Rebirthing: ademen om in emotionele vrijheid te leven

149803_10150312078925707_6638435_n

Onze zomervakantie is bijna ten einde. Hoewel we intens genoten hebben van onze vrije tijd, de natuur en het geven van de nodige aandacht aan onze woning voelt het ergens alsof ik nooit ben gestopt met mijn werk. Laat ik het zelf-studie noemen. Zelf-studie om mijn partner Arnold beter te krijgen. Hij heeft al bijna zes jaar een continue hoofdpijn en het mag nu wel een keer afgelopen zijn.

Waar ik werkelijk versteld van sta, is dat hij bergen werk kan verzetten, terwijl hij nog elke dag last heeft van deze hoofdpijn. Vandaag stelde ik op de facebookpagina Hooggevoeligheid en intuïtie de vraag: ‘Zou je veel hoogtepunten willen meemaken als dat betekent dat je ook veel dieptepunten meemaakt?’ Ik zeg hier volmondig “Ja” tegen. Wij zijn dit al bijna zes jaar lang aan het meemaken. Ondanks zijn gezondheidsstatus hebben we de grootste lol samen.

Wat ik in deze blog met je wil delen, is hoe de ademtechniek ‘rebirthing’ nieuw leven in ons heeft geblazen. Vooral in mijn partner’s emotionele leven, maar het heeft zeker de nodige positieve effecten gehad op mijn emotionele ontwikkeling. Rebirthing is al jaren latent aanwezig in mijn systeem door de verhalen van mijn tante en neef die een opleiding tot rebirthing therapeut volgden.

Door Arnold’s rebirthing weekend via het AUMM instituut in februari dit jaar werd de term rebirthing in mij aangewakkerd. Ik was onder de indruk van de resultaten die geboekt kunnen worden met deze simpele doch zeer effectieve ademtechniek. Na zijn verhalen wilde ik heel graag een rebirthing sessie ondergaan. Een week later was het zover, mijn wens was uitgekomen. Ik ondervond aan den levende lijve inderdaad hoe effectief het was. Een uur lang was ik aan het huilen, maar het voelde niet als een uur. Het voelde bevrijdend, na afloop was ik helderder in mijn hoofd.

Mocht je er nog niet bekend mee zijn, bij deze een korte uitleg over wat rebirthing is. De rebirthingtechniek bestaat uit het verbinden van de inademing aan de uitademing in een rustige, doorgaande cirkelbeweging in een ontspannen ritme. De inademing komt vanuit de buik omhoog richting de borst en opent deze, de uitademing daarentegen gaat helemaal vanzelf.

Bij dit proces gaat het er om een adembewustzijn te ontwikkelen, en het hele lichaam te laten ademen. Het is een eenvoudige en krachtige techniek, die meestal liggend of zittend gebeurt. Ik laat mensen ook staan. Dit proces helpt je om emotionele trauma’s te verwerken. Waar je met de rebirthingtechniek uiteindelijk naartoe werkt (als dit je doel is tenminste) is het helen van jouw geboortetrauma, maar op weg hiernaartoe kom je eerst een reeks van emoties tegen uit verschillende leeftijd fasen die erkend, gehoord en gezien willen worden.

Het beoefenen van de rebirthingtechniek activeert het mentale, fysieke, emotionele en energetische lichaam. Door deze circulaire ademhaling op continue wijze toe te passen zul je je gewaar worden van fysieke symptomen. Denk bij fysieke symptomen aan het voelen van kou of juist warmte, trillingen in benen en armen, vibraties over je gezicht, een licht duizelig gevoel in het hoofd, verstijven van de nek en kaken, het willen bewegen van lichaamsdelen, het optrekken van de benen in de foetushouding of op je zij willen liggen. Hoe langer je doorademt hoe meer er los komt. 

De fysieke symptomen zijn een uiting van emoties die je jarenlang hebt onderdrukt. Emoties zoals verdriet, angst en woede.

Jarenlang heb ik diverse coachingtechnieken toegepast om mensen te begeleiden bij hun emotionele ontwikkeling. Coachingtechnieken zoals counselling, Life Coaching Handboek, NLP op masterniveau, the Journey van Brandon Bays, Sociaal panorama en Provocatieve coaching. De werkervaring die ik opdeed, leidde naar mijn eboek over woede ‘Ben je boos? Dan mag dat!’. Op het moment dat rebirthing voorbij kwam, voelde het als een welkome aanvulling op mijn persoonlijke en professionele ontwikkeling. Rebirthing heeft mijn ogen verder geopend wat betreft het verwerken van woede; hoe waardevol is het om een volwassene de mogelijkheid te kunnen bieden om zijn woede als baby te verwerken? Ik kan je zeggen dat het zeer fascinerend is om dit emotionele proces te aanschouwen.

Voor de vakantie was ik al begonnen met het toepassen van deze techniek. In eerste instantie in combinatie met de technieken die ik al kende en na een tijdje nodigde ik de clienten uit op een yogamat of luchtbed. De resultaten waren fenomenaal. Thema’s die onder andere voorbij kwamen: het verwerken/uithuilen van de angst om te voelen wat er nog aan emoties in het lijf zit opgeslagen, angst voor de nabijheid van dominante ouders en dierbare en het doorvoelen van woede door middel van schreeuwen, huilen en stampen. De zomervakantie bracht mij de verdieping die ik nodig had om de mogelijkheden van rebirthing te verkennen: ik heb vele sessies begeleid en een aantal sessies ondergaan. Ik begeleidde mijn partner en hij begeleidde mij. Onder zijn zeer intuïtieve en zachte begeleiding heb ik mijn geboorte kunnen herbeleven. Wij hebben alles gedocumenteerd: reflectieverslagen geschreven en sessies op film gezet.

Zodra de tijd hiervoor rijp is, zullen wij onze verhalen delen. Onze reis om al ademend onze emotionele vrijheid te beleven gaat door. Van de zomer naar de herfst en op naar de winter wanneer we ons tweede kindje verwachten. De wil om door te gaan is ijzersterk. Mijn hoop wordt gevoed door rebirthing. Mijn hoop is dat hij ons kind in de armen kan nemen in volledige gezondheid.

Onderstaande tekst heeft mij gesterkt op de weg die wij intuïtief hebben gekozen:

“En wanneer er later vele wegen voor je openliggen en je niet goed weet welke je moet nemen, sla er dan niet op goed geluk een in, maar ga zitten en wacht. Haal vol vertrouwen net zo diep adem als je adem hebt gehaald op de dag dat je ter wereld gekomen bent, zonder je door iets te laten afleiden, wacht en blijf wachten. Beweeg je niet, wees stil en luister naar je hart. Wanneer dat dan tot je spreekt, sta op en volg zijn stem.”

~ Susanna Tamaro uit het boek ‘De stem van je hart’.

Pesten: ik pest alleen terug

Op zondag 18 september stond ik als gastspreker voor een groep van 15 kinderen uit verschillende culturen uit groep 8 in Leiden. De jaarcoördinator van Weekendklas had mij benaderd om wat te komen vertellen over mijn beroep en een les te verzorgen. Ik vond het enorm spannend. Lang geleden heb ik kinderen dansles gegeven, maar een les verzorgen vanuit mijn huidige beroep was toch hele andere koek.

Daar zat ik dan. Op de grond met 15 kids voor mijn neus. Allereerst complimenteerde ik hen met dat ze zo goed mee hadden gedaan met de oefening ‘Over de streep’. De opdracht was dat ze in alle stilte mijn vragen moesten beantwoorden met een stap over de streep wanneer het positief was. En voor kinderen is dat toch een hele beproeving! Goed gedaan!

‘Ik wil het met jullie over pesten hebben’, zei ik. Na mijn korte introductie dat dit op scholen  veel gebeurd, hoe erg dit is voor de kinderen die gepest worden en dat ik volwassenen spreek die op 35-jarige leeftijd nog kampen met de gevolgen van pesten, barstten de verhalen los.

Een meid nam het woord en zei: ‘Ik pest alleen terug.’
‘Hoe voelt het om terug te pesten?’, vroeg ik. Ze haalde haar schouders op, dacht na en zei vervolgens: ‘Dat voelt wel goed, want dan kom ik voor mezelf op.‘ ‘Hoe voelt het dan om tegen iemand ‘vieze vuile rotkop’ te zeggen? Aan haar gezicht te zien, kwam de boodschap wel binnen. Wederom haalde ze haar schouders op en bleef deze keer stil. De vingers vlogen de lucht in en ik liet een meid aan het woord: ‘Je kan in plaats van terug pesten ook de boel negeren!’ ‘Ja, dat kan inderdaad, zei ik, of het tegen iemand zeggen.’

Op de foto zie je een dame met schmink op haar gezicht. Ik maakte gebruik van de gelegenheid om haar hiermee te pesten. ‘Wat heb jij nou voor een verf op je gezicht! Hoe durf je zo naar school te gaan. Gatverdamme, zo lelijk! Zij reageerde met: ‘Dat vind ik mooi!’ Terwijl ik de cirkel rondkeek, zei ik: ‘Zij staat sterk in haar schoenen, maar niet iedereen staat zo sterk in zijn schoenen.’ Mijn punt was gemaakt en ik ging verder…En dan die beugel. Blablalalaala!

Hierna stelde ik de vraag of ze weleens voor iemand zijn opgekomen. ‘Wie staken ook alweer de streep over?’ Een aantal vingers gingen de lucht in. Een forse jongen van 12 vertelde dat hij weleens voor zijn neefje van 8 was opgekomen. Zijn neefje van 8 werd door een jongen van 15 in elkaar geslagen. Hij had een rib van hem gebroken. ‘Zoooooo…had je niet ff al zijn ribben kunnen breken?! Hij had er nog meer hoor!’ (provocatieve coaching) ‘Nou als ik woedend ben, kan ik niet meer stoppen!’, zei hij. ‘Dan mag jij eens met mij komen praten over je woede!‘
‘Het gaat al veel beter hoor!’ ‘Ok, maar je begrijpt wat ik bedoel!’ Hij knikte.

Volgende verhaal….‘In onze klas wordt er nu iemand gepest die er onverzorgd uit ziet. Ze wordt ….Zeeman genoemd, maar ze komt wel voor zichzelf op. ‘Hoe zou je het vinden als je elke dag voor jezelf op moet komen?’ ‘Niet leuk.’ Duidelijk!

Een jongen stak zijn vinger op en zei: ‘Als je gepest wordt, kan je toch naar de meester gaan?’ ‘Ja, dat kan, maar hoe denk je dat de persoon die gepest wordt zich voelt wanneer de meester hen alleen uit elkaar haalt en de pestkop geen straf geeft? Met grote ogen en een verbaasde blik zei hij zacht: ‘Verdrietig.’

Wat een geweldige ervaring om met hen over dit onderwerp te hebben mogen spreken!

Lees ook: Als gastspreker voor Weekendklas

Als gastspreker voor Weekendklas

Op zondag 18 september stond ik als gastspreker voor een groep van 15 kinderen uit verschillende culturen uit groep 8 in Leiden. De jaarcoördinator van Weekendklas had mij benaderd om wat te komen vertellen over mijn beroep en een les te verzorgen. Ik vond het enorm spannend. Lang geleden heb ik kinderen dansles gegeven, maar een les verzorgen vanuit mijn huidige beroep was toch hele andere koek.

Tijdens mijn introductie werden allerlei vragen en plagerige opmerkingen op mij afgevuurd. ‘Waar komen de mensen met je over praten?’ ‘Waar ze verdrietig, teleurgesteld en boos over zijn en ze willen ontdekken waar ze goed in zijn,’ antwoordde ik. ‘Betalen mensen jou?’ ‘Ja, ze betalen mij.’ ‘Nou dat is dan makkelijk werk, je hoeft ze alleen maar te troosten en daarna krijg je betaald.’ Vliegensvlug dacht ik: ‘Zo, hij probeert me op de kast te krijgen, hoe ga ik me hieruit redden?’ ‘Nou, troosten komt dichtbij knuffelen en dat doe ik niet. Ik knuffel niet met mensen. Ik luister, stel vragen en vertel verhalen, zodat ze zelf kunnen gaan nadenken over wat ze kunnen doen.’

Pfff…ik was blij dat we van de introductie overgingen op de kwaliteitskaarten. Ik trok een aantal kaarten en de kinderen mochten zeggen of ze vonden dat dit een kwaliteit was die tot een coach behoorde. Humor was zeker een kwaliteit, want je kan toch niet de hele tijd serieus kijken!! 😉 Dit beaamde ik. Sterk in de zin van ‘spierballen’ hoefde ik niet te hebben. Nee, doorgaans til ik geen mensen op in mijn praktijk. Een jongen vulde me aan met ‘maar  je moet wel mentaal sterk zijn als mensen bij je komen huilen’. Dat klopt!

‘t Volgende onderdeel was het culturenreisspel dat ik samen met de jaarcoördinator had bedacht. We reisden van Turkije, Irak, Polen, Marokko, Suriname, Nederland naar China, Indonesië, Egypte en Pakistan. Wanneer de kinderen bezoek kregen, mochten ze gaan vertellen hoe het in hun land eraan toe ging wat betreft geboorte, huwelijk, overlijden en wat je eet tijdens het ontbijt. Achmed uit Irak vertelde dat geboorte niet werd gevierd. Kinderen mochten blij zijn als ze in leven bleven, want Saddam Hoessein doodde alle kinderen. Wij waren er stil van.

Na de lunch deden we een oefening geïnspireerd door het programma ‘Over de Streep’. Ze gingen allemaal achter de streep staan. Achtereenvolgens stelde ik vragen in de trant van ‘hou je van zwemmen?’, ‘ben je weleens verdrietig?’ en ‘heb je weleens iemand gepest?’. Bij een positief antwoord stapten ze over de streep. De jaarcoördinator en de stagiaire deden mee.

Aansluitend op deze oefening hielden we een kringgesprek over pesten. Ik stond werkelijk versteld van de openheid en inzichten van deze kinderen van 11 en 12 jaar. En van mezelf. Ik ging tekeer als een provocatieve gespreksleider/juf. Door hun reacties ondervond ik de kracht van provocatieve coaching bij kinderen. Hier meer over in een volgende blog!

Geef mij een lach…

gelotology

…en je krijgt er een terug!

Lees ook dit soChicken artikel: Lach Jezelf Energiek en Gezond

Door Chungmei Cheng
LifeCoach voor Orchid of Life -lifecoaching

Coachee: Langzaam begint het tot me door te dringen dat ik motivatie mis…

tea

Waar ik een jaar geleden een uiterst bezig bijtje was, met altijd erg veel omhanden, zit ik nu veelal thuis. Al geruime tijd lukt het me niet om een vaste betrekking te vinden. Soms voel ik me verdwaald, maar een TomTom gaat hier niet bij helpen. Ik heb heel goed door dat ik in een neerwaartse spiraal zit en het lukt me niet om hieruit te stappen.

Chungmei en ik gaan rustig zitten met een goed kop thee. Maar als we eenmaal bezig zijn komt het gesprek snel op volle gang. Kort bespreek ik wat volgens mij het probleem is en hierna bevraagd ze me over mijn kennis en talenten. Dit is erg moeilijk voor me, alsof ik geen talenten en kennis bezit.

Er wordt goed doorgevraagd waardoor ik diep moet graven om antwoorden te zoeken. Met een hoop getrek van de coach komt er toch een aardig rijtje. Maar dit is niet waar het mis gaat bij mij. Ik heb namelijk geen werk en ik vertel hoe ik hier mee omga. Dan volgt een sterk staaltje provocatief coaching “Eigenlijk is dit toch een fijne situatie die je hebt gecreëerd?” en ze komt met oplossingen die de plank totaal mis slaan. Maar hierdoor krijg ik wel steeds beter het idee wat de plank is.

Langzaam begint het tot me door te dringen dat ik motivatie mis om te doen wat nodig is. En ze roept “Schrijf dat op!”.

Ze blijft vragen stellen in een provocatieve toon. Al snel ben ik verward en roep impulsief wat antwoorden naar haar. Wanneer de storm weer is gaan liggen blijkt dat ik financieel onafhankelijk wil zijn, me professioneel wil ontwikkelen en graag productief ben. Uhhh… Motivatie!

Ik heb het gevoel dat mijn problemen me niet meer ontastbaar overschaduwen, maar dat het issues zijn waar ik aan kan werken. Ik heb weer zin om te ondernemen. Mijn motivatie is duidelijk gegroeid en ik hoop dat ik het vast kan houden. Zou ik dan toch een TomTom gevonden hebben…

Ben je benieuwd naar wat een coaching sessie jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie! 

Life Coaching: hoe verloopt een coachingstraject?

Liefde

Persoonlijke doelstellingen

Een coachingstraject start met het vastleggen van de persoonlijke doelstellingen. Waar wil je de komende tijd aan werken? Hieronder lees je twee voorbeelden:

1. Ik wil mij beter voelen in lijf en hoofd: sporten, lichter denken, zelfverzekerdheid
2. Ik wil vertrouwen op mijn intuitie
3. Ik wil meer sociale contacten
————————————————————————————————————————————
1. Ik wil makkelijk keuzes kunnen maken (kiezen voor mezelf wanneer dit nodig is)
2. Ik wil flexibeler zijn bij onvoorziene situaties
3. Ik wil positief in het leven staan

Structuur van een sessie
Een sessie duurt 1 uur. De eerste 15 tot 20 minuten zijn we voornamelijk met elkaar in gesprek. Als coach werk ik met datgene wat er nu speelt. Wat zit je het meeste dwars van de afgelopen week? Is het iets wat voorgevallen is op je werk, binnen je prive leven of ergens anders? Waar ben je tegenaan gelopen? Zodra je begint te vertellen, begint het bij mij te dagen onder welke persoonlijke doelstelling het verhaal valt. Ik hou op deze manier de grote lijnen in de gaten.

Vaak wordt een hoofd doelstelling zoals ‘Ik wil positief in het leven staan’ meer concreet door de verhalen die je aan mij vertelt. Samen komen we erachter wat jouw subdoelstellingen zullen zijn. Voorbeelden hiervan zijn: ‘Ik wil mij richten op positief ingestelde mensen’ of ‘Ik wil meer genieten van het moment’. Doordat het concreet wordt, wordt het veel makkelijker om hier actiepunten aan te gaan verbinden.

Coachingtechnieken
Na de eerste 15 tot 20 minuten heb ik een duidelijk beeld van waar we ons tijdens de sessie op kunnen focussen en dan kan het echte begeleidingswerk gaan beginnen. De coachingtechnieken die ik beheers zijn counselling, Neuro Linguistisch Programmeren op Masterniveau, Sociaal Panorama op basis van NLP (heeft veel weg van Familie Opstellingen) en Provocatieve Coaching. Afhankelijk van waar je tegenaan loopt, de belemmerende gedachte of een negatieve emotie breng ik met een van deze technieken in kaart hoe je hiermee om kunt gaan.

Huiswerk
Om je tijdens het coachingstraject actief aan het werk te houden, werk ik met het geven van huiswerk. Het huiswerk kan van mij komen, gebaseerd op wat mij tijdens de sessie is opgevallen of ik stel de vraag aan jou: ‘Wat voor huiswerk wil je jezelf meegeven? Het type huiswerk varieert van schrijfopdrachten, doe -opdrachten tot licht tot zeer creatieve opdrachten. (afhankelijk van wat bij jou past)

Evaluatie
Evaluatie over in hoeverre je jouw persoonlijke doelstellingen hebt gehaald, vindt regelmatig plaats. Bij het coachingstraject Mental Change vindt de evaluatie plaats na 5 sessies. Wanneer je gaat voor coachingstraject Drives into action zijn er twee evaluatie momenten. Na afloop van het gevolgde coachingstraject ontvang je een coachingverslag die je op je gemak kunt doorlezen. Hierna geef je aan of je zelfstandig verder wilt gaan of dat je verder gecoacht wilt worden.

Wat ik ook als ‘evaluatie’ zie, is de spontane feedback die ik gedurende de sessies van de coachee krijg. Feedback in de vorm van het verkrijgen van inzichten, gedachten- en gevoelsveranderingen.

Alvorens te kiezen voor een coachingtraject kun je door middel van een introductiesessie ervaren wat coaching jou op kan leveren. Boek hier je introductiesessie! 

Provocatieve coaching in beeld

Lees meer over provocatieve coaching: Blogs over Provocatieve coaching

 

Sigmund en liefdesrelaties

Meer over Sigmund, zie website.

Nog een van Sigmund: Gisterochtend ben ik voor het eerst van mijn leven eventjes gelukkig geweest…

De coach als advocaat van de duivel

dalailama.duivel.425

Collega coach Freek Sarink schreef het artikel ‘Provocatief coachen: de coach als advocaat van de duivel’ voor het magazine Spiegeloog, editie juli 2009.

Nog meer lezen over provocatieve coaching? Klik hier!

Blogs over Provocatieve coaching

liefde

Dit jaar staat voor mij volledig in het teken van provocatieve coaching. Hier kun je de blogs over provocatieve coaching nog eens lezen:

Wil je nog meer lezen over deze coaching techniek?
Lees dan het volgende artikel over provocatieve coaching ‘De Coach als Advocaat van de Duivel’.