HSK: vermijd tijd- en angstdenken

bubbles

Op vrijdag 29 mei vond er een workshop opvoeden van hoog sensitieve kinderen plaats in Centrum de Roos in Amsterdam. Ik verwachtte zes deelnemers, maar 1 persoon was ziek geworden. De deelnemers kwamen uit Roermond (respect!!), Middelharnis en Voorschoten. Het werd een boeiende en confronterende workshop. Wat ik vooral heel bijzonder en dapper vond van de aanwezige deelnemers is dat zij er open voor stonden om hun woede richting hun kind bespreekbaar te maken én om met elkaar in gesprek te gaan over hoe de woede bij een ieder manifesteert. Van tevoren wist ik niet dat woede een onderwerp van gesprek zou zijn, maar aangezien mijn coaching praktijk er bol van staat was het ook weer niet zo verrassend.

In deze blog lees je een verslag van een aantal zaken waar wij tijdens de workshop bij stil  hebben gestaan. Verder wil ik benadrukken dat deze workshop een middel is om partners op dezelfde golflengte te krijgen wat betreft de opvoeding van hun kind(eren). Hoe prettig en verademend is het wanneer je samen met jouw partner vanuit hetzelfde bewustzijnsniveau kunt opvoeden. Sta open voor elkaars groei, kennis en ervaringen waardoor je de kinderen een veilige en gezellige plek kunt bieden waarbinnen zij kunnen opbloeien.

Vermijd tijd-en angstdenken.
Hoeveel tijd een activiteit in beslag neemt is de verantwoordelijkheid van de opvoeders. Dus vermijd communicatie waaruit duidelijk wordt dat je haast hebt, want hiermee breng je stress over. Het voorbeeld van de beker en dat de opvoeder meerdere malen aangeeft om voorzichtig te doen of de beker ergens anders neer te zetten kan duidelijk in het verkeerde keelgat van het kind schieten. Dit is voor mij een voorbeeld waarbij angstdenken bij de opvoeder de overhand heeft. Geen enkel kind, maar vooral een bewust en gevoelig kind, wil niet in woord en energie meekrijgen dat hij/zij iets niet kan of ergens de fout in zal gaan.

Hoe hiermee om te gaan? Zeg het één keer op een positieve wijze; kun je de beker even ergens neerzetten, zodat je de ruimte hebt om te spelen? Laat het vervolgens gebeuren en neem je kind mee in het opruimproces. Geef op een kalme manier aan dat dit kan gebeuren. Het is zo weer schoon.

Vermijd woede uitbarstingen
Wanneer jouw kind iets heeft gedaan wat in jouw beleving niet kan of mag, kan het zijn dat je je woede niet kunt controleren en deze op jouw kind afvuurt. Dit is traumatisch voor een kind. Met stiften de wc bril versieren is iets waarvan je als opvoeder wilt dat dit niet gebeurt, maar heeft het toch al plaatsgevonden, neem je kind apart en begin het gesprek over “tekenen op de wc bril”. Knippen in de gordijnen past ook wel in deze reeks van kunstige activiteiten. Op een gegeven moment lach je het weg met de gedachte dat jullie een kunstenaar in huis hebben, maar mocht het toch een keer voorkomen dat je jouw emoties op je kind projecteert, trek het dan zo snel mogelijk weer recht door jouw excuses aan te bieden. Geef jezelf daarna een schouderklopje, je bent ook maar een mens die het één en ander emotioneel te verwerken heeft. Jouw kind vormt jouw spiegel en maakt met zijn gedrag emoties in jouw wakker.

Over onrechtvaardigheid en opkomen voor je kind
Als je als opvoeder er getuige van bent dat er iets is gebeurd dat volgens jouw normen en waarden niet door de vingers kan, dan is het belangrijk om daar zo snel mogelijk iets aan te doen. Kom duidelijk en in het bijzijn van iedereen die met de situatie te maken heeft, op voor je kind. Neem wanneer nodig, tijd om de situatie met de betrokkenen door te spreken en uitleg te geven over wat er is gebeurd. In het voorbeeld waarin een peuter de gordijnen ging verknippen, kwam de moeder op voor hun kind. Ze kreeg haar partner zelfs zover dat hij zijn excuses aanbood voor zijn woede uitbarsting.

Geef aan dat jij als opvoeder tijd nodig hebt om ergens van bij te komen
Wees duidelijk richting jezelf én richting de kind(eren). Geef aan: “Ik wil rust en ben over … minuten weer aanspreekbaar”. Zijn je kinderen nog niet op een leeftijd dat ze zelfstandig iets kunnen gaan doen, is het natuurlijk ook aan jou om voor hen een activiteit te verzinnen waar ze even zoet mee zullen zijn.

Aangezien je kinderen hebt, heb je nauwelijks tijd, ik weet het, maar soms kan een kwartier of een half uur al helpen om jezelf op te laden. Kinderen hebben er niks aan als je moe bent. Zij hebben een opvoeder nodig die er voor hen kan zijn. Volgens mij zijn wij het er met zijn allen over eens dat juist wanneer we moe zijn, we minder pedagogische correcte handelingen verrichten. Dus als je bij jezelf hebt bemerkt dat je de laatste tijd wel erg moe bent, is het handig om hier een oplossing voor te vinden; hervind jouw energie, zodat je weer de leuke en pedagogische correcte opvoeder kunt zijn.

Lijkt het je wat om een lezing of workshop bij te wonen over het opvoeden van hoog sensitieve kinderen? Zo, ja, neem een kijkje op de Orchid of Life Agenda. 

Advertenties

Lifecoaching: ik wil mezelf de hand schudden

roadtrip

Ken je dat gevoel? Dat je een keer jezelf de hand wilt schudden? Om jezelf beter te leren kennen? Ik spreek mensen die zichzelf al heel lang kwijt zijn. Mensen die zich verschuilen achter hun goede en mooie leven, terwijl ze niet echt gelukkig zijn. Maar wat is echt geluk? Weet jij het? Heb jij er al kennis mee gemaakt? Echt geluk is voor mij dat ik niet meer bang ben voor mezelf. Dat ik mezelf in alle vrijheid ben. Vorig jaar was ik het jaar begonnen met het sleutelwoord ‘humor’. Dat moest voor mij de insteek zijn van 2013. Dat is gelukt. Het is gelukt omdat het mijn intentie was. Mijn intentie vertaalde zich naar het nemen van actie.

Thuis lachen we sowieso heel wat af, om de kleinste dingen. Maar in 2013 heb ik ook mogen lachen met Najib Amhali, Lennette van Dongen en Ronald Goedemondt. Wat is het gruwelijk fijn dat er mensen zijn die simpelweg de waarheid vertellen. Hun waarheid. Het bijzondere vind ik dat het delen van hun waarheid zoveel harten raakt. Iedereen wil toch lachen. Iedereen wil dag in dag uit bezig zijn met iets waar je van nature in bent geïnteresseerd. Wanneer zijn we dit kwijtgeraakt?

Vermoedelijk door teveel stress in huis, door onverwerkte emoties van ouders en opvoeders. Wanneer maak je je moeder uit voor dommerik, nadat ze jou op het nummer heeft gezet, omdat je tè druk aan het doen was? Juist! Omdat ze niet naar jou luisterde. Niet naar je vermoeidheid, je moest je aanpassen aan de sociale situatie. Waarom doen we onze kinderen dit aan? Zij leven hun leven en wij leven het onze. Wij dienen hen te begeleiden, een platform te bieden waarop zij kunnen opbloeien.

Over opbloeien gesproken; om te kunnen groeien zou het heel handig zijn als we onszelf eerst ontdoen van een aantal naargeestige belemmerende gedachten zoals: ‘Het is niet voor iedereen mogelijk om iets te doen waar je hart ligt.’ ‘Het is ook niet voor iedereen mogelijk om iets zelfstandigs op te bouwen door omstandigheden.’ ‘Tegenwoordig kost alles geld en dat houdt mij tegen om een cursus te volgen.’ Ten eerste vraag ik me af hoe je iets hebt aangepakt. Wat hield je tegen? Waar liep je tegen aan? De antwoorden kunnen je heel wat inzichten verschaffen. Ten tweede staat er tegenwoordig zoveel op het internet dat je met zelfstudie ontzettend ver kan komen. Maar vaak komt het neer op de vraag ‘Wat wil je echt?’ Als je jezelf niet kent, hoe weet je dan wat je wilt? De valkuil in deze is dat we vaak denken dat we iets willen of iets niet willen. Wat voel je eigenlijk? Waar gaat je hart sneller van kloppen?

Om het leven van mezelf en die van anderen leuker en lichter te maken, kies ik dit jaar voor het sleutelwoord ‘Zijn’. Ik ben geen lifecoach, geen capoeira kids docente, schrijver, moeder, vrouw of vriendin. Ik doe en daardoor ben ik en kan jij zijn.

Loop je al een tijdje ergens tegenaan? Maak de balans op en boek een introductiesessie lifecoaching.