefdevol ontvangen de laatste tijd. Dan kom ik bij de pijn in mijn hart uit, Ik ben bang om het oude los te laten. En dan begin ik nog harder te snikken.

Mijn intentie was: ik heb mijn diploma gehaald. Mijn intentie is: Het stroomt van binnen.

Afgelopen dagen was ik aangekomen op mijn werkplek. Ik heb de eerste twee dagen de tijd genomen om te landen. Vrijdag was mijn eerste werkdag. Aangekomen op mijn tijdelijke nieuwe woonplek voor door de weeks. De camper!

*Tussen de weilanden en de bomen!
*Geen internet,
*Fijne collega’s,
*Spelen met kinderen,
*Pijn op mijn borst en buik,

*Het besef hebben: Ik werk van 7-4, vier dagen in de week. En hoef daarnaast niets meer aan school te doen, of andere dingen,

*Gevoelens op een rij zetten,
*Lijnen uitzetten, om het te laten stromen van binnen,
*Contact houden met vriend,

*Zutphen is een super fijne stad, met zijn oude uitstraling, waar ik heb geschreven in cafeetjes en off course in mijn nieuwe huis Campieee de camper. Ik wilde al langer schrijven, maar voelde daar toen niet de ruimte voor. Een heel verhaal, uit mijn handen, op papier ❤

Lees ook de blogs:

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ik hoef niks met hun boosheid 

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

20106472_826920244138756_4214912781279229773_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Keuzes maken geeft meer rust! Blijf ik hier op school? Of ga ik weg? Ik blijf! Ik kan nog veel leren, over mijzelf op de plek waar ik woon en met de mensen om mij heen. ‘Ik heb mijn diploma gehaald’ dat was op dat moment mijn intentie.

De laatste twee maanden neemt de spanning toe. Ik heb buikpijn en heb niet veel honger. Dit schooljaar heb ik alle mogelijke her-examens gemaakt. Alle mogelijke extra tijd voor opdrachten, daar heb ik gebruik van gemaakt. Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel. Spanning in mijn lijf!!

Ik moest toetsen inhalen en opdrachten inleveren. Vooral die laatste weken, wanneer het einde van het schooljaar nadert is mijn familie daar om mij te helpen. Mijn zus, die mijn verslag doorleest op spelfouten. Mijn vader die mij helpt voor de toets, daar ben ik echt blij mee! Van uit mijzelf komt er voor mijn gevoel niet veel uit mijn handen! Met school bezig zijn voelt voor mij als lopen met een baksteen! Het voelt zwaar. Ook het meeslepen van spanning in mijn lijf voelt zwaar. Ik ga naar mijn ouders om de toets te leren. Ik word geraakt door de sfeer daar. Het is mij te veel, ik durf niet goed te ervaren wat dingen met mij doen en dan barst ik in huilen uit, op zo’n momenten kan ik niet goed benoemen waarom. (De toets leren is overigens goed gelukt!)

Wat ik mee terug neem naar mijn huis is intense buikpijn. Spanning in mijn lijf waar ik geen raad mee weet. Het legt mij plat, op zo’n momenten krijg ik helemaal niets meer uit mijn handen, zelfs de leuke dingen niet meer. Wat mij van die week het meeste bij is gebleven is dat op dat moment, toen ik helemaal niet lekker ging iemand met mij deelde hoe zij had verwerkt dat haar vader zomaar op haar achttiende naar het buitenland vertrok. Ze voelde zich in de steek gelaten en had heel veel gehuild. Maar kon goed praten met haar vriend en schoonfamilie.

Wanneer je niet goed kan praten met je ouders, kun je altijd nog bij iemand anders terecht. Dat vond ik mooi. Onze verhalen zijn heel verschillend, maar  Ik voel mij op een punt ook in de steek gelaten door mijn ouders. Zij hebben mij emotioneel niet kunnen steunen, toen ik jonger was. Maar ik heb een hele fijne vriend en schoonfamilie waar ik steeds meer mee kan praten over wat er in mij speelt.

De laatste loodjes wegen het zwaarst zeggen ze wel eens. Die laatste dingetjes afronden. Ik moest nog één dikke vette opdracht maken. Over afronden gesproken. Tussendoor moest mijn studentenkamertje ook leeg, dat was een fijne bezigheid tussen het huiswerk maken door. Mijn hoofd en lichaam willen gewoon niet meer. Mijn vader en zus wilden wel helpen. Ik had mijzelf eerst voorgenomen om een paar dagen rust te nemen.

Zo prikkelbaar als ik was en met die buikpijn kon ik niet verder. Ik vroeg aan een kennis in Dronten of ze me wilde masseren. Dat was super fijn. Dat zette mij enigszins weer terug in mijn lichaam. Welke plek heeft de meeste aandacht nodig vroeg ze? Mijn buik zei ik. (die deed het meeste zeer.) Maar naarmate ze mij ging masseren gingen mijn benen en buik stromen. Het voelde als verdriet, maar mijn keel- en hartgebied zitten dicht. Ik vroeg aan mijn lichaam: wat heb je nodig? Het antwoord dat opkwam was: wanneer je meer aandacht besteed aan wat er in je hart is, gaat de buikpijn van zelf over.

Toen ik opstond van de massage was ik duizelig van alle opgekropte emoties.

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Ouderschap: wat mijn hooggevoelige zoon ziet en doet

Dían is een lieverd.

  • Toen hij slechts twee maanden jong was had hij al zijn eigen humor. Amé maakte met haar hoofd een vrij normale beweging naar rechts en hij schoot in de lach.
  • Ook rond deze fase legde hij al zijn bewegingen stil wanneer hij hoorde dat Amé thuis kwam van school. Hij hoorde haar stem.
  • Wanneer hij Amé intens zag en hoorde huilen, huilde hij mee.
  • Als hij zag dat één van ons boos was, begon hij te lachen. Deze man is een emotionele koning. Hij gaat met woede om met een lach.
  • Hij knijpt zijn ogen helemaal fijn als hij iets niet wilt eten of genoeg heeft gehad. (Vanaf +/- 5 maanden)
  • Hij pakt iets kleins van de vloer, doet het in zijn mond en houdt hem in zijn mond om mee te spelen. (Vanaf +/- 7 maanden)
  • Hij pakt iets kleins van de grond of aan tafel met zijn duim en wijsvinger alsof deze twee vingers samen een pincet vormen.
  • Hij kan heel goed alleen spelen. Hij doet de keukenkastjes open en gooit alles eruit. Hij doet andere kasten en lades open en speelt met alles wat hij tegenkomt. In de keuken onderzoekt hij hoe de snelkookpan, een handmixer en potjes met deksels werken. Hij klimt op een kruk en houdt zich vast aan het aanrecht. Bovendien maakt hij van alles een iphone. (Vanaf +/- 8 maanden, klimmen vanaf 11 maanden)
  • Hij houdt ook van samen spelen. Hij is balgevoelig, hij gooit goed en hard.
  • Hij voelt geen binding met een knuffel.
  • Hij houdt ervan om in gras te kruipen en zand tussen zijn vingers door te laten glijden.
  • Hij is een winterkindje, dus is meer bekend met zijn lichaam, terwijl hij kleren aan heeft. Als hij in zijn blote huid rondloopt,  voelt hij aan zijn eigen armen en benen. We zien aan hem hoe fijn hij dat vindt.
  • Hij is supersociaal. Overal waar hij komt, groet hij kinderen en mensen met een grote glimlach. Fijne, lieve en goedgehumeurde mensen gaan het contact aan. Tegelijktertijd valt hij af en toe ten prooi aan kinderen die vervelend doen; iets van hem afpakken of iets om willen gooien.
  • Als er in een keer heel veel op hem afkomt, wordt hij stil en staat hij op de observatie-modus. Bijvoorbeeld wanneer er veel familieleden in één keer de woonkamer binnen komen lopen. Pas na een tijdje laat hij weer van zichzelf horen.
  • Hij is ritme- en muziekgevoelig. Hij gaat dansen of maakt ritme met alles wat hij tegenkomt. Bijvoorbeeld staand op een kruk slaat hij met zijn handen op de prullebak alsof hij een atabaque bespeelt.
  • Ook als hij iets lekker krijgt te eten of drinken beweegt hij heen en weer met zijn schouders en rug. (Sinds dat hij 1 jaar is)
  • Als hij pompoencake gezoet met honing krijgt of kokoswater geeft hij met zijn hele lijf aan hoe graag hij de volgende hap of slok wilt. Uit enthousiasme spant hij zijn hele lijf van top tot teen aan. (Vanaf 14 maanden)

Wat een voorrecht om Dían te mogen begeleiden in zijn leven.

HSP Coaching & Rebirthing: emotionele groei in co-creatie

Foto door: Hans Jongman

Ik wil het graag even hebben over een belangrijk aspect van mijn werk als life coach. Co-creatie. Het emotionele ontwikkelingswerk wordt gerealiseerd in co-creatie met de persoon die ik begeleid. ‘Ben ik jouw patient of cliënt?’ Ik schudde mijn hoofd en dacht: het woord “coachee” wat ik altijd heb gebruikt was hier ook niet op zijn plaats. Hij kwam op “partner-in-crime”. Ik knikte: ja, dat was beter. Nu realiseer ik mij dat “partner-in-psyche” een nog betere benaming is.

De partner-in-psyche (dame) aan wie ik gisteren voorstelde haar oerkreet te willen ontdekken, lachte onwennig, al gegeneerd door de gedachte dat ze zou gaan schreeuwen, dat ze haar stem zou laten horen. Ze zag zichzelf als Woody Woodpecker de praktijk ontvluchten, maar vervolgens half in zichzelf en half tegen mij: ‘Ja! Ik ga het doen. Maar eerst springen we tien keer in de lucht.’ Prima, zei ik. ‘Ja? Doe je mee?’ Ja, hoor. We sprongen tien keer in de lucht. Daarna nam ze plaats op de bank en begeleidde ik haar naar haar oerkreet. De A-klank en uiteindelijk de brul van een leeuw kwamen voorbij. Pure co-creatie.

De hooggevoelige personen die zich door mijn werk voelen aangesproken leren mij het beste uit mezelf te halen. Dag in, dag uit, blijf ik leren. Dat houdt mijn werk interessant.

Co-creatie. Mooi woord eigenlijk: samen creëren. Het co-creëren begint al bij het eerste telefoongesprek of e-mailcontact om de afspraak voor de introductiesessie in te plannen. Via welk communicatiemiddel communiceren we het fijnst en wanneer én hoe zien we elkaar? Voordat ik iemand in de praktijk of via onder andere videoskype ontvang, heb ik 99% van de keren telefonisch contact gehad. Pasgeleden ontdekte ik na zeven sessies dat ik het telefoonnummer van iemand niet had. Wonderlijk. Blijkbaar werkte e-mailcommunicatie uitstekend.

Co-creatie bereikte recentelijk voor mij een hoogtepunt: eind januari ontving ik een dame uit België voor drie sessies verdeeld over twee dagen. Wat ik schitterend vond aan ons contact was het vertrouwen dat zij in mijn werk had. Zij was hierdoor in staat haar zielenroerselen direct met mij te delen. We konden de diepte in én gingen heel diep. We hebben geschreeuwd, geademd, gepraat. Ze kon naar huis met een legere emmer en voelde meer liefde in haar lijf.

Over schreeuwen gesproken: de afgelopen weken heb ik flink wat afgeschreeuwd. Het schreeuwen maakten een boel los bij de personen die ik hiermee begeleidde. Na de eerste keer wilden ze namelijk nog meer schreeuwen! Tijdens de eerstvolgende sessie werd erom gevraagd: in gesprek op de bank of tijdens een ademhalingssessie, mag ik schreeuwen? Ik moedigde het direct aan. Dit was wederom pure co-creatie in actie.

Wat ik belangrijk en essentieel vind voor emotionele groei is dat de coachee/client/ partner-in-psyche zich volledig op zijn of haar gemak voelt. Ik heb verhaal nodig om mee te werken en zij dienen zich veilig te voelen om hun gedachten en gevoelens met mij te delen. Soms werkt de formele setting van een praktijkruimte niet en werkt wandelcoaching bijvoorbeeld veel beter. Dat iemand dat bij mij kan aangeven en dat wij daar samen invulling aan kunnen geven is voor mij co-creatie.

Ben je benieuwd naar een introductiesessie? Klik hier voor meer informatie. 
Neem ook eens een kijkje op mijn website: Orchid of Life – HSP Coaching & Rebirthing