Workshop: Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

communication

Wat we allemaal willen is een goed en gezond contact met onze kinderen. Het contact waar ik op doel is communicatie waar je vrolijk van wordt. Communicatie dat ervoor zorgt dat alle partijen aan hun trekken komen. Het gevolg hiervan is een huishouden waarbij alle zorgtaken en verplichtingen soepel en met een lach en een traan verlopen. Alle emoties zijn welkom, want ja, zeg nou zelf, relaties worden getekend door de emoties die erin worden gestopt. Vooral wanneer je te maken hebt met hoog sensitieve kinderen is het van belang om te weten en te begrijpen wat ze nodig hebben.

Door hun sensitiviteit krijgen ze veel informatie binnen en ieder kind verwerkt dit op zijn eigen manier. Als ouder en opvoeder is het een uitdaging én grote verantwoordelijkheid om een positief contact met onze kinderen op te bouwen. Wat kinderen nodig hebben is duidelijkheid. Tijdens deze workshop gaan we met zijn allen duidelijkheid creëren door een aantal opvoedthema’s onder de hoog sensitieve loep te leggen.

De volgende onderwerpen zullen aan bod komen:

– wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben, maar vooral wat jouw kind nodig heeft,
– vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
– positieve communicatie; vertellen wat je nodig hebt, grenzen aangeven,
– blijven spelen met je kind.

Wil je meer lezen over hoog sensitieve kinderen? Zie de blogs hieronder…

Communicatie: eerlijk zijn duurt het langst
HSK: driftbuien, pijn en angst voor de dood
HSK: omgaan met levensveranderingen
HSK: hoe laat ik mijn kind zichzelf zijn?
HSK: omgaan met onbegrip van de omgeving
Ouderschap: altijd blijven spelen 

Lijkt het je wat om deze workshop bij te wonen? Klik hier voor de Orchid of Life agenda en het boeken van je plek. 

Advertenties

HSK: omgaan met onbegrip van de omgeving

photo (2)

We zitten al in september, maar toch wil ik nog een antwoord geven op de vragen die waren gesteld in het kader van het thema ‘Opvoeden van hoogsensitieve kinderen’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie. Dit wil ik doen om de maanden juli en augustus die in het teken stonden van dit thema goed af te sluiten. Elke vraag verdient eigenlijk een heel hoofdstuk met een stappenplan, maar in deze blog zal ik mijn reactie kort en bondig houden.

Hoe ga je om met onbegrip van de omgeving?
Zodra je met het thema hoog sensitieve kinderen en hun karaktereigenschappen de stap maakt naar de directe omgeving zoals school, leerkrachten en vriendjes en hun ouders zul je op vragen stuiten. Hoe je het onbegrip ontvangt, is afhankelijk van hoe sterk jij als ouder in je schoenen staat. Mensen reageren in gesprek met jou op non-verbale signalen. Als jij twijfelt over je kind en wat te doen in een bepaalde situatie kunnen ze hiermee aan de haal gaan.

Aan de ene kant kun je je sterk maken door te staan voor wat je communiceert. Aan de andere kant is het altijd goed om vriendelijk te blijven en open vragen te stellen. Onbegrip komt voort uit onwetendheid. In plaats van het stellen van open vragen komt er vaak ongevraagd advies of opmerkingen jouw kant op waar je niets aan hebt. Kap het af als het teveel wordt en ga op zoek naar andere gesprekspartners, totdat je iemand hebt gevonden die je verder kan helpen. Blijf ten alle tijden naar jezelf luisteren en hou je doel in de gaten. Wat wil je bereiken met wat je communiceert? Als je het door het ontvangen van onbegrip niet bereikt, sla je een andere weg in.

Hoe leer je je kind te beschermen tegen kritiek?
In contact met onze kinderen vinden we vaak alles mooi en prachtig. Datgene wat ze zeggen is schattig en al hun knutselwerkjes zijn prachtig. In contact met je kind is het gezond om eerlijk te zeggen hoe jij over bepaalde zaken denkt. Hierdoor ontwikkelen zij een begrip voor dat iedereen anders denkt. Om een heel simpel voorbeeld te geven: vertel wat jouw lievelingskleuren zijn, dat jij die jurk niet zou dragen of dat je liever iets anders gaat doen. Zodra dit begrip is ontwikkeld, kunnen kinderen beter met kritiek omgaan. Ze voelen zich dan niet persoonlijk aangevallen, maar kunnen bijvoorbeeld denken: ‘Ik vind het wel mooi’ en tegelijkertijd kunnen ze de kritiek neutraal ontvangen. Ook als ze krijgen te horen dat ze het beter anders kunnen doen, zijn ze in staat om de instructie op te volgen in plaats van zich gekrenkt te voelen wat vervolgens kan eindigen in weerstand en het niet willen doen of aanpassen.

Hoe vergroot je het zelfvertrouwen van hoog sensitieve kinderen?
Het zelfvertrouwen vergroot je door hen jouw volledige aandacht te geven wanneer je bij hen bent, veel samen te spelen en hen mee te nemen in jouw wereld. Pasgeleden was ik getuige van een gezin met een kleuter en twee tieners die zich aan het voorbereiden waren op hun camping vakantie. Papa was heel druk bezig met het pakken en ordenen van alle spullen. Op het moment dat kinderen wilden helpen werden ze afgesnauwd. Hij zag hen liever op hun zelf in de buurt spelen, zodat hij zich kon voorbereiden. De kinderen druipten af met een ‘wij willen ook helpen’ en gingen chagrijnig op de stoep zitten. Als dit soort situaties vaker regel zijn dan uitzondering kan dat een flinke deuk opleveren in het zelfbeeld van het kind. Kinderen willen deel uitmaken van ons leven als ouder. Neem hen zoveel mogelijk mee, speel en heb contact. Deze drie elementen vergroten het zelfvertrouwen.

Hoe ga je om met pestgedrag?
Het is vaak een uitdaging om erachter te komen dat je kind wordt gepest. Misschien schaamt  je kind zich wel voor het feit dat hij wordt gepest. Let op signalen en onderhoudt het contact met je kind. Op de basisschool ontwikkelt je kind zijn identiteit binnen een groep. Dit is een uitdaging voor een jong kind. Begeleid je kind hierbij door vragen te stellen over de omgang met andere kinderen en vriendschappen die op gang komen. Zodra je in de gaten krijgt dat er sprak is van pestgedrag bespreek je dit met de leerkracht. Hou het proces in de gaten en blijf communiceren met je kind. Lees meer over pesten in de volgende blogs: ‘Pesten: ik pest alleen terug’ en ‘Kringgesprek over pesten’.

Hoe komt het dat kleine kinderen anderen kunnen blokken?
Kinderen zijn intuïtief en voelen feilloos aan met wie ze willen zijn, wie een fijne en prettige uitstraling heeft. Parallel hieraan ligt dat ze hun afstand innemen richting personen die ze onprettig vinden aanvoelen.

Mijn kind is overgevoelig voor rechtvaardigheid, hoe ga ik daarmee om?
Een eigenschap van hoog sensitieve kinderen is dat ze rechtvaardigheid hoog in het vaandel hebben staan. Ze zijn bewust van hun omgeving, hebben alles in de gaten en willen weten waarom iets niet gebeurd zoals dit van tevoren is aangekondigd. Ze willen het fijne ervan weten, zodat ze weten wat er van hen wordt verwacht. Kortom, ze zijn niet overgevoelig voor rechtvaardigheid, ze vinden rechtvaardigheid belangrijk.

Burn-out: met pijn en moeite ‘nee’ gezegd

Ondertussen is er een hele hoop gebeurd. Tijdens en vlak na mijn vrije dagen tot de conclusie gekomen dat ik eigenlijk nog veel vermoeider was dan ik dacht, of wilde toegeven. Ik had zo’n moeite weer op te starten op mijn eerste werkdag. Kon dat niet bespreken met mijn leidinggevenden, omdat zij zo druk waren, en werd door hen en passant nog naar een adhoc afspraak gestuurd. Iets wat ik niet meer kon bolwerken, waardoor overlappende afspraken uitliepen, wat voor veel misverstanden en onbegrip zorgde.

Een goede insteek om mij vervolgens te vragen op een dag te komen werken waarop ik normaal niet werk. Met heel veel pijn en moeite ‘nee’ gezegd. Met al mijn plichtsbesef en doorzettingsvermogen nog wel op donderdag en vrijdag komen werken, maar gemerkt zo op te zijn, dat ik besloten heb me ziek te melden. Ben nu sinds twee weken thuis wegens ‘ziek-door-werk’.

Had ik eerst nog het gevoel daar met een paar weken rust, mooie boeken, yoga en andere inspiratie wel uit te komen, dat werd verstoord door een leidinggevende die op een vertrouwensbreuk aanstuurde en een partijdige bedrijfsarts. Heb een sluimerend conflict op de een of andere manier kunnen afwenden en om een andere bedrijfsarts gevraagd, waardoor ik voorlopig bezig kan zijn met herstellen. Beide personen spreek ik dan nog wel als ik in mijn kracht terug ben. Die kracht is door alle gedoe nog een stuk minder geworden. Nog een paar treden extra te beklimmen. Heb moeite mezelf in gang te zetten.

De gebeurtenissen en ervaringen buitelen over elkaar heen. Ik leer een hoop over mezelf, en besef me vooral terdege dat dit misschien nog wel een groter signaal is verder te gaan met shiatsu en yoga. Ik word ziek van het werk, ik kan (en wil!) me blijkbaar niet handhaven op een werkplek waar zo oneerlijk met mensen omgesprongen wordt, en ik mag nu eindelijk leren dat het belangrijker is me in te zetten op het gebied waar ik goed in ben in plaats van te hechten aan geld en status. Het is apart te merken hoezeer anderen dat wel/ook doen, en hoe ze ongemerkt en onbewust sturen in gesprekken, omdat ze verwachten dat ik dat ook ben/blijf.

Note: anoniem ingezonden.

Lees ook: Overwerkt: verlies van concentratie en moe. 

E-Cocooning in juli en augustus



De afgelopen maanden
heb ik qua werk alleen gecoacht. Ik had, naast de zorg voor Amé (Arnold en ik hebben ervoor gekozen om Amé minimaal 1 jaar zelf op te voeden) en andere zaken, geen energie om überhaupt na te denken over het geven van een presentatie of het ontwikkelen van een training.

Door het aflopen van coachingtrajecten, een aantal coachees die na de zomer door willen gaan en mijn keuze om niet meer te acquireren gedurende de maanden juli en augustus, kreeg ik opeens TIJD. Tijd om op te laden. Tijd om Arnold te steunen bij het herstel van de burn-out en tijd om na te gaan denken over wat ik in het najaar op het gebied van presentaties en trainingen neer wil gaan zetten.

Dit klinkt verre van wat het concept ‘e-cocooning’ (e-cocooning: terugtrekken in je knusse hol en alleen af en toe te vinden achter internet)  inhoudt, maar voor mij voelt het wel zo. Doen waar je zin in hebt. Doen waar je energie voor hebt. Alles doen op een tempo waar je ‘u’ tegen zegt. “Dank u wel voor dat de klok langzamer lijkt te tikken, dank u wel voor de tijd die u me geeft om te slapen, te lezen en creatief te mogen zijn.”

Begin juli heb ik wederom meegewerkt aan een artikel voor het tijdschrift Vriendin. Op de valreep, voordat mijn e-cocooning periode inging, en raad eens waar het artikel over gaat? Een keer raden, twee keer raden…jawel ‘Cocooning’. Een van de vragen die mij toen werd gesteld, luidde als volgt: “Kan het ook nadelen hebben?”

“Cocoonen kan zeker nadelen hebben wanneer de mensen aan wie je toevertrouwt dat je deze periode voor jezelf nodig hebt, het niet begrijpen. Deze muur van onbegrip en angsten van vaak de personen die je het meest dierbaar zijn, is vaak een ijskoude douche waar je absoluut niet op zit te wachten. Je wilt je juist terug trekken om mentale en fysieke krachten op te doen en dan heb je geen energie om negatieve emoties op te vangen.”


Mijn antwoord was rechtstreeks gegrepen 
uit wat wij, mijn vriend en ik, hadden meegemaakt. Zoals mijn vriend op een rake manier had verwoord: “Alleen een aantal goede vrienden van ons begrijpen onze situatie door en door. Het kan heel goed zijn dat hun begrip inherent is aan hun beroep als mentale & fysieke hulpverleners ‘psychologen en osteopaten’ waardoor ze weten wat burn-out met de persoon zelf en zijn naasten kan doen. Dat mijn vriend de afgelopen maanden en nog steeds door een ware ‘hoofdpijn & vermoeidheids-hel’ gaat, heeft zeker invloed gehad op onze relatie en mijn ontwikkeling. Een van de meest positieve zaken die het hem heeft opgeleverd is ‘quality-time’ met Amé en een rugzak vol met inzichten over zichzelf. Wat het mij heeft opgeleverd, is weer een blog, verhaal of zelfs een eBoek waard. Soms denk ik in het Engels:“I’m counting my blessings. Let’s keep it to this and..Sometimes it takes a lifetime to get to know one’s emotions, sometimes during this rollercoaster of emotions, a few seconds of heartfelt consciousness and pure love, can take away long hidden insecurity”.

Om er een eind aan te breien; ik ga lekker verder met e-cocoonen. Onder e-cocoonen versta ik ook dat ik vaker ga bloggen. Bloggen over alles wat er in me opkomt en met je wil delen. Als je een vraag hebt over mijn werk of een afspraak wilt maken; je krijgt niet direct, maar wel zeker een antwoord per e-mail: orchidoflife@gmail.com. Vanaf september begin ik weer met individuele coachingsessies, presentaties en ben ik telefonisch bereikbaar.
Fijne zomer!!
Ciao, Chungmei