Life Coaching: maak onbewuste gedachten en gedragingen bewust

IMG_4041

Tijdens een coachingsessie zijn er een aantal zaken die ik beschouw als mega doorbraak momenten. Om die mega doorbraak momenten te realiseren is het op de eerste plaats belangrijk dat iemand zich 200% op zijn gemak voelt bij mij als coach. Voor een ieder is het proces van zich compleet veilig voelen bij mij anders. Dit is afhankelijk van het psychologische traject dat de persoon hiervoor had afgelegd. Aangezien veel over mijn werk te lezen en te volgen is op diverse social media heb ik gemerkt dat dit al een basis gevoel van vertrouwen opwekt. Maar dit is nog maar het begin. Het vertrouwen wordt pas voelbaar wanneer we in mijn praktijk of telefonisch (of telefoon mogelijkheden via internet) in contact zijn met elkaar.

De meeste mensen die ervoor kiezen om door mij begeleid te worden, voelen zich tijdens de eerste sessie al helemaal op hun gemak. Maar zelfs wanneer de eerste tranen zich laten zien, kan de oester zich na een paar sessies weer sluiten. Dit heeft te maken met de mate van angst en ongeloof in het emotionele ontwikkelingsproces. ‘Kan zij mij echt helpen? Heeft dit wel zin? Of: Ik weet dat het er zit, maar ik durf het niet aan.’ Deze opmerkingen komen vooral van de mensen die al diverse behandelaars en methoden achter de rug hebben of heel erg zelfbewust zijn en hun hele leven alles in hun eentje hebben opgepakt. Begeleid worden door een life coach vraagt van jezelf overgave en volledig vertrouwen in het proces.

Onbewuste gedachten
Sinds het uitkomen van het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ komen hooggevoelige mensen naar mijn praktijk die graag van hun irritaties en woede af willen. Zelfs mensen die in het verleden hevige trauma’s hebben opgelopen en nu nog steeds last hebben van hyperventilatie, paniekaanvallen en sterke stemmingswisselingen. Fijne ervaringen en positieve gedachten blijven niet lang hangen, omdat ze veel sneller dan ze willen weer schieten in het piekeren en bezig zijn met verantwoordelijkheden en verplichtingen. Waar ik bij help is het bewust maken van onbewuste gedachten.

Wat ik zo mooi vind van mijn werk is dat het een continue proces is van aanvoelen wanneer ik in de geest van de coachee mag stappen om te graven naar die onbewuste gedachten. Natuurlijk geven ze al toestemming wanneer ze een coachingtraject van vijf sessies aangaan, maar de daadwerkelijke toestemming ervaar ik pas tijdens het traject. Door middel van gesproken en geschreven (reflectieverslag) woorden en non-verbale communicatie merk ik wanneer ik ervoor mag gaan. Of anders gezegd, wanneer mijn confrontaties binnen zullen komen. Het leiden vanuit mijn rol als coach heeft dan als positief effect dat de coachee zich bewust wordt van onbewuste gedachten zoals: ‘Het heeft geen zin meer om boos te zijn’, ‘Ik kan het wel, maar ik wil het niet’ of ‘Ik ben wèl boos en teleurgesteld over hoe zij (familie) hebben gehandeld’.

Terugkerende patronen
Vanaf het moment dat een coachee doorheeft dat ze altijd hebben gehandeld vanuit een onbewuste belemmerende gedachte zullen ze in staat zijn op een andere manier actie te ondernemen. Het inzien van de impact van de onbewuste gedachte gaat gepaard met veel verdriet en vaak ook boosheid op zichzelf. Maar waarom zou je boos zijn op jezelf? Draag jij schuld aan wat jou is overkomen? Als kind was je vaak weerloos en schoot je in jouw overlevingsmechanisme; je stil houden, rebelleren en op een negatieve manier aandacht vragen of juist keihard je best doen op school en in je carrière om gezien te worden. Om juist de erkenning en waardering van je ouders te mogen ontvangen. De harde realiteit is vaak dat je jezelf die erkenning en waardering dient te geven. Niemand kan jouw lege vat van liefde vullen. Het voelt namelijk leeg aan, omdat het gevuld is met verdriet en woede. Je kan vragen om bevestiging van jezelf in de vorm van complimenten of behaalde successen, maar pas wanneer je jezelf volledig voelt en ziet, kun je het écht ontvangen.

Zodra je voelt dat wat je doet niet de resultaten oplevert die jij graag terug zou willen zien, is het tijd om deze terugkerende patronen te doorbreken. Je verliest er namelijk kostbare energie mee. Word er bewust van dat onbewuste gedachten terugkerende patronen creëren waar je niet om hebt gevraagd, maar die wel op je pad komen om jou de kans te geven het nu volledig anders te doen. Denk aan een liefdespartner die wederom dominante trekjes vertoont of heel veel aan het woord is en jou niet laat praten, situaties die gekenmerkt worden door verwijten en beschuldigingen; hetzij in de persoonlijke sferen of op de werkvloer. Leer situaties die energie zuigen te herkennen; jouw uitdaging is om uit de slachtoffer rol te stappen en je als een held richting jezelf te gedragen. Kom voor jezelf op, laat je horen of kies ervoor om uit de situatie te stappen.

Jezelf liefde en aandacht gunnen
Voor jezelf opkomen en/of uit energie zuigende situaties stappen zijn acties vanuit liefde voor jezelf. Hoe moeilijk is het om liefde aan jezelf te geven? Ik kan je zeggen dat veel mensen het ervaren als heel lastig. Waarom? Omdat zij zichzelf als een last ervaren, een last voor hun omgeving met hun piekerende hoofd, controle drang en hun zwakheid. Lief hooggevoelig mens, je bent prachtig! Het emotionele ontwikkelingsproces verschaft je inzichten en de ruimte om verdriet te uiten. Je zult inzien dat jij het waard bent dat mensen iets voor je doen zonder hier iets voor terug te verwachten. Elk liefdevol gebaar van jezelf of een ander geeft je de energie om negatieve energie te doorzien en vrij te laten. Ben je er klaar voor? Ben je klaar voor een leven dat vanzelf gaat? Moeiteloos, liefdevol en puur? Het is aan jou! Zet de stappen die je nodig hebt om jezelf te zien als een schoonheid met diverse talenten en een missie op aarde. Laten we het leven met zijn allen leuker maken. Go, go, goooooo!

Wil je ook korte metten maken met onbewuste gedachten en gedragingen? Ga voor een introductiesessie! 

Website: Orchid of Life ~ Life Coaching

HSP: meisje, wat ben jij gevoelig

10426796_632621836849514_1737437360648695895_n

Aanstaande zaterdag 11 april geef ik de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Den Haag. Geïnteresseerden konden een motivatiebrief inzenden om een kans te maken op deelname aan deze workshop. Uit de inzendingen heb ik acht deelnemers uitgenodigd. Na de sluitingsdatum van het inzenden van de motivatiebrief ontving ik een aantal e-mails van dames! (waar zijn toch de hooggevoelige heren?) met de vraag of ze aan deze workshop konden deelnemen. Wat een welkome verrassing! Natuurlijk, de ruimte die ik had afgehuurd was groot genoeg.

Hieronder de motivatiebrieven van twee deelnemers:

“Op mijn 16e kwam er een vrouw naar me toe en die zei “meisje, wat ben jij gevoelig ” waarop ik haar ietwat vreemd aankeek. Ze raadde mij het boek aan van Elaine N. Aaron en dat heb ik toen gekocht. Er werden heel wat dingen duidelijk en heb dat boek ook met heel wat tranen gelezen. Ik was niet anders zoals mensen vaak zeiden ik was niet raar wat ik mezelf vond; ik was een hooggevoelig persoon. In de loop der jaren heb ik mijn leven steeds iets meer daarop aangepast en begin ik mezelf steeds beter te begrijpen. Ik ben inmiddels 33 en heb een lieve man en twee mooie zoontjes waarvan in de leeftijd van 2,5 en 6 maanden. Ik leef nog veel in gedachten en zou het graag iets makkelijker naar buiten brengen zonder dat ik bang ben wat iedereen van me vindt. Ik ga ook helemaal op in het verzorgen van mijn man en kinderen en kan moeilijk voor mezelf kiezen in de trant van “als zij gelukkig zijn, ben ik dat ook”, maar ik weet dat als ik gelukkig ben, zij dat ook van mij worden. Daar worstel ik nog weleens mee.”

“Gevoelig? Ja, dat ben ik. Hooggevoelig is kennelijk anders; iets waar je behoorlijk last van kunt hebben. Een vrijwilliger met wie ik samenwerk in het theater weet het zeker: jij bent hooggevoelig!

De burn-out die er dan ook wel bij zal horen, heeft mijn kwetsbaarheid pijnlijk bloot gelegd. Dag in, dag uit verkeerden mijn hoofd en daarmee mijn lijf in een staat van paniek. Toch nam ik belangrijke beslissingen. Beslissingen die mijn leven overhoop hebben gegooid. Inmiddels ben ik een compleet nieuwe weg ingeslagen. Ik ben 50+ , volg een opleiding in de zorg, en worstel dagelijks met mijn kwetsbaarheid. Ik doe wat ik doe vol overgave, maar waar zijn mijn grenzen? Waar ben ik gebleven? Waarom durf ik mijn emoties en gedachten geen woorden te geven? Wat belet me om overtuigend ‘aanwezig’ te zijn? Dat, wat ik het liefste wil….

Van binnen verschuilt zich een intense behoefte om liefde te geven, de behoefte aan volwaardige relaties. Hoe stop ik de eindeloze gedachtestroom, of liever hoe kan ik gewoon (durven) zeggen wat ik voel en belangrijk vind en daar dan ook eens van genieten? Waarom houd ik eerst rekening met de gevoelens van de ander, waardoor ik verstrikt raak? Hoe vind ik rust om gewoon even lekker bij mezelf te zijn? Komen al deze vragen voort uit hooggevoeligheid? En is er werkelijk een manier om het licht te maken, het als een ‘talent’ te ervaren? Als een ontpoppende vlinder – kleurrijk, kwetsbaar en in vrijheid fladderend? Ik weet niet, maar de ‘opbrengsten’ van de workshop, zijn hoopvol. Zou het werkelijk mogelijk zijn?”

Nogmaals bedankt voor het inzenden van jullie motivatiebrieven. Ik kijk uit naar onze ontmoeting!

Lijkt het je wat om deel te nemen aan een workshop of training over hooggevoeligheid? Zo, ja, kijk eens op de Orchid of Life Agenda om te zien of er iets voor jou tussenstaat. 

Wat is nou precies het probleem?

kleurrijk

Her en der in het huis liggen stapeltjes papieren waar ik nog wat mee wil doen. De laatste weken zijn we veel aan het opruimen en spullen weg aan het doen. Zo ook een ladenkast. Deze ladenkast zat natuurlijk vol met tijdschriften, krantenknipsels, aantekeningen van opleidingen en krabbeltjes over coachingsessies. Na wat weggooi- en sorteeracties kwam ik een vel papier tegen met een heel mooi bericht van iemand die ik jaren geleden heb gecoacht. Eerlijk gezegd herinner ik me niet meer wie het was.

Beste Chungmei,

Het was een bijzondere sessie, die me van alles heeft gebracht wat ik niet van tevoren had kunnen bedenken. Mijn insteek was om uit te zoeken hoe ik een betere verdeling kon krijgen tussen alle balletjes die ik in de lucht probeer te houden om uiteindelijk meer rust en evenwicht te bereiken. Maar uiteindelijk kreeg het gesprek veel meer diepgang en heeft het me nog dagen bezig gehouden.

Doordat je maar bleef vragen ‘Wat is nou precies het probleem?’ heb ik vrij snel een irritatiegrens bereikt, die van alles deed opborrelen. Probleem? Probleem? Ik heb helemaal geen probleem! Dit deed me beseffen dat ik de baas ben over mijn eigen leven. Te vaak laat ik me leiden door het oordeel van anderen, terwijl ik beter mijn eigen weg kan kiezen. Omdat wat ik meemaak nogal afwijkt van de ‘normale verwachtingen’, blijf ik constant bezig met de ‘veroordeling’ van anderen.

Toen de duif ineens, zo dood en zo hoofdloos onder mijn neus lag, schrok ik. Maar ik vond het ook mooi dat het symbolisch zo goed aansloot bij ons gesprek en mijn hartenkreet ‘ik wil niet meer alles met mijn hoofd doen, maar met mijn hart’. Het gaf me ook een goed gevoel dat ik niet overal aan hoef te denken (uitkijken dat ik niet ineens op een karkas stap), maar dat iemand anders op me kan passen. Jij in dit geval, want je trok me op tijd weg. Dat vertrouwen, dat het wel goed komt en dat, als je je door de juiste mensen weet te omringen, je niet alles onder controle hoeft te houden, zijn dingen waar ik meer in wil gaan geloven.

Ik heb zo mijn best gedaan in de afgelopen jaren, veel te veel eigenlijk. Nu weet ik dat ik mijn best kan doen tot ik een ons weeg, maar dat alles gaat zoals het moet gaan. Ook dat vraagt om vertrouwen. En om overgave. Dat vind ik nou heel moeilijk, maar ik heb inderdaad gemerkt dat het loont om in die flow mee te gaan. Wat ik wel graag wil, is de harmonie bewaren in mijn leven en mijn eigen tempo aanhouden. Ik voel me vaak gedwongen beslissingen te nemen en dingen te forceren, maar dat is allemaal van buiten opgelegd, of zo voel ik dat althans.

Chungmei, deze sessie sluit een periode van mijn leven af, dat voel ik. Er is heel veel gebeurd in de afgelopen jaren. Ik heb veel gepraat, geluisterd, gelezen en nagedacht over nieuwe wegen, oplossingen en manieren om weer wat vrolijker te worden en dichter bij mezelf te komen. Eén ding weet ik zeker: de weg vind ik wel, voel ik wel aan en zal ik volgen. In 2010 wil ik graag meer stilte om me heen en in mezelf. Met boeken en eindeloze gesprekken kom ik er niet. Door te luisteren naar mijn hart wel. Onze ontmoeting en de sessie zijn een prachtig voorbeeld van die flow waar we het over hadden. Ik had geen verwachtingen, was benieuwd naar wat er zou komen en heb me laten verrassen. Zo wil ik ook in het leven staan: open, dichtbij mezelf, weer vrolijk en kleurrijk, zodat ik iets kan betekenen voor de mensen van wie ik houd en de wereld om me heen, maar vooral ook voor mezelf.

Heel erg bedankt voor al je wijze en lieve woorden, je ‘wijde blik’ en heel veel succes met je mooie beroep, waarmee je zoveel mensen op weg helpt in hun mooie, maar soms moeizame tocht! 

Heb je ook behoefte aan een gesprek? Lees hier meer over het aangaan van een introductiesessie.