Er is meer tussen hemel en aarde

envelope

Het universum wil dat ik in contact kom met een prachtige dame met een nog prachtigere stem. Op woensdag 28 november dacht ik eraan om haar op de hoogte te stellen van een artieste die in Den Haag zou komen optreden. Zij houdt enorm van zingen en zingt in een gospelkoor. Ze schreef me terug dat ze dezelfde dag ook aan mij dacht. Waar dacht je dan aan? ‘Ik dacht eraan dat het leuk zou zijn om een theetje met je te gaan drinken als ik het niet zo druk had.’ Wat een leuk idee gilde ik over de mail.

Vier dagen na ons mailcontact stond zij voor mijn deur met een A4 envelop in haar handen. De envelop was aan mij geadresseerd, maar lag een portiek verder; in de portiek waar zij woont. Haar oog viel erop en hoewel ze het druk had met studeren, kwam ze de envelop even langs brengen. ‘Er is meer tussen hemel en aarde,’ zei ze tegen me. Tijdens ons mailcontact hadden we richting elkaar uitgesproken dat we elkaar wilden zien. Wanneer? Nee, daar hadden we het nog niet over gehad. Dat hadden we in het midden gelaten. En toen stond ze opeens voor mijn deur. Mijn hart maakte een sprongetje. Door het verrassingseffect begonnen we te ratelen en ik besefte me opeens dat ik haar nog niet had gegroet. Kom hier jij, dikke knuffel!

Tijdens dit korte en krachtige weerzien hadden we elkaar bijgepraat over de feestdagen. Over koetjes en kalfjes. ‘Ik ga je laten weten wanneer jullie bij mij een theetje kunnen komen drinken! Het is geen belofte, ik meen het.’ Je hoeft niks te beloven. Het komt wanneer het komt. Jemig, wat een verrassing dat de envelop ervoor heeft gezorgd dat we elkaar hebben gezien.

Vanaf dat ik haar ken, wist ik dat ons contact heel bijzonder zou zijn. Arnold had haar leren kennen toen hij nog bij Sportcity werkte. Ik had haar leren kennen in de boekhandel waar ik part-time werkte ten tijde van mijn zwangerschap. Later kwam ze erachter dat Arnold en ik een stel zijn. Onafhankelijk van elkaar kwamen Arnold en ik haar steeds op straat tegen. Eigenlijk was ze een kennis van de straat.

Op een dag zag ik haar het huis binnen lopen waar ze altijd studeert. Vanuit onze woonkamer is dat goed te zien. Ik liep snel naar het balkon en riep of ze zin had in thee en cake. Ja, daar kon ze wel tijd voor maken. Naar aanleiding van dit contact nodigde ik haar uit voor de training ‘Zet je intuïtie aan het werk’ in Scheveningen. Inmiddels zijn we een half jaar en weer wat mooie synchronische ervaringen verder. Ik kijk uit naar ons theetje!

Lees ook: Meer Synchroniciteit in je Leven: 7 Stappen

Vrijheid: jouw stem laten gelden

Ik voel lichte steken op mijn linkerborst. De hartstreek. De afgelopen dagen waren weer heel emotioneel, terwijl ik nog niet eens hersteld was van alle uitbarstingen richting Arnold. Alles komt achter elkaar door. Alsof het carnaval is en alle babi pangang, foe yong hai en tjap tjoy gerechten in alle snelheid van onder het luik vandaan komen. Uitserveren! En snel. De volgende lading zal direct volgen.

Alle weggestopte, onbewust onderdrukte emoties komen naar boven. Jippiee. Weinig mensen begrijpen dit. Begrijpen waarom we ervoor hebben gekozen om hier doorheen te gaan. Nee, ik zeg het verkeerd. Het is geen keuze. Het is zo. In onze beleving is het zoals het is. De emoties zijn zo duidelijk aan de oppervlakte dat we ze niet kunnen negeren. Aan de andere kant is er ook wat voor te zeggen om deze negatieve emoties opzettelijk te negeren. Zoals een goede vriend tegen ons zei: ‘Focus op het positieve! Dan komt het allemaal goed.’

In onze beleving is het positieve het negatieve en omgekeerd. Als we ons zouden richten op het positieve zou de negatieve uitwerking ervan zijn dat we negatieve emoties negeren waardoor ze kunnen voortbestaan in ons systeem; ons hoofd, lichaam en energievelden. Ons volledig richten op alle negatieve emoties zou mentaal verwoestend kunnen zijn. Het kan leiden tot lusteloosheid en depressiviteit. Geen van beiden is goed. Wat vind je van een middenweg?

We geven elkaar de ruimte om door onze emotionele processen te gaan. Doen af en toe iets leuks wanneer de energie ernaar is en langzamerhand stroomt het werk naar ons toe. Alsof het universum ons wil verklappen dat het ‘einde’ nabij is. De balans is zich aan het hervinden. Onderwijl blijven we luisteren naar wat we voelen en laten ook ons innerlijk kind aan het woord. Echte vrijheid is immers wanneer we kunnen leven vanuit wie we werkelijk zijn. De vrijheid ervaren om onze stem te laten gelden.

Meer over burnout in ons gezin, klik hier…

Een Leven Lang Fit met Capoeira! Wat houdt je tegen?

Capoeira is een verrijking voor geest, lichaam, je stem, creativiteit en je muzikale talenten!! En toch is er een groep mensen die al afhaakt bij het idee en de eerste beelden van capoeira. Blijkbaar zijn er veel belemmeringen om aan capoeira te beginnen! Veel gehoorde opmerkingen van de groep die wel nieuwsgierig is, maar denkt:

– ik kan het niet
– ik ben niet lenig genoeg
– daar moet je toch lenig voor zijn?
– ik kan al die moeilijke dingen vergelijkbaar met breakdance, turnen en acrobatiek niet
– ik kan geen Portugees en ik kan zeker niet zingen

Als je komt met: ik heb al drie sporten waarmee de week is gevuld of ik ga liever naar de film of bruinbakken op het strand, dan begrijp ik het. Dan wil je absoluut niet aan capoeira beginnen.

En voor de groep die zich laten weerhouden door vervelende gedachten. Deze blog laat zien dat je niet lenig hoeft te zijn, geen Portugees hoeft te spreken en dat je je zeker niet hoeft te laten leiden door de alles weerhoudende gedachte:

Ik kan het niet

Capoeira wordt gespeeld door mensen met een handicap, bijvoorbeeld een verlamd been, 60 plussers en mensen die te zwaar of te licht zijn (te zwaar: Body Mass Index (BMI) 30, te licht: BMI 18). Dit wetende hoef je dus zeker ook niet lenig te zijn of acrobatische aanleg te hebben. Geef daarom jouw nieuwsgierigheid de ruimte en kom een keer meedoen bij Brincadeira de Capoeira Den Haag. Capoeira leer je stap voor stap en in je eigen tempo.

Brincadeira de Capoeira Den Haag: Instrutor Vitamina, mijn partner.

Volg Capoeira Den Haag op Twitter

Streven naar Perfectie leidt tot Imperfectie

Ken je het gevoel dat je alles wilt doen om je doelen te bereiken? Je hebt het doel strak voor ogen en je hoofd werkt op volle toeren. Maar wat nou als juist deze motivatie het tegenovergestelde oplevert?

Hou je ogen open, terwijl je voor jouw doelen gaat
Het is helemaal hip om er een half jaar tussenuit te gaan en een coach of acupuncturist in de hand te nemen. We zijn op zoek naar onszelf, willen rust of simpelweg nieuwe inspiratie. Noem het een sabbatical, ‘in between jobs’ of budget om in jezelf te steken. Als je maar aandacht genereert voor jezelf.

Een Nederlands stel zoekt bijvoorbeeld het expat avontuur op in Shanghai of een Japanse vindt haar geluk in de Flamencodans in Sevilla. Capoeira liefhebbers halen hun hart op in Brazilië. Het is geweldig om voor jouw uitgestippelde doel te gaan. Een waarschuwing hier is op zijn plaats als je niets anders onderneemt dan werken, capoeira of een persoonlijke ontwikkelingstoer maakt van haptonoom naar spiritueel adviseur.

Geef ruimte aan nieuwe inzichten

Elke stap richting jouw doel brengt nieuwe inzichten met zich mee. Deze nieuwe inzichten verkrijg je door bijvoorbeeld het ondergaan van een veranderende omgeving en de ontmoeting met nieuwe mensen, hun achtergronden en culturen. Je kunt ook verschillende bronnen van kennis aanboren om nieuwe inzichten te verwerven. Een inzicht omvat zoveel. Het omvat woorden, beelden, geluiden, mentale verschuivingen en emoties.

In mijn beleving heeft elk inzicht ruimte nodig om zich te nestelen in je hart, lichaam en geest. Maar hoe groot is die ruimte? Hoe lang duurt het voordat je door kunt gaan met de volgende stap. Het gevoel is niet tastbaar en om het nog moeilijker te maken: Elk mens is anders.

Juist door deze hoge mate van onzekerheid slaan we deze stap over. Het is voor ons gevoel veiliger om door te gaan. Door te gaan, totdat je erbij neervalt, want dan is het opeens legitiem om ziek thuis te zijn. Je hebt hard gewerkt, dus je mag ziek zijn. Maar wanneer je ziek bent, is het al te laat. Luister naar de signalen van je lichaam, voordat je je lichaam niet meer kunt bewegen.

Luister naar je innerlijke stem

Een tip die ik je kan geven: Luister voordat je de volgende stap zet, naar wat jij echt wilt. Je innerlijke stem is zuiver en weet wat goed voor je is. Wil je echt je zus een vriendelijk bezoekje brengen nu je begrijpt waarop de communicatie stuk loopt of wil je het omdat je denkt dat zussen een hechte band horen te hebben?

Je innerlijke stem is vrij van verwachtingen van anderen. Gun jezelf de tijd om de verkregen inzichten over de relatie met je zus een plek te geven, voordat je stappen onderneemt en onderweg jezelf vermoeit. Het onderstaande boekje kan je helpen je innerlijke stem te leren herkennen.

Herken jouw grenzen en verruim je blik
Jij kent jezelf het beste. Een andere tip die ik je mee wil geven is: Leer je valkuilen kennen door stil te staan bij hoe je in die valkuil terecht bent gekomen. Ontdek patronen in wat je denkt, voelt en doet.

Ik ken een salsagek die een half jaar in New York is geweest en vervolgens een half jaar in Cuba. In New York had hij niet één keer rustig door de stad gelopen om wat van de metropolistische cultuur op te snuiven. En hoewel hij in de buurt was van de Kaaimaneilanden heeft hij ze niet opgezocht. Laat het je een derde keer niet gebeuren. Leer je grenzen kennen en verruim je blik. Ga voor het doel en hou tijd over om te ontspannen en te genieten van het moment.

Dit artikel is geplaatst op soChicken.