Lezing hooggevoeligheid en relaties

IMG_7521

In deze lezing staat onze hooggevoelige identiteit in relatie tot de ander centraal. De ander kan in dit geval een professionele relatie zijn of een persoonlijke relatie.

Er zijn diverse rode draden die door de levens van hooggevoelige personen lopen. Wij zijn van nature gevers, hebben een enorm inlevingsvermogen, snel ontroerd en geraakt door positieve en negatieve emoties, één of meerdere zintuigen zijn goed ontwikkeld (of allemaal als je dit geluk! hebt). We geven onszelf niet zo snel een schouderklopje, omdat we zien wat er nog beter kan.

Al deze prachtige hooggevoelige eigenschappen komen enkel en alleen tot bloei in een omgeving waarin deze worden erkend, geaccepteerd en liefdevol worden omarmd. Als hier nog aan gesleuteld kan worden, blijf je in professionele relaties en liefdesrelaties jezelf tegenkomen.

In deze lezing zal ik diverse voorbeelden met je delen, zodat je met een nieuwe kijk op hooggevoeligheid jouw leven een positieve draai kunt geven. Een hooggevoelig leven met meer rust, energie en creativiteit.

Sta stil bij hooggevoeligheid en versterk hiermee jouw aanwezigheid.

Klik hier voor de Orchid of Life Agenda. 

 

Advertenties

Coachee: ik was van mezelf vervreemd

  
Met dank aan een coachee die ik eind 2015 heb mogen begeleiden, lees je wat een coachingsessie haar heeft opgeleverd.

‘Een sessie met Chungmei voelde als thuiskomen bij mezelf. Ik had een nogal roerige periode achter de rug waarbij ik het gevoel had dat ik van mezelf was vervreemd. Ik was 22 en had een burn-out achter de rug. Zoekend naar mijn eigen identiteit, zoekend naar een baan waar ik energie van kreeg. Ik zocht de verbinding in mezelf maar wist hem even niet zo goed alleen te vinden. Voorheen was ik altijd een jankerd, raakte ik snel geëmotioneerd, en dat vond ik nooit zo erg van mezelf. Ik vond het juist fijn. Maar in deze periode leek ik wel vast te zitten en niet helemaal goed bij mijn emoties te kunnen. Overlevingsmodus.

Ik had al wat artikelen op de website van Chungmei gelezen, was naar een van haar lezingen geweest en het leek me heerlijk om een keer met haar aan de slag te mogen. Zoals ik al had voorspeld zat ik nog maar één minuut in de praktijk of ik begon te huilen. Want huilen in een fijne omgeving ging me op dat moment wel prettiger af.

Ik besprak met haar de moeizame relatie met mijn moeder en dat ik vooral heel veel boosheid richting haar voelde. Voor mijn gevoel was ze er niet voor me tijdens m’n burn-out en was ze voornamelijk met haarzelf en haar eigen behoeften bezig. Ik had de verkeerde aanname gemaakt dat op het moment dat je ziek bent, je moeder er voor je is, dat leek me vanzelfsprekend. Maar dat gevoel kreeg ik niet en dat maakte dat ik me erg onveilig voelde en op mezelf aangewezen. 

Met m’n vader had ik op dat moment ook niet een al te beste band. Zo leek het wel van de buitenkant maar van binnen verweet ik hem ook nog het één en ander. Ik kon geen rust vinden in het feit dat ik niet zo’n enorme klik met mijn ouders voelde, niet veel compassie, dat ik het moeilijk vond om te zeggen dat ‘ik van mijn ouders hou’.

Wat ik fijn vond in de sessie is dat ik volledig eerlijk mocht zijn over de dingen die ik dacht en voelde, ook de hele nare dingen die misschien in het dagelijks leven niet zo netjes zijn om te zeggen. Het maakte me vrij. Ik zat vast in het ‘niet willen oordelen’ over bepaalde situaties en wilde graag liefdevol in alles zijn maar ik heb nu geleerd dat het meest liefdevolle dat je voor jezelf kunt doen open en eerlijk te zijn over je eigen emoties. Ook als deze misschien niet zo fraai zijn. 

Ik leerde dat ik meer mocht opkomen voor mezelf, voor mijn grenzen maar ook mijn verlangens. Op dat moment werkte ik namelijk ergens waar ik het helemaal niet naar mijn zin had, maar omdat ik geen recht op een uitkering had moest ik toch maar ergens werken. Er heerste veel negativiteit op de werkvloer en ik voelde me niet op waarde geschat en niet serieus genomen en had gewoon last van de vreemde energie daar. 

Na de sessie met Chungmei voelde ik verschillende dingen. Enerzijds voelde ik me verward omdat er veel was losgekomen, anderzijds voelde ik me daardoor ook opgeschoond. De tranen die vast leken te zitten mochten eindelijk vrijuit stromen. Dat voelde echt heerlijk. De volgende dag zag ik zelfs in de spiegel dat mijn gezicht er veel meer ontspannen uit zag. Opgelucht. Ik ging fluitend naar werk – niet omdat ik er zin in had – maar omdat ik wist: dit is tijdelijk en dit weekend neem ik ontslag.

Een gedurfde kans omdat ik helemaal geen ander alternatief had voor een baan, maar ik besloot met het gespaarde geld mezelf de ruimte te geven en te genieten van de zomer. Twee maanden gaf ik mezelf om weer even te voelen wie ik ook alweer was en waar ik zin in had en energie van kreeg. Wat daarop volgde was fantastisch: een nieuwe zelfvertrouwen en zin in het leven. Om vervolgens na de zomer bij twee verschillende bedrijven te werken waar ik allebei mijn energie in kwijt kon. 

Werken aan jezelf, luisteren naar jezelf, in jezelf investeren is voor mij een blijvend proces. Sleutelwoorden daarin voor mij zijn: geduld hebben en lief zijn voor jezelf. Ik voel dat ik nog lang niet klaar ben en tegelijkertijd is dat helemaal niet erg. Ik mag de tijd nemen om te leren. Met vallen en opstaan. Een traan en een lach. Ik weet nog niet steeds niet precies waar ik heenga maar ik ben onderweg.’

Lijkt het je wat om de thema’s waar je tegenaan loopt bespreekbaar te maken? Klik hier voor meer informatie over het aangaan van een introductiesessie

HSP: stop! 8 tips om je kostbare energie terug te krijgen

Stop met het doen van dingen die je geen energie geven, die juist kostbare energie uit je zuigen. Om concreter te zijn: stop met het praten met mensen uit beleefdheid, terwijl je ondertussen denkt ‘wanneer kan ik er tussenuit piepen’.

Stop met het gaan naar familie verjaardagsfeestjes uit verplichting én onder het mom van ‘ik doe het voor de kinderen, voor de nichtjes onder elkaar’. Ik vraag je, wat is het nut van het stimuleren van het contact tussen kinderen van vijf jaar wanneer de ouders geen authentiek contact met elkaar hebben? Het is ronduit vermoeiend!

Stop ook met het toezeggen van teveel sociale happenings binnen een kort tijdsbestek. De enige die je teleurstelt ben jezelf, de ander dient verantwoordelijkheid te nemen voor zijn/haar emoties van bijvoorbeeld ‘teleurstelling’. Je hebt namelijk als hooggevoelig persoon de tijd nodig om sociale interacties te verwerken en weer op te laden voor een volgende sociale activiteit.

Stop met het functioneren als klaagmuur of emotionele afvalbak. Sterker nog: verminder het contact of stop met de relatie. Een relatie, welke dan ook, is gebaseerd op een gelijkwaardige uitwisseling van verhalen en oprechte interesse in elkaar. Als je het gevoel hebt dat je niet aan bod komt dan is dat zo. Je kunt er nog wat aan doen, maar als jouw pogingen vervliegen zonder enige reactie weet je hoe laat het is.

Stop met het doen van TEveel activiteiten. In het begin denk je ‘leuk, leuk’, maar vaak zonder dat je het door hebt begint het te veel van je te vragen. Het lijkt mij het beste als je vanaf het begin af aan me-time ook inplant. Zo heb je alles gedekt; je behoefte aan sociaal contact en je behoefte aan rust. Om een duidelijk overzicht te krijgen van de activiteiten die je ontplooit of wilt ontplooien kun je een schatting maken van de tijd die het van je gaat vragen. En met alles wat je doet, laat het een keuze vanuit het hart zijn.

Stop met zitten en ‘lui’ zijn. Dit is het tegenovergestelde van het voorgaande stuk, maar ik zal het toelichten. We leven in een lichaam en ons lichaam is onze motor. Om de motor draaiende en fit te houden is het van belang om in beweging te zijn. Juist wanneer je niet zo lekker in je vel steekt. Op zulke momenten is de uitdaging des te groter om jezelf uit de energiezuigende situatie te bewegen, maar het is de moeite waard. Je doet het voor jezelf, je doet het vooral om jezelf weer te voelen. Je bent niet wat je denkt: ‘lui’, ‘slonzig’, ‘lusteloos’ of ‘niet creatief’. Daag jezelf uit en kom fysiek in beweging.

Stop met het eten van voedingsmiddelen die energie van je vragen in plaats van je energie geven. Een goede graadmeter is om je ontlasting eens onder de loep te nemen. Het gaat om een goede vertering en dat jouw lichaam in staat is om de voedingsstoffen uit het eten op te nemen. Heb je last van obstipatie of moet je juist heel vaak voor nummer twee? Neem dan je voedingspatroon onder de loep in plaats van het grijpen naar medicijnen. Er zijn tal van informatiebronnen die je helpen voeding met elkaar te combineren, zodat je binnenkrijgt wat je nodig hebt en hiermee jouw ‘graadmeter’ optimaliseert.

Stop met zelfmedelijden en kom in actie. Werkelijk waar, je hebt veel meer om dankbaar voor te zijn dan het gemok over waar je nu in het leven staat. Wat ik onder andere van vele hooggevoelige personen heb gehoord, is dat ze meer last hebben van hooggevoelig zijn dan dat ze er plezier aan beleven. Dit is een gedachte die behoorlijk destructief kan zijn wanneer je ‘m continue herhaalt. Het wordt een deel van je. Begin je te focussen op de voordelen van jouw hooggevoeligheid. Begin klein en bouw het uit, hiermee verleg je de focus. Ja, het is moeilijk om over jezelf te zeggen dat je creatief bent, maar wie gaat het dan zeggen?

Mijns inziens ervaren deze mensen het verder als een last, omdat ze zichzelf niet voelen. Ook negatieve emoties zijn een deel van je, loop er niet voor weg, maar doorvoel het. Onder al die emotionele zooi komt de hooggevoelige mens tevoorschijn die van nature blij is en lacht. Echt waar. In mijn coachingpraktijk heb ik mensen zien huilen, schreeuwen en keihard lachen; het is één geheel en door acceptatie, erkenning en loslaten van wat je op je schouders draagt, kom je aan bij jezelf.

Voor meer informatie over mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen, zie de website Orchid of Life ~ Life Coaching

Ouderschap: Papaaaaa, we moeten NU echt gaan

Fam.Baldé12-2015_De Schaapjesfabriek (48 of 48)

In deze blog leer je mijn partner Arnold Baldé kennen. Wij delen een sterke visie en missie op het gebied van ouderschap en opvoeding. In de categorie ‘Ouderschap’ op deze blog lees je meer over mijn ervaringen als moeder. Arnold is nog bar weinig aan het woord geweest, maar hij heeft een boel te vertellen. Deze blog is een introductie tot alles wat hij met jou wilt delen over papa zijn. 

Wie ben jij als papa?
Ik ben vader van 1,5 kind. Mijn dochter is vijf jaar en mijn tweede kind wordt waarschijnlijk volgende week geboren. In het begin van het vaderschap liep ik vaak tegen de lamp. Ik vond dat mijn dochter stil moest zijn omdat zij keihard huilde. Ik heb erg gevoelige oren. Logisch, dacht ik. Maar goed, zij moest eten, een schone luier of een boertje laten. Ook logisch.

Ik heb veel geleerd van mijn dochter, dat spelen de bron van het leven is en wat voor irritante zeik vader ik was. Hoewel veel mensen denken dat volwassen worden een doel in het leven van een kind is. Heb ik geleerd dat kind blijven het eigenlijke doel is. Blijven spelen, willen ontdekken, creëeren, lachen, gevoelens uiten. De kind-mindset behouden is nu een doel in mijn leven als vader. Laatst was ik met mijn dochter in de speeltuin, het was al 18.00. Toen riep mijn dochter voor de tweede keer; papaaaaa, we moeten NU echt gaan, mama heeft het eten al klaar. Het gaat de goede kant op.

Hoe denk je over de ouder – kind relatie?
Een relatie is altijd een wisselwerking; geven en nemen op allerlei gebieden. Ik zie mijn dochter als gelijke; ik leer van haar, zij leert van mij. Het feit dat ik ouder ben en meer heb meegemaakt dan zij, betekent niet dat ik per se meer weet. Misschien weet zij wel meer, voelt zij wel meer dan ik, juist omdat ik meer heb meegemaakt. Heel simpel gezegd: zij is nog puur, ik een stuk minder.

Het grootste probleem van volwassenen is dat we volwassen doen. Wij volwassenen, goede, verstandige burgers, gedragen ons voornamelijk naar de sociaal maatschappelijke maatstaven. Wij geven voornamelijk door wat onze ouders door hebben gegeven aan ons. Hier zitten positieve en negatieve kanten aan. Die negatieve kanten houden ons klein. We voelen niet meer waar we echt gelukkig van worden, durven niet meer ons talent te gebruiken, hebben werk wat misschien ok verdient, maar waar we totaal geen passie voor voelen.

We zijn opgegroeid in een angstmaatschappij. Wij hebben geleerd bang te zijn. Voor onze gezondheid en de dood. Voor een slecht cijfer. Voor electriciteit. Voor vuur, de vijver, verkeer etc. Terwijl we ook met het vertrouwen en speelse motivatie van een kind de wereld kunnen ontdekken. Sterker nog, volwassenen met de kind-mindset, zijn veel creatiever en voelen zich gelukkiger.

Wat maakt jou woest als vader?
Mijn eigen opvoed fouten. Zoals vinden dat mijn dochter stil moet zijn als zij wil praten, vinden dat zij stil en recht moet zitten op een stoel, uit ‘veiligheid’ tegen mijn dochter schreeuwen ‘kijk uit!’ of ‘blijf af!’ ‘voorzichtig’! Dit is aangeleerd sociaal gedrag wat niks te maken heeft met ‘normaal’ of natuurlijk gedrag van een kind. Het is sociaal culturele bullshit, veelal gebaseerd op mijn eigen angsten. Waar ik nu gelukkig van af ben! Oef! Dat scheelt

Ik herken dit ook bij andere ouders, van de honderden kinderen die ik les geef. Bij vrienden, familie, in de supermarkt in de speeltuin, en dan denk ik ‘waaauuw, wat kut.’

Een volgende keer meer…

Arnold is oprichter en docent van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

HSP: wat ik wil

couple

Onderstaande tekst heb ik ontvangen naar aanleiding van een workshop die ik in april 2015 had georganiseerd. Mensen konden een plek tijdens deze workshop bemachtigen door een motivatie tekst in te sturen. De dame die deze motivatie instuurde, is bij de workshop aanwezig geweest. 

Wat een leuke uitdaging. Vertellen over hoe ik mijn hooggevoeligheid ervaar.

Sinds wanneer weet je dat je hooggevoelig bent?
Hoe gevoelig ben jij?
Waar loop je tegenaan?
Wat zou je willen leren tijdens deze workshop?

Ik denk dat ik al jaren weet dat ik hooggevoelig ben. En nu meer snap dat ik mij als kind anders heb gevoeld. Ik voel veel van andere mensen. Te veel. En ik weet intuïtief vaak wat een ander nodig heeft, bedoelt en wat er niet wordt gezegd. Je stapt ergens een ruimte in en voelt dingen.

Ik loop aan tegen het te veel voelen van anderen. En wie ben ik. Wat is van mij. In relaties altijd aanvoelen wat een ander nodig heeft en dit zoveel mogelijk willen bieden. Maar waar ik? En op werkgebied wordt ik voor pittige taken gevraagd. Die doe ik, maar vaak voel ik dat het niet goed voelt. Maar ja, er moet brood op de plank. En dit put mij uit. Mensen die dit niet goed snappen. En in situaties voelen dat iets niet goed voelt. Maar dan met mijn verstand toch anders handelen…Ben jaren door mensen op een ander been gezet en heb daar te veel naar geluisterd. Heb daardoor contacten losgelaten of een afstand tot hen ingenomen. Ik wilde echt mijn eigen weg zoeken.

Zou zo graag iets willen neerzetten in mijn leven. Zeker nu ik 44 ben en mijn kinderwens uit mijn jeugd niet gerealiseerd is. En dat voelt wel oké. De verantwoordelijkheid lijkt mij erg groot. Ook iets waar ik voor weg loop. En ik heb al alle zeilen nodig om zelf overeind te blijven. En de juiste partner niet gevonden. Zou deze fase ook wel vorm willen geven, dat het oké is zo. Maar dat voelt het nog net niet helemaal.

De twijfel ik kan het vast wel en wil ik het nog. Het lijkt mij zo vermoeiend en ik heb echt tijd voor mijzelf nodig. Heb al zoveel jaren op de bank gezeten, wil nu in een leuke relatie genieten en leuke dingen doen. Maar zou dus wel iets anders willen neerzetten. Ik bedenk mij net dat het misschien wel zit in mijzelf vormgeven. Het hoeft niet gelijk groots en meeslepend te zijn zoals ik dacht. Voelt nu alsof ik met lege handen sta.

Wat ik zou willen leren:
Beter om te gaan met veel dingen. Zoals hierboven beschreven. En wat ik als last ervaar als talent/sterke kant te ervaren. Meer te voelen wat ik wel wil en er ook naar leer handelen. Ik vind het lastig om een gevoel te volgen dat ik niet begrijp. Maar ik heb geleerd dat de antwoorden dan nog volgen. Meer mijzelf af te grenzen. Mijn leven meer vorm te geven.

Note: Om bovenstaande bespreekbaar te maken tijdens een 1-op-1 sessie kun je gaan voor een introductiesessie van 1.5 uur. Klik hier voor meer informatie over deze introductiesessie. 

Lezing: Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

colors

In deze lezing staat de relatie tussen het hoog sensitieve kind en de ouders centraal. Hoe kunnen wij als ouders én als opvoeders ervoor zorgen dat onze hoog sensitieve kinderen opgroeien in een omgeving waarin zij kunnen floreren?

De volgende onderwerpen komen aan bod:

– wat hoog sensitieve kinderen nodig hebben,
– vergroten van het zelfvertrouwen en omgaan met kritiek,
– positieve communicatie; stimuleren van het delen van behoeften, grenzen aangeven en communiceren met derden, partijen die een invloed hebben op de ontwikkeling van jouw hoog sensitieve kind(eren).

Op de volgende link lees je meer over het opvoeden van hoog sensitieve kinderen: https://lifecoachingdenhaag.wordpress.com/2014/09/10/workshop-opvoeden-van-hoog-sensitieve-kinderen/

Datum: zaterdag 6 juni
Adres: Waldeck Pyrmontkade 116 in Den Haag
Tijd: 14.00 tot 16.00 uur
Inloop: 13.30 uur
Toegangsprijs: 5 euro

Aanmelden doe je in 2 stappen:

1. Boek je ticket door hier! door te klikken. Je kunt meerdere tickets in één keer boeken.
2. Mail je naam/ namen door naar orchidoflife@gmail.com o.v.v. Lezing: Opvoeden van hoog sensitieve kinderen

HSK: samen spelen en samen ontspannen

child

Zij vertelde dat de workshop opvoeden van hoog sensitieve kinderen haar op een positieve manier had veranderd. Na afloop heeft ze huilend in de auto gezeten. Hierna heeft ze er werk van gemaakt. Ze is creatiever en geduldiger geworden richting de dochter met wie ze een moeizame relatie had. Het raakte haar nog steeds, de tranen rolden over haar wangen. Ze is heel blij dat haar moeder erkent dat haar dochter heel gevoelig is. Toen zij een kind was, had haar moeder dit niet door. Haar moeder is overigens Nederlands. Haar biologische moeder is Française en overleed toen zij nog jong was. Haar vader is Marokkaans-Israëlisch en heel erg streng. Hij is nog steeds hard tegen zijn kleindochter. Ze probeert haar te beschermen door haar vader te wijzen op zijn manier van communiceren richting zijn kleindochter.

“Ik merk dat ik creatiever ben in het ombuigen van emoties en vooral kijk naar wat mijn dochters nodig hebben. Ook doorzie ik haar gedrag sneller; als ze boos, verdrietig of juist enorm druk wordt, prik ik daar doorheen. Daarvoor irriteerde ik me sneller aan haar gedrag en keerde ik niet naar de oorzaak, bijvoorbeeld overprikkeling. Ik zag slechts haar gedrag. Wat overigens geweldig werkt (voor elk kind), is 100% aandacht of hen een spel laten bedenken en daarin helemaal meegaan! Dan duik je echt in de wereld van een kind. En voor het naar bed gaan, vaste routine in afschakelen naar een prikkelarme omgeving. En veel aanraken en knuffelen voor het slapen. Heeft ons veel geholpen in samen spelen en samen ontspannen. Ik geniet veel meer met mijn mooie meiden. En dat raakt me enorm.”

Op vrijdag 29 mei vindt er weer een workshop Opvoeden van hoog sensitieve kinderen plaats. Dit keer in Amsterdam. Klik hier voor meer informatie en het boeken van je plek.