HSP: ontdek je aangeboren talenten

Op zondag 17 juni gaf ik een FB Live over HSP & Talent. Deze FB Live kun je hier terug kijken. In deze blog wil ik nogmaals de punten aanstippen die ik met je heb gedeeld. 

Ik ben ervan overtuigd dat mensen worden geboren met talenten om de wereld mooier te maken. En dan heb ik het over iedereen en niet alleen de mensen die zichzelf zien als een hooggevoelig persoon. Alleen is mijn ervaring met een deel van de hooggevoelige personen die ik begeleid dat ze er niet onderuit komen. De talenten blijven op de deur kloppen; het hart, de ziel en de zintuigen willen gevoed worden met de activiteiten die hen beroeren. 

In mijn beleving is een talent jouw unieke zienswijze op hoe het ook kan. Daarnaast zit er een component in dat het jou op een of andere manier gevoelsmatig raakt en dat je het om deze gevoelservaring wilt delen met je medemens. 

Aan dit laatste “het willen delen” wil ik toevoegen dat deze er behoefte er is wanneer de volgende elementen aanwezig zijn: visie, missie, zelfvertrouwen. mentale en fysieke ruimte en weet op welke manieren je jouw talenten wilt delen. 

Laten we beginnen bij het begin: hoe ontdek je jouw aangeboren talenten? 

Wat voor mij dè manier was om te ontdekken wat mijn aangeboren talenten zijn was dit al doende te gaan ontdekken. 

Op mijn 14e begon ik met jazzballet.
Op mijn 18e met streetdance.
Op mijn 20ste haalde ik mijn 1e aerobics diploma.
Op mijn 22ste startte ik met de HBO opleiding communicatie en creëerde ik via deze weg mijn pad naar het coachende leven. 

Bij het ondernemen van elke stap antwoordde ik een volmondig “JA” op de volgende vragen: 

  1. Vind je het leuk? 
  2. Gaat het makkelijk, bijna vanzelf?
  3. Ervaar je blijdschap, voldoening en geeft het energie?
  4. Wil je blijven leren: kennis vergaren en nieuwe ervaringen opdoen?

Een mens beschikt over meerdere talenten. Ik ontdekte: 

  • dat ik heel veel plezier haalde uit dansen, muziek en het verzinnen van mijn eigen dansroutines, 
  • dat ik tijdens mijn studie altijd degene was die het project presenteerde, simpelweg omdat ik het leuk vond om dit te doen,
  • dat ik bleef lezen over persoonlijke ontwikkeling,
  • dat ik het leuk vind om mensen bij elkaar te brengen (organiseren feestjes),
  • dat ik het boeiend en bijzonder vind om mensen te laten voelen.

Ergens op mijn levenspad drong het tot mij door dat ik op mijn achtste een geweldige ervaring had als vredestichter/ mediator. Ik zei blijkbaar de juiste dingen tegen twee ruziënde kinderen waardoor ze stopten met ruziën en vechten. Deze realisatie was voor mij een bevestiging en de motor dat ik op het juiste pad was beland. 

Maar wat nu als je op dit moment totaal geen idee hebt van wat jouw aangeboren talenten zijn? 

Ga spelen. Ga ontdekken. Begin en stop als je voelt dat je dit wilt doen. Je bent je nergens toe verplicht. 

Laat je absoluut niet weerhouden door belemmerende gedachten zoals “ik kan het niet”, “zonde van mijn geld” en “het is zinloos”. Het gaat erom dat je het gevoel van plezier, voldoening en energie ervaart. 

Probeer van alles uit. Laat je leiden door jouw nieuwsgierigheid en ervaring van plezier in plaats van wat andere denken over de activiteiten die je ontplooit. 

Laat ook vooral tot je doordringen waar je goed in bent en wees er trots op, want in alles wat je goed kan, kunnen talenten verborgen liggen. 

Hopelijk helpt deze blog je om het avontuur van het ontdekken van je talenten aan te gaan. 

Morgenavond ga ik weer een proefles taiko doen (Japans drummen) en ik neem iemand mee die ik begeleid. Ik ben er al bekend mee en heb er ontzettend veel zin in. In 2015 had ik een drietal lessen gehad. Ik stopte ermee vanwege mijn zwangerschap. 

Als je mij deelgenoot wilt maken van je avonturen, laat gerust een reactie achter op deze blog 🙂 

Met warme en speelse groet, 

Chungmei
HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

Connect & Play Teambuilding door Arnold Baldé


Arnold Baldé en zijn filosofie Connect & Play

Wie is Arnold Baldé?

Een capoeira leraar, een cabaretier, een schrijver én vooral iemand die gek is op spelen en het maken van authentiek contact, waar ik ook kom.

Wat ervaar je als je voor een groep mensen staat?
Ik voel dat ik mensen raak met mijn authentieke en speelse presentatie. Ik heb veel plezier, alles stroomt en ben verbonden met mijn gevoel en intuïtie. Op het podium of voor een groep mensen weet ik op één of andere manier altijd wat ik moet zeggen of doen om beweging in de groep te krijgen. Beweging in de groep als geheel, beweging in lichaam en geest van het individu. Dit ervaar ik als puur genot. Dat ik mijn blije zelf kan zijn en dat de mensen in de groep daar blij van worden.

Wat breng je teweeg in een groep mensen?
Tijdens een teambuilding training gingen 400 mensen zingen, klappen en spelen. Allemaal met een lach op hun gezicht. Na afloop van een andere teambuilding training kreeg ik als feedback van één van de deelnemers; ‘Het was echt heel leuk! We hebben veel plezier gehad met de muziek. Wat een goede sfeer! Dat terwijl we elkaar niet eens kenden!’ Ik dacht dat ze van dezelfde afdeling kwamen en elkaar juist wel kenden.

Wat is de Connect & Play Teambuilding?
Om het beste uit een groep te halen dienen we te beginnen bij de kern; het individu. Connect & Play verbindt mensen eerst met zichzelf daarna met de ander, en vanuit deze basis met de groep. De potentiële synergie van de groep begint pas te werken als elk individu zich vrij, sterk en positief voelt en gedraagt.

In grote lijnen ziet de Connect & Play Teambuilding er zo uit:

  1. Goede sfeer neer zetten en groep verbinden met humor, improvisatie, positiviteit en autenthiek contact.
  2. Interactie met groep door vragen te stellen. Doel is om mensen te laten praten om de groepsdynamiek te ontdekken. Waaronder de positiviteit-negativiteitsbalans en de huidige rolverdeling en andere kenmerken van de groep en/of individuen.
  3. Huidige groepsdynamiek positief veranderen via Connect & Play oefeningen en spelletjes. We werken in groepen, koppels en solo. Aan bod komen; positieve communicatie, benutten van talent en potentie, de speel-mindset, en creativiteitsboost.

Arnold is oprichter van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

Over de Facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie

11038996_670257396419291_8158937896254775521_n

In augustus 2011 richtte ik de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie op om vanuit mijn werk en mens-zijn informatie te verspreiden over deze onderwerpen. Naast deze onderwerpen komen er geregeld updates langs over positief denken, creativiteit, een gezonde levensstijl en het opvoeden van hoog sensitieve kinderen. Hieronder lees je welke items je regelmatig voorbij ziet komen op deze pagina boordevol hooggevoeligheid, intuïtie en alles wat daar tussenin zit met een vette knipoog naar persoonlijke ontwikkeling.

1. De dag begint altijd met een “Goedemorgen” quote om het leven leuker te maken of stil te staan bij bepaalde zaken om emotionele groei te stimuleren. En als je ‘m een keer niet voorbij ziet komen, dan is er iets aan de hand, maar ik zal het zo snel mogelijk weer oppikken, want ik word er zelf ook vrolijk van.

2. HSP of HSK comment. Een uitspraak van een hooggevoelige volwassene of hooggevoelig kind die ooit met mij is gedeeld. Op de volgende blog lees je hier meer over:

https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/…/over-de-hsp-co…/

3. Aankondigingen van workshops, lezingen en trainingen die eraan zitten te komen: Facebookpagina evenementen. 

4. Een update of repost van de blogs waar ik op schrijf: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/

5. Een update of repost van de Tumblr blog over intuïtie, synchronisch leven & boordevol tips om een hooggevoelig leven leuker en fijner te maken: http://www.hspcoaching.tumblr.com

6. Last, but certainly not least, ik en mijn hooggevoelig gezin zijn volop in ontwikkeling. Af en toe zie je ook iets over ons voorbij komen.

Dit was het. Heel veel herkenning, plezier en liefde en kracht toegewenst om telkens weer vanuit jouw authentieke zelf het leven tegemoet te treden.

Ga intuïtiever door het leven met deze 18 tips

Weekend

December stond voor mij in het teken van intuïtie. Het bijna op dagelijkse basis schrijven over intuïtie zorgde ervoor dat vele verhalen aan de oppervlakte kwamen drijven. Ik heb deze vastgelegd op mijn tumblr blog over intuïtie. Hieronder heb ik de tips en verhalen op een voor mij logische manier onder elkaar gezet. Er zijn nog vele verhalen die ik met je zou willen delen. Dat komt nog wel een keer. Heel veel plezier met het lezen of het herlezen ervan. Laten we intuïtiever door het leven gaan. Hierdoor wordt het leven echt veel leuker en fijner.

1. Hoe herken je het?

2. Het onderbuikgevoel. & Intuïtie op zijn sterkst. 

3. Erken dat je intuïtief bent. 

4. Trust the vibes you get, energy doesn’t lie. 

5. Voel de magie.

6. Roep positieve vibraties op. 

7. Stil zijn voedt de intuïtie. 

8. Zie intuïtie als jouw beste maatje. 

9. Verbeter de zintuigen. & Laat je ogen rusten. 

10. Heb het lef om te leven. & Beslis op basis van de intuïtie. 

11. Eet bewust, eet intuïtief. 

12. Ode aan het voeden van intuïtie, aan het opvoeden van kinderen. 

13. Spreken vanuit liefde doet geen pijn. 

14. Veel en uitbundig lachen.

15. Heb je naaste lief.

16. Wordt één met wat je doet.

17. Doe alles met volledige aandacht. 

18. Doe wat intuïtie jou in het oor fluistert. 

Workshop: alleen maar spel en plezier

Fotografie

Zondag 30 maart vond de eerste editie plaats van de workshop Stap in de Positieve Spiraal. Ik vond het heel erg leuk om te doen. Zaterdagmiddag begon ik met de voorbereidingen. Mijn moeder was hier en terwijl zij met Amé in de binnentuin was, ging ik aan de slag. Maar eerlijk gezegd was ik wel een beetje zenuwachtig. Tot dat moment had ik geen tijd gehad om de workshop voor te bereiden. Hoe ga ik het in hemelsnaam aanpakken? Ik had nog geen idee, maar ik maakte mezelf leeg om inspiratie te ontvangen. In plaats heel gefocust te werken aan de inhoud van de workshop ging ik bezig met de administratie van capoeira en coaching.

Het volgende moment stonden mijn zusje en een goede vriend van haar bij ons in huis. Ze kwamen spontaan langs. De manier waarop hij contact maakte met Amé was fantastisch, tot aan het geniale toe. Er was helemaal geen ijs dat gebroken moest worden. Zijn aanwezigheid, zijn hele zijn in denken en gedrag was gericht op het maken van authentiek contact met Amé. Hij maakte contact op een spelende wijze. Toen ik hem zag, dacht ik bij mezelf ‘als ik net zo in mijn element zit als hij, gaat die workshop me lukken’. Gewoon mezelf zijn, bij mijn eigen kracht blijven en de workshop de volgende morgen voorbereiden in de trein onderweg naar Utrecht.

Zo gedacht, zo gebeurd. De onderdelen die ik in de trein in mijn notebook uitschreef, waren een mengelmoes van wat ik ter plekke verzon en wat de dag ervoor in me op was gekomen. Tot mijn verbazing zat ik in de fotografie ruimte. Deze ruimte paste goed bij het karakter van deze workshop. Er hingen heel veel foto’s aan de wanden. De inspiratie en gevoelens spatten van de muren af. De workshop heb ik uiteindelijk gegeven aan vier deelnemers. Eén deelnemer was niet meer gekomen. Dat vond ik niet leuk, maar goed, kan gebeuren. Ik herstelde me snel en gaf de workshop zoals ik deze altijd geef; helemaal in mijn element.

Wat kan ik zeggen over de inhoud van deze workshop? Tijdens en achteraf had ik een heel sterk ‘YES’ gevoel. Het was waanzinnig leuk om de deelnemers te verrassen, hen vanuit een staat van verwarring op te zien klimmen en te horen lachen. Ook te horen zeggen dat ze het heel moeilijk vinden om te benoemen waar ze goed in zijn en vervolgens vijf tot 10 minuten later wel te horen zeggen waar ze goed in zijn. Het leukste was dat we spelenderwijs elkaar en onszelf een stukje beter hebben leren kennen. Zonder verwachtingen, zonder oordelen, alleen maar spel en plezier. In een dergelijke staat van zijn voel je weer wie je bent, waar je goed in bent en welke kant je op wilt. Het begint met kleine stappen en elke stap is genieten zolang je jezelf toelaat ervan te genieten.

Yep, deze workshop zal zeker nog een keer op de Orchid of Life Agenda verschijnen! Kom je dan ook spelen?

Werk: droomleven in ontwikkeling

lamp

Een week terug was ik aan het dromen. Ik dacht aan het inschakelen van een vertaler om het eboek over woede te vertalen naar het Engels. Vervolgens dacht ik aan het vinden van een vertaler. Dat zou weleens een pittige klus kunnen zijn; het vinden van iemand bij wie ik een goed gevoel heb en met wie ik wil samenwerken.

Een vriendin vertelde over haar werkende leven als docent. Ze vindt het te zwaar, omdat ze werkt in een klaagcultuur. Drie dagen per week komt ze vanuit haar werk uitgeblust thuis. Hiernaast volgt ze een opleiding van vier jaar tot shiatsu therapeut. Qua tijd is het haast niet te doen en ze snoept tijd af van een van haar meest favoriete tijdsbestedingen; sporten. Dit vindt ze heel erg jammer. Hierdoor is ze gaan spelen met het idee om als zelfstandig vertaler aan de slag te gaan; het vertalen van het Engels naar het Nederlands en omgekeerd. *bling* Mijn lampje ging aan!

‘Ik zoek een vertaler. Wil jij mijn eboek over woede naar het Engels vertalen?’ Dat wilde ze wel doen en ze vroeg of ik haast had. Nee! In de zomervakantie gaat ze ermee beginnen. Super. Daarnaast dacht ik pasgeleden eraan hoe fijn het zou zijn als ik een ghostwriter zou inschakelen voor de Engelstalige blog. Ik heb er niet veel tijd voor. Ik legde mijn verhaal aan haar voor en vroeg of zij het wilde doen. Ze reageerde weifelend. Ze wist niet of ze het kon. ‘Lijkt het je leuk?’ Ze knikte en vertoonde een glimlach van plezier. ‘Dan kan je het!’ Het kwam binnen. Ik zag het.

Mijn instelling en de korte en krachtige vraag die ik aan haar stelde, heb ik rechtstreeks gekopieerd van de directeur van de Academie voor Counselling en Coaching. In 2004 gaf hij akkoord voor het schrijven van een marketing communicatie plan voor de Academie. Dit was in het kader van het afronden van mijn studie Communicatie aan de Hogeschool Inholland in Rotterdam. Vlak nadat ik voor hem aan de slag ging, vroeg hij of ik wilde werken als assistent-trainer voor de opleiding tot counsellor. Ik bevond mij toen nog in een vergelijkbare positie als deze vriendin van mij; ‘Ik ben nog student. Ik kom net kijken. Kan ik dit wel?’ ‘Wil je het?’, vroeg hij. ‘Ja, ik wil het!’ Hij liet mij binnen 30 seconden de moed en de zekerheid voelen die nodig was om het te gaan doen. Wat een ervaring. Mindblowing!

Het doorgeven van wat hij mij gaf was evenzo krachtig. Door het spreken over één van haar talenten herinnerde zij zich dat het wel door haar heen was gegaan om tijdschriften te benaderen met de vraag of ze een artikel voor hen kan gaan schrijven. Dit idee sloot aan op mijn vraag of ze voor mij wilt gaan bloggen. Door deze twee synchronische momenten leefde ik helemaal op. Wat kan het leven licht aanvoelen door het juiste pad te bewandelen. Ik heb haar direct teruggegeven hoe blij ik was te horen dat zij mijn eboek over woede wilt gaan vertalen. Ze is iemand die ik vertrouw, iemand met wie ik wil samenwerken.

HSP: ervaar jouw natuurlijke talenten

knitting

Afgelopen zondag was ik voor het eerst in Groningen met de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen. Ik kwam in Groningen terecht vanwege een vriendin die al lang probeerde naar de workshop in Utrecht te komen. Het kwam er steeds niet van of het lukte niet. Vervolgens merkte ze grappend op of ik naar Groningen wil komen. Ik speelde al langer met het idee om de uithoeken van Nederland eens op te zoeken en haar voorstel appelleerde aan deze gedachte. Ja, ik ga het organiseren. Met haar suggestie voor een locatie was het zo gepiept. Heel leuk.

Met een groepje van acht deelnemers uit Groningen, Leeuwarden en Assen zijn er weer een aantal interessante onderwerpen de revue gepasseerd. Onder andere hoe we als hooggevoeligen in contact kunnen blijven met onszelf op de werkvloer. Wat een aantal mensen met elkaar gemeen hadden was de ervaring dat ze bij verschillende werkgevers op een andere manier werden ervaren. Bij de ene werkgever werden ze ervaren als rustige en teruggetrokken mensen. En bij een andere werkgever als een heel sociaal persoon die af en toe met rake grappige opmerkingen uit de hoek kan komen. Gevoelig zijn voor de heersende groepsdynamiek en sfeer op de werkvloer kan ten grondslag liggen aan hoe mensen jou als persoon ervaren.

Naast werkgerelateerde perikelen, balans tussen hulp geven en hulp ontvangen en communicatie kwam dit keer creativiteit veel aan bod. Het bleek dat er heel wat natuurlijke talenten ergens achterin de kast of op zolder aan het verstoffen lagen. Er waren teken-, handwerk-, brei- en baktalenten aanwezig. Een paar waren naast hun werk wel creatief bezig en zij vormden dan ook een inspiratie voor hen. Ik ben ervan overtuigd dat hoe meer je bezig gaat met datgene wat je makkelijk afgaat, je meer rust, plezier en liefde voor jezelf en anderen gaat ervaren. Tijdens de laatste vraagronde kreeg ik terug dat een aantal deelnemers zich meer gaan richten of blijven richten op de dingen die ze leuk vinden. Leuk om te horen!

Een dame die erbij was vindt het leuk om de natuur in te gaan met haar camera. De natuur fascineert haar. Ze kan een vlinder op een bloem vanuit allerlei hoeken fotograferen. Een tijdje terug had ze de ervaring dat ze negatieve energie mee naar huis nam en zich niet lekker voelde.  ‘Misschien ben ik wel depressief? Maar hoe kan het dan dat ik vanaf mijn bed kijkend naar de heldere blauwe lucht zo kan genieten van deze schoonheid?’ Het besef dat ze hooggevoelig is, gaf haar de rust om voortaan na een zware dag lekker op bed te gaan liggen. Het is tijd om te gaan genieten.

Wil je deze workshop een keer bijwonen? Kijk op de Orchid of Life Agenda voor data opties…

Spelen: in contact zonder woorden

20140211-092934 AM.jpg

Voor het eerst in mijn leven heb ik op een verjaardagsfeest in een blazer rollebollend over de vloer gelegen. Het was een Nederlands verjaardagsfeestje met tantes, ooms en opa en oma. Wij waren alleen bekend bij de gastheer en gastvrouw des huizes. Op het feestje liepen een aantal kinderen rond van 1.5, 4 en 8 jaar oud. Het was een gezellige boel.

Normaal ben ik sociaal en begin dan wel een praatje met een voor mij wildvreemde. Ik vind het altijd leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. Maar dit keer focuste ik mij slechts op een tweetal zaken: de overheerlijke homemade chocoladetaart en mijn dochter. Eerlijk gezegd had ik moeite met schakelen; kort hiervoor zat ik nog achter de Mac om mijn eboek over woede af te ronden en ik betrapte mezelf erop dat ik na aan het denken was over de nog te nemen stappen.

Een van mijn levensmotto’s is ‘Get out of your head and into your heart’. Dit motto werd bewaarheid op het moment dat Arnold contact maakte met de meid van acht jaar. Ze was aan het spelen op handen en voeten en zonder dat ze het wist maakte ze een capoeira beweging. Hij koppelde dit aan haar terug. Een paar seconden later liet ze zien dat ze ook een bruggetje kon maken. Dit was Arnold’s cue om zijn brug te laten zien. Inmiddels zat ik ook al op de vloer. Zelfs het meisje van anderhalf liep naar hem toe met een blik van ‘hallo, ik wil ook spelen’.

Door dit eerste contact was voor onze dochter de drempel tot het maken van contact helemaal verdwenen. Samen met de kinderen haalden ze de kussens van de bank. Iedereen werd bekogeld met kussens. Het grote en intense plezier straalden van hun koppies. Wij zaten er middenin en begonnen ook rare bewegingen te maken. Aaaahh…ik zat weer in mijn lijf in plaats van in mijn hoofd.

Hoe geweldig is het om op een feestje terecht te komen en te gaan spelen. Spelen houdt voor mij in dat je contact maakt zonder woorden. De communicatie verloopt via de non-verbale weg, de weg van oogcontact maken en zodra het klikt volgt er een uitwisseling van acties en reacties. Grote mensen willen je naam weten en vragen vaak naar wat voor werk je doet. Kinderen willen niks van je weten. Ze willen alleen maar spelen en dan gaat het om enkel en alleen die secondes en minuten die je met elkaar deelt.

Dat voelde goed. Laten we meer gaan spelen; in contact met elkaar zijn zonder woorden.

Slaap: sleutels tot een goede nachtrust

kraanvogels

Het beste moment om een blog over slaap te schrijven is natuurlijk om 6.18 uur ‘s ochtends! Ik werd wakker om half 4 en viel hierna niet meer in slaap. Overkomt me dit vaker? Zo één keer in de zoveel tijd wanneer er iets positiefs staat te gebeuren of wanneer ik rondloop met een blok beton in mijn borststreek. Dit keer is het iets wat een brede glimlach op mijn gezicht bezorgd: tijd voor mezelf. De komende dagen krijgt Orchid of Life mijn onverdeelde aandacht. Allereerst ga ik schrijven, schrijven en nog eens schrijven. Bovendien staat het voorbereiden van de workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen ook op de planning. Hoezo slaap?

Om terug te komen op het onderwerp dat mij momenteel bezig houdt: een goede nachtrust is essentieel voor een fijne en productieve dag. Vandaar dat ‘slaap’ deze maand het thema is op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie. De aanleiding voor dit thema was een gesprek dat ik vorig jaar had gehad. Dit gesprek had zo’n indruk op me gemaakt dat ik er graag een blog over wilde schrijven, maar dat was er nooit van gekomen. Eén jaar lang niet meer aan gedacht en begin oktober stond ik voor de vraag ‘zo, welk thema gaat het worden?’. Plop! Het antwoord kwam vrijwel direct.

Wanneer het in slaap vallen niet vanzelf gaat, maar je jezelf tot op de laatste minuut moet entertainen met een smartphone of tablet, lijkt me verschrikkelijk. Gebroken nachten door nachtmerries en vaak wakker worden om vervolgens te gaan piekeren, is ook niet ideaal. Ik vraag me dan af wat de oorzaak hiervan is. Ik zou net zo lang doorvragen, totdat er antwoorden op tafel zouden verschijnen. Hoeveel prettiger zou het zijn als je elke avond of in ieder geval de meeste avonden heel makkelijk in slaap valt. Met makkelijk bedoel ik dat je in dromenland bent binnen een kwartier. Althans dat ervaar ik als makkelijk. Er zijn zelfs mensen die minder dan vijf minuten nodig hebben om in slaap te vallen.

Tijdens dit gesprek werd aan mij gevraagd of ik makkelijk in slaap val en wat ik doe om in slaap te vallen. Vaak slaap ik binnen een half uur, dat varieert per nacht. Als ik er langer over doe dan heb ik kort daarvoor nog hoofdwerk gedaan of me ergens druk over gemaakt. Vlak voor het slapen gaan, bouw ik mijn hoofd-zaken af en ga iets lezen wat me ontspanning en plezier geeft, bijvoorbeeld een tijdschrift over koken. Wij hebben geen tv, dus iets kijken resulteert dan vaak in een stukje van een comedy (film) of muziek op YouTube. Yoga helpt bij mij ook altijd goed. Ik richt me dan meer op ontspannende houdingen in plaats van intensieve houdingen. Wat ik vervolgens in bed doe, is bewust in- en uitademen, waarbij ik voel dat mijn geest rustig wordt en dat ik meer in mijn lijf kom te liggen.

De sleutels tot een goede nachtrust ligt ‘m in een rustige geest en een lichaam dat overdag actief is geweest. Wat leidt bij jou tot een rustige geest en hoe zorg je ervoor dat je lichaam aan voldoende beweging komt? Ik ben benieuwd. Laat het me weten via een comment.

Dansen: een waanzinnig flow-gevoel

dansers

Meer dan tien jaar geleden gaf ik mijn laatste streetdance les. Mijn leven nam een andere wending aan. Ik focuste me op het afronden van mijn bachelor communicatie en daarna besloot ik mijn coachingpraktijk te starten. Om toch nog met dansen bezig te zijn, ging ik salsa dansen. Het ging vanzelf. Ik begon meer Spaanstalige muziek te luisteren en liet R&B en hiphop links liggen. Mijn tijd in Sevilla had hier zeker aan bijgedragen. Ik omringde mezelf met mensen uit Latijns-Amerika en Spanje. Ik wilde het land, de cultuur en vooral de mentaliteit dicht bij me houden.

Sinds afgelopen zaterdag heb ik weer gevoeld hoe het is om dansles te geven. Ik heb een ‘Latin Moves’ dans workshop gegeven voor Unicef. De groep bestond uit zo’n 15 deelnemers uit verschillende culturen. De voertaal was Engels. In de blog ‘Orchid of Life: nieuwe professionele ontwikkelingen’ vertelde ik hoe ik in contact kwam met Unicef.

En, ja hoor, daar ging ik weer; door alle signalen te volgen, heb ik wederom mogen ervaren hoe fantastisch het is om dansles te geven. Als ik stil sta bij het waanzinnige flow-gevoel, dan snap ik niet hoe het zo is gekomen dat ik 10! jaar lang geen les heb gegeven. Inmiddels geef ik vier maanden capoeira les aan kinderen. Na een paar maanden begon het al te kriebelen. De gedachte aan het geven van een dansles kwam in me op en bracht een brede glimlach op mijn gezicht: Ik wil weer een dansles geven. Ik werd helemaal vrolijk van binnen.

Deze gedachte maakte mij benieuwd naar de meest recente dansfilms. Zo kwam ik terecht bij Streetdance 2. De film sluit af met een geweldig optreden waarbij streetdance wordt gecombineerd met latin moves. Van binnen begon ik wederom op te leven: dans was terug in mijn leven. Kort hierna zag ik op facebook de oproep van een vriendin die recentelijk als vrijwilligster voor Unicef is gaan werken. Wow, dit moet zo zijn, dacht ik. Direct hierna maakte ik er werk van en kwam in contact met de organisator.

De emoties waar ik van begin tot eind doorheen ben gegaan, zijn te vergelijken met hoe ik theatersport workshops ben gaan geven. Lees ook: ‘Persoonlijk groeien door angsten te overwinnen’. Vanuit de sterke overtuiging dat ik nog steeds een leuke dansles neer kan zetten, reageerde ik op de oproep van Unicef. Ik voelde alleen maar dat het hartstikke leuk zou zijn. Tja, daarna lieten de zenuwen zich wel even zien. Het moment dat ze hiervoor hadden uitgekozen, was erg balen. Maar goed, ik had weinig tijd om daar lang bij stil te staan en pakte na een paar ellendige minuten de draad goed op. Ik hoorde de muziek niet!! Zelfs na een goed geoliede introductie van mezelf in het Engels, ging het verkeerd.

Eerlijk gezegd was deze angst de dag ervoor een paar keer door me heen geschoten. Wat als ik de muziek niet hoor? Nog niet eerder had ik salsa muziek gebruikt voor het geven van een dansles. Maar daar lag het niet aan. Het was een combinatie van opwinding, enthousiasme en dat ik daar stond als ‘danseres’. (Ja, zo stelde ze mij voor!) Was het echt mogelijk? Na 10 jaar? Het antwoord is een volmondig JA. Ik heb genoten, we hebben samen genoten van het losgaan, swingen en zweten.

Wat ik bijzonder blijf vinden, is dat het volgen van mijn intuïtie en het opvolgen van signalen mij altijd verder brengt op mijn pad. Mij nog meer laat voelen wie ik ben, wat ik kan en dat ik mag bijdragen aan het vermenigvuldigen van plezier. Slecht in drie stappen stond ik weer een dansles te geven; de gedachte ‘Ik wil weer een dansles geven’, de film en de oproep voor een danser op facebook. Whooooop!!

Met grote dank aan mijn innerlijke gids en alles en iedereen waarmee ik in contact sta. Laten we de liefde blijven voelen en vieren. Met zijn allen!