HSP: ik durf nog niet te dromen

living

Op zondag 27 september gaf ik de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Utrecht. Dit was alweer de 29ste editie. De workshop begon op een verrassende wijze. Ik was namelijk net op tijd, kortademig en helemaal bezweet. Normaal ben ik altijd minimaal een half uur van te voren aanwezig, maar dit keer liep het totaal anders door de Singelloop in Utrecht. Gelukkig was de buschauffeur zo aardig om voor een stoplicht te stoppen. Google maps bood vanaf dat moment uitkomst. Een stel die net de auto instapte ging jammer genoeg niet de kant op van het Parnassos Cultuurcentrum, maar naar Nijmegen.

Bij het laatste obstakel, het afgezette gebied voor de singellopers, was er een man zo aardig om het hek voor me op te tillen én mee te lopen naar de overkant voor het hek, zodat ik aan de goede kant stond. Na een paar seconden wandelen aan de overkant zag ik politieagenten op motoren met een hele rits singellopers achter hen, oelalalala, wat had ik een geluk! Gearriveerd op de locatie werd ik begroet door zeven vrolijke en enthousiaste dames.

Keer op keer wordt het waarheid. De mensen die op deze workshops afkomen, komen bij elkaar om een reden. Elke keer is het weer een ander thema, doordat er steeds andere mensen zijn die zich geroepen voelen om op een bepaalde datum te verschijnen. Dit keer was het thema overduidelijk. Na het horen van een aantal verhalen was ik er 100% zeker van dat alle zeven dames een tijd burn-out of overspannen waren geweest. Voor de meesten was het een recente ervaring waarbij ze worstelden met ziek melden, weer aan het werk gaan, re-integreren en onder begeleiding herstellen van geestelijke en fysieke oververmoeidheid.

Na afloop van de workshop ontving ik een mooi verhaal van een deelneemster.

Deze workshop heeft mij weer een stuk verder gebracht in mijn zelf ontwikkeling. Ha ha, alleen niet zozeer in de zin zoals ik verwacht had. De inhoud van de workshop heeft mij niet zoveel nieuws gebracht, maar wel meer bewustwording en ook toch wel herkenning. Ik weet al jaren dat ik gevoelig bent, maar HSP is nooit benoemd geweest.

Door er nu meer over te lezen op onder andere jouw blog en het bij hebben gewoond van deze workshop zijn er weer stukjes op de (andere) plaats gevallen. Zo dacht ik altijd bijvoorbeeld dat ik drukke verjaardagen meed, omdat ik bang was voor andere mensen. Ik ben vroeger gepest. Die angsten liggen inmiddels wel in het verleden, maar toch heb ik de behoefte om verjaardagen en recepties te vermijden. Nu weet ik dat het komt, doordat ik alle energieën op pak en slecht tegen al dat geroezemoes kan en dat dit mij uit put.

Wat deze workshop ook gebracht heeft, is dat het mijn interesse om les te geven weer heeft aangewakkerd. De opbouw van je workshop vond ik geweldig. Wat een geweldige ervaring, overwinning, ontplooiing voor mensen is dit! In het verleden heb ik honden training gegeven. Dat vond ik erg leuk om te doen. Het kriebelde ook al een poosje, maar ik wist nog niet in welke vorm.

Gisteren ochtend kwam een gedachte in mij op om door middel van workshops met honden om mensen bewuster te maken van hun gevoelens (en hun beperkende gedachten). Al mijn interesses (lesgeven, coaching, contact/communiceren met dieren komen opeens bij elkaar. Gistermiddag had ik een sessie bij mijn coach Marielle zij kwam op het idee voor de combinatie honden en HSP. Joepie, ik heb mijn passie ontdekt. Marielle is er van overtuigd dat dit mijn werk kan worden, maar ik durf nog niet te dromen.

Hoewel we het tijdens de workshop hebben gehad over verschillende thema’s waar hooggevoeligen tegenaan lopen, heeft de workshop blijkbaar bij deze deelneemster ook bijgedragen aan het opwekken van haar interesses en passies. Geweldig! Ik zou zeggen, ga ervoor! Een paar andere dames hadden zich uitgesproken over hoe blij ze worden van creatief bezig zijn en het hart van één dame begon duidelijk sneller te kloppen door het inpakken van cadeaus waardoor de verpakking op zich al een cadeau is. Alleen al het uitspreken hiervan zorgde ervoor dat een ander erop inging met ‘ik zou zo al mijn cadeaus door jou laten inpakken’.

En dat is de truc! Het is geen truc, maar zo simpel als het maar kan, spreken en doen vanuit ja hart. Dan komt het naar je toe, vanuit onverwachte hoeken. Blijf dromen en genieten van elke stap die je neemt.

Wil je ook vrijuit dromen en doen? Ga voor een introductiesessie en ervaar wat het gesprek jou kan opleveren! 

Advertenties

Een sticker die geen deuren opent

love 1


“Ik sta op een kruispunt en weet niet welke weg te gaan. Al jaren ben ik aan het overleven en ik wil zo graag weer leven, al weet ik eigenlijk niet hoe dat voelt. Ik ben 46 jaar en weet sinds paar maanden dat ik hooggevoelig ben. Veel puzzelstukjes vallen op hun plek, maar die vreugde neemt niet al het verdriet weg dat ik al vanaf kind af aan heb gevoeld. Verdriet dat ik als kind maar heb weggestopt, want alleen wanneer ik rustig was en geen verdriet toonde, dan werd ik gezien door mijn familie. Maar natuurlijk hield ik dat niet vol en was regelmatig depressief/overspannen en uiteindelijk kreeg ik sticker borderline opgeplakt; een sticker die geen deuren opent!

Iets in mij zei dat ik dat niet had, maar ik kon de vinger er niet goed opleggen en accepteerde dus maar en vanaf dat moment, ik was 27, ben ik allerlei therapieën gaan volgen, gericht op borderline. Bijna 4 jaar geleden daarmee gestopt; het was zoals het was en ik moest er maar mee leren leven. Of liever gezegd; OVERleven. Vorig jaar zomer kon ik echt niet meer en heb hulp gevraagd aan de voormalig therapeut van mijn zoon en hem gevraagd of hij voor eens en voor altijd kon uitzoeken waar ik nu eigenlijk “last”van heb. En ja hoor, ik heb dus geen borderline! Heb wel ADD en naar aanleiding van mijn verhalen zou ik ook wel eens hooggevoelig kunnen zijn.

Een en ander opgezocht op internet en verschillende testen gedaan en ik sloeg met vlag en wimpel voor die testen. Niet te geloven! Ik mag weer voelen, ik mag weer vertrouwen op wat ik voel, maar wat is het moeilijk om het juiste pad op te gaan. Zo weinig vertrouwen nog in hulpverleners. Dus ik blijf nog even stilstaan op dat kruispunt en hoop dat mijn gevoel me daar zal brengen waar ik mag zijn wie ik ben en waar ik terug naar de oorsprong zal gaan en zal leren en ervaren hoe het is om te LEVEN!”

~ Anoniem, ingestuurd in het kader van de coachingactiviteiten van Orchid of Life

Wil je jouw gevoelsleven onder de loep nemen? Wil je emotioneel groeien? Ga voor een introductiesessie, klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak.