Ouderschap: Papaaaaa, we moeten NU echt gaan

Fam.Baldé12-2015_De Schaapjesfabriek (48 of 48)

In deze blog leer je mijn partner Arnold Baldé kennen. Wij delen een sterke visie en missie op het gebied van ouderschap en opvoeding. In de categorie ‘Ouderschap’ op deze blog lees je meer over mijn ervaringen als moeder. Arnold is nog bar weinig aan het woord geweest, maar hij heeft een boel te vertellen. Deze blog is een introductie tot alles wat hij met jou wilt delen over papa zijn. 

Wie ben jij als papa?
Ik ben vader van 1,5 kind. Mijn dochter is vijf jaar en mijn tweede kind wordt waarschijnlijk volgende week geboren. In het begin van het vaderschap liep ik vaak tegen de lamp. Ik vond dat mijn dochter stil moest zijn omdat zij keihard huilde. Ik heb erg gevoelige oren. Logisch, dacht ik. Maar goed, zij moest eten, een schone luier of een boertje laten. Ook logisch.

Ik heb veel geleerd van mijn dochter, dat spelen de bron van het leven is en wat voor irritante zeik vader ik was. Hoewel veel mensen denken dat volwassen worden een doel in het leven van een kind is. Heb ik geleerd dat kind blijven het eigenlijke doel is. Blijven spelen, willen ontdekken, creëeren, lachen, gevoelens uiten. De kind-mindset behouden is nu een doel in mijn leven als vader. Laatst was ik met mijn dochter in de speeltuin, het was al 18.00. Toen riep mijn dochter voor de tweede keer; papaaaaa, we moeten NU echt gaan, mama heeft het eten al klaar. Het gaat de goede kant op.

Hoe denk je over de ouder – kind relatie?
Een relatie is altijd een wisselwerking; geven en nemen op allerlei gebieden. Ik zie mijn dochter als gelijke; ik leer van haar, zij leert van mij. Het feit dat ik ouder ben en meer heb meegemaakt dan zij, betekent niet dat ik per se meer weet. Misschien weet zij wel meer, voelt zij wel meer dan ik, juist omdat ik meer heb meegemaakt. Heel simpel gezegd: zij is nog puur, ik een stuk minder.

Het grootste probleem van volwassenen is dat we volwassen doen. Wij volwassenen, goede, verstandige burgers, gedragen ons voornamelijk naar de sociaal maatschappelijke maatstaven. Wij geven voornamelijk door wat onze ouders door hebben gegeven aan ons. Hier zitten positieve en negatieve kanten aan. Die negatieve kanten houden ons klein. We voelen niet meer waar we echt gelukkig van worden, durven niet meer ons talent te gebruiken, hebben werk wat misschien ok verdient, maar waar we totaal geen passie voor voelen.

We zijn opgegroeid in een angstmaatschappij. Wij hebben geleerd bang te zijn. Voor onze gezondheid en de dood. Voor een slecht cijfer. Voor electriciteit. Voor vuur, de vijver, verkeer etc. Terwijl we ook met het vertrouwen en speelse motivatie van een kind de wereld kunnen ontdekken. Sterker nog, volwassenen met de kind-mindset, zijn veel creatiever en voelen zich gelukkiger.

Wat maakt jou woest als vader?
Mijn eigen opvoed fouten. Zoals vinden dat mijn dochter stil moet zijn als zij wil praten, vinden dat zij stil en recht moet zitten op een stoel, uit ‘veiligheid’ tegen mijn dochter schreeuwen ‘kijk uit!’ of ‘blijf af!’ ‘voorzichtig’! Dit is aangeleerd sociaal gedrag wat niks te maken heeft met ‘normaal’ of natuurlijk gedrag van een kind. Het is sociaal culturele bullshit, veelal gebaseerd op mijn eigen angsten. Waar ik nu gelukkig van af ben! Oef! Dat scheelt

Ik herken dit ook bij andere ouders, van de honderden kinderen die ik les geef. Bij vrienden, familie, in de supermarkt in de speeltuin, en dan denk ik ‘waaauuw, wat kut.’

Een volgende keer meer…

Arnold is oprichter en docent van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

Advertenties

HSP: wat ik wil

couple

Onderstaande tekst heb ik ontvangen naar aanleiding van een workshop die ik in april 2015 had georganiseerd. Mensen konden een plek tijdens deze workshop bemachtigen door een motivatie tekst in te sturen. De dame die deze motivatie instuurde, is bij de workshop aanwezig geweest. 

Wat een leuke uitdaging. Vertellen over hoe ik mijn hooggevoeligheid ervaar.

Sinds wanneer weet je dat je hooggevoelig bent?
Hoe gevoelig ben jij?
Waar loop je tegenaan?
Wat zou je willen leren tijdens deze workshop?

Ik denk dat ik al jaren weet dat ik hooggevoelig ben. En nu meer snap dat ik mij als kind anders heb gevoeld. Ik voel veel van andere mensen. Te veel. En ik weet intuïtief vaak wat een ander nodig heeft, bedoelt en wat er niet wordt gezegd. Je stapt ergens een ruimte in en voelt dingen.

Ik loop aan tegen het te veel voelen van anderen. En wie ben ik. Wat is van mij. In relaties altijd aanvoelen wat een ander nodig heeft en dit zoveel mogelijk willen bieden. Maar waar ik? En op werkgebied wordt ik voor pittige taken gevraagd. Die doe ik, maar vaak voel ik dat het niet goed voelt. Maar ja, er moet brood op de plank. En dit put mij uit. Mensen die dit niet goed snappen. En in situaties voelen dat iets niet goed voelt. Maar dan met mijn verstand toch anders handelen…Ben jaren door mensen op een ander been gezet en heb daar te veel naar geluisterd. Heb daardoor contacten losgelaten of een afstand tot hen ingenomen. Ik wilde echt mijn eigen weg zoeken.

Zou zo graag iets willen neerzetten in mijn leven. Zeker nu ik 44 ben en mijn kinderwens uit mijn jeugd niet gerealiseerd is. En dat voelt wel oké. De verantwoordelijkheid lijkt mij erg groot. Ook iets waar ik voor weg loop. En ik heb al alle zeilen nodig om zelf overeind te blijven. En de juiste partner niet gevonden. Zou deze fase ook wel vorm willen geven, dat het oké is zo. Maar dat voelt het nog net niet helemaal.

De twijfel ik kan het vast wel en wil ik het nog. Het lijkt mij zo vermoeiend en ik heb echt tijd voor mijzelf nodig. Heb al zoveel jaren op de bank gezeten, wil nu in een leuke relatie genieten en leuke dingen doen. Maar zou dus wel iets anders willen neerzetten. Ik bedenk mij net dat het misschien wel zit in mijzelf vormgeven. Het hoeft niet gelijk groots en meeslepend te zijn zoals ik dacht. Voelt nu alsof ik met lege handen sta.

Wat ik zou willen leren:
Beter om te gaan met veel dingen. Zoals hierboven beschreven. En wat ik als last ervaar als talent/sterke kant te ervaren. Meer te voelen wat ik wel wil en er ook naar leer handelen. Ik vind het lastig om een gevoel te volgen dat ik niet begrijp. Maar ik heb geleerd dat de antwoorden dan nog volgen. Meer mijzelf af te grenzen. Mijn leven meer vorm te geven.

Note: Om bovenstaande bespreekbaar te maken tijdens een 1-op-1 sessie kun je gaan voor een introductiesessie van 1.5 uur. Klik hier voor meer informatie over deze introductiesessie. 

Bestudering van het toeval leert ons bescheidenheid

ballonnen

Onderstaande tekst ben ik tegen gekomen in mijn dagboek uit 2005. Ik weet niet meer uit welk boek dit komt.

Bestudering van het toeval leert ons bescheidenheid. Je leert vertrouwen op het onverhoopte – en je raakt ervan overtuigd dat je het beste weet te maken van verrassingen. Het geeft rust om het toeval te kennen. Als we ons inlaten met het ongewisse, beloont het ons veel vaker dan we denken. Wonderen bestaan.

Plannen kunnen een blinde vlek voor de werkelijkheid veroorzaken. Wie dergelijke dwaalwegen wil vermijden, moet zich aan de onwetendheid overgeven. Niet goed beseffen wat je te wachten staat kan een absolute sensatie teweegbrengen. Vaak veroorzaakt onzekerheid echter stress en om dat te vermijden baseren we ons op illusies van zekerheid. We wanen ons wetende dan we zijn. Terwijl we onze kennis van de wereld overschatten, onderschatten we tegelijkertijd ons talent om ons voordeel te doen met verrassingen bewust waarnemen, des te beter we risico’s in kunnen schatten en kansen kunnen herkennen.

Zo brengen toevalligheden ons ertoe om de luchtkastelen in ons hoofd te verlaten en in de werkelijkheid te gaan leven. Daarom is het niet alleen een avontuur om datgene wat niet voorzien kan worden meer ruimte in ons leven te geven -het verandert ons tegelijkertijd. De waarneming wordt scherper, we krijgen een ander tijdgevoel. Het toeval leert ons waakzaamheid. Hierin ligt onze grootste winst.

Een noot van moi:
Zinvol toeval heeft zin wanneer je afgaat op het pure en zuivere gevoel, oftewel intuïtie genoemd. Dus belangrijk is dat je eerst ervoor zorgt dat het gevoel zuiver is en niet wordt gestuurd door oppervlakkigheid, ijdelheid, vooroordelen en bovenal angst.

TOVERSPREUK

Ingrediënten van de TOVERSPREUK
– Liefde en dankbaarheid
– Vertrouwen
– Blij
– Gehoord
– Erkend
– Zeker
– Strijdlustig
– Zelfverzekerd
– Vrij

Toverspreuk
Ik heb mezelf erkend en ik voel me gehoord. Hierdoor voel ik mij zeker en strijdlustig om gezonde keuzes te maken voor mijzelf. Ik heb geleerd om op mezelf te vertrouwen en mijn zelfverzekerdheid creatief te uiten. Doordat ik mijn talenten heb gebruikt en dagelijks gebruik, voel ik de levenskracht door mijn lichaam stromen. De liefde en dankbaarheid adem ik elke dag in en uit. Ik ben blij dat ik mezelf erken, vertrouw en voel. Ik voel me vrij.

Benut je talenten

Ik geloof dat iedereen niet minstens 1, maar zelfs over meerdere talenten beschikt. Af en toe spreek ik mensen die hun talenten moeilijk vinden te benoemen. De brug van ‘het moeilijk vinden om je talenten te benoemen’ naar ‘het benutten van je talenten’ kan een ‘lange’ af te leggen brug zijn. Deze weg is voor iedereen anders. De één heeft letterlijk een schop onder de kont nodig en een ander heeft een aantal diep- en dwarsliggende blokkades op te ruimen.

Ben je bewust van je talenten?
Sommige mensen beschikken over talenten die ze elke dag, elk uur en elke minuut tot hun recht laten komen. Terwijl ze bezig zijn met de activiteit, die hen overigens makkelijk afgaat, zijn ze super gefocust en halen veel voldoening uit het proces, resultaat of de interactie met mensen. Ze doen dit al zo lang dat ze niet meer in de gaten hebben dat het een talent van hen is. Bovendien kunnen er andere zaken meespelen, zoals de ‘innerlijke criticus’. Anders gezegd: je kan last hebben van negatieve zelfspraak of overmatige kritische beoordeling. Het kan namelijk altijd beter of de nadruk wordt gelegd op wat men niet kan. De innerlijke criticus kan je ervan weerhouden in te zien dat je over talenten beschikt. Spreek eens een goed woordje met je innerlijke criticus!!

Teveel talenten
Ze bestaan. Talentenfreaks. Mensen die heel veel, heel goed kunnen. Zo verveel je je nooit, maar alles waar ‘te’ voor staat, is niet zo best. Behalve dan voor wat er nu in me op komt en dat is TEvreden!! In alles wat je doet of denkt, is het handig om je grenzen te bewaken. Ook als je weet dat je het zelf wel kan, kun je in sommige situaties het beste ervoor kiezen een taak aan een ander overlaten.

Ontdek je talenten
Het tot uiting brengen van je talent brengt vele voordelen met zich mee. Het maakt je goed gehumeurd, motiveert, daagt je uit, geeft je erkenning, waardering en brengt, als je het goed aanpakt, brood op de plank!

Wil je meer doen met jouw natuurlijke talenten? Ga voor de introductiesessie van Orchid of Life! 

Reis door Jezelf en ontdek de Wereld

Zoals je vast weet, luidt de visie van Orchid of Life als volgt:

De orchidee is voor mij een prachtige metafoor voor wat lifecoaching voor iemand kan betekenen. Lifecoaching is voor mij het aanwakkeren, verzorgen en begeleiden van de innerlijke kracht die zich bevindt in ieder individu. De veerkracht van de orchidee is voor iedereen weggelegd. Lees ook: De Orchidee -De Koningin onder de Planten.

Mijn missie staat niet vermeld op de website Orchid of Life. Deze wil ik wel met je delen.

Met lifecoaching wil ik bereiken dat mensen innerlijke rust en geluk in zichzelf bekrachtigd voelen en dit gevoel op hun beurt doorgeven aan de mens en de wereld op hun eigen unieke manier.

Mensen komen in mijn praktijk om te werken aan hun persoonlijke doelstellingen. Persoonlijke doelstellingen lopen uiteen van het maken van een carrière switch, effectiever willen communiceren op het werk en ontdekken waar je voor wilt gaan. Tijdens het coachingtraject komen we vaak uit op een gevoel van onzekerheid die op een bepaald moment in het leven is ontstaan. Bij het afpellen van de lagen van verdriet, teleurstelling en woede komt langzamerhand de kern en de potentie van de persoon naar boven. Dit proces is waanzinnig mooi en iets om naar te sreven. Visualiseer het leven dat je wilt leiden en met jouw kern en potentie kom je er zeker!

Wat ik voorbij heb zien komen, zijn mensen die:

– assertiever zijn geworden op de werkvloer

– vertrouwen hebben gekregen in hun huidige liefdesrelatie (jaloezie)

– de liefde van hun leven zijn tegen gekomen (hier ben ik meerdere malen getuige van geweest)

– zich professioneel gaan profileren met hun natuurlijke talenten

– een gezonde levensstijl hebben aangenomen

– verstoorde familierelaties een positieve impuls hebben gegeven

– destructieve patronen hebben doorbroken

– onverwerkt verdriet hebben toegelaten, geaccepteerd en vervolgens losgelaten

– op hun intuïtie zijn gaan vertrouwen

– woede en teleurstellingen hebben weten te verwerken

– positiever in het leven zijn gaan staan

– meer voor zichzelf wilde gaan koken en uiteindelijk 1x per twee weken op vrijwillige basis voor een groep van 20 man ging koken

– de switch maakte van een commercieel werkend bestaan naar een baan in de charitatieve sector

– voor zichzelf zijn begonnen in de vorm van een yogastudio, weddingplanner, tekstschrijver, fotografe

….en ga zo maar door!

“With realisation of ones potential and self -confidence in ones ability, one can build a better world” -Dalai Lama.

Visie en missie van Jofabi dierenfotografie

Tom

Tom

Ik ben Jolanda Boekhout, de fotograaf achter Jofabi Foto. Sinds 2006 ben ik actief als dierenfotograaf. Een beroep waarvan veel mensen zullen zeggen ‘bestaat dat?’. Mijn weg richting dierenfotografie is onbewust ontstaan. Daar is een heel proces aan vooraf gegaan. Het heeft er uiteindelijke toe geleid dat ik mijn liefde voor dieren, mijn oog voor een mooie compositie en talent voor fotografie kan combineren.

Na jaren te hebben gewerkt in een beroep dat niet bij me paste, ben ik op zoek gegaan naar mijn passie. Dat proces begon tien jaar geleden. Ik deed een test, verdiepte mezelf in fotografie en volgde verschillende fotografiecursussen. Halverwege nam ik ontslag en omdat ik al zolang als ik me kon herinneren gek was op dieren startte ik als vrijwilliger bij een dierenasiel in de buurt. Daar ontdekte ik dat mijn liefde voor dieren en mijn band met hen me iets speciaals gaf, de mogelijkheid om heel dichtbij te komen met mijn camera. En daardoor de mogelijkheid om prachtige beelden te creëren. Intuïtief ben ik dieren gaan fotograferen. Daarbij ontstond als vanzelf een bijzondere stijl. Door mijn liefde voor dieren krijg ik de kans om heel dichtbij te komen en kan zo bijna de ziel van het dier vastleggen.

Na veel, mooie, maar ook minder mooie, proefsessies nam ik vier jaar geleden de stap om professioneel aan de slag te gaan als dierenfotograaf. De mens wil ik op een andere manier dan gewoonlijk laten zien hoe mooi een dier is. En bij de mens dat gevoel naar boven brengen waardoor ze zich herinneren waarom ze juist voor dat ene dier gekozen hebben. Dieren zijn prachtige, waardevolle, karaktervolle individuen, die korter leven dan wijzelf en waarvan we veel te snel afscheid moeten nemen.

De mogelijkheid om voor een dier te zorgen is iets moois dat ons gegeven wordt. Dieren brengen ons liefde, een sociaal leven, kennen ons ware zelf en houden ons een spiegel voor. Dieren zijn onmisbaar. Ze maken iets los bij mensen en voegen iets bijzonders toe aan het leven van mensen.

Juist het verhaal van het dier wil ik vertellen door middel van beelden en zorgen dat de tijd die ze hier op aarde hebben doorgebracht in herinnering blijft van velen nu en generaties na ons.

De herinnering aan dieren en de tederheid en ontroering die dieren bij een mens oproepen, wil ik nalaten aan de wereld, hopend dat mijn beelden de pootafdrukken zijn die dieren achterlaten op aarde.

Nog meer over Jofabi:

Jofabi -Jolanda Boekhout Dierenfotografie

Dierenfotografie Jofabi: Danah