Lezing Hooggevoeligheid en Relaties

IMG_6464

In deze lezing staat onze hooggevoelige identiteit in relatie tot de ander centraal. De ander kan in dit geval een professionele relatie zijn of een persoonlijke relatie.

Er zijn diverse rode draden die door de levens van hooggevoelige personen lopen. Wij zijn van nature gevers, hebben een enorm inlevingsvermogen, snel ontroerd en geraakt door positieve en negatieve emoties, één of meerdere zintuigen zijn goed ontwikkeld (of allemaal als je dit geluk! hebt). We geven onszelf niet zo snel een schouderklopje, omdat we zien wat er nog beter kan.

Al deze prachtige hooggevoelige eigenschappen komen enkel en alleen tot bloei in een omgeving waarin deze worden erkend, geaccepteerd en liefdevol worden omarmd. Als hier nog aan gesleuteld kan worden, blijf je in professionele relaties en liefdesrelaties jezelf tegenkomen.

In deze lezing zal ik diverse voorbeelden met je delen, zodat je met een nieuwe kijk op hooggevoeligheid jouw leven een positieve draai kunt geven. Een hooggevoelig leven met meer rust, energie en creativiteit.

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Meer over mijn werk:
Website: http://www.orchidoflife.nl
Blog: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com

Datum: zondag 3 maart 2019
Tijd: 13.00 tot 16.00 uur (extra lang, speciale editie,  namelijk + Meet & Greet na afloop van de lezing)
Adres: Tarwekamp 3 in Den Haag

Als je met de auto komt, kun je voor het terrein van het schoolgebouw gratis parkeren.

Aantal deelnemers: Ook voor jou is er plek!

Aanmelden doe je in 2 stappen:

1. Toegangsprijs: 10 euro p.p., boek je plek via deze link: https://onlinebetaalplatform.nl/nl/orchid-of-life/kopen/pbn_332b78c92bdf
Je kunt voor meerdere personen in één keer boeken door het aantal personen op te geven.

2. E-mail je naam of namen, telefoonnummer en de datum en evenement waarvoor je je opgeeft door aan Chungmei op: chungmei@orchidoflife.nl

Let op: geen ticket verkoop aan de deur.
Aanmelden kan tot en met zaterdag 2 maart 2019. 

Klik hier voor de Orchid of Life HSP Coaching & Rebirthing Agenda. 

Advertenties

HSP: stap uit de slachtoffer-energie. 3 Tips

Ik begeleid hooggevoelige personen naar een leuk en energiek leven waarin ze hun talenten delen. Op het moment dat iemand zich aanmeldt voor coaching voelt dat leuke en energieke leven nog heel ver weg. Ze zijn moe van het alsmaar doorgaan en het negeren van hun gevoelens. Voordat ze bij mij terecht komen hebben de meeste mensen andere mentale en fysieke begeleidingsvormen ondergaan, maar lopen ze dag in en dag uit nog tegen dezelfde klachten aan. Vaak hebben ze ook al een lange periode van ziek zijn en overspannenheid achter de rug, maar zitten ze nog steeds niet lekker in hun vel. Dat wringt.

Dan zeg ik: tijd voor een energetische opruiming. Als je alsmaar tegen dezelfde rompslomp in het leven aanloopt, heeft het leven een boodschap voor je. Een hele belangrijke, namelijk: neem je plek in en leef vanuit jouw kracht. Het leven geeft je net zolang diverse muren en blokkades, totdat je het helemaal zat bent. Gepest worden op de werkvloer, dominante en weinig invoelende managers/ werkgevers en de hele familie over je heen, omdat je anders bent dan de rest van het gezin en familie. Je wilt verandering en eindelijk het leven leiden dat je wilt en volledig bij je past.

Waar hooggevoelige personen in vast kunnen blijven zitten is een negatieve energie die in hun systeem is geslopen. De “HSP comment: Ik wil uit de slachtoffer-energie stappen. Het houdt me klein en gevangen” is een goed begin van een nieuw leven vanuit je kracht. In deze blog deel ik een aantal tips met je om korte metten te maken met deze slachtoffer-energie.

1. Word je bewust van dat je buigt voor de wil van anderen. Dat je je stil houdt om anderen te laten praten. (of lees: zeiken) Dat je je best doet om gezien te worden door te geven op allerlei manieren. Dat hoewel je wel sterke normen en waarden hebt je in een situatie ongemerkt een stap opzij doet en de normen en waarden van de ander laat gelden.

2. Er bewust van zijn is het halve werk, maar het hele werk moet worden gedaan met een grote portie lef. De slachtoffer-energie manifesteert zich namelijk in de relaties die je hebt, hetzij professioneel, hetzij persoonlijk. Laat je je altijd voor het karretje spannen of doe je dit automatisch, zelfs zonder dat iemand erom vraagt? Begin te leven vanuit je kracht. Het gevolg is dat je kiest voor relaties die je positieve energie geven in plaats van dat deze je klein en gevangen houden. Toch maar voor die vriendschap gaan, terwijl jij altijd belt en naar de persoon toe gaat in plaats van andersom past niet in jouw nieuwe leven.

3. En waar haal je dat lef vandaan? Hoe ontstaat het? Zodra je de woede en het verdriet in relatie tot de slachtoffer-energie erkent en durft te zien waar het vandaan komt (vaak in relatie met ouders en het gezin waaruit je voortkomt) kun je eraan werken de angel eruit te trekken. Parallel hieraan ontvouwt zich liefde voor jezelf en een flinke portie lef om te breken met bepaalde energievretende relaties of wanneer het niet eens een relatie betreft direct “nee” te zeggen, voor jezelf op te komen om vervolgens van de situatie weg te lopen. Je verdient absoluut beter.

Angst om de slachtoffer-energie los te laten kan ook een grote rol spelen. Het is veilig. Je kent niet anders. Maar angst zal vervagen wanneer je vanuit woede en verdriet voor jezelf opkomt. Angst zal ook een stuk kleiner worden wanneer je jouw plek inneemt. In het gezin, in je werkomgeving, je vriendschappen en liefdesrelatie.

Kortom: handel vanuit liefde voor jezelf. Maak je groot en brul over die hoge muren heen. Maak je groot en vul je hart met liefde waardoor de tranen erover heen kunnen stromen. Hou de tranen niet gevangen, onderdruk ze niet, ze zijn een teken van kracht, van kwetsbaarheid, ze tonen je gekwetste ziel, wassen deze schoon om het licht uit je ziel te doen schijnen.

Bestel het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ voor meer inzichten en verhalen over onderdrukte woede en verdriet.

Lezing hooggevoeligheid en relaties

IMG_7521

In deze lezing staat onze hooggevoelige identiteit in relatie tot de ander centraal. De ander kan in dit geval een professionele relatie zijn of een persoonlijke relatie.

Er zijn diverse rode draden die door de levens van hooggevoelige personen lopen. Wij zijn van nature gevers, hebben een enorm inlevingsvermogen, snel ontroerd en geraakt door positieve en negatieve emoties, één of meerdere zintuigen zijn goed ontwikkeld (of allemaal als je dit geluk! hebt). We geven onszelf niet zo snel een schouderklopje, omdat we zien wat er nog beter kan.

Al deze prachtige hooggevoelige eigenschappen komen enkel en alleen tot bloei in een omgeving waarin deze worden erkend, geaccepteerd en liefdevol worden omarmd. Als hier nog aan gesleuteld kan worden, blijf je in professionele relaties en liefdesrelaties jezelf tegenkomen.

In deze lezing zal ik diverse voorbeelden met je delen, zodat je met een nieuwe kijk op hooggevoeligheid jouw leven een positieve draai kunt geven. Een hooggevoelig leven met meer rust, energie en creativiteit.

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Klik hier voor de Orchid of Life Agenda. 

 

Life Coaching: mijn grootste angst was voelen

IMG_6889.JPG

Na mijn eerste verhalen over rebirthing kreeg ik hele mooie, fijne reacties van mensen. Zelfs mensen die mij bedankten voor mijn openheid. Wauw. Zo snel? Zo snel een positieve reactie? Wat gebeurt er dan als ik veel meer ga delen? Wat gebeurt er als ik mij helemaal bloot geef? Ik heb keihard gehuild na deze vragen. Ik voel dat ik durf te voelen. Ik voel ook dat ik nog steeds een beetje bang ben. Nu juist voor positieve reacties. Kan ik al die liefde aan? Kan ik het ontvangen? O, mooi, ook net had ik een diepe huilbui. Schrijf je dat op Arnold? Ja, waarom niet? O.k.

Ik weet nog dat ik in 2014 langs het Haagse Bos fietste. Ik rook verschillende geuren van bloemen! Een heel mooi moment; ik heb dat nooit op die afstand geroken. Ik heb altijd gezegd dat mijn reukvermogen slecht was, mijn gehoor was erg goed. Nu ruik ik soms iets eerder dan mijn vrouw, terwijl zij ‘zo fantastisch goed kan ruiken.’ Verder kan ik me niet herinneren dat ik als tiener of jonge twintiger wel eens huilde om een mooi lied. Nu laat ik me erg graag recht in mijn hart raken.

Ik ben mij bewuster van mijn energie lichaam of aura en hoe dit beïnvloed wordt door mijn omgeving en mijn eigen gedachten.

Dit is nu een groot avontuur voor mij. Ik wordt steeds beter in het managen van mijn energie. Erg praktisch. Doordat ik nu beter energieën voel, kan ik gedurende de dag heel bewust keuzes maken om me op te laden, of energie van me af te schudden. Bijvoorbeeld even naar buiten gaan tijdens een feestje, 20 keer verbonden ademhalen, en weer gaan met die banaan! Of een keer extra naar de wc gaan, en daar even ademhalingsoefeningen doen. In plaats van 2-3 uur kletsen met mensen, een uurtje babbelen en dan gaan spelen: dansen, of buiten spelen.

Sinds de vele coaching en rebirthing sessies, ben ik mezelf meer gaan voelen. Ik kan bijvoorbeeld nu goed mijn grenzen aangeven: ik weet wat ik wel en niet wil. Ik weet wat voor werk ik wil doen. Hierdoor kan ik werk afzeggen zonder dat hier direct vervangend werk tegenover staat. Ik heb de laatste jaren gewerkt als capoeira leraar. Erg leuk, maar nu wil ik liever rebirthing sessies geven. Na mijn terugkomst uit Brazilië heb ik ⅔ van mijn inkomsten afgezegd, zonder dat ik direct vervangend werk had. Toch wist ik zeker dat dit helemaal goed zou komen. In de week daarna kreeg ik verschillende nieuwe opdrachten binnen.

In juni ben ik begonnen met het begeleiden van rebirthing sessies. Meteen waren er twee mensen die zich hadden aangemeld. Het voelt heel goed om dit te doen. Het was niet eens een bewuste keuze om rebirthing te gaan doen. Het is mij overkomen. Van meerdere kanten kreeg ik terug dat ‘rebirthing geven deel van mijn pad was’. Het Universum heeft een handje geholpen. Het voelt goed. Het is het hoogste en mooiste cadeau wat ik mensen nu kan geven. Zelfs mijn mooie plannen om als cabaretier en comedian op te treden moesten even in de koelkast worden gezet. Rebirthing geven en mensen helpen hun diepste geluk te voelen is fantastisch.

Ik voel me nu voor 95% vrij om mezelf volledig te uiten zoals ik altijd al heb gewild. En alleen dit al is een groot feest waard. Ik ontdekte in 2010 dat ik erg van schrijven, poezie en verhalen hield. Opvallend, want ik had altijd een hekel aan lezen, boeken en bibliotheken. Ik begon veel te schrijven: verhalen, gedichten, en ad hoc one liners. Het meeste van mijn teksten heb ik nooit durven delen. Nu, na al het rebirthen en coachen, voel ik me eindelijk goed genoeg om mijn verhalen te delen.

Ik weet dat we allemaal verlost kunnen worden van onze diepste trauma’s en angsten. Mijn grootste angst was voelen.

Ik voel nu, en leer nog steeds voelen. Nu voel ik een Arnold die durft te spreken. Die durft zijn verhaal op te schrijven. Ik voel een diep verlangen om te delen. Mijn verhalen, mijn kleine jongens glimlach, de wens om te spelen, de wens om mezelf en anderen te helen.

We willen ons allemaal gelukkig voelen, maar hoe bereiken we dat als we niet durven te voelen? Laten we leren voelen. Alleen als je je diepe pijn durft te voelen, kan je ervaren hoe het is om gelukkig te zijn. Alle emoties, alle negatieve gedachten, belemmerende patronen etcetera in je lichaam willen gehoord worden. Door jou. We kunnen allemaal hulp gebruiken. Het is geen populaire mening, maar wel waar. Wie om je heen is echt zielsgelukkig? Wie kan je in de ogen aankijken en de liefde straalt uit de ogen? Kijk jezelf maar eens aan in de spiegel. Letterlijk. Kijk jezelf aan in de spiegel. Wat zie je? Kijk je partner aan in de ogen. Een paar minuten.

Hoe voel je je nou echt? Achter de ‘ja joh, alles goed, ja druk druk druk…’ Deze ‘druk druk druk’ ontstaat in ons hoofd. Ons lichaam is de mega verzamelaar van alle stress. Alles wordt netjes bewaard en opgehoofd. Totdat druk-druk-druk zich uit in fysieke pijntjes, een burn-outje of erger nog: een ziekte. Het is niet nodig. Neem actie. Vind iemand die je kan helpen. Vind iemand die vanuit zijn of haar hart jou wil helpen. Ja, Chungmei en ik, kunnen dit zijn. We kunnen mensen die geholpen willen worden helpen. Er zijn naast ons honderden andere mensen die je kunnen helpen. Ga op zoek en vind. Gun jezelf rust. Voel je lichaam. Beweeg. Speel. Adem in.

Zo, ik heb mijn sessie weer gehad. 😉

Lees ook: Rebirthing: een weg naar heling

HSP & Burnout: chaos in mijn hoofd! 3 Tips om met overprikkeling om te gaan

Afgelopen maandag plaatste ik een update van een beeld dat meer zegt dan 1000 woorden. Ik was benieuwd wat het beeld bij jou als hooggevoelig persoon zou oproepen. Het gros heeft gereageerd met: chaos, onrust, stress, overprikkeling, vraagtekens, moeten, prikkels, gedachten, blokkeren, aanvoelen en moeheid.

Wanneer we in dat hoofd blijven zitten wordt het van kwaad tot erger en is het een teken van een burn-out of kan het naar een burn-out leiden. Waar ik van overtuigd ben, is dat het mogelijk is om eruit te stappen. Vaak weten we wel wat we kunnen doen, maar doen we het niet op het moment suprême. Simpelweg omdat we er niet aan denken. Het denken is ergens anders mee bezig, bezig in een neerwaartse spiraal.

Daarnaast heb je het lichaam dat niet voort te branden is, een lichaam dat moe is van het denken. Het vraagt moed, wilskracht en een hoop zelfliefde om een stap richting het positieve te zetten. Van jezelf, maar ook van een ander om jou die kant op te bonjouren.

Tussen alle antwoorden in vielen mij een aantal positieve reacties op. Deze reacties kunnen je net dat zetje geven om anders om te gaan met een overprikkeld denken en lichaam. 

  1. Grappig voor mij voelt het als terug sturen de kosmos in en vragen om de juiste antwoorden! Niet het teveel ontvangen. ~ Marloes

Dit is inderdaad een hele mooie intuïtieve manier om alle gedachten een plek te geven. In het universum is er namelijk ook plek voor jouw gedachten! Om dit te laten werken is het wel van belang dat we leven met de overtuiging dat de kosmos of anders gezegd; het hogere bewustzijn, het universum een deel is van wie wij in essentie zijn. En ook dat onze gedachten bepalen wat we in het leven tegen zullen komen of aan kunnen grijpen.  Alles is energie. Heel kort door de bocht, maar wel duidelijk is dat wanneer je rondloopt met negatieve gedachten je je teen zult stoten. Negatieve gedachten zorgen voor een gesloten houding, je vizier is heel smal en wazig.

Los van het feit of je deze levensovertuiging leeft, kun je in ieder geval beginnen met positiever te gaan denken. De volgende overtuigingen kunnen je daarbij ondersteunen:

  • Wanneer een ervaring mij verdrietig maakt, geeft het mij de kans dit verdriet te doorvoelen om ruimte te maken voor blijheid,
  • Een stressvolle ervaring die zich blijft herhalen, kan ik veranderen,
  • Ook deze gevoelens (verdriet, boosheid, angst) mogen er zijn,
  • Ik verdien het om uitzinnig blij en gelukkig te zijn,
  • Elke ervaring maakt mij een rijker mens,
  • Elke ervaring brengt mij dichter bij mijn kern.

2. Omdenken! Als je het omdraait heb je een hele aardige baljurk. ~ Inge

Het beeld van het meisje waarbij tig vraagtekens uit haar hoofd springen vormen het beeld van een luchtballon zonder mand. Als je deze omdraait kun je er inderdaad een baljurk in zien. Het “omdenken” werd toegepast op de vorm, maar je kunt het ook toepassen op de gedachten die zorgen voor een boel onrust, stress en zorgen. Omdenken is denken in termen van kansen en niet van problemen. Accepteer de situatie zoals deze is en vraag jezelf af hoe je het anders kunt zien en wat je wel kunt doen. Zoals bij de volgende opmerking:

“Zo herkenbaar, allemaal gedachten, vol hoofd, in cirkeltjes denken, gedachten die maar doorgaan, overprikkeld, verwerken van informatie, veel moeten, veel willen, veel moeten onthouden, wat vaak niet lukt, chaos in mijn hoofd, niet weten waar ik moet beginnen…tja en het houdt maar niet op.”

Uit deze opmerking maak ik op dat het een feit is dat het hoofd overvol is met informatie. Accepteer dat dit zo is, zodat het geen strijd wordt. Nu is het een strijd: “Ik weet niet waar ik moet beginnen, maar ik wil het wel weten.” Als je het volledig accepteert, wordt het: “Ik weet niet waar ik moet beginnen en dat is prima zo.” En hoe kun je bijvoorbeeld die “cirkeltjes” anders benaderen? In “cirkeltjes” denken wordt in deze opmerking op een negatieve manier benaderd. Wat nu als je blij bent met het feit dat je in “cirkeltjes” kunt denken? Wellicht doe jij het denken in “cirkeltjes” op een uitmuntende manier en kunnen mensen van je leren. Waarom in actie komen als je gewoon door kunt blijven filosoferen over het probleem? Daar ligt ook een kracht voor het oprapen! Als laatste, wat kun je wel doen? Je kunt het hoofd zien als een prullebak en deze leeg gooien in het toilet of iets praktischer, het van je afschrijven, schreeuwen of zingen. Waar het om draait, is dat je iets doet met de zware energie, zodat het steeds lichter wordt.

3. Verwarring, onduidelijk. Zoals mijn dochter zegt: mijn koppie is vol! ~ Kathrien

Prachtig hoe kinderen duidelijk maken hoe zij zich voelen. Daar kunnen wij, volwassenen, absoluut van leren. Dus een volgende keer dat de problemen zich opstapelen en je geen uitweg meer ziet, denk dan “mijn koppie is vol”. Of voel je je totaal opgebrand, wanhopig, machteloos en gefrustreerd, denk dan ook “mijn koppie is vol”. Het volgende moment kun je benuttigen om iets met je handen te doen of alles te laten voor wat het is door op de bank neer te knallen. Heerlijk toch! Het doet mij denken aan het maken van to-do lijstjes. Wat zeer handig is, maar wat nu als je het (digitale) papiertje kwijtraakt? Ik zou zeggen, niks aan de hand. Blijkbaar heb je nu een aantal to-do punten minder.

Wellicht is de conclusie dat we met zijn allen een immense valkuil hebben, de valkuil om teveel te willen, moeten en presteren. Wanneer ik erin dreig te vallen, wordt ik door mijn dochter ervoor behoedt: ‘Mama, we hebben op die dag al twee dingen staan, dat is druk genoeg. Laten we het een andere keer doen.’ Zij doelde op de woensdagochtend school en ’s middags zwemles. Ja, daar leer ik van.

 

 

HSP: nu snap ik het eindelijk


Sinds ik aan de slag ben als life coach voor hooggevoelige personen heb ik vele mensen gesproken die hun hooggevoelige zelf bevestigd zagen in mijn werk. Ik sprak hen tijdens de workshops en lezingen die ik gaf en de 1-op-1 sessies die ik begeleid vanuit mijn coachingpraktijk in Den Haag.

De reacties tijdens de groepsbijeenkomsten liepen uiteen van het zeer sceptische ‘ik weet het niet hoor’ tot aan ‘ja, dit ben ik, ik heb het altijd al geweten’. En zoals we weten: er is een groot verschil tussen iets “weten” en iets “voelen”.

Ik herinner mij een dame tijdens een workshop emotiemanagement voor hooggevoeligen in Amsterdam. Op het werk liep ze over, maar ging door, terwijl ze aan het verzuipen was. Ze twijfelde of deze workshop haar zou kunnen bieden wat ze nodig had. Eigenlijk was haar eerste vraag: ben ik hooggevoelig? Tegen driekwart van de workshop deelde ze een anekdote en de deelnemers hingen aan haar lippen. Ze was in Parijs met haar vriend. De drukte van de toeristische plekjes zorgden ervoor dat ze zichzelf excuseerde bij haar vriend en zich ging opladen aan een veld bloemen! Ook gingen ze elke middag terug naar het hotel om te rusten. De bevestiging van haar hooggevoelige zelf was voelbaar door middel van de non-verbale blikken die de deelnemers richting haar uitstraalden. Alleen zij was nog niet overtuigd. Het was duidelijk. Haar hoofd zat in de weg. Het ongeloof dat in haar leefde was nog steeds sterker dan de acceptatie van het nu.

Haar scepticisme werd gedeeld door een kleinere groep mensen die op mijn workshops en lezingen afkwamen. Het gros herkende zich in mijn verhaal en de verhalen die werden gedeeld. Door het delen van persoonlijke verhalen werden de deelnemers bevestigd in hun “zijn”. Dat is de kracht van een groep, beter gezegd; van een groep gelijkgestemden. Bij vele personen werd het “weten” dat ze hooggevoelig zijn getransformeerd in het “voelen” dat ze hooggevoelig zijn. Dit gevoelsmatige inzicht maakt het verschil tussen “altijd twijfelen aan jezelf” en “voelen wie je bent”. Dit verschil verhoogt je levenskwaliteit.

In mei 2015 begon ik met het geven van lezingen over hooggevoeligheid en relaties en de link tussen hooggevoeligheid, depressie en woede. Van tevoren stond ik niet stil bij de impact die een lezing over deze onderwerpen op de deelnemers zou hebben. Ik sta vaak in de doe-stand in plaats van de denk-stand. Na de diverse lezingen werd mijn hand geschud door hooggevoelige personen die deelden dat ze tijdens het luisteren aldoor hadden gehuild van herkenning. Of ze deelden in luttele seconde hun meest intieme roerselen en/of trauma’s. Ook reageerden ze enthousiast met dat ze mensen uit hun nabije omgeving zouden attenderen op mijn werk. Wist ik in de zomer van 2011 dat ik mij zou ontwikkelen tot de life coach voor hooggevoeligen die ik nu ben? Nee. Ik voelde dat ik mij moest positoneren als life coach voor HSPers. Vervolgens ben ik elke dag gaan doen waar mijn hart en ziel naar uitgaat. Hierdoor ging het groeien.

Mijn gevoel groeide onder andere uit tot een inspirerend, fijn, boeiend en levend platform; de facebookpagina ‘Hooggevoeligheid en intuïtie’. Hoewel mijn motivatie om hooggevoeligheid in al haar facetten onder de aandacht te brengen intrinsiek is, ben ik blij met alle positieve reacties die ik ontvang. Het doet mij goed dat mensen zich gesteund en bekrachtigd voelen door mijn werk. Na het delen van de HSP comment ‘Ik weet al jaren dat ik gevoelig bent maar HSP is nooit benoemd geweest door er nu meer over te lezen op o.a. jouw blog en deze workshop zijn er weer stukjes op de (andere) plaats gevallen. Zo dacht ik altijd b.v. dat ik drukke verjaardagen meed omdat ik bang was voor andere mensen (ik ben vroeger gepest) die angsten liggen inmiddels wel in het verleden maar toch heb ik de behoefte om verjaardagen en recepties te vermijden. Nu weet ik dat het komt doordat ik alle energieën op pak en slecht tegen al dat geroezemoes kan en dat dit mij uit put’, ontving ik de volgende reacties:

‘Nu snap ik ook eindelijk waarom ik doodongelukkig wordt van het idee een groot feest te moeten geven, niet naar grote bijeenkomsten wil of kan, stemmingen aanvoel en mijn intuïtie me niet bedriegt als ik voel dat er over me gepraat wordt, lawaai-overgevoelig en sommige geuren niet kan verdragen…’ ~ Marianne

‘Ik heb vorige week een “kei gezellig bedrijfsuitje” laten varen. Niet alleen vanwege dat ik nog heeeeeelemaal met het OV terug naar Brabant moest rijden, maar ik had ook totáál geen trek in hyperactieve Race Eendjes (het was een avondje karten + Escape Room… tot 22 uur. En ik slaap meestal rond 21:30 …). Wat ik die dag dan wél heb gedaan? Boodschappen gedaan. Ik doe dat toch liever, hoe stom het ook klinkt 😀 . Weliswaar op een HSP-vriendelijk moment dat ik niet omver word gereden door tig mede-boodschappers. Nee, nu ik steeds ouder word en meer van mijzelf ontdek (puzzelstukjes die op z’n plek vallen), kan ik minder “verdragen”, maar heb ik ook steeds meer de assertiviteit om gewoon “Hell no 😡 ” te roepen, als iets me te veel uitput. Wellicht heeft mijn “being an Introvert” hier ook een aandeel aan.’ ~ Gretchen

‘Zeker herkenbaar. Ik werd echt heel erg chagrijnig van al die irritant overdreven aanwezige lui op feestjes e.d. En op verjaardagen heb ik me altijd al een observator gevoeld. Maar nu ik weet dat ik hsp ben heb ik het idee dat ik al die drukte van anderen meer langs me heen kan laten glijden. Of ik een duidelijke grens heb tot aan waar hun energie komt en niet verder. Dan luister ik gewoon naar alle gesprekken en slinger soms eens een gevatte opmerking er tussendoor. 😉 En pas als ik ook echt een gesprek aan ga komt de energie van een ander bij mij terecht. Ben haast nieuwsgierig of die ‘cocon’ ook werkt op drukkere feestjes…’ ~ Dorien

Nogmaals dank voor jullie reacties! De facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie leeft door jou! Door de interactie tussen de hooggevoeligen personen die zich openstellen voor de mede-HSPer.

Ouderschap: luisteren naar mijn dochter

Fam.Baldé12-2015_De Schaapjesfabriek (10 of 48).JPG

In deze blog komt mijn man Arnold Baldé aan het woord over ouderschap en opvoeding. Het is een vervolg op de blogs:

Wat heeft ouderschap in jou naar boven gehaald?
Een enorme spiegel. Het heeft het meest positieve en negatieve in mij aan de oppervlakte gebracht. Daar ben ik heel dankbaar voor; ik heb mijn grootste pijn en trauma’s geleerd te herkennen via mijn dochter. Ik was me al bewust van het positieve; vertrouwen hebben in mijn dochter en dit in acties ondersteunen en ook duidelijke liefdevolle grenzen stellen.

Trappenhek
Toen mijn dochter kon lopen rond 1 jaar oud, ontmoette ik vele ouders die zeiden: ‘O, heb je al een hek voor de trap geplaatst? Aaah dan zou ik maar snel een trappenhek aanschaffen Arnold! Hey, Arnold ik zag dat jullie nog geen trappenhek hebben, wel gevaarlijk hoor.’ Ik begreep het, zeer goed zelfs, als ik op mijn 10e van de trap kan vallen kan een dreumes dat ook. Tevens voelde ik de overdreven angst achter al deze trappenhek-tips. Ik vroeg me af hoe mijn dochter met een open trap om zou gaan. Ergens geloofde ik dat ze ook wel aan zou voelen dat naar beneden vallen niet per se een leuk spel zou zijn. Ik ging het testen.

Dus ik gooide haar… nee dat deed ik niet. Ik liet haar gewoon rennen en lopen bij de trap. Veiligheid eerst, dus ik bleef bovenaan de trap staan, op een meter afstand ongeveer. Zodat ik eventueel in zou kunnen grijpen. Ze rende langs de trap opening, deed wat spelletjes hier en daar en toen kwam het moment waarop ik hoopte; ze keek naar beneden. Ik vroeg me af wat ze zou gaan doen. Ze liep rustig op de trapravijn af. Ik was scherp en zeer benieuwd naar de komende seconden. Eerst liep ze rustig, daarna langzaam, en toen stopte ze op een halve meter afstand. Ze keek voorzichtig naar beneden, en besloot terug te gaan! Ik dacht; zie je nou wel! Ze weet het, ze kan het!

Ik vertelde het aan mijn vrouw, en we besloten geen trappenhek te nemen. O.k. ze is één keer van de trap gevallen, omdat mijn vrouw haar vasthield en uitgleed op haar sokken. Au. Alleen is ze nooit gevallen. We hebben haar gewoon op de trap laten lopen, zelf het klimmen en traplopen laten ontdekken, en het werkte.

Luisteren naar mijn dochter
Wat ik wel echt moest leren was echt luisteren naar haar gevoel. Simpelweg omdat ik moeite had met mijn eigen gevoel voelen en hiernaar te leven. Als papa leerde ik bijvoorbeeld mijn eigen zware negatieve papa-shit-energie voelen, waardoor ik haar reactie op mijn soms norse en boze opmerkingen beter kon plaatsen. Eerst vond ik het maar raar als ze ‘zo maar’ ging huilen, omdat ik iets zij of afpakte bijvoorbeeld, voor haar eigen bestwil, uiteraard. Maar ik deed het dan op een geïrriteerde manier, waardoor zij moest huilen. Haar reactie in de vorm van gehuil vond ik irritant.

Toen zij rond anderhalf jaar oud was, kreeg ik dit spelletje door. Hoe meer ik mijn eigen onzin onder de loep nam; onder andere dat ik wilde dat zij stil was en stil zou zitten aan tafel. Terwijl het leven juist beweging, geluid, muziek en lol is! Ik kon erg slecht tegen geluidsoverlast van mijn eigen dochter; ik had enorme hoofdpijn, en was extreem moe. Sommige mensen noemen het een burn-out. Ik ook trouwens. Een mega burn-out. Helemaal kapot gewerkt en gedacht. Ik voelde me enorm kut. Toch ben ik deze burn-out erg dankbaar, omdat ik juist in deze periode heb leren voelen. Mezelf en mijn dochter.

Arnold is oprichter en docent van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter.