Bewust leven is de sleutel tot een rijk en gelukkig leven

my family

Vanochtend was ik bezig  met het voorbereiden van de nieuwe reeks van video’s over mijn ervaringen als life coach. Om mijn geheugen op te frissen sloeg ik mijn dagboek erop na. Ik was onder de indruk van mijn eigen woorden, van mijn verhaal. Bovendien raakte het mij dat ik met deze onbevangenheid schreef. Haha…ik ben mijn eigen coach, laat ik deze onbevangenheid maar eens met je delen. Het lezen ervan herinnerde mij eraan om mijn tante Lie te bellen. Zij is namelijk afgelopen maandag opnieuw oma geworden van een prachtige kleindochter. Op de foto zie je mijn tante Lie met haar toenmalige partner. En de ukkepuk op de foto ben ik.

Na het feliciteren van mijn tante belde ik de oom op de foto. Zoals je hem lachend op de foto ziet, hoorde ik hem door de telefoon lachen. ‘Goh, wat leuk, is mijn kleindochter al geboren, twee dagen na Ilon, haar papa (zijn zoon)’. Dat is ook grappig, hij hoorde het van mij. Zo zie je maar weer, het wemelt van de communicatiemiddelen, maar het is belangrijk om te weten via welke medium je het beste met wie kunt communiceren. Door alle drukte was mijn neef hem waarschijnlijk vergeten te bellen en vond hij een e-mail afdoende. Gelukkig doet ons Chinese netwerk de rest. Hieronder het stuk uit mijn dagboek dat ik schreef op 12 januari 2005.

‘Ik ben moe en ik vind dit verschrikkelijk. Ik heb hartstikke goed geslapen en ik mag zeggen vrij diep, omdat ik vanochtend het ochtendgeruis van de mensen niet hoorde. Helaas ben ik moe. Moe van alles. Moe van het proces van volwassen worden. Het absurde is dat ik daarvoor de tijd heb om dit te beseffen. Anders gezegd. Ik neem de tijd om dit te beseffen.

Neem tante Lie als voorbeeld. Zij maakte superlange dagen en is daarnaast stand by voor iedereen in nood –situaties. Bovendien bestaat bij haar de angst dat haar wereldje in elkaar valt als er iets met haar gebeurd. Dit is de reden dat ze zo min mogelijk op vakantie gaat. Om te vermijden dat de dood haar in de ogen aankijkt. Vervolgens is het proces van volwassen worden overgeslagen, omdat met de paplepel is ingegoten, dat ze keihard moet werken om te overleven. Volg het stramien van een conventionele Chinese familie in het Westen en je eindigt met een huwelijk, een eigen bedrijf en minimaal drie kinderen. Ben ik overgevoelig? Nu ik de tijd heb, ben ik ontvankelijker om zaken om mij heen op te snuiven, benoemen en de geur weer los te laten. Ik leer uit observatie en het leggen van de puzzel die mijn herkomst omvat.

Gisteren ben ik naar een foto tentoonstelling geweest over de “Rise & Fall” van de culturele revolutie geleid door Mao Zedong. Het was zeer indrukwekkend. Onze gids was een Chinese vrouw die deze revolutie ook heeft meegemaakt. Haar Nederlands was zeer goed, hoewel ze af en toe kleine foutjes maakte in haar zinsopbouw. Ze doceert Chinese Taal – en Letterkunde aan de Erasmus Universiteit. De manier waarop ze haar verhaal doet is naast boeiend door de historische feiten, zowel aantrekkelijk door de toevoeging van persoonlijke details. De enige met wie Mao Zedong in het Westen te vergelijken valt is Hitler. Hij heeft eenzelfde tirannie geleid, maar in plaats van over de intellectuelen en dragers van bezittingen onder het motto van een land voor de boeren, over de Joden.

In haar optiek is de culturele revolutie een tikje erger, doordat het volk geen bevrijding verwachtte. In het Westen wisten mensen dat landen buiten de geterroriseerde landen bezig waren met de bevrijding. De bevrijding zou arriveren. Daarentegen was het volk van China gedoemd onder het regime van een gestoorde vent zonder enige hoop van bevrijding. Het gemene van de culturele revolutie is daarnaast dat jaar in jaar uit het volk werd bekritiseerd. Op een gegeven moment ga je geloven dat je wat verkeerd hebt gedaan, terwijl dat in geen wegen of velden enige waarheid bevatte.

Ze voegde hieraan toe dat Chinezen in het Westen gezien worden als koude kikkers, maar dat wij dat in werkelijkheid niet zijn. Door een zeer gesloten netwerk, kun je alleen de openhartigheid en gastvrijheid van de Chinezen bemerken en ervaren als je binnen dit netwerk weet binnen te dringen. De druppel op de al gloeiende plaat is dat de culturele revolutie een immense angst heeft gecreëerd en achtergelaten bij de Chinees voor het onbekende. Wantrouwen tegenover het onbekende wordt gehandhaafd, totdat je door middel van zeer veel geduld het vertrouwen weet te winnen.

Afgelopen week heb ik afgerond met een diepe zucht. De drijfveer om alles op orde te krijgen, werk te vinden en vervolgens een huis staat nu op een lager pitje. De reden hiervan is simpel. Ik overwerk mezelf. Ik krijg geen lucht, doordat ik als een gek zonder oog voor mijn eigen lichaam doorga, totdat ik er letterlijk bij neerval. Het gaat allemaal om het balanceren van de activiteiten. Wij hebben tijd in overvloed. Een mooie gedachte, maar een gedachte die niet doorgaans gehanteerd wordt in het Westen. Het Westen stuwt voort door een maatschappij die gedreven is door materialisme, meer geld en macht. Het hollen van het één naar het ander, het op velerlei manieren voeden van kennis en jezelf profileren als een veelzijdig persoon.

Deels ga ik hier ook in mee. Het gaat vanzelf. Je moet heel sterk staan om een stap minder te nemen. Een stap minder staat niet gelijk aan geen vooruitgang. Als je voor je gevoel stil staat, onderga je juist een gigantische vooruitgang op mentaal vlak. Een gebalanceerde mentale staat van zijn plukt haar vruchten op het moment en in de toekomst. Bewust leven is de sleutel combinatie tot een rijk en gelukkig leven. Daarnaast leef je bewust met anderen, want hoe je het wendt of keert, uiteindelijk blijven wij sociale dieren. Wij leven in groepen. Ik ben, omdat wij zijn. Naastenliefde. Aandacht voor de medemens is de rode draad die het leven op aarde met elkaar verbindt.’

HSK: hoe laat ik mijn kind zichzelf zijn?


853883182_0983a1d31e_b

Photo credit: Ouxu Cheng

Het is een uitdaging om kinderen op te voeden. Kinderen zijn altijd in beweging en vragen je aandacht en energie voor de volle 100%. Ze slaan alles op wat ze zien, ze zijn leergierig, willen altijd spelen en zijn vrij in hun denken en handelen waardoor ze altijd gaan voor wat ze willen. Wat ik aan mijn dochter heb gemerkt, is dat ze niet wilt worden getest. ‘Tel eens tot tien in het Chinees.’ Als antwoord kreeg ik een hoofd dat “nee” schudde en ogen die wegkeken. De enkele keren dat ze op aanvraag bijvoorbeeld het alfabet opnoemde, was omdat de vraag op een speelse en lichte manier werd gesteld. Zij voelde dat ze het niet hoefde te doen, waardoor ze er voor koos om het wel te doen. Het is een continue uitdaging voor de directe opvoeder in de vorm van ouders, familie, kinderleidsters en docenten om naar het kind te luisteren en een omgeving te creëren waarin de kinderen kunnen floreren.

In het kader van het thema ‘Opvoeden van hoog sensitieve kinderen’ op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie kreeg ik van een moeder de vraag binnen hoe ze haar kind zichzelf kan laten zijn. ‘Een belangrijk thema is dat ze slim is, ze is haar leeftijd vooruit. Ze ziet en weet heel veel, voelt ook heel veel. Denkt over dingen na waar ze, in mijn ogen, nog niet over na hoeft te denken. Voor mij is ze een vijfjarige, een kleuter. Hoe laat ik haar zichzelf zijn? De dingen op haar manier doen? Hoe laat ik haar haar eigen weg gaan wat betreft sociale contacten; de kinderen, mensen uitkiezen die er voor haar toe doen. Hoe zorg ik ervoor dat ik niet teveel overal bovenop zit?’

Wat mij opvalt in haar vraagstelling is dat ze weet dat haar dochter slim is. Dit vertelt mij dat ze haar dochter de ruimte heeft gegeven om aan haar terug te geven dat ze veel weet. Dat is al een enorm pluspunt in hoe ze haar dochter benadert. Ik wil je op het hart drukken dat ze niet haar leeftijd vooruit is. Ze is zoals ze is; nieuwsgierig, invoelend, bewust en in relatie tot alles om haar heen. Eigenlijk doe je het als ouder al heel goed, omdat je al deze karaktereigenschappen hebt opgemerkt. Het enige wat je mag laten gaan, is die belemmerende gedachte dat ze haar leeftijd vooruit is. Verder kun je haar de dingen op haar manier laten doen door werkelijk te blijven luisteren naar haar behoeften. Als ze liever met de hond wil spelen dan bij een vriendje thuis, respecteer dit dan in plaats van haar op andere gedachten proberen te brengen.

Een andere vraag die ik binnen kreeg, gaat over het thema tijdsbesef. ‘Mijn dochter heeft totaal geen besef van tijd. Ze is drie jaar en vijf maanden, het is misschien ook de leeftijd. Voorbeeld tijdens het avondritueel. Natuurlijk heeft ze geen belang bij tandenpoetsen, maar een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” haalt niks uit, dat komt gewoon niet binnen. Ze kan er geen link in leggen. Zoals alle peuters verliest ze zich graag in van alles onderweg naar schoenen aandoen (als we weg moeten), maar een opmerking dat als we erg langzaam zijn, we niet meer hoeven te gaan, omdat dan de kindjes al weg zijn, heeft geen zin. Weggaan duurt echt tot een uur met haar, als ik geen politieagent wil zijn. Ze heeft ook geen idee dat als ze de televisie uitzet, het programma niet op haar wacht.’

Kinderen gaan op in het moment. Ze zijn altijd aan het spelen en hebben inderdaad niet door dat ze ergens op tijd moeten zijn. Een opmerking in de trant van “als we snel zijn, heeft mama tijd voor twee verhaaltjes” heeft geen zin, omdat je hiermee het thema “tijd” aan het kind oplegt, terwijl het kind in zijn hele wezen los staat van de tijd. Wat je als ouder wel kunt doen, is de tijd zelf in de gaten te houden. Hierdoor hou je het managen van de tijd zelf in de hand. Jij weet dat je over een half uur de deur uit wilt. Bovendien weet je dat het interacteren met je kind om de jas, de schoenen en benodigde andere spullen aan te doen en mee te nemen misschien wel twintig minuten duurt. Wees dan voorbereid door zelf op tijd actie te nemen zonder iets over de tijd te zeggen tegen je kind. Je kind voelt de onderliggende stress en weet niet zo goed wat hij hiermee aan moet. Een bijkomend voordeel van het zelf bijhouden van de tijd is dat je geen politieagent hoeft spelen, omdat je op voorhand alles incalculeert en uitvoert.

Als je hebt ervaren dat iets niet werkt, is het handig om het helemaal uit je opvoedsysteem te schrappen. Hiermee doel ik op het opleggen van het thema “tijd” aan het kind in combinatie met angstdenken “als we erg langzaam zijn, hoeven we niet meer te gaan, omdat de kindjes weg zullen zijn”. Deze formulering wordt gedragen door stress en haast. Door regelmatig deze energie uit te dragen richting je kind zal hij juist in situaties waarin je iets van hem wilt, verstarren en niet meewerken. Dus om weer terug te komen bij de tip; begin zelf op tijd, wees rustig en verban tijd- en angstdenken in de communicatie met je kind.

Lees ook: HSK: driftbuien, pijn en angst voor de dood 

Life Coaching: hoe verloopt een coachingstraject?

Liefde

Persoonlijke doelstellingen

Een coachingstraject start met het vastleggen van de persoonlijke doelstellingen. Waar wil je de komende tijd aan werken? Hieronder lees je twee voorbeelden:

1. Ik wil mij beter voelen in lijf en hoofd: sporten, lichter denken, zelfverzekerdheid
2. Ik wil vertrouwen op mijn intuitie
3. Ik wil meer sociale contacten
————————————————————————————————————————————
1. Ik wil makkelijk keuzes kunnen maken (kiezen voor mezelf wanneer dit nodig is)
2. Ik wil flexibeler zijn bij onvoorziene situaties
3. Ik wil positief in het leven staan

Structuur van een sessie
Een sessie duurt 1 uur. De eerste 15 tot 20 minuten zijn we voornamelijk met elkaar in gesprek. Als coach werk ik met datgene wat er nu speelt. Wat zit je het meeste dwars van de afgelopen week? Is het iets wat voorgevallen is op je werk, binnen je prive leven of ergens anders? Waar ben je tegenaan gelopen? Zodra je begint te vertellen, begint het bij mij te dagen onder welke persoonlijke doelstelling het verhaal valt. Ik hou op deze manier de grote lijnen in de gaten.

Vaak wordt een hoofd doelstelling zoals ‘Ik wil positief in het leven staan’ meer concreet door de verhalen die je aan mij vertelt. Samen komen we erachter wat jouw subdoelstellingen zullen zijn. Voorbeelden hiervan zijn: ‘Ik wil mij richten op positief ingestelde mensen’ of ‘Ik wil meer genieten van het moment’. Doordat het concreet wordt, wordt het veel makkelijker om hier actiepunten aan te gaan verbinden.

Coachingtechnieken
Na de eerste 15 tot 20 minuten heb ik een duidelijk beeld van waar we ons tijdens de sessie op kunnen focussen en dan kan het echte begeleidingswerk gaan beginnen. De coachingtechnieken die ik beheers zijn counselling, Neuro Linguistisch Programmeren op Masterniveau, Sociaal Panorama op basis van NLP (heeft veel weg van Familie Opstellingen) en Provocatieve Coaching. Afhankelijk van waar je tegenaan loopt, de belemmerende gedachte of een negatieve emotie breng ik met een van deze technieken in kaart hoe je hiermee om kunt gaan.

Huiswerk
Om je tijdens het coachingstraject actief aan het werk te houden, werk ik met het geven van huiswerk. Het huiswerk kan van mij komen, gebaseerd op wat mij tijdens de sessie is opgevallen of ik stel de vraag aan jou: ‘Wat voor huiswerk wil je jezelf meegeven? Het type huiswerk varieert van schrijfopdrachten, doe -opdrachten tot licht tot zeer creatieve opdrachten. (afhankelijk van wat bij jou past)

Evaluatie
Evaluatie over in hoeverre je jouw persoonlijke doelstellingen hebt gehaald, vindt regelmatig plaats. Bij het coachingstraject Mental Change vindt de evaluatie plaats na 5 sessies. Wanneer je gaat voor coachingstraject Drives into action zijn er twee evaluatie momenten. Na afloop van het gevolgde coachingstraject ontvang je een coachingverslag die je op je gemak kunt doorlezen. Hierna geef je aan of je zelfstandig verder wilt gaan of dat je verder gecoacht wilt worden.

Wat ik ook als ‘evaluatie’ zie, is de spontane feedback die ik gedurende de sessies van de coachee krijg. Feedback in de vorm van het verkrijgen van inzichten, gedachten- en gevoelsveranderingen.

Alvorens te kiezen voor een coachingtraject kun je door middel van een introductiesessie ervaren wat coaching jou op kan leveren. Boek hier je introductiesessie! 

Wat is het Sociaal Panorama?

HK

In mijn coachingpraktijk maak ik gebruik van het door Lucas Derks ontwikkeld model, het ‘Sociaal Panorama’. In mei 2007 gaf Lucas Derks een training over het Sociaal Panorama in Hong Kong. Ik ben met hem meegegaan om de kneepjes van het vak te leren. Het was een geweldige ervaring om te zien hoe mensen daadwerkelijk kunnen veranderen, terwijl je het Sociaal Panorama toepast. Lucas Derks heeft op zijn website www.sociaalpanorama.nl verschillende filmpjes staan die laten zien hoe dit model werkt. Een paar maanden geleden vroeg hij of ik mee wilde werken aan een filmpje waarbij ik optreed als lifecoach en zijn model gebruik bij het begeleiden van het vraagstuk ‘omgaan met de gevoelens die ik heb voor mijn ex’.

Wat houdt het Sociaal Panorama in?

Sociaal Panorama
Bij het Sociaal Panorama gaat het om NLP-toepassingen op het gebied van sociale relaties. Het Sociaal Panorama helpt om de innerlijke beleving van sociale systemen te veranderen richting de gewenste situatie. Denk daarbij aan het neutraliseren van haatgevoelens, het nemen van emotionele afstand of het loslaten van overleden anderen. Je kunt met dit model ook de dominante invloed die sommige mensen of groepen mensen op jou hebben verminderen. Het sociaal panorama brengt diepgewortelde sociale gedragspatronen in kaart en de verkregen inzichten worden gebruikt om deze om te buigen naar gewenste sociale gedragspatronen.

Iedereen heeft zijn eigen Sociaal Panorama
In het Sociaal Panorama Model worden relaties opgevat als onbewuste cognitive constructies met universele, culturele en persoonlijke eigenschappen. Het is de imaginaire mentale ruimte om mensen heen, waarin ze hun model van de sociale werkelijkheid scheppen. De mens heeft verschillende sociale relaties en elke relatie kan omschreven worden door het gevoel die tekenend is voor de relatie. Door het gevoel bij de desbetreffende relatie op te roepen, kun je de posities van bijvoorbeeld een zus of een ouder bepalen in de imaginaire mentale ruimte om jou heen.

  • Kan je je moeder/vader/zus/broer/neef wel schieten?
  • Heb je last van een dominante collega/manager?
  • Heb je een haat/liefde verhouding met je partner?
  • Irriteer je je aan vrienden die geen initiatief tonen?

Met dit soort vragen kan ik het Sociaal Panorama toepassen en jou inzichten verschaffen over hoe je in het vervolg kunt handelen.

Heb je nog vragen? Bel me op: 06-42804038 of e-mail orchidoflife@gmail.com

Zo Kom je uit je Burnout

Stressed woman in office

Burnout is tegenwoordig een erkend ziektebeeld en veel mensen lopen het gevaar om in een burnout te raken. Ook zijn veel mensen zich inmiddels ervan bewust hoe ze een burnout kunnen vermijden.

Verzeild in een Burnout

In 2003 raakte ik zelf in een burnout. Deze, toen nog zeer moderne benaming, had ik van het internet geplukt. Het risico van je eigen zoektocht naar ziektebeelden is dat je jezelf een hoop kunt aanpraten, maar in dit geval had ik het bij het rechte eind.

Uit ervaring leer je

Het vervallen in een burnout is een proces van misschien jaren. In mijn geval waren het twee jaren van intensief werken en studeren waarbij een 70–urige werkweek normaal was. Hier bovenop kwamen nog de sociale- en familie-activiteiten. Na twee jaar was het zover. Mijn partner verbrak onze relatie en dat was de druppel die de emmer deed overlopen.

In mijn hoofd en lichaam was er geen ruimte om de emoties te verwerken. Hierdoor kwam er uiteindelijk helemaal niets meer uit mijn handen. Ik moest drastische beslissingen nemen. Ik werd gedwongen tot ontslag en hield bij mijn mentor op school vol dat ik wel mijn opleiding af wilde maken. Hij gaf me 2 maanden ‘vrij’ om mijn energieniveau weer op peil te krijgen.

Hoe herken je een burnout?

Wanneer je helemaal op bent, herken je dat doordat je piekert aan de lopende band, hoge pieken en diepe dalen kent met betrekking tot je (voornamelijk negatieve) emoties en een toenemende onzekerheid voelt. Het lijkt wel alsof je benen onder je lijf zijn weggeslagen. Je hebt geen houvast meer. Die houvast ben je kwijtgeraakt, omdat je mentaal en fysiek overwerkt bent.

Je herkent het ook aan concentratieproblemen en het gevoel dat je keihard wilt wegrennen uit een boekenwinkel of dat je demonstratief de tv uitzet omdat er teveel informatie op je afkomt. De emmer loopt over. Meer informatie over burnout vind je op de website BURNIN.

Hulpverlening was zoek

Zoals ik al zei: in 2003 was het fenomeen burnout nog betrekkelijk onbekend. Waar uitte zich dat in? Jawel, mijn huisarts wilde me met mijn symptomen doorsturen naar een psycholoog, maar de enorme wachtlijsten weerhielden hem ervan om mij überhaupt op een lijst te zetten.

In plaats daarvan wilde hij mij met pillen naar huis sturen. Huh!? Ik wist zeker dat ik niet depressief was. Ik was gewoon uitgeput, maar waardoor was ik uitgeput geraakt? Deze vraag bleef een jaar lang onbeantwoord.

Zo kom je uit een burnout

Ik liet de zoektocht naar een hulpverlener rusten en een jaar later kwam ik een lifecoach tegen. Hij kwam op mijn pad en hielp mij vooruit én uit de burnout. Het belangrijkste wat ik heb geleerd is dat je ‘nee’ moet leren zeggen, zodat er in de emmer ruimte blijft voor energierijk en inspirerend water. Lees ook ‘Stel jezelf niet teleur: zeg vaker Nee‘.

Dit artikel is geplaatst op soChicken.

Loop je tegen een burn-out aan? Zit je middenin een burn-out of ben je al voorbij de ergste dip? Wil je erover praten? Bekijk mijn website hier: Orchid of Life -Lifecoaching.