Energiemanagement voor hooggevoelige coaches, psychologen en trainers: 12 Tips!

IMG_1739

Energiemanagement kreeg deze week extra aandacht in mijn leven. Energiemanagement in de vorm van schrijven, douchen, huilen en slapen. De sessies die ik de afgelopen weken heb begeleid waren pittig. Er kwamen thema’s voorbij die raakten aan wat er in mijn leven zich heeft afgespeeld en nog steeds speelt. Op onderbewust niveau kreeg mijn emotionele ontwikkeling een enorme boost. In gesprek met een zeer bekwame hooggevoelige voedingscoach kreeg ik de gelegenheid om in een gesprek te delen hoe ik mijn werk aanpak. Soms raak ik vol en dien ik mezelf te legen, zodat alles wat ik hoor, voel, zie en ruik tijdens sessies weer door mij heen kan laten stromen.

De thema’s ik de afgelopen weken aan de hand heb gehad lopen uiteen van faalangst, perfectionisme, oorlogstrauma’s, rouw, afscheid nemen van levensfases, acceptatie van de hooggevoelige identiteit, toewerken naar een liefdesrelatie die aansluit op behoeften en verlangens vanuit het hart, openstaan voor de liefde zorgt voor verwarring, hoe verder na het verbreken van een langdurige liefdesrelatie, hoe het beste te communiceren met kinderen wanneer in relatie tot woede en angst, vertrouwen op de intuïtie, angst voor afwijzing van een ouder en in contact komen met de seksuele energie.

De thema’s die op onderbewust niveau mijn emotionele ontwikkeling een boost gaven waren afscheid nemen van levensfases, rouw en angst voor afwijzing van een ouder. Hierdoor raakte ik emotioneel vol. Het gevolg hiervan was dat ik mij na een nacht slapen ‘s ochtends niet uitgerust voelde en na een dag werken een stuk vermoeider was dan anders. Ik had geen energie meer om op een leuke en creatieve manier met mijn kinderen te spelen of met mijn volledige aandacht gesprekken te voeren met manlief, kinderen en vrienden. Het werd tijd om mezelf te legen.

Ik heb regelmatig de vraag gekregen of ik als hooggevoelige coach het wel trek om te werken met pittige thema’s. Het kan namelijk ook zijn dat je als begeleider zo gevoelig bent dat je letterlijk fysiek misselijk wordt van de emoties van anderen of simpelweg aan jezelf moet toegeven dat je geen woede kan begeleiden. Het antwoord is “ja”, ik vind het juist boeiend en uitdagend om met deze thema’s te werken. Wanneer ik goed in mijn vel steek kan ik de emoties en energieën van anderen prima aan. Maar wanneer ik vol zit met mijn eigen emoties wordt het iets lastiger.

Naast dat behandelde thema’s in mijn praktijk de aanleiding hiervan kunnen zijn, kan het ook komen doordat de menstruatie eraan zit te komen. De dagen ervoor merk ik het aan mijn eetgedrag; zucht naar zoet, vet en zout en dat ik emotioneel prikkelbaar ben. Hoe dan ook, het is zaak voor mij om continue aan energiemanagement te doen. Mocht je je hierin herkennen deel ik graag met je hoe ik dit aanpak. (Overigens werk ik vanuit huis, dus sommige tips zijn misschien niet haalbaar voor jou of kan je een andere invulling aan geven.)

Openzetten van het raam
Vanaf februari 2015 pas ik rebirthing toe als één van de technieken om hooggevoelige personen te begeleiden bij het verwerken van emotionele ballast. Sindsdien zet ik steevast na elke sessie het raam wagenwijd open. Ik vind het prettig om elke sessie in een neutrale energie en geur te starten.

Staand lunchen & buitenlucht
Ik begeleid veelal zittend, dus zodra ik lunchpauze heb, vind ik het fijn om staand te lunchen. Ik bereid mijn lunch voor in de keuken, eet of drink ‘m weleens op in de keuken en ga daarna op het balkon staan, loop heen en weer of doe een aantal ademhalingsoefeningen ondersteunt met armen die de lucht ingaan. Het is goed om in beweging te blijven en frisse lucht in te ademen. Energie in jou dient te stromen om je leeg te kunnen voelen.

Kleding
Wat ik vaak merk is dat ik de kleur, motief of stijl van de kleding draag van de persoon die ik ga begeleiden. Heel opvallend, maar op de dagen dat ik minder lekker in mijn vel steek, doe ik bijna bij elk persoon een ander kledingstuk aan. Het helpt al om een andere blouse of t’shirt aan te trekken. De broek of rok die ik aan heb, hou ik dan wel aan. Op dagen dat ik lekker in mijn vel zit, begeleid ik iedereen in dezelfde outfit.

Coachingverslagen en e-mails
Een deel van mijn werk is dat ik coachingverslagen bij hou. Jaren geleden schreef ik nog ellenlange verhalen, omdat dit mijn manier was om de sessies te verwerken. Inmiddels heb ik hier de tijd niet meer voor. Wat ik nog wel doe is het bijhouden van een verslag die de coachee ook ontvangt: een puntsgewijze samenvatting van de sessie, huiswerk en bevestiging van de volgende afspraak. Deze probeer ik altijd zo snel mogelijk te schrijven; het helpt mij om de sessie te verwerken en dan weet ik sneller de essentie neer te schrijven.

Dagboekschrijven & therapeutisch schrijven
Het schrijven in een dagboek doe ik al vanaf mijn achtste. Vanaf 2003 hou ik een digitaal dagboek bij. Dagboekschrijven en therapeutisch schrijven heeft bij mij altijd door elkaar gelopen, totdat rebirthing in mijn leven verscheen. Vanaf dat moment hou ik een therapeutisch dagboek bij. Ik omschrijf waar ik doorheen ga en ik schrijf regelmatig van mij af. Deze week schreef ik een brief aan mijn opa en oma. Ik had de behoefte om aan hen te vertellen hoe mijn leven nu is, hoe dankbaar ik hen ben voor alle goeie zorgen en hoe graag ik nu nog bij hen op bezoek wil gaan, maar dan ditmaal met mijn kinderen.

Douchen
De dag beginnen en bij pittige dagen eindigen met een douche is heerlijk. Het helpt mij de energie in mezelf goed te laten doorstromen en het brengt mij in contact met mijn lichaam. Als je een bad hebt, ga lekker in bad. Dat zal je nog meer in je lichaam brengen en je helpen om keuzes te maken waar je een grote behoefte aan hebt. Keuzes vanuit het lichaam in plaats van keuzes vanuit het hoofd.

Huishouden & organisatie
Na een lange werkdag “raas” ik soms door naar het doen van de afwas, koken en het draaien van wasjes. Hoewel het lijkt alsof ik dan te ver ga en er een kans in zit dat ik me overwerk voelt het voor mij als een enorme ontlading. De ontlading houdt voor mij in dat ik de energie in mijn lijf kan laten doorstromen, fysiek in beweging ben. Vaak heb ik Spaanstalige dansmuziek opstaan in de keuken en recentelijk heb ik mij gewaagd aan Afrikaanse drums. Het voelen van het water op mijn huid en horen van het geluid van water tijdens het doen van de afwas in combinatie met dat de wasmachine zijn toeren draait, helpt mij negatieve energie af te voeren.

Voeding
Om mezelf te blijven voeden, juist op de momenten dat ik het emotioneel wat moeilijker heb, zorg ik (eigenlijk mijn man, hij doet voornamelijk de boodschappen) ervoor dat gezonde en lekkere snacks grijp-klaar liggen. Bijvoorbeeld dat er een homemade granola reep (dat was mijn idee) in de diepvries staat of ingrediënten voor een powershake gebaseerd op fruit en spinazie. Eerlijk is eerlijk, chips gaat er af en toe bij mij goed in. Daar kan ik enorm van genieten. Ik eet het liever eind van de middag in plaats van ‘s avonds, omdat ik anders ‘s nachts last heb van een droge mondholte door het zout. Verder drink ik de hele dag door water, water met citroensap, heet water met gember of thee en meestal één keer op de dag koffie met sojamelk.

Slapen
Wat is slapen toch fantastisch. De keren dat ik ervoor koos om rond acht uur te gaan slapen waren hard nodig. Soms was het niet eens een keuze. Ik knalde neer. De keren dat ik ervoor koos, kies ik er ook voor om voor het slapen op bed de verbonden ademhaling te doen. Daarbij denk ik bij de inademing dat ik levensenergie naar binnen adem en spanningen uitadem. Mijn mantra.

Beweging
Ik denk vaak dat ik te weinig beweeg, maar de werkelijkheid is gelukkig anders. Zoals eerder genoemd, in het huishouden ben ik fysiek in de weer en met mijn jongste (nu 19 maanden) doe ik de nodige bicep-training. Yoga op zijn tijd, vooral wanneer ik mentaal er de ruimte voor heb, is mijn moment van rust en bezinning. Fietsen doe ik ook graag. Spelen met de kinderen ook.

Praten & doorvoelen
Wat voor mij magisch werkt is een luisterend oor. Ik ben gezegend dat mijn man Arnold naar mij luistert wanneer ik daar behoefte aan heb. De laatste tijd trekt hij ook vaak aan de bel: ‘Chung, ga zitten, sluit je ogen, adem of vertel, wat voel je?’ (ik heb hem afgetraind 🙂 Deze praat- en doorvoel momenten zijn voor mij essentieel. Naast mijn partner zijn er een aantal vriendinnen die mijn werk door en door begrijpen. Vaak vanuit hun eigen hoedanigheid als begeleider vanuit een mentaal, fysiek, emotioneel of energetisch oogpunt.

Inplannen van eigen tijd
Deze tip is echt goud waard. In ieder geval voor mij. Na enkele weken veelvuldig intensieve coaching- en rebirthing sessies te hebben begeleid plan ik een aantal dagen achter elkaar waarbij ik geen mensen ontvang. Wat ik sowieso altijd probeer is om gedurende een week één hele dag geen sessies te plannen of in ieder geval een paar dagdelen vrij te zijn. Dat heb ik nodig om orde in mijn hoofd te scheppen en tijd en energie voor mijn gezin te hebben.

Bovenstaande tips zijn inmiddels geïntegreerd in mijn gedrag en pas ik op dagelijkse basis toe. Andere fijne “energiemanagers” zijn massage, saunabezoek, de natuur in, met vrienden zijn en iets lezen, luisteren of doen wat inspirerend is of buiten de comfortzone ligt. Ook dat laatste kán voor een ontlading en oplading zorgen. Het is leuk om met deze energiemanagers te variëren.

Ik ben benieuwd of jij wat aan deze tips hebt. Hierbij spreek ik naast de hooggevoelige coach, psycholoog en trainer natuurlijk ook de hooggevoelige medemens aan. Wat doe jij om jouw energie te managen? Wat werkt voor jou?

Ben je een hooggevoelige coach, psycholoog en/of trainer met een behoefte om pas op de plaats te nemen, zodat jij eens aan bod komt? Maak gebruik van de introductiesessie om te ervaren wat het jou op kan leveren!

Advertenties

HSP: kiezen voor een gezond en rustig leven

Vandaag was het de perfecte dag. Niet alleen vanwege het heerlijke weer, maar vooral door de combinatie met een killer nachtrust, omdat ik zo snugger was om zaterdagavond om 21.00 uur naar bed te gaan. Ik hoorde het mezelf tegen Arnold zeggen: ‘het beste wat ik nu voor mezelf kan doen is gaan slapen. Ondertussen vond er een verjaardagsfeest plaats van een goede vriendin die ik met gezond ouderlijk verstand een maand ervoor had afgeslagen. Overdag heb ik meer tijd om te werken of een dag alleen op pad te gaan, maar vanaf eind van de middag ben ik gewoon weer de borstvoedende mama.

Vanochtend zijn we naar de kinderboerderij geweest. Ik heb met de kids in het zonnetje geluncht, terwijl Arnold voor de achtste zondag op een rij bezig was met een sapvastdag. Misschien om onbewust te rebelleren heb ik dan extra zin in een broodje met volvette kaas; 50+ kaas van Maaslander met rucola en fenegriek. Nog nooit gegeten dus ik wilde dat uitproberen. Ik vond het lekker voor een keer. Het volvette van de kaas is toch niet helemaal mijn ding. Amé vond het niet lekker en hield het bij cherry tomaatjes als beleg.

Het lijkt me zeker leuk en zinnig voor mijn lichamelijke gesteldheid om een keer (en wellicht met regelmaat) mee te vasten, maar nu ik nog borstvoeding geef, beter nog van niet. Terwijl we op de kinderboerderij waren, was er een ander feest aan de gang; het verjaardagsfeestje van een vriendin van Amé. Ze was uitgenodigd en tot aan zaterdagmiddag was het helemaal de bedoeling dat ze zou gaan. Op het moment dat we voor een cadeau de deur uit wilde, bleek dat ze dat hele kinderfeest geestelijk en lichamelijk niet zou trekken. Ook afgezegd.

Sinds eind vorig jaar gaat ze naar De Vrije Ruimte, omdat deze school haar de ruimte biedt om zich op een natuurlijke manier te ontwikkelen. Met regelmaat blijkt dat ze nog steeds uitgeteld van school komt, dus we zijn er scherp op, dat ze op een voor haar juiste manier, zich kan opladen voor een nieuwe schoolweek.

Na de kinderboerderij hebben we een boel babyspullen bij mijn neef en zijn jonge gezin gedropt. Daar wat gedronken en bijtijds weer op huis aan gegaan. Ik heb nog een paar boodschapjes gedaan, terwijl Arnold op ons balkon deed alsof hij op Hawaii was ruikende naar kokosvet. Terug van de Appie ging ik met Amé aan de slag om een heerlijk make-your-own-sushi-roll maaltijd voor te bereiden. Dat was leuk én lekker. Van de sushi-flow landde ik in een bananenbrood-flow. Om de week goed te beginnen, staat er nu een zeer lekker geurend bananenbrood op het aanrecht.

Ik kijk uit naar een week met, voor de verandering, meer videoskype coachingsessies dan live-coachingsessies. Ben benieuwd wat de week gaat brengen!

Ouderschap: meer slaap en quality time met mijn dochter

In de blog ‘2017: wat laat ik achter me én waar ga ik voor?’ schreef ik het volgende:

En waar ga ik voor in 2017? Zo’n kersvers jaar, leuk om te fantaseren over hoe ik en wij als gezin dit jaar gaan invullen. 

  • Meer slapen. Yes, ik kijk ernaar uit om meer te slapen. Uitgerust wakker worden en naast werken nog tijd hebben om te lezen en andere leuke dingen te doen.
  • Quality time met mijn dochter. Ze is ontzettend geduldig geweest, omdat het meeste van mijn aandacht ging naar de zorg voor haar broertje.
  • Daten met mijn man. Naar het theater of uit eten gaan. Oh, my gosh, hoe fijn zal dat zijn??!!
  • Verder gaan met het actief begeleiden van onze dochter, zodat ze haar energie terugkrijgt en het vormgeven van onze rollen als betrokken ouders bij haar school. Die input wordt van ons verwacht en wij vinden het leuk om met onze kennis en kunde bij te dragen.
  • Professioneel ga ik lekker door met waar ik mee bezig ben: mensen coachen/ rebirthen naar een energiek, fijn, krachtig en liefdevol leven.

We leven net in februari. Het lijkt me leuk om eens stil te staan bij wat ik al heb bereikt.

  • Het jaar begon voor mij bijzonder pittig, omdat Arnold vaak op pad was in de avonduren. Hij was lekker bezig met zijn ontwikkeling tot cabaretier. Op één van deze avonden besloot ik rigoreus het ritme van mijn zoon te veranderen. Dat hij pas rond 10, 11  en soms 1 uur pas de nacht inging kon echt niet meer. Ik had meer slaap nodig. Wij! hadden meer slaap nodig. Het lukte. Afgelopen week heb ik zoveel geslapen dat ik geen film, boek of tijdschrift op heb kunnen pakken in de avonduren. Tussen 8 en 9 uur trok ik mij met Dían terug in de slaapkamer. Terwijl het voorjaar in de lucht hing, hield ik een winterslaap.
  • Ik heb quality time met mijn dochter gehad. Yes! Op de foto zie je dat ze geniet van sushi. Het was werkelijk waar pas de eerste keer dat ik met haar achterop de fiets naar de stad fietste voor mama-dochter tijd. Het was leuk én we gaan dit vaker doen. Thuis heb ik ook meer aandacht voor haar. Dat heeft echt te maken met de hoeveelheid slaap die ik de afgelopen tijd aan mezelf heb gegeven.
  • Daten met mijn man. Boeoeoeoeoeh! Dat is er nog niet van gekomen. Wel merk ik dat we het huishouden samen veel beter in de smiezen hebben. Dat voelt fijn. Lekker georganiseerd en opgeruimd. Wat ik wel uit heb gezet is een leuk uitje voor ons als gezin. Ik krijg nog te horen of we in de voorjaarsvakantie een nachtje kunnen overnachten op een schip op het IJ in Amsterdam.
  • Afgelopen week is onze dochter flink verkouden geweest, maar de weken daarvoor merkte ik dat ze steeds meer landde op haar huidige school. Ze kwam thuis met verhalen over dansles, privé gitaarles, blokfluitles en Spaanse les. Verder bakken ze heel wat af: pizza’s en haverkoeken. Ook, wat héél belangrijk is, gaat het goed met haar sociale contacten.
  • Professioneel: een hele tijd heb ik niet geschreven. O, ja, ik was aan het slapen. Maar deze dagen vliegen de woorden uit mijn vingers. Ik MOET schrijven. Ik word gek als ik niet schrijf en deel wat mij aan het hart gaat wat betreft emotionele ontwikkeling. Dus bij deze: lees me, huiver, ga ademen, voel en geniet van het leven van binnenuit.

Dank je wel voor het lezen. Laat vooral een comment achter op mijn blog en deel jouw ervaringen met ouderschap.

Coachee: ik merk nu weer hoe mooi en krachtig liefde is

In de periode van oktober t/m december 2015 heb ik meerdere sessies gehad bij Orchid of Life. Ik heb contact gezocht met Chungmei Cheng, omdat ik zoekende was naar mijzelf; in mijn hooggevoeligheid en in mijn herstel van de ziekte van Pfeiffer.

Tijdens de verschillende gesprekken liepen de onderwerpen vaak alle kanten op. Ik heb heerlijk alles van me af kunnen praten en op het moment dat ik vast liep of iets dreigde te ontwijken, sprong Chungmei er confrontrerend, maar liefdevol bovenop om het los te maken. Want als het loskomt, kun je het gaan verwerken.

Vaak had ik na een sessie wel een dag huilbuien, omdat er van alles was losgemaakt.

We hebben ook de rebirthing techniek gedaan. Deze ademhalingstechniek heeft mij geholpen om pijntjes in mijn lijf te laten genezen en pijn in mijn ziel te herstellen. Soms herinner ik me zelf vlak voor het slapen er nog even aan en gebruik de techniek om rustig in slaap te vallen. Werkt heel goed!

Tijdens de sessies hebben we verdriet en boosheid over relaties – in familie en werk – besproken en doorvoeld. Chungmei voelt mee en spiegelt je emoties om zo meer bewustzijn te kweken en het te laten doorvoelen. Ze is daarbij het vangnet om je veilig er doorheen te laten gaan.

We hebben gelachen en gehuild tijdens de sessies. De begeleiding heeft me uiteindelijk een flinke stap vooruit gegeven in het doorleven van verdiet, pijn en zachter worden voor mezelf. Ik was er niet zo erg mee bezig, hoe het op dit moment nog uitwerkt in mijn dagelijkse leven, totdat ik de vraag kreeg van Chungmei om even terug te blikken.

En nu ik terugkijk zie ik dat de relaties die ik heb steviger, opener en eerlijker zijn.

Dat ik volwassener sta in mijn keuzes en verantwoordelijkheden en in datgene wat weerspiegelt wordt. Ik kom meer voor mezelf op en kan en wil me ook nog steeds heerlijk voelen als een kind. En merk nu weer hoe mooi en krachtig liefde is. Er zijn mooie, ook moeilijke dingen op mijn pad gekomen. Ik geniet en leef weer en kan weer meeleven.

Wil jij ook toewerken naar positieve veranderingen in jouw leven? Ga voor een introductiesessie! 

Ouderschap: omgaan met angst voor zwemles

IMG_3923

Vrijdagavond riep ze mij nog voor een tweede keer terug. Dit keer om te vertellen dat ze niet naar zwemles wilde gaan. Mijn reactie was: Amé, het enige waar je nu zin in hebt, is slapen. Je bent hartstikke moe. ‘Maar mama, ik wil niet naar zwemles.’ Nu heb je natuurlijk nergens zin in. Als ik aan je vraag of je nu met mij een wandeling wilt maken, wil je dan mee? Ze schudde haar hoofd. Het was natuurlijk makkelijk om deze vraag met een “nee” te beantwoorden. Volgende voorbeeld; er staat nog een chocoladetaart in de koelkast, zullen we deze nu samen opeten? Ze schudde haar hoofd met een lichte krul om haar lippen. Nee, natuurlijk niet, ze wilde gaan slapen. Amé, ik wil graag dat je met fijne gedachten gaat slapen. Denk aan hoe fijn het is om weer thuis te zijn en in jouw eigen bed te slapen. Papa en mama zijn in de woonkamer. Ze ging al liggen. ‘Mag ik dan morgenochtend aan je vertellen of ik wel of niet naar zwemles wil?’ Ja, prima, we hebben het er morgenochtend over. Nu ga je lekker slapen, ik herhaalde het riedeltje van lekker thuis zijn en ze boog zich in een foetus houding, klaar om te gaan slapen.

Volgende ochtend: ‘Ik wil niet gaan’
Arnold vroeg waarom ze niet wilde gaan. Ze (5 jaar) wilde het niet zeggen. Arnold klonk een beetje nors en voelde haar niet. Ik stond de afwas te doen en vertelde haar wat ik dacht dat er door haar heen ging. Ik denk dat je bang bent om in het water te springen. Ik zag de vorige keer namelijk hoe bang je was. Klopt dat? Ze knikte. Oké, ik wil je een verhaal vertellen over hoe bang ik was om de theatersport workshop te geven. Het is namelijk heel normaal om tijdens het leren van iets nieuws bang te zijn. Maar als je doorgaat, verdwijnt de angst en zul je voelen dat je het kan. Een paar jaar geleden, toen jij nog een dreumes was, begon ik met het geven van de theatersport workshop aan een groep kinderen. Ik was doodsbang, zo bang dat ik het niet goed zou doen dat ik van tevoren op de bank moest liggen. Bang zijn maakte mij moe. Nadat ik drie keer zo bang was geweest voor het geven van de workshop kon ik ervan genieten. Vanaf dat moment ging het helemaal goed. Nu vind ik het heel makkelijk en geef ik een workshop waar jij zelfs aan kan meedoen. Ze knikte, begreep het.

Toch wilde ik nog een ander voorbeeld geven. Ik heb het ook meegemaakt bij capoeira. Ik vond het heel eng om met iemand in de roda te spelen. Nog steeds vind ik het niet makkelijk. Ik heb ook een keer de leidende zang gedaan en daar was ik heel erg zenuwachtig voor. Ik had thuis veel geoefend, maar vond het nog steeds eng. Doordat ik toch in de roda ging spelen en ging zingen, ben ik er minder bang voor. Amé begreep het helemaal. Door haar open gezichtsuitdrukking boog ik tijdens het afwassen door mijn knieën en deed na hoe bang ze de vorige keer was. Ik overdreef de angst op mijn gezicht, hield oogcontact met haar en zowaar boog zij door haar knieën en deed mij na met een brede glimlach. Vervolgens sprongen we tegelijkertijd het water in. (In de keuken!) Wil je nu wel gaan? Ze zei “ja”.

Rond lunchtijd begon ze er weer over. ‘Mama, ik wil geen les van een meester. Ik wil geen les van meester Ed.’ Heb je weleens les van hem gehad? ‘Nee, maar ik heb hem wel les zien geven aan de andere groep.’ Weet jij zeker dat hij les gaat geven? ‘Nee, de juf heeft niet gezegd wie les gaat geven.’

Aha, papa heeft ook zoiets meegemaakt bij de ESH. Hij vertelde dat François les zou geven en dat er een aantal kinderen waren die alleen maar les van meester Vitamina wilden, anders zouden ze stoppen. Meester Vitamina/ papa vertelde aan hen dat ze de nieuwe meester een kans moeten geven. Iedere juf en meester geeft op een andere manier les. Natuurlijk mag je je voorkeur hebben, maar het is in deze situatie nog geen reden om niet naar de zwemles te gaan. Ze begreep het en had ook geen behoefte om ertegenin te gaan. Thema was afgesloten. Tijdens de zwemles heeft ze enorm veel lol gehad met meester Raymond. Een volgende keer wilt ze weer les van hem! Bovendien was ze blij dat ze naar de les was gegaan. Geweldig. Ik kreeg nog een compliment van Arnold over hoe ik het had aangepakt. Vond het ook fijn om zelf nog een paar keer stil te staan bij mijn aanpak. Het had gewoon gewerkt. Haar angst erkennen en uitleggen van hoe je met angst om kunt gaan, heeft geholpen!!

HSK: samen spelen en samen ontspannen

child

Zij vertelde dat de workshop opvoeden van hoog sensitieve kinderen haar op een positieve manier had veranderd. Na afloop heeft ze huilend in de auto gezeten. Hierna heeft ze er werk van gemaakt. Ze is creatiever en geduldiger geworden richting de dochter met wie ze een moeizame relatie had. Het raakte haar nog steeds, de tranen rolden over haar wangen. Ze is heel blij dat haar moeder erkent dat haar dochter heel gevoelig is. Toen zij een kind was, had haar moeder dit niet door. Haar moeder is overigens Nederlands. Haar biologische moeder is Française en overleed toen zij nog jong was. Haar vader is Marokkaans-Israëlisch en heel erg streng. Hij is nog steeds hard tegen zijn kleindochter. Ze probeert haar te beschermen door haar vader te wijzen op zijn manier van communiceren richting zijn kleindochter.

“Ik merk dat ik creatiever ben in het ombuigen van emoties en vooral kijk naar wat mijn dochters nodig hebben. Ook doorzie ik haar gedrag sneller; als ze boos, verdrietig of juist enorm druk wordt, prik ik daar doorheen. Daarvoor irriteerde ik me sneller aan haar gedrag en keerde ik niet naar de oorzaak, bijvoorbeeld overprikkeling. Ik zag slechts haar gedrag. Wat overigens geweldig werkt (voor elk kind), is 100% aandacht of hen een spel laten bedenken en daarin helemaal meegaan! Dan duik je echt in de wereld van een kind. En voor het naar bed gaan, vaste routine in afschakelen naar een prikkelarme omgeving. En veel aanraken en knuffelen voor het slapen. Heeft ons veel geholpen in samen spelen en samen ontspannen. Ik geniet veel meer met mijn mooie meiden. En dat raakt me enorm.”

Op vrijdag 29 mei vindt er weer een workshop Opvoeden van hoog sensitieve kinderen plaats. Dit keer in Amsterdam. Klik hier voor meer informatie en het boeken van je plek. 

Over de HSP comments op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie

Life

In augustus 2011 heb ik de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie opgestart. In drie jaar tijd is deze facebookpagina uitgegroeid tot een dagelijkse bron van herkenning en inspiratie voor alle trouwe volgers die ik meeneem in onze wereld van hooggevoeligheid en intuïtie. Updates die dagelijks voorbij komen, gaan over persoonlijke ontwikkeling, creativiteit, de liefde, positieve communicatie en een gezonde levensstijl. Om de twee maanden komt er een thema voorbij dat een sterke link heeft met hooggevoeligheid en intuïtie. Thema’s die reeds de revue hebben gepasseerd zijn: gezonde voeding, beweging, slapen, dankbaarheid, muziek, synchroniciteit, creativiteit in de vorm van fotografie en handwerk, home sweet home en het opvoeden van hoog sensitieve kinderen.

Een type update die wekelijks voorbij komt zijn de HSP comments. Zeker 80% van deze hooggevoelige opmerkingen komen van de mensen die ik coach. De overige 20% komen van mij en mijn gezin, hooggevoelige vrienden en sinds kort ook van de kinderen die ik spreek als capoeira docente. Ik coach inmiddels tien jaar en een opvallende ontwikkeling is dat de doelgroep met mij mee is veranderd. In 2004 ben ik als een groentje van 26 jaar begonnen. Tot aan 2008 coachte ik mensen rond mijn leeftijd. Vanaf 2009 coach ik twintigers tot aan vijftigers. Hieronder lees je een aantal HSP comments die veel herkenning hebben opgeleverd:

HSP comments
‘Ik ben bang voor negatieve reacties. Zo bang dat ik liever de situatie vermijd. Ik onderdruk de emoties en ga verder met mijn leven.’

‘Automatisch rekening houden met de ander en helemaal niet bij stil staan bij wat ik zelf voel, denk en wil.’

‘Ik betrap mezelf er vaak genoeg op dat ik geïnteresseerd naar iemand luister en vervolgens niet reageer op het verhaal. In plaats daarvan gaan er gedachten door me heen naar aanleiding van het verhaal en het volgende onderwerp is alweer aangesneden.’

HSP persoonlijk kort verhaal
Wat een herkenbare verhalen. Ik zit nu zelf te worstelen met verdriet en boosheid. Dat heb ik voornamelijk bij het gezin waarin ik ben opgegroeid. Ik ben dit jaar tot de ontdekking gekomen dat ik hooggevoelig ben en alles wat ik lees is zo herkenbaar. Ik heb mij altijd ‘t buitenbeentje gevoeld en wordt steeds duidelijker dat ik anders ben dan mijn broer, zus en mijn moeder en vader en nog vele om mij heen. Ik vind het niet erg dat ik hooggevoelig ben, maar ik ben nooit geaccepteerd zoals ik ben. Ze noemden mij raar en vonden dat ik stom reageerden. En dat doet pijn.

Nu wordt het voor me gevoel ook steeds duidelijker dat ik niet bij hun hoor en ik ook geen klik heb met hoe zij zich gedragen. Ik ben 31 jaar en heb besloten om afstand te nemen van de mensen die me niet accepteren waaronder mijn moeder. Mijn goede hart wil haar niet kwetsen, maar ik voel me diep gekwetst en heel erg boos dat zij me niet accepteert. Ik weet niet goed wat mij helpt om door deze fase te komen, het blokt mijn pad naar een liefdevolle toekomst. Ik ben al aardig op weg, want herken mijn gevoelens wel, maar hoe nu verder?

Gezien het grote aantal positieve reacties op deze pagina zal ik zeker met veel motivatie en blijdschap het werk voortzetten. Mocht je iets willen delen, kan dat altijd via een privé bericht op de pagina.